Posted in Articles, Lent days

தவக்காலம் – இருளின் காலம்

தவக்காலம்
இருளின் காலம்

தவக்காலம்
இருளின் காலம்.

இருள்,
கயவர்களின்
பட்டாக்கத்திப் பரிவர்த்தனைக்கு
பழக்கமான களம்.

இருள்,
நீதியின் குரல்வளை நெரிக்க
வன்மத்தின் விரல்களுக்கு
வசதியான இடம்.

இருள்,
கறைகளின் ஆழம் புதைக்கக்
குறைகளின் பிதாக்கள்
கூடாரமிடும் இடம்.

தவக்காலம்
இருளின் காலம்.

இயேசுவோ
ஒளியாய் இருந்தார்.
ஒளியாதிருந்தார்.

வெளிச்சத்தை இழுத்து
வந்து
இருளுக்குள் புதைத்ததாய்
இறுமாந்தது கூட்டம்.

கடலை இழுத்து வந்து
கரையில் புதைத்து
கடமை முடித்ததாய்
கர்வப்பட்டது கூட்டம்.

ஒற்றை மிடறில்
ஆழியை அழித்ததாய்
சிரித்தது சிப்பி.

தவக்காலம்
வெளிச்சத்தை வெறுத்த
இருளின் காலம்.

ஒளிதோன்றுக
எனும்
ஒற்றைச் சொல்
பூமியின் மேனியில்
வெளிச்சப் புள்ளிகளை விரித்தது.

நானே ஒளி.
இயேசுவின் வெளிப்பாடு
பாவியின் மேல்
புனிதத்தின் ஒளியைப் பாய்ச்சியது.

ஒளியின்
வம்சமாய் வந்தவரிடம்
இருளின்
அம்சமே இருக்கவில்லை.

அதிகார வர்க்கமோ
குருட்டுக் கண்களுக்குள்
வெளிச்சம் வாழ்வதாய்
மாயத் தோற்றத்தில்
மயங்கிக் கிடந்தது.

ஒளியை
இருளென நினைத்து
ஒழிக்க நினைத்தது.

தவக்காலம்
ஒளியை தடுக்க வந்த
இருளின் காலம்.

பாவியை மீட்க
பரமனே பாவியாகிய காலம்.
இருளை மீட்க
ஒளியே இருளான காலம்.

ஒளி
விழி மூடியதும்
உலகமே
இருள் சூடிக் கொண்டது.

முள்ளை முள்ளால்
எடுக்கலாம்,
இருளை இருளால்
விரட்ட முடியாது.

இருளை அள்ளி அள்ளி
வெளியே கொட்டுவதால்
வெளிச்சத்தை
உள்ளுக்குள்
உருவாக்க முடியாது.

இரவைக் கடக்கவும்,
இருளைக் கடக்கவும்
நாம்
நடக்க வேண்டியது
ஒளியுடன்.
ஒளியாம் இறைவனுடன்.

*

சேவியர்

உங்கள் கருத்தைச் சொல்லலாமே...

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s