Posted in Articles, Miracles of JESUS

இயேசு செய்த புதுமைகள் 12 : பேய் பிடித்த இருவரை நலமாக்குதல்

Image result for two demon possessed man matthew

மத்தேயு 8 : 28..34, மாற் 5:2 – 20; லூக் 8:26 – 39

இயேசு அக்கரை சேர்ந்து கதரேனர் வாழ்ந்த பகுதிக்கு வந்தபோது, பேய் பிடித்த இருவர் கல்லறைகளிலிருந்து வெளியேறி அவருக்கு எதிரே வந்துகொண்டிருந்தனர். அவ்வழியே யாரும் போகமுடியாத அளவுக்கு அவர்கள் மிகவும் கொடியவர்களாய் இருந்தார்கள்.

அவர்கள், “இறை மகனே, உமக்கு இங்கு என்ன வேலை? குறித்த காலம் வரும்முன்னே எங்களை வதைக்கவா இங்கே வந்தீர்?” என்று கத்தினார்கள்.

அவர்களிடமிருந்து சற்றுத் தொலையில் பன்றிகள் பெருங் கூட்டமாய் மேய்ந்து கொண்டிருந்தன. பேய்கள் அவரிடம், “நீர் எங்களை ஓட்டுவதாயிருந்தால் அப்பன்றிக் கூட்டத்திற்குள் எங்களை அனுப்பும்” என்று வேண்டின.

அவர் அவற்றிடம், “போங்கள்” என்றார்.

அவை வெளியேறிப் பன்றிகளுக்குள் புகுந்தன. உடனே அக்கூட்டம் முழுவதும் செங்குத்துப் பாறையிலிருந்து கடலில் பாய்ந்து நீரில் வீழ்ந்து மடிந்தது.

பன்றிகளை மேய்த்துக் கொண்டிருந்தவர்கள் ஓடிப்போனார்கள். அவர்கள் நகருக்குள் சென்று, பேய் பிடித்தவர்களைப் பற்றிய செய்தியையும், நடந்த அனைத்தையுமே அறிவித்தார்கள்.

உடனே நகரினர் அனைவரும் இயேசுவுக்கு எதிர்கொண்டு வந்து, அவரைக் கண்டு தங்கள் பகுதியை விட்டு அகலுமாறு வேண்டிக்கொண்டனர்.

*

இயேசு படகில் பயணித்து கதரேனர் பகுதிக்கு வந்திருந்தார். படகில் வரும்போது தான் ஆக்ரோஷமாய் அடித்த காற்றையும், புயலையும் கடிந்து அடக்கியிருந்தார். இயேசுவின் பயணத்தைத் தடை செய்ய தீய ஆவி செய்த வேலையாகக் கூட அது இருக்கலாம். அதனால் தான் இயேசு காற்றையும், கடலையும் கடிந்து கொண்டிருக்கலாம்.

இப்போது இயேசு, கரையேறி நடந்து கொண்டிருக்கிறார். லேகியோன் எனும் பேய்கூட்டம் பிடித்திருந்த இரண்டு பேர் இயேசுவுக்கு எதிரே வருகின்றனர். இலேகியோன் என்பது ஆறாயிரம் வீரர்களைக் கொண்ட ரோம படை. நிராகரிக்கப்பட்டு, பரிதாபத்துக்கும் பயத்துக்கும் உரியவர்களாய் அவர்கள் கல்லறைகளில் சுற்றி வந்தனர். அவர்களை இயேசு நலமாக்குகிறார். அவர்களிடமிருந்த பேய்களை இரண்டாயிரம் பன்றிகளுக்கு இடையே அனுப்பினார். பன்றிகள் சரிவில் ஓடி தண்ணீரில் மூழ்கி இறந்து விட்டன.

நலமானவர் இயேசுவை பணிய, ஊர் மக்களோ பன்றிகள் போய்விட்டதே என பதறுகின்றனர். இயேசுவை அந்த இடத்தை விட்டு அகலுமாறு வேண்டுகின்றனர். இயேசுவும் விடைபெறுகிறார்.

*

இந்த பகுதி சில புரிதல்களையும், சிந்தனைகளையும், கேள்விகளையும் எழுப்புகிறது.

1.இயேசு படகில் ஏறி இந்தப் பகுதிக்கு வருகிறார். வந்து இறங்கிய அவர் இருவரை நலமாக்குகிறார். பின்னர் மக்களுடைய வேண்டுதலை ஏற்றுக் கொண்டு மீண்டும் படகேறி திரும்புகிறார். தன்னை வரவேற்காத இடங்களில் இயேசு தங்குவதில்லை. யாரையும் கட்டாயப்படுத்தும் நிலையை இயேசு எப்போதுமே எடுப்பதில்லை. அவர் பாதம் பட்டதும் நன்மை விளைகிறது, ஆனாலும் மக்கள் இயேசுவை நிராகரிக்கின்றனர்.

நமது வாழ்க்கையிலும் இயேசுவை நாம் அனுமதிக்காதவரை அவர் நமது வாழ்வில் செயலாற்றுவதில்லை. நமது ஆர்வத்திலும், அழைப்பிலும், அன்பிலுமே இறைமகனின் செயலாற்றல் நமது வாழ்வில் இருக்கும். நமது வாழ்க்கையை திரும்பிப் பார்ப்போம், நாம் இயேசுவை அழைக்கிறோமா ? அல்லது புறக்கணிக்கிறோமா ?

2. இயேசு அந்தப் பகுதிக்கு வந்தபோது பேய் பிடித்த இருவர் இயேசுவின் முன்னால் வருகின்றனர். இங்கே ஒரு முரண் முன்னிறுத்தப்படுகிறது. “இதயத்தில் இருக்க வேண்டிய இயேசு வெளியே நிற்கிறார், வெளியே இருக்க வேண்டிய சாத்தான் உள்ளே இருக்கிறான் !”. இந்த இடமாற்றம் தான் அந்த மனிதர்களுடைய வாழ்க்கையை புரட்டிப் போடுகிறது.

நமது வாழ்க்கையில் எதற்கு முன்னுரிமை கொடுக்கிறோம் என்பதை வைத்தே நமது வாழ்க்கை அமையும். இயேசுவை இதயத்தில் வைத்திருந்தால் நாம் இறைவனுக்கு உகந்த வாழ்க்கையை வாழ்வோம். இறைவனை மகிழ்விக்கும் செயல்களைச் செய்வோம். ஆன்மீகம் ஆழப்படும் காரியங்களில் கவனம் செலுத்துவோம். உலக சிந்தனைகளான பணம், பதவி, புகழ், உல்லாசம் போன்றவை நமது இதயத்தில் வேரூன்றினால் அவற்றுக்குத் தான் நாம் நீர்வார்ப்போம். அப்போது இயேசு வெளியேற்றப்படுவார்.யார் உள்ளே யார் வெளியே என்பதில் தெளிவாக இருப்போம்.

3. அந்த இருவரும் மிகவும் கொடியவர்களாக இருந்தார்கள். காரணம் அவர்களுக்குள் இருந்த தீய ஆவிகளின் வேலை. அவர்கள் பிறருக்கும், தனக்கும் ஊறு விளைவிப்பவர்களாக இருந்தனர். கற்களைக் கொண்டு தங்கள் உடலை தாங்களே கீறிக்கொள்ளும் நிலையில் இருந்தனர்.

நமக்குள் என்ன ஆவி இருக்கிறது என்பதே நமது வாழ்க்கையையும் தீர்மானிக்கும். நாம் பிறரோடு எப்படி உறவு கொள்கிறோம் என்பதையும் அதுவே தீர்மானிக்கும். நாம் பிறருக்கு கொடுமை செய்பவர்களாக இருக்கிறோமா ? கருணை செய்பவர்களாக இருக்கிறோமா ? நமது உடலை காயப்படுத்துகிறோமா ? அது இறைவனின் ஆலயம் என கௌரவப்படுத்துகிறோமா ? நமது செயல்களை, நமது சிந்தனைகளை, நமது கோபத்தை ஆராய்வோம். நமது வாழ்வில் இறைவனின் ஆளுமை இல்லையேல், அதை பெற்றுக் கொள்ள முடிவெடுப்போம்.

4. தீய ஆவி பிடித்திருந்தவர்கள் சமூகத்திலிருந்து தனிமைப்படுத்தப்படுகின்றனர். அவர்கள் மீது உண்மையான அன்பு செலுத்த ஆட்கள் இல்லை. குடும்பம், நண்பர்கள், சமூகம் என அனைத்து நிலைகளிலும் புறக்கணிக்கப்பட்டிருக்கின்றனர். அவர்களுடைய வாழ்க்கை கல்லறைகளோடு இருக்கிறது. கல்லறைகள் சாவின் அடையாளம். கல்லறைகளோடு வாழ்க்கை என்பது சாவான செயல்களோடு செய்கின்ற வாழ்க்கை.

நமது வாழ்விலும் நாம் சுயநலம், பெருமை, விரோதம் போன்ற தீய ஆவிகளை உள்ளத்தில் நிரப்பும் போது தனிமைப்படுத்தப்படுகிறோம். ஒருவகையில் நாமே நம்மைத் தனிமைப்படுத்திக் கொள்கிறோம். கூட்டத்தில் இருந்தாலும் தனிமையாய் இருப்போம். நமது வாழ்க்கை பிறருக்கு எந்த வகையிலும் பயன்படாததாய் இருக்கும். அத்தகைய வாழ்க்கையை விலக்கி, மற்றவரோடு இணைந்து வாழும் அன்பு வாழ்க்கையை வாழ்வோம். அதற்கான ஆவியையே இதயத்தில் இருத்துவோம்.

5. “இறை மகனே, உமக்கு இங்கு என்ன வேலை? குறித்த காலம் வரும்முன்னே எங்களை வதைக்கவா இங்கே வந்தீர்?” என பேய்கள் அவரிடம் பேசின. பேய்களுக்கு வாழ்க்கையின் முடிவும், அவர்களின் முடிவும் என்ன என்பது தெரியும். இறுதித் தீர்ப்பு நாளும் தெரியும். எனவே தான் அவை பதட்டமடைகின்றன. தங்கள் காலத்துக்கு முன்பே இறைமகன் தங்கள் முன்னே நிற்கிறாரே என அவை பதட்டமடைகின்றன.

பேய்களுக்குத் தெரிந்த நியாயத் தீர்ப்பு நாள் அவற்றை அச்சப்படுத்துகின்றன. ஆனால் அதே நியாயத் தீர்ப்பு நாளைக் குறித்து நமக்கும் தெரியும். ஆனால் அது நம்மை சலனப்படுத்துவதில்லை. காரணம் அதன் உண்மைத் தன்மையும், வீரியமும் நமக்குள் ஆழமாய்ப் பதியவில்லை. இயேசு இறைமகன் என்பதை சாத்தானே உரக்கச் சொல்லி சாட்சி பகர்வது முரண். ஆனால், அது நமது விசுவாச வாழ்க்கைக்கான சாவாலின் குரல் என்றும் எடுத்துக் கொள்ளலாம்.

6. சாத்தான் நம்மை முழுமையாய் ஆக்கிரமிக்கும். பேய் பிடித்த நபரின் செயல்களை பேய் தான் தீர்மானிக்கிறது. பேச்சுகளை பேய் தான் தீர்மானிக்கிறது. நடவடிக்கைகளை பேய் தான் தீர்மானிக்கிறது. முடிவுகளை பேய் தான் தீர்மானிக்கிறது. அந்த மனிதர்கள் அவர்களுடைய இயல்பை முழுமையாக இழந்து விட்டு பேயின் இயல்புக்காய் வாழத் தொடங்கி விடுகின்றனர்.

நமது வாழ்க்கையில் நமது உள்ளத்தில் என்னென்ன தீய ஆவிகள் இருக்கின்றன ? பணம், புகழ், பதவி, ஆடம்பரம், உல்லாசம், கேளிக்கை, சிற்றின்பம் என என்ன இருந்தாலும் அவை தான் நம்மை முழுமையாய் ஆக்கிரமிக்கும். நமது செயல்களும், பேச்சும், முடிவுகளும் அவற்றைத் திருப்திப்படுத்துவதாகவே இருக்கும். எனவே நமது உள்ளே அத்தகைய ஆவிகளை நிரப்பாமல் இருப்போம்.

7. இயேசு தருகின்ற விடுதலை முழுமையானது. உண்மையானது. பேய் பிடித்த இருவரும் ஒரே வினாடியில் பேய்கள் நீங்கப்பெற்று வாழ்க்கைக்குள் வந்தனர். அவர்களுடைய வாழ்க்கை முறை மாறியது. ஆடைகள் அணிந்து முழு மனிதராக மாறுகின்றனர். சாதாரண வாழ்க்கையிலிருந்து முழுமையான யூ டர்ன் அடித்து அவர்களுடைய வாழ்க்கை மாறுகிறது.

நமது வாழ்க்கையிலும், இதயத்தை ஆக்கிரமித்திருக்கும் இருட்டை இறைவனைக் கொண்டு விரட்டும் போது நமக்கு முழுமையான விடுதலை கிடைக்கிறது.விடுதலை கிடைத்த பின் நமது வாழ்க்கை முழுமையாய் இறைவன் விரும்பும் வாழ்க்கையாய் மாறிப் போகும். அதற்கு நாம் நமது மனதை மூடிக் கிடக்கும் மாயையான ஆசைகளை விட்டு விட்டு ஆண்டவரைப் பற்றிக் கொள்ளும் ஆர்வம் கொள்ள வேண்டும்.

8. ‘எங்களை பன்றிகளிடம் அனுப்பும்’ என தீய ஆவிகள் கத்தின. இயேசு அவற்றை பன்றிகளிடையே துரத்தினார். தீய ஆவிக்கு பன்றிகளே போதுமானதாய் இருக்கிறது. தூய ஆவிக்கு தான் இதயங்கள் தேவைப்படுகின்றன. தீய ஆவியை இயேசு விரட்டுகிறார், தூய ஆவியை இறைவன் அனுப்புகிறார். பிலேயாமிடம் கழுதையை, எலியாவிடம் காகத்தை இறைவன் அனுப்புகிறார்.

நமது வாழ்க்கையில் நாம் தூய ஆவியை வேண்டிப் பெற்றுக் கொள்ளாவிடில், தீய ஆவிகள் நம்மை அண்டிவந்து பற்றிக் கொள்ளும். பின்னர் இறைவனின் அருளினால் மட்டுமே அவை விடைபெறும். தீய ஆவிகள் அழிவதில்லை. அவை இடம் மாறி இடம் மாறி பயணித்துக் கொண்டே இருக்கும். நமது வாழ்க்கையில் நமது ஆசைகள், முதன்மைச் சிந்தனைகள் இவற்றைக் கவனிப்போம். அவை தூய ஆவியின் கனிகளாய் இருக்கின்றனவா ? இல்லை தீய ஆவியின் களைகளாக இருக்கின்றனவா ?

9. பேய்கள் பன்றிகளில் நுழைந்தபோது பன்றிகள் தண்ணீரில் பாய்ந்து இறந்து போயின. சுமார் இரண்டாயிரம் பன்றிகள். மிகப்பெரிய பொருளாதார இழப்பு. ஊரில் ஒதுக்கப்பட்ட இரண்டு பேர் நலமடைவதை விட பொருளாதாரமே அவர்களுக்கு முக்கியமானதாய் இருந்தது. மனித நேயத்தை விட, செல்வ நேசமே அதிகமாய் இருந்தது. எனவே அவர்கள் இயேசுவை அந்த இடத்தை விட்டு அகலுமாறு வேண்டினர். இவர் இங்கே இருந்தால் இன்னும் நிறைய பொருளாதார இழப்பு ஏற்படுமோ என பயந்தனர்.

நமது வாழ்க்கையிலும் இயேசு வந்தால் இழப்புகள் ஏற்படும் என அஞ்சுகிறோம். நமது ஆன்மீக வாழ்க்கை தெளிவடைந்து விடும் எனும் மகிழ்ச்சியை விட நமக்கு இழப்பு வருமோ எனும் அச்சமே அதிகமாய் இருக்கிறது. நமது புகழுக்கும், நமது பணத்துக்கும், நமது தொழிலுக்கும் இயேசுவால் நஷ்டம் வந்து விடுமோ என அஞ்சுகிறோம். அந்த பயமே இயேசுவை நாம் ஏற்றுக்கொள்ளாததன் காரணமாய் இருக்கலாம். அத்தகைய பயங்களை உதறுவதே முதல் தேவை.

10. சுகமடைந்தவர் இயேசுவிடம் வந்து, ‘நானும் உம்மோடு வருகிறேன்’ என்று சொல்ல, இயேசுவோ “உமது வீட்டிற்குப் போய் ஆண்டவர் உம்மீது இரக்கங் கொண்டு உமக்குச் செய்ததையெல்லாம் உம் உறவினருக்கு அறிவியும்” என்றார். நற்செய்தி அறிவித்தலின் பணி வீடுகளில் தொடங்க வேண்டும். அது பின்னர் விரிவடைய வேண்டும் என்பதே இயேசுவின் போதனை. எல்லா இடங்களிலும் இயேசு போதிக்க முடிவதில்லை, எனவே இயேசு அவருக்கான நபர்களை அனுப்புகிறார். பேய்கள் நீங்கிய அந்த மனிதர், ‘தெக்கபோலி’ முழுதும் நற்செய்தி அறிவித்தார். அதாவது பத்து நகர்களில் நற்செய்தியை அறிவித்தான். மக்கள் முன்னிலையில் ஒரு சாட்சியாய் வாழ்ந்தார்.

நமது பழைய வாழ்க்கை எப்படி இருந்தாலும், இயேசுவின் தூய்மையாக்கலுக்குப் பிறகு நாம் நற்செய்தி அறிவிப்பவர்களாக மாறுகிறோம். இல்லத்தில், உறவினரிடம் இந்த பணி தொடங்குகிறது. எப்போது யாருக்கு அழைப்பு வரும் என்பது தெரியாது. அழைக்கப்படும் அழைப்பில் நிலையாக இருக்க வேண்டும். இயேசுவோடு நடப்பது மட்டுமல்ல, இயேசுவைச் சுமந்து நடப்பதும் இறைவனின் அழைத்தலே !

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் இருத்துவோம்.

 

Posted in Articles, Miracles of JESUS

இயேசு செய்த புதுமைகள் 11 : யாயிர் மகள் குணமடைதல்

இயேசு செய்த புதுமைகள் 11 : யாயிர் மகள் குணமடைதல்

Image result for Jesus raises the daughter ofமத்தேயு 9:18, 19, 23..26
மார்க் 5 : 21..24; 35..43

இயேசு படகேறி, கடலைக் கடந்து மீண்டும் மறு கரையை அடைந்ததும் பெருந்திரளான மக்கள் அவரிடம் வந்து கூடினர். அவர் கடற்கரையில் இருந்தார். தொழுகைக் கூடத் தலைவர்களுள் ஒருவரான யாயிர் என்பவர் வந்து, அவரைக் கண்டு அவரது காலில் விழுந்து, “என் மகள் சாகுந்தறுவாயில் இருக்கிறாள். நீர் வந்து அவள்மீது உம் கைகளை வையும். அப்போது அவள் நலம் பெற்றுப் பிழைத்துக்கொள்வாள்” என்று அவரை வருந்தி வேண்டினார்.
இயேசுவும் அவருடன் சென்றார். பெருந்திரளான மக்கள் அவரை நெருக்கிக் கொண்டே பின்தொடர்ந்தனர்.

அவர் தொடர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, தொழுகைக் கூடத் தலைவருடைய வீட்டிலிருந்து ஆள்கள் வந்து, அவரிடம், “உம்முடைய மகள் இறந்துவிட்டாள். போதகரை ஏன் இன்னும் தொந்தரவு செய்கிறீர்?” என்றார்கள்.

அவர்கள் சொன்னது இயேசுவின் காதில் விழுந்ததும், அவர் தொழுகைக்கூடத் தலைவரிடம், “அஞ்சாதீர், நம்பிக்கையை மட்டும் விடாதீர்” என்று கூறினார். அவர் பேதுரு, யாக்கோபு, யாக்கோபின் சகோதரரான யோவான் ஆகியோரைத் தவிர வேறொருவரையும் தம்முடன் வரவிடவில்லை.

அவர்கள் தொழுகைக் கூடத் தலைவரின் வீட்டிற்குச் சென்றார்கள். அங்கே அமளியையும் மக்கள் அழுது ஓலமிட்டுப் புலம்புவதையும் இயேசு கண்டார். அவர் உள்ளே சென்று, “ஏன் இந்த அமளி? ஏன் இந்த அழுகை? சிறுமி இறக்கவில்லை, உறங்குகிறாள்” என்றார். அவர்கள் அவரைப் பார்த்து நகைத்தார்கள்.

ஆனால் அவர் அனைவரையும் வெளியேற்றியபின், சிறுமியின் தந்தையையும் தாயையும் தம்முடன் இருந்தவர்களையும் கூட்டிக் கொண்டு, அச்சிறுமி இருந்த இடத்திற்குச் சென்றார். சிறுமியின் கையைப் பிடித்து அவளிடம், “தலித்தா கூம்” என்றார். அதற்கு, “சிறுமி, உனக்குச் சொல்லுகிறேன், எழுந்திடு” என்பது பொருள். உடனே அச்சிறுமி எழுந்து நடந்தாள். அவள் பன்னிரண்டு வயது ஆனவள். மக்கள் பெரிதும் மலைத்துப்போய் மெய்ம்மறந்து நின்றார்கள். “இதை யாருக்கும் தெரிவிக்கக் கூடாது” என்று அவர் அவர்களுக்குக் கண்டிப்பாய்க் கட்டளையிட்டார்; அவளுக்கு உணவு கொடுக்கவும் சொன்னார்.

***

யாயீர் என்பவர் யூதர்களுடைய தொழுகைக் கூடம் ஒன்றின் தலைவர். அவருடைய மகள் சாகும் தருவாயில் இருந்தபோது அவர் இயேசுவைத் தேடி வருகிறார். பணம், செல்வாக்கு, மதம் எதுவும் கை கொடுக்காத சூழலில் அவர் வாழ்வளிக்கும் இறைவனைத் தேடி வருகிறார். இயேசு வரும் முன் அந்த சிறுமி இறந்து விடுகிறார். இயேசு இறந்து போன அந்த சிறுமிக்கு உயிர் கொடுக்கிறார்.

இந்த இறைவார்த்தைகள் நமக்கு பல்வேறு சிந்தனைகளை தருகின்றன.

Image result for Jesus pencil art1. தனது மகள் சாகும் தருவாயில் இருக்கும் போது யாயீர் சரியான முடிவை எடுக்கிறார். வாழ்வளிக்கும் இயேசுவைத் தேடி வருகிறார். மகள் எப்போதுவேண்டுமானாலும் இறக்கலாம் எனும் நிலை. அழுகின்ற தாய்க்கு ஆறுதலாய் இருக்க வேண்டுமே எனும் சிந்தனை ஒரு புறம் அழுத்த அவர் இயேசுவைத் தேடிச் செல்ல முடிவெடுக்கிறார்.

‘மரணத்துக்காகக் காத்திருக்காமல், வாழ்வைத் தேடிச் சென்றார்” யாயீர். நமது வாழ்க்கையிலும் பல்வேறு சூழல்கள் நம்மை எழவிடாமல் அழுத்திப் பிடிக்கின்றன. அப்போது நாம் என்ன செய்கிறோம் ?. வாழ்வளிக்கும் இறைவனைத் தேடிச் செல்கிறோமா ? இல்லை வீழ்ந்த இடத்திலேயே கிடக்கிறோமா என சிந்திப்போம். நமது வாழ்வில் பாவத்தினால் செத்துக்கொண்டிருப்பதை வெறுமனே வேடிக்கை பார்க்கிறோமா, பாவத்திலிருந்து மீட்பவரைத் தேடிச் செல்கிறோமா ?

Image result for Jesus pencil art2. யாயீர் என்பவர் தொழுகைக் கூடத்தின் தலைவன். ஊரில் அனைவராலும் மதிக்கப்படுபவன். மத சிந்தனைகளில் ஊறியவன். ஆன்மீகவாதி என மக்களால் மரியாதையோடு பார்க்கப்படுபவன். இயேசுவைத் தேடிச் சென்றால் அவருடைய சக மதவாதிகளால் தூற்றப்படலாம், அல்லது இவரது ஆன்மீக பலத்தை மக்கள் சந்தேகப்படலாம். ஆனால் அவர் அதைப்பற்றியெல்லாம் கவலைப்படவில்லை. இயேசுவைத் தேடிச் சென்றார்.

தூற்றுபவர்கள் தூற்றிக் கொண்டே தான் இருப்பார்கள். குறை கண்டுபிடிப்பவர்கள் வாழ்நாள் முழுதும் குறைகண்டுபிடித்துக் கொண்டே தான் இருப்பார்கள். நாம் பிறருடைய கருத்துகளுக்குப் பயந்து அமைதியாய் இருக்கிறோமா ? போலியான அந்த பிம்பங்களையெல்லாம் தாண்டி இயேசுவைத் தேடிச் செல்கிறோமா என்பதை சிந்தித்துப் பார்ப்போம்

Image result for Jesus pencil art3. இயேசுவை நெருங்கிய அவர் அவருடைய பாதங்களில் விழுகிறார். மரியாதை பெற்றுப் பழக்கப்பட்ட மனிதர் இப்போது மரியாதை கொடுக்க வருகிறார். நமது கர்வத்தின் அத்தனை கிரீடங்களையும் உடைத்து தாழ்மையின் தாழ்வாரங்களில் நடக்கும் போது தான் இயேசுவின் வழியில் வருகிறோம் என்று அர்த்தம். நம்மை முற்றிலும் தாழ்த்தி இறைவனின் பாதத்தில் விழும்போது மட்டுமே வாழ்க்கையில் எழ முடியும்.

யாயீர் என்பவர் செய்த அந்த செயல், அவர் தனது அத்தனை அந்தஸ்தையும் கழற்றி விட்டு முழுமையாய் இயேசுவை நம்பி வந்தார் என்பதன் அடையாளம். நமது வாழ்விலும் இயேசுவின் பாதத்தில் விழ தடையாய் இருக்கும் அத்தனை பெருமைகளையும் தாண்டுவோம்.

Image result for Jesus pencil art4. “நீர் வந்து அவள்மீது உம் கைகளை வையும். அப்போது அவள் நலம் பெற்றுப் பிழைத்துக்கொள்வாள்” என இயேசுவிடம் வேண்டுகிறார் யாயீர். தனது மகள் சாகும் நிலையில் இருக்கிறார். எல்லா மருத்துவ வழிகளையும் பரிசோதித்துப் பார்த்தாயிற்று. எல்லாரும் செபித்தும் பார்த்தாயிற்று. கடைசி சரண் இயேசு மட்டுமே. அதையே யாயீர் செய்தார். ஆனால் இயேசு நேரடியாய் வந்து அவள் மீது கையை வைத்தால் மட்டுமே அவள் பிழைத்துக் கொள்வாள் என அவர் நினைக்கிறார்.

“இயேசுவால் முடியும்” என்பதை நம்பும் நாமும், பல வேளைகளில் ஒரு குறிப்பிட்ட வழியில் மட்டுமே அவர் நமக்கு உதவி செய்ய முடியும் என அவருடைய வல்லமையை குறைத்து மதிப்பிட்டு விடுகிறோம். நமது வேண்டுதல்களை இறைவனிடம் சொல்லும் போது, எப்படி அவர் செயல்படவேண்டும் எனும் நிபந்தனைகள் விதிப்பது அறிவீனம் என்பதை உணர்வோம்.

Image result for Jesus pencil art5. “உம்முடைய மகள் இறந்துவிட்டாள். போதகரை ஏன் இன்னும் தொந்தரவு செய்கிறீர்?” என யாயீரின் மகள் இறந்ததும் தகவல் வருகிறது. யாயீர் உடைந்து போகிறார். செய்தி கொண்டு வந்தவர்களுடைய மனநிலையோ “இனிமேல் இயேசுவாலும் முடியாது” என்பதாகத் தான் இருந்தது. உயிர் இருந்தபோது வந்திருந்தால் ஒருவேளை சுகமாக்கியிருக்கலாம், ஆனால் இறந்த பின் நிச்சயம் முடியவே முடியாது என்பதே அவர்களுடைய எண்ணமாய் இருந்தது.

இயேசுவை நாமும் பல வேளைகளில் இப்படித் தான் பார்க்கிறோம். ஒரு காய்ச்சல் வந்தால் இயேசுவிடம் வருவதில்லை, நாலு நாளாக காய்ச்சல் விடாவிட்டால் இயேசுவிடம் வருகிறோம், ஒருவேளை இனிமேல் பிழைக்க முடியாது எனும் நோய் என சொல்லிவிட்டால், “இயேசுவாலும் முடியாது” எனும் நிலமைக்கு வந்து விடுகிறோம். நமக்கு வந்த, வருகின்ற, வரப்போகின்ற எல்லா பிரச்சினைகளை விடவும் இயேசு பெரியவர் எனும் உண்மை நமக்குத் தெரிந்து இருக்க வேண்டும்.

Image result for Jesus pencil art6. தனது மகள் இறந்த செய்தி யாயீரை உடைத்திருக்கும். வரும் வழியில் கொஞ்சம் சீக்கிரம் வந்திருந்தால் மகள் பிழைத்திருப்பாள் என நினைத்திருக்கலாம். வரும் வழியில் இயேசு நேரம் செலவிட்டு பன்னிரண்டு ஆண்டு நோயால் வாடிய ஒரு பெண்ணுக்கு சுகமளித்திருந்தார். ஒருவேளை இயேசு அப்படி நேரம் செலவிடாமல் இருந்திருக்க வேண்டும் என யாயீர் நினைத்திருக்கலாம்.

நமது வாழ்க்கையிலும் இயேசு நமது செபங்களுக்குப் பதிலளிக்க காலம் தாழ்த்துவது போல நாம் உணரலாம். நாம் கேட்டபின் செபம் செய்த பலருக்கு செபத்துக்கான பதில் வந்திருக்கலாம். நம்முடைய செபத்துக்கான பதில் தாமதமாகியிருக்கலாம். எதைப்பற்றியும் நாம் கவலைப்படத் தேவையில்லை. கடவுள் சினியாரிடி பார்த்து செபத்துக்கு பதில் கொடுப்பவர் அல்ல. இயேசுவின் நேரம் கன கட்சிதம். அது எப்போது என்பதை அவரே அறிவார்.

Image result for Jesus pencil art7. “அஞ்சாதீர், நம்பிக்கையை மட்டும் விடாதீர்” என இயேசு யாயீரிடம் சொல்கிறார். மகள் இறந்து விட்டாள் என மக்கள் சொன்னது யாயீரின் நம்பிக்கையை உடைத்தது. இனிமேல் இயேசுவால் எதுவும் செய்ய முடியாது எனும் சிந்தனை அவருடைய மனதிலும் எழுந்திருக்கலாம். கவலையும் பயமும் அவரை ஆட்கொண்டிருக்கலாம். ஆனால் இயேசு அவரிடம், “அஞ்சாதீர், நம்பிக்கையை மட்டும் விடாதீர்” என்கிறார். எங்கே நம்பிக்கை இருக்கிறதோ அங்கே அச்சம் இருப்பதில்லை. எங்கே அச்சம் இருக்கிறதோ அங்கே நம்பிக்கை விடைபெற்று விடுகிறது.

நமது வாழ்விலும் நாம் பல்வேறு விஷயங்களை இறைவனிடம் கேட்கிறோம். சில நிகழ்வுகள் நம்மை பயமுறுத்துகின்றன. சில நோய்கள், சில வேலைகள், சில பிசினஸ் விஷயங்கள், சில பாதுகாப்பு விஷயங்கள் நம்மை பயமுறுத்துகின்றன. அனைத்தையும் இயேசு பார்த்துக் கொள்வார் எனும் விசுவாசம் நம்மை பயமில்லாமல் இயங்க வைக்கும். அத்தகைய விசுவாசம் வேண்டும் என்கிறார் இயேசு.

Image result for Jesus pencil art8 “ஏன் இந்த அமளி? ஏன் இந்த அழுகை? சிறுமி இறக்கவில்லை, உறங்குகிறாள்” என இயேசு சொன்னபோது மக்கள் நகைத்தார்கள். அவரைப் பொறுத்தவரை மரணம் என்பது நித்திரை. நியாயத் தீர்ப்புக்காகக் காத்திருக்கும் நித்திரை. மக்களோ அதைப் புரிந்து கொள்ளவில்லை. நகைத்தார்கள். இயேசு கவலைப்படவில்லை. தன்னை நகைப்பவர்களையோ, ஏளனம் செய்பவர்களையோ அவர் என்றைக்குமே பொருட்படுத்தியதில்லை. அமைதியாக தனது வேலையைப் பார்த்தார்.

நாமும், நமது வாழ்க்கையில் இயேசுவை நகைக்கும் பலரைச் சந்திக்கிறோம். அவை நம்மைக் காயப்படுத்தக் கூடாது. அது நிந்திப்பவர்களுக்கும் இயேசுவுக்கும் இடையேயான விஷயம் என விட்டு விட வேண்டும். ‘பழிவாங்குதல் என் வேலை’ எனும் இறைவனின் வார்த்தையை மனதில் கொள்ள வேண்டும். இயேசுவின் வார்த்தைகளை எந்த வகையிலும் நகைப்பவர்களாக நாம் இருக்கக் கூடாது.

Image result for Jesus pencil art9. “சிறுமி, உனக்குச் சொல்லுகிறேன், எழுந்திடு” என பொருள் படும் தலித்தாகூம் எனும் வார்த்தையை இயேசு சொன்னதும் சிறுமி உயிர்பெற்று எழுந்தார். நானே வாழ்வும் உயிரும் என்றவர் இயேசு. அதை இங்கே நிரூபிக்கிறார். வாழ்க்கை வந்ததும் மரணம் தோற்று விடுகிறது. வாழ்வின் வார்த்தைகள் மரணத்தின் கல்லறைகளை உடைக்கின்றன. வெளிச்சம், இருளை விரட்டி விடுகிறது.

நமது வாழ்க்கையில் பாவத்தின் ஆளுமை நம்மை இறந்தவர்களாக மாற்றி விடலாம். அப்போது இறைவனுடைய வார்த்தைகளே நம்மை திரும்ப அழைத்து வரும் ஆயுதம் என்பதை உணர வேண்டும். இறைவனுடைய வார்த்தைகளை நமது வாழ்வின் ஆதாரமாகப் பற்றிக் கொண்டு பாவம் எனும் மரண பள்ளத்திலிருந்து வெளியே வர வேன்டும்.

Image result for Jesus pencil art10. “இதை யாருக்கும் தெரிவிக்கக் கூடாது” என இயேசு கட்டளையிட்டார். இயேசுவின் முதன்மைப் பணி நலமளிப்பதோ, உயிரளிப்பதோ அல்ல பாவத்தில் வாழும் மக்களுக்கு மீட்பளிப்பது. எனவே தான் தன்னை நாடி வரும் மக்கள் உலகத் தேவைகளை விட விண்ணகத் தேவைகளையே விரும்பி வர வேண்டும் என இயேசு விரும்பினார். எனவே தான் இதை யாருக்கும் சொல்ல வேண்டாம் என்று கூறினார். பின் அந்த சிறுமிக்கு உணவு கொடுக்கச் சொன்னார். அது அவர் உலகத் தேவைகளை உதாசீனம் செய்யவில்லை என்பதன் வெளிப்பாடு.

நாமும் இயேசுவை எதற்காக அணுகுகிறோம் ? எதைத் தேடுகிறோம் என்பதில் கவனமாய் இருக்க வேண்டும். நமது தேடல் உலக செல்வங்களா, இறைமகனா ? தேவைகளற்ற தேடலே இறைவனின் விருப்பம். நாம் மீட்புக்காக இறைவனைத் தேடுபவர்களாக இருக்க வேண்டும்.

 

Posted in Articles, Sunday School

மறைக்கல்வி SKIT : வருகையின் நாள்

Image result for heaven phone

நடிகர்கள் : மிக்கேல், ஆபிரகாம், பீட்டர், தாவீது

காட்சி :

மேடையின் நடுவே ஒரு மேஜை. மேஜையில் பூமியைப் பார்க்கும் ஒரு ஸ்கேனர். அருகில் ஒரு தொலை பேசி. மைக்கேல் அருகில் நிற்கிறார்.

தொலைபேசி அடிக்கிறது.

மைக்கேல் : ஹலோ… குட்மார்னிங் சார். என்னது ? இன்னிக்கேவா ? என்னது இப்பவேவா ? யாரும் எதிர்பார்த்திருக்க மாட்டாங்களே… ( கொஞ்சம் அமைதி ) உண்மை தான் சார். அவங்கதான் கவனமா இருக்கணும். ஆனாலும் கொஞ்சம் பேர்….. சரி சரி… ஓ.கே .. உடனே எல்லா ஏற்பாடையும் பண்ணிடறேன்.

போனை வைத்து விட்டு இன்னொருவருக்குப் போன் செய்கிறார்.

மைக்கேல் : ஹலோ. தூங்காதீங்க, எழும்புங்க. எல்லாரையும் தயார் பண்ணுங்க…. என்ன விஷயமா ? இன்னிக்குதான் அந்த நாளாம்… ( கொஞ்சம் அமைதி ) ஆமா.. இன்னிக்கு தான்..

அப்போது கபிரியேல் ஒரு பாடல் பாடிக் கொண்டே உள்ளே வருகிறார்.

கபிரியேல் : வாவ்..வாவ்..வாவ்… என்ன அழகான நாள் இது. சூடா ஒரு கப் காபி குடிச்சுட்டு தூங்கணும்.  ( அப்போது தான் மைக்கேலைப் பார்க்கிறார் ) ஹே… மைக்கேல்… ஹவ் ஆர் யூ ? ஒரு வடை கிடைக்குமா ?

மைக்கேல் : கபிரியேல்…. வடை சாப்பிட டைம் இல்லை. போய் உங்க எக்காளத்தையும், குரலையும் தயார் பண்ணி வையுங்க.

கபிரியேல் : என்னோட உதடுகளும், எக்காளமும் எப்பவுமே ரெடிதான் மைக்கேல்…

டோண்ட் வர்ரி.

மைக்கேல் : ஓ… அப்படின்னா… எப்போ வேணும்ன்னாலும் எக்காளம் ஊதிடுவீங்க… ?

கபிரியேல் : (அலட்சியமாக ) யா…யா… நோ பிராப்ளம்.

மைக்கேல் : அப்போ உங்களுக்குப் பிரச்சினையில்லை. ஏன்னா இண்ணிக்கு தான் அந்த நாள் !

கபிரியேல் : (பாட்டு போல )  எல்லாமே ரெடி தான்… ரெடி தான் …ரெடி தான் ( திடீரென திடுக்கிட்டவராய் ) என்னது ? இன்னிக்கா ? ஐயோ இருக்காதே… என்னோட எக்காளம் எங்கே இருக்குன்னே தெரியலையே. பிராக்டீஸ் பண்ணி ரொம்ப நாள் ஆச்சே… என்னோட கொயர் டீம் இன்னும் குறட்டை விட்டு தூங்கிட்டு இருக்காங்களே…  நிஜமாவா சொல்றே மைக்கேல்… இன்னிக்கா ? இன்னிக்கேவா ?

மைக்கேல் : கடவுள் கால் பண்ணி சொன்னாருப்பா.. இன்னிக்கு தான் அந்த நாள்.

கபிரியேல் : அடடா….. நான் இன்னும் ரெடியா இல்லையே… ஆபிரகாமை உடனே போய் பாக்கணும். எங்கே இருக்காரோ தெரியலையே.

 (கபிரியேல் ஓடத் துவங்கும் போது ஆபிரகாம் வருகிறார் )

ஆபிரகாம் : என்னப்பா கபிரி…. எங்கே பறக்கிறே ? ஒரே குஷி மூட்ல இருக்கே போல இருக்கு ?

கபிரியேல் : ஐயா.. நான் இன்னும் ரெடியா இல்லையே…. என்ன செய்வேன் ?

ஆபிரகாம் : என்னப்பா ஆச்சு இவனுக்கு ? நான் ரெடி இல்லேன்னு சொல்றான். ஏதாச்சும் போட்டி நடக்கப் போவுதா ?

மைக்கேல் : இரண்டாம் வருகை நாளுக்கு அவரு தயாரா இல்லேன்னு சொல்றாரு…

ஆபிரகாம் :  அடடா… பாவம். நான் எல்லாரும் ரெடியா இருப்பாங்கன்னு நினைச்சேன். எனி வே… அதுக்கு இன்னும் நூறு வருஷமோ, ஆயிரம் வருஷமோ… ஆகும்னு நினைக்கிறேன். அதெல்லாம் கடவுளுக்குத் தான் தெரியும்.

மைக்கேல் : என்ன சொல்றீங்க ? விஷயம் தெரியாதா ? நாளெல்லாம் டிசைட் பண்ணியாச்சு ?

ஆபிரகாம் : ஓ… நிஜமாவா ? எப்போ

மைக்கேன் : டுடே….

ஆபிரகாம் : வாட்…. என்ன சொல்றே… இன்னிக்கா ? எந்த அறிகுறியும் இல்லையே… ஏதாச்சும் நிறைய அறிகுறி வரும்ன்னு நினைச்சேனே… ஆர் யூ ஷுயர் ?

மைக்கேல் : ஒரு ஆள் எனக்கு போன் பண்ணி விஷயத்தை சொன்னாரு

ஆபிரகாம் : தெரியாம சொல்லியிருப்பாருப்பா… யார் சொன்னது ? எஸ்தரா ? ரூத்தா ?

மைக்கேல் : சர்வ வல்லவர் !

ஆபிரகாம் : என்ன சொல்றே ? கடவுளே கால் பண்ணி சொன்னாரா ?

மைக்கேல் : ஆமா…

ஆபிரகாம் : ஐயோ… நான் ரெடியா இல்லையே…. இஸ்ரேல் எப்படியிருக்கோ ?. இந்த நேரம் பாத்து மோஸசும் ஆரோனும் எங்கோ போனாங்களோ தெரியலயே… ( ஆபிரகாம் விரைவாய் போகிறார் )

( பீட்டர் வருகிறார் )

பீட்டர் : ஹா… என்னப்பா, நம்ம தாத்தா இந்த ஓட்டம் ஓடறாரு. ஏதோ இரண்டாம் வருகை தான் வந்தது போல !

மைக்கேல் : நீங்க என்ன நினைக்கிறீங்க….

பீட்டர் : ஒருபக்கம் என்னடான்னா ஆபிரகாம் ஓடறாரு, இன்னொரு பக்கம் கபிரியேல் எக்காளத்தை ஊதி பிராக்டீஸ் பண்றாரு… அப்பப்பா… எல்லாரும் சட்டுன்னு பிஸி ஆயிட்டாங்க…

மைக்கேல் : நீங்களும் பிஸி ஆயிடுங்க பீட்டர்

பீட்டர் : ஏன் ? ஐ ஆம் கோயிங் டு டேக் சம் ரெஸ்ட்.

மைக்கேல் : இனிமே ரெஸ்ட் கிடையாது பீட்டர்..

பீட்டர் : ஏன் மைக்கேல்.. என்னாச்சு ?

மைக்கேல் : இன்னிக்கு இரண்டாம் வருகை நாள் !

பீட்டர் : (அலறுகிறார் ) வாட்ட்ட்ட் ? இன்னிக்கா ? கடவுள் ஒண்ணுமே சொல்லலையே….

மைக்கேல் : என்ன சொல்லணும். எல்லாரும் தயாரா இருக்கணும்ன்னு சொல்லியிருக்காரா இல்லையா ?

பீட்டர் : சொல்லியிருக்காரு… பட், இன்னும் நான் கதவை துடைக்கல. புக்கை எடுத்து தயாரா வைக்கல. சாவியை எங்கே வெச்சேன்னா ஞாபகம் இல்லை… போய் தேடணும்.  (பதட்டத்துடன் ) யாரையாச்சும் ஹெல்ப் க்கு கூப்பிடணும்… ஹே… தாமஸ்…. பவுல்.. எங்கேப்பா இருக்கீங்க

தாவீது உள்ளே வருகிறார்.

தாவீது : வாட்ஸ் அப் கபிரியேல்… நல்லா இருக்கீங்களா ?

மைக்கேல் : நல்லா இருக்கேன் தாவீது.. நீங்க எப்படி இருக்கீங்க ?

தாவீது :               நல்லா இருக்கேன்… என்ன ஒரே பரபரப்பா இருக்கு ? கெஸ்ட் யாராச்சும் வராங்களா ?

மைக்கேல் : உங்க இசைக்குழு எல்லாம் ரெடியா ?

தாவீது : எப்பவுமே ரெடி தான்…

மைக்கேல் : இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல இரண்டாம் வருகை !

தாவீது : வாட்… இன்னிக்கா, இப்போவா ? சுவர்க்கத்துல அவ்வளவு இடம் இருக்கா ? ரூம்ஸ் எல்லாம் ரெடி பண்ணியாச்சா ? சில பில்டிங்ல மெயிண்டனன்ஸ் வேலை நடந்திட்டிருந்துதே முடிஞ்சிடுச்சா…

மைக்கேல் : கடவுளுக்குத் தெரியும் அவர் என்ன பண்றாருன்னு. சோ, அதைப் பற்றியெல்லாம் நாம கவலைப் படத் தேவையில்லை டேவிட்.

தாவீது : இருந்தாலும். அவ்ளோ கூட்டத்தை….

மைக்கேல் : ரொம்ப கம்மியான ஆட்கள் தான் வருவாங்கன்னு நினைக்கிறேன். இப்போ தான் ஸ்கேனர் வழியா பூமியைப் பாத்தேன். அங்கே யாருக்குமே இந்த விஷயம் இன்னும் தெரியல. எல்லாரும் ரொம்ப அலட்சியமா இருக்காங்க. பாத்தா யாருமே தயாரா இருக்கிற மாதிரி தெரியல.

தாவீது : நீங்க சொல்றதைப் பாத்தா சின்னப் பிள்ளைங்க மட்டும் தான் சுவர்க்கத்துல நிரம்புவாங்க போல…

மைக்கேல் : நானும் அப்படித் தான் நினைக்கிறேன்.

(அப்போது போன் அடிக்கிறது )

மைக்கேல் : எஸ் லார்ட்… வி ஆர் ரெடி…

நீங்கள் தயாராய் இருந்தாலும், இல்லா விட்டாலும்… இதோ அந்த நாள் வருகிறது ! வந்தே விட்டது !

 

Posted in Articles

சிறுவர் மறைக்கல்வி : தாழ்மை

 

தாழ்மை

 Image result for boy speaking mic

அவையோருக்கு என் அன்பின் வணக்கங்கள்.

இன்று நான் தாழ்மை என்பதைப் பற்றி உங்கள் முன்னால் தாழ்மையுடன் சில கருத்துக்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளலாம் என நினைக்கிறேன்.

கிறிஸ்தவ வாழ்க்கை தாழ்மையின் மீது தான் கட்டி எழுப்பப் பட்டிருக்கிறது. தாழ்மை எனும் அஸ்திவாரம் இல்லாவிட்டால் கிறிஸ்தவ வாழ்க்கை வலுவற்றதாகி விடுகிறது.,

புதிய ஏற்பாட்டைப் பார்த்தோமானால், அதன் அடி நாதமாய் அமைந்திருப்பதே தாழ்மை தான்.

தாழ்மை வாழ்வின் உன்னத இடங்களை எட்டிப் பிடிக்கவைக்கிறது

கிறிஸ்து சொன்ன வாழ்க்கை முறையைக் கட்டி எழுப்ப வைக்கிறது.

தாழ்மை உடையவர்களாக இருப்பவர்களே மிக உயர்ந்தவர்கள் – என்கிறார் ரவீந்திர நாத் தாகூர். சுயநலம் எனும் புதை குழியிலிருந்து மனிதனை மேலே தூக்குவது தாழ்மையே.

கிறிஸ்தவம் நமக்கு தாழ்மையின் பல நிலைகளைப் போதிக்கிறது.

கிறிஸ்துவில் சரணடைதலே தாழ்மையின் முதல் படி என நமக்குப் போதிக்கிறது புதிய ஏற்பாடு.

கடவுள் தனது மகனை இந்த உலகிற்கு அனுப்ப விரும்பியபோது தூதரை மரியாளிடம் அனுப்பினார். மரியாள் தன்னைத் தாழ்த்தினார்.

இறைவனை கருக்கொண்டு உருக்கொடுக்க தன்னையே ஒப்புக் கொடுத்தார்.

தாழ்மை அவரை தாய்மையாய் மாற்றியது.

அதுவும் இறைமகன் இயேசுவையே கருத்தாங்கும் தாய்மை.

 உலகோர் கூற்றுகள் குறித்துக் கவலையில்லை, யோசேப்பின் சந்தேகங்கள் குறித்தும் சஞ்சலமில்லை. கடவுளின் கட்டளைக்காகத் என்னைத் தாழ்த்தி அர்ப்பணிப்பதே முதல் தேவை என்பதை மரியாள் உணர்ந்தாள்.

இறைவனுக்குப் பிரியமானவராய் மாறினார். தாழ்மை ஒரு மனிதனை இறைவனுக்குப் பிரியமானவராக மாற்றுகிறது.

இயேசுவின் வருகையே தாழ்மையின் வெளிப்பாடு தான். கடவுளின் மகனாக விண்ணுலகில் கோலோச்சிக் கொண்டிருந்த இயேசு, மனித உருவில் மண்ணுலகிற்கு வந்ததே தாழ்மையின் வடிவம் தான். அந்த தாழ்மை நிலையிலும், இன்னும் தாழ்மையான நிலையை அடையவே அவர் விரும்பினார்.

ஆடிடைக் கொட்டில் ஆதவன் தொட்டிலானது.

புல்லணை பரமனின் தலையணை ஆனது.

நாடுகளின் தலைவனாக அவர் அவதரிக்கவில்லை, ஆடுகளின் அருகிலே அவர் அவதரித்தார்.

இயேசுவின் வாழ்க்கையின் ஒவ்வோர் நிலைகளும் நமக்குத் தாழ்மையையே போதிக்கிறது. முதல் முப்பது ஆண்டு காலங்களை அவர் தந்தை, தாயைப் பணிந்திருப்பதில் தான் செலவிட்டார். தான் பணிவிடை பெறுவதற்காக வரவில்லை, பணிவிடை புரியவே வந்திருக்கிறேன் என்பதை அவருடைய இளமைக் காலத்திலேயே நமக்கு அவர் வெளிப்படுத்தினார்.

தாழ்மை குடும்பத்தில் ஆரம்பிக்க வேண்டும்.

தாழ்மை தந்தை, தாயுடன் நாம் வாழும் காலத்திலேயே உருவாக வேண்டும் என்பதையே அவருடைய வாழ்க்கையின் முதல் பாகம் போதிக்கிறது.

அவருடைய பணிவாழ்வின் ஒவ்வோர் பக்கமும் தாழ்மையின் செயல்களால் நிரம்பி வழிகின்றன. பணிவாழ்வுக்குள் நுழைகின்ற வாசலில், சாத்தானின் சோதனை வந்தது.

“தாழ்மையாய் இருக்க வேண்டுமா இல்லை வளமையான வாழ்வு வேண்டுமா” என சாத்தான் அவரைச் சோதித்தான். இயேசுவோ பிறக்கும் முன்பே தாழ்மையின் வடிவானவர். சாத்தானின் சோதனைகளெல்லாம் அவருக்கு எம்மாத்திரம். அவற்றை உடைத்துப் போடுவதில் அவர் வெற்றி பெறுகிறார்..

எங்கே தாழ்மையிருக்கிறதோ, அங்கே இறை அருள் நிறைவாக இருக்கும் என்பதே இயேசுவின் போதனைகள் சொல்லும் செய்தி.

ஆயக்காரனும், பாவியும் ஜெபக்கூடத்தில் செபம் செய்யும் கதை நாம் அறிந்ததே. ஆலயத்தின் உள்ளே கர்வத்துடன் செய்யப்பட்ட பிரார்த்தனை நிராகரிக்கப் பட்டது. “நான் பாவி என்மேல் இரக்கமாயிரும்” எனும் தாழ்மையின் வடிவான சின்னப் பிரார்த்தனை சிகரம் தொட்டது.

தலைவனாக இருக்க வேண்டுமென விரும்புபவன் எல்லாருக்கும் பணியாளனாய் இருக்க வேண்டும் என்கிறார் இயேசு.

வெறுமனே மேடைகளில் முழங்கிவிட்டுச் செல்லும் தலைவர்களைப் போல அவர் இருக்கவில்லை. பாத்திரத்தில் தண்ணீரை எடுத்து சீடர்களின் பாதங்களைக் கழுவும் ஓர் அடிமையாய் தன்னை உருமாற்றிக் கொள்கிறார்.

வாழ்வின் கடைசிக் கட்டத்திலும் இயேசுவின் தாழ்மையில் சிறிய மாற்றமும் வரவில்லை. கெத்சமனி தோட்டத்தின் செபத்தில் கூட “தந்தையே என் விருப்பமன்று உமது விருப்பமே நிறைவேறட்டும்” என முழுக்க முழுக்க தந்தையின் பாதங்களில் தன்னை சரணாகதியாக்குகிறார். உயிரின் இறுதி மூச்சை விடும்போது கூட தன்னைத் தாழ்த்தி, தன்னை காயப்படுத்தியவரின் மன்னிப்புக்காக மன்றாடுகிறார் நம் தேவன்.

இயேசுவின் வாழ்க்கை இப்படி நமக்கு தாழ்மையை ஆழமாய் போதித்துத் தருகிறது.

உண்மையில் நாம் எப்படி இருக்கிறோம் ? குடும்பத்தில், நண்பர்களிடையே, அலுவலகத்தில், ஆலயத்தில் என எல்லா இடங்களிலும் இயேசுவின் தாழ்மையை இதயத்தில் இருத்துகிறோமா ? இல்லை நான் பெரியவன் எனும் மமதையை மனதில் கொண்டிருக்கிறோமா ?

அன்னை தெரசா தனது வாழ்க்கை முழுதும் தாழ்மையை வெளிப்படுத்தினார். ஒருகையில் காறி உமிழ்ந்தவனிடம் மறுகையை நீட்டினார். ஒரு கன்னத்தில் அடித்தால் மறு கன்னம் காட்டு எனும் இயேசுவின் போதனை அவருக்குள் இருந்தது.

தனக்கு அளிக்கப்பட்ட நோபல் பரிசின் பயன் மொத்தத்தையும் ஏழைகளுக்காய் அர்ப்பணித்தார். எல்லாவற்றையும் விற்று ஏழைகளுக்குக் கொடு எனும் இயேசுவின் போதனையின் செயல் வடிவமல்லவா அது ?

நாம் யானையின் மீது அமர்ந்திருக்கும் சிற்றெறும்புகள். இறைமகன் இயேசுவே அந்த யானை ! யானை நம்மை எல்லா இடர்களையும் தாண்டி இனிதே கொண்டு செல்கிறது. நாமோ எல்லாமே நமது திறமையின் வெளிப்பாடு என தம்பட்டம் அடிக்கிறோம். நம்மைச் சுமக்கும் இறைமகன் இயேசுவையே மறந்தும் விடுகிறோம்.

தாழ்மை சுயநலத்தின் எதிர் துருவம். நான் தாழ்மையுடையவன் என கருதும் வினாடியில் நாம் தாழ்மையை விட்டிறங்கி சுயபெருமையில் சிக்கிக் கொள்கிறோம்.

தாழ்மையே வாழ்வுக்கான ஒளி

தாழ்மையே இறைமகன் காட்டிய வழி.

எனும் சிந்தனை மனதில் இருந்தால் நாம் கிறிஸ்தவர்களாய் வாழ்வதில் உண்மையான அர்த்தம் பிறக்கும்.

கிறிஸ்தவர்கள் கிறிஸ்துவின் பிம்பங்கள். அவருடைய தாழ்மையை நமது வாழ்வில் பிரதிபலிக்க வேண்டியது நமது தலையாய கடமை. இந்த உண்மையை உணர்வோம், வாழ்வை அர்த்தப் படுத்துவோம்.

நன்றி வணக்கம்

 

Posted in Articles

சாலமோன் ; ஒரு பின்னணி

சாலமோன் ; ஒரு பின்னணி

Image result for king solomon

இரண்டு பெண்களுக்கிடையே சண்டை. இருவருக்கும் இரண்டு பச்சிளம் குழந்தைகள் இருந்தார்கள். இருவரும் ஓரே வீட்டில் தங்கியிருந்தார்கள். குழந்தைகளுக்கு வெறும் மூன்று நாட்கள் இடைவெளி மட்டுமே. ஒருத்தி இரவில் தூங்கும்போது குழந்தையின் மேல் புரண்டு படுக்க அது இறந்து விடுகிறது. அதை உணர்ந்து பதறிய அவள், வஞ்சகமாக மற்ற குழந்தையை தன் மேல் கிடத்திக் கொண்டு, இறந்த குழந்தையை அடுத்த தாயின் மேல் வைத்து விடுகிறாள்.

காலையில் தாய் எழும்பி தன் மேல் இருக்கும் குழந்தை இறந்து போய் இருப்பதைப் பார்த்து கதறினாள். ஆனால் உற்றுப் பார்த்தபோது அது தனது குழந்தையல்ல என்பது தெரிந்தது. கூட இருந்து தன்னை ஏமாற்றிய பெண் மீது அவளது பார்வை திரும்பியது. அது தான் சண்டைக்குக் காரணம்.

அவர்கள் இருவரும் மன்னன் முன்னால் வந்தார்கள். இருவருமே குழந்தை தங்களுடையது என வாதாடினார்கள். கூட்டம் குழம்பியது. இப்போது உள்ளது போல் டி.என்.ஏ டெஸ்ட் எடுப்பதெல்லாம் அப்போது சாத்தியமில்லையே ! மன்னர் சொன்னார். “வாளை எடுத்து குழந்தையை இரண்டாய் வெட்டி ஆளுக்குப் பாதி கொடு”.

உண்மைத் தாய் பதறினாள். “ஐயோ வேண்டாம், கொல்ல வேண்டாம்.. அவளே வளர்த்தட்டும்” என்றாள். மற்றவளோ, “உனக்கும் வேண்டாம் எனக்கும் வேண்டாம்.. வெட்டி எடுத்துக் கொள்வோம்” என்றாள்.

வெட்ட வேண்டாம் என்றவளே உண்மைத் தாய் என தீர்ப்பு வழங்கி, அவளுக்கே குழந்தையையும் வழங்கினான் மன்னன். அந்த மன்னன் ‘சாலமோன்’. ஞானத்தினால் நிரம்பி வழிந்தவன் என பாராட்டப்பட்டவன்.

இஸ்ரேல் மக்களுக்கு முதல் மன்னனாக இருந்தவர் சவுல். அதன் பின் தாவீது மன்னன் ஆட்சிப் பீடம் ஏறினார். யூதா இஸ்ரேல் ஒன்றிணைந்த நாடுகளை வலுவாக மாற்றி ஆட்சி செய்த பெருமை இவருக்கு உண்டு. மூன்றாவதாக வந்தவர் தான் சாலமோன் மன்னன். இவருடைய ஆட்சிக் காலம் கிமு 970 முதல் 931 வரை ! இஸ்லாமியர்கள் சுலைமான் நபி என்று இவரை அழைக்கிறார்கள்.

இவர் தாவீது மன்னனுக்கும் பத்சேபா எனும் பெண்ணுக்கும் பிறந்தவர். சாலமோனுடைய ஆட்சிக்குப் பிறகு நாடு இரண்டாகப் பிளவு பட்டது. வடக்கே இஸ்ரேல், தெற்கே யூதா என்று இருபெரும் பிரிவுகள் ஆனது.

சாலமோன் மன்னனை ஞானத்தின் உச்சம் என்று வர்ணிக்கிறார்கள். கடவுள் அவரிடம் “என்ன வரம் வேண்டும் கேள்” என்று சொன்னபோது “ஞானம் வேண்டும்” என்று கேட்டு வாங்கியவர். அதனால் ஞானமும் கூடவே சகல செல்வங்களையும் பெற்றுக் கொண்டவர்.

சேபா நாட்டு அரசி இவருடைய ஞானத்தைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டு இவரைப் பார்க்க வந்தார். சாலமோன் சகலகலா வல்லவர் என்பதிலெல்லாம் அவளுக்கு உடன்பாடு இருக்கவில்லை. எனவே கேள்விக் கணைகளால் அவரைத் துளைத்தாள். அவரோ வெகு சரளமாக எல்லாவறுக்கும் பதில் சொன்னார். அரசி அதிர்ந்தே போனாள். “மக்கள் சொன்னப்போ நம்பவில்லை, இப்போ உம்முடைய ஞானம் பற்றி அவர்கள் பாதி கூட சொல்லவில்லை என்பதை உணர்கிறேன்” என பாராட்டித் தள்ளினாள்.

அத்துடன் நிற்கவில்லை அவருக்கு ஏராளம் பரிசுகளும் கொடுத்தார். 4800 கிலோ தங்கம், எக்கச் சக்கமான நறுமணப் பொருட்கள், ஏகப்பட்ட விலையுயர்ந்த கற்கள் இது தான் அந்த மலைப்பூட்டும் பரிசுக் குவியல். அந்த அளவுக்கு இவருடைய ஞானத்தைக் கண்டு அரசி வியந்தாள் என்பது தான் விஷயம். சாலமோன் சேபாவின் பரிசில் மனம் மகிழ்ந்தான். அவளுக்கும் இவர் ஏகப்பட்ட பரிசுகள் கொடுத்தார். அதுமட்டுமல்ல அரசி என்னெல்லாம் கேட்டாளோ அதெல்லாம் கொடுத்து அனுப்பி வைத்தார்.

சாலமோன் மன்னனின் செல்வம் கணக்கிட முடியாததாய் இருந்தது. ஆண்டுக்கு இவருக்கு வந்து சேரும் தங்கம் மட்டுமே 27 ஆயிரம் கிலோ ! அவருடைய பாத்திரங்கள், டம்ளர்கள் என சர்வமும் பொன், தங்கம் மயம் தான். இவருடைய காலத்தில் வெள்ளியெல்லாம் மதிக்கப்படவே இல்லை. கற்களைப் போல கிடந்தது என்கிறார்கள். அடேங்கப்பா இப்படியெல்லாமா என வியக்குமளவுக்கு இருக்கிறது அவருடைய செல்வங்களின் பட்டியல்.

எருசலேம் கோயிலைக் கட்டியது சாலமோன் மன்னன் தான். இறையச்சத்திலும் ஞான மார்கத்திலும் நிலைத்திருந்த மன்னன் பின்னர் வழுவிப் போனார். அவருக்கு 700 மனைவிகளும், 300 சின்ன வீடுகளும் இருந்தன என்பது கணக்கு ! அந்த தலையணை மந்திரங்களுக்குக் கட்டுப்பட்டு கடைசியில் வேற்று தெய்வங்களை வழிபட்டுப் போன வரலாறு அவருடையது.

செல்வச் செழிப்பில் வாழ்ந்து வந்த சாலோமோன் மன்னன், தன்னையும் தன் வேலைகளில் ஈடுபட்டிருந்தவர்களையும் கண்காணிக்க மட்டுமே 550 பேரை பணியில் அமர்த்தியிருந்தார்.

அறிவில் சிறந்து விளங்கிய சாலமோன் மன்னன் மூவாயிரம் நீதி மொழிகளைச் சொல்லியிருக்கிறார். ஆயிரத்து ஐந்து பாடல்கள் எழுதியிருக்கிறார். என புள்ளி விவரங்கள் சொல்கின்றன.

 

Posted in Articles

சிறுவர் மறைக்கல்வி : யோசியா மன்னன்

Image result for king josiah bibleமுன்னுரை:

எட்டு வயதில் ஒரு சிறுவன் என்னவாக முடியும் ? நான்காம் வகுப்போ ஐந்தாம் வகுப்போ படிக்கலாம். சில போட்டிகளில் பரிசுகள் வாங்கலாம். மழலைத் தனம் மாறாமல் விளையாடித் திரியலாம். யோசியா வின் வாழ்க்கை ரொம்பவே வித்தியாசமானது ! அவர் எட்டாவது வயதில்        ! அவருடைய வாழ்க்கை பல வித்தியாசமான சிந்தனைகளை நமது மனதில் எழுப்புகிறது ! அதைப் பற்றிக் கொஞ்சம் பார்க்கலாம்.

பொருளுரை

தாவீது மன்னனின் வழியை அப்படியே ஏற்றுக் கொண்டு நடந்த மன்னன் தான் யோசியா.  எட்டு வயதில் ஆட்சி இருக்கையில் ஏறிய அவர் முப்பத்தோரு ஆண்டுகள் எருசலேமில் ஆட்சி செய்தார்.

கடவுளின் வழியில் செல்பவராக யோசியா மன்னன் இருந்தார். கடவுளின் ஆலயத்தில் வேலை செய்பவர்களிடம் பணத்திற்கான கணக்கைக் கூட கேட்க விரும்பாதவர். அந்த அளவுக்கு இறைபணி செய்பவர்கள் மேலும் நம்பிக்கை வைத்திருந்தவர். ( 2 அரசர் 22 : 7).

ஆனால் மக்கள் கடவுளின் வழியை விட்டு விலகி வேறு தெய்வங்களை நாடிச் செல்லலானார்கள். அது மன்னனைக் கடும் கோபத்துக்கு உள்ளாக்கியது. பதினாறு வயது இளைஞனாக அவர் இருந்த போது இஸ்ரயேலில் இருந்த பாகாலின் பலிபீடங்கள், சிலைகள், கம்பங்கள் என அனைத்தையும் அழித்து நகரைத் தூய்மைப்படுத்தினார் ( 2 குறி 34 : 3-8 ). மக்கள் படைத்தவரை விட்டு விட்டு படைப்புகளான சூரியன், நிலா,  விண்மீன்கள், பாகால் என எல்லாவற்றுக்கும் தூபம் காட்டி வழிபட்டு வந்தனர்.

நகர் தூய்மையானதால் மன்னன் மகிழ்ந்தான். தனக்கு 26 வயதாக இருக்கும் போது எருசலேம் ஆலயத்தைத் தூய்மைப்படுத்தும் முயற்சியில் ஈடுபட்டான். வரலாற்றுக் கணக்கின் படி சுமார் 350 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அந்த ஆலயம் புதுப்பிக்கப் படுகிறது. அந்த முயற்சியின் போது தான் மோசேயின் திருச்சட்ட நூல் கண்டு பிடிக்கப்பட்டது !

திருச்சட்ட நூல் மன்னனின் பார்வைக்குச் சென்றது. மன்னன் அதிலிருப்பதைப் படித்தபோது ஆடைகளைக் கிழித்துக் கொண்டான். ஆடைகளைக் கிழித்துக் கொண்டார். ஆடைகளைக் கிழித்துக் கொள்வது விவிலியத்தில் பல இடங்களில் வருகிறது. அதற்குப் பல அர்த்தங்கள் உள்ளன. துயரத்தை வெளிப்படுத்துவது அதில் ஒன்று. 2 சாமுவேல் 1:11-12 ஐ அதன் ஒரு உதாரணமாகக் கூறலாம். ஆடைகளைக் கிழித்து எறிந்து விட்டு கோணி உடுப்பது அதன் அடுத்த நிலை 2 சாமு 3: 31-32 ல் இதைக் காணலாம்.

இன்னொரு அர்த்தம் மனம் திரும்புவது. தனது பாவ வழிகளை உணர்ந்து கொண்ட மக்கள் ஆடைகளைக் கிழித்து விட்டு மனம் மாறுவது இன்னொரு அர்த்தம், 2 அரசர் 26 :30 ஒரு சான்று. கோபத்திலும் ஆடைகளைக் கிழிக்கும் வழக்கம் இருந்ததை பைபிள் நமக்குச் சொல்கிறது. “உடனே தலைமைக் குரு தம் மேலுடையை கிழித்துக்கொண்டு, ‘ இவன் கடவுளைப் பழித்துரைத்தான்” எனும் மத்தேயு 26 :65 இதை விளக்குகிறது.

யோசியா மன்னன் ஆடைகளைக் கிழித்துக் கொண்டது, பாவத்தில் விழுந்து விட்டதன் துயரமும், மனம் திருந்த வேண்டும் எனும் ஆர்வமுமே.

இஸ்ரயேல் மக்கள் கடவுளின் வழியை விட்டு விலகுவதும், பிறகு மனம் திருந்தி மக்கள் அபயக் குரல் எழுப்புவதும், கடவுள் மனம் திருந்தி அவர்களை மீட்பதும் மோசேயின் யாத்திராகமம் தொடங்கி காலம் தோறும் நடந்து கொண்டே இருக்கிறது. இங்கும் அதே நிலமை.

கடவுள் மனமிரங்கினார். மன்னனின் மனமாற்றத்தால் அவனுக்கு மீட்பு கிடைக்கிறது. ஆனால் கடவுளின் கோபம் மக்களின் மீதிருந்து தணியவில்லை.

யோசியா மன்னன் உண்மையான கடவுளைத் தவிர மற்றவர்களுக்கு ஆராதனை செய்த அனைவரையும் நீக்கி விட்டான். எல்லாரையும் ஆண்டவரின் ஆலயத்துக்கு வரவழைத்து உடன்படிக்கையின் படி நடப்பதாய் கடவுளிடம் வாக்குக் கொடுத்தான்.

யோசியாவின் வாழ்க்கை பல பாடங்களை நமக்குச் சொல்லித் தருகிறது.

முதலாவது, கடவுளின் வழியை விட்டு விலகிச் சென்றால் அழிவு வரும் என்பதை யோசியாவின் வரலாறு விளக்குறது.

இரண்டாவது, தலைவர் என்பவர் தாழ்மையுடையவராக இருக்க வேண்டும் எனும் பாடம். யோசியா மன்னன், கடவுளின் சட்டங்களைக் கேட்டதும் ஆடைகளைக் கிழிக்கிறார். தனது பதவி, பட்டம், அலங்காரம் எல்லாம் தேவையற்றவை கிழிபடவேண்டியவை என்று மனத் தாழ்மை கொள்கிறார்..

மூன்றாவது, தலைவர் மட்டும் நல்லவராய் இருந்தால் அவருடைய சபையோ, கூட்டமோ மீட்கப்பட வேண்டுமென்பதில்லை என்பதையும் யோசியாவின் வாழ்க்கை விளக்குகிறது. “ஏனெனில் நாம் அனைவருமே கிறிஸ்துவின் நடுவர் இருக்கை முன்பாக நின்றாக வேண்டும். அப்போது உடலோடு வாழ்ந்தபோது நாம் செய்த நன்மை தீமைக்குக் கைம்மாறுபெற்றுக் கொள்ளுமாறு ஒவ்வொருவரின் செயல்களும் வெளிப்படும்.” எனும் 2 கொரி 5:10 அதையே வலியுறுத்துகிறது.

முடிவுரை

யோசியா வாழ்ந்த காலத்தைப் போன்ற ஒரு பாவமான காலத்தில் நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். அந்த பாவம் நம்மை சாவுக்கு இட்டுச் செல்லும் என்பதை உணர்வோம்.

தனது பதினாறாவது வயதிலேயே இறைவனைத் தேடிய யோசியா போல நாமும் நமது இளவயதிலேயே இறைவனைத் தேடுவோம். அப்போது தான் ஒரு முழுமையான வாழ்க்கை நம்மால் வாழ முடியும்.

யோசியாவைப் போல உண்மை அறிந்ததும் சட்டென கடவுளிடம் சரணடைவோம். ஆடைகளை அல்ல ஆன்மாவைக் கிழித்து இறைவனில் இணைவோம்.

 

Posted in Articles

இறக்க வேண்டியவையும், உயிர்க்க வேண்டியவையும்.

Image result for easter religious

‍‍

நம் எல்லோரிடமும் ஒவ்வொரு கோப்பை இருக்கிறது என வைத்துக் கொள்வோம். நீண்ட நாட்களாக அதைப் பயன்படுத்தி வருகிறோம். தண்ணீர் குடிக்க, டீ குடிக்க, ஜூஸ் குடிக்க என அனைத்திற்கும் அதைப் பயன்படுத்துகிறோம்.

“எல்லாரும் அவரவர் கோப்பையை எடுத்துட்டு வாங்க, ஸ்பெஷல் டீ ரெடியாக இருக்கிறது” என்று ஒரு நால் திடீரென‌ அழைப்பு வந்தால் என்ன செய்வோம் ? நமது கோப்பையை எடுத்து நன்றாகக் கழுவி ரெடி பண்ணிவிட்டு டீ நிரப்ப வருவோம்.

கழுவாமல் அழுக்கேறிக் கிடக்கும் கோப்பையில் யாரும் டீ ஊற்றுவதில்லை. ஊற்றினாலும் அது அழுக்குடன் கலந்து குடிக்க முடியாமல் வீணாகும்.

வெறுமனே கோப்பையைக் கழுவி வைத்தாலும் பயனில்லை, டீயை ஊற்றினால் தான் குடிக்க முடியும். உடலுக்கு உற்சாகம் கிடைக்கும்.

இந்த கோப்பையைப் போன்றது தான் நமது இதயம். ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு இதயம் இருக்கிறது. அதில் எதையெதையோ இட்டு நிரப்புகிறோம். எதற்கெல்லாமோ பயன்படுத்துகிறோம். சிலரது கோப்பை சரியாகப் பராமரிக்கப்பட்டு தூய்மையாய் இருக்கிறது. சிலருடைய கோப்பை அழுக்கேறிக் கிடக்கிறது.

இந்த உயிர்ப்பின் வழியாக இறைமகன் இயேசு, புது வாழ்வு எனும் பானத்தை நமது இதயங்களில் ஊற்ற அழைக்கிறார். அந்த பானத்தை நிரப்பிக் கொள்ள வேண்டுமெனில் முதலில் நமது இதயத்தின் துருக்களை துரத்தவேண்டும். பின்னர் தூய்மையாக்கப்பட்ட இதயத்தில் இறைவனின் புதிய வாழ்க்கையை ஊற்றிக் கொள்ள வேண்டும்.

அழுக்கான இதயம், தூய்மையான இறைவனை ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. அழுக்குகள் விலக்க வேண்டுமெனில் நாம் நமது பாவத்தை விட்டு விலக வேண்டியது அவசியம். பாவமும், பரிசுத்தமும் ஒரே இடத்தில் வசிப்பதில்லை. இருளும் வெளிச்சமும் ஒரே அறையில் கூடிக் குலாவுவதில்லை.

இறைமகன் இயேசு பாடுகளை அனுபவித்து, நமது பாவங்களுக்குப் பலியாய் சிலுவையில் அறையப்பட்டு உயிர்த்த நிகழ்வை இப்போது நினைவு கூருகிறோம். இந்த காலத்தில் நமது இதயத்தில் இறக்க வேண்டியவை என்ன ? உயிர்க்க வேண்டியவை என்ன ?

1. கால விரயம் இறக்கட்டும், செபம் உயிர்க்கட்டும்!

Image result for praying

இன்றைய தொழில்நுட்ப உலகம் வசீகர வலைகளோடும், விரசக் கண்ணிகளோடும் காத்திருக்கிறது. சமூக வலைத்தளங்கள், உரையாடல் தளங்கள் எல்லாமே ஒரு புதைகுழி போல. இந்தக் குழிக்குள் விழுந்து விட்டால் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நம்மை மூழ்கடித்து விடுகிறது.

“நான் தப்பா எதுவும் பண்ணலையே” என சிலர் சொல்லலாம். ஆனால் சரியானதைச் செய்ய முடியாதபடி இவை உங்களைத் தடுக்கின்றன என்பது தான் நிஜம். எனவே தேவையற்ற கால விரயம் பாவம் என்பதை உணர்வோம். இந்த சமூக வலைத்தளங்கள், உரையாடல் தளங்கள் போன்றவற்றையெல்லாம் ஒதுக்கி விட்டு, பைபிள் வாசிப்பது, அன்புச் செயல்களில் ஈடுபடுவது என மனதை வளமாக்குவோம்.

செபம் ! சூல் கொண்டு சோகங்களை கால் கொண்டு நசுக்குமிடம். இயேசு தந்தையோடு எப்போதும் செபத்தில் ஒன்றித்திருந்தார். செபத்தில் நிலைத்திருக்கும் போது, நமது நேரங்களெல்லாம் இறைவனுக்காகின்றன. விண்ணக செல்வங்கள் அதிகரிக்கின்றன. நமது வாழ்க்கை பாவத்தின் பரந்த பாதைகளில் நடக்காமல் புனிதத்தின் ஒற்றையடிப்பாதையில் நடக்க செபமே நமக்கு வலிமை தரும்.

2. வெறுப்புகள் இறக்கட்டும், அன்பு உயிர்க்கட்டும்.

Image result for old people love

பிறரோடு கொள்கின்ற விரோதமும், வஞ்சகமும் மிகப்பெரிய பாவச் செயல்கள். சக மனித அன்பை நிராகரிக்கும் செயல்கள் எல்லாமே இறை விரோதச் செயல்களே. பிறரைப் பற்றிய கிசுகிசுப் பேச்சுகளை விட்டு விடவேண்டும். அழுக்குகளை விரும்பித் திணிக்கும் விஷயங்கள் இந்த கிசுகிசுக்கள். அன்பின்மையின் அப்பட்டமான வெளிப்பாடு. அடுத்த மனிதரை மட்டம் தட்டி அதன் மூலம் நம்மை உயர்ந்தவர்களாய்க் காட்டும் தற்பெருமை மனநிலை. அதை விலக்கி விடுவோம்.

கிசு கிசு வெறும் பலவீனம் அல்ல ! அது மிகப்பெரிய பாவம். ” உங்களுள் ஒருவர் மற்றவரைப் பழித்துரைக்க வேண்டாம். தம் சகோதரர் சகோதரிகளைப் பழித்துரைப்போர் அல்லது அவர்களுக்குத் தீர்ப்பு அளிப்போர் திருச்சட்டத்தைப் பழித்துரைக்கின்றனர்” என மிகத்தெளிவாக விவிலியம் நமக்கு விளக்குகிறது.

பிறரை அன்பு செய்வதில் மன்னிப்பும் அடங்கியிருக்கிறது. மன்னிப்பது என்பது மனதில் வெறுமனே சொல்வதல்ல. அந்த மனிதருடன் ஒப்புரவாவது. இறைமகன் இயேசு யூதாசை “தோழா” என்று தான் கடைசி வினாடியில் கூட அழைத்தார். நாமோ தோழர்களை விரோதிகளாய் பார்க்கிறோம். நம்மிடம் வெறுப்புகள் இறக்க, அன்பு பிறக்கட்டும்.

3. உணவு மோகம் இறக்கட்டும், கனிகள் உயிர்க்கட்டும்.

Image result for feast food

உண்பதையும், குடிப்பதையும் கூட‌ இறை மகிமைக்காகச் செய்ய வேண்டும் என்கிறது பைபிள். சாப்பாட்டு பிரியர்களையும், வயிறை தெய்வமாய் வணங்குபவர்களையும் விவிலியம் இடித்துரைக்கிறது. அவர்களுடைய மீட்பு, இந்த உலக ரசனைகளினால் தடைபடும் ஆபத்து கூட உண்டு. “குடிகாரரோடு சேராதே; பெருந்தீனியரோடு சேர்ந்து கொண்டு அவர்களைப் போலப் புலால் உண்ணாதே” என பைபிள் அறிவுரை தருகிறது.

நமது வாழ்க்கை வெறுமனே பூத்துக் குலுங்கும் வாழ்க்கையாய் இருக்க இறைவன் விரும்பவில்லை. “நீங்கள் பூ கொடுங்கள்” என இயேசு சொல்லவில்லை. “கனி கொடுங்கள்” என்றே சொன்னார். நமது வாழ்க்கை ஆன்மீகத்தில் பூத்துக் குலுங்குவது அழகு நிலை. ஆனால் கனிகளால் நிரம்பி வழிவதே உயர் நிலை !

நமது வாழ்க்கை பிறருக்கு பயனுள்ள வாழ்க்கையாய் இருக்கிறதா ? பிறரை மனிதநேய வழியில் கொண்டு வர உதவுகிறதா ? பிறருடைய பதட்டங்களின் பயணத்தில் ஆறுதல் துடுப்பாய் இருக்கிறதா என்பதை சிந்திப்போம்.

4. பகைமை இறக்கட்டும், மனிதம் உயிர்க்கட்டும்

Image result for humanity

“மனக்கசப்பு, சீற்றம், சினம், கூச்சல், பழிச்சொல் எல்லாவற்றையும் தீமை அனைத்தையும் உங்களை விட்டு நீக்குங்கள்” என விவிலியம் நமக்கு அறிவுறுத்துகிறது.

மனிதநேயம் இறைவன் நமக்குக் கற்பித்துத் தந்த மிகப்பெரிய பாடம். தன்னைப் போல அயலானை நேசிப்பதில் அடங்கியிருக்கிறது கிறிஸ்தவத்தின் உயர்நிலை. அதையே இறைமகன் இயேசு விரும்பினார், அதையே தனது வாழ்க்கையில் செயல்படுத்தினார். அதனால் தான் கடவுள் தீர்ப்பு நாளில் மனிதநேயம் சார்ந்ததை மட்டுமே கேட்கிறார். “ஏழைகளுக்கு உதவினாயா ? நோயில் ஆறுதலளித்தாயா ? உடுத்தினாயா ? தனிமையில் ஆதரவளித்தாயா?” என்பதையே இயேசு கேட்கிறார்.

சகமனிதனை வெறுத்து விட்டு இறைவனை அன்பு செய்கிறேன் என்பது போலித்தனம். குடும்பத்தை அழ வைத்து விட்டு, இறைவனிடம் தொழ வருவது கயவாளித்தனம். மனிதனை ஏமாற்றலாம் மனுஷ குமாரனை ஏமாற்ற முடியாது ! மனிதம் பயில்வோம், அதுவே உயிர்த்தெழ வேண்டிய முக்கிய தேவை.

5. பாவம் இறக்கட்டும், புனிதம் உயிர்க்கட்டும்.

Image result for dont sin

பாவம் தவிர்த்தல் கிறிஸ்தவத்தின் அடிப்படை. கறைகளை நமது இதயத்திலிருந்து அகற்ற கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் பாவ வாழ்க்கையை விட்டு விலக வேண்டும். முதலில் இறைவன் சொன்ன நமக்கு தெளிவாய் தெரிந்த பாவங்களை விட்டு விலக வேண்டும். உதாரணமாக இச்சை, பண ஆசை, கோபம் போன்றவை. அதன் பின் இறைவன் படிப்படியாக நம்மிடமிருக்கும் மற்ற சிறு பாவங்களை அடையாளம் காட்டுவார்.

இருட்டில் இருந்து பார்த்தால் சட்டையில் இருக்கும் கருப்புப் புள்ளை தெரிவதில்லை. அதே போல பாவத்திலிருந்து பார்த்தால் நமது வாழ்க்கையில் இருக்கும் கறைகள் தெரிவதில்லை. வெளிச்சத்துக்கு வருவோம். வெளிச்சமாகிய இறைவன் நமது வாழ்க்கையிலிருக்கும் பாவங்களை கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் நமக்கு அடையாளம் காட்டுவார். அவற்றை உடனடியாக நம் வாழ்விலிருந்து விலக்குவோம். படிப்படியாய் இறைவனைப் போலாக முயல்வோம். புனிதம் அணிவோம்.

கோபம் மிகப்பெரிய பாவம் என்கிறார் இயேசு. சகோதரன் மீது கோபம் கொள்பவன் எரிநரகத்தில் எறியப்படுவான் என அவர் தீர்க்கமாய் சொன்னார். கோபத்தின் குழந்தையே பல்வேறு பாவச் செயல்களாக வெளியே வருகிறது. கவலை கொள்வது இறைவன் மீதான நம்பிக்கை நீர்த்துப் போவதன் அடையாளம். தனது தந்தையின் கைப்பிட்டிக்குள் இருக்கும் குழந்தை கவலைப்படுவதில்லை. பிடியை விட்டு விட்டால் பிடிமானம் இல்லாமல் அது கலங்கிக் கதறும். கடவுளிடம் நாம் பிடியை அழுத்தமாய் வைத்திருந்தால் கவலை நம்மை சேர்வதே இல்லை.

எனவே இந்த உயிர்ப்பு காலத்தில் இதயத்தை அலசி ஆராய்வோம். கறைகளை அகற்றுவோம், அன்பைபும் மனிதநேயத்தையும் நிரப்புவோம்.

சிலுவையோடு சேர்ந்து பாவங்களும் இறக்கட்டும்,
இயேசுவோடு சேர்ந்து மனிதம் நம்மில் உயிர்க்கட்டும்.

*

Thanks : Vettimani, London & Germany