Posted in Mother Teresa

அன்னை 3 : முதல் புயல்

Related image

முதல் புயல்

வார்த்தைகளால் வழங்கும் அறிவுரைகள் தவிர சில நிகழ்வுகள் மூலமாகவும் ஆக்னஸின் தாய் சில செய்திகளை அவ்வப்போது மகளுக்குப் புரிய வைத்துக் கொண்டே இருந்தாள்.

ஒருமுறை ஆக்னஸ், வீட்டில் அமர்ந்து தோழிகளுடன் உற்சாகமாய் பேசிக்கொண்டிருந்தாள்.

இரவு நேரமாகி விட்டது, தோழியரின் உற்சாகப் பேச்சு குறையவில்லை. பேச்சு திடீரென அங்கே இல்லாத ஒரு தோழியைப் பற்றி திரும்பியது.

அந்த தோழியைக் கிண்டலடிப்பது, அவளைக் குறித்து நகைச்சுவையாய் பேசுவது என அவை கலகலப்பானது.

இவற்றைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த ஆக்னஸின் அன்னை, மகள் செய்யும் தவறைத் திருத்த வேண்டும் என விரும்பினார்.

நேராக அறைக்குச் சென்று எரிந்து கொண்டிருந்த விளக்கை அணைத்தார்.

ஆக்னஸ் நண்பர்கள் முன்னிலையில் அவமானப்படுத்தப் பட்டதாய் உணர்ந்தாள். எனினும் எதையும் வெளிக்காட்டவில்லை. மெதுவாக அன்னையிடம் கேட்டாள்.

‘ஏனம்மா விளக்கை அணைத்து விட்டீர்கள் ?’

‘புறணி பேசும் இடத்தில் வெளிச்சம் எதற்கு ? இருட்டான செயல்களை இருட்டிலேயே பேசுங்கள்’ என்றாள் ஆக்னஸின் அன்னை.

ஆக்னஸ் சட்டென்று விளங்கிக் கொண்டாள். தான் செய்த காரியம் தவறு என்பதையும். இல்லாத தோழியைப் பற்றி அவதூறு கூறிவது சரியல்ல என்பதையும் ஆக்னஸ் புரிந்து கொண்டாள்.

அன்னை ஒரு செயலின் மூலமாக ஆக்னஸிற்கு ஒரு அழகிய பாடம் கற்றுக் கொடுத்தார்.

இதேபோல இன்னொரு முறை ஒரு நிகழ்வு நடந்தது.

ஆக்னஸின் நண்பர்கள் கூட்டத்தில் ஒரு தீய தோழி இருப்பதை ஒருமுறை தாய் கவனித்தாள்.

அந்த தீய தோழியின் நட்பு நல்லவர்களையும் கெடுத்துவிடும் எனவே அந்த நட்பைத் துண்டிக்க வேண்டும்.

கூடா நட்பு தீரா இடும்பைத் தரும் என தாய் யோசித்தார். அதை ஒரு நிகழ்வின் மூலமாக மகளுக்குப் புரியவைக்க விரும்பினார்.

ஒருநாள் ஆக்னஸை அழைத்தாள் தாய்.

ஆக்னஸ் வந்தாள். ஆனந்தமடைந்தாள். அன்னையின் முன்னால் ஒரு கூடை நிறைய ஆப்பிள் பழங்கள்.

அழகான ஆப்பிள் பழங்களைக் கண்ட ஆக்னஸின் கண்கள் ஆனந்தத்தின் விரிந்தன. ஒருபழத்தை எடுக்கப் போனாள். அன்னை அவளை நிறுத்தினாள்.

கீழிருந்து ஒரு அழுகிய பழத்தை எடுத்தாள். ஆக்னஸ் புரியாமல் பார்த்தாள். தாய் அந்த அழுகிய பழத்தை அழகிய பழங்களின் நடுவே வைத்தாள்.

ஏனம்மா ? நல்ல பழங்களோடு கெட்ட பழத்தையும் வைக்கிறீர்கள் ? என்று கேட்டாள் ஆக்னஸ்.

எல்லாம் ஒரு காரணமாய் தான். இதை அப்படியே கொண்டு ஒரு இடத்தில் வை. அன்னை சொன்னாள்.

ஆக்னஸ் அன்னை சொல் தட்டியதில்லை. அப்படியே செய்தாள்.

சில நாட்களுக்குப் பின் தாய் ஆக்னஸை மறுபடியும் அழைத்தாள். அந்த பழக் கூடையை எடுத்து வரச் சொன்னாள்.

பழக்கூடையை ஆக்னஸ் எடுத்து அன்னை முன்னால் வைத்தாள். அந்தக் கூடையிலிருந்த பழங்கள் எல்லாம் அழுகிப் போய் இருந்தன.

ஆக்னஸ் வருந்தினாள். நன்றாக இருந்த பழங்கள் கெட்டுப் போய்விட்டனவே என்று வருந்தினாள்.

அன்னை அவளை அருகில் அணைத்துச் சொன்னார்.

பார்த்தாயா ? ஒரு அழுகிய ஆப்பிள் பழம் ஒரு கூடை நல்ல பழங்களை அழுக வைத்து விட்டது.

நட்பும் இப்படித் தான். ஒரு தீய நட்பு ஒரு நல்ல குழுவையே நாசமாக்கி விடும். விஷம் ஒருதுளி போதும் ஒரு மனிதனைக் கொல்ல. எனவே நட்பைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் கவனம் தேவை.

அன்னை சொல்லிக் கொண்டிருக்க, ஆக்னஸின் உள்ளம் நட்பைக் குறித்த இலக்கணங்களை கற்றுக் கொண்டிருந்தது.

தான் எப்போதும் ஒரு அழுகிய ஆப்பிளாய் இருக்கக் கூடாது என்றும், அழுகிய ஆப்பிள்களை தன் நட்பு வட்டத்தில் வைத்திருக்கக் கூடாது என்றும் ஆக்னஸ் உறுதியெடுத்தாள்.

அன்னையை அரவணைத்தாள். அன்னை அழுகிய ஆப்பிள்களை வெளியே கொட்டினாள், அழகிய மனம் ஒன்றைத் தயாராக்கிய திருப்தியுடன்.

ஆக்னஸின் குடும்பம் ஆனந்தத்தின் எல்லைகளில் மகிழ்ச்சியாய் ஆடிப்பாடிக் கொண்டிருந்தபோது தான் அந்த சூறாவளிச் செய்தி வந்தது.

அது அந்த ஆனந்தக் குடிலை சுக்கு நூறாய் பிய்த்து எறிந்தது. அந்த அசுர அலை அதிர்ச்சியின் கரைகளில் அவர்களை ஒதுக்கியது.

தந்தை இறந்து விட்டார்.

உங்கள் கருத்தைச் சொல்லலாமே...

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s