Posted in Articles, Christianity, Desopakari

நீதி மற்றும் அமைதியை நோக்கிய பயணம்

நீதி மற்றும் அமைதியை நோக்கிய பயணம்

நீதியும், அமைதியும் இணைந்தே பயணிப்பவை. நீதி எங்கே நிலவுகிறதோ, அங்கே அமைதியும் அமர்ந்திருக்கும். அமைதி எங்கே உலவுகிறதோ, அங்கே நீதியும் நடமாடும். நீதியற்ற தன்மை, அமைதியற்ற சூழலை உருவாக்குகிறது. நீதியற்ற தன்மை அச்ச உணர்வை உருவாக்குகிறது. நீதியற்ற தன்மை பதட்டத்தை பிரசவிக்கிறது.

எங்கே நீதி நசுக்கப்படுகிறதோ, அங்கே அமைதி தனது அமைதியை இழக்கிறது. எங்கே நீதி புறக்கணிக்கப்படுகிறதோ அங்கே அமைதி ஒப்பாரியிடுகிறது. நீதி கிடைக்கும் எனும் நம்பிக்கை வலுவிழக்கும்போது ஒட்டுமொத்த வாழ்க்கையும் அர்த்தமிழக்கிறது.

நீதி நிராகரிக்கப்படும்போது தான், மக்கள் தங்களுக்கான நீதியை தாங்களே பறித்துக் கொள்ள முயல்கிறார்கள். அஹிம்சை அவர்களை அரவணைக்காதபோது வன்முறையை அவர்கள் அரவணைக்கின்றனர். ஒரு தேசத்தின் பதட்டமான சூழலுக்கு நீதி வழுவுதலே மிகப்பெரிய காரணி எனலாம்.

கன்றை இழந்த பசுவின் கதறலுக்கு நீதி செலுத்த, தனது மகனையே தேர்ச்சக்கரத்துக்குப் பலியாக்கிய இலக்கியக் கதைகள் நம்மிடையே உண்டு. எனில், மகனை இழந்த அந்தத் தாயின் கதறலுக்கு எந்த நீதி சமரசம் செய்து வைக்க முடியும் ? ஒருவருக்கான நீதி, இன்னொருவருக்கான அநீதியாய் மாறிவிடுகிறதா ? இங்கே தான் இறைவனின் நீதியும், மனிதனின் நீதியும் வேறுபடுகின்றன.

நமது தேடல் எப்போதுமே நீதி மற்றும் அமைதியை நோக்கியே இருக்கிறது. குடும்பங்கள் அமைதியாக இருக்க வேண்டும் என ஆசைப்படுகிறோம். பிள்ளைகள் அமைதியாய் இருக்க வேண்டும் என ஆசைப்படுகிறோம். பணி சூழல் அமைதியாக இருக்க வேண்டுமென ஆசைப்படுகிறோம். நம்மைச் சுற்றிய சமூகம் அமைதியாய் இருக்க வேண்டுமென ஆசைப்படுகிறோம். நமது தேசம் அமைதியாய் இருக்க வேண்டுமென ஆசைப்படுகிறோம். வாழ்க்கை பயங்களின் பிரதேசங்களில் நடக்காமல், சுதந்திரத்தின் வீதிகளில் வலம் வர வேண்டுமென ஆசைப்படுகிறோம்.

அமைதிக்கான விதை நீதியில் இருக்கிறது. அத்துமீறல்களுக்கான அங்கீகாரங்கள் நறுக்கப்படும் போது தான், நீதி உயிர்ப்புடன் உலவுவது ஊர்ஜிதப்படுத்தப்படுகிறது. அமைதியும், நீதியும் இணைந்தே பயணிக்கின்றன, தண்டவாளங்களைப் போல.

“கெடுமதி கொண்ட கும்பலைப் பின்பற்றாதே” என்கிறது விடுதலைப்பயணம் 23:2. நமது செயல்பாடுகள் கெடுமதி கொண்ட கும்பலைப் போல இருக்கக் கூடாது, இணைந்த திட்டமிட்ட இறைவனின் வழிகாட்டுதலில் நடக்க வேண்டும் என்பதையே இது நமக்கு வலியுறுத்துகிறது.

கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையில் நீதி என்பதும் அமைதி என்பதும் வித்தியாசமான விளக்கங்களை நமக்குத் தருகின்றன. உலகத்தின் பார்வையில் நீதியாய் இருப்பது, இறைவனின் பார்வையில் நீதியாய் இருக்க வேண்டும் என்பதில்லை. உலகம் சட்டங்களின் பக்கங்களைப் புரட்டி நீதியை நிர்ணயிக்கும். இறைவனோ இதயத்தின் பக்கங்களைப் புரட்டி நீதியை நிலை நாட்டுகிறார். உலகம் மயானத்தை அமைதி என்றழைக்கும், இறைவனோ கொந்தளிக்கும் அலைகடலின் நடுவிலே துயில்வதை அமைதி என்பார்.

“நீதியை, ஆம், நீதியை மட்டுமே நிலைநிறுத்து. அதனால் உன் கடவுளாகிய ஆண்டவர் உனக்குக் கொடுக்கவிருக்கும் நாட்டை உடைமையாக்கிக் கொள்வாய்” (இணைச்சட்டம் 16: 20 ).
நீதியின் தேவையை இஸ்ரேல் மக்களுக்கு மோசேயின் வார்த்தைகளின் வழியாக இறைவன் வெளிப்படுத்துகிறார்.

கிறிஸ்தவ வாழ்வில், நீதி என்பது இறைவன் எதை விரும்புகிறார் என்பதன் அடிப்படையிலேயே அமைகிறது. மனித வாழ்க்கையில் நாம் அங்கீகரிக்கப்பட்ட வரையறைக்குள் வாழ்வதை நீதியான வாழ்க்கை என்கிறோம். கிறிஸ்தவம், ஆன்மீக வளையத்துக்குள் வாழ்வதையே நீதி என்கிறது. நேர்மையாளராக, தூய்மையான வாழ்க்கை வாழ்வதை நீதியோடு இணைத்து புதிய ஏற்பாடு பேசுகிறது.

கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையில் அமைதி என்பது இறைவனோடு இணைந்து இருக்கின்ற மனநிலையைக் குறிப்பிடுகிறது. இரத்தசாட்சிகள் படுகொலைக்களத்திலும் அமைதியாக இருந்தார்கள். அந்த அமைதி என்பது வெளி அமைதி அல்ல. இதயத்தின் அமைதி. இறைவன் தருகின்ற அமைதி. “நான் தரும் அமைதி, உலகம் தரும் அமைதியைப் போன்றது அல்ல” என்றார் இயேசு. அது வெளிப்படையாய் தெரிவதில்லை, உள்ளத்தில் உறையும்.

கிறிஸ்தவர்களாகிய நாம் எப்படி இருக்க வேண்டும் ?

1. நீதியைக் கண்டு மகிழ வேண்டும்.

“நீதி நிலைநாட்டுவது நேர்மையானவருக்கு மகிழ்ச்சியளிக்கும்; தீமை செய்வோருக்கோ அது திகிலுண்டாக்கும்” என்கிறது நீதிமொழிகள் 21:15. நாம் நமது வாழ்வில் நீதியைக் கண்டு மகிழ்பவர்களாக இருக்க வேண்டும். நமது வாழ்க்கை செம்மையான பாதையில் நடக்கிறது என்பதை அது தான் ஊர்ஜிதப்படுத்துகிறது.

நினையாத நேரத்தில் எஜமானன் வந்தாலும், தயாராய் இருக்கின்ற ஊழியன் போல நாம் இருக்க வேண்டும். நமது வாழ்க்கை இறைவனின் இணைந்து அமைதியாய் இருந்தால், நாம் நீதியைக் கண்டு மகிழ்பவர்களாய் இருப்போம். நீதித் தீர்ப்பு நாளில் நமக்கு அதிர்ச்சிகள் நிகழாது.

2. பிறர் வாழ்வில் அமைதி அளிக்க வேண்டும்.

ஏழை லாசரும், பணக்காரரும் நிகழ்வில் நீதியும், அமைதியும் ஒரு புதிய கோணத்தில் நம்மைச் சந்திக்கின்றன. பணக்காரன் இவ்வுலக வாழ்வில் இன்புற்றிருந்தான், ஏழை இலாசர் அமைதியற்று உழன்றார். இவ்வுலக நீதியின் படி அந்த செல்வந்தர் அப்பழுக்கற்றவர். எந்த சட்டங்களிலும் அவரைச் சிக்கவைத்து தண்டனை தர முடியாது. வேண்டுமானால், செல்வந்தரின் அனுமதியில்லாமல் அவர் வீட்டருகே கிடந்ததற்காய் இலாசரைத் தண்டிக்கலாம். ஆனால் கடவுளின் நீதி எப்படி இருந்தது ?

ஏழை இலாசரின் வாழ்வில் அமைதியை நிலைநாட்ட செல்வந்தன் எதையும் செய்யவில்லை. அதுவே அவனுடைய தண்டனைக்கு அடிப்படையானது. தன்னைச் சார்ந்த மனிதர்களின் வாழ்வில் நிம்மதியையும், அமைதியையும் அளிக்க நாம் மறுக்கும் போது நாம் இறைவன் பார்வையில் நீதி தவறியவர்களாகிறோம்.

3. கருணையும் இரக்கமும் நீதியின் அம்சங்கள்.

கருணைக்கும், இரக்கத்துக்கும் நீதிக்கும் என்ன சம்பந்தம் இருக்க முடியும் ? நீதி என்பது வேறு இரக்கம் என்பது வேறு என நாம் நினைக்கலாம். ஆனால் இறைவனின் பார்வை வித்தியாசமானது. அதை எசாயா 30:18 விளக்குகிறது. “உங்களுக்குக் கருணை காட்ட ஆண்டவர் காத்திருப்பார்; உங்களுக்கு இரங்குமாறு எழுந்தருள்வார்; ஏனெனில் ஆண்டவர் நீதியின் கடவுள்” என்கிறார் எசாயா இறைவாக்கினர். செக்கரியா நூலைப் புரட்டினால், “நேர்மையுடன் நீதி வழங்குங்கள்; ஒருவர்க்கொருவர் அன்பும் கருணையும் காட்டுங்கள்” என்கிறார் இறைவன்.

கருணையும், இரக்கத்தையும் இறைவன் காட்டுவதன் காரணம் அவர் நீதிபரர் என்பது தான். நாம் பல வேளைகளில் கருணையையும், இரக்கத்தையும் ஒரு பாகமாகவும், நீதியை இன்னொரு பாகமாகவும் வைத்துப் பார்க்கிறோம். “நியாயப்படி நான் உன்கிட்டே பேசக்கூடாது, ஆனாலும் பேசறேன்” என்பது போன்ற வசனங்களை அடிக்கடி நாம் பேசுகிறோம். உண்மையில் நாம் இதயத்தில் கொண்டிருக்கவேண்டியவை கருணையும் இரக்கமுமே. அவை இல்லாமல் நீதியும், அமைதியும் இல்லை.

4. இயேசுவைப் பின்பற்றுதலே நீதி

இயேசு தனது மலைப்பிரசங்கத்தில் அமைதியை நிலைநாட்டுவதையும், நீதியின் மேல் பசிதாகம் கொண்டிருக்க வேண்டியதன் தேவையையும் விளக்குகிறார். ஏசாயா 42ம் அதிகாரம் முதல் ஐந்து வசனங்கள் இறைமகன் இயேசுவே உலகில் நீதியை நிலைநாட்டுபவர் என்பதையும் பேசுகிறது. அமைதியை ஏற்படுத்த விரும்புவோர், இறைவனின் நீதியைப் பின்பற்ற வேண்டும். இயேசுவின் போதனைகளின் படி வாழவேண்டும் என்பதையே இறைவார்த்தைகள் நமக்கு விளக்குகின்றன.

ஆலயத்துக்கு அவசரமாய் ஓடிக்கொண்டிருந்தவர்களையல்ல, வழியில் அடிபட்டுக் கிடந்தவனுக்கு உதவியவனையே இறைவன் ஏற்றுக்கொண்டார். சுயநலமாகவோ, மதவாதியாகவோ வாழ்ந்தவர்களையல்ல, மனித நேயம் கொண்டவர்களையே “ஏழைகளுக்குச் செய்ததெல்லாம் எனக்கே செய்தீர்கள்” என அரவணைத்தார். நீதி என்பது இயேசுவின் அன்பின் போதனைகளைப் பின்பற்றுவதே. உள்ளார்ந்த அமைதியின் விதையும் அதுவே.

5. இறைவனின் நீதி தாமதித்தாலும் தவறாது !

“தாம் தேர்ந்துகொண்டவர்கள் அல்லும் பகலும் தம்மை நோக்கிக் கூக்குரலிடும்போது கடவுள் அவர்களுக்கு நீதி வழங்காமல் இருப்பாரா? அவர்களுக்குத் துணைசெய்யக் காலம் தாழ்த்துவாரா?” என்கிறது லூக்கா 18:7.

இறைமக்கள் இறைவனை நோக்கி எழுப்புகின்ற அவலக்குரலுக்கு இறைவன் நிச்சயம் பதிலளிப்பார் எனும் உறுதியை இந்த வசனம் நமக்குத் தருகிறது. சமூகத்தில் தனது மக்களுக்கு எதிராக நிலவுகின்ற அடக்குமுறைகளையும், வன்முறைகளையும் இறைவன் காண்கிறார். அவரது மக்கள் இடுகின்ற கூக்குரலை அவர் கேட்கிறார். ஆனால் எப்போது அதற்கான நீதியை வழங்கவேண்டும் எனும் முடிவை அவரே எடுக்கிறார். காரணம் அவர் காலங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவர். நாம் காலங்களில் கட்டுப்பட்டவர்கள்.

கிறிஸ்தவர்களின் பணி இணைந்து பயணித்தலும், இணைந்து வேண்டுதலும் எனும் அடிப்படையில் இருக்க வேண்டும். கிறிஸ்து எனும் செடியில் நாம் கிளைகளாக இருக்கும் போது வலிமையாய் இருப்போம். இறைவனின் பிணைப்பு நம்மை அமைதியான வாழ்வுக்குள் இட்டுச்செல்லும்.

நமது இலக்கு நீதியையும், அமைதியையும் நோக்கிய பயணமே. அதை இறைவன் நமக்கு நல்கவேண்டுமெனும் பார்வையில் நமது செயல்பாடுகள் இருப்பது நலம் பயக்கும். எந்த செயலையும் இறைமக்களோடு இணைந்து செய்வதும், இறைவனோடு இணைந்து செய்வதும் நிச்சயம் நம்மை அந்த இலக்குக்கு கொண்டு சேர்க்கும்.

*

சேவியர்

Desopakari

உங்கள் கருத்தைச் சொல்லலாமே...

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s