Posted in Articles

அதிசயக் குழந்தை

அதிசயக் குழந்தை
*

பிள்ளைத்தோப்பு !

இராஜாக்கமங்கலம் அருகே உள்ள ஒரு சிறு கிராமம். அங்குள்ள சூசையப்பர் ஆலயத்தில் உபதேசியராக இருந்த அந்தோணி நள்ளிரவில் திடுக்கிட்டு விழித்தார். முகமெங்கும் திட்டுத் திட்டாய் வியர்வை.

இயேசுவின் தந்தை யோசேப்புவைக் கனவில் கண்ட பதட்டமும், பரவசமும், பயமும் அவரது முகத்தில் அப்பியிருந்தது. மீண்டும் ஒரு முறை யோசேப்பு கனவில் சொன்னதை மனதில் ஓட்டினார்.

‘நீ இராமன் புதூர் போ, அங்குள்ள பெண்ணிடம் உனக்கு ஒரு குழந்தைச் செல்வம் கிடைக்கும் எனச் சொல்’ ! இது தான் செய்தி !

இராமன் புதூர் எங்கே இருக்கு ? எந்தப் பெண்ணிடம் போய் சொல்ல வேண்டும் ? குழந்தைச் செல்வத்திற்காக அவள் ஏங்கிக் கொண்டிருக்கிறாளா ? அவருக்கு ஏகப்பட்ட குழப்பம். உண்மையிலேயே கனவா ? இல்லை வெறும் நினைப்பா ? கடவுளே பேசுகிறாரா ? இல்லை என் ஆழ்மன வெளிப்பாடா ?

அருகில் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் நிம்மதியாய்க் கிடந்த மனைவியை உலுக்கினார் அந்தோணி

‘என்னங்க என்னாச்சு ?” அவர் பதட்டத்துடன் எழுந்தார்.

‘ஒரு கனவு கண்டேன். அதுல சூசையப்பர் வந்து இராமன் புதூர்ல ஒரு பெண் கிட்டே போய் ஒரு செய்தி சொல்லச் சொன்னாரு’

‘ஓ… கடவுளே ! என்ன ஆச்சரியம்… அப்போ கண்டிப்பா போய் சொல்லுங்க’

‘ஆனா யார்கிட்டே… ? எப்படி ? எனக்கு இடம் கூட தெரியாதே ?’

‘செய்தி சொன்னவர் வழிகாட்டுவாரு.. இப்போ தூங்குங்க’ என்றபடி மனைவி மீண்டும் தூக்கத்துக்குத் தாவினார். மனைவியின் பேச்சு அவருக்கு ஆறுதலாய் இருந்தது. வேலை தந்தவர் வழியும் காட்டுவார். ஆனால் உண்மையிலேயே கடவுள் தான் பேசியதா ? இல்லை ஏதாச்சும் பிரமையா ? மறுபடியும் கடவுள் பேசுவாரா ? எனும் சிந்தனைகளோடு மீண்டும் தூங்கினார் அந்தோணி.

அதிகாலை ஐந்து மணி.

‘அந்தோணி.. அந்தோணி.. எழும்பு… இன்னிக்கு சண்டே… கோயிலுக்கு போய் மணி அடிச்சுட்டு… சீக்கிரம் போய் விஷயத்தைச் சொல்லு. “ மீண்டும் கனவு அவருக்குள் எழும்ப சட்டென விழித்தார் அவர். இப்போது அவருக்கு நம்பிக்கை வந்து விட்டது. பேசியது கடவுள் தான். ஏதோ ஒரு பெண்ணுக்கு இந்த செய்தி மிக முக்கியமாய் இருக்கிறது என்பது அவருக்குப் புரிந்தது.

உடனடியாக எழுந்து, குளித்து ஆலயத்தில் மணி அடித்து விட்டு செபித்தார். அங்கிருந்து ரோட்டுக்கு வரவும் சொல்லி வைத்தாற்போல ஒரு பேருந்து வந்து நிற்கிறது.

நாகர்கோவில் – நெற்றிப் பொட்டில் மங்கிய வெளிச்சத்தில் பெயர்ப்பலகை.

‘கண்டக்டரே இந்த பஸ்ஸு.. இராமன் புதூர் போவுமா ?’

‘வாரும்…வாரும்..போவும்…’

உள்ளே ஏறிய அந்தோணி மீண்டும் கண்டக்டரிடம் சொன்னார். ‘இராமன் புதூர் வந்ததும் கொஞ்சம் சொல்லுங்க. எனக்கு இடம் தெரியாது.. இதான் முதல் தடவை’

சரி சொல்றேன்…

அந்தோணி சன்னலோரமாகச் சாய்ந்து தனது கனவை நினைத்துக் கொண்டிருந்தார்.

*

அதே நேரத்தில் இராமன் புதூரில் அந்தக் குடும்பம் துயரத்தின் கரையில் ஒதுங்கிக் கிடந்தது. அந்த வீட்டின் முன்னால் இருந்த திண்ணையில் சாய்ந்தபடி அமர்ந்திருந்தார் அந்தப் பெண்

மரியேந்திரம்.

மரியேந்திரத்தின் கணவர் குருசு மிக்கேல் இராயப்பன்.

இராயப்பனின் வாழ்க்கை சூறாவளியில் சிக்கி சின்னாபின்னமாகிக் கிடந்தது. அவருக்கு முதலில் ஒரு திருமணமாகி ஆனந்தமான வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார்.

ஒரு குழந்தை பிறந்தது. அவர்கள் அடைந்த ஆனந்தத்திற்கு அளவே இல்லை. அதை கொஞ்சோ கொஞ்சென கொஞ்சி மகிழ்ந்தார்கள்.

விதி விளையாடியது. பால்ய வயதாக இருக்கும்போதே அந்தக் குழந்தை இறந்து போனது. அவர்கள் அதிர்ச்சியின் உச்சியில் எறியப்பட்டார்கள். இதுவே துயரத்தின் உச்சம் என அவர்கள் நினைத்தார்கள். ஆனால் அதுவே துயரத்தின் துவக்கப் புள்ளி என்பதை அவர்கள் அறியவில்லை.

அதன் பின் அவர்களுக்குப் பிறந்த குழந்தைகள் ஒவ்வொன்றாய் இறக்கத் தொடங்கின.

இரண்டு, மூன்று, நான்கு, ஐந்து, ஆறு. ஏழு, எட்டு , ஒன்பது !!!!

ஒன்பது குழந்தைகளும் பிறந்து சில நாட்களிலோ, சில மாதங்களிலோ இறந்து விட, அதிர்ச்சியைத் தாங்க முடியாத மனைவியும் இறந்து போனார்.

வாழ்க்கையில் கஷ்டம் வரலாம், ஆனால் கஷ்டமே வாழ்க்கையாய் வரக்கூடாது என்பார்கள் இல்லையா ? அது இராயப்பனுக்குத் தான் பொருந்தும். அவர் பித்துப் பிடித்தவர் போல் ஆனார். சித்தம் கலங்கியவர் குடிப் பழக்கத்திலும் விழுந்தார்.

நாகர்கோவில் பகுதியில் அவருக்கு நிறைய சொத்துகள் இருந்தன, ஒவ்வொன்றாய் விற்றுக் குடித்தார்.

உறவினர்கள் அவரை நல்வழிப்படுத்த இரண்டாவதாய் ஒரு பெண்ணை மணம் முடித்து வைத்தார்கள். அவர் தான் மரியேந்திரம்.

‘அவனுக்க குடும்பத்துலயா ? அங்கே வாரிசு நிலைக்காதுலே’ என பலரும் தடுத்தார்கள். ஆனால் மரியேந்திரத்தின் ஏழ்மை நிலை அவரைத் திருமணத்தில் இணைய வைத்தது.

இனிமேலாவது இனிய வாழ்க்கை தொடங்குமா எனும் எதிர்பார்ப்போடு வாழ்க்கையை ஆரம்பித்தவர்களுக்கு சோதனைகளின் இடி தொடர்ந்து விழுந்தது.

முதலில் பிறந்த குழந்தை இறந்தே பிறந்தது. மரியேந்திரம் அதிர்ந்தார். ஆனாலும் மனசைத் தேற்றிக் கொண்டு இறைவனின் பாதத்தில் அழுது புலம்பினார். கடவுள் பக்தி அதிகம் இருந்த அவருக்கு, சின்ன வயதிலேயே சூசையப்பர் மேல் அன்பு அதிகமாகவே இருந்தது.

இரண்டாவது குழந்தை பிறந்தது. இறந்தது !!

மூன்றாவது குழந்தை பிறந்தது !!! குப்புறப் படுத்தது

தவழ்ந்தது

நடந்தது !

அப்பாடா.. இனிமேல் பிரச்சினை இல்லை என நினைத்துக் கொண்டிருந்தவர் வாழ்க்கையில் இரண்டாவது வயதில் குழந்தைக்கு நோய் வந்தது. என்ன நோய் என்றே மருத்துவர்களால் கண்டு பிடிக்க முடியாத நோய்.

இராஜாக்கமங்கலத்தில் மருந்து வாங்கி, அருகிலேயே இருந்த அந்தோணியார் கோயிலில் இரவும் பகலும் குழந்தையைக் கிடத்தி பிரார்த்தித்துக் கொண்டிருந்தார் மரியேந்திரம்.

எல்லா பிரார்த்தனைகளும் ஆமென் என முடியும், ஆனால் ஆம் என முடிவதில்லை. அந்தக் குழந்தையும் இறந்து போனது.

மரியேந்திரம் அதிர்ச்சியின் உச்சியிலும், துயரத்தின் உச்சியிலும் விழுந்தார். இராயப்பனின் நிலமை இன்னும் மோசம். தொடர்ந்து பன்னிரண்டு குழந்தைகளைப் பறிகொடுத்த மாபெரும் துயரத்தில் அவர் துடியாய்த் துடித்தார். அவருக்கு வயது அறுபது ஆயிருந்தது.

இனிமேல் ஆலயத்துக்குப் போவதில்லை என முடிவெடுத்து, தூணில் சாய்ந்தபடி அழுது கொண்டிருந்தார் மரியேந்திரம்

*

இராமன் புதூர் வந்துச்சு இறங்கு.. மனசுக்குள் ஒரு குரல் ஒலிக்க, திரும்பி கண்டெக்டரைப் பார்த்த அந்தோணி கேட்டார்.

‘கண்டக்டரே ஊரு நெருங்கிடுச்சா’

‘அட.. ஆமாங்க.. மறந்துட்டேன்.. அடுத்த ஸ்டாப்பு தான் நீங்க இறங்கணும்’ கண்டக்டர் சொல்ல அந்தோணி புன்னகைத்தார்.

கீழே இறங்கிய அந்தோணிக்கு என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை. அருகில் இருந்த டீக்கடையில் ஒரு டீ வாங்கினார். டீயைக் குடித்துக் கொண்டே கடைக்காரரைப் பார்த்தார். என்ன கேட்பது எப்படிக் கேட்பதென தெரியவில்லை.

‘என்ன ஓய்.. ஏதோ கேக்க நினைக்கிறீரு.. என்ன விஷயம் ?’ கடைக்காரரே கேட்டார்.

“இல்ல.. நான் இராஜாக்கமங்கலத்துல இருந்து வரேன்.. இங்கே குழந்தையில்லாத ஒரு பெண்ணை பாக்கணும் ?”

குழந்தை இல்லாம ஒரு பொண்ணா இருப்பாங்க ஊர்ல, எத்தனையோ பேர் இருப்பாங்க. நீங்க யாரை தேடறீங்க ? அப்படி ஒரு பதிலைத்தான் அந்தோணி எதிர்பார்த்தார். ஆனால் கடைக்காரரோ

‘அதோ தெரியுதுல்ல.. அந்த வீடு தான். அங்கே ஒரு பொண்ணு அழுதிட்டிருப்பா.. போய் பாருங்க’ என்றபடி அடுத்தவர்களுக்கு டீ போட ஆரம்பித்தார். அந்தோணியின் வியப்பு அதிகரித்தது.

அந்த வீட்டை நோக்கி நடந்தார்.. வீட்டை நெருங்கினார்.

திண்ணையிலிருந்த தூணில் சாய்ந்தபடி இருந்தார் மரியேந்திரம். கண்கள் கலங்கியிருந்தன.

‘அம்மா…. அம்மா’

‘சொல்லுங்க…. நீங்க’ மரியேந்திரம் திரும்பினார்.

‘உங்களுக்கு ஒரு குழந்தை கிடைக்கும்மா… ‘

“ம்ம்.. குழந்தையா ? எனக்கு ஆறுதல் சொல்றீங்களா ? துக்கம் விசாரிக்கிறீங்களா ?”

“இல்லை எனக்கு நீங்க யாருன்னே தெரியாது. இராஜாக்கமங்கலத்துல இருந்து வரேன். சூசையப்பர் உங்க கிட்டே சொல்ல சொன்னாரு”

சூசையப்பர் எனும் பெயரைக் கேட்டதும் நிமிர்ந்தார் மரியேந்திரம். கண்ணில் இருந்த கலக்கம் தீரவில்லை ஆனாலும் ஒரு நம்பிக்கை ஒளி

‘எ..என்ன சொன்னாரு’

‘உங்களுக்கு ஒரு குழந்தை கிடைக்கும்ன்னு சொல்ல சொன்னாரு’

மரியேந்திரம் கண்ணீர் விட்டார். தனது கதையை அழுதபடி சொல்லி முடித்தார்.

‘அழாதீங்கம்மா.. கடவுள் ஒரு குழந்தையை தருவேன்னு சொன்னா, தீர்க்க ஆயுசோட தான் தருவாரு.. கவலைப்படாதீங்க. இப்போ நீங்க சர்ச்சுக்கு போங்க, இன்னிக்கு சண்டே’

‘ம்ம்.. நான் இனிமே என் குழந்தையோட தான் சர்ச்சுக்கு போவேன். அப்படி தான் கடவுள் கிட்டே சொல்லியிருக்கேன். வலியும், இயலாமையும், எதிர்பார்ப்பும் எல்லாம் சுழன்றடிக்க மரியேந்திரம் சொன்னார்”

‘சரிம்மா.. கடவுள் உங்களை ஆசீர்வதிக்கட்டும். கண்டிப்பா நீங்க மகிழ்ச்சியா இருப்பீங்க’ என வாழ்த்தியபடி அந்தோணி கிளம்பினார்.

*

நாட்கள் நகர்ந்தன. மரியேந்திரம் மீண்டும் தாய்மை நிலையில் வந்தார். இந்த முறை அவருக்கு அதிக நம்பிக்கை இருந்தது. இது கடவுளின் பிள்ளை எனும் விசுவாசம் கருவுடன் சேர்ந்து வளர்ந்தது.

குழந்தை பிறந்தது, பெண் குழந்தை !

ஆனால் குழந்தை அழவும் இல்லை, நகரவும் இல்லை. உயிர் மட்டும் இருந்தது.

கடவுள் தந்ததும் கடந்து போகுமோ என எல்லோரும் திகைத்தார்கள். இது கண்டிப்பா பொழைக்காது என்றார்கள் ஊரார். இந்த குடும்பத்துல வாரிசு தங்காது, சர்ப்ப தோஷம் உண்டு என்றார்கள் வேடிக்கை பார்த்தவர்கள்.

அப்போது அங்கே வந்தார் ஒரு வைத்தியர். இந்த குழந்தைக்கு நான் மருந்து தருகிறேன் என்றார். வெள்ளை குஞ்ஞுமுத்தை அரைத்து சாறாக்கி, அதை வடிகட்டி குழந்தைக்குக் கொடுத்தார்.

உண்மையில் அது விஷம் ! அதுவே மருந்து என அந்த வைத்தியர் நம்பினார். மூன்று நாட்கள் தொடர்ந்து அந்த மருந்தைக் கொடுத்தபின் அந்தக் குழந்தை அழுதது !

தாயும் தந்தையும் எல்லையற்ற மகிழ்ச்சி அடைந்தனர்.

யோசேப்பு சொல்லியனுப்பி, அந்தோணி வந்து தகவல் சொன்ன, அந்தக் குழந்தைக்கு மேரி புஷ்பம் என பெயரிட்டனர். குழந்தை பிறந்தபோது இராயப்பன் அறுபது வயதைக் கடந்திருந்தார். எனவே எல்லோரும் அந்தக் குழந்தையை ‘கிழவனுக்கு மவ’ என்று அழைக்கத் தொடங்கினார்கள். அவருக்கு அவள் பதின்மூன்றாவது குழந்தை. மரியேந்திரத்திற்கு நான்காவது குழந்தை.

நல்ல ஆயுளுடனும், இறை பக்தியுடனும் வாழும் அந்தக் குழந்தைக்கு இன்று வயது எண்பத்து ஒன்று !

அவர் தான் எங்கள் அம்மா !

*

சேவியர்.

Posted in Articles

எலியாவைப் போஷித்த காகம் (சிறுவர் பேச்சுப் போட்டி )

எலியாவுக்கு உணவளித்த காகம்

*

எல்லாருக்கும் வணக்கம். நமக்கெல்லாம் காக்கா வடையை தூக்கிட்டு போன கதை தெரியும். அது பாட்டி கிட்டேயிருந்து காக்கா ஆட்டையைப் போட்ட வடை. ஆனா இன்னிக்கு நான் சொல்லப் போற கதை காக்கா அப்பமும், இறைச்சியும் கொண்டு போன கதை ! 

எலியா இறைவாக்கினர் இருக்காருல்லயா, அவர் ஆகாப் மன்னன் கிட்டே போய் சொன்னாரு, ‘இனி நான் சொன்னாதான் மழை இங்கே பொழியும்’ ந்னு. காரணம் என்னன்னா ஆகாப் உண்மைக் கடவுளை விட்டுட்டு வேற காட்ஸை வழிபட்டு வந்தான். 

ஆகாபுக்கு செம கோபம். மழை பொழியறதுக்கு மழைக்கடவுள் உண்டுன்னு நம்பினவன் ஆகாப். எலியா அந்த கடவுளுக்கே சவால் விடறாரான்னு இவருக்கு செம கோவம். கடவுள் எலியா கிட்டே சொன்னாரு, நீ எஸ்கேப் ஆகி ஓடிப் போய் யோர்தானுக்கு அப்புறம் இருக்கிற கெரீத்து ஓடையருகே ஒளிஞ்சுக்கோ. அங்கே உனக்கு சாப்பாடு தர காகங்கள் கிட்டே சொல்லியிருக்கேன்னு சொன்னாரு.

பாருங்க, முதல்ல காகங்களுக்கு வேலை குடுத்துட்டு எலியாவை அனுப்பறாரு கடவுள். எலியா சொன்ன பேச்சை தட்டமாட்டாருன்னும் தெரியும். எலியாவுக்கு என்ன தேவைன்னும் தெரியும். எலியா கடவுள் சொன்னபடி போய் ஒளிஞ்சுகிட்டாரு. 

காகங்களும் இப்போ இருக்கிற டன்ஸோ, ஸ்விகி மாதிரி சாப்பாடை தூக்கிட்டு கெரீத்துக்கு போய் அவருக்கு சாப்பாடு குடுக்கும். அதுவும் டெய்லி டூ டைம்ஸ் சாப்பாடு அவருக்கு போகும். ஜி.பி.எஸ் இல்லாத காகத்துலயே அவ்ளோ ஆக்யுரேட்டா அது போய் குடுத்திருக்கு. உலகத்துலயே முதல் ஸொமோட்டோ கேரியர்ஸ் காகங்கள் தான் போல, இல்லையா ? 

கடவுள் முதல்ல காகத்துக்கு நல்லா சாப்பாடு போட்டுட்டு தான் அனுப்பியிருப்பாருன்னு நினைக்கிறேன். ஏன்னா, ஒருத்தனை பட்டினியா போட்டுட்டு இன்னொருத்தனுக்கு சாப்பாடு குடுத்து அனுப்ப மாட்டாருன்னு நான் நினைக்கிறேன்.  இந்த சின்சியர் காகங்களோட ஹெல்ப் நால எலியாவுக்கு சாப்பாட்டுப் பிரச்சினை இல்லாம இருந்துச்சு.

கெரீத்து ஓடையில இருந்த தண்ணீரை அவரு குடிச்சுகிட்டாரு.  கடவுள் அங்கேயிருந்து போக சொல்ற வரைக்கும் அவரு அங்கேயே தான் இருந்தாரு.  

இந்த கதையில இருந்து என்ன கத்துகிட்டேன்னா, 

ஒண்ணு, கடவுள் ஒரு விஷயத்தை செய்ய சொல்றாருன்னா, அதுக்கு தேவையான எல்லா ஏற்பாடுகளையும் நமக்காக ஏற்கனவே செஞ்சு வெச்சிருப்பாரு. நாம அவரை டிரஸ்ட் பண்ணி காரியத்துல இறங்கினா போதும்.

ரெண்டு, கடவுள் அதிசயமான வழியில நமக்கு சாப்பாடு தருவாரு. வானம் உணவு தரலாம், இல்லேன்னா காகம் கூட உணவு தரலாம். 

மூணு, கடவுளோட திட்டத்தில அழகிய மானுக்கு பங்குண்டு, யாரும் கண்டுக்காத காக்காக்கும் பங்கு உண்டு. 

ஆங்.. கடைசியா ஒண்ணு. எலியாவை போஷித்த காகம்ன்னு நாம சொல்றதை விட, காகத்தின் மூலமாக எலியாவைப் போஷித்த கடவுள் – ந்னு சொல்றது தான் சரி. தோணினதை சொல்லிட்டேன்.. தப்புன்னா மன்னிச்சுக்கோங்க.

நன்றி

Posted in Articles

ஆசிரியர் தின வாழ்த்துகள்

ஆசிரியர் தின வாழ்த்துகள்
+

இந்த
ஆசிரியர்கள் மட்டும்
இல்லையென்றால்,
அறிவின் ஒரு பாகம்
அறியப்படாமலேயே போயிருக்கும்.

ஆசிரியர்கள் மட்டும்
இல்லையென்றால்,
அகரத்தின் முதற்புள்ளி
அறிவிக்கப்படாமலேயே போயிருக்கும்.

ஆசிரியர்கள் மட்டும்
இல்லையென்றால்
இதயத்தின் ஒரு பாதி
இருட்டாகவே இருந்திருக்கும்.

இவர்கள்,
நம்
குணங்களின் ஓரங்களையும்
கூர்தீட்டியவர்கள்.
நம்
மனங்களின் மையங்களில்
மைதீட்டியவர்கள்.

நாம்
வரம்போடு நடக்க‌
கையில்
பிரம்போடு நடந்தவர்கள்

நாம்
வழியோடு நடக்க‌
வலியோடு தொடர்ந்தவர்கள்.

அன்னையின் அரவணைப்பும்
தந்தையின் கண்டிப்பும்
ஆசானின் அறிவுரையும்
அறிஞனின் அறவுரையும்
இரண்டறக் கலந்த‌
இனியவரல்லவா ஆசிரியர்கள்.

இவர்கள் விதைத்த‌
கல்விப் பருக்கைகள் தானே
நமக்கு
உயரிய இருக்கைகளை
உரியதாக்கி இருக்கிறது.

இவர்கள் தொடுத்த‌
அறிவின் மலர்கள் தானே
நமக்கு
வெற்றியின் மாலைகளை
பெற்றுத் தந்திருக்கிறது.

வறுமையின்
வாய்க்கால்களில் நடந்தாலும்
தலைமுறையின்
கனவுகளோடு
தொடர்பவர்களல்லவா ஆசிரியர்கள்.

நமது வெற்றியை
தனது
வெற்றியாய்க் கொண்டாடும்
அற்புதங்களல்லவா ஆசிரியர்கள்.

கிளைகள்
பூக்கள் விடுக்கையில்
வேர்களுக்கும் விழா நடக்குமென‌
இவர்களைக் கண்டு தானே
விளங்கிக் கொண்டோம்.

மாணவர்கள்
ஆசிரியர்களைக்
கொண்டாடுகையில்
சமூகம் வளர்கிறது.

மாணவர்கள்
ஆசிரியர்களைக்
கொன்றாடுகையில்
தேசமே சாய்கிறது.

ஆசிரியர்களை
வானம் போன்றவர்கள் !

வானத்தை எப்போதும்
உயரத்தில் வைப்போம்
நேசத்தை எந்நாளும்
இதயத்தில் தைப்போம்.

அனைத்து ஆசிரியர்களுக்கும்
இனிய‌
ஆசிரியர் தின நல்வாழ்த்துகள்

+
சேவியர்

Posted in Articles

தச்சன் மகன் – நூல் விமர்சனம்

துருப்பிடிக்காத
நெருப்பு எழுத்துகள்

ஆசிரியர் : பேராயர் ஜோசப் மோகன் குமார்

கவிஞரின் கவிதைத் தலைப்பு ஒன்றையே என் விமர்சனத்தின் தலைப்பாக வைக்கிறேன். இல்லை இல்லை, இது விமர்சனம் அல்ல பரவசத்தின் பதிவு. ஒரு கவிதை ஆழியில் மூழ்கி, கவிதைக் கலங்கரையால் கரையேறிய அனுபவத்தின் குறிப்பு.

பேராயர் சிலுவைச் சித்தர் கவிஞர் ஜோசப் மோகன் குமார் அவர்களின் ‘தச்சனின் கதை’ என்னை செதுக்கியது. அவரது படைப்புகளில் மிக உயர்ந்த இடத்தில் இது வந்து அமர்கிறது.

கவிஞரின் தச்சனின் கதை மின் நூலாக வந்த போது படிக்க முடியவில்லை. எனவே அச்சுப் பதிப்பாக வந்ததும் அவசர அவசரமாய் வாங்கிப் படிக்கத் தொடங்கினேன். வியப்பின் எல்லைக்கே என்னை எறிந்தன கவிதைகள். பொதுவாக எந்த கவிதைப் புத்தகமானாலும் ஒரு சில நாட்களில் படித்து முடித்து விடுவேன். ஆனால் தச்சனின் கதையை அப்படிக் கடக்க முடியவில்லை.

ஒரு தச்சன் எப்படி ஒரு பொருளை இழைத்து இழைத்து கொஞ்சம் கூட துருக்கள் இல்லாமல், குறை இல்லாமல் செதுக்குவானோ அந்த அளவுக்கு மிக மிக அற்புதமாக நூலைத் தமிழால் செதுக்கியிருக்கிறார் கவிஞர். இந்த நூலிலுள்ள கவிதைகளின் தலைப்புகளை மட்டும் எடுத்தாலே ஒரு மிகப்பெரிய கவிதைப் புதையலாய் அது அமைந்துவிடும்.

விமர்சனம் எழுதும் போது குறிப்பிடவேண்டுமென காகிதத்துக்கே வலிக்காத வகையில் மென் பென்சிலால் கோடிட்டுக் கொண்டே வந்தேன். கடைசியில் பார்த்தால், கோடிடாத வரிகளைக் கண்டுபிடிப்பதே அபூர்வமாகிப் போயிற்று அப்படி ஒவ்வொரு கவிதையும் என்னைப் புரட்டிப் போட்டன.

வானத்தைக் கிழித்த வக்கிர வல்லூறுகள், தைலம் பூசிய தாமரை மலர், வானத்திலிருந்து விழுது விட்ட வசனங்கள், வெளிநடப்பு செய்யும் வியாதிகள், வானக் கஜானாவின் வற்றாத பொக்கிஷம், மண்ணுக்குள் புதைக்கப்பட்ட மழைவானம் என இவர் தேர்ந்தெடுத்திருக்கின்ற தலைப்புகளே தலைவன் புகழை உரக்கச் சொல்கின்றன.

நிர்மலா சுரேஷின் தைலச் சிமிழும் தச்சன் மகனும், தந்தை வின்செண்ட் சின்னதுரை அவர்களின் படைப்பு, கவியரசரின் இயேசு காவியம், இயேசு மாகாவியம், என எனக்குத் தெரிந்து தமிழில் வெளியான அத்தனை ‘இயேசுவின் வாழ்க்கை’ கவிதை நூல்களையும் படித்திருக்கிறேன். நானும் இயேசுவின் கதை : ஒரு புதுக்கவிதைக் காவியம் என்றொரு நூலையும் எழுதியிருக்கிறேன். எல்லா நூல்களையும் விட மேலானதாக நான் ‘தச்சனின் கதை’ எனும் நூலை தைரியமாகச் சொல்லுவேன்.

முதலாவதாக, படைப்பாளியே பேராயராகவும் இருப்பதால் அவருடைய வரிகள் ஒவ்வொன்றிலும் ஆன்மிக அழுத்தம் இருக்கிறது. படைப்பாளியே சிவப்புச் சித்தாந்த வாதியாய் இருப்பதால் இயேசுவின் வாழ்க்கையிலுள்ள மனிதநேயக் கூறுகளை கவனமாய்ப் பதிவு செய்ய முடிகிறது. படைப்பாளி சிறந்த கவிஞனாய் இருப்பதால் தனது இலக்கியச் செழுமையை இறக்கி வைக்க முடிந்திருக்கிறது.

இந்த நூலின் எந்த ஒரு பக்கத்தைப் புரட்டினாலும் அதில் குறைந்த பட்சம் ஐந்து அற்புத வரிகளைக் காண முடியும் என்பது இந்த நூலில் மட்டுமே காணக் கிடைக்கும் வியப்பு. இந்த நூலிலுள்ள கவிதைகளிலிருந்து ஹைக்கூக்களை தனியே பிரித்தெடுத்தால் ஒரு தனி நூலே போடலாம். நூல் முழுக்க கவிஞர் உவமைகளை கையாண்டிருக்கும் விதம் சிலிர்ப்பூட்டுகிறது.

வைரமுத்து தனது படைப்பில் ஒரு வரிக்கும் அடுத்த வரிக்கும் இடையே ஒரு வியப்பை ஒளித்து வைப்பார், அல்லது எதிர்பாரா முரணை முடிந்து வைப்பார், அல்லது சிந்திக்காத ஒரு தளத்திலிருந்து ஒரு உவமையை எடுத்து வைப்பார். பேராயரின் கவிதைகளும் அப்படியே பயணிக்கின்றன, கூடவே அவர் எடுத்து வைப்பவை எல்லாம் ஆன்மிகத்தோடு தொடர்புடையவையாய் இருக்கின்றன என்பது கூடுதல் அழகு.

செங்கோலை லத்தியாக்கிய ஏரோது – என யாரால் சிந்திக்க முடியும் ? தாசிகளின் கரங்களில் தாயக்கட்டையான ஏரோது – என ஒருவனுடைய அத்தனை குணாதிசயங்களையும் எப்படி ஒற்றை வரிக்குள் அடக்க முடியும் ? கவிஞரின் கவிதை வரிகள் ஆழியை எடுத்து சிப்பிக்குள் சிறைவைக்கின்றன. புயலைப் பிடித்து வரப்புக்குள் இறுக்கி வைக்கின்றன.

தாசியின் தைல அபிஷேகம் என்னை நீண்ட நேரம் மீள் வாசிப்புக்கு உட்படுத்திய கவிதைகளில் ஒன்று. பிறர் பசிக்கு பிய்க்கப்படும் ரொட்டித் துண்டு – என அவளை கவிஞர் காட்சிப்படுத்துகிறார். இளமையை விற்ற இருட்டு மின்மினி என அவளது இயலாமையைப் பதிவு செய்கிறார். அவளது கண்ணீர் நதியின் கால்களை நனைத்தது என தொடர்கிறார். கடைசியில் கசங்கிய காகிதமாய் விழுந்து வெள்ளை மல்லிகையாய் எழுந்தாள் என முடிக்கிறார்.

முத்தின் முதுகில் நத்தை என்று சிலுவை சுமக்கும் இயேசுவையும், இரவில் பாடம் பயின்று பகலை அடக்கம் செய்ய வந்தவர் என நிக்கோதேமுவையும் என ஒவ்வொருவரையும் அவரவர் இயல்புகளோடு மிக மிக உன்னதமான வார்த்தைகளால் சரளமாக அலங்கரிக்கிறார் கவிஞர். உண்மையிலேயே எனக்குப் பிடித்த வரிகள் என எழுத ஆரம்பித்தால் ஒரு தனி நூலே போடவேண்டியிருக்கும்.

எனது பட்டியலில், இயேசுவின் வாழ்க்கை வரலாறு நூல்களில் இன்றும் நம்பர் 1 இடத்தில் வைக்கும் நூல் ‘புட்லர் ஆஸ்லான் எழுதிய த கிரேட்டஸ்ட் ஸ்டோரி எவர் டோல்ட்’ நூல் தான். தமிழ்க் கவிதைகளில் இனிமேல் எனது பட்டியலில் நம்பர் 1 தச்சன் மகன் தான்.

எழுந்து நின்று கை தட்டுவதை விட ஒரு ரசிகனாக இந்த நூலுக்கு நான் மரியாதை செய்து விட முடியாது. அற்புத படைப்புக்காய் தலை வணங்குகிறேன். கிறிஸ்தவ இலக்கிய உலகில் எல்லோரும் படித்திருக்க வேண்டிய எல்லோருடைய வீட்டிலும் இருக்க வேண்டிய ஒரு நூலாக நான் இதைக் கருதுகிறேன்.

வாசியுங்கள்
நேசியுங்கள்

அன்புடன்
சேவியர்

Posted in Articles, skit

வெற்றி தரும் கடவுள்

காட்சி 1

( இரவு நேரம், )

பையன் செபிக்கிறார்

பிறகு படிக்கிறான் 

அம்மா : தம்பி டைம் ஆகுதுப்பா… படுத்து தூங்கு.. 

பையன் : இன்னும் கொஞ்சம் நேரம்மா.. வரேன்…

அம்மா : காலைல கனகு வீட்டுக்கு போணும்ல… சீக்கிரம் தூங்கினா தான் நல்லா இருக்கும்..

பையன் : ஒரு ஃபைவ் மினிட்ஸ்மா வரேன்.. நாளைக்கு ஒரு டெஸ்ட் இருக்கு..

அம்மா : ஓக்கேப்பா… 

காட்சி 2

( மறு நாள், கனகு வீடு )

பையன் கார் கிளீன் பண்ணிக் கொண்டிருக்கிறான். 

கனகு : என்னப்பா…. இன்னிக்கு இவ்ளோ லேட்டாயிடுச்சு… 30 மினிட்ஸ் லேட்… எனக்கு ஆபீஸ் போகணும்ல்ல. இனிமே காலைல ஆறுமணிக்கெல்லாம் வந்துடு.. இல்லேன்னா வரவேண்டாம்.

பையன் : சாரி சார்.. நைட் படிச்சிட்டிருந்தேன்… அதான் தூங்க லேட்டாயிடுச்சு.. 

கனகு : படிச்சிட்டிருந்தியா ? என்ன படிச்சிட்டிருந்தே… கத புக்கா ?

பையன் : இல்ல சார், நான் ஸ்கூல்ல படிக்கிறேன்… 

கனகு : ஸ்கூலுக்கு போறியா  ? நீயெல்லாம் படிச்சு என்னத்த சாதிக்கப் போறே.. பேசாம வேலைக்கு போனா நாலு காசு சம்பாதிக்கலாம்.

பையன் : படிக்காம வேலைக்கு போனா நாலு காசு, படிச்சு வேலைக்கு போனா நிறைய காசு சம்பாதிக்கலாம் சார் 

கனகு : பேச்சுலயே தெரியுது படிக்கிற திமிரு… ஒவ்வொருத்தனும் எங்க இருக்கணுமோ அங்க இருக்கணும்… 

பையன் : ( அமைதி )

கனகு : எவன் எவன் படிக்கணும், எவன் எவன் வேலை பாக்கணுங்கற வெவஸ்தையே இல்லாம போச்சு… இந்த படிப்பு கிடிப்புன்னு சொல்லிட்டு லேட்டா வரதா இருந்தா இனிமே வரவேண்டாம்… சரியா

பையன் : நான்… சீக்கிரமாவே வந்துடறேன் சார். 

காட்சி 3

( பையன் & நண்பன் )

நண்பன் : என்னடா எப்ப பாத்தாலும் விழுந்து விழுந்து படிச்சிட்டிருக்கே.. அப்படி படிச்சு உனக்கென்ன நோபல் பரிசா தரப் போறாங்க ?

பையன் : நல்லா படிச்சா தாண்டா நல்ல மார்க் வாங்க முடியும்…

நண்பன் : நல்ல மார்க் வாங்கறதுக்கு படிக்கணும்ன்னு எவன் சொன்னான்.. 

பையன் : பின்னே ?

நண்பன் : ஊர்ல எல்லாரும் படிச்சா மார்க் வாங்கறாங்க… அதுக்கு நிறைய வழி இருக்கு மேன்..

பையன் : என்ன வழி ?

நண்பன் : பிட்டடிக்கலாம்.. பக்கத்துல இருக்கிறவனை உஷார் பண்ணி அவன் பேப்பரை வாங்கி எழுதலாம்… வாத்தியாரை புடிச்சா பேப்பரையே மாத்தலாம்

பையன் : ஓ.. குறுக்கு வழியில போய் முறுக்கு திங்க பாக்கறே.. எனக்கு நேர் வழி போதும்.

நண்பன் : நேர்வழின்னா விழுந்து விழுந்து படிக்கணும், குறுக்கு வழின்னா ஜஸ்ட் லைக் தேட் ஜெயிச்சு போயிட்டே இருக்கலாம்.

பையன் : அது தப்பு… கடவுளுக்குப் புடிக்காத விஷயம். நேர்மை தான் நிலைக்கும். படிப்பு வெறும் மார்க்குக்கு மட்டுமில்லை, அறிவுக்கும் சேத்து தான்.. சோ, நான் படிச்சு மார்க் வாங்கிக்கறேன்…

நண்பன் : ஸீ… நான் மாலுக்கு போறேன்.. படம் பாக்க போறேன்.. மைண்ட் ரிலாக்ஸா இருக்கணும். கழுதை மாதிரி பேப்பரை தின்னுட்டே இருக்காம, நீயும் குதிரை மாதிரி கிளம்பி வா…

பையன் : நீயும் உன் படமும்.. எனக்கு அதுக்கெல்லாம் டைம் இல்லை… குதிரைன்னு சொன்னப்போ தான் ஞாபகம் வருது, குதிரை யுத்த நாளுக்கு ஆயத்தமாக்கப்படும், ஜெயமோ கர்த்தரால் வரும் ந்னு ஒரு வசனம் உண்டு.

நண்பன் : பாட புக்ல இருக்கிறதையே நான் படிக்கல, வேத புக்கில இருக்கிறது எப்படிடா படிப்பேன்… 

பையன் : கடவுள் வெற்றி தருவாரு.. நீ படி

நண்பன் : கடவுள் வெற்றி தருவாருன்னா, எதுக்கு நீ படிக்கிறே….

பையன் : நான் குதிரையை ஆயத்தமாக்கறேன்.. ஆயத்தமாக்கற வேலை என்னுது தானே…

நண்பன் : நீ நல்லா ஆயத்தமாக்கு.. எனக்கு படம் ஆரம்பமாகப் போவுது.. சீ யூ லேட்டர்…

காட்சி 4

( பையன் & கனகு )

கனகு : என்னப்பா.. தோட்டத்துல தண்ணி ஊத்தியிருக்கே நாலஞ்சு செடி சாஞ்சிருக்கு..

பையன் : சார்.. நான் மெதுவா தான் சார் ஊத்தினேன்.. ஒருவேளை பூனை ஏதாச்சும்

கனகு : ஆமா, பூனை போய் பூ பறிக்குது.. எல்லாம் படிக்கிற திமிரு…. 

பையன் : சாரி சார்.. நான் கவனமா ஊத்தறேன் சார்..

கனகு : சரி..சரி.. போ…  ஏதோ கடமைக்கு இங்கே வந்திட்டிருக்காதே… நாளைக்கு படிட்டு கலெக்டர் ஆக போற நினைப்புல திரியாதே…

பையன் : ( அமைதியாய். நிற்கிறான் ) 

காட்சி 5

(அம்மா & பையன் )

பையன் : அம்மா… நாம படிக்கிறது தப்பாம்மா ?

அம்மா : படிக்காம இருக்கிறது தான்பா தப்பு.. ஏன் கேக்கறே ?

பையன் : இல்ல.. ஓனர் சார் எப்பவுமே என்னை திட்டிட்டே இருக்காரு.. ஏன் படிக்கிறே.. படிச்சு என்ன கிழிக்க போறே… கலெக்டர் ஆவ போறியன்னு திட்டிட்டே இருக்காரு

அம்மா : எல்லாம் நாம முன்னேறிடக் கூடாதுங்கற கெட்ட எண்ணம்பா.. நாம அதையெல்லாம் கண்டுக்கக் கூடாது. 

பையன் : நாமளும் நல்லா படிச்சு சம்பாதிச்சா என்ன தப்பும்மா..

அம்மா : நாம எல்லாம் ஏழையா இருந்தா தான் அவங்களுக்கு அடிமையா இருப்போம். எதுத்து கேள்வி கேக்க மாட்டோம். எப்பவுமே அவங்களை சார்ந்து இருப்போம்.. அதான்..

பையன் : நம்ம நிலமைல அவங்க இருந்தா அவங்களுக்கு படிக்க தோணாதா ?

அம்மா : கண்டிப்பா தோணும்.. ஆனா அப்படியெல்லா யோசிக்க மாட்டாங்க… நம்மளை அவமானப்படுத்தி இலட்சியத்தை விட்டு விலக வைக்க நிறைய பேரு டிரை பண்ணுவாங்க.. அதையெல்லாம் காதுல வாங்கிக்கக் கூடாது.

பையன் : சரிம்மா…

அம்மா : கவனமா இருக்கணும்… நமக்கு அட்வைஸ் பண்ற மாதிரி பண்ணுவாங்க, அப்புறம் தப்பான வழியில கூட்டிட்டு போக பாப்பாங்க, தப்பா குற்றம் சாட்டுவாங்க, அவமானப் படுத்த பாப்பாங்க, மிரட்ட பாப்பாங்க… எதையுமே கண்டுக்கக் கூடாது.. கடவுள் நமக்கு வெற்றி தருவாருன்னு உறுதியா இருக்கணும்.

பையன் : கண்டிப்பாம்மா.. நான் அமைதியா தான்மா இருப்பேன். பட் அப்பப்போ மனசுக்கு கஷ்டமா இருக்கும் அதான்..

அம்மா : அவமானங்களை தாங்கி அமைதியாவும், நேர்மையாவும் இருந்தவங்க தான்பா வரலாற்றில பெரிய ஆட்களா மாறியிருக்காங்க. நீ நல்லா பிரேயர் பண்ணு. நேர்வழியில நட.. அது போதும். மத்ததெல்லாம் கடவுள் பாத்துப்பாரு.

பையன் : சரிம்மா

காட்சி 6

( பையன் & நண்பன் )

பையன் : என்ன ஸ்டீபன்… நல்லா படிச்சியா ?

ஸ்டீபன் : படிப்பா.. டோண்ட் இன்சல்ட் மி… நான் இன்ஸ்டாகிராம்ல படிச்சு, ஃபேஸ்புக்ல பொழைச்சு, வாட்சப்ல வாழ்றவன்… எக்ஸாம் எல்லாம் எனக்கு காப்பி அடிக்கிற களம் தான்.

பையன் : டேய்… ஒழுங்கா படிக்கலாம்ல… டைமை வேஸ்ட் பண்ற நேரத்துக்கு

ஸ்டீபன் : ஹே..ஹே.. யாரு டைமை வேஸ்ட் பண்றது ? நீ தான் வேலை பாக்கறே , படிக்கறே, சர்ச்சு அது இதுன்னு சுத்தறே.. டைமை வேஸ்ட் பண்றே… என்னை பாரு… ஜாலியோ ஜிம்கானா…

பையன் : ம்ம்.. நாளைக்கு பப்ளிக் எக்ஸாம்.. பப்ளிக் எக்சாமாச்சும் ஒழுங்கா படி.. ஐ வில் ப்ரே பார் யூ

ஸ்டீபன் : காப்பி அடிக்கும்போ மாட்டக் கூடாதுன்னு ப்ரேயர் பண்ணு.. அது போதும்

பையன் : டேய்.. கடவுள் பாகம் பிரிக்கிறதுக்கோ, உனக்கு காப்பி அடிக்கிறதுக்கோ கூட நிக்கிறவரில்ல… நேர்மையின் பக்கம் நிக்கிறவங்களுக்கு வலிமை குடுக்கிறவரு..

ஸ்டீபன் : ஸ்டாப் பிரீச்சிங்.. ஐம் கோயிங்… 

காட்சி 7

( கனகு போனில் )

கனகு : சொன்னதெல்லாம் கவனமா கேட்டியா இல்லையா ?

போன் : கேட்டேன் சார்… உங்க வீட்ல வேலை பாக்கிற அந்த பையன் தானே ?

கனகு : எஸ்… மைல்டா ஆக்சிடண்ட் பண்ணிடு.. கை உடையணும்.. ரெண்டு வாரமாச்சும் அவன் ஆஸ்பிடல்ல கிடக்கணும்… இந்த பப்ளிக் எக்ஸாம் அட்டண்ட் பண்ணலேன்னா.. ஹி வில் பி அவுட்… ஒழுங்கா பொத்திகிட்டு வேலைக்கு வருவான்.

போன் : சரிங்கய்யா.. இவங்க ஆட்டத்தை வளர விடக் கூடாது.

கனகு : எஸ்… எஸ்… யாரு பேரும் வெளியே வராம பாத்துக்கோ… 

போன் : அதெல்லாம் வராது சார்…

கனகு : ஹா..ஹா. நீ அவனை ஹாஸ்பிடலுக்கு அனுப்பு.. நான் ஹாஸ்பிடல்ல போய் ஒரு கிலோ ஆப்பிள் குடுத்து நலம் விசாரிச்சுட்டு வரேன்… படிக்கிறாங்களாம் படிப்பு… இதுல கிறிஸ்டியன் வேற.. சே…. 

போன் : நீங்க நிம்மதியா தூங்குங்க, அவனை நான் தட்டி தூக்கறேன்.

காட்சி 8

( ஸ்கூலில் )

பையன் இடது கையில் கட்டுடனும், தலையில் கட்டுடனும் வருகிறான் 

ஸ்டீபன் : என்னாச்சுடா..

பையன் : ஒரு டெம்போ வந்து தட்டிட்டு போச்சுடா… நான் தெறிச்சு போய் ஒரு குழியில விழுந்துட்டேன்… 

ஸ்டீபன் : ஐயையோ… எந்த டெம்போ

பையன் : அதெல்லாம் தெரியல.. நான் விழுந்த இடத்துல ரெண்டு பேரு உக்காந்திருந்தாங்க.. அவங்க தான் ஓடி வந்து என்னை தூக்கிட்டு போய் ஃபஸ்ட் எய்ட் குடுத்தாங்க..

ஸ்டீபன் : நல்ல அடியா

பையன் : யா.. லெஃப்ட் ஹேண்ட் கை எலும்பு உடைஞ்சிருக்கு.. தலையிலயும் அடி… பட்… காட் ஈஸ் கிரேட்…

ஸ்டீபன் : டெம்போ அடிச்சதுக்கு கடவுளுக்கு பாராட்டாடா ?

பையன் : டேய்.. வலது கை எவ்ளோ நீட்டா இருக்கு.. ஐ கேன் ரைட் எக்ஸாம்டா… என்ன கொஞ்சம் வலி இருக்கு லெஃப்ட் சைட்.. பட் ஓக்கே..

ஸ்டீபன் : டேய்… உன்னை நினைச்சா எனக்கு கில்ட்டியா இருக்குடா

பையன் : ஏண்டா ?

ஸ்டீபன் : இவ்ளோ கஷ்டத்துலயும் நீ எக்ஸாமை சீரியஸா எடுத்து எழுத வந்திருக்கே.. பட்.. நான் எப்படி இருக்கேன்… 

பையன் : கடவுளை நம்பியிருந்தா.. நடக்கிறதெல்லாம் நல்லதுக்கா தான் முடியும்டா… 

ஸ்டீபன் : பட்.. எனக்கு ஒரு ஐடியாடா..

பையன் : சொல்லுடா

ஸ்டீபன் : உன்னோட கைல இருக்கிற கட்டுக்கு இடையில கொஞ்சம் பிட்டு ஒளிச்சு வைக்கட்டுமா.. நீ அப்புறம் எனக்கு எடுத்து குடு..

பையன் : உன்னையெல்லாம் திருத்தவே முடியாதுடா…

காட்சி 9

( ஸ்டீபன்  காப்பி அடிக்கும்போது பிடிபடுகிறான் )

ஆசிரியர் : திஸ் ஈஸ் யுவர் லாஸ்ட் வார்ணிங்.. ஏற்கனவே உன்கிட்டே இருந்த பிட்டை எல்லாம் எடுத்தாச்சு… அப்பவே உனக்கு வார்ணிங் குடுத்தேன்.. இனிமே ஏதாச்சும் பண்றதை பாத்தா.. இந்த வருஷம் எந்த எக்ஸாமும் எழுத விடமாட்டேன்..

ஸ்டீபன் : சாரி சார்.. நான்.. இனிமே காப்பி அடிக்க மாட்டேன் சார்

ஆசிரியர் : படிச்சதை எழுதறது தான் எக்ஸாம். நல்ல குணாதிசயங்களை கத்துக்கறது தான் கல்வி. ரெண்டுமே இல்லேன்னா எப்படி ? பிகேவ் யுவர் செல்ஃப்.. படிச்ச படிப்புக்கு ஒரு அர்த்தம் வேண்டாமா ? 

ஸ்டீபன் : சாரி சார்… 

காட்சி 10 

( ஸ்டீபன் & பையன் )

ஸ்டீபன் : டேய்.. ஐ ஃபீல் அஷேம்ட்… தப்பு பண்ணிட்டே இருக்கும்போ ஒரு கெத்து மாதிரி இருந்துச்சு.. பட்.. இன்னொருத்தர் கிட்டே பிடிபட்டு திட்டு வாங்கும்போ .. அவமானமா இருக்கு

பையன் : பாவம் எப்பவும் அப்படித் தாண்டா… சுகமா தெரியும், ஆனா அது நம்மளை அழிச்சுடும்..

ஸ்டீபன் : ஐ.. ஐ ஃபீல் வெரி கில்ட்டி… 

பையன் : நீ பண்றது தப்புன்னு உணர்ந்து கடவுள் கிட்டே மன்னிப்பு கேளு. அந்த தப்பை மறுபடியும் பண்ணாதே. ஒரு எக்ஸாம் போனா இன்னொரு எக்ஸாம் வரும். ஆனா, பாவம் செஞ்சு சொர்க்கத்தை இழந்தா… 

ஸ்டீபன் : தேங்க்ஸ்டா.. பிரே பார் மி.. இனிமே நான் என்ன தெரியுமோ அதை மட்டும் தான் எழுத போறேன்..

பையன் : டோண்ட் வரி.. நமக்கு நிறைய டைம் இருக்கு.. ஸ்டடி ஹாலிடேஸ்ல, ஐ கேன் ஹெல்ப் யூ… 

ஸ்டீபன் : தேங்க்ஸ்டா..

காட்சி 10 

( தேர்வில் பையன் நல்ல மதிப்பெண்கள் பெற்று வெற்றி பெறுகிறான் )

( ஸ்டீபனும் வெற்றி பெறுகிறான் )

காட்சி 11

( பள்ளி விழாவிற்கு கனகு விற்கு அழைப்பு வருகிறது )

போன் : சார், எங்க ஸ்கூல் பங்ஷன் ஒன்னு நடத்தப் போறோம் சார். ஊர்ல பெரிய மனுஷன் நீங்க, நீங்க வந்து மாணவர்களை ஊக்கமூட்டற மாதிரி நாலு வார்த்தை பேசினீங்கன்னா எங்களுக்குப் பெருமையா இருக்கும்.

கனகு : கண்டிப்பா வரேன்… 

காட்சி 12

( ஸ்கூல் விழா )

கனகு : மாணவர்கள் முன்னால் நிற்பதற்கு எனக்கு எப்போதுமே மிகவும் மகிழ்ச்சி உண்டு. மாணவர்கள் தான் எதிர்கால தலைவர்கள். கல்வி தான் நம்மை உயர்த்தும். எத்தனை சவால்கள் வந்தாலும் கல்வி கற்க வேண்டும். இப்படி ஒரு ஸ்கூல்ல படிச்சதால தான் நான் இன்னிக்கு இப்படிப்பட்ட ஸ்கூல்ல பேச வந்திருக்கேன். இதுல எனக்கு ரொம்ப மகிழ்ச்சி. எதை விட்டாலும் அன்பை விடக் கூடாது, எதை விட்டாலும் மனித நேயத்தை விடக் கூடாது, அதே போல எதை விட்டாலும் கல்வியை விடவே கூடாது ! கல்வியைத் தடுப்பவன் ஒரு எதிர்காலத்தையே தடுக்கிறான். ஒரு எதிர்காலத்தை அழிக்க நினைப்பவன் கல்வியை அழிக்கிறான்.. சோ, எல்லாரும் நல்லா படிங்க.. நன்றி

அறிவிப்பாளர் : இப்போது பள்ளியின் சிறப்பு மதிப்பெண் பெற்ற மாணவர்களுக்கு விழாத் தலைவர் பரிசு வழங்குவார். 

அறிவிப்பாளர் : பள்ளி முதல் மாணவன், விக்டர்.

( பையன் வருகிறான்.. தலைவர் அதிர்ச்சியடைகிறார் )

( பையனுக்கு கேடயம் கொடுக்கிறார், பையன் நன்றி சொல்கிறான் )

பையன் : எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக இறைவனுக்கும், என் பெற்றோருக்கும், என் மேல் அதிக பாசம் கொண்ட அனைத்து ஆசிரியர்களுக்கும், என் அன்பு நண்பர்களுக்கும நன்றி. தலைவர் கையால் விருது வாங்குவதில் எனக்கு இரட்டை மகிழ்ச்சி. அவர் தான் எங்களுக்குத் தேவையான பல உதவிகளைச் செய்பவர். நான் அடிபட்டு கிடந்தபோது கூட அவர் தான் உதவியும் கொடுத்து, ஊக்கமும் கொடுத்தார்…. அவருக்கு என் மனமார்ந்த நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

(  கனகு அதிர்ச்சியாய் நிற்கிறார் )

காட்சி 13 

( கனகு பையன் வீட்டுக்கு வருகிறார் ) 

பையன் : சார்.. என்ன சார், இந்த பக்கம் வாங்க சார்.. வாங்க சார்… 

கனகு : தம்பி..க்ரேட் பா… இன்னும் நீ நல்லா படிச்சு பெரிய ஆளா வரணும்பா… 

பையன் : எல்லாம் உங்க ஆசீர்வாதம் சார்

கனகு : இல்ல தம்பி, . நீ படிக்கிறதையே விரும்பாம என்னென்னவோ சொல்லிட்டேன் செஞ்சுட்டேன்…என்னை மன்னிச்சிடு

பையன் : என்ன சார், பெரிய பெரிய வார்த்தையெல்லாம் சொல்றீங்க

கனகு : இல்லப்பா… பெரிய பெரிய கதவை சின்ன சாவி திறக்கிற மாதிரி, பெரிய பெரிய முரட்டுத்தனங்களை ஒரு சின்ன அன்பின் செயல் உடைச்சிடும்பா…. 

பையன் : என்ன சார் சொல்றீங்க

கனகு : நீ எதையுமே மனசுல வெக்காம மேடையிலயே என்னை பாராட்டிப் பேசினது, ரொம்ப டச்சிங்கா இருந்துச்சு… இனிமே உன் படிப்பு செலவு என்னுதுப்பா..

பையன் : சார்.. ரொம்ப நன்றி சார்…. 

கனகு : ஒரே ஒரு ஹெல்ப் பண்ணுப்பா…

பையன் : சொல்லுங்க சார்… 

கனகு : என் பையனுக்கு படிப்பே ஏற மாட்டேங்குதுப்பா.. எப்பவும் மொபைல்.. லேப்டாட்.. மியூசிக்குன்னு கெடக்கான்.. அவனுக்கு டியூஷன் டீச்சரா இருந்து டெய்லி கொஞ்சம் பாடம் சொல்லி குடுப்பா.. இனிமே, நீயுன் என் பையன் மாதிரி தான்…

பையன் : சார்…. கண்டிப்பா சார்…. ரொம்ப சந்தோசம் சார்…. 

காட்சி 11 

பையன் & ஸ்டீபன் : ( சர்ச் ) இயேசுவே, எப்பவுமே வெற்றியைத் தருவது நீங்க தான். எப்பவுமே, எந்த செயலிலயுமே உம்மை மட்டும் நம்பி வாழ எங்களுக்கு உறுதி தாருங்க… நேர்மையான வழியில, உறுதியா நடக்க உதவி செய்யுங்க. ஆமென்.

மறைக்கப்பட்ட தானியேனில் வரலாறு கற்றுத் தரும் பாடங்கள் வலிமையானவை. தானியேலுக்கு இறைவன் வழங்கிய ஞானத்தை சில கதைகள் பிரமிப்புடன் பதிவு செய்கின்றன

பாருங்கள், பகிருங்கள், பயனடையுங்கள்.

clickscandy@gamail.com