Posted in Sunday School

skit : கிருபையும், நன்றியும்

காட்சி 1

( ஆஸ்பிட்டலில் டாக்டருக்காகக் காத்திருக்கின்றனர், விக்டர் அவனுடைய அம்மா மற்றும் அப்பா )

விக்டர் : அப்பா..

அப்பா : என்னப்பா ?

விக்டர் : பயமா இருக்குப்பா…

அப்பா : டேய், நாம இங்கே வந்ததே உன்னோட பயத்தைப் போக்கத் தான். இங்கே வந்து கூட உனக்குப் பயமா இருக்கா ?

விக்டர் : ஆமாப்பா… எனக்கு தான் எதைப் பாத்தாலும் பயமா இருக்குமே ! டெய்லி பிரண்ட்ஸ் கிண்டல் பண்ணுவாங்க. எப்படியாவது இந்தப் பயத்தைப் போக்கணும், அதனால தான் டாக்டரைப் பாக்கவே ஒத்துகிட்டேன். ஆனா இப்போ இந்த ஆஸ்பிடலைப் பார்த்தாலே பயமா இருக்கு.

அம்மா : பயப்படாதேப்பா.. எல்லாம் சரியாயிடும். இந்த டாக்டர் பயங்களை விரட்டறதுல ஸ்பெஷலிஸ்ட். பயப்படாதே.

( அப்போது டாக்டர் அங்கே வருகிறார் )

டாக்டர் : ஹாய்…ஹாய்…ஹாய்…ஹாய்…ஐ ஆம் சைக்காட் டிரிஸ் டாக்டர் சைக்கோ சங்கரலிங்கம்… சொல்லுங்க என்ன விஷயம் ? யாருக்கு என்னபிரச்சினை !

அப்பா : பிரச்சினை பையனுக்கு தான் டாக்டர்

டாக்டர் : … சொல்லுங்க என்ன பிராப்ளம் ?

அம்மா : பையனுக்கு  … எதைப் பாத்தாலும் பயம் டாக்டர்.

டாக்டர் : எதையெல்லாம் பாத்தா பயப்படுவான் ?

அப்பா : அவனுக்கு எல்லாமே பயம் தான் டாக்டர்.. வீட்ல நைட்ல கரண்டு போச்சுன்னா பயப்படுவான்.

டாக்டர் : ஓ.. அதுக்கு பேரு நைக்டோ போபியா…  நைட்ல நிறைய மெழுகுவர்த்தி கொளுத்து வெளிச்சமா வெச்சுக்கலாம்… நார்மலாயிடுவான்.

அம்மா : இல்ல டாக்டர்.. அப்படி டிரை பண்ணினோம். அந்த ஷேடோ இருக்குல்ல,  மெழுகு வெளிச்சத்துல வருமே… அதைப்பாத்தா பயப்படுவான்.

டாக்டர் : ஓ.. அது ஷியோ ஃபோபியா… நம்ம நிழலைப் பாத்து நம்மளே பயந்து ‘ஐயோ’ அப்படி கத்திடுவோம்… ம்ம்ம்… அப்போ சீக்கிரமாவே தூங்க வெச்சுடலாம். என்ன சொல்றீங்க

அப்பா : தூங்கவும் பயப்படுவான் டாக்டர். முழிப்போமா, இல்லையான்னு ஒரு பயம் அவனுக்கு.

டாக்டர் : ஓ… மை காட்.. அதுக்கு பேரு சோம்னி ஃபோபியா… தூங்கவே பயப்படுவாங்க. தூக்கத்துல செத்துபோயிடுவோமோன்னு பயப்படுவாங்க. நிறைய ஆக்டிவிடீஸ் பண்ண வெச்சா சரியாயிடுவாங்க.

அம்மா : அதென்ன டாக்டர்… நீச்சல்ல சேத்தோம்.. நீந்த பயப்படறான்

டாக்டர் : அது அக்வாஃபோபியா…

அப்பா : சைக்ளிங் போக சொன்னா, வண்டிகளைப் பாத்து பயப்படறான்

டாக்டர் : அது ஓச்சோஃபோபியா…

அம்மா : டாக்டர்.. உங்க கிட்டே போபியோ பேரெல்லாம் கேக்க வரல, அந்த போபியா போகுமா இல்லையான்னுசொல்லுங்க.

டாக்டர் : வந்தவுடனே போகுமான்னு கேட்டா எப்படி ? கொஞ்சம் கொஞ்சமா தான் போவும்.

இந்த சைக்கோ சங்கரலிங்கம் ஒரு விஷயத்தை சொல்ல மாட்டான்.. சொன்னா.. செய்யாம விடமாட்டான்.  நீங்கபோயிட்டு அடுத்த மாசம் வாங்க. போறதுக்கு முன்னே பீஸ் கட்ட மறக்காதீங்க..

விக்டர் : டாக்டர் பீஸை பாத்தா அப்பாவுக்கே பயம் வருது. அதுக்கு பேரு ஃபீஸோ ஃபோபியா தானே ?

டாக்டர் : ஹா..ஹா..ஹா. ஃபண்ணி ஃபெல்லோ..

*

காட்சி 2

( விக்டர் ஒரு இடத்தில் சோகமாக அமர்ந்திருக்கிறான் ஒருவர் வருகிறார்.  )

ஆள்: என்ன விக்டர்.. இங்கே வந்து உக்காந்திருக்கே ?

விக்டர் : ஒண்ணுமில்லண்ணே

ஆள்  : ரொம்ப டல்லா இருக்கியே.. என்னாச்சுப்பா

விக்டர் : புதுசா என்ன இருக்க போவுது… எல்லாம் நம்ம பய மேட்டர் தான்.

ஆள் : என்ன பயம் கொஞ்சம் புரியற மாதிரி சொல்லுப்பா.

விக்டர் : என்னை எல்லாரும் பயந்தாங்கொள்ளின்னு கூப்டுவாங்க. அதுல ஒரு அர்த்தம் இருக்கு. எனக்கு எதைப் பத்தாலும்பயமா வரும்.

ஆள் : ஏன்பா பயம் வருது ?

விக்டர் : ஏதாவது ஆயிடுமோன்னு எப்பவும் பயமா இருக்கும்.

ஆள் : அதுக்கு காரணம் விசுவாசக் குறைவுப்பா… உன் பயத்தைப் போக்க ஒரே ஒரு வழி தான் உண்டு.

விக்டர் : சொல்லுங்கன்னே என்ன வழி ?

ஆள் : நீ சின்ன பிள்ளையா இருக்கும்போ அப்பா உன்னை கடைக்கு கையைப் புடிச்சு கூட்டிட்டு போவாரு , பயமாஇருக்குமா ?

விக்டர் : அப்பா கையை புடிச்சிருந்தா பயம் இல்லையே.. ஏதாச்சும் பிரச்சினை வந்தா அவரு பாத்துப்பாருல்ல.

ஆள் : இது தான் நம்பிக்கை. நம்ம அப்பா நம்மை பத்திரமா பாத்துப்பாருங்கற நம்பிக்கை. அதான் உன்னோடதைரியத்துக்கு காரணம்.

விக்டர் : ஆமா உண்மை தான்.

ஆள் : அதே போல, இயேசு நம்ம கூட இருக்கிறாரு. எப்பவும் நம்மை பாத்துக்கிறாருங்கற நம்பிக்கை இருக்கில்ல ? அது தான்விசுவாசம். அந்த விசுவாசம் இருந்தா நாம எதுக்கும் பயப்பட மாட்டோம்.

விக்டர் : நீங்க என்ன சொல்ல வரீங்க ?

ஆள் : “இதோ! உலக முடிவுவரை எந்நாளும் நான் உங்களுடன் இருக்கிறேன்” ந்னு இயேசு உயிர்த்தபின்னாடி சொன்னாரு. அவரோட கிருபை ரொம்ப உயர்ந்தது.  அதை நம்பினா இயேசு நம்ம கூட கடைசி வரைக்கும் இருப்பார்.

விக்டர் : ம்ம்ம் .. நீங்க சொல்றது புரியுது.. ஆனாலும்…

ஆள் : இத பாரு தம்பி… மரணத்தைப் பற்றி பயப்படவே கூடாது. இயேசு நமக்காக பாடுபட்டு இரத்தம் சிந்தி மரித்து நம்மபாவங்களை கழுவினாருன்னு நம்பறியா…

விக்டர் : கண்டிப்பா… அதுல என்ன சந்தேகம்.

ஆள் : அப்போ என்ன பயம் ? இந்த வீட்ல வாழ்க்கை முடிஞ்சா இன்னொரு சூப்பர் வீட்டுக்கு போகப் போறோம் அவ்வளவுதானே ! அது சந்தோசப்பட வேண்டிய விஷயமில்லையா ?

விக்டர் : புரியுது அண்ணே.. பயத்தோட கிளைகளை வெட்றதுல பயன் இல்லை. அதோட வேரை வெட்டணும். அதுக்கு அவரோட கிருபையை நம்பி நாம  கடவுளை நெருங்கி வரணும். அப்படித் தானே !

ஆள் : பக்காவா சொன்னே தம்பி. நீ பயந்தாங்கொள்ளி இல்லை, இறைவனோட பிள்ளை. இன்னிக்கே போய் நல்லா பிரேயர்பண்ணு, இயேசுவை நம்பு… பயமெல்லாம் போயிடும்.

விக்டர் : அண்ணே எனக்கு இப்பவே பயம் பாதி போயிடுச்சு.. .ரொம்ப நன்றின்னே..

ஆள் : நன்றியை எனக்கு சொல்லாதேப்பா.. இயேசப்பாக்கு சொல்லு.  நம்ம வாழ்க்கையால அவருக்கு நன்றி சொல்லணும்.

விக்டர் : வாழ்க்கையாலன்னா ?

ஆள் : அவருக்கு பிரியமான ஒரு வாழ்க்கையை நீ வாழ்ந்தா போதும். அது தான் அவருக்கு நீ செய்ற நன்றிக்கடன்.

விக்டர் : கண்டிப்பான்னே.. இனி என் வாழ்க்கைல புதிய மாற்றத்தை நீங்க பாப்பீங்க. நான் வரேன்.

*

பின் குரல்

அமெரிக்காவிலுள்ள ஹேனா வில்சன் எனும் இறை மனிதருக்கு எப்போதும் பயம். மரணத்தைக் குறித்த பயம். பலமருத்துவர்களை சந்தித்தும் ஒன்றும் நடக்கவில்லை. ஒரு நாள் புளோரிடாவிலுள்ள யூத் கான்ஃபரப்ஸ் ஒன்றில் வெறுமனேஅமர்ந்திருந்தபோது அந்த பிரசங்கியார் ஒரு சொன்னார். “இயேசு சாவை தன் கரங்களால் குத்தி ஒரு வழியை உருவாக்கினார்.  அந்த வழியின் வழியாக நாம் சாவைக் கடந்து வாழ்வுக்குள் செல்ல வழி செய்தார்”. இந்த வாக்கியம் அவரதுபயத்தை முற்றிலும் நீக்கியது. எங்கள் குறு நாடகத்துக்கு அதுவே கருவாகவும் அமைந்தது. இறைவனின் கருணையை புரிந்து கொள்வோம், அவருக்கு நன்றியுடையவர்களாய் வாழ்வோம். நன்றி. வணக்கம்.

.

Advertisements

உங்கள் கருத்தைச் சொல்லலாமே...

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s