Posted in Articles, கட்டுரைகள், Christianity, Desopakari

கிறிஸ்து பிறப்பு எனும் புது வெளிச்சம்

Image result for christmas

“ஒளி தோன்றுக” ! இது தான் உலகைப் படைக்கும் போது இறைவன் சொன்ன முதல் வார்த்தைகள். ஒளியைப் படைப்பதும், இருளிலிருந்து ஒளியைப் பிரிப்பதும் இறைவனுடைய நோக்கமாய் இருந்தது.

இருளுக்கும், ஒளிக்கும் இடைப்பட்ட யுத்தமே விவிலியம் முழுவதும் நிரம்பியிருக்கிறது. இருள் என்பதைச் சாத்தான் எனக் கொண்டால், ஒளி என்பதை இறைவனாகக் கொள்ளலாம். இருள் என்பதை சட்டங்கள் எனக் கொண்டால், ஒளி என்பதை இறையருள் எனக் கொள்ளலாம். இருள் என்பதை உலகம் எனக் கொண்டால், ஒளி என்பதை விண்ணகம் எனக் கொள்ளலாம். இருள் என்பதைப் போலித்தனம் எனக் கொண்டால், ஒளி என்பதை உண்மை எனக் கொள்ளலாம்.

ஒளியை நோக்கிய பயணமே ஆன்மீகப் பயணம். ‘நானே ஒளி’ என்றார் இயேசு. அந்த ஒளியாம் இயேசுவை நோக்கிய பயணமே ஆன்மீகப் பயணம்.  

இறைமகன் இயேசுவின் பிறப்பு ஒளியின் வருகையே. அந்த ஒளியின் வருகையைக் குறிப்பிடும் போதும் வானிலிருந்து ஒரு நட்சத்திர ஒளி தோன்றி ஒளியாம் இறைவனை சுட்டிக் காட்டியது. பிற இனத்தாருக்கும் இருள் அகற்றும் ஒளியானவராக இறைமகன் தோன்றினார்.

கிறிஸ்து பிறப்பு விழாவானது பெரும்பாலும் அடையாளங்களை விஸ்வரூபம் எடுக்கச் செய்து, அர்த்தங்களை வலுவிழக்கச் செய்வதாகவே இருக்கிறது. குடில்களை மாளிகைகளாக்கி, மாளிகையை வெறுத்த மாபரனை பகட்டின் பக்கங்களில் படுக்க வைக்கிறது. 

நட்சத்திரங்களும், குடில்களும், கிறிஸ்மஸ் மரங்களும் புடைசூழ கந்தையில் பிறந்த பாலகனை, கரன்சியில் பிறக்க வைப்பதா கிறிஸ்மஸ். உண்மையில், கிறிஸ்து பிறப்பு கொண்டு வருகின்ற செய்தி என்ன ? சொல்லித் தரும் பாடம் என்ன ?

1 . பிறரன்பு

“பிறர் உங்களுக்குச் செய்ய வேண்டும் என விரும்புகிறவற்றை எல்லாம் நீங்களும் அவர்களுக்குச் செய்யுங்கள்” (மத்தேயு 7:12 ) என்றார் இயேசு. இதை ஆங்கிலத்தில் ‘கோல்டன் ரூல்’ என்கிறார்கள். இயேசுவின் பிறப்பு நமக்குச் சொல்லித் தருகின்ற முக்கியமான பாடம் இது தான்.

தன்னைப் போல பிறரை நேசிப்பதில் இருக்கிறது வாழ்வின் மகத்துவம். வாழ்க்கை என்பது பூமராங் போல. எதை எறிகிறோமோ அதுவே நம்மை திரும்ப வந்தடையும். அன்பை வீசக் கற்றுக் கொள்வோம், அப்போது அன்பு நம்மை நோக்கி திரும்ப வரும்.

2. மன்னிப்பு

“மற்ற மனிதர் செய்யும் குற்றங்களை நீங்கள் மன்னிப்பீர்களானால் உங்கள் விண்ணகத் தந்தையும் உங்களை மன்னிப்பார்” (மத்தேயு 6 :14 ) என்றார் இயேசு. 

இறைமகன் வருகையின் நோக்கமே, மனுக்குலத்திற்கான மன்னிப்பு தான். நமக்கு இறைவன் தந்த மாபெரும் மன்னிப்பின் சாரலாக நாம் பிற மனிதர்களுடைய குற்றங்களை நிபந்தனைகளின்றி மன்னிக்கக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும். மன்னிப்பை விதைக்கக் கற்றுக் கொள்வோம், அப்போது உறவின் பூக்கள் மலர்ந்து வரும்.

3. பணிவு

“உங்களுள் பெரியவர் உங்களுக்குத் தொண்டராக இருக்க வேண்டும். தம்மைத்தாமே உயர்த்துகிறவர் எவரும் தாழ்த்தப்பெறுவர். தம்மைத்தாமே தாழ்த்துகிறவர் எவரும் உயர்த்தப்பெறுவர் ( மத்தேயு 23 :11) என்றார் இயேசு. 

இறைமகனின் வருகை பணிவின் அடையாளமாய் இருந்தது. தந்தையிடமிருந்து வந்தவர், கந்தையிடம் தஞ்சமானார். ஆண்டவனாய் வாழ்ந்தவர் ஆடிடையே அடைக்கலமானார். சீடர்களின் பாதங்களைக் கழுவியதானாலும் சரி, பரமனின் பாதத்தில் சரணடைந்து சிலுவையில் அறையுண்டதானாலும் சரி, பணிவைப் புறக்கணித்த பணிகள் எதையுமே இயேசு செய்யவில்லை. பணிவை அணியக் கற்றுக் கொள்வோம், செயல்கள் நன்றாய் சிறந்து வரும்.

4. மறைவு !

“நீங்கள் தர்மம் செய்யும்போது, உங்கள் வலக்கை செய்வது இடக்கைக்குத் தெரியாதிருக்கட்டும். அப்பொழுது நீங்கள் செய்யும் தர்மம் மறைவாயிருக்கும்; மறைவாய் உள்ளதைக் காணும் உங்கள் தந்தையும் உங்களுக்குக் கைம்மாறு அளிப்பார் ( மத்தேயு 6 3 )

இறைமகனின் வருகையின் நோக்கங்களில் ஒன்று மண்ணுலகின் போலித்தனங்களை அறுத்தெறிந்து விட்டு, மனிதத்தை வினியோகிப்பது. வெளிப்படையாகத் தம்பட்டம் அடிக்கின்ற செயல்கள் ஈகையானாலும் சரி, செபமானாலும் சரி, ஆன்மீக நோன்புகளானாலும் சரி, அவையெல்லாம் அர்த்தமற்றவையே. மறைவாய் செய்வதே உயர்வாய் இருக்கும். மனிதத்தை மறைவாய் செய்யக் கற்றுக் கொள்வோம், மனித மாண்பு சிதையாமல் இருக்கும்.

5. காத்திருப்பு

“அவர் தனியே இறைவனிடம் வேண்டுவதற்காக ஒரு மலையின்மேல் ஏறினார். பொழுது சாய்ந்தபிறகும் அங்கே அவர் தனியே இருந்தார் ( மத்தேயு 14:23 )

இறைவனின் பாதத்தில் காத்திருக்கும் அனுபவம் அலாதியானது. இறைவனிடம் தனிமையில் பேசிக்கொண்டிருக்கும் தருணம் அற்புதமானது. இறைமகனின் வாழ்க்கையில் அது தொடர்ந்து கொண்டே இருந்தது. பணிவாழ்வில் நுழைவதற்கான அவரது காத்திருப்பும், பணிவாழ்வின் பாதையில் அவரது காத்திருப்பும் நம்மை வலுவூட்டுகிறது. காத்திருக்கக் கற்றுக் கொள்வோம், கர்த்தரிடத்திலிருந்து பெற்றுக் கொள்வோம்.

6. அர்ப்பணிப்பு.

“நான் ஆண்டவரின் அடிமை; உம்சொற்படியே எனக்கு நிகழட்டும்” (லூக்கா 1 :38 ) எனும் மரியாளின் வார்த்தையில் இயேசுவின் வருகைக்கான முன்னுரை எழுதப்படுகிறது. 

முழுமையாய் கடவுளிடம் அர்ப்பணித்த மரியா இயேசுவின் தாயானார். முழுமையாய் தன்னை அர்ப்பணித்த இயேசு மண்ணுலக மகனானார். முழுமையாய் நம்மை அர்ப்பணிப்பதில் தான் கிறிஸ்து பிறப்பின் மகத்துவம் இருக்கிறது. உலகின் தேடல்களுக்காய் நமது நேரத்தையும், திறமைகளையும் அர்ப்பணிப்பதை விட்டு விட்டு, இறைவனின் பாதத்தில் நம்மை முழுமையாய் அர்ப்பணிப்போம். அதன் மூலம் அறப் பணிகளை கையெடுப்போம்.

7. தேர்ந்தெடுப்பு

“இடுக்கமான வாயிலின் வழியே நுழையுங்கள்; ஏனெனில் அழிவுக்குச் செல்லும் வாயில் அகன்றது; வழியும் விரிவானது; அதன் வழியே செல்வோர் பலர். வாழ்வுக்குச் செல்லும் வாயில் மிகவும் இடுக்கமானது; வழியும் மிகக் குறுகலானது; இதைக் கண்டுபிடிப்போர் சிலரே ( மத்தேயு 7 :13 )

மீட்புக்கான பாதை என்பது விரிவான பாதையல்ல. உலகின் அத்தனை உல்லாசங்களையும் தூக்கித் தோளில் சுமப்பவர்களுக்கு மீட்பின் பாதையில் அனுமதியில்லை. தன்னைத் தானே வெறுத்து, தன் சிலுவையைச் சுமந்து இயேசுவைப் பின்பற்றுகின்ற வாழ்க்கையே இறைவன் விரும்பும் வாழ்க்கை. மண்ணில் ஒரு மகாராஜாவாய் வாழ இயேசு வரவில்லை, பாவிகளின் வம்சத்தில் ஏழ்மையின் அங்கத்தில் தான் இயேசு வந்தார். சரியான வழிகளைத் தேர்ந்தெடுப்போம், மீட்பின் வலிகளை ஏற்றுக் கொள்வோம்.

8. கனிகொடுப்பு

“நல்ல மரம் நச்சுக் கனிகளைக் கொடுக்க இயலாது. கெட்ட மரமும் நல்ல கனிகளைக் கொடுக்க இயலாது. நல்ல கனி கொடாத மரங்களெல்லாம் வெட்டப்பட்டு நெருப்பில் எறியப்படும் ( மத்தேயு 7 :18 )

நமது வாழ்க்கை கனிகொடுக்கும் வாழ்க்கையாய் இருக்க வேண்டும் என்பதே இயேசுவின் எதிர்பார்ப்பு. மரியின் கனியாக, மண்ணில் தனியாக வந்த இயேசு நமது செயல்களே நமது கனிகள் என்றார். இயேசுவின் பிறப்பு முதல், உயிர்ப்பு வரை அவரது செயல்கள் எதுவுமே கனியற்றவையாய் இருக்கவில்லை. அவரது போதனைகள் மனுக்குலத்தின் மகத்துவங்கள். நமது வாழ்க்கையையும் கனிகொடுக்கும் வாழ்க்கையாய்க் கட்டியெழுப்புவோம்,அதற்காய் நமது செயல்களைச் செப்பனிடுவோம்.

9. நிலைத்திருப்பு

“நீங்கள் பேசும்போது ‘ஆம்’ என்றால் ‘ஆம்’ எனவும் ‘இல்லை’ என்றால் ‘இல்லை’ எனவும் சொல்லுங்கள். இதைவிட மிகுதியாகச் சொல்வது எதுவும் தீயோனிடத்திலிருந்து வருகிறது ( மத்தேயு 5 :37 )

இறைவார்த்தைகளைக் கற்பிக்க வந்த இயேசு, நமது வார்த்தைகள் நேர்மையானவையாக, உறுதியானவைகளாக‌ இருக்க வேண்டும் என விரும்புகிறார். அவரது வாயினின்று வரும் வார்த்தைகள் செயலாற்றாமல் செல்வதில்லை. அவரது பிள்ளைகளான நாமும் வெற்று உரையாடல்களில் வீணாக பொழுதைக் கழிக்காமல், நேர்மையும், தெளிவுமான உரையாடல்களில் வாழ்க்கையைச் செலவிட வேண்டும். நாவுக்கு நங்கூரமிடுவோம், அப்போது தான் நமது வாழ்க்கைக் கப்பல் அலைக்கழிக்கப்படாமல் இருக்கும்.

10. நிராகரிப்பு

“உடலின் இச்சைகளுக்கு உங்களைக் கீழ்ப்படியச் செய்யும் பாவம் சாவுக்குரிய உங்கள் உடலின்மீது ஆட்சி செலுத்தவிடாதீர்கள் (ரோமர் 6 :12 )

பாவத்தை நிராகரித்து வாழ்கின்ற வாழ்க்கையை இயேசு வாழ்ந்து காட்டினார். சாத்தான் சோதனைகளை அவர் முன்னால் அடுக்கடுக்காய் நீட்டிய போதும் அவர் சலனப்படவில்லை. அவற்றை நிராகரித்து வாழ்ந்தார். பாவத்தை நிராகரிப்பதில் நாகரீகம் பார்க்கத் தேவையில்லை. பிறர் மனம் புண்படுமே என பாவத்தை அங்கீகரிக்கவும் தேவையில்லை. நாம் பாவத்தை நிராகரிக்கும் போது, இயேசுவை அங்கீகரிக்கிறோம். இயேசுவை அங்கீகரிக்கும் போது கிறிஸ்து பிறப்பை அர்த்தமுள்ளதாய் மாற்றுகிறோம். 

அனைவருக்கும் இனிய கிறிஸ்து பிறப்பு நல்வாழ்த்துகள்

*

சேவியர்

Posted in Articles, Christianity, Desopakari

குழந்தைகளே ஆசிரியர்கள்.

Image result for kids and parents

கடவுள் மனுக்குலத்தின் மீது வைத்திருக்கும் நம்பிக்கையின் வெளிப்பாடு தான் குழந்தைகள். தோட்டத்தின் மீதான எதிர்பார்ப்பு விதைகளின் வலிமையில் ஆரம்பிக்கிறது. மனுக்குலத்தின் மீதான எதிர்பார்ப்பு குழந்தைகளின் மீதான நம்பிக்கையில் ஆரம்பிக்கிறது. 

“குழந்தைகளை என்னிடம் வரவிடுங்கள்” என்றார் இயேசு. குழந்தைகளை இயேசுவிடம் வரவிடுவதிலும், இயேசுவோடு வளர விடுவதிலும் இருக்கிறது எதிர்காலத்தின் வளர்ச்சி. 

“குழந்தைகள் நீங்கள் சொல்வதைக் கேட்கவில்லை என புலம்பாதீர்கள், அவர்கள் எப்போதும் உங்களைக் கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதை மறவாதீர்கள்”. எனும் ராபர்ட் ஃபுல்கம் அவர்களின் சிந்தனை மிகப் பிரபலமானது. குழந்தைகள் நாம் சொல்வதைக் கேட்பதில்லை, ஆனால் நாம் செய்வதைக் கவனிக்க மறப்பதில்லை.

குழந்தைகளைக் கட்டியெழுப்பும் வேலையில் உரையாடலை விட செயல்களே முதலிடம் பெறுகின்றன. குயவனின் கையில் இருக்கின்ற களிமண்ணைப் போல குழந்தைகள் பெற்றோரின் கையில் இருக்கின்றனர். அவர்களைக் கவனமாய் வனைவதில் இருக்கிறது பெற்றோரின் வெற்றி. சரியாக வனையப்படாத பாண்டங்கள் பயன்படாமல் போவது போல, சரியாக வளர்க்கப்படாத குழந்தைகள் பயனிலிகளாகிப் போகின்றனர்.

கிறிஸ்தவம் குழந்தைகளை இறைவனின் பிம்பங்களாக, இறைவனிடமிருந்து வந்தவர்களாகக் குறிப்பிடுகிறது. இன்னும் சொல்லப் போனால் விண்ணரசின் நுழைவுச் சீட்டு வேண்டுமெனில் குழந்தைகளைப் போல மாறவேண்டும் என்கிறார் இயேசு.

“நீங்கள் மனந்திரும்பிச் சிறு பிள்ளைகளைப்போல் ஆகாவிட்டால் விண்ணரசில் புகமாட்டீர்கள் என உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன் ( மத்தேயு 18:3)” என இயேசு கூறினார். மனுக்குலம் விண்ணகத்தை அடைய வேண்டுமெனில் பார்க்க வேண்டியது அறிவாளிகளின் புனைவுகளையல்ல‌, மழலைகளின் இயல்புகளை. 

“என் உள் உறுப்புகளை உண்டாக்கியவர் நீரே! என் தாயின் கருவில் எனக்கு உருதந்தவர் நீரே!” எனும் விவிலிய வசனங்கள் மழலைகளின் உருவாக்கத்தில் இறைவனின் வல்ல கரம் இருப்பதைச் சொல்லித் தருகிறது. 

குழந்தைகளுக்கு எதிரான வன்முறையானது இறைவனுக்கு எதிரான வன்முறை என்கிறது விவிலியம். “என்மீது நம்பிக்கை கொண்டுள்ள இச்சிறியோருள் எவரையாவது பாவத்தில் விழச்செய்வோருடைய கழுத்தில் எந்திரக் கல்லைக் கட்டித் தொங்கவிட்டு ஆழ்கடலில் அமிழ்த்துவது அவர்களுக்கு நல்லது” (மத்தேயு 18:6) என்கிறார் இயேசு. எனவே தான் குழந்தை வன்முறையான, கருக்கலைப்பை கிறிஸ்தவம் தொடர்ந்து எதிர்க்கின்றது. 

அறிவிலிகளுக்கு மறைத்து மழலைகளுக்கு வெளிப்படுவது தான் இறைவார்த்தைகள். கிறிஸ்தவத்தில் தான் குழந்தைகள் ஆசிரியர்களாகிப் போகின்றனர். பெரியவர்கள் மாணவர்களாகிப் போகின்றனர். விவிலியத்தில் குழந்தைகளை வைத்து இறைவன் பெரியவர்களுக்குப் பாடம் நடத்துகிறார். 

சாமுவேல் எனும் சிறுவனின் அர்ப்பண உணர்வும், கீழ்ப்படிதல் குணமும், இறை பக்தியும் இஸ்ரேல் குலத்துக்கே மாபெரும் ஆசீர்வாதமாகிப் போனது !

நாமான் வீட்டு அடிமைச் சிறுமியின் துணிச்சலும், கனிவும், பிறர்நலப் பண்பும் ஒரு இறை குடும்பம் உருவாகக் காரணமானது. இறைவனிடம் ஏராளமான மக்கள் திரும்ப காரணியானது. 

ஐந்து அப்பமும் இரண்டு மீனும் கொண்டு வந்த சிறுவன் ஐயாயிரம் ஆண்களுக்கு உணவளித்த அன்னையானான். தன்னிடமிருந்ததை தன்னலமின்றிக் கொடுத்ததால் தலைவனின் புதுமைக்கு விதையானான். 

இப்படி விவிலியம் முழுவதும் இறைவனின் திட்டத்தையும், இறைவனின் சிந்தனைகளையும் சுமந்து செல்லும் கருவிகளாக சிறுவர்கள் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றனர். 

குழந்தைகளை பலவீனர்களாகப் பார்க்கிறது உலகம். கிறிஸ்தவமோ அவர்களை ஆன்மீகம் கற்பிக்கும்  ஆசானாகப் பார்க்கிறது. குழந்தைகளிடமிருந்து எதைக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும் ?

  1. விசுவாச அர்ப்பணிப்பு

குழந்தைகள் தங்களை முழுமையாய் பெற்றோரிடம் அர்ப்பணிக்கும் மனநிலையைக் கொண்டிருப்பார்கள். தனது தந்தையின் கைகளைப் பற்றிக் கொள்ளும் குழந்தை சிங்கத்தின் பிடரியில் இருக்கும் சிற்றெறும்பாய் தன்னைப் பாவித்துக் கொள்ளும். எதுவரினும் தந்தை காப்பார் எனும் முழுமையான நம்பிக்கை அதனிடம் இருக்கும். 

பைக்கில் பயணிக்கும் ஆபத்தான சாலைப் பயணங்களில் கூட தந்தையின் தோளிலோ, தாயின் தோளிலோ கிடக்கும் குழந்தையானது கொஞ்சமும் சலனமடைவதில்லை. தன்னை முழுவதும் அர்ப்பணித்து விட்ட மனநிலையில் சுகமாய் உறங்கும். அந்த மனநிலையை நாம் பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும். இறைவனிடம் சரணடைகையில் ஆன்மீகம் அர்த்தப்படும்.

  1. சந்தேகமற்ற நம்பிக்கை

பெரியவர்கள் கூட்டிக் கழித்துப் பார்த்து ஒரு விஷயத்தை நம்புவார்கள். குழந்தைகள் உணர்வு ரீதியாக ஒரு விஷயத்தை நம்புவார்கள். சதுரங்க விளையாட்டின் நகர்த்தல்களைப் போல இருப்பதில்லை குழந்தைகளின் நம்பிக்கை. எதிரே என்ன வரும் என்பதை எதிர்பார்க்காமலேயே நம்புகின்ற நம்பிக்கை அவர்களுடையது. அவை சந்தேகங்களை அறவே துரத்தி விட்டு சங்கமிக்கும். அத்தகைய சந்தேகமற்ற நம்பிக்கைகளே நமது ஆன்மிக வாழ்க்கையையும் கட்டியெழுப்பும்.

  1. பணிவான செயல்பாடு

குழந்தைகளுக்கு ஈகோ இல்லை. நான் பெரியவன் எனும் சிந்தனை இல்லை. வன்மத்தின் கண்ணி வெடிகளை மனதுக்குள் புதைத்து வைத்து விட்டு, சமயம் பார்த்து வெடிக்க வைக்கும் வன்முறை சிந்தனை இல்லை. பெருமழையில் நனைந்து, கொடும் வெயிலில் சிரிக்கும் ஒரு சாலையோர செடியைப் போல கபடமில்லாமல் இருக்கின்றன அவை. 

கர்வத்தின் செருக்குகளை அணிவதும் இல்லை, பெருமையின் படுக்கையில் புரள்வதும் இல்லை. இதனால் அவர்களுடைய செயல்பாடுகளெல்லாம் பணிவின் பக்கத்திலேயே இருக்கின்றன. நமது வாழ்க்கையும் பணிவின் படிகளில் நடக்கும் போது ஆன்மிக வாழ்க்கை வளப்படும்.

  1. மறக்கும், மன்னிக்கும் மனநிலை.

குழந்தைகள் பழிதீர்க்கும் பாதைகளை வகுப்பதில்லை. ஒரு அரவணைப்பிலேயே அனைத்தையும் மறந்து விடும் மனநிலை அவர்களுக்கு உண்டு. ஒரு வருடலில் வளைந்து கொடுக்கும் இதயம் அவர்களிடம் உண்டு. மன்னிப்பதற்கு அவர்கள் தயங்குவதுமில்லை, மறந்து விட அவர்கள் மறப்பதும் இல்லை. சட்டென மறந்து, சடுதியில் மன்னித்து மீண்டும் இயல்புக்குத் திரும்பும் அவர்களுடைய மனம் அபாரமானது. 

மூங்கில் மரத்தின் நுனியைப் பிடித்து தரை வரை வளைத்தாலும் சட்டென விடுபட்டு அது மீண்டும் இயல்புக்குத் திரும்பும். குழந்தைகளின் வெறுப்பும் அத்தகையதே. சட்டென இயல்பை நோக்கி ஓடும் இளகிய இதயம் அவர்களது வரம். அத்தகைய மனதை நாமும் கொண்டிருப்பது நமது ஆன்மிக வாழ்வை செழுமைப்படுத்தும்.

  1. திருப்திப்படும் மனசு

குழந்தைகளின் எதிர்பார்ப்புகள் வானளாவ விரிந்ததில்லை. அவை சின்னச் சின்ன விஷயங்களில் மகிழ்கின்றன. கொடுக்கின்ற பொருளின் விலைக்கு ஏற்ப அவை நம்மை அன்பு செய்வதில்லை. அதன் பொருளாதாரப் பல் பிடித்துப் பார்ப்பதுமில்லை. கிடைப்பதில் திருப்திப் படும் மனது அவர்களுக்கு உண்டு. 

பெரியவர்களின் ஆசை பெரு நெருப்பைப் போல படர்ந்து கொண்டே இருக்கும். அதில் எதைப் போட்டாலும் நிறைவடைவதில்லை. கிடைக்கும் பொருட்களின் பொருளாதார பலத்தைக் கொண்டே கொடுப்பவரின் அன்பை அது அளவீடு செய்கிறது. கிடைப்பதில் திருப்திப்படும் மனதைக் கொண்டால் ஆன்மிக வாழ்க்கை வலுவடையும். 

குழந்தைகள் மனுக்குலத்திற்கு இறைவன் அனுப்பி வைக்கும் ஆசிரியர்கள். மனிதத்தைச் சுமந்து திரியும் தூதர்கள். அவர்களை ஏற்றுக் கொள்வோம், இயல்புகளை கற்றுக் கொள்வோம்.

*

சேவியர்

 

Posted in Articles, Christianity, Vettimani

உதவு, அதுவே அன்பின் கதவு !

Image result for poor lady painting

மாலை நேரம். அந்த அரங்கு விழாக்கோலம் பூண்டிருந்தது. அரங்கைச் சுற்றிலும் வண்ண வண்ண விளக்குகள் பணக்காரத்தனத்தைப் பறைசாற்றிக் கொண்டிருந்தன. உயர்ரக ஒலிபெருக்கிகள் அட்சர சுத்தமாய் ஏதோ ஒரு பாடலைப் பாடிக்கொண்டிருந்தன. மிகப்பெரிய விழா. இலட்சங்களை வாரி இறைத்து அந்த விழா நடந்து கொண்டிருந்தது. 

மைக் அறிவிப்பை ஒலிபரப்பியது. “இப்போது, ஏழைகளுக்கு உதவி வழங்கும் நிகழ்ச்சி.”

கூட்டம் கரவொலி எழுப்பியது. பாப்கானைக் கொறித்துக் கொண்டும், ஸ்மார்ட் போனை நோண்டிக்கொண்டும் இருந்த மக்களின் கண்கள் அரங்கை நோக்கின.

“முதலில் கணவனை இழந்த செல்லாயிக்கு ஐயாயிரம் ரூபாய் வழங்கப்படுகிறது” 

கூட்டம் கைகளைத் தட்ட, கதர் சேலையோடு அந்த ஏழைத் தாய் மேடையேறினாள். காஸ்ட்லி கேமராக்கள் வெளிச்சத்தை அவள் மேல் விசிறியடித்து புகைப்படங்களாய் அள்ளிக் கொண்டன. ஏழ்மையின் அத்தனை அம்சங்களையும் தன் முகத்தில் போர்த்தியிருந்த அவள் நடுங்கும் விரல்களால் அந்தப் பணத்தைப் பெற்றுக் கொண்டாள்.

உடலெங்கும் கூசியது. பணக்காரத்தனத்தின் முன்னால் அருகதையற்ற ஒரு ஏழையாய்த் தன்னை பிரகடனப்படுத்துகிறார்களே என அவளது உள்ளம் குத்தப்பட்டது. கூனிக் குறுகினாள். இருந்தாலும் அந்த அவமானங்களையெல்லாம் புறந்தள்ளி அவள் புன்னகைத்தாள். நாளை பத்திரிகைகளில் அவள் புகைப்படம் வரக்கூடும். மேடைபோட்டு கொடுத்த அவமானம் நாட்டின் பிற இடங்களுக்கும் பயணப்படும்.

பணத்தை வாங்கிக் கொண்டு இருட்டில் நழுவி சற்றுத் தொலைவில் இருந்த குடிசையை நோக்கி நடந்தாள் செல்லாயி. குடிசைக்குள் ஓரமாய் அமர்ந்து இயலாமையின் சுவர்களில் நகத்தால் சுரண்டிக்கொண்டிருந்தாள் பருவம் தாண்டிய அவளுடைய மகள்.

விழாமேடையில் இப்போது ஏதோ ஆட்டம் பாட்டம் கொண்டாட்டம் நடந்து கொண்டிருந்தது. 

நம்மைச் சுற்றிலும் செல்லாயிக்கள் நிரம்பியிருக்கின்றனர். கூடவே அவர்களின் ஏழ்மையை விளம்பரப்படுத்தி அதனால் தங்களை வெளிச்சத்துக்குள் விழவைக்கும் கர்வத்தின் கனவான்களும். 

குருவிக்குக் கூடிகட்டிக் கொடுக்கவேண்டுமென்றால், தோப்புக்கே விளம்பரம் செய்யும் மனநிலையே இன்று மக்களிடம் நிரம்பியிருக்கிறது. ஏழைக்கு உதவ வேண்டும் எனும் எண்ணத்தை விட, நான் தர்மவான் என்று காட்டிக்கொள்வதையே இன்றைய சமூகம் விரும்புகிறது.

எல்லோருமே இறைவனின் பிம்பங்கள் தான். இறைவனின் படைப்பில் வேறுபாடு இல்லை. ஏழையின் இதயத்துக்கும், பணக்காரனின் இதயத்துக்குமிடையே இறைவன் டிசைனில் வேறுபாடு காட்டவில்லை. ஏழையில் இரத்தப் பிரிவுக்கும், பணக்காரனின் இரத்தப் பிரிவுக்கும் கடவுள் எந்த பாகப்பிரிவினையும் செய்யவில்லை. 

உனக்கான நாளுக்கு இருபத்து நான்கு மணிநேரமெனில், ஏழைக்கும் அது தானே வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. உனக்கான சூரியனும் ஏழைக்கான சூரியனும் ஒன்று தான் ! உனக்கும் அவனுக்கும் இரவில் உதிப்பது நிலா தான். இறைவன் அனைத்தையும் பொதுவில் வைக்க, மனிதன் மட்டுமே பொதுவையும் தனக்குள் பதுக்கினான்.

பொருளாதாரத்தில் பல் பிடித்து, அந்தஸ்தின் கணக்கு பார்த்து வாழ்கின்ற வாழ்க்கை செயற்கையின் வெளிப்பாடு. இயற்கை விரும்பிய வாழ்க்கையும், இறைவன் விரும்பிய வாழ்க்கையும் அதுவல்ல. உடலின் உறுப்புகள் போல சமூகத்தின் மனிதர்கள் இணைந்து வாழ்தலே சிறப்பான வாழ்க்கை !

ஏழைகள் எதிலும் குறைந்தவர்களல்ல. அவர்களுக்கு பொருளாதாரம் மறுக்கப்பட்டிருக்கிறது, நமக்கு வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. அது ஒன்றே வேறுபாடு. இருப்பவர் இல்லாதவரோடு பகிர்ந்து கொள்வதே தேவையானது. இல்லாதவர் குறைந்தவருமல்ல, இருப்பவர் பெரியவருமல்ல. இந்த வாழ்க்கையை முடிக்கும்போது வங்கிக் கணக்கின் அடிப்படையில் பேரின்ப வீடு ஒதுக்கப்படுவதுமில்லை. 

ஏழைக்கு உதவி செய்வது உயரிய பண்பு. ஆனால் அதை மனிதாபிமானத்தின் வாசனையோடு செய்ய வேண்டும். உதவி செய்வதால் மகிழும் மனம் இருக்க வேண்டும். உதவி என்பது பிறர் அறியாமல் செய்ய வேண்டியது. வலது கை செய்யும் உதவி இடது கைக்குக் கூட தெரியக் கூடாது என புனித நூல்கள் அறிவுறுத்துகின்றன. நாமோ ஊருக்கே விளம்பரம் செய்து தான், நாலுபேருக்கு பருக்கைகள் கொடுக்கிறோம். விளம்பரம் செய்யும் காசை வைத்து நூறு பேருக்கு நல்லது செய்யலாம். 

உண்மையான உதவி என்பது முதலில் ஏழைகளை ஏழைகளாய்ப் பார்க்காமல் சக தோழர்களாய்ப் பார்ப்பது தான். அவர்களை எந்த வகையிலும் தன்னை விடக் குறைந்தவர்களாய்ப் பார்க்காமல் இருப்பது முதல் தேவை. 

ஏழைகளுக்குத் தேவை நமது பொருளாதாரப் பகிர்தல் மட்டுமல்ல, அன்புப் பகிர்தல். அவர்களோடு நாமும் இணைந்திருக்கிறோம் என அவர்கள் நினைத்தால் அதுவே அவர்களுக்கு மிகப்பெரிய ஆறுதல். அதுவே ஆகப்பெரிய அன்பு. 

ஒரு ஏழைக்கு உதவி தேவையெனில் அவர்களுடைய குடிசைக்குச் சென்று ரகசியமாய் கொடுத்து வாருங்கள். உங்களுடைய பணத்தின் எண்ணிக்கையல்ல, உங்கள் மனதின் எண்ணங்களே முக்கியம். உள்ளதைக் கொடுப்பதும், அவர்களுக்கு உங்கள் உள்ளத்தைக் கொடுப்பதும் தான் மிகவும் முக்கியம். 

எனக்குத் தெரிந்த நண்பர் ஒருவர் ஒரு செய்தியைச் சொன்னார். அவர்களுடைய ஆலயத்தில் ஏதேனும் ஏழைக்கு உதவி தேவைப்பட்டால் வசதி இருப்பவர்கள் பணத்தை ஒரு கவரில் போட்டு அவர்களுக்குத் தெரியாமல் அவர்களிடம் எப்படியாவது சேர்த்து விடுவார்களாம். யார் கொடுத்தது, யார் கொடுக்கச் சொன்னது என்பதை அறியாமலேயே அந்த ஏழைக்குத் தேவையான பணம் சென்று சேர்ந்து விடும். 

நமது ஈகை மறைவாய் இருக்கும் போது, இறைவன் நமக்கு பிரதிபலன் தருவார். நமது ஈகை தம்பட்டமாய் இருக்கும் போது இறைவனின் ஆதரவு அதற்கு எப்போதும் இருப்பதில்லை. அத்தகைய செயல்கள் நிச்சயம் பயனற்ற செயல்களாகவே முடிந்து விடும். விண்ணகத்தின் குறிப்பேட்டுக்கு அது எந்த ஒரு நல்ல செய்தியையும் அனுப்பாது. 

பிறருக்கு உதவுவது போல மகிழ்ச்சியான செயல் எதுவும் இல்லை. பிறருக்கு உதவக் கூடிய அளவுக்கு இறைவன் நம்மை வைத்திருக்கிறார் எனில் அது மிகப்பெரிய வரம் என்பதில் மாற்றுக்கருத்து ஏதும் இல்லை. 

ஏழைகளை கனிவுடன் நோக்குவோம். அவர்கள் இறைவனின் குறைப்பிரவசங்களல்ல, நமது மனதின் இரக்கத்தை அளந்து பார்க்க அனுப்பப்பட்டவர்கள். நம்மிடம் இருப்பது கர்வமா கருணையா என்பதை கண்டறிந்து சொல்பவர்கள் இவர்கள் தான். 

மனதை மாற்றுவோம். ஏழைகள் நமது உயிரின் பாகங்கள். அவர்கள் நமது சகோதரர்கள், சகோதரிகள். அவர்கள் இந்த மண்ணில் நம்மோடு பயணிப்பவர்கள். அவர்களை அரவணைப்போம். அவர்களை கனிவுடன் நோக்குவோம். அவர்களுக்குத் தேவையான உதவிகளை செய்வோம். எந்த வகையிலும் அவர்களுடைய தன்மானம் சிதையாமலும், அவர்களை அவமானம் அணுகாமலும் உதவுவோம்.

ஏழைக்குச் செய்த உதவியெல்லாம் எனக்குச் செய்ததே ! என்கிறார் இறைவன். ரகசியமாய் உதவிகள் செய்வோம், பரமனின் அருளை நிச்சயம் பெறுவோம்.

*

சேவியர்

Posted in Christianity, Sunday School

SKIT : அனனியா, சப்பிரா

அனனியா, சப்பிரா

Image result for anania and saphira

( வீட்டில் கணவன் மனைவி உரையாடல் )

 

அனனியா : சப்பிரா, சப்பிரா..

சப்பிராள் : என்ன இவ்ளோ காட்டுக் கத்தல் கத்தறீங்க, நான் இங்கே தானே இருக்கேன்.

அனனியா : சரி.. விடு ..டென்ஷன் ஆகாதே.. ரொம்ப சந்தோசமா இருக்கேன். அதான் கொஞ்சம் சத்தமா கூப்பிட்டுட்டேன்.

சப் : அப்படி என்னங்க சந்தோசம் ? ஏதாச்சும் புதையல் கிடைச்சுதா என்ன ?

அன : கிட்டத்தட்ட அப்படித் தான் சப்பிரா.. ஒரு புதையல் தான்.

சப் : அப்போ சொல்லுங்க சொல்லுங்க…

அன : நாம நம்ம நிலத்தை விக்கணும்ன்னு முடிவு பண்ணியிருந்தோம்ல..

சப் : ஆமா… அதை வித்து பேதுரு கிட்டே குடுக்கணும்ன்னு பேசிக்கிட்டோம்.

அன : அதான்… அந்த நிலத்தை விக்க போயிருதேன். பொதுவா போறதை விட ரெண்டு மடங்கு விலைக்கு போயிடுச்சு..

சப் : என்ன சொல்றீங்க ? ( ஆச்சரியத்தில் )

அன : ஆமா சப்பிரா… அதான் இந்த சந்தோசம் மகிழ்ச்சி.. எல்லாமே..

சப் : ம்ம்ம்.. கொஞ்சம் பணம் கைல வந்தா உங்களைப் புடிக்க முடியாதே.

அன : ம்ம்.. ஆனா இதை நாம பேதுருகிட்டே குடுக்க போறதா தானே பேசிகிட்டோம்.

சப் : ஆமா.. ஆமா… அந்த யோசேப்புக்கு கிடைச்ச மரியாதையைத் தான் பாத்தீங்கல்ல.

அன : ஆமா.. அவனுக்கு அப்போஸ்தலர்கள் ‘பர்னபா’ ந்னு பட்டப் பெயர் வேற கொடுத்து பெரிய ஆளாக்கி விடறாங்க. ஊக்குவிக்கும் பண்பு கொண்டவனாம்.. அதான் அதுக்கு அர்த்தமாம்.

சப் : இத்தனைக்கும் அவன் நம்ம ஊர் காரன் கூட கிடையாது. சைப்பிரசு தீவுல உள்ளவன். அவனுக்கு இங்கே பெரிய மரியாதை.

அன : ஆமா..மா.. இந்த கிறிஸ்தவ குரூப்ல இப்பவே ஏறக்குறைய இருபதாயிரம் பேரு இருக்காங்க. மக்கள் பொருட்களையெல்லாம் விற்று விற்று பேதுரு கிட்டே கொட்டிட்டே இருக்காங்க. இந்த டைம்ல நாமும் அவங்களை இம்ப்ரஸ் பண்ணியாவணும்.

சப் : ஆமாங்க… பர்ணபாவோட மனைவிக்கு முன்னாடி நானும் பெருமையா நடக்கணும். அதை வித்த காசை கொண்டு போய் குடுத்திரலாம்.

அன : போட்ட முதலுக்கு பலன் இருக்கணும். இந்த சந்தர்ப்பத்துல நம்ம பெயர் வெளியே வந்தா தான் நமக்கு நல்ல பொறுப்பு ஏதாச்சும் கிடைக்கும். கணக்குபுள்ள பதவி கிடைச்சா ரொம்ப நல்லது.

சப் : பணத்தையெல்லாம் மொத்தமா குடுக்க போறீங்களா ?

அன : முழுசா குடுக்கலாம்னு தான் நினைச்சேன். ஆனா இவ்ளோ பணம் கிடைச்சிருக்கே.. மார்க்கெட் வேல்யூ என்னவோ அதை மட்டும் குடுப்போம். அப்போ பாதி பணம் நாம வெச்சுக்கிற மாதிரி தான் வரும்.

சப் : எவ்வளவுக்கு வித்தோம்ன்னு தெரிஞ்சா நம்ம மரியாதை போயிடும்.

அன : விலையை வெளியே சொல்லக் கூடாதுன்னு வாங்கினவன் கிட்டே சொல்லிட்டேன். அவன் வெளியே சொல்ல மாட்டான். அது மட்டுமில்ல, நாம பாதி குடுத்தாலே பர்ணபாவை விட அதிகமா தான் வரும்.

சப் : ஆமா.. அவனை விட அதிகம் குடுத்தா, அவனை விட அதிகம் மரியாதையும் கிடைக்கும்.

அன : ஆமா.. அதான் நானும் யோசிக்கிறேன்.

சப் : இந்த பந்தா ஸ்டைல்ல போகாதீங்க. பணிவா போய் குடுங்க.

அன : அதெல்லாம் எனக்குத் தெரியாதா ? பர்ணபா பேதுருவோட காலடியில கொண்டு போய் அந்த பணத்தை வெச்சாரு. நானும் அதே மாதிரி தான் பண்ணுவேன்.

சப் : நீங்க நாளைக்கு காலைல போய் பணத்தை அவர் கிட்டே குடுங்க. அப்போ உங்களுக்கு ஏகப்பட்ட மரியாதை கிடைக்கும். எல்லாருக்கும் விஷயம் தெரியவரும். நான் ஒரு ரெண்டு மூணு மணி நேரம் கழிச்சு வரேன். அப்போ தான் நல்லா இருக்கும்.

அன : ஆமாமா.. கொஞ்சம் லேட்டா வந்தா தான் எல்லாரும் சொல்லுவாங்க… ‘ஹேய்.. அவ தான் காலைல கட்டுக் கட்டா பணத்தைக் கொட்டின அனனியாவோட மனைவி’ ந்னு.

சப் : ஹா..ஹா.. கேக்க நல்லா தான் இருக்கு. பாப்போம்.. என்ன நடக்குதுன்னு

அன : சரி.. சரி.. சாப்பாடு போடு.. காலைல இருந்தே நிலத்தை விக்க அலைஞ்சதுல.. டயர்ட் ஆயிட்டேன்.

*

காட்சி 2

Image result for anania and saphira

( திருத்தூதர் பேதுருவின் முன்னால் )

அன : ஐயா.. வணக்கம்.

பேதுரு : வாருங்கள் அனனியா.. எல்லாரும் நலமா ? எங்கே மனைவி சப்பிராள்

அன : யாவரும் நலம் ஐயா… மனைவிக்கு வீட்டில் கொஞ்சம் வேலை இருக்கிறது. கொஞ்சம் தாமதமா வருவாங்க.

பேதுரு : மகிழ்ச்சி. வாங்க இறைவனைப் புகழ்ந்து பாடுவோம்.

அன : அதுக்கு முன்னாடி, இதோ இதை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள் ( காலடியில் பண முடிப்பை வைக்கிறார் )

பேதுரு : இது என்ன சகோதரா ?

அன : நமது சபையில் பணத்தேவை அதிகமாக இருக்கிறது. பல ஊர்களிலுமிருந்து வந்திருக்கும் நமது மக்களுக்கு செலவழிக்க நமக்கு பணம் நிறைய வேண்டும்.

பேதுரு : உண்மை தான். அதை இறைவன் தருவார்.

அன : இறைவனின் ஏவுதலால் தான் நானும் எனது நிலத்தை விற்றேன். அந்தப் பணத்தை அப்படியே நமது திருச்சபை வளர்ச்சிக்காகக் கொடுக்க முடிவெடுத்தேன். இதோ பெற்றுக் கொள்ளுங்கள்

பேதுரு : நிலத்தை விற்றாய் சரி… முழுவதும் கொடுக்கவில்லையே…

அன : என்ன சொல்கிறீர்கள் ? நீங்கள் பணம் எவ்வளவு என்பதைக் கூடப் பார்க்கவில்லையே !

பேதுரு : மனிதன் முகத்தைப் பார்ப்பான், தேவனோ அகத்தைப் பார்ப்பார் அதை நீ அறியவில்லையா ? பரிசுத்த ஆவியிடம் பொய் சொல்ல உன்னை சாத்தான் தூண்டிவிட்டானே அனனியா !

அன : ஐயா.. நீங்க.. நீங்க என்ன சொல்றீங்க…

பேதுரு : விற்ற பணம் முழுவதும் கொடுக்கவில்லை என்கிறேன். நீ கொடுக்காதது தவறல்ல. ஆனால் முழுவதும் கொடுக்கிறேன் என கடவுளின் முன்னால் பொய் சொல்லி விட்டாயே அனனியா…

அன : இல்ல.. அது.. வந்து..

பேதுரு : நிலம் உன்னுடையது. விற்கும் முன் நிலமாக இருந்ததும் உன்னுடையதே. விற்றபின் பணமாக இருந்ததும் உன்னுடையதே. அதை யாரும் கேட்கவில்லை. நீயாகக் கொடுக்க முடிவெடுத்தாய். அதன் பின் வீணாக ஏன் பொய்சொன்னாய் அனனியா ?

அன : நீங்க என்ன சொல்றீங்கன்னே புரியல… நீங்க தப்பா புரிஞ்சுட்டீங்க

பேதுரு : மனிதனை ஏமாற்றலாம். கடவுளை ஏமாற்ற முடியுமா ? கொஞ்சம் பணத்தை மறைத்து வைத்து விட்டு, வெளிப்படையாய் இருப்பதாய் வெளிவேடம் போடுகிறாயே. கொஞ்சம் தான் கொடுக்கிறேன் என்று சொல்லியிருக்கலாமே. மகிழ்ச்சியாய் வாங்கியிருப்போமே.

அன : அது.. வந்து.. ஐயா.. நீங்க சொல்றது..

பேதுரு : நீ உன்னோட உள்ளத்தில் கடவுளுக்குக் கதவடைப்பு செய்து, சாத்தானுக்கு வரவேற்புக் கம்பளம் விரித்தாய் அனனியா. உன் பணத்தை விட விலையுயர்ந்ததல்லவா உன் ஆன்மா. ஆன்மாவை அழியவிட்டு விட்டு ஆதாயத்தை நாடலாமா. அனனியா.. நீ பொய் சொன்னது மனிதனிடமல்ல, கடவுளிடம்

( உடனே அனனியா கீழே விழுந்து இறக்கிறார் )

பேதுரு : இவரைத் தூக்கிச் சென்று அடக்கம் செய்யுங்கள்.

ஒருவர் : ( பயத்துடன் தயங்கித் தயங்கி ) இவரு.. நிறைய பணம் கொண்டு வந்திருக்காரு.. கொஞ்சம் அமைதியா பேசியிருக்கலாமோ…

பேதுரு : சகோதரா.. நீ எவ்வளவு கொடுக்கிறாய் என்பது முக்கியமல்ல. உன்னிடம் இல்லாமல் இருந்தால் கொடுக்காமல் இருப்பது கூட பிழையல்ல. ஆனால் கொடுப்பது போல நடிப்பது பெரும் பிழை. இயேசு வாழ்ந்த காலத்தில் பாவிகளை வெறுக்கவில்லை. எழைகளை வெறுக்கவில்லை. ஆனால் போலித்தனத்தை வெறுத்தார். அவர்களை வெள்ளையடிக்கப்பட்ட கல்லறைகளே என அழைத்தார்.

ஒருவர் : எச்சரிக்கை செய்தாவது அனுப்பியிருக்கலாமே..

பேதுரு : அவர் உயிருக்கும் எனக்கும் சம்பந்தம் இல்லை. அது கடவுளுக்கும் அவருக்கும் இடையேயான ஏற்பாடு. புனிதமான ஏதேன் தோட்டத்தில் முதல் பாவத்தைக் கொண்டு வந்த மனிதனை கடவுள் தோட்டத்தை விட்டு வெளியேற்றினார். திருச்சபையில் முதல் பாவத்தைச் சுமந்து வந்த மனிதனை கடவுள் உலகை விட்டே வெளியேற்றினார். கடவுள் பார்வையில் பாவம் எவ்வளவு கொடுமையானது என்பதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

ஒருவர் : இயேசுவோட போதனை ஒண்ணு நினைவுக்கு வருது. “இந்த சின்னம் சிறுவர்களில் ஒருவருக்கு இடறலாய் இருப்பவனுடைய கழுத்தில் எந்திரக்கல்லைக் கட்டி அவனைக் கடலில் அமிழ்த்துவது அவனுக்கு நலமாயிருக்கும்” என்று ஒருமுறை சொன்னார். பாவம் இல்லாத இடத்தில் பாவத்தையோ, இடறலையோ கொண்டு வருபவர்களை இயேசு கடுமையாய் எதிர்த்தார். அதுல சந்தேகமே இல்லை.

பேதுரு : அடுத்தவரைப் போல இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக எதையும் செய்யாதீர்கள். அப்படி அடுத்தவரைப் போல இருக்க நினைத்தால், ‘இயேசுவைப் போல இருங்கள்’. அவரது வழியை பின்பற்றுங்கள். அவர் போலித்தனத்தை எப்போதும் பின்பற்றியதில்லை.

ஒருவன் : எல்லோருக்கும் பயமாய் இருக்கிறது. திருச்சபையில் என்ன நடக்குமோ எனும் பயம் வந்துவிட்டது.

பேதுரு : புற்று நோயையும் தொற்று நோயையும் உடனடியாக அழிக்க வேண்டும். ஒருவன் தேவாலயத்தின் புனிதத்தைக் கெடுத்தால், இறைவன் அவனை அழிப்பார். இது எப்போதும் மாறாதது.

ஒருவர் : இருந்தாலும்.. உண்மை எதுவென நமக்குத் தெரியாதே. வாங்கினவனிடம் கேட்டாவது உண்மையைத் தெரிந்திருக்கலாம் என தோன்றுகிறது. விஷயம் தெரியாமல் குற்றம் சாட்டுவது…

( அப்போது சப்பிராள் வருகிறாள் )

பேதுரு : வாருங்கள் சப்பிராள் …

சப்பிராள் : வணக்கம் ஐயா

பேதுரு : நிலத்தை நீங்கள் இந்த விலைக்குத் தான் விற்றீர்களா ? ( பணமுடிப்பை காட்டுகிறார் )

சப் : ஆமாம் ஐயா.. விற்ற பணத்தை அப்படியே மொத்தமாக கொண்டு வந்து உம்மிடம் தந்துவிட்டோம்.

பேதுரு : தூய ஆவியைச் சோதிக்க உன்னுள்ளே தீய ஆவி புகுந்ததேன் சப்பிராள்.

சப் : தீய ஆவியா.. என்ன சொல்றீங்க ?

பேதுரு : உன் கணவனை அடக்கம் செய்தவர்கள் வருகிறார்கள்.

சப் : என் கணவனை அடக்கமா.. ஐயோ. என்ன சொல்கிறீர்கள். எங்கே அவர்.. அவர் எங்கே… (பதட்டமாய் அங்கும் இங்கும் ஓடுகிறாள் )

பேதுரு : இதோ காலடிச்சத்தம் கதவருகே கேட்கிறது. அவனை அடக்கம் செய்தவர்கள் இதோ உன்னையும் அடக்கம் செய்வார்கள் சப்பிராள். நீயும் பாவத்துக்குப் பங்காளியாகிவிட்டாயே !

(சப்பிராள் கீழே விழுந்து உயிர்விடுகிறாள். அவளை தூக்கிச் செல்கின்றனர் )

பேதுரு : கடவுளுக்கு எதிராக பாவம் செய்யாதீர்கள். தூய ஆவியாருக்கு துயரம் வருவிக்காதீர்கள். தூய ஆவியானவருக்கு எதிராகச் செய்யும் பாவம் மன்னிக்கப்படாது. புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

ஒருவர் : பயமாக இருக்கிறது.. சின்ன தவறுக்கு பெரிய தண்டனையா… கணவன் சொல்லச் சொல்வதைத் தானே மனைவி சொல்ல முடியும்.

பேதுரு : கடவுள் இருவரையும் இணைந்து வாழப் படைத்தார். ஆனாலும் இறைவன் எனும் கொடியில் இருவரும் தனித்தனிக் கிளைகளே. பாவத்துக்கு ஒத்துப் போகும் மனிதன் இறைவனிடமிருந்து பிரிக்கப்படுவான். பாவத்துக்காக கணவன் மனைவி இணைந்தால் இருவருமே அழிவர். இதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

( மக்கள் : அதிர்ச்சியில் கேட்டுக்கொண்டிருக்கின்றனர் )

பேதுரு : வாருங்கள். நாம் ஆண்டவரைப் புகழ்ந்து பாடுவோம்.

*

Posted in Articles, கிறிஸ்தவ இலக்கியம், Christianity, Sunday School

மூன்று மரங்கள்

( a translation story )

Image result for three trees story
காட்சி 1

( மூன்று மரங்கள் ஒரு காட்டில் அருகருகே நிற்கின்றன )

மரம் 1 :

நான் இந்தக் காட்டுல வெயில் மழை எல்லாம் தாங்கி வளர்றேன். எனக்கு ஒரே ஒரு ஆசை தான். நான் இந்த உலகத்துலயே மிகப்பெரிய அரசனோட கட்டிலா மாறணும்.

எல்லாரும் என்னைப் பாத்து ஆச்சரியப்படணும். அது தான் என்னோட ஆசை. அதுக்கு தான் நான் கடவுள் கிட்டே செபம் செய்திட்டு இருக்கேன்.

மரம் 2 :

என்னோட ஆசை என்ன தெரியுமா ? ஒரு பெரிய கப்பலா மாறணும். தண்ணியில, அலைகளுக்கு இடையே சீறிப் பாயற கப்பலா மாறணும்.

அதுல உலகத்துலயே பெரிய அரசர் எல்லாம் பயணிக்கணும். அதான் என்னோட ஆசை. அதுக்காகத் தான் நான் பிரார்த்தனை செஞ்சுட்டே இருக்கேன்.

மரம் 3

என்னோட ஆசை என்ன தெரியுமா ? நான் வளர்ந்து வளர்ந்து வானம் வரை வளரணும். பூமிக்கும் வானத்துக்கும் இடையே ஒரு பாலம் மாதிரி வளரணும்.

என்னை பாக்கும்போ எல்லாம் கடவுளை எல்லாரும் நினைக்கணும். அது தான் என்னோட செபம்.

( ஒருவர் வந்து மரங்களை வெட்டி வீழ்த்துகிறார் )

மரம் 1 : ஹாய்… சூப்பர் .. நான் இன்னும் கொஞ்ச நாள்ல ஒரு பெரிய கட்டிலா மாறப் போறேன். அரசனை சுமக்கப் போறேன்..ஹைய்யா.. ஜாலி.

மரம் 2 : நான் பெரிய கப்பலா மாறப் போறேன். கடல்ல கலக்கலா போகப் போறேன்.. ஹைய்யா.. ஜாலி.

மரம் 3 : நான் வானம் வரை போணும்ன்னு நினைச்சேனே.. எப்படி என்னை வெட்டிட்டாங்க… ஐயோ… அந்த வாய்ப்பு எனக்கு இல்லையா ?

( அடுத்த காட்சி )

முதல் மரத்தை ஒருவர் ஒரு முன்னணையாகச் செய்கிறார்.

மரம் 1 : ஐயோ.. பெரிய கட்டிலா மாறணும்ன்னு நெனச்ச என்ன மாட்டுக்கு புண்ணாக்கு போடற பொட்டியா செஞ்சுட்டாங்களே. நான் வாழ்ந்ததே வேஸ்டா போச்சே. என் செபமெல்லாம் வீணாப்போச்சே… நான் என்ன செய்வேன்

( இரண்டாவது மரத்தை ஒருவர் ஒரு படகாகச் செய்கிறார். )

மரம் 2 :

என்னது ? நான் வெறும் மீன் பிடிக்கிற படகா ? மன்னன் வருவாருன்னு பாத்தா மீனு தான் வருமா ? மீன் எச்சில் பட்டு நாறி நாறித் தான் நான் இருப்பேனா. கப்பலா மாறணும்ன்னும், அரசனை ஏத்தணும்முன் நெனச்சேன்.. என்னை கவுத்துட்டாரே கடவுள்.. நான் என்ன செய்வேன்.

( மூன்றாவது மரம் அப்படியே கிடக்கிறது )

மரம் 3 : வானம் வரை வளரணும்ன்னு ஆசப்பட்டேன். என்னை பாக்கும்போ எல்லாம் கடவுளை மக்கள் நினைக்கணும்ன்னு ஆசைப்பட்டேன். ஆனா என்னை துண்டு துண்டா வெட்டி ஓரமா காயப்போட்டிருக்காங்களே… என் செபமெல்லாம் வேஸ்டா போச்சே..

( முதல் தொட்டிலில் இயேசு கிடத்தப்படுகிறார். ஞானிகள் வந்து தெண்டனிட்டு வணங்கு கின்றனர் )

மரம் 1 : ஓ.. வாவ்.. இப்போது தான் எனக்கு புரிகிறது. இவரை விடப் பெரிய அரசர் இங்கே வரப்போவதே இல்லை. அந்த அரசரையே சுமக்கும் பாக்கியம் எனக்குக் கிடைச்சிருக்கே.. ஹைய்யா.. ஜாலி.. நல்ல வேளை நான் அரண்மனைல கட்டிலா மாறல. இப்போதான் கடவுளோட அன்பு புரியுது. என் செபத்தை கேட்டுட்டாரு கடவுள். நன்றி கடவுளே.

( இரண்டாவது மரமான படகில் பயணம் செய்கின்றனர் இயேசுவும் சீடர்களும். கடலில் படகு அலைகிறது. இயேசு எழுந்து காற்றையும் கடலையும் அமைதியாக்குகிறார் )

மரம் 2 : ஓ..மை..காட்… நான் எவ்வளவு பெரிய பாக்கியம் செஞ்சவன். இயேசுவையே சுமக்கிறேன். அவர் தான் மிகப்பெரிய அரசர்ன்னு எனக்கு இப்போ புரிஞ்சு போச்சு. நல்ல வேளை நான் பெரிய கப்பலா மாறல. கடவுளே உம்மோட திட்டமே திட்ட்டம்.. சூப்பர்.

( மூன்றாவது மரம் சிலுவையாகிறது. இயேசுவை அறைகிறார்கள் )

மரம் 3 : ஐயோ.. வானம் வரை போக ஆசைப்பட்டேன். வெட்டிச் சாய்ச்சாங்க. சரி நல்ல பயனுள்ள பொருளா மாத்துவாங்கன்னு பாத்தா, சும்மா ரெண்டு மரத்துண்டா மாத்திப் போட்டாங்க. பரவாயில்ல சும்மா கிடப்போம்ன்னு பாத்தா கொலைகாரப் பாவிங்களோட சிலுவையா என்னை மாத்திட்டாங்களே… ஒரு மனுஷனை வேற என் மேல தொங்கவிட்டு.. ஐயோ… கடவுளே… வாட் ஈஸ் திஸ் ?

( பின் குரல் : மூன்றாவது நாள் )

மரம் 3 : என்னது உலகமே சந்தோசமா இருக்கு. என்னப்பா விஷயம் ? என்னது ? இயேசு உயிர்த்துட்டாரா ? என் மேல அறையப்பட்ட மனுஷன் தானே அவரு ? வாட் ? அவரு கடவுளா ? வாவ்.. நான் கடவுளை சுமந்தேனா ? இனிமே என்னை பாக்கும் போ எல்லாம் மக்கள் கடவுளை நினைப்பாங்களா ?

கடவுளே.. உங்க அன்பே அன்பு. உங்க திட்டமே திட்டம்.. நன்றி கடவுளே.

( முடிவுரை )

இயேசுவோட வாழ்க்கையை தான் நாம பார்த்தோம். ஒரு எளிமையான மாட்டுத் தொழுவத்தில் இயேசு பிறந்தார். தாழ்மையின் சின்னமாக பிறந்தார். நாமும் பணிவானவர்களா இருக்கணும் என்பது தான் இயேசுவோட ஆசை

இயேசு மனிதனாக வந்த கடவுள். இப்படி பல புதுமைகளை செய்திருக்கார். இறந்தவர்களை உயிர்ப்பித்திருக்கிறார், கடல் அலைகளை அடக்கியிருக்கிறார். ஐந்து அப்பத்தை ஐயாயிரம் பேருக்கு கொடுத்திருக்கிறார். இப்படி நிறைய.

கடைசியில் அவர் சிலுவையில், கள்ளனாக அறையப்பட்டு இறந்தார். உலகத்தோட பாவத்தை தீர்க்க தான் கடவுள் பூமிக்கு மனிதனா வந்தார். அவர் கடவுளோட மகன் அதனால் தான் ஒட்டு மொத்த உலகத்தோட பாவத்தையும் அவரால தீர்க்க முடிஞ்சுச்சு.

மூணு மரங்களும் மூணு வேண்டுதல்கள் செஞ்சுது. கடைசில கடவுள் அதை நிறைவேற்றினார். ஆனா அவங்க அதை உடனே புரிஞ்சுக்கல. நாமளும் கடவுள் கிட்டே நம்முடைய வேண்டுதல்களை கேட்கும்போ அவர் வேற எதையோ தர மாதிரி இருக்கலாம். ஆனா அது தான் கடைசில நமக்குத் தேவையானதாகவும், கடவுளுக்குப் பிரியமானதாகவும் இருக்கும்

*