Posted in Articles, Miracles of JESUS

இயேசு செய்த புதுமைகள் 12 : பேய் பிடித்த இருவரை நலமாக்குதல்

Image result for two demon possessed man matthew

மத்தேயு 8 : 28..34, மாற் 5:2 – 20; லூக் 8:26 – 39

இயேசு அக்கரை சேர்ந்து கதரேனர் வாழ்ந்த பகுதிக்கு வந்தபோது, பேய் பிடித்த இருவர் கல்லறைகளிலிருந்து வெளியேறி அவருக்கு எதிரே வந்துகொண்டிருந்தனர். அவ்வழியே யாரும் போகமுடியாத அளவுக்கு அவர்கள் மிகவும் கொடியவர்களாய் இருந்தார்கள்.

அவர்கள், “இறை மகனே, உமக்கு இங்கு என்ன வேலை? குறித்த காலம் வரும்முன்னே எங்களை வதைக்கவா இங்கே வந்தீர்?” என்று கத்தினார்கள்.

அவர்களிடமிருந்து சற்றுத் தொலையில் பன்றிகள் பெருங் கூட்டமாய் மேய்ந்து கொண்டிருந்தன. பேய்கள் அவரிடம், “நீர் எங்களை ஓட்டுவதாயிருந்தால் அப்பன்றிக் கூட்டத்திற்குள் எங்களை அனுப்பும்” என்று வேண்டின.

அவர் அவற்றிடம், “போங்கள்” என்றார்.

அவை வெளியேறிப் பன்றிகளுக்குள் புகுந்தன. உடனே அக்கூட்டம் முழுவதும் செங்குத்துப் பாறையிலிருந்து கடலில் பாய்ந்து நீரில் வீழ்ந்து மடிந்தது.

பன்றிகளை மேய்த்துக் கொண்டிருந்தவர்கள் ஓடிப்போனார்கள். அவர்கள் நகருக்குள் சென்று, பேய் பிடித்தவர்களைப் பற்றிய செய்தியையும், நடந்த அனைத்தையுமே அறிவித்தார்கள்.

உடனே நகரினர் அனைவரும் இயேசுவுக்கு எதிர்கொண்டு வந்து, அவரைக் கண்டு தங்கள் பகுதியை விட்டு அகலுமாறு வேண்டிக்கொண்டனர்.

*

இயேசு படகில் பயணித்து கதரேனர் பகுதிக்கு வந்திருந்தார். படகில் வரும்போது தான் ஆக்ரோஷமாய் அடித்த காற்றையும், புயலையும் கடிந்து அடக்கியிருந்தார். இயேசுவின் பயணத்தைத் தடை செய்ய தீய ஆவி செய்த வேலையாகக் கூட அது இருக்கலாம். அதனால் தான் இயேசு காற்றையும், கடலையும் கடிந்து கொண்டிருக்கலாம்.

இப்போது இயேசு, கரையேறி நடந்து கொண்டிருக்கிறார். லேகியோன் எனும் பேய்கூட்டம் பிடித்திருந்த இரண்டு பேர் இயேசுவுக்கு எதிரே வருகின்றனர். இலேகியோன் என்பது ஆறாயிரம் வீரர்களைக் கொண்ட ரோம படை. நிராகரிக்கப்பட்டு, பரிதாபத்துக்கும் பயத்துக்கும் உரியவர்களாய் அவர்கள் கல்லறைகளில் சுற்றி வந்தனர். அவர்களை இயேசு நலமாக்குகிறார். அவர்களிடமிருந்த பேய்களை இரண்டாயிரம் பன்றிகளுக்கு இடையே அனுப்பினார். பன்றிகள் சரிவில் ஓடி தண்ணீரில் மூழ்கி இறந்து விட்டன.

நலமானவர் இயேசுவை பணிய, ஊர் மக்களோ பன்றிகள் போய்விட்டதே என பதறுகின்றனர். இயேசுவை அந்த இடத்தை விட்டு அகலுமாறு வேண்டுகின்றனர். இயேசுவும் விடைபெறுகிறார்.

*

இந்த பகுதி சில புரிதல்களையும், சிந்தனைகளையும், கேள்விகளையும் எழுப்புகிறது.

1.இயேசு படகில் ஏறி இந்தப் பகுதிக்கு வருகிறார். வந்து இறங்கிய அவர் இருவரை நலமாக்குகிறார். பின்னர் மக்களுடைய வேண்டுதலை ஏற்றுக் கொண்டு மீண்டும் படகேறி திரும்புகிறார். தன்னை வரவேற்காத இடங்களில் இயேசு தங்குவதில்லை. யாரையும் கட்டாயப்படுத்தும் நிலையை இயேசு எப்போதுமே எடுப்பதில்லை. அவர் பாதம் பட்டதும் நன்மை விளைகிறது, ஆனாலும் மக்கள் இயேசுவை நிராகரிக்கின்றனர்.

நமது வாழ்க்கையிலும் இயேசுவை நாம் அனுமதிக்காதவரை அவர் நமது வாழ்வில் செயலாற்றுவதில்லை. நமது ஆர்வத்திலும், அழைப்பிலும், அன்பிலுமே இறைமகனின் செயலாற்றல் நமது வாழ்வில் இருக்கும். நமது வாழ்க்கையை திரும்பிப் பார்ப்போம், நாம் இயேசுவை அழைக்கிறோமா ? அல்லது புறக்கணிக்கிறோமா ?

2. இயேசு அந்தப் பகுதிக்கு வந்தபோது பேய் பிடித்த இருவர் இயேசுவின் முன்னால் வருகின்றனர். இங்கே ஒரு முரண் முன்னிறுத்தப்படுகிறது. “இதயத்தில் இருக்க வேண்டிய இயேசு வெளியே நிற்கிறார், வெளியே இருக்க வேண்டிய சாத்தான் உள்ளே இருக்கிறான் !”. இந்த இடமாற்றம் தான் அந்த மனிதர்களுடைய வாழ்க்கையை புரட்டிப் போடுகிறது.

நமது வாழ்க்கையில் எதற்கு முன்னுரிமை கொடுக்கிறோம் என்பதை வைத்தே நமது வாழ்க்கை அமையும். இயேசுவை இதயத்தில் வைத்திருந்தால் நாம் இறைவனுக்கு உகந்த வாழ்க்கையை வாழ்வோம். இறைவனை மகிழ்விக்கும் செயல்களைச் செய்வோம். ஆன்மீகம் ஆழப்படும் காரியங்களில் கவனம் செலுத்துவோம். உலக சிந்தனைகளான பணம், பதவி, புகழ், உல்லாசம் போன்றவை நமது இதயத்தில் வேரூன்றினால் அவற்றுக்குத் தான் நாம் நீர்வார்ப்போம். அப்போது இயேசு வெளியேற்றப்படுவார்.யார் உள்ளே யார் வெளியே என்பதில் தெளிவாக இருப்போம்.

3. அந்த இருவரும் மிகவும் கொடியவர்களாக இருந்தார்கள். காரணம் அவர்களுக்குள் இருந்த தீய ஆவிகளின் வேலை. அவர்கள் பிறருக்கும், தனக்கும் ஊறு விளைவிப்பவர்களாக இருந்தனர். கற்களைக் கொண்டு தங்கள் உடலை தாங்களே கீறிக்கொள்ளும் நிலையில் இருந்தனர்.

நமக்குள் என்ன ஆவி இருக்கிறது என்பதே நமது வாழ்க்கையையும் தீர்மானிக்கும். நாம் பிறரோடு எப்படி உறவு கொள்கிறோம் என்பதையும் அதுவே தீர்மானிக்கும். நாம் பிறருக்கு கொடுமை செய்பவர்களாக இருக்கிறோமா ? கருணை செய்பவர்களாக இருக்கிறோமா ? நமது உடலை காயப்படுத்துகிறோமா ? அது இறைவனின் ஆலயம் என கௌரவப்படுத்துகிறோமா ? நமது செயல்களை, நமது சிந்தனைகளை, நமது கோபத்தை ஆராய்வோம். நமது வாழ்வில் இறைவனின் ஆளுமை இல்லையேல், அதை பெற்றுக் கொள்ள முடிவெடுப்போம்.

4. தீய ஆவி பிடித்திருந்தவர்கள் சமூகத்திலிருந்து தனிமைப்படுத்தப்படுகின்றனர். அவர்கள் மீது உண்மையான அன்பு செலுத்த ஆட்கள் இல்லை. குடும்பம், நண்பர்கள், சமூகம் என அனைத்து நிலைகளிலும் புறக்கணிக்கப்பட்டிருக்கின்றனர். அவர்களுடைய வாழ்க்கை கல்லறைகளோடு இருக்கிறது. கல்லறைகள் சாவின் அடையாளம். கல்லறைகளோடு வாழ்க்கை என்பது சாவான செயல்களோடு செய்கின்ற வாழ்க்கை.

நமது வாழ்விலும் நாம் சுயநலம், பெருமை, விரோதம் போன்ற தீய ஆவிகளை உள்ளத்தில் நிரப்பும் போது தனிமைப்படுத்தப்படுகிறோம். ஒருவகையில் நாமே நம்மைத் தனிமைப்படுத்திக் கொள்கிறோம். கூட்டத்தில் இருந்தாலும் தனிமையாய் இருப்போம். நமது வாழ்க்கை பிறருக்கு எந்த வகையிலும் பயன்படாததாய் இருக்கும். அத்தகைய வாழ்க்கையை விலக்கி, மற்றவரோடு இணைந்து வாழும் அன்பு வாழ்க்கையை வாழ்வோம். அதற்கான ஆவியையே இதயத்தில் இருத்துவோம்.

5. “இறை மகனே, உமக்கு இங்கு என்ன வேலை? குறித்த காலம் வரும்முன்னே எங்களை வதைக்கவா இங்கே வந்தீர்?” என பேய்கள் அவரிடம் பேசின. பேய்களுக்கு வாழ்க்கையின் முடிவும், அவர்களின் முடிவும் என்ன என்பது தெரியும். இறுதித் தீர்ப்பு நாளும் தெரியும். எனவே தான் அவை பதட்டமடைகின்றன. தங்கள் காலத்துக்கு முன்பே இறைமகன் தங்கள் முன்னே நிற்கிறாரே என அவை பதட்டமடைகின்றன.

பேய்களுக்குத் தெரிந்த நியாயத் தீர்ப்பு நாள் அவற்றை அச்சப்படுத்துகின்றன. ஆனால் அதே நியாயத் தீர்ப்பு நாளைக் குறித்து நமக்கும் தெரியும். ஆனால் அது நம்மை சலனப்படுத்துவதில்லை. காரணம் அதன் உண்மைத் தன்மையும், வீரியமும் நமக்குள் ஆழமாய்ப் பதியவில்லை. இயேசு இறைமகன் என்பதை சாத்தானே உரக்கச் சொல்லி சாட்சி பகர்வது முரண். ஆனால், அது நமது விசுவாச வாழ்க்கைக்கான சாவாலின் குரல் என்றும் எடுத்துக் கொள்ளலாம்.

6. சாத்தான் நம்மை முழுமையாய் ஆக்கிரமிக்கும். பேய் பிடித்த நபரின் செயல்களை பேய் தான் தீர்மானிக்கிறது. பேச்சுகளை பேய் தான் தீர்மானிக்கிறது. நடவடிக்கைகளை பேய் தான் தீர்மானிக்கிறது. முடிவுகளை பேய் தான் தீர்மானிக்கிறது. அந்த மனிதர்கள் அவர்களுடைய இயல்பை முழுமையாக இழந்து விட்டு பேயின் இயல்புக்காய் வாழத் தொடங்கி விடுகின்றனர்.

நமது வாழ்க்கையில் நமது உள்ளத்தில் என்னென்ன தீய ஆவிகள் இருக்கின்றன ? பணம், புகழ், பதவி, ஆடம்பரம், உல்லாசம், கேளிக்கை, சிற்றின்பம் என என்ன இருந்தாலும் அவை தான் நம்மை முழுமையாய் ஆக்கிரமிக்கும். நமது செயல்களும், பேச்சும், முடிவுகளும் அவற்றைத் திருப்திப்படுத்துவதாகவே இருக்கும். எனவே நமது உள்ளே அத்தகைய ஆவிகளை நிரப்பாமல் இருப்போம்.

7. இயேசு தருகின்ற விடுதலை முழுமையானது. உண்மையானது. பேய் பிடித்த இருவரும் ஒரே வினாடியில் பேய்கள் நீங்கப்பெற்று வாழ்க்கைக்குள் வந்தனர். அவர்களுடைய வாழ்க்கை முறை மாறியது. ஆடைகள் அணிந்து முழு மனிதராக மாறுகின்றனர். சாதாரண வாழ்க்கையிலிருந்து முழுமையான யூ டர்ன் அடித்து அவர்களுடைய வாழ்க்கை மாறுகிறது.

நமது வாழ்க்கையிலும், இதயத்தை ஆக்கிரமித்திருக்கும் இருட்டை இறைவனைக் கொண்டு விரட்டும் போது நமக்கு முழுமையான விடுதலை கிடைக்கிறது.விடுதலை கிடைத்த பின் நமது வாழ்க்கை முழுமையாய் இறைவன் விரும்பும் வாழ்க்கையாய் மாறிப் போகும். அதற்கு நாம் நமது மனதை மூடிக் கிடக்கும் மாயையான ஆசைகளை விட்டு விட்டு ஆண்டவரைப் பற்றிக் கொள்ளும் ஆர்வம் கொள்ள வேண்டும்.

8. ‘எங்களை பன்றிகளிடம் அனுப்பும்’ என தீய ஆவிகள் கத்தின. இயேசு அவற்றை பன்றிகளிடையே துரத்தினார். தீய ஆவிக்கு பன்றிகளே போதுமானதாய் இருக்கிறது. தூய ஆவிக்கு தான் இதயங்கள் தேவைப்படுகின்றன. தீய ஆவியை இயேசு விரட்டுகிறார், தூய ஆவியை இறைவன் அனுப்புகிறார். பிலேயாமிடம் கழுதையை, எலியாவிடம் காகத்தை இறைவன் அனுப்புகிறார்.

நமது வாழ்க்கையில் நாம் தூய ஆவியை வேண்டிப் பெற்றுக் கொள்ளாவிடில், தீய ஆவிகள் நம்மை அண்டிவந்து பற்றிக் கொள்ளும். பின்னர் இறைவனின் அருளினால் மட்டுமே அவை விடைபெறும். தீய ஆவிகள் அழிவதில்லை. அவை இடம் மாறி இடம் மாறி பயணித்துக் கொண்டே இருக்கும். நமது வாழ்க்கையில் நமது ஆசைகள், முதன்மைச் சிந்தனைகள் இவற்றைக் கவனிப்போம். அவை தூய ஆவியின் கனிகளாய் இருக்கின்றனவா ? இல்லை தீய ஆவியின் களைகளாக இருக்கின்றனவா ?

9. பேய்கள் பன்றிகளில் நுழைந்தபோது பன்றிகள் தண்ணீரில் பாய்ந்து இறந்து போயின. சுமார் இரண்டாயிரம் பன்றிகள். மிகப்பெரிய பொருளாதார இழப்பு. ஊரில் ஒதுக்கப்பட்ட இரண்டு பேர் நலமடைவதை விட பொருளாதாரமே அவர்களுக்கு முக்கியமானதாய் இருந்தது. மனித நேயத்தை விட, செல்வ நேசமே அதிகமாய் இருந்தது. எனவே அவர்கள் இயேசுவை அந்த இடத்தை விட்டு அகலுமாறு வேண்டினர். இவர் இங்கே இருந்தால் இன்னும் நிறைய பொருளாதார இழப்பு ஏற்படுமோ என பயந்தனர்.

நமது வாழ்க்கையிலும் இயேசு வந்தால் இழப்புகள் ஏற்படும் என அஞ்சுகிறோம். நமது ஆன்மீக வாழ்க்கை தெளிவடைந்து விடும் எனும் மகிழ்ச்சியை விட நமக்கு இழப்பு வருமோ எனும் அச்சமே அதிகமாய் இருக்கிறது. நமது புகழுக்கும், நமது பணத்துக்கும், நமது தொழிலுக்கும் இயேசுவால் நஷ்டம் வந்து விடுமோ என அஞ்சுகிறோம். அந்த பயமே இயேசுவை நாம் ஏற்றுக்கொள்ளாததன் காரணமாய் இருக்கலாம். அத்தகைய பயங்களை உதறுவதே முதல் தேவை.

10. சுகமடைந்தவர் இயேசுவிடம் வந்து, ‘நானும் உம்மோடு வருகிறேன்’ என்று சொல்ல, இயேசுவோ “உமது வீட்டிற்குப் போய் ஆண்டவர் உம்மீது இரக்கங் கொண்டு உமக்குச் செய்ததையெல்லாம் உம் உறவினருக்கு அறிவியும்” என்றார். நற்செய்தி அறிவித்தலின் பணி வீடுகளில் தொடங்க வேண்டும். அது பின்னர் விரிவடைய வேண்டும் என்பதே இயேசுவின் போதனை. எல்லா இடங்களிலும் இயேசு போதிக்க முடிவதில்லை, எனவே இயேசு அவருக்கான நபர்களை அனுப்புகிறார். பேய்கள் நீங்கிய அந்த மனிதர், ‘தெக்கபோலி’ முழுதும் நற்செய்தி அறிவித்தார். அதாவது பத்து நகர்களில் நற்செய்தியை அறிவித்தான். மக்கள் முன்னிலையில் ஒரு சாட்சியாய் வாழ்ந்தார்.

நமது பழைய வாழ்க்கை எப்படி இருந்தாலும், இயேசுவின் தூய்மையாக்கலுக்குப் பிறகு நாம் நற்செய்தி அறிவிப்பவர்களாக மாறுகிறோம். இல்லத்தில், உறவினரிடம் இந்த பணி தொடங்குகிறது. எப்போது யாருக்கு அழைப்பு வரும் என்பது தெரியாது. அழைக்கப்படும் அழைப்பில் நிலையாக இருக்க வேண்டும். இயேசுவோடு நடப்பது மட்டுமல்ல, இயேசுவைச் சுமந்து நடப்பதும் இறைவனின் அழைத்தலே !

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் இருத்துவோம்.

 

Posted in Articles, Miracles of JESUS

இயேசு செய்த புதுமைகள் 11 : யாயிர் மகள் குணமடைதல்

இயேசு செய்த புதுமைகள் 11 : யாயிர் மகள் குணமடைதல்

Image result for Jesus raises the daughter ofமத்தேயு 9:18, 19, 23..26
மார்க் 5 : 21..24; 35..43

இயேசு படகேறி, கடலைக் கடந்து மீண்டும் மறு கரையை அடைந்ததும் பெருந்திரளான மக்கள் அவரிடம் வந்து கூடினர். அவர் கடற்கரையில் இருந்தார். தொழுகைக் கூடத் தலைவர்களுள் ஒருவரான யாயிர் என்பவர் வந்து, அவரைக் கண்டு அவரது காலில் விழுந்து, “என் மகள் சாகுந்தறுவாயில் இருக்கிறாள். நீர் வந்து அவள்மீது உம் கைகளை வையும். அப்போது அவள் நலம் பெற்றுப் பிழைத்துக்கொள்வாள்” என்று அவரை வருந்தி வேண்டினார்.
இயேசுவும் அவருடன் சென்றார். பெருந்திரளான மக்கள் அவரை நெருக்கிக் கொண்டே பின்தொடர்ந்தனர்.

அவர் தொடர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, தொழுகைக் கூடத் தலைவருடைய வீட்டிலிருந்து ஆள்கள் வந்து, அவரிடம், “உம்முடைய மகள் இறந்துவிட்டாள். போதகரை ஏன் இன்னும் தொந்தரவு செய்கிறீர்?” என்றார்கள்.

அவர்கள் சொன்னது இயேசுவின் காதில் விழுந்ததும், அவர் தொழுகைக்கூடத் தலைவரிடம், “அஞ்சாதீர், நம்பிக்கையை மட்டும் விடாதீர்” என்று கூறினார். அவர் பேதுரு, யாக்கோபு, யாக்கோபின் சகோதரரான யோவான் ஆகியோரைத் தவிர வேறொருவரையும் தம்முடன் வரவிடவில்லை.

அவர்கள் தொழுகைக் கூடத் தலைவரின் வீட்டிற்குச் சென்றார்கள். அங்கே அமளியையும் மக்கள் அழுது ஓலமிட்டுப் புலம்புவதையும் இயேசு கண்டார். அவர் உள்ளே சென்று, “ஏன் இந்த அமளி? ஏன் இந்த அழுகை? சிறுமி இறக்கவில்லை, உறங்குகிறாள்” என்றார். அவர்கள் அவரைப் பார்த்து நகைத்தார்கள்.

ஆனால் அவர் அனைவரையும் வெளியேற்றியபின், சிறுமியின் தந்தையையும் தாயையும் தம்முடன் இருந்தவர்களையும் கூட்டிக் கொண்டு, அச்சிறுமி இருந்த இடத்திற்குச் சென்றார். சிறுமியின் கையைப் பிடித்து அவளிடம், “தலித்தா கூம்” என்றார். அதற்கு, “சிறுமி, உனக்குச் சொல்லுகிறேன், எழுந்திடு” என்பது பொருள். உடனே அச்சிறுமி எழுந்து நடந்தாள். அவள் பன்னிரண்டு வயது ஆனவள். மக்கள் பெரிதும் மலைத்துப்போய் மெய்ம்மறந்து நின்றார்கள். “இதை யாருக்கும் தெரிவிக்கக் கூடாது” என்று அவர் அவர்களுக்குக் கண்டிப்பாய்க் கட்டளையிட்டார்; அவளுக்கு உணவு கொடுக்கவும் சொன்னார்.

***

யாயீர் என்பவர் யூதர்களுடைய தொழுகைக் கூடம் ஒன்றின் தலைவர். அவருடைய மகள் சாகும் தருவாயில் இருந்தபோது அவர் இயேசுவைத் தேடி வருகிறார். பணம், செல்வாக்கு, மதம் எதுவும் கை கொடுக்காத சூழலில் அவர் வாழ்வளிக்கும் இறைவனைத் தேடி வருகிறார். இயேசு வரும் முன் அந்த சிறுமி இறந்து விடுகிறார். இயேசு இறந்து போன அந்த சிறுமிக்கு உயிர் கொடுக்கிறார்.

இந்த இறைவார்த்தைகள் நமக்கு பல்வேறு சிந்தனைகளை தருகின்றன.

Image result for Jesus pencil art1. தனது மகள் சாகும் தருவாயில் இருக்கும் போது யாயீர் சரியான முடிவை எடுக்கிறார். வாழ்வளிக்கும் இயேசுவைத் தேடி வருகிறார். மகள் எப்போதுவேண்டுமானாலும் இறக்கலாம் எனும் நிலை. அழுகின்ற தாய்க்கு ஆறுதலாய் இருக்க வேண்டுமே எனும் சிந்தனை ஒரு புறம் அழுத்த அவர் இயேசுவைத் தேடிச் செல்ல முடிவெடுக்கிறார்.

‘மரணத்துக்காகக் காத்திருக்காமல், வாழ்வைத் தேடிச் சென்றார்” யாயீர். நமது வாழ்க்கையிலும் பல்வேறு சூழல்கள் நம்மை எழவிடாமல் அழுத்திப் பிடிக்கின்றன. அப்போது நாம் என்ன செய்கிறோம் ?. வாழ்வளிக்கும் இறைவனைத் தேடிச் செல்கிறோமா ? இல்லை வீழ்ந்த இடத்திலேயே கிடக்கிறோமா என சிந்திப்போம். நமது வாழ்வில் பாவத்தினால் செத்துக்கொண்டிருப்பதை வெறுமனே வேடிக்கை பார்க்கிறோமா, பாவத்திலிருந்து மீட்பவரைத் தேடிச் செல்கிறோமா ?

Image result for Jesus pencil art2. யாயீர் என்பவர் தொழுகைக் கூடத்தின் தலைவன். ஊரில் அனைவராலும் மதிக்கப்படுபவன். மத சிந்தனைகளில் ஊறியவன். ஆன்மீகவாதி என மக்களால் மரியாதையோடு பார்க்கப்படுபவன். இயேசுவைத் தேடிச் சென்றால் அவருடைய சக மதவாதிகளால் தூற்றப்படலாம், அல்லது இவரது ஆன்மீக பலத்தை மக்கள் சந்தேகப்படலாம். ஆனால் அவர் அதைப்பற்றியெல்லாம் கவலைப்படவில்லை. இயேசுவைத் தேடிச் சென்றார்.

தூற்றுபவர்கள் தூற்றிக் கொண்டே தான் இருப்பார்கள். குறை கண்டுபிடிப்பவர்கள் வாழ்நாள் முழுதும் குறைகண்டுபிடித்துக் கொண்டே தான் இருப்பார்கள். நாம் பிறருடைய கருத்துகளுக்குப் பயந்து அமைதியாய் இருக்கிறோமா ? போலியான அந்த பிம்பங்களையெல்லாம் தாண்டி இயேசுவைத் தேடிச் செல்கிறோமா என்பதை சிந்தித்துப் பார்ப்போம்

Image result for Jesus pencil art3. இயேசுவை நெருங்கிய அவர் அவருடைய பாதங்களில் விழுகிறார். மரியாதை பெற்றுப் பழக்கப்பட்ட மனிதர் இப்போது மரியாதை கொடுக்க வருகிறார். நமது கர்வத்தின் அத்தனை கிரீடங்களையும் உடைத்து தாழ்மையின் தாழ்வாரங்களில் நடக்கும் போது தான் இயேசுவின் வழியில் வருகிறோம் என்று அர்த்தம். நம்மை முற்றிலும் தாழ்த்தி இறைவனின் பாதத்தில் விழும்போது மட்டுமே வாழ்க்கையில் எழ முடியும்.

யாயீர் என்பவர் செய்த அந்த செயல், அவர் தனது அத்தனை அந்தஸ்தையும் கழற்றி விட்டு முழுமையாய் இயேசுவை நம்பி வந்தார் என்பதன் அடையாளம். நமது வாழ்விலும் இயேசுவின் பாதத்தில் விழ தடையாய் இருக்கும் அத்தனை பெருமைகளையும் தாண்டுவோம்.

Image result for Jesus pencil art4. “நீர் வந்து அவள்மீது உம் கைகளை வையும். அப்போது அவள் நலம் பெற்றுப் பிழைத்துக்கொள்வாள்” என இயேசுவிடம் வேண்டுகிறார் யாயீர். தனது மகள் சாகும் நிலையில் இருக்கிறார். எல்லா மருத்துவ வழிகளையும் பரிசோதித்துப் பார்த்தாயிற்று. எல்லாரும் செபித்தும் பார்த்தாயிற்று. கடைசி சரண் இயேசு மட்டுமே. அதையே யாயீர் செய்தார். ஆனால் இயேசு நேரடியாய் வந்து அவள் மீது கையை வைத்தால் மட்டுமே அவள் பிழைத்துக் கொள்வாள் என அவர் நினைக்கிறார்.

“இயேசுவால் முடியும்” என்பதை நம்பும் நாமும், பல வேளைகளில் ஒரு குறிப்பிட்ட வழியில் மட்டுமே அவர் நமக்கு உதவி செய்ய முடியும் என அவருடைய வல்லமையை குறைத்து மதிப்பிட்டு விடுகிறோம். நமது வேண்டுதல்களை இறைவனிடம் சொல்லும் போது, எப்படி அவர் செயல்படவேண்டும் எனும் நிபந்தனைகள் விதிப்பது அறிவீனம் என்பதை உணர்வோம்.

Image result for Jesus pencil art5. “உம்முடைய மகள் இறந்துவிட்டாள். போதகரை ஏன் இன்னும் தொந்தரவு செய்கிறீர்?” என யாயீரின் மகள் இறந்ததும் தகவல் வருகிறது. யாயீர் உடைந்து போகிறார். செய்தி கொண்டு வந்தவர்களுடைய மனநிலையோ “இனிமேல் இயேசுவாலும் முடியாது” என்பதாகத் தான் இருந்தது. உயிர் இருந்தபோது வந்திருந்தால் ஒருவேளை சுகமாக்கியிருக்கலாம், ஆனால் இறந்த பின் நிச்சயம் முடியவே முடியாது என்பதே அவர்களுடைய எண்ணமாய் இருந்தது.

இயேசுவை நாமும் பல வேளைகளில் இப்படித் தான் பார்க்கிறோம். ஒரு காய்ச்சல் வந்தால் இயேசுவிடம் வருவதில்லை, நாலு நாளாக காய்ச்சல் விடாவிட்டால் இயேசுவிடம் வருகிறோம், ஒருவேளை இனிமேல் பிழைக்க முடியாது எனும் நோய் என சொல்லிவிட்டால், “இயேசுவாலும் முடியாது” எனும் நிலமைக்கு வந்து விடுகிறோம். நமக்கு வந்த, வருகின்ற, வரப்போகின்ற எல்லா பிரச்சினைகளை விடவும் இயேசு பெரியவர் எனும் உண்மை நமக்குத் தெரிந்து இருக்க வேண்டும்.

Image result for Jesus pencil art6. தனது மகள் இறந்த செய்தி யாயீரை உடைத்திருக்கும். வரும் வழியில் கொஞ்சம் சீக்கிரம் வந்திருந்தால் மகள் பிழைத்திருப்பாள் என நினைத்திருக்கலாம். வரும் வழியில் இயேசு நேரம் செலவிட்டு பன்னிரண்டு ஆண்டு நோயால் வாடிய ஒரு பெண்ணுக்கு சுகமளித்திருந்தார். ஒருவேளை இயேசு அப்படி நேரம் செலவிடாமல் இருந்திருக்க வேண்டும் என யாயீர் நினைத்திருக்கலாம்.

நமது வாழ்க்கையிலும் இயேசு நமது செபங்களுக்குப் பதிலளிக்க காலம் தாழ்த்துவது போல நாம் உணரலாம். நாம் கேட்டபின் செபம் செய்த பலருக்கு செபத்துக்கான பதில் வந்திருக்கலாம். நம்முடைய செபத்துக்கான பதில் தாமதமாகியிருக்கலாம். எதைப்பற்றியும் நாம் கவலைப்படத் தேவையில்லை. கடவுள் சினியாரிடி பார்த்து செபத்துக்கு பதில் கொடுப்பவர் அல்ல. இயேசுவின் நேரம் கன கட்சிதம். அது எப்போது என்பதை அவரே அறிவார்.

Image result for Jesus pencil art7. “அஞ்சாதீர், நம்பிக்கையை மட்டும் விடாதீர்” என இயேசு யாயீரிடம் சொல்கிறார். மகள் இறந்து விட்டாள் என மக்கள் சொன்னது யாயீரின் நம்பிக்கையை உடைத்தது. இனிமேல் இயேசுவால் எதுவும் செய்ய முடியாது எனும் சிந்தனை அவருடைய மனதிலும் எழுந்திருக்கலாம். கவலையும் பயமும் அவரை ஆட்கொண்டிருக்கலாம். ஆனால் இயேசு அவரிடம், “அஞ்சாதீர், நம்பிக்கையை மட்டும் விடாதீர்” என்கிறார். எங்கே நம்பிக்கை இருக்கிறதோ அங்கே அச்சம் இருப்பதில்லை. எங்கே அச்சம் இருக்கிறதோ அங்கே நம்பிக்கை விடைபெற்று விடுகிறது.

நமது வாழ்விலும் நாம் பல்வேறு விஷயங்களை இறைவனிடம் கேட்கிறோம். சில நிகழ்வுகள் நம்மை பயமுறுத்துகின்றன. சில நோய்கள், சில வேலைகள், சில பிசினஸ் விஷயங்கள், சில பாதுகாப்பு விஷயங்கள் நம்மை பயமுறுத்துகின்றன. அனைத்தையும் இயேசு பார்த்துக் கொள்வார் எனும் விசுவாசம் நம்மை பயமில்லாமல் இயங்க வைக்கும். அத்தகைய விசுவாசம் வேண்டும் என்கிறார் இயேசு.

Image result for Jesus pencil art8 “ஏன் இந்த அமளி? ஏன் இந்த அழுகை? சிறுமி இறக்கவில்லை, உறங்குகிறாள்” என இயேசு சொன்னபோது மக்கள் நகைத்தார்கள். அவரைப் பொறுத்தவரை மரணம் என்பது நித்திரை. நியாயத் தீர்ப்புக்காகக் காத்திருக்கும் நித்திரை. மக்களோ அதைப் புரிந்து கொள்ளவில்லை. நகைத்தார்கள். இயேசு கவலைப்படவில்லை. தன்னை நகைப்பவர்களையோ, ஏளனம் செய்பவர்களையோ அவர் என்றைக்குமே பொருட்படுத்தியதில்லை. அமைதியாக தனது வேலையைப் பார்த்தார்.

நாமும், நமது வாழ்க்கையில் இயேசுவை நகைக்கும் பலரைச் சந்திக்கிறோம். அவை நம்மைக் காயப்படுத்தக் கூடாது. அது நிந்திப்பவர்களுக்கும் இயேசுவுக்கும் இடையேயான விஷயம் என விட்டு விட வேண்டும். ‘பழிவாங்குதல் என் வேலை’ எனும் இறைவனின் வார்த்தையை மனதில் கொள்ள வேண்டும். இயேசுவின் வார்த்தைகளை எந்த வகையிலும் நகைப்பவர்களாக நாம் இருக்கக் கூடாது.

Image result for Jesus pencil art9. “சிறுமி, உனக்குச் சொல்லுகிறேன், எழுந்திடு” என பொருள் படும் தலித்தாகூம் எனும் வார்த்தையை இயேசு சொன்னதும் சிறுமி உயிர்பெற்று எழுந்தார். நானே வாழ்வும் உயிரும் என்றவர் இயேசு. அதை இங்கே நிரூபிக்கிறார். வாழ்க்கை வந்ததும் மரணம் தோற்று விடுகிறது. வாழ்வின் வார்த்தைகள் மரணத்தின் கல்லறைகளை உடைக்கின்றன. வெளிச்சம், இருளை விரட்டி விடுகிறது.

நமது வாழ்க்கையில் பாவத்தின் ஆளுமை நம்மை இறந்தவர்களாக மாற்றி விடலாம். அப்போது இறைவனுடைய வார்த்தைகளே நம்மை திரும்ப அழைத்து வரும் ஆயுதம் என்பதை உணர வேண்டும். இறைவனுடைய வார்த்தைகளை நமது வாழ்வின் ஆதாரமாகப் பற்றிக் கொண்டு பாவம் எனும் மரண பள்ளத்திலிருந்து வெளியே வர வேன்டும்.

Image result for Jesus pencil art10. “இதை யாருக்கும் தெரிவிக்கக் கூடாது” என இயேசு கட்டளையிட்டார். இயேசுவின் முதன்மைப் பணி நலமளிப்பதோ, உயிரளிப்பதோ அல்ல பாவத்தில் வாழும் மக்களுக்கு மீட்பளிப்பது. எனவே தான் தன்னை நாடி வரும் மக்கள் உலகத் தேவைகளை விட விண்ணகத் தேவைகளையே விரும்பி வர வேண்டும் என இயேசு விரும்பினார். எனவே தான் இதை யாருக்கும் சொல்ல வேண்டாம் என்று கூறினார். பின் அந்த சிறுமிக்கு உணவு கொடுக்கச் சொன்னார். அது அவர் உலகத் தேவைகளை உதாசீனம் செய்யவில்லை என்பதன் வெளிப்பாடு.

நாமும் இயேசுவை எதற்காக அணுகுகிறோம் ? எதைத் தேடுகிறோம் என்பதில் கவனமாய் இருக்க வேண்டும். நமது தேடல் உலக செல்வங்களா, இறைமகனா ? தேவைகளற்ற தேடலே இறைவனின் விருப்பம். நாம் மீட்புக்காக இறைவனைத் தேடுபவர்களாக இருக்க வேண்டும்.

 

Posted in Miracles of JESUS

இயேசு செய்த புதுமைகள் 10 : நூற்றுவர் தலைவரின் பணியாளர் குணமடைதல்

இயேசு செய்த புதுமைகள் : நூற்றுவர் தலைவரின் பணியாளர் குணமடைதல்

லூக்கா 7 : 1 முதல் 10 வரை

Related image
இயேசு இவற்றை எல்லா மக்களுக்கும் சொல்லி முடித்த பின்பு, கப்பர்நாகுமுக்குச் சென்றார். அங்கே நூற்றுவர் தலைவர் ஒருவரின் பணியாளர் ஒருவர் நோயுற்றுச் சாகும் தறுவாயிலிருந்தார். அவர்மீது தலைவர் மதிப்பு வைத்திருந்தார்.

அவர் இயேசுவைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டு யூதரின் மூப்பர்களை அவரிடம் அனுப்பித் தம் பணியாளரைக் காப்பாற்ற வருமாறு வேண்டினார். அவர்கள் இயேசுவிடம் வந்து, “நீர் இவ்வுதவி செய்வதற்கு அவர் தகுதியுள்ளவரே. அவர் நம் மக்கள் மீது அன்புள்ளவர்; எங்களுக்கு ஒரு தொழுகைக்கூடமும் கட்டித் தந்திருக்கிறார்” என்று சொல்லி அவரை ஆர்வமாய் அழைத்தார்கள்.

இயேசு அவர்களோடு சென்றார். வீட்டுக்குச் சற்றுத் தொலையில் வந்துகொண்டிருந்தபோதே நூற்றுவர் தலைவர் தம் நண்பர்கள் சிலரை அனுப்பிப் பின்வருமாறு கூறச் சொன்னார்; “ஐயா, உமக்குத் தொந்தரவு வேண்டாம்; நீர் என் வீட்டிற்குள் அடியெடுத்து வைக்க நான் தகுதியற்றவன். உம்மிடம் வரவும் என்னைத் தகுதியுள்ளவனாக நான் கருதவில்லை. ஆனால் ஒரு வார்த்தை சொல்லும்; என் ஊழியர் நலமடைவார்.

நான் அதிகாரத்துக்கு உட்பட்டவன். என் அதிகாரத்துக்கு உட்பட்ட படை வீரரும் உள்ளனர். நான் ஒருவரிடம் ‘செல்க’ என்றால் அவர் செல்கிறார்; வேறு ஒருவரிடம் ‘வருக’ என்றால் அவர் வருகிறார். என் பணியாளரைப் பார்த்து ‘இதைச் செய்க’ என்றால் அவர் செய்கிறார்.”

இவற்றைக் கேட்ட இயேசு அவரைக்குறித்து வியப்புற்றார். தம்மைப் பின்தொடரும் மக்கள்கூட்டத்தினரைத் திரும்பிப் பார்த்து, “இஸ்ரயேலரிடத்திலும் இத்தகைய நம்பிக்கையை நான் கண்டதில்லை என உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்” என்றார். அனுப்பப்பட்டவர்கள் வீட்டுக்குத் திரும்பி வந்தபோது அப்பணியாளர் நலமுற்றிருப்பதைக் கண்டார்கள்.

Image result for jesus heals centurion's son painting

நூற்றுவர் தலைவன் என்பவன் குறைந்தபட்சம் நூறு படை வீரர்களின் தலைவன். ரோம அரசைச் சார்ந்தவர். ரோமர் இனத்தைச் சேர்ந்தவர். அவர் யூதரான இயேசுவின் மீது நம்பிக்கை வைக்கிறான். அதுவும் இயேசு ஒரு வார்த்தை மட்டும் சொன்னால் போதும் அவரது ஊழியர் குணமாவார் எனும் நம்பிக்கை.

அந்த நம்பிக்கை இயேசுவை வியப்புக்குள்ளாக்கியது. அவர் அந்த ஊழியனை ஒரு வார்த்தை கூட வெளிப்படையாய் சொல்லாமல் குணமாக்குகிறார் !

இந்த நிகழ்வு பல ஆன்மீகச் சிந்தனைகளை நமக்குத் தருகிறது.

1. அந்த நூற்றுவர் தலைவன் ஒரு சிறந்த மனிதனாக காட்சியளிக்கிறார்.

முதலாவதாக, இன பேதத்தை அவர் கடக்கிறார். தான் ஒரு ரோமர், இயேசு ஒரு யூதர் எனும் எல்லைகளைக் கடக்கிறார். யூத மக்களோடு தொடர்பில் இருக்கிறார். யூதர்களுக்கு நன்மைகள் செய்கிறார்.

இரண்டாவதாக, பொருளாதார பேதங்களைக் கடக்கிறார். தனது வீட்டில் பணி செய்யும் ஒரு வேலைக்காரனுக்காக தனது நிலையை விட்டு இறங்கி வருகிறார். தனது வேலைக்காரருக்கு, தானே வேலைக்காரனாய் மாறிப் போகிறார்.

மூன்றாவதாக தனது அந்தஸ்து, புகழ் போன்றவற்றைக் கடக்கிறார். அனைத்தையும் விட்டு விட்டு ஒரு ஏழை ஊழியனுக்காக மனமிரங்கி வருகிறார். தனது அந்தஸ்துக்கு சரிக்குச் சமமானவர்களை மட்டுமே மக்கள் மதிப்பது வழக்கம். இங்கே நூற்றுவர் தலைவன் அந்த மதில் சுவரையும் உடைக்கிறார்.

நான்காவதாக‌, மத பேதங்களைக் கடக்கிறார். யூத மதத்தையும், யூத கடவுளையும் மதித்து அவர்களுக்காக தொழுகைக் கூடம் கட்டிக் கொடுக்கிறார்.

இப்படி பல வகைகளில் அன்பும், ஈகையும், சமத்துவமும் கலந்த ஒரு நல்ல பண்புடைய மனிதராக அவர் காட்சியளிக்கிறார்.

2. யூதர்களின் தலைவர்களோடு அவருக்கு நெருங்கிய பழக்கம் இருந்தது. யூதத் தலைவர்களின் நன்மதிப்பைப் பெற்றிருந்தார். எனவே தான் இயேசுவிடம் பரிந்துரை செய்ய அவர் யூத மதத் தலைவர்களை அணுகுகிறார். அவர்களும், இயேசுவிடம் வந்து அவருக்காகப் பரிந்துரை செய்கின்றனர்.

இயேசுவை நேரில் சந்திக்க தனக்கு அருகதையில்லை என்று நம்பியதால் அந்த நூற்றுவர் தலைவர் யூதத் தலைவர்களை அணுகினார். பின்னர் நண்பர்களை அனுப்பினார். இன்றைய சூழலில் நாம் இறைவனிடம் நேரடியாகவே நமது விண்ணப்பங்களை வைக்க இறைவன் நமக்கு உரிமை அளித்திருக்கிறார். இயேசுவின் உயிர்ப்பு நமக்கு அந்த வாய்ப்பை நமக்கு வழங்கியிருக்கிறது. நம்முடன் கூடவே பயணிக்க‌ தூய ஆவியானவரை இயேசு தந்திருக்கிறார்.

3. யூதத் தலைவர்கள் நூற்றுவர்த் தலைவனை எப்படிப் பார்த்தார்கள் என்பது வியப்பான விஷயம். நூற்றுவர் தலைவனை அவர்கள் அன்பானவராகப் பார்த்தார்கள். ரோமர்களுக்கும், யூதர்களுக்கும் எப்போதுமே பனிப்போர் தான் நடக்கும். வெறுப்பு தான் உமிழப்படும். ஆனால் இவரை அவர்கள் அன்பானவராகப் பார்த்தார்கள்.

தொழுகைக் கூடம் கட்டிக் கொடுத்த பெருந்தன்மை உடையவராகப் பார்த்தார்கள். ஈகைக் குணம் அவருக்கு இருந்தது என்பதை இயேசுவிடம் சொல்கின்றனர். மிக முக்கியமாக, இயேசுவிடமிருந்து நன்மைகள் பெற, “தகுதியானவராக” பார்த்தார்கள். இப்படி அவரைப்பற்றிய புகழுரைகளை இயேசுவிடம் எடுத்து வைத்தார்கள்.

நாம் ஒரு நபருக்காக‌ இயேசுவிடம் வேண்டும்போது என்ன செய்கிறோம் ? அந்த நபருடைய நல்ல குணாதிசயங்களைப் பட்டியலிட்டு, அவர் இயேசுவின் இரக்கத்துக்கு, “தகுதியானவர்” என சான்றளிக்கிறோமா ? அது தவறு ! தகுதியற்ற நமக்குத் தரப்படுவது தான் இறைவனின் இரக்கமும், கிருபையும். எனவே எனக்குத் தகுதி இருக்கிறது, அடுத்தவருக்குத் தகுதி இருக்கிறது என நாம் இயேசுவிடம் சொல்லாதிருப்போம். தகுதியற்ற எமக்கு இரக்கம் தாரும் என இறைஞ்சுவோம்.

4. நூற்றுவர் தலைவரைப் பற்றி மற்றவர்கள் புகழ்ந்து சொன்னது இயேசுவை வசீகரித்திருக்க நியாயமில்லை. ஆனாலும் ஊழியனுக்காக தலைவர் கொண்ட‌ மனதுருக்கம் அவரை வசீகரித்திருக்க வேண்டும். அவர் அவர்களோடு சென்றார்.

நாம் இயேசுவிடம் வேண்டுகின்ற முறை தவறாக இருந்தால் கூட, மனம் சரியாக இருந்தால் இயேசு மனமிரங்குகிறார். இப்படித் தான் கேட்கவேண்டுமென அவர் எதிர்பார்ப்பதில்லை, ஆனால் இப்படிப்பட்ட மனநிலையோடு கேட்கவேண்டும் என விரும்புகிறார்.

5. அந்த நூற்றுவர் தலைவனோ, தன்னை மிகவும் தாழ்த்திக் கொள்கிறான். அவன் தனது ஈகையையோ, தொழுகைக் கூடம் கட்டியதையோ, அன்பாய் நடந்து கொள்வதையோ, தனக்கு தகுதி உண்டு என்பதையோ அவன் முன்னிலைப்படுத்தவேயில்லை. மாறாக இறைவன் முன்னால் தன்னைப் பற்றிச் சொல்லும் போது தகுதி என்பது அறவே இல்லாத மனிதராக தன்னை வெளிப்படுத்துகிறார்.

தான் தகுதியானவர் என நினைக்கும்போது ஒருவர் தகுதி இழக்கிறார்.
தனக்குத் தகுதி இல்லை என ஒருவர் நினைக்கும் போது தகுதி பெறுகிறார்.

தான் தாழ்மையானவன் என நினைக்கும் போது ஒருவனுக்குள் கர்வம் வருகிறது
தான் கர்வமானவனோ என கலங்கி இறைவனிடம் வருகையில் அவனுள் தாழ்மை எழுகிறது.

கிறிஸ்தவத்தின் வியப்பான கதை இது ! நாம் இறைவனிடம் வரும் போது உலக சாதனைகளின் பட்டியலோடு அல்ல, நமது பலவீனத்தின் யதார்த்தத்தோடு வருவோம்.

6. நூற்றுவர் தலைவன் அதிகாரத்துக்குக் கட்டுப்படுவதையும், அதிகாரத்தால் சாதிக்க முடிவதையும் அறிந்திருந்தான். அவனுக்குக் கீழே இருக்கும் படை வீரர்களைப் பார்த்து போ என்றால் போவார்கள், வா என்றால் வருவார்கள் என்பதும் அவனுக்குத் தெரியும். ஆனால் அவனால் ஊழியரின் நோயைக் குணமாக்க‌ முடியவில்லை. காரணம் அதற்கான அதிகாரம் அவனிடம் இல்லை. ஆனால் அந்த அதிகாரம் இயேசுவிடம் உண்டு என்பதை அவன் நம்பினான். இயேசுவின் ஒற்றை வார்த்தை போதும் என்பதை ஆழமாக விசுவசித்தான்.

7. இயேசு அவனுடைய விசுவாசத்தை வியந்தார். தான் போதிக்காத, புதுமைகள் செய்யாத பிற இன மனிதனின் விசுவாசம் அவரை வியப்பில் ஆழ்த்தியது. விவிலியத்தில் இரண்டு முறை தான் இயேசு “வியப்புற்றார்” எனும் வார்த்தை வருகிறது.

ஒன்று இஸ்ரயேயில் குறைவான விசுவாசத்தைக் காணும் போது வருகிறது. “அவர்களது நம்பிக்கையின்மையைக் கண்டு அவர் வியப்புற்றார் ( மார்கு 6:6 )”. இன்னொரு முறை இந்த நூற்றுவர் தலைவனின் விசுவாசத்தைக் கண்டு அவர் வியப்புறுவதாய் வருகிறது. ஒன்று யூதமக்களின் விசுவாசமின்மை, இன்னொன்று பிற இனத்தவரின் ஆழமான விசுவாசம். இந்த முரணே வியக்க வைக்கிறது.

நாமும் இறைவன் மீது அசைக்க முடியாத விசுவாசம் வைக்கும் போது அவரது மனம் மகிழ்ச்சியினால் அசைக்கப்படும்.

8. “ஒரு வார்த்தை சொன்னால் போதும்” என நூற்றுவர் தலைவர் சொன்னார். இயேசுவோ ஒரு வார்த்தை கூட சொல்லாமல் அந்த ஊழியரை சுகமாக்குகிறார். நாம் நினைப்பதற்கும் மேலாக இயேசுவின் வல்லமையும், ஆற்றலும் உண்டு என்பதை இந்த நிகழ்வு எடுத்துக் கூறுகிறது.

நாம் இயேசுவிடம் வரும்போது நமது தேவையைச் சொல்வதே சரியான வழி. அதை இறைவன் எப்படி செயல்படுத்த வேண்டும் என்பதைச் சொல்லத் தேவையில்லை. இயேசு அந்த ஊழியரை சந்தித்ததில்லை, என்ன நோய் என்பதைப் பார்த்ததில்லை, எத்தனை நாள் நோய் என ஆராய்ச்சி செய்யவில்லை. அவர் மனதில் நினைத்த போதே அந்த நோய் அலறி ஓடி விட்டது. மரண தருவாயில் இருந்தவரை வாழ்வின் வரவேற்பறைக்கு அழைத்து வந்தது. இறைவனின் ஆற்றல் கற்பனைக்கு அப்பாற்பட்டது எனும் நம்பிக்கை மனதில் இருக்கட்டும்.

9. இயேசுவை தேடிச் செல்ல நமக்குத் தகுதி இல்லை என நினைப்பதும், இயேசு நம்மைத் தேடி வரும் போது தகுதியற்றவர் நாம் என நினைப்பதும் தாழ்மையின் அடையாளமாக இருந்தாலும் அது தவிர்க்கப்பட வேண்டியதே. இயேசு பாவிகளையும் நேசித்தவர். அவரை நோக்கி ஓடி வர நமது பாவங்களே காரணமாய் இருக்கலாம், ஏனெனில் அந்தப் பாவங்களிலிருந்து தாம் நமக்கு மீட்பு தேவைப்படுகிறது.

இயேசுவைத் தேடிச் செல்பவர்களாகவும், இயேசு நம்மைத் தேடி வரும்போது எதிர்கொண்டு சென்று வரவேற்பவர்களாகவும் இருப்பதே சரியான வழியாகும்.

10. தான் யாருக்காக இந்த பூமிக்கு வந்தாரோ அந்த மக்கள் இயேசுவை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. ஆனால் பிற இன மக்கள் அவரை விரைவாக ஏற்றுக் கொள்கின்றனர். “என்னைக் காணாமலேயே விசுவசிப்பவன் பேறுபெற்றவன்” எனும் இயேசுவின் வார்த்தைக்கு ஏற்ப, அந்த நூற்றுவர் தலைவன் இயேசுவைக் காணாமலேயே அவரை நம்பி பெரும் பேறு பெற்றான்.

அவனது விசுவாசம் அவனை மீட்புக்குள் வழிநடத்தியதா என்பதை விவிலியம் குறிப்பிடவில்லை. ஒருவேளை அவனது விசுவாசம் உடல்நலத்தை மட்டுமே சார்ந்திருந்தால், அது முழுமையற்ற விசுவாசம். நமது விசுவாசம் நம்மை மீட்புக்குள் வழிநடத்த வேண்டும். வெறும் உலக செல்வங்களுக்காக மட்டும் கொள்கின்ற விசுவாசம் நம்மை நிலைவாழ்வுக்குள் கொண்டு செல்லாது.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் இருத்துவோம்.

*

Posted in Desopakari

தொழில்நுட்பமும், கிறிஸ்தவமும்

Image result for technology christianity

பிடிக்கிறதோ, பிடிக்கவில்லையோ, இன்றைய உலகம் தொழில்நுட்ப உலகின் விரல்களில் அகப்பட்டுக் கிடக்கிறது என்பதை ஒத்துக் கொண்டு தான் ஆகவேண்டும்.

“அதிகாலையில் தேவனைத் தேடு” என்பது பழைய மொழி ஆகிவிட்டது. விடிந்தும் விடியாமலும் வாட்ஸப்பின் மீது விரல்கள் தேய்த்தும், ஃபேஸ்புக் மீது முகம் பார்த்தும் தான் இன்றைய பொழுது விடிகிறது !

ரயில் ஸ்னேகம் என்றொரு வார்த்தையே இன்றைக்கு காலாவதியாகிவிட்டது. ‘ரயில்ல என்னப்பா ஸ்நேகம்’ என்று பிள்ளைகள் கேட்கும் நிலமைக்கு வந்து விட்டது நவீன வாழ்க்கை. நான்கு நாட்கள் ஒரே இரயில் பெட்டியில் பயணம் செய்ய நேர்ந்தால் கூட நாலரை இஞ்ச் வெளிச்சத் திரைக்குள் வாழ்க்கை நடத்த நாம் கற்றுக் கொண்டு விட்டோம்.

தொலை தூரத்தில் இருக்கின்ற சொந்தங்களுக்கு டிஜிடல் வணக்கம் வைத்துவிட்டு, அருகில் இருக்கும் சொந்தங்களுக்கு ஒரு புன்னகை கூட வைக்காமல் நகர்ந்து செல்லப் பழகிவிட்டோம்.

நிமிர்ந்த நடை நேர்கொண்ட பார்வையெல்லாம் ஸ்மார்ட் போன் வருவதற்கு முன்பு தான். இப்போதெல்லாம் குனிந்த நடை, கூன்கொண்ட பார்வை என்று தான் சொல்ல வேண்டும். இதனால் ஏற்படுகின்ற விபத்துகளும் எக்கச் சக்கம்.

தொழில்நுட்பம் உச்சமாய் இருக்கும் காலத்தில் உலகம் அழிந்து விடும் என பலர் சொல்வதுண்டு. அது எந்த அளவுக்கு உண்மை என்பது தெரியாது. காரணம், தொழில்நுட்பத்தின் உச்சம் எது என்பதை எப்படி நிர்ணயம் செய்வது ?

வேட்டையாடிய மனிதனுக்கு ஈட்டி கிடைத்தது தொழில்நுட்பத்தின் உச்சம்,

ஈட்டியால் குத்தி மீன் பிடித்துக் கொண்டிருந்தவன் வலைக்கு மாறியது தொழில்நுட்பத்தின் உச்சம்,

குகைகளில் உழன்றவன் கோபுரங்களில் தவழ்ந்தது தொழில்நுட்ப உச்சம். இப்படி தொழில் நுட்பத்தின் உச்சம் என்பது காலம் தோறும் மாறிக் கொண்டே தான் இருக்கிறது.

கணினி வந்தபோது இதுவே தொழில்நுட்பத்தின் உச்சம் என்றார்கள், இன்றைக்கு அது தொழில்நுட்பத்தின் முதல் படி என்கிறார்கள். ஆர்டிஃபிஷியல் இன்டலிஜென்ட்ஸ் எனப்படும் செயற்கை அறிவை நோக்கி உலகம் படு வேகமாக ஓடுகிறது. நாளைக்கு அதையும் தாண்டி இன்னொன்றைத் தேடி ஓடும்.

தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி என்பது இறைவன் எதிர்பார்ப்பது தான். உலகைப் படைத்தவர் இறைவன். மனிதனை தனது சாயலாகப் படைத்தார். தன்னைப் போல் உருவான மனிதன் புதிய படைப்புகளை உருவாக்குவதில் வியப்பு இல்லையே ! உலகை ஆளவும், அதில் வாழவும் தான் மனிதனை இறைவன் படைத்தார். எனவே அவன் ஆளுகை செய்வதில் ஆச்சரியம் இல்லை.

ஆனால் எந்தக் கணத்தில் அவன் கர்வம் கொள்கிறானோ அப்போது அவனுடைய வீழ்ச்சி அசுர வேகமாய்  இருக்கும். விண்ணக தேவதூதன் கர்வம் கொண்டபோது அவன் பாதாளத்தின் அரக்கனாய் மாறியது போல, தொழில் நுட்பம் படைப்பாளிக்கு கர்வம் தரும்போது அவனுடைய வாழ்க்கை அர்த்தம் இழக்கும்.

பைபிள் தொழில்நுட்பத்தைப் பேசுகிறது. “காயீன் ஒரு நகரை உருவாக்கினான்” ( ஆதி 4:17). தொழில்நுட்பத்தின் துவக்கம் அதுவாக இருக்க வேண்டும்.  பாபேல் கோபுரம் கட்டுமானக் கலையின் உச்சம் தொட்ட நாளாய் இருந்திருக்க வேண்டும். சாலமோனின் காலத்தில் அது பிரமிப்பின் உச்சத்தில் இருந்திருக்கலாம்.

நோவா செய்த பேழை தொழில்நுட்பத்தின் வளர்ச்சி, அதை இறைவனே ஆர்கிடெக்ட் ஆக மாறி நோவாவை வழிநடத்துகிறார்.

உசியா மன்னனைப் பற்றி, “அம்பு எய்வதற்கும், பெரிய கற்களை வீசுவதற்கும் திறமை மிக்கோரால் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட ஏவுகணைகளை எருசலேமில் செய்து கொத்தளங்கள் மேலும், கோட்டைகளின் மூலைகள் மேலும் அவற்றை நிறுவினான்.” என்கிறது விவிலியம்.

இவையெல்லாம் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சிகளின் படிகளே. இவையெல்லாம் மனித வரலாற்றின் பதிவுகளே. இவற்றைத் தவிர்க்க முடியாது. இறைவன் விரும்பும் காலம்வரை இந்த வளர்ச்சி தொடர்ந்து கொண்டே தான் இருக்கும்.

இந்த வளர்ச்சியை எப்படி நமது ஆன்மீக வாழ்வுக்கான வழியாக மாற்றுகிறோம் என்பதில் தான் நமது வெற்றி அடங்கியிருக்கிறது.

Image result for technology christianity

  1. மனித நேயத்தையும், மனித உணர்வுகளையும் தொழில்நுட்பம் நீர்த்துப் போகாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும். இரும்பு இயந்திரங்களின் வருகை, இதயங்களை இரும்பாக்காமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

  1. குடும்ப உறவுகளிடையே உள்ள நெருக்கத்தை தொழில்நுட்பம் களவாடாமல் இருக்க வேண்டும். மாலை நேரங்களில் இயந்திரங்களுக்கும், கருவிகளுக்கும் முழுமையான ஓய்வு கொடுத்து குடும்பமாக இணைந்து பேசுவதும், விளையாடுவதுமான நேரங்கள் உருவாக வேண்டும்.

  1. தொழில்நுட்பம் தகவல்களை எளிதில் பெற்றுத் தருகிறது. கிறிஸ்தவ இலக்கியங்கள், விளக்கங்கள் போன்றவை விரல்நுனியில் கிடைக்கின்றன. அதை நமது ஆன்மீக வளர்ச்சிக்காய் பயன்படுத்த வேண்டும். ஆவியின் கனிகளை ருசிக்க தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

  1. மென்நூல்களை வாசிக்கும் பழக்கத்தை மாணவர்கள், சிறுவர்களுக்கு ஊக்குவிக்கலாம். வீடியோ கேம்ஸ் போன்றவற்றிலிருந்து குழந்தைகளை திசைதிருப்பும் முயற்சியாக இது அமையும்.

  1. ஆரோக்கியமான தொலை தொடர்புகள், பகிர்வுகள் போன்றவற்றிற்கு தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தலாம். உலகெங்குமுள்ள கிறிஸ்தவ நண்பர்கள், கிறிஸ்தவ குழுக்கள் போன்றவற்றில் இணைந்து பயன்பெறலாம். “எதைச் செய்தாலும் தேவ மகிமைக்காகவே செய்ய வேண்டும்” எனும் இறை வார்த்தைக்கேற்ப தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

  1. சமூகத்திலிருந்தும், குடும்பங்களிலிருந்தும் இவை நம்மைத் தனிமைப்படுத்தாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டியது அவசியம். எனவே இன்னொரு நபர் அருகில் இருக்கும் போது போனை நோண்டாமல் இருக்கப் பழக வேண்டும்.

  1. இயந்திரங்களின் வருகை மனிதனுக்கு வேலையற்ற சூழலை உருவாக்கும். அத்தகைய சூழல்களில் சக மனிதர்களுக்கு தோள்கொடுப்பதும், உடனிருப்பதும், உதவுவதும் முக்கியமான தேவைகள்.

  1. இயந்திரங்களும், தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியும் அழிவுக்கான பணியைச் செய்யாமல் கவனமாய் இருக்க வேண்டும். நமது எல்லைக்குட்பட்ட விஷயங்களில் நாம் ஆக்கபூர்வமாய் தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்த உறுதி எடுக்க வேண்டும்.

  1. இயந்திர வாழ்க்கை, உடல் உழைப்பை குறைத்து ஆரோக்கியத்தை வலுவிழக்கச் செய்கிறது. இது பல்வேறு உடல் நோய்களுக்கும், மன நோய்களுக்கும் நம்மை இட்டுச் செல்லும். எனவே ஆரோக்கியம் பேணுவதில் கவனம் தேவை.

  1. பாவம் செய்பவன் பாவத்துக்கு அடிமை என்பதைப் போல, தொழில்நுட்பத்தை அதிகமாய்ப் பயன்படுத்துபவர்கள் அதன் அடிமைகளாகிப் போகிறார்கள். நமக்கும் இறைவனுக்கும் இடையேயான உரையாடலையோ, அன்பு உறவையோ தொழில்நுட்பம் எடுத்துக் கொள்ளும் போது அது பாவத்தின் கருவியாக மாறிப் போகிறது.

தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியும், இயந்திரங்களின் விஸ்வரூபமும் நம்மை இறைவனின் அன்பிலிருந்து பிரிக்காமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும். ஈசாக் ஆபிரகாமின் போதையாய் மாறிய காலத்தில் இயேசு அவனைப் பலியிடச் சொன்னார். ஆபிரகாம் ஒத்துக் கொண்டார், விசுவாசத்தின் தந்தையானார்.

தொழில்நுட்பங்கள் நமக்கு போதையாய் மாறும் கணத்தில் இறைவன் அதையும் பலியிடச் சொல்கிறார். நாம் அதை பலியிட்டு இறைவனை பற்றிக் கொள்கிறோமா ? அல்லது இறைவனை விட்டு விட்டு அதைப் பற்றிக் கொள்கிறோமா என்பதை வைத்து நமது விசுவாசத்தை அளவிடலாம்.

தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்துவோம்

இறைவனை மட்டுமே அன்பு செய்வோம்.

*

Desopakari, May 2017

 

Posted in Articles, Sunday School

மறைக்கல்வி SKIT : வருகையின் நாள்

Image result for heaven phone

நடிகர்கள் : மிக்கேல், ஆபிரகாம், பீட்டர், தாவீது

காட்சி :

மேடையின் நடுவே ஒரு மேஜை. மேஜையில் பூமியைப் பார்க்கும் ஒரு ஸ்கேனர். அருகில் ஒரு தொலை பேசி. மைக்கேல் அருகில் நிற்கிறார்.

தொலைபேசி அடிக்கிறது.

மைக்கேல் : ஹலோ… குட்மார்னிங் சார். என்னது ? இன்னிக்கேவா ? என்னது இப்பவேவா ? யாரும் எதிர்பார்த்திருக்க மாட்டாங்களே… ( கொஞ்சம் அமைதி ) உண்மை தான் சார். அவங்கதான் கவனமா இருக்கணும். ஆனாலும் கொஞ்சம் பேர்….. சரி சரி… ஓ.கே .. உடனே எல்லா ஏற்பாடையும் பண்ணிடறேன்.

போனை வைத்து விட்டு இன்னொருவருக்குப் போன் செய்கிறார்.

மைக்கேல் : ஹலோ. தூங்காதீங்க, எழும்புங்க. எல்லாரையும் தயார் பண்ணுங்க…. என்ன விஷயமா ? இன்னிக்குதான் அந்த நாளாம்… ( கொஞ்சம் அமைதி ) ஆமா.. இன்னிக்கு தான்..

அப்போது கபிரியேல் ஒரு பாடல் பாடிக் கொண்டே உள்ளே வருகிறார்.

கபிரியேல் : வாவ்..வாவ்..வாவ்… என்ன அழகான நாள் இது. சூடா ஒரு கப் காபி குடிச்சுட்டு தூங்கணும்.  ( அப்போது தான் மைக்கேலைப் பார்க்கிறார் ) ஹே… மைக்கேல்… ஹவ் ஆர் யூ ? ஒரு வடை கிடைக்குமா ?

மைக்கேல் : கபிரியேல்…. வடை சாப்பிட டைம் இல்லை. போய் உங்க எக்காளத்தையும், குரலையும் தயார் பண்ணி வையுங்க.

கபிரியேல் : என்னோட உதடுகளும், எக்காளமும் எப்பவுமே ரெடிதான் மைக்கேல்…

டோண்ட் வர்ரி.

மைக்கேல் : ஓ… அப்படின்னா… எப்போ வேணும்ன்னாலும் எக்காளம் ஊதிடுவீங்க… ?

கபிரியேல் : (அலட்சியமாக ) யா…யா… நோ பிராப்ளம்.

மைக்கேல் : அப்போ உங்களுக்குப் பிரச்சினையில்லை. ஏன்னா இண்ணிக்கு தான் அந்த நாள் !

கபிரியேல் : (பாட்டு போல )  எல்லாமே ரெடி தான்… ரெடி தான் …ரெடி தான் ( திடீரென திடுக்கிட்டவராய் ) என்னது ? இன்னிக்கா ? ஐயோ இருக்காதே… என்னோட எக்காளம் எங்கே இருக்குன்னே தெரியலையே. பிராக்டீஸ் பண்ணி ரொம்ப நாள் ஆச்சே… என்னோட கொயர் டீம் இன்னும் குறட்டை விட்டு தூங்கிட்டு இருக்காங்களே…  நிஜமாவா சொல்றே மைக்கேல்… இன்னிக்கா ? இன்னிக்கேவா ?

மைக்கேல் : கடவுள் கால் பண்ணி சொன்னாருப்பா.. இன்னிக்கு தான் அந்த நாள்.

கபிரியேல் : அடடா….. நான் இன்னும் ரெடியா இல்லையே… ஆபிரகாமை உடனே போய் பாக்கணும். எங்கே இருக்காரோ தெரியலையே.

 (கபிரியேல் ஓடத் துவங்கும் போது ஆபிரகாம் வருகிறார் )

ஆபிரகாம் : என்னப்பா கபிரி…. எங்கே பறக்கிறே ? ஒரே குஷி மூட்ல இருக்கே போல இருக்கு ?

கபிரியேல் : ஐயா.. நான் இன்னும் ரெடியா இல்லையே…. என்ன செய்வேன் ?

ஆபிரகாம் : என்னப்பா ஆச்சு இவனுக்கு ? நான் ரெடி இல்லேன்னு சொல்றான். ஏதாச்சும் போட்டி நடக்கப் போவுதா ?

மைக்கேல் : இரண்டாம் வருகை நாளுக்கு அவரு தயாரா இல்லேன்னு சொல்றாரு…

ஆபிரகாம் :  அடடா… பாவம். நான் எல்லாரும் ரெடியா இருப்பாங்கன்னு நினைச்சேன். எனி வே… அதுக்கு இன்னும் நூறு வருஷமோ, ஆயிரம் வருஷமோ… ஆகும்னு நினைக்கிறேன். அதெல்லாம் கடவுளுக்குத் தான் தெரியும்.

மைக்கேல் : என்ன சொல்றீங்க ? விஷயம் தெரியாதா ? நாளெல்லாம் டிசைட் பண்ணியாச்சு ?

ஆபிரகாம் : ஓ… நிஜமாவா ? எப்போ

மைக்கேன் : டுடே….

ஆபிரகாம் : வாட்…. என்ன சொல்றே… இன்னிக்கா ? எந்த அறிகுறியும் இல்லையே… ஏதாச்சும் நிறைய அறிகுறி வரும்ன்னு நினைச்சேனே… ஆர் யூ ஷுயர் ?

மைக்கேல் : ஒரு ஆள் எனக்கு போன் பண்ணி விஷயத்தை சொன்னாரு

ஆபிரகாம் : தெரியாம சொல்லியிருப்பாருப்பா… யார் சொன்னது ? எஸ்தரா ? ரூத்தா ?

மைக்கேல் : சர்வ வல்லவர் !

ஆபிரகாம் : என்ன சொல்றே ? கடவுளே கால் பண்ணி சொன்னாரா ?

மைக்கேல் : ஆமா…

ஆபிரகாம் : ஐயோ… நான் ரெடியா இல்லையே…. இஸ்ரேல் எப்படியிருக்கோ ?. இந்த நேரம் பாத்து மோஸசும் ஆரோனும் எங்கோ போனாங்களோ தெரியலயே… ( ஆபிரகாம் விரைவாய் போகிறார் )

( பீட்டர் வருகிறார் )

பீட்டர் : ஹா… என்னப்பா, நம்ம தாத்தா இந்த ஓட்டம் ஓடறாரு. ஏதோ இரண்டாம் வருகை தான் வந்தது போல !

மைக்கேல் : நீங்க என்ன நினைக்கிறீங்க….

பீட்டர் : ஒருபக்கம் என்னடான்னா ஆபிரகாம் ஓடறாரு, இன்னொரு பக்கம் கபிரியேல் எக்காளத்தை ஊதி பிராக்டீஸ் பண்றாரு… அப்பப்பா… எல்லாரும் சட்டுன்னு பிஸி ஆயிட்டாங்க…

மைக்கேல் : நீங்களும் பிஸி ஆயிடுங்க பீட்டர்

பீட்டர் : ஏன் ? ஐ ஆம் கோயிங் டு டேக் சம் ரெஸ்ட்.

மைக்கேல் : இனிமே ரெஸ்ட் கிடையாது பீட்டர்..

பீட்டர் : ஏன் மைக்கேல்.. என்னாச்சு ?

மைக்கேல் : இன்னிக்கு இரண்டாம் வருகை நாள் !

பீட்டர் : (அலறுகிறார் ) வாட்ட்ட்ட் ? இன்னிக்கா ? கடவுள் ஒண்ணுமே சொல்லலையே….

மைக்கேல் : என்ன சொல்லணும். எல்லாரும் தயாரா இருக்கணும்ன்னு சொல்லியிருக்காரா இல்லையா ?

பீட்டர் : சொல்லியிருக்காரு… பட், இன்னும் நான் கதவை துடைக்கல. புக்கை எடுத்து தயாரா வைக்கல. சாவியை எங்கே வெச்சேன்னா ஞாபகம் இல்லை… போய் தேடணும்.  (பதட்டத்துடன் ) யாரையாச்சும் ஹெல்ப் க்கு கூப்பிடணும்… ஹே… தாமஸ்…. பவுல்.. எங்கேப்பா இருக்கீங்க

தாவீது உள்ளே வருகிறார்.

தாவீது : வாட்ஸ் அப் கபிரியேல்… நல்லா இருக்கீங்களா ?

மைக்கேல் : நல்லா இருக்கேன் தாவீது.. நீங்க எப்படி இருக்கீங்க ?

தாவீது :               நல்லா இருக்கேன்… என்ன ஒரே பரபரப்பா இருக்கு ? கெஸ்ட் யாராச்சும் வராங்களா ?

மைக்கேல் : உங்க இசைக்குழு எல்லாம் ரெடியா ?

தாவீது : எப்பவுமே ரெடி தான்…

மைக்கேல் : இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல இரண்டாம் வருகை !

தாவீது : வாட்… இன்னிக்கா, இப்போவா ? சுவர்க்கத்துல அவ்வளவு இடம் இருக்கா ? ரூம்ஸ் எல்லாம் ரெடி பண்ணியாச்சா ? சில பில்டிங்ல மெயிண்டனன்ஸ் வேலை நடந்திட்டிருந்துதே முடிஞ்சிடுச்சா…

மைக்கேல் : கடவுளுக்குத் தெரியும் அவர் என்ன பண்றாருன்னு. சோ, அதைப் பற்றியெல்லாம் நாம கவலைப் படத் தேவையில்லை டேவிட்.

தாவீது : இருந்தாலும். அவ்ளோ கூட்டத்தை….

மைக்கேல் : ரொம்ப கம்மியான ஆட்கள் தான் வருவாங்கன்னு நினைக்கிறேன். இப்போ தான் ஸ்கேனர் வழியா பூமியைப் பாத்தேன். அங்கே யாருக்குமே இந்த விஷயம் இன்னும் தெரியல. எல்லாரும் ரொம்ப அலட்சியமா இருக்காங்க. பாத்தா யாருமே தயாரா இருக்கிற மாதிரி தெரியல.

தாவீது : நீங்க சொல்றதைப் பாத்தா சின்னப் பிள்ளைங்க மட்டும் தான் சுவர்க்கத்துல நிரம்புவாங்க போல…

மைக்கேல் : நானும் அப்படித் தான் நினைக்கிறேன்.

(அப்போது போன் அடிக்கிறது )

மைக்கேல் : எஸ் லார்ட்… வி ஆர் ரெடி…

நீங்கள் தயாராய் இருந்தாலும், இல்லா விட்டாலும்… இதோ அந்த நாள் வருகிறது ! வந்தே விட்டது !

 

Posted in Sunday School

மறைக்கல்வி கட்டுரை : ஆபிரகாம் விசுவாசத் தந்தை

Related imageமுன்னுரை :

கிறிஸ்தவம் விசுவாசத்தின் அடிப்படையில் தான் கட்டி எழுப்பப்பட்டிருக்கிறது. கடவுள் மீதான நம்பிக்கை, அவருடைய வார்த்தைகளின் மீதான நம்பிக்கை, அவர் அளிக்கப் போகும் வாழ்க்கையின் மீதான நம்பிக்கை. இவையே கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையைச் செழுமைப் படுத்துகின்றன.

பொருளுரை

“மிகப்பெரிய பாவியாய் இருங்கள், ஆனால் அதை விட ஆழமான விசுவாசத்தை இறைவனில் கொண்டிருங்கள்” என்கிறார் மார்ட்டின் லூதர். விசுவாசமே கரைசேர்க்கும் ஆயுதம் என்பதையே அவருடைய வார்த்தைகள் சொல்லித் தருகின்றன. விசுவாசம் இல்லாத வாழ்க்கை மாலுமி இல்லாத கப்பலென தடுமாறித் தடம் மாறும்.

வீடுகளில் நம்பிக்கை வளரும்போது. குடும்ப உறவுகள் பலமாகின்றன. நாடுகளில் நம்பிக்கை வளரும் போது சர்வதேச உறவுகள் பலமாகின்றன. இறைவனின் நம்பிக்கை வளரும் போது கிறிஸ்தவ வாழ்க்கை வளமாகிறது.

நாம் இறைமகன் இயேசுவை எல்லாவற்றுக்கும் மேலான கடவுளாக நம்புகிறோம். மீட்பளிக்கும் ஒரே ஆதரவாளராகப் பார்க்கிறோம். பாவங்களைத் தீர்க்கும் ஒரே பரிசுத்த பலியாகப் பார்க்கிறோம். விண்ணகத்தில் நுழைவதற்கான ஒரே கதவாகப் பார்க்கிறோம். பிற மதத்தினரோ இயேசுவை ஒரு மனிதனாகப் பார்க்கிறார்கள். புத்தன், இயேசு, காந்தி என மனித வரிசையில் அமர வைக்கிறார்கள்.

இயேசு கடவுளின் மகன் எனும் விசுவாசம் நம்மை கிறிஸ்தவத்தில் இணைக்கிறது. இயேசு உயிர்த்தார் எனும் விசுவாசம் நம்மை கிறிஸ்தவத்தில் பலப்படுத்துகிறது. கிறிஸ்து நம்மோடு வாழ்கிறார் எனும் விசுவாசம் நம்மை கிறிஸ்தவத்தில் நிலைக்க வைக்கிறது.

நம்முடைய கிறிஸ்தவ விசுவாசம் பல வேளைகளில் ஆட்டம் கண்டு விடுகிறது. அத்தகைய பலவீனமான சூழல்களில் நமது விசுவாசத்தைப் பலப்படுத்தவும், நமக்கு வழிகாட்டவும் பைபிள் நமக்கு பலரை அறிமுகம் செய்து வைத்திருக்கிறது. அப்படிப்பட்ட உயரிய நபர்களில் நாம் விசுவாசத்தின் தந்தை என அன்போடு அழைக்கின்ற ஆபிரகாம் முதலிடத்தில் இருக்கிறார்.

தனது வாழ்க்கையின் கடைசி நிமிடம் வரை விசுவாசத்தின் மீது சின்னக் குறைவு கூட வராதபடி நடந்தவர் தான் ஆபிரகாம். கடவுள் ஆபிரகாமை அழைத்தபோது உடனே பணிந்தார். “எங்கே போகிறோம், ஏன் போகிறோம், போகும் நபர்களுக்கும் கால்நடைகளுக்கும் உணவு கிடைக்குமா” என்று கண நேரம் கூட யோசிக்கவில்லை. கடவுளின் வார்த்தையின் மீது அவருக்கு அசைக்க முடியாத விசுவாசம் இருந்தது. கடவுளின் வார்த்தை உயிருள்ளது, ஆற்றல் மிக்கது என்பதை அவருடைய செயல் சட்டென வெளிப்படுத்துகிறது.

இந்த இருபதாம் நூற்றாண்டில் ஐம்பது வயதுப் பெண் செயற்கை முறையில் கருத்தரிப்பதை மருத்துவ அதிசயம் என்கிறார்கள். சாராவோ 90 வயது கிழவியாய் இருந்தபோதும் ஆபிரகாம் விசுவசித்தார். மருத்துவ அதிசயத்தையல்ல, கடவுளின் வார்த்தையை. நம்முடைய விசுவாசம் எத்தகையது ? எல்லா சாத்தியக் கூறுகளும் இருக்கக் கூடிய இடத்தில் கடவுளை விசுவசிக்கிறோம். இயற்கைக்கு மாறான எதையுமே விசுவசிக்கத் தயங்குகிறோம். ஆபிரகாம் விசுவசித்தார். இயற்கைக்கு மாறானது இறைவனால் கூடும் என விசுவசித்தார்.

ஆபிரகாமின் விசுவாசம் வீண்போகவில்லை. ஈசாக்கு ஆபிரகாமின் மகனானான். தனது மகன் மீது அளப்பரிய ஆசை கொண்டிருந்தார் ஆபிரகாம். ஈசாக்கு இளைஞனானான். குழந்தை பிறந்தபின் ஆபிரகாமின் விசுவாசத்தில் மாற்றம் வந்திருக்கிறதா என்பதை அறிய கடவுள் விரும்பினார். மகனை தனக்குப் பலியாய்க் கேட்டார். உள்ளம் உடைந்தாலும், ஆபிரகாம் விசுவாசத்தை உடைக்கவில்லை. மகனை பலிகொடுக்க வேலையாட்களோடு மலைக்குச் சென்றார்.

மலையடிவாரம் வந்த ஆபிரகாம், வேலையாட்களிடம் என்ன சொன்னார் தெரியுமா ? “நானும் பையனும் கடவுளைத் தொழுது கொண்டு உங்களிடம் திரும்பி வருவோம்” ! பலியிடச் சென்றது ஈசாக்கை. ஆனாலும் கடவுள் மகனை தனக்கு மீண்டும் தருவார், மகனோடு தான் திரும்ப வருவோம் என்பதையே அவரது விசுவாச வார்த்தைகள் எடுத்துக் காட்டுகின்றன. கடவுள் ஆபிரகாமின் விசுவாசத்தை கண்டார், ஈசாக்கை அவருக்கே திரும்பக் கொடுத்தார்.

விசுவாசத்தின் பிள்ளையே கீழ்ப்படிதல். கடவுள் மீது ஆபிரகாம் வைத்த விசுவாசமே ஆபிரகாமை கடவுளிடம் சரணாகதி அடைய வைத்தது. “மகனைப் பலிகொடுக்கச்” சொன்னபோது அப்படியே கீழ்ப்படிந்தார். தன்னுடைய உணர்ச்சிகளின் போராட்டத்துக்கு இடம் கொடுக்கவில்லை.

புதிய ஏற்பாடு ஆபிரகாமை பல இடங்களில் சுட்டிக் காட்டுவதற்குக் காரணமும் இந்த ஆழமான விசுவாசம் தான். பவுல் தனது கடிதங்களில் குறைந்த பட்சம் ஐந்து இடங்களில் ஆபிரகாமின் விசுவாசத்தை வியக்கிறார். “விசுவாசம் கொண்டு வாழ்பவர்களே கடவுளின் பிள்ளைகள்” என்கிறார் கலாத்தியர்.

அன்னை தெரசா வாழ்வின் கடைசி நாள் வரை இறைவனின் மீது விசுவாசம் கொண்ட வாழ்க்கை வாழ்ந்தார். இயேசுவின் போதனைகளைக் கடைபிடித்து, அவரில் ஆழமான அன்பு கொண்டிருந்தார். இந்தியா வந்த தோமா, கிறிஸ்தவத்தின் வேர்கள் இந்தியாவில் பதியனிடப்பட முதல் காரணமாய் இருந்தார். இறையில் விசுவாசம் கொண்ட மிஷினரிகளின் வருகை தான் நமது இந்தியாவில் கிறிஸ்தவம் தழைத்தோங்க காரணம்.

நமது விசுவாசம் எப்படி இருக்கிறது ? முழுக்க முழுக்க இறைவனில் சரணடைவதில் இருக்கிறதா ? இல்லை அரைகுறை மனநிலையுடன் இருக்கிறதா ? “என்னைக் காணாமலேயே விசுவசிப்பவன் பேறுபெற்றவன்” எனும் இயேசுவின் வார்த்தைகளை நினைத்துப் பார்ப்போம். சற்றும் சஞ்சலமற்ற விசுவாசம் கொள்வோம். உறுதியாகக் கிறிஸ்துவைப் பற்றிக் கொள்வோம்.

முடிவுரை

ஆபிரகாமின் விசுவாசம் நாம் வியப்பதற்கானதல்ல. நாம் பின் தொடர்வதற்கானது என்பதை உணர்வோம். அந்த விசுவாசத்தின் வேர்களைப் பற்றிக் கொள்ள நமது வாழ்க்கையை இறைவனில் சமர்ப்பிப்போம்.

 

Posted in Articles

சிறுவர் மறைக்கல்வி : தாழ்மை

 

தாழ்மை

 Image result for boy speaking mic

அவையோருக்கு என் அன்பின் வணக்கங்கள்.

இன்று நான் தாழ்மை என்பதைப் பற்றி உங்கள் முன்னால் தாழ்மையுடன் சில கருத்துக்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளலாம் என நினைக்கிறேன்.

கிறிஸ்தவ வாழ்க்கை தாழ்மையின் மீது தான் கட்டி எழுப்பப் பட்டிருக்கிறது. தாழ்மை எனும் அஸ்திவாரம் இல்லாவிட்டால் கிறிஸ்தவ வாழ்க்கை வலுவற்றதாகி விடுகிறது.,

புதிய ஏற்பாட்டைப் பார்த்தோமானால், அதன் அடி நாதமாய் அமைந்திருப்பதே தாழ்மை தான்.

தாழ்மை வாழ்வின் உன்னத இடங்களை எட்டிப் பிடிக்கவைக்கிறது

கிறிஸ்து சொன்ன வாழ்க்கை முறையைக் கட்டி எழுப்ப வைக்கிறது.

தாழ்மை உடையவர்களாக இருப்பவர்களே மிக உயர்ந்தவர்கள் – என்கிறார் ரவீந்திர நாத் தாகூர். சுயநலம் எனும் புதை குழியிலிருந்து மனிதனை மேலே தூக்குவது தாழ்மையே.

கிறிஸ்தவம் நமக்கு தாழ்மையின் பல நிலைகளைப் போதிக்கிறது.

கிறிஸ்துவில் சரணடைதலே தாழ்மையின் முதல் படி என நமக்குப் போதிக்கிறது புதிய ஏற்பாடு.

கடவுள் தனது மகனை இந்த உலகிற்கு அனுப்ப விரும்பியபோது தூதரை மரியாளிடம் அனுப்பினார். மரியாள் தன்னைத் தாழ்த்தினார்.

இறைவனை கருக்கொண்டு உருக்கொடுக்க தன்னையே ஒப்புக் கொடுத்தார்.

தாழ்மை அவரை தாய்மையாய் மாற்றியது.

அதுவும் இறைமகன் இயேசுவையே கருத்தாங்கும் தாய்மை.

 உலகோர் கூற்றுகள் குறித்துக் கவலையில்லை, யோசேப்பின் சந்தேகங்கள் குறித்தும் சஞ்சலமில்லை. கடவுளின் கட்டளைக்காகத் என்னைத் தாழ்த்தி அர்ப்பணிப்பதே முதல் தேவை என்பதை மரியாள் உணர்ந்தாள்.

இறைவனுக்குப் பிரியமானவராய் மாறினார். தாழ்மை ஒரு மனிதனை இறைவனுக்குப் பிரியமானவராக மாற்றுகிறது.

இயேசுவின் வருகையே தாழ்மையின் வெளிப்பாடு தான். கடவுளின் மகனாக விண்ணுலகில் கோலோச்சிக் கொண்டிருந்த இயேசு, மனித உருவில் மண்ணுலகிற்கு வந்ததே தாழ்மையின் வடிவம் தான். அந்த தாழ்மை நிலையிலும், இன்னும் தாழ்மையான நிலையை அடையவே அவர் விரும்பினார்.

ஆடிடைக் கொட்டில் ஆதவன் தொட்டிலானது.

புல்லணை பரமனின் தலையணை ஆனது.

நாடுகளின் தலைவனாக அவர் அவதரிக்கவில்லை, ஆடுகளின் அருகிலே அவர் அவதரித்தார்.

இயேசுவின் வாழ்க்கையின் ஒவ்வோர் நிலைகளும் நமக்குத் தாழ்மையையே போதிக்கிறது. முதல் முப்பது ஆண்டு காலங்களை அவர் தந்தை, தாயைப் பணிந்திருப்பதில் தான் செலவிட்டார். தான் பணிவிடை பெறுவதற்காக வரவில்லை, பணிவிடை புரியவே வந்திருக்கிறேன் என்பதை அவருடைய இளமைக் காலத்திலேயே நமக்கு அவர் வெளிப்படுத்தினார்.

தாழ்மை குடும்பத்தில் ஆரம்பிக்க வேண்டும்.

தாழ்மை தந்தை, தாயுடன் நாம் வாழும் காலத்திலேயே உருவாக வேண்டும் என்பதையே அவருடைய வாழ்க்கையின் முதல் பாகம் போதிக்கிறது.

அவருடைய பணிவாழ்வின் ஒவ்வோர் பக்கமும் தாழ்மையின் செயல்களால் நிரம்பி வழிகின்றன. பணிவாழ்வுக்குள் நுழைகின்ற வாசலில், சாத்தானின் சோதனை வந்தது.

“தாழ்மையாய் இருக்க வேண்டுமா இல்லை வளமையான வாழ்வு வேண்டுமா” என சாத்தான் அவரைச் சோதித்தான். இயேசுவோ பிறக்கும் முன்பே தாழ்மையின் வடிவானவர். சாத்தானின் சோதனைகளெல்லாம் அவருக்கு எம்மாத்திரம். அவற்றை உடைத்துப் போடுவதில் அவர் வெற்றி பெறுகிறார்..

எங்கே தாழ்மையிருக்கிறதோ, அங்கே இறை அருள் நிறைவாக இருக்கும் என்பதே இயேசுவின் போதனைகள் சொல்லும் செய்தி.

ஆயக்காரனும், பாவியும் ஜெபக்கூடத்தில் செபம் செய்யும் கதை நாம் அறிந்ததே. ஆலயத்தின் உள்ளே கர்வத்துடன் செய்யப்பட்ட பிரார்த்தனை நிராகரிக்கப் பட்டது. “நான் பாவி என்மேல் இரக்கமாயிரும்” எனும் தாழ்மையின் வடிவான சின்னப் பிரார்த்தனை சிகரம் தொட்டது.

தலைவனாக இருக்க வேண்டுமென விரும்புபவன் எல்லாருக்கும் பணியாளனாய் இருக்க வேண்டும் என்கிறார் இயேசு.

வெறுமனே மேடைகளில் முழங்கிவிட்டுச் செல்லும் தலைவர்களைப் போல அவர் இருக்கவில்லை. பாத்திரத்தில் தண்ணீரை எடுத்து சீடர்களின் பாதங்களைக் கழுவும் ஓர் அடிமையாய் தன்னை உருமாற்றிக் கொள்கிறார்.

வாழ்வின் கடைசிக் கட்டத்திலும் இயேசுவின் தாழ்மையில் சிறிய மாற்றமும் வரவில்லை. கெத்சமனி தோட்டத்தின் செபத்தில் கூட “தந்தையே என் விருப்பமன்று உமது விருப்பமே நிறைவேறட்டும்” என முழுக்க முழுக்க தந்தையின் பாதங்களில் தன்னை சரணாகதியாக்குகிறார். உயிரின் இறுதி மூச்சை விடும்போது கூட தன்னைத் தாழ்த்தி, தன்னை காயப்படுத்தியவரின் மன்னிப்புக்காக மன்றாடுகிறார் நம் தேவன்.

இயேசுவின் வாழ்க்கை இப்படி நமக்கு தாழ்மையை ஆழமாய் போதித்துத் தருகிறது.

உண்மையில் நாம் எப்படி இருக்கிறோம் ? குடும்பத்தில், நண்பர்களிடையே, அலுவலகத்தில், ஆலயத்தில் என எல்லா இடங்களிலும் இயேசுவின் தாழ்மையை இதயத்தில் இருத்துகிறோமா ? இல்லை நான் பெரியவன் எனும் மமதையை மனதில் கொண்டிருக்கிறோமா ?

அன்னை தெரசா தனது வாழ்க்கை முழுதும் தாழ்மையை வெளிப்படுத்தினார். ஒருகையில் காறி உமிழ்ந்தவனிடம் மறுகையை நீட்டினார். ஒரு கன்னத்தில் அடித்தால் மறு கன்னம் காட்டு எனும் இயேசுவின் போதனை அவருக்குள் இருந்தது.

தனக்கு அளிக்கப்பட்ட நோபல் பரிசின் பயன் மொத்தத்தையும் ஏழைகளுக்காய் அர்ப்பணித்தார். எல்லாவற்றையும் விற்று ஏழைகளுக்குக் கொடு எனும் இயேசுவின் போதனையின் செயல் வடிவமல்லவா அது ?

நாம் யானையின் மீது அமர்ந்திருக்கும் சிற்றெறும்புகள். இறைமகன் இயேசுவே அந்த யானை ! யானை நம்மை எல்லா இடர்களையும் தாண்டி இனிதே கொண்டு செல்கிறது. நாமோ எல்லாமே நமது திறமையின் வெளிப்பாடு என தம்பட்டம் அடிக்கிறோம். நம்மைச் சுமக்கும் இறைமகன் இயேசுவையே மறந்தும் விடுகிறோம்.

தாழ்மை சுயநலத்தின் எதிர் துருவம். நான் தாழ்மையுடையவன் என கருதும் வினாடியில் நாம் தாழ்மையை விட்டிறங்கி சுயபெருமையில் சிக்கிக் கொள்கிறோம்.

தாழ்மையே வாழ்வுக்கான ஒளி

தாழ்மையே இறைமகன் காட்டிய வழி.

எனும் சிந்தனை மனதில் இருந்தால் நாம் கிறிஸ்தவர்களாய் வாழ்வதில் உண்மையான அர்த்தம் பிறக்கும்.

கிறிஸ்தவர்கள் கிறிஸ்துவின் பிம்பங்கள். அவருடைய தாழ்மையை நமது வாழ்வில் பிரதிபலிக்க வேண்டியது நமது தலையாய கடமை. இந்த உண்மையை உணர்வோம், வாழ்வை அர்த்தப் படுத்துவோம்.

நன்றி வணக்கம்