Posted in Articles

கடவுள் எங்கும் இல்லை

Image result for God is Nowhere

இறை நம்பிக்கையற்ற ஒருவர் தன்னுடைய அறையில் “GOD IS NOWHERE” என்று எழுதி வைத்திருந்தார்.

ஒருமுறை அவரைக் காண அவருடைய நண்பர் ஒருவர் வந்திருந்தார். அவர் இறை நம்பிக்கையுடையவர். “கடவுள் எங்கும் இல்லை” என்ற ஆங்கிய போர்டைப் பார்த்த அவர் ஒரு சிறு மாறுதலை மட்டும் செய்து போர்டை மீண்டும் மாட்டினார்.

இப்போது அந்த அட்டை “ GOD   IS   NOW   HERE” என்றானது. தன்னுடைய அறைக்கு வந்த நபர் அட்டையில் இருந்த மாற்றத்தைக் கண்டு வியந்தார்.

ஒரு சிறு இடைவெளி ஏற்படுத்திய மாற்றம் மிகப்பெரியது என்பதை அவர்கள் விவாதிக்கத் துவங்கினார்கள்.

கடவுள் இருக்கிறார் என்பதும் கடவுள் இல்லை என்பதும் தனி மனித நம்பிக்கையைப் பொறுத்தது. இன்னல்கள் வரும்போது கடவுளைத் தேடி ஓடுவதும், வாழ்க்கை சந்தோசத்தை எட்டியதும் கடவுளை வெளித்தள்ளி பூட்டுவதும் மனித வாடிக்கை.

நம்பிக்கையில்லாதவன் ஆத்திகனாய் இருந்தாலும் பயனில்லை. உண்மையில் நம்பிக்கையில்லாதவன் ஆத்திகனாய் இருக்கவே தகுதியற்றவன்.

கடவுள் எங்கும் இல்லை என்பதும், கடவுள் இங்கே இருக்கிறார் என்பதும் பார்வைகளால் நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன.

ஒரு சிறு இடைவேளை மனிதனை கடவுளிடம் இழுத்து வருகிறது.

உடல்நலத்தில் விழுந்து விட்ட சிறு இடைவெளி வீட்டை பிரார்த்தனைக் கூடாரமாக்குகிறது,

தொழிலில் நேர்ந்து விட்ட சிறு இடைவெளி கோயில்களை நோக்கி ஓட வைக்கிறது,

உறவுகளில் விழுந்து விட்ட இடைவெளி கடவுளை கண்ணீரால் அழைக்க வைக்கிறது.

இடைவெளிகள் தேவையானவை. இறுக்கமான சூழலை விட போதிய இடைவெளியுள்ள சூழலே ஆரோக்கியமான ஆன்மீகக் காற்று சுற்றி வரவும், ஆழமான புரிதல் எழவும் உதவுகிறது.

இயேசு வாழ்ந்த காலத்தில் நிறைய புதுமைகள் செய்தார். பலரை சுகமாக்கினார். எப்போதுமே அவர் “கடவுள் உன்னைக் குணமாக்கினார்”, “நான் உன்னைக் குணமாக்கினேன்” என்னும் சிந்தனைகளை முதன்மைப் படுத்தவில்லை. “உன் நம்பிக்கை உன்னைக் குணமாக்கிற்று” என்றே சொல்கிறார்.

மனிதனின் ஆத்மார்த்தமான நம்பிக்கை நோய்களைக் குணமாக்கும் என்னும் நவீன யுகத்தின் அறிவியல் சிந்தனையை இரண்டாயிரம் வருடங்களுக்கு முன்பே இயேசு மக்களுக்கு உரைக்கத் துவங்கினாய்.

இயேசு கடலின் மீது நடந்தபோது அவருடைய சீடரையும் நடக்க வைத்தார். சீடரும் நடந்தார். சில அடிகள் எடுத்து வைத்த சீடர் நம்பிக்கைக்கு விடை கொடுத்தார். நம்பிக்கை அகன்றதும் உடல் தண்ணீருக்குள் மூழ்கிப் போயிற்று. இயேசு அவருடைய நம்பிக்கையின்மையைக் கடிந்து கொண்டார்.

“உனக்கு கடுகளவு விசுவாசம் இருந்தால் இந்த மலையை நோக்கி நீ பெயர்ந்து கடலில் விழு என்று சொன்னால் அது சென்று கடலில் விழும்” என்கிறார் இயேசு. உன் நம்பிக்கை தான் பெரிது உன்னால் எதுவும் செய்ய முடியும் என்பதே இயேசுவின் போதனை. ஏனெனில் மனிதனின் கடவுளின் உயிர் மூச்சால் உருவானவன்.

விசுவாசம் கொண்டால் நீ இறை மகிமையைக் காண்பாய் – என்பதே இயேசுவின் நம்பிக்கை குறித்த சிந்தனையாய் இருக்கிறது. பிரார்த்தனைகள் சிலரைக் குணமாக்கி விட்டு சிலரை விட்டு விடக் காரணம் தனிமனித நம்பிக்கைகளே.

தந்தையின் கைபிடித்து நடக்கும் மழலை உலகிலேயே தான் தான் மிகவும் பாதுகாப்பானவள் என்று  நினைத்துக் கொள்கிறது. அத்தகைய நம்பிக்கை இறைவனை தந்தையாய் எண்ணும் ஒவ்வொருவருக்கும் தேவை.

இயேசுவின் போதனைகள் மனுக்குலத்திற்கு வழிகாட்டின.
நம்பிக்கை குறித்த போதனைகள் மனிதனை மனிதனுக்கு அடையாளம் காட்டின. வாழ்வின் நம்பிக்கை கொள்வோம்.

நம்பிக்கை சொல்வதே இறைவாக்கு
நம்பிக்கையால் வாழ்வை நிறைவாக்கு.

Posted in Articles

இயேசுவின் இன்னொரு பக்கம்

Image result for angry Jesus

இயேசுவைக் குறித்த உரையாடல்களிலெல்லாம் பெரும்பாலும் முன்னிறுத்தப் படுபவை இயேசுவின் சாத்வீகப் பார்வைகளே.

“ஒரு கன்னத்தில் அறைந்தால் மறு கன்னத்தையும் காட்டு” என்பதையே பெரும்பாலானவர்கள் இயேசுவைக் குறித்த ஒட்டு மொத்த பார்வைக்கும் அளவுகோலாக வைக்கின்றனர்.

இயேசுவின் பார்வையிலும், போதனைகளிலும் மனிதநேயமும், சாத்வீகமும் நிரம்பி இருந்தது உண்மையே, ஆனால் சாத்வீகம் மட்டுமே இருந்தது என்பதில் உண்மையில்லை.

நான் “வாளையே கொண்டு வந்தேன்” என்கிறார் இயேசு. ஒருவர் இன்னொருவருக்கு எதிராக எழுவர் – என்று இயேசு தன்னுடைய போதனைகள் ஏற்படுத்தப் போகும் தாக்கத்தைக் குறித்து பேசுகிறார்.

அனைவருடனும் சமாதானம் பேசுவது மட்டுமல்ல, தேவையான சூழலில் பிரிவினைகள் கூட நல்லதே என்பதை இயேசு போதிக்கிறார்.

நட்புடன் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காகவும், உறவுடன் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காகவும் இறை போதனைகளை விட்டு விட வேண்டாம் என்பதே இயேசு வலியுறுத்தும் கருத்து.

மிக முக்கியமான நிகழ்வாக, எருசலேம் ஆலயத்தில் விற்பனை செய்து கொண்டிருக்கும் வியாபாரிகளை “இது என் வீடு, என் செப வீடு. கள்வர்களின் குகையல்ல” என்று கோபாவேசமாக எதிரியின் கோட்டைக்குள்ளேயே நின்று சாட்டையால் அடித்தும், விற்பனைக் கூடங்களை உடைத்தும் பெரும் கலவரத்தை நிகழ்த்துகிறார்.

எந்த இடத்தில் அமைதி காக்க வேண்டும், எந்த இடத்தில் கோபத்தின் கொழுந்தாக பொங்கி எழ வேண்டும் என்பதை இயேசு தெளிவாக நிர்ணயம் செய்திருக்கிறார்.

அதனால் தான், ஏழுமுறையல்ல ஏழு முறை எழுபது முறை மன்னிப்பை வழங்கு என்று உறவுகளைப் பலப்படுத்த வழி சொல்லும் இயேசு, கடவுளின் ஆலயம் களங்கப்படுத்தப் படும்போதும், வணிக வளாகமாக மாற்றப்படும் போதும் ஆவேசமடைகிறார்.

தன்னுடைய மனித நேய போதனைகள் மறுதலிக்கப் படும் போது வாள் கொண்டு வருகிறார்.

ஏழைகளோடும், ஒடுக்கப்பட்டாரோடும் அமைதியாய் பேசும் இயேசு அரசியல் தலைவர்களோடும், மதவாதிகளோடும், பழமை விரும்பிகளோடும் ஆவேசமாகப் பேசுகிறார்.

சிறு பிள்ளைகளை அரவணைப்பவர், சிறுபிள்ளைகளை தவறான பாதைக்கு நடத்துபவர்களின் கழுத்தில் எந்திரக்கல்லை கட்டி கடலில் தள்ளுவது நல்லது என்கிறார்.

அன்பும், சமாதானமும், மனிதநேயமும் நமது வாழ்வில் எப்போதும் நிரம்பியிருக்க வேண்டும் என்றும், எளியவர்களோடும், ஏழைகளோடும், நமக்கிருக்கும் உறவுக்கும் – சமூகத்தை சீரழிப்பவர்களோடும், தவறான வழிக்கு மனிதனை இட்டுச் செல்பவர்களோடும் நமக்கிருக்கும் உறவுக்கும் வேறு பாடு வேண்டும் என்பதையே இயேசு தெளிவு படுத்துகிறார்.

இயேசுவின் வாழ்க்கை நம்மிடம் சொல்வது என்ன ?
.
அமைதியாய் இருப்பது சில வேளைகளில் நல்லது.
கோபப்படுவதே சில வேளைகளில் தேவையானது.

Posted in Articles

தீர்ப்பிடாதீர்கள்

Image result for Tree in fall

தீர்ப்பிடுதல் குறித்த தெளிவிற்காக தன்னுடைய நான்கு மகன்களுக்கும் ஒரு செய்முறை பாடத்தை நடத்தினார் தந்தை. தன்னுடைய நான்கு மகன்களையும் அழைத்து ஒரு மரத்தைப் பார்த்து வரச் சொன்னார். அவர்கள் நான்கு பேரையும் நான்கு வெவ்வேறு பருவங்களில் அனுப்பினார்.

முதல் மகன் அடர் பனிக்காலத்தில் சென்றான். இரண்டாவது மகன் கோடை காலத்தில் சென்றான், மூன்றாவது மகன் வசந்த காலத்திலும் கடைசி மகன் இலையுதிர் காலத்திலும் சென்றார்கள்.

நான்கு பேரும் மரத்தைப் பார்த்து விட்டு தந்தையிடம் வந்து தங்கள் கருத்துக்களைச் சொன்னார்கள்.

‘இதென்ன மரம். இன்றுமே இல்லை வெறும் பனிக்குள் புதைந்து கிடக்கிறது. நன்றாகவே இல்லை’ என்றான் மூத்தவன்

‘பச்சைப் பசேலென்று இருக்கிறது மரம். மிகவும் அடர்த்தியாக ஒரு சிறு காடுபோல இருக்கிறது’ என்றான் அடுத்தவன்

‘ஆஹா.. என்ன அழகாக இருந்தது அந்த மரம் ! பல வண்ணங்களில் குறிப்பாக ஊதா நிறத்தில் எழுந்து நிற்கும் ஒரு கவிதை போல இருந்தது’ என்றான் மூன்றாவது மகன்.

‘அதென்ன மரமா ? வெறும் குச்சிகள் மட்டும் நிற்கின்றன. இலையும் இல்லை ஒன்றும் இல்லை.. அதை மரமென்பதே மரத்துக்கு இழுக்கு’ என்றான் கடைசி மகன்.

தந்தை எல்லோரையும் ஒரு சிறு புன்னகையுடன் பார்த்தார்.

நீங்கள் நான்குபேருமே ஒரே மரத்தைத் தான் பார்த்தீர்கள். ஆனால் நான்கு விதமாய் சொல்கிறீர்கள். காரணம் நீங்கள் நான்கு வேறுபட்ட பருவங்களில் அந்த மரத்தைப் பார்த்தீர்கள். நீங்கள் பார்த்த ஒவ்வொரு பருவத்தையும் வைத்து நீங்கள் அந்த மரத்தைத் தீர்ப்பிடுகிறீர்கள். ஆனால் அப்படி செய்யக் கூடாது. நான்கு பருவங்களையும் ஒன்றாய்ப் பார்த்தே அந்த மரத்தைத் தீர்ப்பிடவேண்டும். தந்தை சொன்னார்.

அவர்கள் தந்தையையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

இப்படித் தான் மனிதர்களையும். அவர்கள் ஒருமுறை செய்த செயலை மட்டும் வைத்துக் கொண்டு அவர்களை மதிப்பிடவோ, தீர்ப்பிடவோ கூடாது. அவர்களுடைய வாழ்க்கையின் சூழ்நிலைகளின் காரணமாக அவர்கள் பனி மூடியோ, இலைகள் இல்லாமலோ இருந்திருப்பார்கள். ஆனால் அவர்கள் உண்மையில் எப்படிப்பட்டவர்கள் என்பதை நன்கு பழகிய பின்பு தான் கண்டறிய முடியும்

தீர்ப்பிடாதீர்கள், தீர்ப்பிடப்படுவீர்கள் என்றார் இயேசு. நாம் பிறரை எந்த அளவையால் அளவிடுகிறோமோ அந்த அளவையால் தான் நாம் அளவிடப்படுவோம் என அவர் தெளிவாய் உரைக்கிறார். பிறரை நல்ல விதமாகவே பார்க்கப் பழகுவோம். குறைகளை அல்ல, நிறைகளையே நோக்குவோம். குறைகளை நிறைகளாக்க உதவுவோம்.

எனவே யாரையும் ஒரு குறிப்பிட்ட நிகழ்வை மட்டும் வைத்து தீர்ப்பிடாதீர்கள்.

தந்தை சொன்னார்.

பிள்ளைகள் கற்றுக் கொண்டார்கள்.

Posted in Articles

அன்பு

Image result for father shouting at son

வலியிலேயே அதிகமான வலி நிராகரிப்பு தான் அல்லது நிராகரிப்பு குறித்த பயம் தான். வாழ்க்கை உறவுகளினால் கட்டி எழுப்பப் படுகிறது. நம்முடைய வாழ்வில் நாம் எதற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறோம் என்பதை வைத்தே நம்முடைய வாழ்க்கையின் ஆனந்தம் நிர்ணயிக்கப் படுகிறது.

ஒருவர் அழகாய் இருக்கிறார் என்பதனால் நீங்கள் அவரை அன்புசெய்வதில்லை, நீங்கள் அன்பு செய்வதால் அவர் அழகாய்த் தெரிகிறார். என்று ஒரு மிகப் பிரசித்தி பெற்ற சொலவடை உண்டு. இழக்கும் வரை இருந்ததின் மதிப்பு தெரியாது என்பார்கள். அதிலும் திரும்பப் பெற முடியாத உயிரின் இழப்பெனில் அந்த ஈடுகட்ட முடியாத இழப்பு நமக்குள் ஏற்படுத்தும் வடு காலம் முழுவதும் மறைவதில்லை.

பேருந்தில் ஏறுகையில் தெரியாமல் யாருடைய காலையேனும் மிதிக்க நேர்ந்தால். ‘சாரி… ‘ என்று கண்ணியமாக சிறு புன்னகையுடன் கேட்க நாம் மறுப்பதில்லை. அவரும் பரவாயில்லை என்ற பார்வையை வீசிவிடுவார் பெரும்பாலும். ஆனால் நெருங்கிய உறவுகளிடம் பலநேரங்களில் அந்த அன்பைப் பகிர மறந்து விடுகிறோம்.

ஒரு கதை உண்டு..

ஒரு மனிதர் சாலை ஓரத்தில் ஓடிக் கொண்டிருந்தபோது தெரியாமல் இன்னொரு நபர் மீது இடித்துவிட்டார். ஐயோ… தெரியாமல் இடித்து விட்டேன் மன்னித்து விடுங்கள் என்று இவர் சொல்ல, பரவாயில்லை என்று அவர் சொல்ல இருவருமே கண்ணியத்துடனும் புன்னகையுடனும் விடைபெற்றார்கள். அவர்களிடையே மனஸ்தாபத்துக்கான காரணமில்லாமல் போயிற்று.

அன்று அவர் வீட்டுக்கு வந்தார்.

இரவு உணவு முடித்து திரும்புகையில் அவருடைய மகன் அவருக்குப் பின்னால் நின்றிருந்தான், கைகளைப் பின்னால் கட்டியபடி. தந்தை திரும்புகையில் அவனைத் தெரியாமல் இடித்து விட்டார்.

‘வழியில் நிற்காதே.. ஓரமாய்ப் போ..’ அவருடைய வார்த்தையில் அனலடித்தது. சிறுவன் முகம் வாடிப்போய் விலகினான். அவனுடைய கண்களில் சோகத்தின் நதி முளைத்தது. அது இமை ஓரங்களை இடித்து தரையிறங்கத் துவங்கியது.

இரவு தூங்குகையில் அவர் மனதுக்குள் ஒரு சிந்தனை ஓடியது. வழியில் யாரோ ஒருவரிடம் நாகரீகமாகவும், அன்பாகவும் நடந்து கொள்ளத் தெரிந்த எனக்கு சொந்த மகனிடம் அப்படி நடந்து கொள்ளத் தெரியவில்லையே என்று மனதுக்குள் எண்ணினார். நேராக எழுந்து மகனின் படுக்கையறைக்குச் சென்றான்.

உள்ளே மகன் தூங்காமல் விசும்பிக் கொண்டிருந்தான். அவனுடைய கண்கள் சிவந்திருந்தன. அவனருகில் மண்டியிட்ட தந்தை
‘என்னை மன்னித்துவிடு நான் உன்னிடம் அப்படிப் பேசியிருக்கக் கூடாது..’ என்றார்.

சிறுவன் திரும்பினான். சிறுவனின் கண்களிலிருந்த கவலை சட்டென்று மறைந்தது. எழுந்து உட்கார்ந்தான். வேகமாக கட்டிலிலிருந்து கீழே குதித்து கட்டிலினடியில் வைத்திருந்த பூங்கொத்தை தந்தையின் கையில் வைத்தான்.

‘இதென்ன ?’ தந்தை வியந்தார்.

இன்றைக்கு வெளியே நடந்து கொண்டிருந்தபோது இந்தப் பூக்களைப் பார்த்தேன். பல நிறங்களில் இருந்த பூக்களைப் பொறுக்கி உங்களுக்காக ஒரு மலர்க்கொத்து செய்தேன். அதிலும் குறிப்பாக உங்களுக்கு நீல நிறம் பிடிக்கும் என்பதற்காக அதை நிறைய சேகரித்தேன். அதை உங்களிடம் ரகசியமாகச் சொல்வதற்காகத் தான் உங்கள் பின்னால் வந்து நின்றேன்… சிறுவன் சொல்ல தந்தை மனம் உடைந்தார்.

சிறுவனையும் மலர்களையும் ஒருசேர அணைத்த அவருடைய கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தது.

ஒரு மழலையின் அன்பைப் புரிந்து கொள்ள முடியாத நிலையில் தான் இருந்ததற்காக அவர் வருந்தினார்.

குடும்பம் என்பது கடவுள் நமக்காக பூமியில் ஏற்பாடு செய்திருக்கும் சொர்க்கம். அதை சொர்க்கமாக்குவதும் நரகமாக்குவதும் நம்முடைய செயல்களில் தான் இருக்கிறது.

பணத்துக்கான ஓட்டங்களில் நாம் இழந்து கொண்டிருப்பது ஆனந்தத்தின் நிமிடங்களை என்பதை நாம் அறிந்து கொள்ள வேண்டும். ஒரு வேளை நாம் நாளை இறந்து போக நேரிட்டால் அலுவலகம் இன்னொரு திறமை சாலியை சில நாட்களில் கண்டு பிடிக்கும். குடும்பம் அப்படியல்ல. ஏற்படும் இழப்பு ஆழமாய்த் தைத்த முள் போல நினைவுகளால் நிமிண்டும் போதெல்லாம் வலித்துக் கொண்டே இருக்கும்.

வாழ்க்கையில் எல்லாம் இருந்தாலும் அன்பினால் நிரப்பப்படாவிட்டால் அது வெறுமையாகவே இருக்கும். பணமே மகிழ்ச்சியைத் தரும் என்பது தலைமுறைக்குத் தரப்பட்டிருக்கும் தவறான பாடம். மகிழ்ச்சியை சதுர அடிகளில் வாங்க முடியாது. எனவே தான் ஏழைகளால் மகிழ்ச்சியாய் இருக்க முடிந்த அளவுக்கு பணக்காரர்களால் நிம்மதியாக இருக்க முடிவதில்லை.

இறைவன் அன்பாக இருக்கிறார் என்கிறது விவிலியம். அன்பினால் உருவாகும் செயல்கள் எல்லாம் இறைவனின் இயல்புகளாய் இருக்கின்றன. நல்ல செயல்களானாலும் அவை அன்பு கலக்காவிடில் இறைவன் பார்வையில் அவை இழுக்கானவையே.

விவிலியம் அன்பை மிக அழகாக 1 கொரிந்தியர் 13ம் அதிகாரத்தில் இப்படி விளக்குகிறது

நான் மானிடரின் மொழிகளிலும் வானதூதரின் மொழிகளிலும் பேசினாலும் அன்பு எனக்கில்லையேல் ஒலிக்கும் வெண்கலமும் ஓசையிடும் தாளமும் போலாவேன். இறைவாக்கு உரைக்கும் ஆற்றல் எனக்கு இருப்பினும், மறைபொருள்கள் அனைத்தையும் அறிந்தவனாய் இருப்பினும், அறிவெல்லாம் பெற்றிருப்பினும், மலைகளை இடம்பெயரச் செய்யும் அளவுக்கு நிறைந்த நம்பிக்கை கொண்டிருப்பினும் என்னிடம் அன்பு இல்லையேல் நான் ஒன்றுமில்லை.

என் உடைமையை எல்லாம் நான் வாரி வழங்கினாலும் என் உடலையே சுட்டெரிப்பதற்கென ஒப்புவித்தாலும் என்னிடம் அன்பு இல்லையேல் எனக்குப் பயன் ஒன்றுமில்லை.அன்பு பொறுமையுள்ளது; நன்மை செய்யும்; பொறாமைப்படாது; தற்புகழ்ச்சி கொள்ளாது; இறுமாப்பு அடையாது. அன்பு இழிவானதைச் செய்யாது; தன்னலம் நாடாது; எரிச்சலுக்கு இடம் கொடாது; தீங்கு நினையாது. அன்பு தீவினையில் மகிழ்வுறாது; மாறாக உண்மையில் அது மகிழும்.

அன்பு அனைத்தையும் பொறுத்துக் கொள்ளும்; அனைத்தையும் நம்பும்; அனைத்தையும் எதிர்நோக்கி இருக்கும்; அனைத்திலும் மனஉறுதியாய் இருக்கும். இறைவாக்கு உரைக்கும் கொடை ஒழிந்துபோம்; பரவசப்பேச்சு பேசும் கொடையும் ஓய்ந்துபோம்; அறிவும் அழிந்துபோம். ஆனால் அன்பு ஒருபோதும் அழியாது

குடும்பங்களில் அதிக நேரம் செலவிடுங்கள்.
அன்பை அதிகமாய் சம்பாதியுங்கள்.

Posted in Articles

புன்னகை

Image result for help Poor

திருமணமாகி மூன்று குழந்தைகளுக்கு அம்மாவாகியிருந்த ஒரு அமெரிக்கத் தாயின் அனுபவக் கதை நம்முடைய மனதுக்குள் முடங்கிக் கிடக்கும் மனித நேய வேர்களை சற்று விழிப்படையச் செய்யுமெனில் அது வளரும் சமுதாயச் செடிக்கு பச்சையத்தைப் பரிசளிப்பதாகவே இருக்கும். மனிதநேயத்தை மறுதலிக்க விரும்பாதவர்களுக்காய் இந்த கதை.

தற்போதுதான் கல்லூரி பட்டப்படிப்பை முடித்த எனக்கு பதினான்கு, பன்னிரண்டு மற்றும் பத்து வயதில் மூன்று குழதைகள். கல்லூரியில் கடைசியாக நான் எழுத வேண்டியிருந்த கட்டுரையின் தலைப்பு ‘புன்னகை’.

வாழ்க்கை என்பது பொருளாதாரத்தின் எடையை வைத்து மதிப்பிடப்படுவதில்லை அது அன்பின் அளவை வைத்தே அளவிடப்படும் என்பதில் எனக்கு மாற்றுக் கருத்து இருந்ததில்லை. சமுதாயத்தில் என்னைச் சந்திக்கும் மனிதர்களிடம் தோழமை உரையாடல் நடத்த நான் தவறியதும் இல்லை. மனதுக்குள் இருக்கும் இறைமகன் இயேசுவின் வழிகாட்டுதல் என்னை தவறான பாதை நோக்கி நான் பாயும் போதெல்லாம், சரியான வழியை நோக்கி வாய்க்கால் வெட்டி வரவேற்பு செய்திருக்கிறது.

என்னுடைய கட்டுரை ‘புன்னகை’ யில், நான் மூன்று நபர்களைப் பார்த்து புன்னகைக்க வேண்டும் அவர்களின் முக வெளிப்பாடுகளை நான் கட்டுரையாய் வரைய வேண்டும்.

மிக மிக எளிதான வேலை எனக்கு. புன்னகை மில்லி மீட்டர் என்ன விலை என்று கேட்போர் பட்டியலில் நான் இல்லை. மூடி வைத்த சீசாவுக்குள் மட்டும் பூத்துக் குலுங்கும் ஜாதியுமில்லை நான். எனவே இந்த கட்டுரை மிக எளிதாகவே பட்டது எனக்கு.

ஓரிரு நாட்களுக்குப் பிறகு நான் எனது கணவர் மற்றும் கடைசி மகனுடன் துரித உணவு விடுதியான மெக்டானல்ஸ் சென்றிருந்தேன். வரிசையில் நின்று தங்களுக்குத் தேவையான உணவை வாங்குவதற்காக நின்ற மக்களின் கூட்டத்தில் நாங்களும் சென்று சேர்ந்தோம். மேலே வைக்கப்பட்டிருந்த வெளிச்சப் பலகையில் எழுதப்பட்டிருந்தவற்றை வாசித்துக் கொண்டே இருந்த என்னை அருகில் நிகழ்ந்த திடீர் சலசலப்பு திசை திருப்பியது.

என்னைச் சுற்றிலும் இருந்த மக்கள் திடீரென இரண்டடி பின் வாங்கினார்கள். ஏன் ? எதற்கு என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. பின்வாங்கிய மக்கள் என்னையும் கீழே தள்ளி விடுமளவுக்கு என் மேல் சாய்ந்தார்கள். அங்கே நான் கண்ட காட்சி என்னை சில வினாடிகள் அதிர்ச்சியின் உச்சத்தில் எறிந்தன.

அழுக்கடைந்த உடையுடன், வசீகரிக்காத வாசனையுடன் அங்கே இருவர் வந்திருந்தனர். அது தான் சுற்றியிருந்த நாகரீக வாதிகளை நான்கடி தூரம் பின்வாங்க வைத்தது !

வரிசையில் எனக்குப் பின்னால் வந்து நின்ற இருவரும் என்னைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தார்கள். சுற்றியிருந்த மக்கள் முகத்தைச் சுளித்துக் கொண்டே தூரமாய் பார்த்தார்கள்.

நான் ஒல்லியான, குள்ளமான உருவத்துடன் இருந்த அந்த முதல் நபரைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தேன். அவருடைய கண்களில் இறைவனின் ஒளி தெரிந்தது. சுற்றி நிற்கும் மனிதர்களிடமிருந்து புன்னகை வாங்கவும் தகுதியற்றதாய் அந்த இரண்டு கண்களும் சோகத்தின் கிழிசலாய் எனக்கு முன்னால் சிரித்தன.

இரண்டாவது நபரைப் பார்த்தேன். அவர் மனநிலை சரியில்லாதவர். புன்னகையைத் தவிர எதையும் பரிச்சயமில்லாமல் சிரித்துக் கொண்டே இருந்தார். அவனுடைய களங்கமில்லாத கண்களில் கடவுள் மிதந்து கொண்டிருந்தார். ஆனால் யாரும் தரிசிக்கத் தயாராய் இல்லை.

எனது கண்களில் வழிந்த கண்ணீரைத் துடைத்துக் கொண்டே அவர்களுடன் வரிசையில் சென்றேன்.

‘உங்களுக்கு என்ன வேண்டும் ?’ கடை பணியாளர் கேட்டார்.

‘ஒரு.. காஃபி மட்டும்’ என்றார் அவர். அவருடைய கைகளில் ஒரு செண்ட், ஐந்து செண்ட் என சிறு சிறு நாணயங்களே மிச்சமிருந்தன.

அவர்களுடைய பசிக்கு அப்போதைய உணவு ஒரு காபி. வெளியில் நிலவும் உறைய வைக்கும் குளிரிலிருந்து தற்காலிகமாகத் தப்பிக்க அந்த காபியும், மெக்டானல்ஸ்ன் கதகதப்பும் உதவும் என்பதால் உள்ளே வந்திருக்கிறார்கள்.

சுற்றிலுமுள்ள மனிதர்கள் வாங்கிச் செல்லும் உணவில் தன்னுடைய பசியின் வலியை தூக்கிலிட்டுவிட்டு ஓரமாய் சென்று அமர்ந்தார்கள் இருவரும்.

நான் எனக்குத் தேவையானவற்றை வாங்கிவிட்டு, இரண்டு உணவுகளை அவர்களுக்காகவும் வாங்கினேன். சுற்றிலும் நின்ற மக்களும், பணியாளர்களும் என்னை கவனித்துக் கொண்டே இருந்தார்கள்.

நான் அந்த உணவு இருந்த தட்டை எடுத்துக் கொண்டு அவர்கள் இருந்த மேஜைக்கு அருகே சென்றேன். அவர்கள் ஒருவினாடி திகைத்தார்கள். வழக்கத்துக்கு மாறாக தன்னுடைய இருக்கைக்கு யாரோ வருகிறார்களே என்னும் வியப்பு அவர்களிடம்.

அந்த உணவை அவர்களுடைய கைகளில் கொடுத்தேன். அவர் என்னை நிமிர்ந்து பார்த்தார். விழிகளில் வழியும் கண்ணீரை புறங்கையால் துடைத்துவிட மனமில்லாமல் என்னையே பார்த்தார். ‘மிக்க நன்றி’ அந்த வார்த்தைக்கு மேல் அவரால் பேச முடியவில்லை. கண்ணீரின் புதை குழிக்குள் அவருடைய வார்த்தைகள் அமிழ்ந்து விட்டன.

‘இதை நான் செய்யவில்லை. கடவுள் என் மூலமாக உங்களுக்கு உணவளித்தார். இறைவனின் மீதும் வாழ்க்கையின் மீதும் உங்களுக்கு நம்பிக்கை ஊட்டுவதற்காக அவர் செய்தது இது ‘ என்று சொன்னேன்.

அதைச் சொல்லிவிட்டு அவர்களை விட்டு என்னுடைய கணவனும் மகனும் இருக்கும் இடத்துக்கு கலங்கிய விழிகளோடு வருகையில், என்னைச் சுற்றியிருந்த பல விழிகள் ஈரத்தில் நிரம்பியதை நான் பார்த்தேன்.

அந்த உணவகத்தில் பலர் அன்று இறைவனின் பணி என்ன என்பதை அறிந்திருக்கக் கூடும்.

கட்டுரை எழுதி முடித்து வகுப்பறையில் அதை வாசித்துக் காட்டியபோது எனக்கு முன்னால் கலங்கிய விழிகள் எனக்கு மனிதத்தின் மீது நம்பிக்கையூட்டின.

மனிதர்களை நேசிப்போம், அதற்காய் செல்வத்தைப் பயன்படுத்துவோம்.
செல்வத்தை நேசித்து விட்டு அதற்காய் மனிதர்களை பயன்படுத்தாதிருப்போம். என்று கட்டுரையை முடித்தேன்.

வாழ்க்கையின் ஓட்டம் மனிதர்களைப் பிளவுபடுத்தியிருக்கிறது. புத்தகத்தை அதன் அட்டைப்படத்தை வைத்து நேசிப்பது போல மனிதர்களை அவர்களுடைய ஆடம்பரத்தையும், நாகரீகத் தோற்றத்தையும் வைத்து நேசிக்கப் பழகிவிட்டோம்.

மனிதன் இறைவனின் பிம்பம். இறைவன் ஆடம்பரங்களின் மேல் பவனி வந்தவரல்ல, ஏழ்மையில் தவழ்ந்தவர். மனிதனை மனிதனாய்ப் பார்ப்பதே இறைவனை இறைவனாய்ப் பார்ப்பது.

இயேசு சொன்ன லாசர், பணக்காரன் கதையில் ஏழைகளை நேசிக்க வேண்டியதன் தேவையை மிக தெளிவாகச் சொல்லியிருக்கிறார். ஏழைகளை நிராகரிப்பவர் விண்ணரசில் நுழையவே முடியாது என்பதை ஆணித்தரமாகச் சொல்லியிருக்கிறார். என்னதான் ஆலய நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொண்டாலும், புனித வாழ்க்கை வாழ்ந்தாலும், நற்செய்தியை அறிவித்தாலும், கடவுளே கதி என இருந்தாலும் ஏழையை நேசிக்காவிடில் நரகம் சர்வ நிச்சயம்.

செல்வந்தன் ஒருவன் வந்து இயேசுவிடம், “விண்ணரசுக்கு நான் என்ன செய்ய வேண்டும்” என கேட்டபோது இயேசு சொன்னார், “உனக்குள்ளதையெல்லாம் விற்று ஏழைகளுக்குக் கொடு” என்றார்.

இறுதி நாளில் இறைவன் விண்ணகத்துக்கு யாரை அனுப்புவார் தெரியுமா ? ஏழைகளுக்கு இரங்குபவனை மட்டுமே.

“நான் பசியாய் இருந்தேன், நீங்கள் உணவு கொடுத்தீர்கள்; தாகமாய் இருந்தேன், என் தாகத்தைத் தணித்தீர்கள்; அன்னியனாக இருந்தேன், என்னை ஏற்றுக் கொண்டீர்கள்; நான் ஆடையின்றி இருந்தேன், நீங்கள் எனக்கு ஆடை அணிவித்தீர்கள்; நோயுற்றிருந்தேன், என்னைக் கவனித்துக் கொண்டீர்கள்; சிறையில் இருந்தேன், என்னைத் தேடி வந்தீர்கள்” என அவர்களைப் பார்த்து இயேசு சொல்வார். இவை இயேசுவுக்கு நேரடியாகச் செய்தவையல்ல, ஏழைகளுக்குச் செய்தவையே.

சின்னஞ் சிறிய சகோதரர் ஒருவருக்கு நீங்கள் இவற்றைச் செய்த போதெல்லாம் எனக்கே செய்தீர்கள். என்று அதை விளக்கினார் இயேசு.

ஏழைகளை நோக்கி இறங்கி வருவோம்
விண்ணகம் ஏறிச் செல்ல பாதை தெரியும்.

Posted in Bible Poems

கீழ்ப்படி

Image result for obeying god

ஆதாம், ஏவாள்
கீழ்ப்படிய மறுத்ததில்
ஆரம்பமானது
கீழ் நோக்கும் படிக்கட்டு.

நோவா காலத்தில்
வெள்ளத்தில் அழிக்கப்பட்டு
கீழிறங்கி,

மோசே காலத்தில்
கீழ்ப்படிதலின் நிலை
இன்னும் கொஞ்சம் கீழிறங்கி,

கீழ்ப்படியுங்கள்
எனும்
முழக்கங்களோடு வந்த
தீர்க்கத் தரிசிகள்
தீர்க்கப் பட்டபோது
பல படிகள் கீழிறங்கி.
கீழிறங்கி….

மீறல்களே
மனுக்குலத்தின் விழுந்த
கீறல்களாயின.

கீழ்ப்படியுங்கள்
கட்டளைகளுக்கு
எனும் முழக்கங்களோடு
வந்த
இயேசுவையும்
இழுத்து அறைந்தாயிற்று
சிலுவையில்.

முழக்கங்களும்
முழக்கமிட்டவர்களும்
அழிக்கப்பட்டாலும்
முழுமையாய்
கீழ்ப்படிந்தோர் மட்டுமே
மூன்றாம் நாளில்
உயிர்க்கிறார்கள்.

கீழ்ப்படி !
அதற்குப் பிறகே
மேல்படி எனும்
அறிவுரைகள் இன்னும்
அழியவேவில்லை.

இத்தனை உதாரணங்கள்
இருந்தபின்னும்
கீழ்ப்படிதல் மழை
இன்னும்
பல இதயங்களில்
பொழியவேயில்லை.

Posted in Articles

இயேசு செய்த புதுமைகள் 4 : பேயை விரட்டுதல்

Image result for demon possessed man in synagogueலூக்கா 4 : 31 முதல் 37 வரை

***

இயேசு கலிலேயாவிலுள்ள கப்பர்நாகும் ஊருக்குச் சென்று, ஓய்வு நாள்களில் மக்களுக்குக் கற்பித்து வந்தார். அவருடைய போதனையைக் குறித்து அவர்கள் வியப்பில் ஆழ்ந்தார்கள். ஏனெனில் அவர் அதிகாரத்தோடு கற்பித்தார்.

தொழுகைக் கூடத்தில் தீய ஆவியான பேய் பிடித்திருந்த ஒருவர் இருந்தார். அவரைப் பிடித்திருந்த பேய், “ஐயோ! நாசரேத்து இயேசுவே, உமக்கு இங்கு என்ன வேலை? எங்களை ஒழித்துவிடவா வந்தீர்? நீர் யார் என எனக்குத் தெரியும். நீர் கடவுளுக்கு அர்ப்பணமானவர்” என்று உரத்த குரலில் கத்தியது.

“வாயை மூடு, இவரை விட்டு வெளியே போ” என்று இயேசு அதனை அதட்டினார்.

அப்பொழுது பேய் பிடித்தவரை அவர்கள் நடுவே விழச்செய்து, அவருக்கு ஒரு தீங்கும் இழைக்காமல் பேய் அவரைவிட்டு வெளியேறிற்று.

எல்லாரும் திகைப்படைந்து, “எப்படிப் பேசுகிறார், பாருங்கள்! அதிகாரத்தோடும் வல்லமையோடும் தீய ஆவிகளுக்குக் கட்டளையிடுகிறார்; அவையும் போய்விடுகின்றனவே!” என்று ஒருவரோடு ஒருவர் பேசிக் கொண்டனர். அவரைப்பற்றிய பேச்சு சுற்றுப்புறமெங்கும் பரவியது.

***

இயேசு ஆலயத்தில் போதிக்க வந்தார். அவரது சொந்த ஊரான நாசரேத்தில் அவருக்கு மரியாதை இல்லை. “இறைவாக்கினருக்கு சொந்த ஊரில் மரியாதை இருக்காது” என இயேசுவே சொன்னார். இப்போது அவர் வந்திருப்பது பக்கத்து ஊரான கப்பர்நகூமுக்கு. அங்கே அவருக்கு மிகப்பெரிய மரியாதை.

இயேசுவின் போதனை வழக்கமான மதவாதிகளின் போதனை போல இருக்கவில்லை. அதிகாரப் பூர்வமான போதனையாய் இருந்தது. அவர் இறைமகனாய் இருந்ததால் நேரடியாக இறைவனின் சிந்தனைகளை மக்களிடம் பகிர்ந்து கொண்டார். அவற்றைக் கேட்ட மக்கள் வியந்தனர்.

அது ஒரு ஓய்வு நாள் ! இயேசு ஓய்வு நாளுக்கும் ஆண்டவர். அந்த நாளை வைத்து மக்களை கஷ்டப்படுத்தும் மதவாதிகளின் செயலை அவர் விரும்பவில்லை. ஓய்வு நாளிலும் நன்மை செய்வதை அவர் வழக்கமாக்கிக் கொண்டிருந்தார். சொல்லப் போனால் ஓய்வு நாளில் இன்னும் அதிகமாய் நன்மை செய்தார். மக்களின் கலங்கிய மனதுக்கு ஓய்வு கொடுத்தார்.

இங்கும் ஒரு பேயை விரட்டுகிறார். அந்த மனிதன் நலமடைகிறான். அந்த நிகழ்வு மக்களை திகைப்பிலும் வியப்பிலும் ஆழ்த்துகிறது.

இந்த நிகழ்வு பல சிந்தனைகளை நமக்குள் எழுப்புகிறது. பல ஆன்மீக கேள்விகளையும் நமக்குள் ஒலிக்க வைக்கிறது
Image result for demon possessed man in synagogue art1. இயேசுவின் போதனைகள் அதிகாரமுடையவையாய் இருந்தன. அவரிடமிருந்து வல்லமையான வார்த்தைகள் வந்தன. முதலில் வல்லமையாய் இருந்த வார்த்தைகளை மக்கள் கண்டனர். கடைசியில் அந்த வார்த்தைகளுக்கு இருந்த வல்லமையைக் கண்டனர். இயேசுவின் வார்த்தைகள் பேயை பதறியடித்து ஓட வைக்கிறது. இறை வார்த்தைகள் நமக்குள் எத்தகைய மாற்றத்தைக் கொண்டு வருகின்றன. நமக்குள் இருக்கும் பேயையோ, தீய எண்ணங்களையோ இறை வார்த்தை விரட்டுகிறதா ? அத்தகைய வல்லமையான வார்த்தைகளால் நமது இதயத்தை தினமும் தூய்மை செய்கிறோமா ?

Image result for demon possessed man in synagogue art2. ஆலயத்தில் இருந்த நபருக்குள் தீய ஆவி இருக்கிறது. ஆலயத்துக்குள் தீய ஆவிகள் நுழையாது என்பார்கள். இங்கே ஆலயத்தில் இருக்கும் ஒரு மனிதனுக்குள் தீய ஆவி இருக்கிறது. இன்றும் நமது ஆலயங்களில் தீய ஆவிகள் நிரம்பிய மனிதர்கள் இருக்கலாம். பிரிவினை ஆவிகள், பொறாமை ஆவிகள், கோப ஆவிகள், இச்சையின் ஆவிகள் நிரம்பிய மனிதர்கள் இருக்கலாம். அவர்களை சாதாரண செய்திகள் அசைப்பதில்லை. இயேசுவைப் போன்ற வலிமையான போதனைகள் உலுக்கி எடுக்கின்றன. நமது வாழ்க்கையில் ஆவிகள் நுழையாது என நினைக்கின்ற இடங்கள் இருக்கின்றனவா ? எனது இல்லத்தில் நுழையாது, எனது வேலையில் நுழையாது, எனது ஆன்மீகவாழ்க்கையில் நுழையாது எனும் அதீத நம்பிக்கையில் இருக்கிறோமா ? அதை விட்டு விடுவோம். தீய ஆவிகள் நுழையாமல் மனதை கவனமாய்ப் பாதுகாப்போம்.

Image result for demon possessed man in synagogue art3. இயேசு பேய் பிடித்திருந்தவரை எதுவுமே சொல்லவில்லை. ஆனால் இயேசுவின் போதனைகள் அந்த மனிதருக்குள் இருந்த பேயை குத்தியது. பேயால் அமைதியாய் இருக்க முடியவில்லை. அது தாமாகவே பேச ஆரம்பிக்கிறது. வலிமையான வார்த்தைகள் பேய்களை பேச வைக்கும். இயேசு முன்னால் நின்றால் தீமை அங்கே நிற்க முடியாது. தீமை பதறியே ஆகவேண்டும். ஒளியும் இருளும் ஒரே இடத்தில் நில்லா ! இயேசுவும் பிசாசும் ஒரே இடத்தில் நில்லா ! நமது இதயத்தில் இருக்கின்ற பேய்களைப் பேசவைக்கும் செய்திகளை நாம் கேட்கிறோமா ? இல்லை அவற்றுக்கு பொழுதுபோக்கு தரும் செய்திகளைக் கேட்கிறோமா ?

Image result for demon possessed man in synagogue art4. அந்த பேய் முதலில் ஐயோ ! என்கிறது. இயேசுவை நேரடியாகப் பார்க்கும்போது நமது பதில் எப்படி இருக்கிறது ? “ஹையா” எனும் பரவசமா ? “ஐயோ” எனும் பதட்டமா ? நமது வாழ்க்கை இறைவனுக்கு ஏற்புடையதாய் இருந்தால் பதில் பரவசமாய் இருக்கும். ஏற்புடையதால் இல்லையேல் அச்சமாய் இருக்கும். இரண்டாம் வருகை வருகையில் நமது பதில் எப்படி இருக்கும் என்பதை சிந்தித்துப் பார்ப்பது அவசியம். நமது வாழ்க்கை இயேசுவை நேரடியாகச் சந்திக்கும் போது ஒரு பரவச அனுபவமாய் இருப்பதே ஆன்மீக வாழ்வின் வளர்ச்சிக்கான அடையாளம்.

அதே நேரத்தில் நமது வாழ்க்கைப் பயணத்தில், இயேசுவின் வார்த்தைகள் நம் உள்ளத்தைத் தொடும் போது, “ஐயோ” நான் பாவியாய் இருக்கிறேனே எனும் உணர்வு எழவேண்டியதும் அவசியம். அது தான் இறுதியில் இறைவனைக் காணும்போது ஐயோ என பதட்டமடையாமல் இருக்க உதவும்.

Image result for demon possessed man in synagogue art5. இரண்டாவதாக “நாசரேத்து இயேசுவே” என்கிறது பேய். இயேசுவின் மனிதத் தன்மையை அது பறைசாற்றுகிறது. அவர் ஒரு வரலாற்று மனிதன் என்பதை ஒத்துக் கொள்கிறது. இயேசுவின் மனிதத் தன்மையை ஒத்துக் கொள்ளும் போது தான் அவரை நமது “முன்மாதிரி” யாகப் பார்க்க முடியும். நம்மைப் போல சோதனைகளின் வழியாய்ப் பயணித்து அவற்றைக் கடந்தவர் என ஏற்றுக் கொள்ள முடியும். எனவே நமது வாழ்க்கையில் இயேசுவை, முழுமையான மனிதர் என ஒத்துக் கொள்வதில் தெளிவு வேண்டும்.

Image result for demon possessed man in synagogue art6. “உமக்கு இங்கு என்ன வேலை” என மூன்றாவதாய் பேய் பேசுகிறது. இயேசுவை ஏற்றுக் கொள்ளாத மனநிலை. சாத்தானின் செயல்களும், ஆண்டவரின் செயல்களும் எதிர் எதிர் துருவங்கள். அவை ஒரு இடத்தில் இருக்க முடியாது. நமது வாழ்க்கையிலும் நாம் இயேசுவை நோக்கி இதே கேள்வியை பல தடவை கேட்கிறோம். “இயேசுவே எனது அலுவலக வாழ்க்கையில் உமக்கு என்ன வேலை ?” , “எனது ஹாபியில் உமக்கு என்ன வேலை ?”, “எனது சோசியல் மீடியா நேரத்தில் உமக்கு என்ன வேலை ?” என இயேசுவை பிரிக்கிறோம். ஞாயிறு பயணத்தில் இயேசுவை ஏற்றிக் கொண்டு, திங்கட்கிழமை அவரை இறக்கி விட்டுப் பயணிக்கிறோம். நமது வாழ்வின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் இறைவன் இருக்கும் நிலையே உயர் நிலை.

Image result for demon possessed man in synagogue art7. “எங்களை ஒழித்து விடவா வந்தீர் ?” இந்தக் கேள்வியையும் நாம் பல வேளைகளில் இயேசுவை நோக்கிக் கேட்கிறோம். நமது உலகின் போக்கில் வாழும் வாக்கையை இறைவன் ஒழிக்கும் போது தான் இறை வாழ்க்கை நமக்கு வசப்படும். இயேசுவின் வார்த்தைகளும், வாழ்க்கையும் நமது சொகுசான சிற்றின்ப வாழ்க்கையை ஒழிக்க வேண்டும். அதை நாம் விரும்புவதில்லை. இவ்வுலகில் நமது விருப்பம் போன்ற வாழ்க்கை, மறு உலகில் இயேசு தரும் வாழ்க்கை. இரண்டும் வேண்டும் என நினைக்கிறோம். விதைக்காத இடத்தில் பயிர் வளர்வதில்லை. பெய்யாத இடத்தில் மழை நனைப்பதில்லை என்பதை மறந்து விடுகிறோம்.

Image result for demon possessed man in synagogue art8. “நீர் யார் என எனக்குத் தெரியும். நீர் கடவுளுக்கு அர்ப்பணமானவர்” என இயேசு இறைவனின் மகன் என சாட்சி சொல்கிறது பேய். தலைவர்களெல்லாம் இயேசு “பேய்களின் தலைவனைக் கொண்டு பேயோட்டுவதாய்” குற்றம் சாட்டியபோது, பேய் சொல்கிறது இவர் இறைமகன் என்று. சாத்தான் வேதம் ஓதுகிறது. இயேசு கடவுள் என அறிக்கையிடுகிறது. ஆனால் இயேசு அதை விரும்பவில்லை” பேசாதே, இவனை விட்டுப் போ” என்கிறார். நமது வாழ்க்கை இறைவனோடு இணைந்து இருந்தால் மட்டுமே அவரைப் பற்றி அறிக்கையிடுவதை இயேசு விரும்புகிறார். இல்லையேல் அவர் அதை நிராகரிக்கிறார். தனது சீடர்கள் தன்னைப் பற்றி சரியான புரிதல் இல்லாமல் பேசுவதையும் ஏற்றுக் கொள்ளும் இயேசு, பேய் உண்மையைச் சொன்னாலும் கேட்க நிற்பதில்லை. நமது வாழ்க்கை இறைவனோடு இணைந்து இருக்கிறதா ? எனில் மட்டுமே நற்செய்தி அறிவித்தல் இயேசுவுக்கு ஏற்புடையதாகும்.

Image result for demon possessed man in synagogue art9. பேய் பிடித்தவனை கீழே தள்ளி விட்டு பேய் செல்கிறது. பேய் சென்றபின் உணர்வு வரும் மனிதன் தான் கீழே கிடப்பதை உணர்கிறார். நமது வாழ்க்கையிலும் நம்மைப் பிடித்திருக்கின்ற பேய்கள் வெளியேறும் போது நாம் விழுந்து கிடப்பதை உணர்கிறோம். பேயுடன் இருக்கும் வரை நமது பாவத்தைக் குறித்த உறுத்தல் வருவதில்லை. நாம் பாவத்தில் விழுந்து கிடப்பதை உணர்வதில்லை. இயேசுவின் வார்த்தை நமது இதயத்தில் இருக்கும் பேய்களை விரட்டும் போது தான் நாம் விழுகிறோம். விழுதலே எழுதலின் முதல் படி.

Image result for demon possessed man in synagogue art10. மக்கள் திகைக்கின்றனர். அதிகாரம் கொண்ட வார்த்தைகள், வார்த்தைகளில் இருந்த அதிகாரம் இரண்டும் அவர்களை திகைக்கச் செய்தது. மனிதர்களோடான உரையாடல் அவரை ஒரு மனிதராய் அடையாளம் காட்டியது. ஆனால் பேய்களோடும், இயற்கையோடும் இயேசு செய்த உரையாடல்கள் அவரை இறைத் தன்மை உடையவராகக் காட்டியது. இயேசு இறைமகன் என்பதை மக்கள் நம்ப இந்த நிகழ்ச்சி ஒரு காரணமானது.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் கொள்வோம். நமது மனதை இறைவனின் வார்த்தைகளினால் புதுமை செய்வோம்.

*