Posted in Articles, Christianity, Sunday School

Skit : கொலைவாழ்வா, நிலைவாழ்வா

Image result for court painting

( கோர்ட். நீதிபதி வருகிறார் )

(நீதிபதி அவைக்கு வருகிறார், குற்றவாளிக் கூண்டில் ஒருவர் நிற்கிறார். )

வக்கீல் : கனம் நீதிபதி அவர்களே… இவனுடைய குற்றத்துக்கான தீர்ப்பை இன்று வழங்குங்கள்.

நீதிபதி : அதற்காகத் தான் இன்று இங்கே வந்திருக்கிறோம். இன்று கடைசி நாள் விசாரணை உங்கள் தரப்பு வாதத்தை வையுங்கள்.

வக்கீல் : இவனுடைய குற்றம் மன்னிக்க முடியாத குற்றம். தன்னுடைய உயிர் நண்பனையே குத்திக் கொலை செய்திருக்கிறான். நம்பிக்கைத் துரோகம் இழைத்திருக்கிறான்.

குற்றவாளி : ( அமைதியாய் நிற்கிறான் )

வக்கீல் : இத்தகைய மனிதர்களை சமூகத்தில் நடமாடவிட்டால் நாட்டின் பாதுகாப்புக்கே அச்சுறுத்தலாகிவிடும். நண்பனையே கொலை செய்யுமளவுக்கு மனம் இறுகி விட்ட மனிதனால் மற்றவர்களை எது வேண்டுமானாலும் செய்ய முடியும்.

( குற்றவாளி அமைதியாய் நிற்கிறார் )

வக்கீல் 2 : மன்னிக்க வேண்டும் யுவர் ஆனர். எனது கட்சிக்காரர் வேண்டுமென்றே அந்தக் கொலையைச் செய்யவில்லை. சந்தர்ப்ப சூழ்நிலை காரணமாக அந்த கொலை நடந்திருக்கிறது.

வக்கீல் 1 : இது தப்பித்தல் முயற்சி.

வக்கீல் 2 : நண்பர்களுக்கிடையே நடந்த வாக்குவாதம் முற்றிப் போய் ஒரு அசம்பாவிதம் நிகழ்ந்திருக்கிறது.

வக்கீல் 1 : நண்பர்களின் உரையாடல் மரணத்தில் முடிவது மன்னிக்க முடியாதது.

வக்கீல் 2 : வாக்குவாதம் இருநபர் சம்பந்தப்பட்டது. அதில் ஒருவரை மட்டுமே குற்றவாளியாக்குவது மட்டும் நியாயமா.

வக்கீல் 1 : வாக்குவாதம் ஒருவரை மதியிழக்கச் செய்கிறதென்றால் அதை எப்படி மன்னிக்க முடியும் ?

வக்கீல் 2 : கணநேர கண்ணயர்தல் விபத்துக்கு காரணமாகிவிடுவதைப் போல, கண நேர உணர்ச்சி அசம்பாவிதத்தில் முடிந்திருக்கிறது. இது இருவரும் சம்பத்தப்பட்ட விஷயம்.

வக்கீல் 1 : கொலை செய்யப்பட்டவரை அழைத்து விசாரிக்க முடியாது. கொலை செய்யப்பட்டவரின் குடும்பத்துக்கு ஆறுதல் சொல்ல யாராலும் முடியாது.

வக்கீல் 2 : அன்று நடந்த விஷயங்களை கனம் கோர்ட்டார் முன் ஏற்கனவே சமர்ப்பித்திருக்கிறேன். இது ஒரு எதிர்பாரா விபத்து. இதில் என் கட்சிக்காரர் சிக்கிக் கொண்டார் அவ்வளவு தான். அதனால் அவரை மன்னித்து, குறைந்த பட்ச தண்டனை வழங்க கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

வக்கீல் 1 : அன்று நடந்த விஷயங்களையும், அதற்கு முன்பு நடந்த விஷயங்களையும் சமர்ப்பித்திருக்கிறேன். இது ஒரு படுகொலை. எனவே தாங்கள் இதன் வீரியத்தை உணர்ந்து குற்றவாளிக்கு அதிகபட்ச தண்டனையான மரண தண்டனை விதிக்க கேட்டுக்கொள்கிறேன்

நீதிபதி : (குற்றவாளியை நோக்கி ) நீ ஏதாவது சொல்ல விரும்பறியா ?

குற்றவாளி : ஆம் ஐயா.. இந்த கொலையை செஞ்சது நான் தான். கோபமும் வெறியும் தலைக்கேற நான் இந்த கொலையை செஞ்சுட்டேன். என்னை மன்னிச்சுடுங்க. இதுக்கு வேற யாரும் காரணம் இல்லை. எல்லாரும் என்னை மன்னிச்சுடுங்க. (கையெடுத்து கும்பிடுகிறார் )

நீதிபதி : குற்றவாளியே குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டதால், அவனுக்குரிய தண்டனையை வழங்க வேண்டியது அவசியமாகிறது.

(நீதிபதி தீர்ப்பை எழுதுகிறார் )

நீதிபதி : கொலையை நியாயப்படுத்த முடியாது. இரு தரப்பு வாதங்களையும் நான் கேட்டேன், ஆவணங்களைப் பார்த்தேன். இந்த குற்றத்துக்கு மரண தண்டனை விதிக்கிறேன். இவன் நெற்றியில் சுட்டு இவனைக் கொல்ல உத்தரவிடுகிறேன். இப்போ இவனை ஜெயிலில் கொண்டு போடுங்கள்.

( அவர்கள் அவனை கூட்டிக் கொண்டு போகிறார்கள்.. குற்றவாளி ஐயா.. ஐயா.. என கத்திக் கொண்டே போகிறான். அவர்கள் போனபின்…. நீதிபதி தனது இருக்கையை விட்டு கீழே இறங்குகிறார் )

நீதிபதி : எல்லோரும் கவனமாய் கேளுங்கள். அந்த குற்றவாளி மாணிக்கத்துக்குரிய தண்டனையை ஏற்க நான் இப்போது தயாராய் வந்திருக்கிறேன். என்னைச் சுட்டுக் கொல்லுங்கள். அந்த நபரை மன்னித்து விடுதலை செய்கிறேன்.

காவலர் : ( அதிர்ச்சியுடன் ) என்ன சொன்னீங்க ?

நீதிபதி : அவருக்குப் பதிலா நான் என் உயிரைத் தருகிறேன்.. எடுத்துக்கோங்க அவரை விட்டு விடுங்கள்.

காவலர் : அப்படி செய்ய அதிகாரம் இல்லையே ?

நீதிபதி : நீதி இருக்கையில் இருக்கும் நான் அதற்கான தீர்ப்பை சொல்லலாம். என்னை கொல்லுங்கள். அவர் வாழட்டும். இது எனது தீர்ப்பு.

காவலர் : அவர் தான் கொலை செய்திருக்கிறார். நீங்கள் அல்ல

நீதிபதி : அவர் மன்னிப்பு கேட்டிருக்கிறார். மன்னிப்பு கேட்பவர் மன்னிக்கப்பட வேண்டும். வாழவேண்டும்.

காவலர் : தப்பு செய்தவர் தண்டிக்கப்பட வேண்டும் என்பது தான் விதி. கொலையாளியை எப்படி மன்னிப்பது ? சின்ன குற்றம் என்றால் பரவாயில்லை.

நீதிபதி : அதனால் தான் அந்த உயிருக்கு இணையாக என் உயிரை தருகிறேன். என் உயிரை ஈடாக வைத்துக் கொண்டு அவரை விட்டு விடுங்கள்.

காவலர் : ஐயா அவர் யார் என்பதே உங்களுக்குத் தெரியாது. அவருக்காக நீங்கள் ஏன் உயிரை விட வேண்டும் ?

நீதிபதி : என்னை நோக்கி மன்னிப்பு கேட்ட அவர் யாராய் இருந்தாலும் அவருக்கு இரக்கம் காட்ட வேண்டும் என நினைக்கிறேன்.

காவலர் : இது நம்ப முடியாத அன்பாய் இருக்கிறது ஐயா.

நீதிபதி : இதோ இந்த கடிதத்தை மட்டும் அந்த நபரிடம் கொடுத்து விடுங்கள். இப்போது என்னை கொன்று விடுங்கள். இது நீதியின் தீர்ப்பு.

காவலர் : துப்பாக்கியை எடுத்து நீதிபதியின் தலையில் குறிவைத்து சுடுகிறார்.

( நீதிபதி கீழே விழுந்து இறக்கிறார் )

காட்சி 2

Image result for court painting( குற்றவாளியைச் சந்திக்க அந்த காவலாளி வருகிறார் )

காவலர் : எனக்கு ஒரு நபரை அவசரமாகப் பார்க்க வேண்டும்.

சிறை அதிகாரி : யாரை ?

காவலர் : மாணிக்கத்தை

சிறை அதிகாரி : யாரு ? அந்த கொலை காரனையா ? அவனுக்கு மரண தண்டனை கிடைச்சிருக்கு. அவனை பாக்க முடியாது.

காவலர் : இல்லை.. அவரைப் பார்க்கணும்.. அதுக்கான அனுமதிக் கடிதத்தோட தான் வந்திருக்கேன்

( கடிதத்தைக் கொடுக்கிறார் )

சிறை அதிகாரி : ( கடிதத்தைப் பார்த்து அதிர்ச்சியடைகிறார் ) இ…இது … உண்மையா ?

காவலர் : ஆமா, நாம அவரைப் பாக்கலாமா ?

சிறை அதிகாரி : இதுக்கு மேல நான் தடை பண்ண முடியாது.. வாங்க போலாம்.

( சிறை அதிகாரியை, கைதியிடம் அழைத்துப் போகிறார். )

காவலர் : மாணிக்கம்… உனக்காக ஒரு செய்தியோட வந்திருக்கேன்.

மாணிக்கம் : என்ன செய்தி இனிமே.. மரண தண்டனை கொடுத்து என் வாழ்க்கையையே அழிச்சிட்டீங்க. இனிமே என்ன செய்தி இருக்கப் போவுது !

காவலர் : உண்மையிலேயே மகிழ்ச்சியான செய்தி தான் கொண்டு வந்திருக்கேன்.

மாணிக்கம் : கடைசி ஆசை என்னன்னு கேட்டு கஷ்டப்படுத்தப் போறீங்களா ? இல்லை பேசிட்டே இருக்கும்போ சுடப் போறீங்களா ?

காவலர் : உனக்கு விடுதலை கிடைச்சிருக்கு !

மாணிக்கம் : விடுதலையா ? எனக்கா ? எனக்கான முடிவு என்னன்னு என் காதாலயே கேட்டேனே நான்.

காவலர் : உண்மையிலேயே உனக்கு விடுதலை கிடைச்சிருக்குப்பா

மாணிக்கம் : இந்த உலகத்தை விட்டு போக விடுதலை கிடைச்சிருக்கு அப்படித் தானே !

காவலர் : இதோ பாரு.. உனக்கான விடுதலைப் பத்திரம். நம்பு. உனக்குக் கிடைக்க வேண்டிய தண்டனையை இன்னொருத்தர் கேட்டு வாங்கிட்டாரு. உனக்குப் பதிலா அவரு இறந்திட்டாரு.

மாணிக்கம் : (குழப்பமாக ) எனக்குப் பதிலாக இன்னொருத்தர் சாகறதா ? என் தண்டனையை இன்னொருத்தர் கேட்டு வாங்கறதா ? நம்ப முடியலையே !

காவலர் : எங்களுக்கே நம்ப முடியல. பயங்கர ஷாக்

மாணிக்கம் : (மகிழ்ச்சியும், துக்கமும் கலந்த குழப்ப நிலையில் ) ஐயா…கடிதத்துல விடுதலைன்னு இருக்கு. எனக்கு விடுதலை வாங்கி தர எனக்காக மரிச்ச அந்த மனுஷன் யாரு ? கண்டிப்பா என் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த யாரோ ஒருத்தரா தான் இருப்பாங்க.

காவலர் : இல்லை. உனக்கும் அவருக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை.

மாணிக்கம் : அப்படியா… அவரு யாருன்னு சீக்கிரம் சொல்லுங்க, எனக்கு தலையே வெடிச்சிடும்போல இருக்கு.

காவலர் : சொல்றேன்.. உனக்கு மரணதண்டனை என தீர்ப்பு சொன்ன அதே நீதிபதி தான், உனக்காக மரண தண்டனையை ஏற்றுக் கொண்டிருக்காரு !

மாணிக்கம் : ( அதிர்ச்சியுடன் ) வாட்,,, என்ன சொல்றீங்க.

காவலர் : ஆமா… அவர் தான். அவரோட நீதி வழுவக் கூடாது, அதனால உனக்கு மரண தண்டனை குடுத்தாரு. அவரோட அன்பு ரொம்ப உயர்ந்தது. அதனால உனக்காக அவர் உயிரைக் கொடுத்தாரு.

மாணிக்கம் : ஐயோ.. நான் என்ன செய்வேன். என்ன நடக்குதுன்னே தெரியலையே… இதென்ன கனவா ? நெஜமா ?

காவலர் : நிஜம் தான்… அப்படியே அவரோட வீட்டை உன் பெயருக்கு எழுதிக் கொடுக்க சொல்லிட்டாரு. அது இனிமே உன்னோடது. அதை நீ இலவசமா எடுத்துக்கலாம்.

மாணிக்கம் : வீடா ? அவரோட வீடா

காவலர் : மட்டுமல்லப்பா.. அவரோட காரையும் நீயே எடுத்துக்கச் சொல்லிட்டாரு….

மாணிக்கம் : வாட்… காரா ?

காவல்ர் : அது மட்டுமில்லப்பா, அவரோட பேங்க அக்கவுண்ட்ஸ் எல்லாம் உன் கிட்டே குடுக்க சொல்லியிருக்காரு. எல்லாம் உனக்கு தான்.. இலவசமா

மாணிக்கம் : ( அழுகிறார் ) ஓ.. நோ.. இதெல்லாம் எனக்கு அருகதையில்லாத விஷயம். கொலைகாரனான எனக்கு இதென்ன இவ்வளவு மரியாதையும், அன்பளிப்பும்.

காவலர் : நீ உன் தப்பை உணர்ந்து மன்னிப்புக் கேட்டதால அவர் உன்னை முழுசா மன்னிச்சு, உனக்காக எல்லாத்தையும் தந்திருக்காருப்பா.

மாணிக்கம் : இதையெல்லாம் என்னால ஏத்துக்கவே முடியாது… நான் கொலைகாரன்.. எனக்கு விடுதலை வேண்டாம்…

காவலன் : இல்லப்பா.. நீ இதையெல்லாம் ஏத்துக்கலேன்னா.. அவரு காட்டின அன்புக்கு அர்த்தமே இல்லாம போயிடும்.. உனக்காக தானே இவ்வளவும் பண்ணியிருக்காரு.

மாணிக்கம் : உலகத்துல எங்கயாச்சும் இப்படி ஒரு விஷயம் நடக்க முடியுமாய்யா.. என்னால தாங்க முடியல.

காவலன் : இப்படி ஒரு விஷயம் நடக்கவே நடக்காது.. நடந்ததும் இல்லை.

சிறை அதிகாரி : இல்லப்பா.. நடந்திருக்கு.. ஒரு தடவை நடந்திருக்கு…

காவலர் : என்ன சொல்றீங்க ? எங்கே இங்கேயா ?

சிறை அதிகாரி : இல்லை, இரண்டாயிரம் வருஷத்துக்கு முன்னாடி. கடவுளோட மகனான இயேசு பூமிக்கு மனிதனா வந்தாரு. மக்களோட பாவங்களுக்காக அவர் தன்னோட உயிரையே கையளித்தாரு.

மாணிக்கம் : மக்களுக்காக உயிரையா ? ஏன் ? ஏன் ? கொஞ்சம் விளக்கமா சொல்லுங்க..

சிறை அதிகாரி : அது தான் அவரோட கிருபைப்பா.. அருகதையில்லாத நம்மை மாதிரி பாவிகளுக்காக அவர் தன்னோட உயிரைத் தந்தது தான் கிருபை. அதன் மூலம் தான் நமக்கு மீட்பு கிடைச்சிருக்கு. நம்ம நீதிபதி உனக்கு இவ்வுலக வாழ்க்கையை தந்திருக்காரு, இயேசு நமக்கு விண்ணுலக வாழ்க்கையே தராரு

மாணிக்கம் : ஐயா… அந்த கிருபை எனக்குக் கிடைக்குமாய்யா ?

சிறை அதிகாரி : எல்லாருக்குமே அது இலவசமா கிடைக்கும்பா… இயேசு நமக்காக உயிர்விட்டார்ன்னு நம்பி, அவரை நமது உள்ளத்துல ஏற்றுக் கொண்டா போதும். அந்த மீட்பு நமக்கு இலவசமா கிடைக்கும்.

காவலர் : ஐயா.. இது எனக்கே புதுசா இருக்கு. எல்லாருக்குமே இது இலவசமா ?

சிறை அதிகாரி : ஆமாங்கய்யா… சின்னவன், பெரியவர், நல்லவன், கெட்டவன், வேலை இருக்கிறவன், இல்லாதவன்ங்கற பாகுபாடு கிடையாது. இலவசமா கிடைக்கும், விருப்பப்பட்டு வாங்கினா போதும்.

மாணிக்கம் : ரொம்ப மகிழ்ச்சி ஐயா.. சிறையிலிருந்தும் விடுதலை. பாவத்திலிருந்தும் விடுதலை. ரொம்ப மகிழ்ச்சியா இருக்கு. நான் என்ன தான் பண்ணணும் ?

சிறை அதிகாரி : நன்றியுள்ளவங்களா இருக்கணும். அவ்வளவு தான். காலம் பூரா அவருக்கு கடமைப்பட்டிருக்கணும். அவரு சொல்ற விஷயங்களைச் செய்யணும், அவ்ருக்குப் பிடிச்ச மாதிரி நடக்கணும். அவ்ளோ தான்.

மாணிக்கம் : அவரோட கிருபைக்கு, காலம் பூரா நன்றி உள்ளவனா இருப்பேங்கய்யா… ( கண்ணீர் விடுகிறார் )

>>>>>

பின் குரல்

நமக்கு சற்றும் அருகதையில்லாத விண்ணக வாழ்வை நமக்கு வழங்கி இறைவனின் கிருபையை நமக்குப் புரிய வைத்திருக்கிறார் இயேசு. நமது ஆத்மார்த்த அன்பை வெளிப்படுத்தி அவரது கிருபையை அங்கீகரிப்போம். அதையே இறைவன் நம்மிடமிருந்து எதிர்பார்க்கிறார்.

***

Advertisements

உங்கள் கருத்தைச் சொல்லலாமே...

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s