Posted in Articles, Desopakari

மலையாய், நிலையாய் !

Image result

எந்த ஒரு கிறிஸ்தவ நண்பரையும் அழைத்து “பைபிளில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள சில மலைகளின் பெயர்களைச் சொல்லுங்கள் “ என்று கேட்டால் நிச்சயம் நான்கைந்து பெயர்களைச்சொல்வார்கள். அதில் சில மலைகள் பொதுவானதாக, பிரபலமானதாக இருக்கும் !   இறைவார்த்தையோடு, இறை வார்த்தை கடந்து வந்த வரலாற்றோடும் மலைகள் எப்போதுமே பயணித்து வந்திருக்கின்றன.

உயரமான இடங்களில் இறைவன் வசிக்கிறார் எனும் சிந்தனை எல்லா இடங்களிலும், எல்லா மதங்களிலும், எல்லா காலத்திலும் இருந்து வந்ததை வரலாறு ஊர்ஜிதப்படுத்துகிறது. இன்றும் பல்வேறு கோயில்கள், ஆலயங்கள், வழிபாட்டு இடங்கள் போன்றவை மலைகளின் மேல் கம்பீரமாய் நிலைபெற்றிருப்பதைக் காண முடிகிறது. அதன் காரணம் மலையின் உச்சியில் சென்றால் கடவுளை நெருங்கி நிற்போம் என மனிதன் கருதிக்கொண்டது தான்.

மலையில் வழிபட வேண்டுமா ? என்பதில் பழைய காலம் உறுதியாய் இருந்தது. இந்த மலையிலா, அந்த மலையிலா என்பது மட்டுமே அப்போதைய கேள்வியாய் இருந்தது ! மலைகள்புனிதத்தின் தலைநிமிர்தல்களாக இருந்தன. மலைகள் ஆன்மீகத்தின் அடையாளங்களாய் இருந்தன. மலைகள் பிரமிப்பின் பிரதிபலிப்புகளாய் இருந்தன. மலைகள் வரலாற்றின்தடங்களாய் இருந்தன.

நோவாவின் காலத்தில் தண்ணீரில் மிதந்த பேழை கடைசியில் இளைப்பாறியது அராத்து மலையின் தலையில் தான். அங்கே இறைவனுக்கு பலியிட்டார் நோவா ! ஒரு புதியஉடன்படிக்கை அங்கே உருவானது. “மனிதரை முன்னிட்டு நிலத்தை இனி நான் சபிக்கவே மாட்டேன். ஏனெனில் மனிதரின் இதயச் சிந்தனை இளமையிலிருந்தே தீமையைஉருவாக்குகின்றது. இப்பொழுது நான் செய்ததுபோல இனி எந்த உயிரையும் அழிக்கவே மாட்டேன்” என இறைவன் தனக்குத் தானே உடன்படிக்கை செய்து கொண்டார்.

பழைய விதைகளிலிருந்து புதிய செடி முளைத்தெழுந்தது. இயேசு மானிட மகனாக பூமியில் பாதம் பதித்தார். அவருடைய போதனைகளின் மையமான ‘மலைப் பிரசங்கம்’ மறக்கமுடியாததாக அமைந்தது. பைபிளை முழுமையாக வாசிக்க முடியாத ஒருவர் அந்த மலைப்பொழிவு சார்ந்த சில அதிகாரங்களை மட்டும் படித்தாலே இயேசுவை முழுமையாய்ப்புரிந்து கொள்ள முடியும் ! இந்த மலை, மனிதர்களோடு இயேசு நேரடியாய் செய்து கொண்ட ஒரு அன்பின் உரையாடலுக்குத் தளம் அமைத்தது!

மோரிய மலையில் ஆபிரகாம் ஈசாக்கைப் பலிகொடுக்க துணிந்தார். இறைவனுக்கும் மேலாக தன்னிடம் எதுவும் இல்லை. மகனே ஆனாலும் அது இறைவனுக்குக் கீழே தான்என்பதை ஆபிரகாம் நிரூபித்தார். மகனையே பலியிட துணிந்த தந்தை மோரிய மலையின் வியப்புக் குறியீடு ! கல்வாரி மலையில் இயேசுவை அவரது தந்தை பலியிட்டார். கடைசி நேரத்தில் தூதர் வந்து நிறுத்தவில்லை. மனிதர்களுடைய மீட்புக்கு மேலாக எதுவும் தான் விரும்பவில்லை என தந்தை செய்து கொண்ட பிரகடனம் அது ! இறைவனுக்காக மகனைப் பலியிட்ட தந்தை அங்கு. மனிதனுக்காகமகனைப் பலியிட்ட தந்தை இங்கு !

இந்த கிறிஸ்து பிறப்பு காலம் நமக்கு ஒரு சுய பரிசோதனையின் காலம். “எருசலேமைச் சுற்றிலும் மலைகள் இருப்பதுபோல, ஆண்டவர் இப்போதும் எப்போதும் தம் மக்களைச் சுற்றிலும் இருப்பார், என விவிலியம் நமக்கு நம்பிக்கை ஊட்டுகிறது. நாம் பிழைகளின் பள்ளத்தாக்குகளை விட்டு விட்டு மீட்பின் மலைகளை ஏறிச் செல்ல வேண்டும் என்பதையே இந்த காலம் நமக்கு உணர்த்துகிறது.

மலைகள், தவிர்க்க முடியாத விவிலிய கதாபாத்திரங்கள். மலைகளை புறக்கணித்து விட்டு விவிலியத்தை வாசிக்க முடியாது. மலைகள் ஏதோ ஒரு விஷயத்தை நமக்குபூடகமாகச் சொல்கிறது ! நமது ஆன்மீக வாழ்வின் பாடத்தை அது மறைமுகமாய் நமக்கு போதிக்கிறது.

பொதுவாக நாம் காண்கின்ற மலைகளிலிருந்து சில விஷயங்களை நாம் கற்றுக் கொள்வோம்

  1. நிலைத்தன்மை !

லைகள், நிலைத்தன்மை உடையவை. அவை அடிக்கின்ற காற்றுக்கு ஓடிப் போகின்ற பதர்களைப் போல இருப்பதில்லை. பூமியோடு நிலைத்து நிற்பவை. அசையா உறுதியுடன் அமைதியாய் இருப்பவை. கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையும்விசுவாசத்தில், பற்றுறுதியில் நிலைத்தன்மை கொண்டிருக்க வேண்டும். பாறை மீது வீடு கட்டுபவன் பாக்கியவான் ! காரணம் அது அசைக்கப்படுவதில்லை ! நமது விசுவாசத்தின்தன்மை, நிலைக்கின்ற மலையின் தன்மையாய் இருக்கிறதா என்று பார்ப்போம் !

  1. உயரத்தை நோக்கி !

மலைகள் பாதாளத்தை நோக்கி நீள்வதில்லை. அவற்றின் தலை எப்போதுமே விண்ணை நோக்கியே பயணிக்கும். மேகங்களோடு முத்தமிடும். வீழ்கின்ற மழையின் முதல் துளிமலையின் தலையிலோ, அதன் தலையில் முளைத்திருக்கும் செடிகளின் இலையிலோ தான் விழும். கீழானவற்றை நோக்கி அதன் தலை கவிழ்வதில்லை. நமது ஆன்மீகப் பயணமும்எப்போதும் விண்ணை நோக்கியே இருக்க வேண்டும். இறைவனை நோக்கிய பார்வையே, சக மனிதனை நோக்கிய பயணத்துக்கும் நம்மை வழிநடத்தும். நமது நோக்கம்உயர்ந்ததாக, நமது சிந்தனை உயர்வானதாக, நமது பயணம் இறைத்தன்மையுடையதாக இருக்கிறதா என்று சிந்திப்போம்.

  1. சூழல்களை எதிர்கொள்தல் !

பருவங்கள் எதுவானாலும் மலைகள் அசந்து போவதில்லை. பனிகொட்டும் குளிராய் சிலகாலம், வெயில் வாட்டும் நெருப்பில் சில காலம், மழை பெய்யும் ஈரத்தில் சில காலம் எனஎப்படி இருந்தாலும் அது கவலைப்படுவதில்லை. பருவங்களை எதிர்கொண்டு தனது வாழ்க்கையைத் தொடரும். அத்தனை பருவங்கள் மாறி மாறி சுழற்றியடித்தாலும் தனதுஇயல்பிலிருந்து மாறுவதில்லை. நமது ஆன்மீக வாழ்க்கை எப்படி இருக்கிறது. ஆனந்தத்தின் பேரலை அடித்தாலும், சோகத்தின் பேய் மழை பொழிந்தாலும், வெறுப்பின் கொடும்அனல் அடித்தாலும் நமது ஆன்மீக வாழ்க்கை அசைக்கப்படாமல் இருக்கிறதா ? இயல்பு மாறாமல் தொடர்கிறதா ? சிந்திப்போம்.

  1. நதிகளைப் பிறப்பித்தல் !

மலைகளே நதிகளின் துவக்கப் புள்ளி. நாட்டுக்கு வளம் சேர்க்கும் நதிகளை பிறப்பிப்பது மலைகளே ! நீரை தாவரங்களை நோக்கி அனுப்பி வைப்பதால் அதை விளைச்சலின் காரணகர்த்தா என்றும் சொல்லலாம் ! நமது வாழ்க்கையும் பிறருக்கு விளைச்சல் கொடுப்பதாக அமைய வேண்டும். ஆன்மீக வளர்ச்சியை பிறருக்கு அளிப்பதில் நமது செயல்பாடு உற்சாகமாக இருக்கவேண்டும். நற்செய்தி அறிவித்தலின் துவக்கப் புள்ளி நம்மிடமிருந்து தொடங்க வேண்டும் ! சிந்திப்போம் நாம் ஆன்மீக வளம் கொடுக்கும் நதியாக இருக்கிறோமா, வறட்சியைக் கொடுக்கும் தன்மையுடையவர்களாய் இருக்கிறோமா ?

  1. மழையை அழைத்தல் !

மலைகளும், மலைசார்ந்த பகுதியும் தான் அதிக மழைபெறும் நிலங்களாகும். ஓடும் மேகத்தைத் தடுத்து நிறுத்தி மழையை அழைக்கும் வேலையை மலைகள் செய்கின்றன. மலையும் மலைசார்ந்த பகுதிகளும் பச்சைப் பசேல் என செழிப்பாய் இருப்பதன் காரணம் அது தான். வானம் மழையை பொழிகிறது, பூமி பசுமையை அணிகிறது. நமது வாழ்க்கையும் வானக வரங்களைப் பெற்று, நமக்கும் நம்மைச் சுற்றி இருப்பவர்களுக்கும் வளமை தரக்கூடிய வகையில் அமைய வேண்டும். இறைவனின் அருளைப் பெற்று, நம்மைச் சுற்றிய இருளைப் போக்குபவர்களாய் நாம் இருக்கிறோமா ? சிந்திப்போம்.

  • சேவியர்

 

Advertisements
Posted in Articles, WhatsApp

குடிகாரன்

Image result for bible

அந்த நபருக்கு நடுத்தர வயது இருக்கலாம் !

மாலை நேரத்தில் சாலையோர டீக்கடையில் சூடாக ஒரு கப் டீ குடித்துக் கொண்டிருந்தபோது எங்களைக் கடந்து போனார். நடையில் தள்ளாட்டம் !

கண் மண் தெரியாமல் போவது என்று சொல்வார்களே அப்படி நடந்து கொண்டிருந்தார். முன்னால் வைத்திருந்த ஒரு தடுப்புக் கம்பியில் மோதிக்கொண்டார் !

“மது மனிதனை எப்படியெல்லாம் வேட்டையாடுகிறது ! சாலையோரம் சாராயக் கடைகளைத் திறந்து எத்தனை மக்களை அது அழிவுக்குள் தள்ளுகிறது !! குடிக்க வேண்டும் என நினைப்பவர்கள் வீட்டில் போய் குடிக்க வேண்டியது தானே ? சாலையோரத்தில் இப்படி தள்ளாட வேண்டுமா ?” என்றெல்லாம் யோசித்துக் கொண்டிருந்தபோது ஒரு பெண் விரைவாக அவரை நோக்கி ஓடி வந்தார்.

‘சொல்லியிருக்கலாம்ல…” என்று சொல்லிக் கொண்டே அவருடைய கையைப் பிடித்துக் கொண்டு மெல்ல நடந்தார். ஓரமாய் இருந்த ஒரு கடையின் அருகில் அமரவைத்தார். அப்போது தான் கவனித்துப் பார்த்தேன். அவர் பார்வையில்லாத நபர் !

பளாரென யாரோ என்னைப் பிடரியில் அறைந்தது போல இருந்தது ! யாருக்குப் பார்வையில்லை ? அவருக்கா ? எனக்கா ?

காமாலைக் காரன் கண்ணுக்கு காண்பதெல்லாம் மஞ்சள் என்று சொல்வது போல, எனது கண்களுக்குள் பாவத்தின் கண்ணாடியை அணிந்திருக்கிறேனா ? தள்ளாடும் நபரைப் பார்த்தாலே தண்ணியடிப்பவர் எனும் முடிவுக்கு வரக் காரணம் என்ன ? நீண்ட நேரம் சிந்தித்துக் கொண்டே இருந்தேன்.

(உரோமையர் 2:1) ஆகையால், பிறர் குற்றவாளிகள் எனத் தீர்ப்பு அளிப்போரே, நீங்கள் யாராயினும், சாக்குப் போக்குச்சொல்வதற்கு உங்களுக்கு வழியில்லை. ஏனெனில் பிறருக்கு எதிராகத் தீர்ப்பளிக்கும் போது நீங்கள் உங்களுக்கே தண்டனைத் தீர்ப்பை அளிக்கிறீர்கள். தீர்ப்பளிக்கும் நீங்களே அந்தத் தீர்ப்பைப் பெறுவதற்கான செயல்களைச் செய்கிறீர்களே! என்கிறது விவிலியம்.

பிறர் நம்மைப்பற்றி நல்லது மட்டுமே சிந்திக்க வேண்டும் என நினைக்கிறோம். ஆனால் பிறரைப்பற்றி நாம் என்ன நினைக்கிறோம். தன்னைப் போல பிறரையும் நேசிப்பதன் உண்மையான அர்த்தம் என்ன ? சிந்திப்போம்.

 நீங்கள் எந்த அளவையால் அளக்கிறீர்களோ அதே அளவையால் உங்களுக்கும் அளக்கப்படும்.

Posted in Articles

கொடுங்கள், பெற்றுக் கொள்வீர்கள்

Image result for hug the poor

“நிறைய பணம் வேணும், என்னங்க செய்யலாம் ?” என யாரிடமாவது கேட்டுப் பாருங்கள். பல ஐடியாக்கள் சொல்வார்கள். நல்ல சேமிப்புத் திட்டம், நீண்டகால வைப்புத் திட்டம், தங்க நகைத் திட்டம், ரியல் எஸ்டேட் இப்படி ஏதோ ஒன்றைத் தானே ? ஆனால் கிறிஸ்தவமோ இருப்பதையெல்லாம் ஏழைகளுக்குக் கொடுங்கள், அப்போது நீங்கள் பெற்றுக் கொள்வீர்கள் என்கிறது.

பிறருக்குக் கொடுப்பதை இயேசு அழுத்தம் திருத்தமாகப் போதித்தார். “ஏழைக்கு இரங்கி உதவிசெய்கிறவர் ஆண்டவருக்குக் கடன் கொடுக்கிறார்; அவர் கொடுத்ததை ஆண்டவரே திருப்பித் தந்துவிடுவார்” என பகிர்தலை உற்சாகப்படுத்துகிறது விவிலியம்.

நியாயத் தீர்ப்பு நாள் ஒன்று உண்டு. அன்று நல்லவர்கள் வலப்பக்கமும், தீயவர்கள் இடப்பக்கமும் நிற்பார்கள். இருவருமே இறைவனை நேசித்தவர்கள், மத செயல்களில் ஈடுபடுபவர்கள், வழிபாட்டில் குறை வைக்காதவர்கள். ஆனால் இரு பிரிவினருக்கும் ஒரே ஒரு வித்தியாசம் உண்டு.

வலப்பக்கம் நிற்பவர்கள் ஏழைகளுக்கு உதவியவர்கள். பசியாய் இருந்தவர்களுக்கு உணவளித்தவர்கள். தாகமாய் இருந்தவர்களுக்கு நீர் கொடுத்தவர்கள். ஆடையின்றி இருந்தவர்களை உடுத்தியவர்கள். நோயுற்று இருந்தவர்களைப் பார்க்க வந்தவர்கள். அன்னியனாய் இருந்தவர்களை வரவேற்றவர்கள். அப்படி அவர்கள் ஏழைகளுக்குச் செய்தது எல்லாமே இறைவனுக்குச் செய்ததாயிற்று ! என்கிறார் கடவுள்.

பிறருக்கு உதவுகின்ற மனித நேய சிந்தனை இல்லாதவர்கள் விண்ணகத்தில் நுழைய முடியாது என்பது தான் இயேசு போதித்த சிந்தனைகளில் முக்கியமான ஒன்று.

அவருடைய வாழ்க்கையிலும் அவர் எப்போதுமே ஏழைகளின் பக்கமாகவே நின்றார். பிறந்த போது மாட்டுத் தொழுவம், வளர்கையில் தச்சுத் தொழிலாளியின் குடிசை, சாவின் போது சிலுவையில் குற்றவாளியாய் மரணம், மரித்தபின் ஏதோ ஒருவருடைய கல்லறையில் அடக்கம். என ஏழைகளின் சாயலாகவே ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் இருந்தவர் இயேசு.

“பெற்றுக் கொள்வதைவிட கொடுத்தலே பேறுடைமை” எனும் போதனையையே இயேசு முன்வைத்தார். கொடை என்பது எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதற்கான சில வழிகாட்டல்களையும் அவர் தனது போதனைகளின் மூலமாக வைத்தார்.

  1. முகமலர்ச்சியோடு கொடுக்கவேண்டும். பிறருக்குக் கொடுப்பது என்பது நமக்குக் கிடைத்திருக்கும் மிகப்பெரிய பாக்கியம் என நினைத்து உதவ வேண்டும்.
  2. ரகசியமாய் உதவ வேண்டும். வலது கையால் நீங்கள் செய்யும் உதவி இடது கைக்குக் கூட தெரியக் கூடாது. மறைவாய் கொடுப்பதைக் காணும் இறைவன் பலன் தருவார்.
  3. நல்ல சிந்தனையோடு கொடுக்க வேண்டும். கட்டாயத்தினாலோ, தனது பெயருக்காகவோ, கடமைக்காகவோ, பிறருடைய வசைக்குத் தப்பியோ அல்லது வேறு எந்த காரணத்துக்காகவோ கொடுப்பது தவறு. சக மனித கரிசனை, அன்பு இதன் அடிப்படையில் மட்டுமே உதவ வேண்டும்.
  4. பிறருக்குக் கொடுப்பது என்பது விண்ணகத்தில் செல்வம் சேர்த்து வைப்பது போல. அது பூச்சியாலும் துருவாலும் சேதமடையாது என்கிறார் இயேசு. அந்த மனநிலையோடு கொடுக்க வேண்டும்.
  5. பிறருக்குக் கொடுப்பது என்பது இறைவனைப் புகழ்வதைப் போன்றது என்கிறது பைபிள். எவ்வளவு கொடுத்தோம் என்பதை அளவிட வேண்டுமெனில், மீதம் நம்மிடம் எவ்வளவு இருக்கிறது என்பதை வைத்தே அளவிடவேண்டும்.
  6. குற்ற உணர்விலிருந்து விடுபட பிறருதவிப் பணிகளை செய்யக் கூடாது. இயேசுவின் மீதான அன்பும், சக மனிதன் மீதான அன்பும் மட்டுமே ஈகையை தூண்டவேண்டும். உள்ளதிலிருந்து கொடுப்பதை விட, உள்ளதையெல்லாம் கொடுப்பதும், உள்ளத்தையே கொடுப்பதும் உயர்வானவை.
  7. கடவுள் திரும்பத் தருவார் எனும் எண்ணத்தில் நாம் உதவக் கூடாது. கடவுள் இதயத்தைப் பார்க்கிறவர், நமது உண்மையான தேவைக்கு ஏற்ப அவர் நமக்கு அளிப்பார்.
  8. நம்மிடம் இருக்கும் மண்ணுலக செல்வங்களை நாம் பிறருக்கு அளிக்கும்போது, இறைவன் விண்ணுலக செல்வங்களை நமக்கு அளிப்பார்.
  9. எவ்வளவு கொடுத்தோம் என்பதல்ல, எந்த மனநிலையில் கொடுத்தோம் என்பதே முக்கியம். அளவைப் பார்த்து மதிப்பிடுவது மனித இயல்பு, அகத்தைப் பார்த்து மதிப்பிடுவது இறை இயல்பு.
  10. கொடுங்கள். மனிதநேயம் என்பது பெறுதலில் அல்ல, கொடுத்தலில் தான் நிறைவு பெறும். கொடுக்கக் கொடுக்க வளர்வது அன்பு மட்டும் தான்.

“கருணை நிறைந்தவர் தம் உணவை ஏழைகளோடு பகிர்ந்து உண்பார்; அவரே ஆசி பெற்றவர்.” நீதிமொழிகள் 22 :9

Posted in Articles, Sunday School

கோபம் கெட்டதா ?

Image result for anger jesus

இயேசு கிறிஸ்து என்று நினைத்தவுடன் எப்படிப்பட்ட பிம்பம் நினைவுக்கு வருகிறது ? தொழுவத்தில் சிரிக்கும் பாலனா, கருணை வழியும் கண்களுடன் சாந்தமாய் நிற்கும் இளைஞனா, சிலுவையில் தொங்கும் மனிதரா ? இவற்றில் ஒன்று தான் பொதுவாகவே நமது சிந்தனையில் வரும்.

எப்போதேனும் கோபத்தில் முறைக்கும் இயேசுவின் முகம் நினைவுக்கு வருமா ? சாட்டையைப் பின்னி மக்களை ஓட ஓட விரட்டியடிக்கும் வன்முறை காட்சி நினைவுக்கு வருமா ? ரொம்ப சந்தேகம் தான். காரணம் நாம் உருவாக்கி வைத்திருக்கும் இயேசுவின் பிம்பம் அப்படி !

ஒரு கன்னத்தில் அறைந்தால் மறு கன்னத்தையும் காட்டு என்பது இயேசுவின் போதனைகளில் மிகவும் பிரபலமானது. அதே போல தான் ‘எதிரியையும் நேசி’ எனும் போதனையும். அடிக்கடி தனது போதனைகளில் ‘கோபம் கொள்ளாதீர்கள்’ என இயேசு எச்சரிக்கவும் செய்தார்.

கோபம் கொள்ளாதீர்கள் என மக்களுக்கு போதனை வழங்கிய இயேசு கோபம் கொண்டார் என்பது முரணாகத் தோன்றும். ஆனால் அவருடைய கோபத்தின் நிகழ்வுகளை சிந்திக்கும் போது எந்தெந்த இடங்களில் நாமும் கோபப்பட வேண்டும் என்பது நமக்கு புரியும்.

“சினமுற்றாலும் பாவம் செய்யாதிருங்கள்; பொழுது சாய்வதற்குள் உங்கள் சினம் தணியட்டும்.” என்கிறது பைபிள். சினம் பாவத்துக்கு நம்மை அழைத்துச் செல்லக் கூடாது. எது சரியான கோபம் எது தவறான கோபம் என்பதை இயேசுவின் வாழ்க்கை நமக்கு விளக்குகிறது

சரியான கோபம் !

  1. ஏழைகளை வாட்டி வதைப்பவர்கள் மீது இயேசு கோபம் கொண்டார். அவர்களை நோக்கி தனது கோபப் பார்வையை வீசி எச்சரித்தார். ஏழைகளின் நலனுக்காக எழுகின்ற கோபம் நியாயமானது !

  1. இரக்கமற்ற கடின மனங்களைக் கண்டபோது இயேசு கோபம் கொண்டார். பிறருடைய நலனுக்கும், வாழ்வுக்கும் இடைஞ்சலாக இருக்கும் இரக்கமற்ற மனநிலையின் மீது கோபம் கொள்வது நியாயமானது !

  1. மனிதநேயத்தை விட, மத சட்டங்களே முக்கியம் என முரண்டுபிடிப்பவர்கள் மீதும், வெளிவேட மதவாதப் போக்கின் மீதும் இயேசு கோபம் கொண்டார். மனிதநேயத்தை மறுதலிக்கும் இடங்களில் கோபம் கொள்வது நியாயமானது !

  1. கர்வம் கொண்டு நடந்தவர்கள் மீது இயேசு கோபம் கொண்டார். அத்தகைய மக்களைப் பின்பற்ற வேண்டாம் என இயேசு போதித்தார். தாழ்மைக்கு எதிராய் இருக்குமிடத்தில் எழுகின்ற கோபம் நியாயமானது.

  1. இறைவனின் ஆலயத்துக்கோ, மகிமைக்கோ களங்கம் விளைவிக்கும் இடங்களில் எழுகின்ற கோபம் நியாயமானது ! ஆலயத்தை விற்பனைக் கூடமாக்கிய மக்களை இயேசு அடித்து விரட்டினார்.

தவறான கோபம்.

  1. நம் மீது வைக்கப்படுகின்ற விமர்சனங்கள், கேலிகள், வன்முறைகளுக்காக கோபம் கொள்வது தவறானது. இயேசு தன்னை கிண்டல் செய்து, அடித்து, கொலை செய்தவர்கள் மீதும் கோபம் கொள்ளவில்லை.

  1. தன்னைப் பிறர் புரிந்து கொள்ளவில்லையே என்பதனால் இயேசு கோபம் கொள்ளவில்லை. மனம் வருந்தினார். தன் தரப்பு நியாயம் புரிந்து கொள்ளப்படவில்லை என்பதற்காக கோபம் எழுவது தவறானது.

  1. பிறர் என்னதான் தூண்டினாலும் கோபம் கொள்வது தவறு. இயேசுவின் பொறுமையை பரிசேயர்கள் எவ்வளவோ சோதித்தனர் எனினும் இயேசு கோபம் கொள்ளவேயில்லை.

  1. இயேசுவின் கோபம் மக்களுடைய மனநிலையை மாற்றுவதற்காக மட்டுமே இருந்தது. மக்கள் மீது அவர் எப்போதும் கோபம் கொண்டிருக்கவில்லை. அவர்களை நேசித்தார். தனி மனித விரோத சிந்தனைகளோடு எழுகின்ற எந்த கோபமுமே தவறானது.

  1. பாவச் செயல்களை செய்யத் தூண்டுகின்ற எந்த கோபமும் தவறானது. அது குழந்தைகளை எரிச்சலில் அடிப்பதானாலும் சரி, செல்வந்தனிடம் கொள்ளையடிப்பதானாலும் சரி !

சுருக்கமாக,

இயேசு கோபம் கொண்டார் ! ஆனால் தன் மீதான எந்த ஒரு தாக்குதலுக்கும் அவர் கோபம் கொள்ளவில்லை. ஏழைகள் ஏமாற்றப்பட்ட போதும், போலித்தனம் தலைதூக்கியபோதும், இறைவனின் தூய்மை கேள்விக்குள்ளான போதும் அவர் கோபமடைந்தார்.

நாம் கோபம் கொள்ளும் சூழல்களை சிந்தித்துப் பார்ப்போம். பெரும்பாலானவை நம்மையோ, நம் குடும்பத்தையோ, நமது நட்பு வட்டாரத்தையோ பாதிக்கும் விஷயங்களுக்காகவே இருக்கும் ! ஏழைகளுக்காகவோ, மனிதநேயத்துக்காகவோ எழுந்ததாய் இருக்காது ! அடுத்த முறை நம் கோபத்தை பரிசீலிப்போம்.

Posted in Articles, WhatsApp

தயாரிப்பு

Image result for ready to travel

பால்காரன் கிட்டே இன்னும் நாலு நாளைக்கு பால் வேண்டாம்ன்னு சொல்லிடுங்க. பேப்பர் காரன் கிட்டே ஒண்ணும் சொல்ல வேண்டாம். நாம் வீட்ல இல்லேங்கற விஷயம் அவனுக்கு தெரிய வேண்டாம் !

மொட்டை மாடில இருக்கிற நாலு தொட்டிச் செடிகளையும் கீழே எடுத்துட்டு வாங்க. அப்படியே மெயின் கேட் பக்கமா அதை வெச்சுடுங்க. வேலைக்காரி கிட்டே டெய்லி காலைல வந்து தண்ணீ ஊத்த சொல்லியிருக்கேன்.

எல்லா சன்னலும் சாத்தியாச்சான்னு ஒரு தடவை செக் பண்ணுங்க. சுவிட்ச் எல்லாம் ஆஃப் பண்ணுங்க. அதுக்காக பிரிட்ஜை ஆஃப் பண்ணி தொலைச்சிடாதீங்க ! வெளிகேட்டை பூட்டும்போ மட்டும் உள்பக்கமா பூட்டுங்க.

டிக்கெட் கைல வெச்சிருக்கீங்க தானே ?

நான் சொல்றதெல்லாம் காதுல விழுதா இல்லையா ? மனைவியின் குரல் அடிக்கடி கேட்டுக் கொண்டே இருந்தது !

ஊருக்குப் போகவேண்டும் எனும் பரபரப்பு வீடு முழுவதும் பரவிக் கிடந்தது. ஊருக்கு போகும்போ இவ்ளோ முன்னேற்பாடுகள் செய்ய வேண்டுமா என்பது மலைப்பாய் இருந்தது ! ஒரு வாரப் பயணம் ! எத்தனை விஷயங்களில் கவனம் !!

ஒவ்வொன்றாய் செய்து கொண்டிருந்தபோது மனதில் சிந்தனை அலைமோதியது !

ஒருவாரம் வீட்டைப் பூட்டி விட்டு இன்னொரு வீட்டுக்குப் போவதற்கே இத்தனை முன்னேற்பாடுகள் செய்கிறோமே ! ஒரேயடியாக இந்த வீட்டைப் பூட்டி விட்டு விண்ணக வீட்டுக்குச் செல்வதற்கு எத்தனை முன்னேற்பாடுகள் செய்ய வேண்டும் ?

அவற்றையெல்லாம் செய்கிறோமா என்பதை யோசித்துப் பார்த்தால் உதட்டைப் பிதுக்கி தலையை அசைக்க வேண்டியிருக்கிறது !

“விண்ணுலகில் உங்கள் செல்வத்தைச் சேமித்து வையுங்கள்; அங்கே பூச்சியோ துருவோ அழிப்பதில்லை; திருடரும் கன்னமிட்டுத் திருடுவதில்லை” என்கிறார் இயேசு !

அந்த வீட்டுக்குச் செல்வதற்கான பயண முன்னேற்பாடுகளாக இயேசு இரண்டு விஷயங்களை வலியுறுத்துகிறார். அனைத்துக்கும் மேலாய் இறைவனை நேசிப்பது, தன்னைப் போல பிறரையும் நேசிப்பது. இந்த இரண்டு விஷயங்களுமே விண்ணகப் பயணத்துக்கான ஏற்பாடுகள்.

இந்த விஷயங்களைச் செய்யாமல், மற்ற விஷயங்களை மட்டுமே செய்து திரிவது என்பது பயணத்துக்கான டிக்கெட் வாங்காமல் பயணம் செய்ய முயல்வதைப் போன்றது ! அங்கே நமக்கு அனுமதி மறுக்கப்படும்.

நான் போய் உங்களுக்கென ஒரு இடத்தை ஆயத்தம் செய்கிறேன் என்றார் இயேசு ! அந்த இடத்துக்குப் போக, இந்த உலகில் நாம் செய்ய வேண்டியவற்றைச் செய்ய நமக்கு குறிப்பிட்ட ஆயுளைக் கொடுத்திருக்கிறார் ! அதை புரிந்து கொள்ளாமலேயே பரபரப்பாய் முடிந்து விடுகிறது நம் வாழ்க்கை.

கடலெனும் மறு வாழ்வின்
ஒரு துளிச் சுவையே இவ்வுலக வாழ்க்கை !
ஒரு துளிச் சுவைக்காக கடலை இழக்கலாமா ?

சிந்திப்போம் ! தயாரிப்புகளை சரியாய் செய்வோம் !

 

Posted in Articles, WhatsApp

மொபைல் போனைக் காணல

Image result for Mobile era

என்னோட மொபைல் போனைக் காணல என மாலையில் சொன்னார் அலுவலக நண்பர் ஒருவர். ‘ஐயையோ என்னாச்சு ? எப்போ ?’ என்று பதட்டத்துடன் கேட்டேன்.

காலைல ஆபீஸ்ல வந்ததும் வீட்டுக்கு போன் பண்ணினேன், சாயங்காலம் கிளம்பும்போ பாத்தா காணோம், என்றார்.

என்னது காலைல போனை பாத்தீங்க? அப்புறம் சாயங்காலம் வரை பாக்கவே இல்லையா ? என்றேன் ஆச்சரியமாய் !

ஆமா.. ஈவ்னிங் வீட்டுக்கு கிளம்பறேன்னு போன் பண்ண நினைச்சேன் அதான் தேடினேன். பட் காணல… என்றார்.

‘ஓ.. வாட்ஸப், டுவிட்டர், ஃபேஸ்புக்.. ‘ நோட்டிபிகேஷன்ஸ் எல்லாம் வராதா உங்களுக்கு ? என்றேன்.

அதெல்லாம் நான் வெச்சுக்கல, என வெகு இயல்பாய் சொன்னார்.

சரி, எதுக்கும் செக்யூரிடி கிட்டே சொல்லிடுங்க என சொல்லி விட்டு திரும்பினேன் !

மனதுக்குள் கேள்விகள் எழுந்தன.

நிமிடத்துக்கு ஒருமுறை வாட்ஸர், மணிக்கொரு முறை டுவிட்டர் என போனை நோண்டிக்கொண்டிருக்கும் என்னுடைய நிலை பரிதாபமாய் எனக்கே தெரிந்தது ! போன் தொலைந்து போனால் ஐந்தே நிமிடத்தில் எனக்குத் தெரிந்து விடும். காரணம் அதனோடு எனக்குள்ள நெருக்கம் அப்படி !

யோசித்தேன் !

இறைவனோடு எனக்குள்ள தொடர்பு அறுந்து போனால் ஐந்து நிமிடத்தில் கண்டு பிடிப்பேனா ? ஐந்து மணி நேரத்தில் ? ஐந்து வாரங்களில் ? ஐந்து மாதங்களில் ? கேள்விகள் நீண்டு கொண்டே இருந்தன. பல ஆண்டுகளாக தொடர்பில் இல்லாவிட்டால் கூட உணரமாட்டேனோ எனும் பயம் எழுந்தது !

வாட்ஸப்பை ஒதுக்கிவைத்து விட்டு, இறை வார்த்தைகளை வாசிக்க ஆரம்பித்தேன் ! போன் தொலைந்தால் வாங்கலாம், ஆன்மா தொலைந்து போனால் ?

*

 

Posted in Articles, Sunday School

சோம்பலை உதறி விடு

சோம்பலை உதறி விடு சொர்க்கத்தைத் தொட்டு விடு !

Image result for don't be lazy clipart

சோம்பலை உதறி எறிந்து விட்டு இங்கே வந்திருக்கும் உங்கள் அனைவருக்கும் எனது முதற்கண் வணக்கத்தைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன் !

சோம்பலை உதறிவிடு, சொர்க்கத்தைத் தொட்டு விடு ! எனும் தலைப்பு மனதுக்குள் பல்வேறு சிந்தனைகளை எழுப்பியது !

சோர்வு வந்து சேரும் முன்பே ஓய்வெடுக்கத் துடிக்கும் மனநிலையைத் தான் சோம்பல் என்று சொல்வார்கள். சோம்பல் ஒரு தற்காலிக சுகம் !
ஆனால் அது ஒரு நீண்டகாலத் துயரம் !

படுக்கையிலே புரண்டு படுத்து,
எழும்ப வேண்டுமெனும் மனதை தடுத்து,
இன்னும் கொஞ்சம் இளைப்பாறுவோம் என்பதில் சோம்பல் தொடங்குகிறது !

பாடங்களை சற்றே ஒதுக்கி
இமைகளை சற்றே இறக்கி
கடமையைக் கொஞ்சம் பதுக்கி வைக்கும் இடத்தில் சோம்பல் தொடருகிறது !

சோம்பல் !
நாளைய தோல்விகளுக்காக இன்று நாம் நடத்தும் ஒத்திகை !

சோம்பலின் வால் பிடித்துக் கிடப்பவர்கள் எப்போதுமே வெற்றியின் தோள் தொட்டு நடப்பதில்லை !
சோம்பல் வெற்றியின் எதிரி !

ஓடி ஓடிக் களைத்து விட்டேனென காற்று சோம்பல் பட்டால் பூமி வாழுமா ?
நடந்து நடந்து கால் வலிக்கிறதென நதிகள் நின்று விட்டால் தண்ணீர் கிடைக்குமா ?
சுட்டது போதும் ஒருமாதம் விடுப்பில் போகிறேன் என சூரியன் சொன்னால் பச்சையம் தயாரிக்க பயிர்கள் எங்கே போகும் !

ஐம்பூதங்கள் சோம்பல் கொண்டால் பூமிப் பந்து அழிந்து விடும் ! அவை சுறுசுறுப்பாய் இயங்குகின்றனர்.

அதே போல, ஐம்புலன்கள் சோம்பல் கொண்டால் உடல் அழிந்து விடும்.
நுகர்ந்தது போதுமென நாசி நிறுத்துவதில்லை !
உணர்ந்தது போதுமென மெய்யது சொல்வதில்லை !
எனில்
நாம் மட்டும் ஏன் சோம்பலைச் சுற்றிக்கொண்டு திரிய வேண்டும் ?

சோம்பல் ஒரு புதைகுழி !
காலை வைத்தால் ஆளை விழுங்கும் புதைகுழி.

சோம்பல் ஒரு காட்டுத் தீ
எத்தனை போட்டாலும் திருப்திப் படாத காட்டுத் தீ !

எனவே தான் சோம்பல் வாழ்வுக்கு எதிரியாய் இருக்கிறது !
சுறுசுறுப்பு வெற்றிக்கு நண்பனாய் இருக்கிறது.

இயற்கை நமக்கு வாழ்க்கைப் பாடத்தைக் கற்றுத் தருகிறது. உயிரினங்கள் நமக்கு சுறுசுறுப்பின் பாடத்தைக் கற்றுத் தருகின்றன. மனிதர்கள் மட்டுமே சோம்பலின் படுக்கையில் சோம்பிக் கிடக்கின்றனர்.

சோம்பேறிகளே, எறும்பைப் பாருங்கள்; அதன் செயல்களைக் கவனித்து ஞானமுள்ளவராகுங்கள் .. என்கிறது பைபிள். வாழ்க்கையின் வெற்றி சுறுசுறுப்பின் கைகளில் இருக்கிறது. அதைக் கற்றுக் கொள்ள ஒரு எறும்பின் முன்னால் கூட மண்டியிடத் தயாராய் இருக்க வேண்டும்.

சோம்பல் என்பது ஒரு நோய்.. என்கிறது பிரிட்டனில் நடந்த ஆய்வு ஒன்று. பிற நோய்களைப் போலவே உடலையும், மனதையும் சோம்பல் அழிக்கிறது. சோம்பல் கொண்ட உடலில் நோயாளியின் உடலைப் போன்ற தன்மை இருப்பதாய் அந்த ஆய்வு கூறுகிறது !

மாணவர்கள் எப்போதுமே சுறுசுறுப்பாக, ஒரு தேனீயைப் போல இருக்க வேண்டும்.

சுறுசுறுப்பான உடலே சுறுசுறுப்பான மனதில் அடிப்படைத் தேவை. உடல் சோர்வாக இருக்கும் போது மூளைக்குத் தேவையான உயிர்வழி கிடைப்பதில்லை. எனவே அது சோர்வடைகிறது. மூளையின் சோர்வு படிப்பைப் பாதிக்கும். எனவே தான் மாணவர்கள் சுறுசுறுப்பாய் இருக்க வேண்டியது அவசியமாகிறது.

தேங்கிக் கிடக்கும் நீரில் தான் கொசு உற்பத்தியாகும் !
ஓடிக்கொண்டே இருக்கும் நீரில் ஆரோக்கியம் தங்கும் !

வெற்றியாளர்களின் வாழ்க்கையைப் புரட்டிப் பார்த்தால் அவர்கள் அதிகாலையிலேயே எழுந்து தங்கள் இலட்சியத்தை நோக்கி உற்சாக நடை போட்டவர்களாகவே இருப்பார்கள். அதனால் தான் அவர்களுடைய வாழ்க்கை வெற்றியின் சிம்மாசனங்களில் இருக்கிறது ! அவர்களுடைய வாழ்க்கையிலிருந்து சுறுசுறுப்பைக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும்

சோம்பல் என்பதும் ஓய்வு என்பதும் வேறு. உடலுக்குத் தேவையான தூக்கத்தை இரவில் கொடுக்க வேண்டியது கட்டாயம். அது சோம்பல் அல்ல !

அந்த நேரத்தை டிஜிடல் கருவிகளில் தொலைத்து விடக் கூடாது. அவை நமது வாழ்க்கையை நோயின் வாசலுக்குள் துரத்திவிடும். அது தான் தவறு.

தினமும் செய்ய வேண்டிய கடமைகளை செய்ய வேண்டும் எனும் துடிப்பு உடையவர்களையும்,
அடுத்து ஏதாவது சாதிக்க வேண்டும் எனும் ஆர்வம் உடையவர்களையும் சோம்பல் பிடித்துக் கொள்ளாது !

சோம்பல் என்பது விக்கிரமாதித்ய வேதாளம் போன்றது ! தோளில் தொற்றிக் கொண்டால் விட்டு விடாது !
சோம்பல் என்பது சாத்தானைப் போன்றது ! பிடித்துக் கொண்டால் அழித்து விடும்.

எனவே சுறுசுறுப்பானவர்களை நண்பர்களாகக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.
அல்லது நமது நண்பர்களை சுறு சுறுப்பானவர்களாக நாம் மாற்ற வேண்டும்.

நமது வீணான நேரங்களில் நல்ல பொழுது போக்குகளை, கலைகளைக் கற்கவேண்டும்.
அது நமது நேரத்தைச் சாம்பலாக்கும் சோம்பலை விரட்டி ;
நேரத்தை ஆனந்தத்தின் ஆம்பலாய் மலரவைக்கும் !

“சோம்பேறி பருவத்தில் உழுது பயிர் செய்யமாட்டார்; அவர் அறுவடைக் காலத்தில் விளைவை எதிர்பார்த்து ஏமாறுவார்” என்கிறது நீதிமொழிகள்.

பயிர்செய்யும் காலத்தில் சோம்பல் பட்டால் அறுவடை காலத்தில் அழுகை சுரக்கும்.
படிக்கும் காலத்தில் சோம்பல் பட்டால் எதிர்காலம் இனிமை இழக்கும்.
இளமையில் சோம்பல் முதுமையில் வறுமை என்பது பிரபலமான பழமொழிகளில் ஒன்று !

சோம்பலின் பாதை
வெற்றியின் வீட்டில் போய்ச் சேராது !

சொர்க்கத்தின் வாசல் சோம்பல் கொள்பவர்களுக்கானதல்ல !
அது உற்சாகத்தின் பிள்ளைகளுக்கானது !

எனவே சோம்பலை களைவோம் !
சுறுசுறுப்பை அணிவோம்

என்று கூறி விடைபெறுகிறேன்

நன்றி
வணக்கம்