Posted in Desopakari

அருட்பணியில் கிறிஸ்துவின் மாதிரி

அருட்பணியில் கிறிஸ்துவின் மாதிரி

*

ஆதித் திருச்சபைக் காலம் தொடங்கி, இன்று வரை அருட்பணியாளர்களின் பங்களிப்பே கிறிஸ்தவத்தின் முதுகெலும்பாக இருக்கிறது. காலங்கள் தோறும் அருட்பணியாளர்களின் செயல்கள் விமர்சனத்துக்கு உள்ளானாலும், அனைத்தையும் தாண்டி இன்று கிறிஸ்தவம் ஆல் போல் தழைத்து நிற்பதற்கு பெரும்பங்காற்றிய அருட்பணியாளர்களை எப்போதும் நன்றியுடன் நினைவு கூரவேண்டியது நம் கடமையாகும் !

பணியாளர் என்பவர் தலைவருக்கு மேலானவர் அல்ல, என்றார் இறைமகன் இயேசு. அவரே தன்னை ஒரு பணியாளராய் மாற்றிக் கொண்டு செயல்பட்டார். விண்ணரசை மண்ணில் கட்டியெழுப்பும் பணியில் அவர் தன்னை அனைவரிலும் கடையனாக்கிக் கொண்டு செயல்பட்டார். தலைவனாய் இருக்க விரும்புகின்றவர் எல்லோருக்கும் பணியாளராய் இருக்க வேண்டும் எனும் மாபெரும் முரணை, வாழ்வியல் தத்துவமாய்த் தந்து சென்றவர் இயேசு மட்டுமே ! 

அருட்பணி என்று சொல்லும் போது இறைவனின் பணியைச் செய்யும் அனைவருமே ஒருவகையில் அருட் பணியாளர்கள் தான். இதில் முழுநேரப் பணியாளர், பகுதி நேரப் பணியாளர் என்று சொல்வது கூட ஒரு வகையில் தவறு தான். ஒரு பணியாளர் தன்னகத்தே பணிவையும், தான் பணியாளர் எனும் சிந்தனையையும் முழு நேரமும் கொண்டிருக்கிறார். எந்தப் பணியைச் செய்தாலும் அதை அருட்பணியாய் நினைத்தே செய்கிறார். எனவே வாழ்க்கையே ஒரு அருட்பணி என்பது தான் சிறப்பானதாகும். 

பவுல் சொல்வது போல, எதைச் செய்தாலும் இறைவனுடைய பெயரின் புகழ்ச்சிக்காகச் செய்வது அருட்பணியாய் மாறிப் போகிறது ! அப்போது தான் நமது வாழ்க்கை பிறருக்குப் பாடமாகிறது. நமது பாடம் பிறருக்கு வாழ்க்கையாகிறது. 

அருட் பணி சிறப்பாய் நடக்க தேவையானது ஒன்றே ஒன்று தான் ! அருட்பணியில் நாம் இறைமகன் இயேசு கிறிஸ்துவின் மாதிரியைப் பின்பற்ற வேண்டும் !

நம்மிடையே பல விதமான அருட்பணிச் சிந்தனையாளர்கள் உண்டு. சிலரை  பவுலியன்ஸ் என அழைக்கலாம். அவர்கள் எப்போதுமே பவுல் பேசுகிறார் என்றே முன்னிலைப்படுத்திப் பேசிக்கொண்டிருப்பார்கள். அவர்களுடைய பேச்சில் எப்போதும் திருமுகங்களே முகம் காட்டும். இயேசுவின் போதனைகள் இரண்டாம் இடத்துக்கு இடம் பெயரும். 

சிலரை தாவீதியன்ஸ் என அழைக்கலாம். அவர்களுடைய பேச்சுகளில் பெரும்பாலும் சங்கீதங்களே சாரலடிக்கும். அது வாழ்த்தானாலும், சாபமானாலும், எச்சரிக்கையானாலும் தாவீதின் மொழிகளே தலைகாட்டும். தாவீதின் மகன் இயேசுவின் போதனைகள் பின் இருக்கைக்குத் தள்ளப்படும்.

இப்படி சாலமனியன்ஸ், மோசேயியன்ஸ், எசாயாயியன்ஸ் என பல பிரிவுகளை நாம் கிறிஸ்தவத்தில் பார்க்கலாம். உண்மையில் நாம் கிறிஸ்டியன்ஸ் - என அழைக்கப்பட வேண்டுமெனில் நமது வாழ்விலும், செயலிலும், பேச்சிலும் கிறிஸ்துவே வெளிப்பட வேண்டும். பவுலை விட, தாவீதை விட, மற்ற யாரையும் விட கிறிஸ்துவே நம்மை ஆக்கிரமித்து முன்னே நிற்கும் போது தான் நாம் உண்மையான கிறிஸ்தவர்கள் எனும் பெயருக்கு உரியவர்களாகிறோம். 

கிறிஸ்துவை மாதிரியாய்க் கொண்டு அருட்பணியாற்றுவது தான் மிகச் சிறந்த அருட்பணி என்பதில் மாற்றுக் கருத்தே இல்லை.  

முன்மாதிரிகையான வாழ்க்கை !

இயேசுவின் வாழ்க்கைக்கும், வார்த்தைக்கும் இடையே இடைவெளி இருந்ததில்லை. மன்னிப்பைப் போதித்து விட்டு, தனியே போய் அவர் வெறுப்பை விதைத்ததில்லை. பொது வெளியில் அன்பைப் பரப்பி விட்டு, வீட்டுக்குள் விரோதத்தை வெளிக்காட்டியதில்லை. தொழுகைக் கூடங்களில் தாழ்மையைப் போதித்து விட்டு, வீட்டுக்குள் கர்வத்தைக் கொட்டியதில்லை !

அருட்பணியாளர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையினால் போதிக்க வேண்டும். ‘போதகத்தைப் பார், போதகரைப் பார்க்காதே’ என்பது போலிகளின் வாதம் என்பதை இயேசுவே சொல்கிறார். நமது வாழ்க்கையும், நமது வார்த்தையும் எப்போதும் இறைவனை பிரதிபலிப்பதே மிகச் சரியான அருட்பணி வாழ்க்கை.

கற்றுக் கொள்ளும் வாழ்க்கை !

இயேசு கற்றுக் கொண்டார். சிறு வயதிலேயே அறிவிலும் ஞானத்திலும் படிப்படியாய் வளர்ந்தார். மறை நூல்களைக் கற்றுத் தேர்ந்தார். அதனால் தான் மறை நூல் அறிஞர்களுடன் அவரால் விவாதம் செய்ய முடிந்தது. அதனால் தான் அலகையுடன் பேசும்போது இறைவாக்கைக் காட்டி மடக்க முடிந்தது. 

அருட்பணியாளர்கள் இறைவார்த்தைகளை சிறப்பாகத் தெரிந்து கொள்வதும், அதை வாழ்வியலோடு சேர்த்து புரிந்து கொள்வதும் அவசியம். வெறுமனே வார்த்தைகளை வீசி விளையாடுவதற்கானதல்ல இறை வார்த்தைகள். தேவைக்குத் தக்கபடி கத்தரித்துப் பயன்படுத்துவதற்கானவையல்ல கர்த்தரின் வார்த்தைகள். அதை முழுமையான அர்த்தத்துடன், கால சூழலுக்கு ஏற்பவும் செயல்படுத்த அறிந்திருக்க வேண்டும். வெறும் வசனங்களை வீசி கைத்தட்டல் பெறுவது பரிசேயத்தனம் என்பதைப் புரிதல் வேண்டும். 

பாலியல் தூய்மை !

மிகப்பெரிய ஆற்றல் மிக்க அருட்பணியாளர்களும் வீழ்ந்து விடுகின்ற தளம் பாலியல் தூய்மையின்மையே ! அல்லது, சாத்தானின் சோதனைகள் மிக தீவிரமாய்த் தாக்கும் தளம் பாலியல் பலவீனமே ! நமக்கு முன்னால் ஏராளமான சாட்சிகள் இருக்கின்றன. இயேசு தனது வாழ்நாளில் பெண்மையை நேசித்தார், பெண்களோடு பழகினார், பெண்ணுக்கே உயிர்ப்பின் முதல் காட்சியைத் தந்தார். ஆனால் விவிலியத்தில் எந்த இடத்திலும் அவர் மீது சந்தேகத்தின் சிறு துரும்பு கூட விழுந்ததில்லை ! வெறுப்பாளர்கள் உமிழும் கதைகளெல்லாம் காலங்கள் தாண்டிய பின்பே கற்பனையில் உருவாக்கப்பட்டிருக்கின்றன. 

அருட்பணியாளர்கள் அத்தகைய ஒரு மாதிரியை தங்களுடைய வாழ்க்கையில் கொண்டிருந்தால் ஆன்மிக வெற்றி என்பது சாத்தியப்படும். தனது உடலையும், உள்ளத்தையும் தூய்மையாய்க் காத்துக் கொள்பவரை சமூகம் வியப்புடனும், மரியாதையுடனும் பார்க்கும். பாலியலில் தூய்மை காப்பவர் காலங்கள் கடந்தும் மக்களால் பின்பற்றப்படுவார். 

அன்பால் அருட்பணி !

இயேசுவின் வாழ்க்கையை ஒற்றை வார்த்தையில் அடக்க வேண்டுமெனில், “அன்பு” என்று சொல்லிவிடலாம். அன்பையே போதித்து, அன்பையே செயல்படுத்தி, அன்பாகவே வாழ்ந்தவர் இறைமகன் இயேசு. அவரது. மாதிரியைப் பின்பற்றுவோர் கொண்டிருக்க வேண்டிய அடிப்படை குணாதிசயம் அன்பு தான். மனித நேயமும், ஏழைகளின் மீதான இரக்கமும், புறக்கணிக்கப்பட்டவர் மீதான பரிவும், சாதிமதம் கடந்த மனதுருக்கமும் இயேசுவிடம் நிரம்பியிருந்தன. அத்தகைய ஒரு மனநிலையே அருட்பணியாளரின் முக்கியமான தேவை !

திருச்சபைக்குத் தக்கபடி தங்களை மாற்றிக் கொள்வதையோ, சூழலுக்குத் தக்கபடி போதனைகளை சுருக்கிக் கொள்வதையோ இறைவன் விரும்புவதில்லை. அன்பின் செயல்களைச் செய்து, கனிகளினால் இயேசுவை அறிவிக்க வேண்டும்.

 ஆர்வத்தால் அருட்பணி !

இயேசுவின் பணியானது முழுக்க முழுக்க அவரது ஆத்மார்த்தமான ஆர்வத்தின் வெளிப்பாடாகவே இருந்தது. எந்த விதத்திலும் கட்டாயத்துக்குக் கட்டுப்பட்டதாகவோ, விருப்பமற்ற ஒன்றைச் செய்து முடிப்பதாகவோ இருக்கவே இல்லை. அவர் ஒரு நபரிடம் பேசினாலும், ஆயிரம் பேரிடம் பேசினாலும் ஒரே ஆர்வத்துடனே பேசினார். நள்ளிரவில் பேசினாலும், அதிகாலையில் பேசினாலும் ஒரே தன்மையுடனே பேசினார். காரணம் அவரது சிந்தனை முழுவதும் அருட்பணியின் ஆர்வம் நிரம்பியிருந்தது.

உமது ஆலயத்தின் மீதான ஆர்வம் என்னை எரித்து விடும் - எனும் இறைவார்த்தை அவரது ஆலய ஆர்வத்தையும், ஆண்டவர் ஆர்வத்தையும் விளக்குகிறது. எப்போதும் அவர் செபித்தலிலும், தந்தையின் சித்தத்தை நிறைவேற்றுவதிலும் அதிக ஆர்வமாய் இருந்தார். ஊனுடலின் அழைப்பைப் புறந்தள்ளி, மேலுலகின் அழைப்புக்கு ஏற்ப பணி செய்தார். அத்தகைய மனநிலை அருட்பணியாளர்களிடம் இருக்க வேண்டும். 


மொத்தத்தில் இறைமகன் இயேசுவின் குணாதிசயங்கள் நமது ஒவ்வொரு அசைவிலும் வெளிப்படும் போது அருட்பணியானது, அருமையான பணியாய் மாறிவிடுகிறது. 


*

சேவியர்
Posted in Desopakari

அருட்பணியில் கிறிஸ்துவின் மாதிரி

*

ஆதித் திருச்சபைக் காலம் தொடங்கி, இன்று வரை அருட்பணியாளர்களின் பங்களிப்பே கிறிஸ்தவத்தின் முதுகெலும்பாக இருக்கிறது. காலங்கள் தோறும் அருட்பணியாளர்களின் செயல்கள் விமர்சனத்துக்கு உள்ளானாலும், அனைத்தையும் தாண்டி இன்று கிறிஸ்தவம் ஆல் போல் தழைத்து நிற்பதற்கு பெரும்பங்காற்றிய அருட்பணியாளர்களை எப்போதும் நன்றியுடன் நினைவு கூரவேண்டியது நம் கடமையாகும் !

பணியாளர் என்பவர் தலைவருக்கு மேலானவர் அல்ல, என்றார் இறைமகன் இயேசு. அவரே தன்னை ஒரு பணியாளராய் மாற்றிக் கொண்டு செயல்பட்டார். விண்ணரசை மண்ணில் கட்டியெழுப்பும் பணியில் அவர் தன்னை அனைவரிலும் கடையனாக்கிக் கொண்டு செயல்பட்டார். தலைவனாய் இருக்க விரும்புகின்றவர் எல்லோருக்கும் பணியாளராய் இருக்க வேண்டும் எனும் மாபெரும் முரணை, வாழ்வியல் தத்துவமாய்த் தந்து சென்றவர் இயேசு மட்டுமே ! 

அருட்பணி என்று சொல்லும் போது இறைவனின் பணியைச் செய்யும் அனைவருமே ஒருவகையில் அருட் பணியாளர்கள் தான். இதில் முழுநேரப் பணியாளர், பகுதி நேரப் பணியாளர் என்று சொல்வது கூட ஒரு வகையில் தவறு தான். ஒரு பணியாளர் தன்னகத்தே பணிவையும், தான் பணியாளர் எனும் சிந்தனையையும் முழு நேரமும் கொண்டிருக்கிறார். எந்தப் பணியைச் செய்தாலும் அதை அருட்பணியாய் நினைத்தே செய்கிறார். எனவே வாழ்க்கையே ஒரு அருட்பணி என்பது தான் சிறப்பானதாகும். 

பவுல் சொல்வது போல, எதைச் செய்தாலும் இறைவனுடைய பெயரின் புகழ்ச்சிக்காகச் செய்வது அருட்பணியாய் மாறிப் போகிறது ! அப்போது தான் நமது வாழ்க்கை பிறருக்குப் பாடமாகிறது. நமது பாடம் பிறருக்கு வாழ்க்கையாகிறது. 

அருட் பணி சிறப்பாய் நடக்க தேவையானது ஒன்றே ஒன்று தான் ! அருட்பணியில் நாம் இறைமகன் இயேசு கிறிஸ்துவின் மாதிரியைப் பின்பற்ற வேண்டும் !

நம்மிடையே பல விதமான அருட்பணிச் சிந்தனையாளர்கள் உண்டு. சிலரை  பவுலியன்ஸ் என அழைக்கலாம். அவர்கள் எப்போதுமே பவுல் பேசுகிறார் என்றே முன்னிலைப்படுத்திப் பேசிக்கொண்டிருப்பார்கள். அவர்களுடைய பேச்சில் எப்போதும் திருமுகங்களே முகம் காட்டும். இயேசுவின் போதனைகள் இரண்டாம் இடத்துக்கு இடம் பெயரும். 

சிலரை தாவீதியன்ஸ் என அழைக்கலாம். அவர்களுடைய பேச்சுகளில் பெரும்பாலும் சங்கீதங்களே சாரலடிக்கும். அது வாழ்த்தானாலும், சாபமானாலும், எச்சரிக்கையானாலும் தாவீதின் மொழிகளே தலைகாட்டும். தாவீதின் மகன் இயேசுவின் போதனைகள் பின் இருக்கைக்குத் தள்ளப்படும்.

இப்படி சாலமனியன்ஸ், மோசேயியன்ஸ், எசாயாயியன்ஸ் என பல பிரிவுகளை நாம் கிறிஸ்தவத்தில் பார்க்கலாம். உண்மையில் நாம் கிறிஸ்டியன்ஸ் – என அழைக்கப்பட வேண்டுமெனில் நமது வாழ்விலும், செயலிலும், பேச்சிலும் கிறிஸ்துவே வெளிப்பட வேண்டும். பவுலை விட, தாவீதை விட, மற்ற யாரையும் விட கிறிஸ்துவே நம்மை ஆக்கிரமித்து முன்னே நிற்கும் போது தான் நாம் உண்மையான கிறிஸ்தவர்கள் எனும் பெயருக்கு உரியவர்களாகிறோம். 

கிறிஸ்துவை மாதிரியாய்க் கொண்டு அருட்பணியாற்றுவது தான் மிகச் சிறந்த அருட்பணி என்பதில் மாற்றுக் கருத்தே இல்லை.  

  1. முன்மாதிரிகையான வாழ்க்கை !

இயேசுவின் வாழ்க்கைக்கும், வார்த்தைக்கும் இடையே இடைவெளி இருந்ததில்லை. மன்னிப்பைப் போதித்து விட்டு, தனியே போய் அவர் வெறுப்பை விதைத்ததில்லை. பொது வெளியில் அன்பைப் பரப்பி விட்டு, வீட்டுக்குள் விரோதத்தை வெளிக்காட்டியதில்லை. தொழுகைக் கூடங்களில் தாழ்மையைப் போதித்து விட்டு, வீட்டுக்குள் கர்வத்தைக் கொட்டியதில்லை !

அருட்பணியாளர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையினால் போதிக்க வேண்டும். ‘போதகத்தைப் பார், போதகரைப் பார்க்காதே’ என்பது போலிகளின் வாதம் என்பதை இயேசுவே சொல்கிறார். நமது வாழ்க்கையும், நமது வார்த்தையும் எப்போதும் இறைவனை பிரதிபலிப்பதே மிகச் சரியான அருட்பணி வாழ்க்கை.

  1. கற்றுக் கொள்ளும் வாழ்க்கை !

இயேசு கற்றுக் கொண்டார். சிறு வயதிலேயே அறிவிலும் ஞானத்திலும் படிப்படியாய் வளர்ந்தார். மறை நூல்களைக் கற்றுத் தேர்ந்தார். அதனால் தான் மறை நூல் அறிஞர்களுடன் அவரால் விவாதம் செய்ய முடிந்தது. அதனால் தான் அலகையுடன் பேசும்போது இறைவாக்கைக் காட்டி மடக்க முடிந்தது. 

அருட்பணியாளர்கள் இறைவார்த்தைகளை சிறப்பாகத் தெரிந்து கொள்வதும், அதை வாழ்வியலோடு சேர்த்து புரிந்து கொள்வதும் அவசியம். வெறுமனே வார்த்தைகளை வீசி விளையாடுவதற்கானதல்ல இறை வார்த்தைகள். தேவைக்குத் தக்கபடி கத்தரித்துப் பயன்படுத்துவதற்கானவையல்ல கர்த்தரின் வார்த்தைகள். அதை முழுமையான அர்த்தத்துடன், கால சூழலுக்கு ஏற்பவும் செயல்படுத்த அறிந்திருக்க வேண்டும். வெறும் வசனங்களை வீசி கைத்தட்டல் பெறுவது பரிசேயத்தனம் என்பதைப் புரிதல் வேண்டும். 

  1. பாலியல் தூய்மை !

மிகப்பெரிய ஆற்றல் மிக்க அருட்பணியாளர்களும் வீழ்ந்து விடுகின்ற தளம் பாலியல் தூய்மையின்மையே ! அல்லது, சாத்தானின் சோதனைகள் மிக தீவிரமாய்த் தாக்கும் தளம் பாலியல் பலவீனமே ! நமக்கு முன்னால் ஏராளமான சாட்சிகள் இருக்கின்றன. இயேசு தனது வாழ்நாளில் பெண்மையை நேசித்தார், பெண்களோடு பழகினார், பெண்ணுக்கே உயிர்ப்பின் முதல் காட்சியைத் தந்தார். ஆனால் விவிலியத்தில் எந்த இடத்திலும் அவர் மீது சந்தேகத்தின் சிறு துரும்பு கூட விழுந்ததில்லை ! வெறுப்பாளர்கள் உமிழும் கதைகளெல்லாம் காலங்கள் தாண்டிய பின்பே கற்பனையில் உருவாக்கப்பட்டிருக்கின்றன. 

அருட்பணியாளர்கள் அத்தகைய ஒரு மாதிரியை தங்களுடைய வாழ்க்கையில் கொண்டிருந்தால் ஆன்மிக வெற்றி என்பது சாத்தியப்படும். தனது உடலையும், உள்ளத்தையும் தூய்மையாய்க் காத்துக் கொள்பவரை சமூகம் வியப்புடனும், மரியாதையுடனும் பார்க்கும். பாலியலில் தூய்மை காப்பவர் காலங்கள் கடந்தும் மக்களால் பின்பற்றப்படுவார். 

  1. அன்பால் அருட்பணி !

இயேசுவின் வாழ்க்கையை ஒற்றை வார்த்தையில் அடக்க வேண்டுமெனில், “அன்பு” என்று சொல்லிவிடலாம். அன்பையே போதித்து, அன்பையே செயல்படுத்தி, அன்பாகவே வாழ்ந்தவர் இறைமகன் இயேசு. அவரது. மாதிரியைப் பின்பற்றுவோர் கொண்டிருக்க வேண்டிய அடிப்படை குணாதிசயம் அன்பு தான். மனித நேயமும், ஏழைகளின் மீதான இரக்கமும், புறக்கணிக்கப்பட்டவர் மீதான பரிவும், சாதிமதம் கடந்த மனதுருக்கமும் இயேசுவிடம் நிரம்பியிருந்தன. அத்தகைய ஒரு மனநிலையே அருட்பணியாளரின் முக்கியமான தேவை !

திருச்சபைக்குத் தக்கபடி தங்களை மாற்றிக் கொள்வதையோ, சூழலுக்குத் தக்கபடி போதனைகளை சுருக்கிக் கொள்வதையோ இறைவன் விரும்புவதில்லை. அன்பின் செயல்களைச் செய்து, கனிகளினால் இயேசுவை அறிவிக்க வேண்டும்.

  1. ஆர்வத்தால் அருட்பணி !

இயேசுவின் பணியானது முழுக்க முழுக்க அவரது ஆத்மார்த்தமான ஆர்வத்தின் வெளிப்பாடாகவே இருந்தது. எந்த விதத்திலும் கட்டாயத்துக்குக் கட்டுப்பட்டதாகவோ, விருப்பமற்ற ஒன்றைச் செய்து முடிப்பதாகவோ இருக்கவே இல்லை. அவர் ஒரு நபரிடம் பேசினாலும், ஆயிரம் பேரிடம் பேசினாலும் ஒரே ஆர்வத்துடனே பேசினார். நள்ளிரவில் பேசினாலும், அதிகாலையில் பேசினாலும் ஒரே தன்மையுடனே பேசினார். காரணம் அவரது சிந்தனை முழுவதும் அருட்பணியின் ஆர்வம் நிரம்பியிருந்தது.

உமது ஆலயத்தின் மீதான ஆர்வம் என்னை எரித்து விடும் – எனும் இறைவார்த்தை அவரது ஆலய ஆர்வத்தையும், ஆண்டவர் ஆர்வத்தையும் விளக்குகிறது. எப்போதும் அவர் செபித்தலிலும், தந்தையின் சித்தத்தை நிறைவேற்றுவதிலும் அதிக ஆர்வமாய் இருந்தார். ஊனுடலின் அழைப்பைப் புறந்தள்ளி, மேலுலகின் அழைப்புக்கு ஏற்ப பணி செய்தார். அத்தகைய மனநிலை அருட்பணியாளர்களிடம் இருக்க வேண்டும். 

மொத்தத்தில் இறைமகன் இயேசுவின் குணாதிசயங்கள் நமது ஒவ்வொரு அசைவிலும் வெளிப்படும் போது அருட்பணியானது, அருமையான பணியாய் மாறிவிடுகிறது. 

*

சேவியர்

Posted in Desopakari

சிலுவை கற்பிக்கும் விழுமியங்கள் 

சிலுவை கற்பிக்கும் விழுமியங்கள் 

*

சிலுவை கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையின் மையம். சிலுவை மீட்பின் மையம். சிலுவை விவிலியத்தின் மையம். சிலுவையைக் கழித்துவிட்டு கிறிஸ்தவத்தைப் புரிந்து கொள்ள முடியாது. சிலுவையை உதறிவிட்டு மீட்பைப் பெற்றுக் கொள்ளவும் முடியாது. 

ஆதியாகமத்தில் நிகழ்ந்த மீறுதல், சிலுவை தந்த ஆறுதலால் தான் சரிசெய்யப்படுகிறது. சிலுவையைத் தாண்டிய ஞானமும் இல்லை, சிலுவைக்கு முந்தைய ஞானமும் இல்லை. சிலுவையே ஞானம், சிலுவையில் தான் ஞானம்

சிலுவை நமக்கு பலவற்றைப் போதிக்கிறது. இயேசுவுக்கு முன்பும் பல்லாயிரம் பேர் சிலுவையில் உயிர்விட்டிருக்கிறார்கள். இயேசுவுக்குப் பின்பும் பல்லாயிரம் பேர் சிலுவையில் மாண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் இயேசுவின் சிலுவைச் சாவு தான் வெற்றியின் அடையாளம். காரணம் அங்கே அழிக்கப்பட்டது இயேசுவின் தேகம் மட்டுமல்ல, மனுக்குலத்தின் பாவமும் !

சிலுவை நமக்கு பலவற்றைக் கற்றுத் தருகிறது. சிலுவையின் பாதை நமக்கு வாழ்வியலின் நெறிகள் பலவற்றைப் புரிய வைக்கிறது. சிலுவையின் ஒலி நமக்கு நற்செய்தியின் ஆழங்களைப் புரிய வைக்கிறது. .

ஒவ்வோர் ஆண்டும் சிலுவை போதிக்கின்ற ஆன்மிக மதிப்பீடுகளான, மன்னிப்பு, அன்பு, மீட்பு, தாயன்பு, மனுக்குலத் தாகம், தந்தையோடான அர்ப்பணிப்பு என பலவற்றை தியானிக்கிறோம். அவற்றைத் தாண்டி சிலுவை என்னென்ன விழுமியங்களை நமக்குக் கற்றுத் தருகிறது ?

1.  இலக்கின் மீதான உறுதி !  சிலுவை கற்பிக்கும் மிக முக்கியமான பாடம், இலக்கின் மீது நாம் கொண்டிருக்க வேண்டிய உறுதி எனலாம். அந்த இலக்கை அடைய எத்தனையோ தடைகள், எத்தனையோ வலிகள், எத்தனையோ ஏளனங்கள், எத்தனையோ இடர்கள். ஆனாலும் நமது இலக்கை நோக்கிய பயணம் இடைவிடாமல் தொடரவேண்டும். நம்மை மக்கள் உதாசீனப்படுத்தி பரபாஸ்களைத் தேர்ந்தெடுக்கலாம். ‘இதோ மனிதன்’ என சொல்லி நம்மை நகைப்புக்கு உரியவர்களாய் நிறுத்தலாம். உன்னை அடித்தவன் யார் எனச் சொல் என - நமது மாண்பை கேலி செய்யலாம். ஆனால் எதுவுமே நமது பார்வையை சிதைய விடக் கூடாது. வலிகளின் முடிவில் வழிகள் பிறக்கும் !இயேசுவின் கல்வாரி மரணம், இலட்சிய உறுதியின் மாபெரும் பாடம். 
2. விடா முயற்சி.சிலுவை கற்பிக்கும் பாடங்களில் இன்னொரு முக்கியமான பாடம் விடாமுயற்சி. நமது போராட்டங்களோ நமது சிந்தனைகளோ தெளிவாக இருக்கும்போது அதை நோக்கிய விடா முயற்சி நமக்குத் தேவை. இயேசுவின் விடாமுயற்சி வியப்பூட்டுகிறது. இயேசுவின் வாழ்க்கைப் பயணம் முழுவதும் நாம் அதைப் பார்க்க முடியும். குருக்கள் எதிர்த்தார்கள், சங்கத்தார் எதிர்த்தார்கள், பரிசேயர் சதுசேயர் எதிர்த்தார்கள். ஆனாலும் இயேசு பின்வாங்கவில்லை. சிலுவையின் காலத்தில், கூடவே இருந்த நண்பன் துரோகத்தின் முத்தத்தைச் சூடினான். இறப்பிலும் வருவேன் என்றவன் நெருப்பின் அருகே தடுமாறி மறுதலித்தான். ஆடைபோல் தொடர்ந்தவன், ஆடையையும் விட்டுவிட்டு பறந்து மறைந்தான். இயேசுவோ தொடர்ந்தார். நமது கூட இருப்பவர்களே நமக்கு எதிராய் எழுந்தாலும் உடைந்து விடாமல், விடாமுயற்சியுடன் நமது பயணத்தை நாம் தொடரவேண்டும் .
3. தன்னம்பிக்கை !இயேசுவின் தன்னம்பிக்கை அபரிமிதமானது. அவர் தன்னை ஆழமாய் நம்பினார். அதனால் தான் முட்டை ஓட்டு மனிதர்களைப் போல அவர் உடைந்து சிதறவில்லை. பிலாத்துவின் முன்னிலையில் மண்டியிட்டு மன்னிப்புக் கேட்டு ஓடிவிடவில்லை. தன் மீதான நம்பிக்கை அவரை நிமிர்ந்து நிற்க வைத்தது. “நான் சொல்வது தவறென்றால் எது தவறு எனக் காட்டும், சரியெனில் ஏன் என்னை அடிக்கிறாய் ?” என சபையின் மையத்தில் இயேசு சொன்னது அவரது தன்னம்பிக்கைக்கான ஒரு சான்று. தன்னம்பிக்கை என்பது தனது கொள்கையில் உறுதியாய் இருப்பது. தனது செயல்பாடுகளில் பற்றுறுதி கொள்வது. நமது வாழ்க்கையில் பலர் நமது தன்னம்பிக்கையை உடைக்க முயலலாம். அல்லது பல சூழ்நிலைகள் நமது தன்னம்பிக்கை முனைகளை உடைத்து எறிய முயற்சி எடுக்கலாம். சூழல்கள் நம்மை மாற்றக் கூடாது, சூழலை நாம் மாற்ற வேண்டும் ! தன்னம்பிக்கையை சிலுவை கற்றுத் தருகிறது. 
4. துணிச்சல்இயேசுவின் துணிச்சல் அசாத்தியமானது. இயேசு சந்தித்த சூழலின் நூற்றில் ஒரு பங்கைக் கூட நாம் தாங்குவோமா என்பது சந்தேகமே. ஆனால் இயேசுவோ ஒவ்வோர் கட்டத்திலும் துணிச்சலின் துணையோடு தான் நடந்தார். பழமைவாத கருத்துகளை, துணிச்சலின் கருத்துகளோடு எதிர்த்தார். அதிகார இருக்கைகளைக் கண்டு அஞ்சவில்லை. ஆலயத்தின் அதிகாரத்தின் துஷ்பிரயோகத்தை சாட்டையால் அடித்தார்.துணிச்சலின் உச்சமாய் சிலுவையைத் தொடுகிறார். வலி உயிரைக் கொல்லாமல் கொல்லும் என்பது தெரியும். உடல் முழுதும் இரத்தக் குளமாய் மரண வேதனையில் உழலும் என்பது தெரியும். ஆணிகளில் தொங்குவது மாபெரும் அவஸ்தை என்பது தெரியும். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாய் தந்தையின் அன்பைவிட்டுப் பிரிந்திருக்க வேண்டிய நிலை வரும் என்பதும் தெரியும். எனினும் துணிச்சலோடு இயேசு தொடர்ந்தார். சிலுவை நமக்கு கற்றுத் தரும் முக்கியமான பாடம், துணிச்சல் ! நம்மைச் சுற்றி நடக்கின்ற மனிதநேய படுகொலைகளைக் காணும்போதேனும் நமக்குள் ஒளிந்து கிடக்கும் துணிச்சல்கள் துணிவு பெறட்டும். 
5. தாழ்மை !இயேசுவின் சிலுவை கற்றுத்தரும் இன்னொரு போதனை தாழ்மை ! சிலுவை அவமானத்தின் சின்னம். சிலுவை அச்சத்தின் சின்னம். சிலுவை தண்டனையின் சின்னம். சிலுவை வலியின் சின்னம். சிலுவையை ஏற்றுக் கொள்ள குற்றவாளிகளே கதறும் போது, இயேசு அதை விரும்பி ஏற்றுக் கொள்கிறார். இயேசு சிலுவையை விரும்பியதால் அதை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை, நம்மை விரும்பியதால் சிலுவையை ஏற்றுக் கொண்டார். இயேசுவின் வாழ்க்கை முழுதும் தாழ்மை இருந்தது என்றால், சிலுவையில் அது உச்சத்தை எட்டியது. கடவுள் மனிதனாய் வந்ததே தாழ்மையின் உச்சம். அதிலும் தூயவர், பாவியரின் ஒட்டுமொத்த உருவமாய் மாறியது தாழ்மையின் எல்லை. கொன்றவரையும் மன்னித்து, ஈன்றவரையும் கவனித்து, சிலுவையிலும் போதித்து இயேசு நம்ப முடியாத தாழ்மையின் நட்சத்திரமாய் மின்னினார். சிலுவை நமக்குக் கற்றுத் தரும் தாழ்மை, நமது ஈகோ, பிரிவினை, சாதீய இன ஆணாதிக்க என அத்தனை மேட்டிமைகளையும் உடைத்துத் தகர்க்க வேண்டும். 
6. தயாரிப்புசிலுவைப் பயணம் நமக்குக் கற்றுத் தரும் இன்னொரு பாடம், தயாரிப்பு ! இயேசு சிலுவையில் உயிர்விட வேண்டும் என்பது இலக்கு. அதற்கான தயாரிப்பை இயேசு தனது வாழ்க்கைப் பயணத்தில் தொடர்ந்து செய்து கொண்டே வந்தார். சீடர்களைத் தயாரித்தார். அவர்களுக்கு வலுவூட்டினார். தனது மரணச் செய்தியையும் அவர்களிடம் சொல்லி படிப்படியாய் அவர்களை பக்குவப்படுத்தினார். மரணத்துக்கு முன்பே தனது வழியை ஆயத்தப்படுத்தினார். கெத்சமெனேவில் இயேசுவின் செபம் சிலுவைக்கான மாபெரும் தயாரிப்பாய் இருந்தது. ஆண்டுமுழுதும் படித்த மாணவன் தேர்வுக்கு முந்தைய நாளில் தன்னை தயார்செய்து கொள்வதைப் போல, வாழ்க்கை முழுவதும் சிலுவையின் மீது பார்வையை வைத்துப் பயணித்த இயேசு இப்போது தந்தையோடான உரையாடலில் தன்னை தயாராக்கிக் கொள்கிறார். சிலுவை தயாரிப்பை நமக்குக் கற்றுத் தருகிறது. கடவுளே ஆனாலும் கடமை தவறாமையும், தயாரிப்பை விட்டு விடாமையும் நமக்கு சிலுவை தருகின்ற பாடங்களன்றோ !
7. பிறர் நலம் பேணல்சிலுவை நமக்கு பிறர் நலம் பேணும் விழுமியத்தைக் கற்றுத் தருகிறது. இயேசுவின் போதனைகள் எல்லாமே பொதுநலம் சார்ந்தவையாகவே இருந்தன. தன்னலமற்ற சிந்தனைகளே அவரது போதனைகளில் நிரம்பி வழிந்தன. சிலுவைப் பயணமும் பொதுநலச் சிந்தனையோடே தான் பயணித்தது. கெத்சமெனேயில் தன்னைப் பிடிக்க வந்தவனின் காயமடைந்த காதை சரி செய்கிறார். சிலுவையின் வலியிலும், வழியில் அழுதவர்களுக்காய் பரிதாபப்படுகிறார். அவர்களுக்கு பொதுநல போதனையைத் தருகிறார். சிலுவையில் அறைகையிலும் தன் வேதனையின் காரணகர்த்தாக்களை மன்னிக்கிறார். சிலுவையின் உச்சியிலும் தன் அன்னையைக் காண்கிறார்.  கள்ளனாய் இருப்பவனின் உள்ளம் கண்டு அரவணைக்கிறார். இயேசு வாழ்ந்த போதும், மரணத்தின் வேளையிலும், உயிர்த்த பின்னும் பொதுநலமே காண்கிறார்.இயேசுவின் சிலுவை நமக்கு பொதுநலம் பேணும் மனதைத் தரவேண்டும். சிலுவை அழுவதற்கானதல்ல, நாம்எழுவதற்கானது !,  

*

சேவியர்



Posted in Desopakari

புதுப்பிக்கும் தூய ஆவியானவர்

புதுப்பிக்கும் தூய ஆவியானவர்

*

கிறிஸ்தவத்தில் அதிகம் முரண்பட்ட சிந்தனைகளில் ஒன்று தூய ஆவியானவரைக் குறித்தது . ஏராளமான சித்தாந்தங்களும், இறையியல் கோட்பாடுகளும், வாழ்வியல் பாடங்களும் இதன் அடிப்படையில் கட்டியெழுப்பப்பட்டுள்ளன. தூய ஆவியானவர் ஒரு ஆள் அல்ல என்பதில் தொடங்கி, அவருக்கும் மனசாட்சிக்கும் இடையேயான தொடர்பு வரை ஏராளமான இறையியல் சிந்தனைகள் தோன்றியிருக்கின்றன.

கிறிஸ்தவம் இன்று வெகுஜன மக்களிடமிருந்து அந்நியப்பட்டு நிற்பது போன்ற ஒரு தோற்றம் உண்டு. அதற்கு ஒருவகையில் தூய ஆவியானவர் குறித்த சிந்தனைகளும், புரிதல்களும், வெளிப்பாடுகளும் காரணம் எனலாம். 

இயேசு சாதாரண மக்களோடு பின்னிப் பிணைந்து வாழ்ந்தவர். எப்போதும் மக்களை விட்டு அன்னியப்பட்டு நிற்க வேண்டும் எனும் சிந்தனையை இயேசு முன்னெடுத்ததில்லை. அதனால் தான் துறவறங்களை மேற்கொள்வதை விட, வாழ்வியல் அறங்களை கைக்கொள்வதையே இயேசு ஊக்கப்படுத்தினார். 

மலைகளின் தலைகளில் கூடாரமடித்து வாழ்வதை இயேசு ஊக்குவிக்கவில்லை. ஆடையற்ற ஏழை ஒருவருக்கு ஆடை வழங்குவதையே ஊக்கப்படுத்தினார். அவருடைய போதனைகள் உலக துன்பங்களிலிருந்து தப்பித்தல் என்பதை நோக்கியல்ல, உலக துன்பங்களில் தெய்வீக அன்பை  வெளிப்படுத்துதல் என்பதாகவே அமைந்தது. 

இயேசுவின் போதனைகளிலும், உவமைகளிலும் நாம் சகட்டு மேனிக்கு சந்திப்பது இந்த அன்பின் இழையைத் தான். அன்பின் இழையையும், கரிசனையின் நெகிழ்வையும் களைந்து விட்டு இயேசுவின் பணிகளை நாம் எப்போதுமே சிந்திக்கவும் முடியாது, சந்திக்கவும் முடியாது. 

உலகத்தின் பாவங்களுக்கான பலியாக தன்னையே கையளித்த இயேசு, அதன்பின் நமக்கு அளித்தவர் தான் தூய ஆவியானவர் என்பது விவிலியம் சொல்லும் செய்தி. பழைய ஏற்பாட்டில் வல்லமையோடு இறங்கி வந்து செயல்களை ஆற்றிய தூய ஆவியானவர், புதிய ஏற்பாட்டில் நமக்குள் இறங்கி நம்மை வல்லமைப்படுத்தி செயல்களை ஆற்ற வைக்கிறார். அதனால் தான் அவர் செயலாற்றும் ஆவியானவர் மட்டுமல்லாமல், செயலாற்ற வைக்கின்ற ஆவியாகவும் இருக்கிறார். 

இன்றைய சமூகத்தை விட்டு விட்டு, அல்லது அரசியல் பார்வைகளை விட்டு விட்டு தனியே ஒரு கூடு கட்டி கிறிஸ்தவ சமூகம் வாழவேண்டும் எனும் சித்தாந்தங்களோடு எனக்கு உடன்பாடில்லை. சாதாரண மக்களிடமிருந்து அந்நியப்படுத்தும் அடையாளங்களின் மீதும் எனக்கு உடன்பாடில்லை. தூய ஆவியானவரின் இருப்பு, நமது செயல்களில் வெளிப்பட வேண்டும். அந்த செயல்கள் நாம் வாழ்கின்ற சமூகத்தின் மறுமலர்ச்சிக்காகவும், புத்தெழுச்சிக்காகவும் பயன்பட வேண்டும் என்பதே எனது பார்வை. 

தூய ஆவியானவரை நாம் இன்று பெரும்பாலும் ஒரு அடையாளத்துக்குள் அர்த்தப்படுத்துகிறோமே தவிர, வாழ்வின் அர்த்தங்களுக்குக் காரணமானவராக அவரை அடையாளப்படுத்துவதில்லை. வாழவேண்டிய வழிகளை நமக்குக் காட்டுபவராக தூய ஆவியானவர் இருக்கவேண்டுமே தவிர, அடையாளங்களை நமக்கு அணிவிப்பவராக தூய ஆவியானவர் இருப்பது பயனளிப்பதில்லை.

பசியாய் இருக்கும் ஒருவருக்குத் தேவை உணவாய் இருக்கிறது. நோயுற்று இருக்கும் ஒருவருடைய தேவை நலம் பெறுதலாய் இருக்கிறது. சமூகத்தில் ஒடுக்கப்பட்டவருடைய தேவை விடுதலையாய் இருக்கிறது. இத்தகைய தளங்களில் நாம் தூய ஆவியானவரின் துணைகொண்டு என்ன செய்கிறோம் என்பதில் தான் தூய ஆவியானவரின் செயல் அளவிடப்படுகிறது. 

இன்றைய சமூகத் தளத்தில் இத்தகைய தூய ஆவியின் துணையோடு துணிவாக கருத்துப் பரிமாற்றங்களையோ, செயல்களையோ, போராட்டங்களையோ,நற்செயல்களையோ மக்களோடு இணைந்து செய்கின்ற கிறிஸ்தவத் தலைவர்கள் மிகவும் குறைவாகவே இருக்கிறார்கள். நற்செய்தி அறிவித்தலுக்காக இத்தகைய மனிதநேயப் பணிகளைச் செய்யாமல், இத்தகைய மனித நேயப் பணிகளைச் செய்வதன் மூலம் நற்செய்தியை உணரவைப்பதே சமூகத்தின் இன்றைய தேவையாகும். 

உண்மையை வெளிப்படுத்தும் ஆவியானவர்

தூய ஆவியானவரின் இயல்புகளில் மிக முக்கியமான ஒன்றாக விவிலியம் இதைச் சொல்கிறது. சமூகத்தின் முரணான சித்தாந்தங்களிடையே எதை எடுக்க வேண்டும், எதை விடுக்க வேண்டும் என்பதை நமக்கு ஆவியானவர் வெளிப்படுத்துகிறார். நமக்குள் அவர் இருக்கும்போது நமது செயல்கள் உண்மை எனும் இயேசுவின் சிந்தனையை ஒத்தே இருக்கும். அந்த உண்மையானது நம்மை பாவத்தின் வழியை நமக்கு அடையாளம் காட்டும். சமூகத்தின் பரிதாபத்தை நமக்கு புரியவைக்கும். 

நமக்கு அவர் உணர்த்துகிற உண்மையை எப்படி நாம் சமூகத்தின் முன்னேற்றததுக்காக  செயல்படுத்தப் போகிறோம் ? உண்மையை தூய ஆவியானவர் நமக்கு விளக்குவது நமது அறிவு வளர்ச்சிக்கானதல்ல, சமூகத்தின் வளர்ச்சிக்கானது என்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

ஞானத்தைத் தரும் ஆவியானவர்

விவிலியம் ஞானத்தைத தொடர்ந்து பேசுகிறது. கடவுளின் மீதான அச்சத்திலிருந்து தொடங்குகிறது ஞானம். அத்தகைய உயரிய ஞானத்தை ஆவியானவர் நமக்குத் தருகிறார். ஞானம் எதை நோக்கி நம்மை நடத்த வேண்டும் என்பதில் தான் கனிகள் வெளிப்படுகின்றன. நமது ஞானம் நமது செயல்களில் வெளிப்பட வேண்டும். சட்டங்களைச் சார்ந்த வாழ்க்கையா, மனிதம் சார்ந்த செயல்களா எனும் கேள்வி எழுகையில் இயேசுவின் ஞானம் மனிதத்தின் பக்கமாய் சாய்ந்தது. அது தான் பாவிகளை அரவணைக்கவும், சட்டங்களுக்கு எதிரான கேள்வி எழுப்பவும் அவரைத் தூண்டியது.

நாமும் இன்றைக்கு அதே ஒரு சூழலில் தான் வாழ்கிறோம். கிறிஸ்தவம் போதிக்கின்ற சட்டங்கள் மனிதத்துக்கு எதிரானதாக இருந்தால் நாம் எங்கே சாய வேண்டும் ?. நமது விழாக்கள் மத நல்லிணத்துக்கு இடையூறாய் இருந்தால் எதை எடுக்க வேண்டும் ? இத்தகைய குழப்பத்தின் சூழலில் நமக்கு ஞானத்தை ஆவியானவர் தருகிறார். நமது செயல்களின் முடிவில் மனிதம் மலர்ந்தால் அங்கே ஆவியானவரின் ஞானம் வெளிப்பட்டிருக்கிறது என்பதைப் புரிந்து கொள்ளலாம். 

கிறிஸ்தவம் வெல்லும்போதெல்லாம் கிறிஸ்து ஜெயிப்பதில்லை. மனிதம் வெல்லும்போதெல்லாம் அவர் ஜெயிக்கிறார். 

வல்லமையைத் தரும் ஆவியானவர்

திமோத்தேயு ஆவியின் வல்லமையைப் பற்றிப் பேசும்போது அன்பையும் இணைத்தே பேசுகிறது. ஆவியின் வல்லமை என்பது அன்பின் செயல்களில் வெளிப்பட வேண்டும் என்பதே அதன் அர்த்தம். வல்லமை என்பது நமது குரல்கள் எழுப்பும் உச்சஸ்தாயியில் நிர்ணயிக்கப்படுகிறதா, அல்லது சத்தமே இல்லாமல் செயல்படும் அன்பின் செயல்களால் நிர்ணயிக்கப்படுகிறதா ? 

தீய ஆவி பிடித்தவன் சத்தமிட்டு அலறிப் புரள்வதைப் பதிவு செய்கின்ற விவிலியம், தூய ஆவி பிடித்தவர்கள் அன்பினாலும், சமாதானத்தினாலும் நிரப்பப்படுவதைப் பேசுகிறது. தீய ஆவி நம்மைப் பிடிக்கிறது, தூய ஆவி நம்மை நிரப்புகிறது. தீய ஆவி வல்லமையாய் நிலைகுலைய வைக்கிறது, தூய ஆவி வல்லமைக்குள் நம்மை நிலைக்க வைக்கிறது. இந்த வல்லமை நமது சுயநலத்தின் மதில்களை உயரமாக்குவதற்கானதல்ல, மனிதத்தின் கரங்களை வலிமையாக்குவதற்கானதே.

பாவத்தை உணர்த்தும் ஆவியானவர்

நமது உடல் ஆவியானவர் தங்கும் ஆலயம். வீடு தூய்மையாய் இருக்க வேண்டும் என்பது நமது அடிப்படை விருப்பம். பெரிதோ, சிறிதோ அழகாய் நேர்த்தியாய் இருக்கும் வீடுகளையே நாம் விரும்புவோம். அதே போல தான் ஆவியானவரும் நமக்குள் உறைகையில் நமது உடலெனும் ஆலயம் தூய்மையாய் இருக்க வேண்டுமென ஆசிக்கிறார். அதனால் தான் பாவத்தின் வழிகளை நமக்குச் சுட்டிக்காட்டி, நேர்மையின் வழியில் நடக்க நம்மை ஊக்கப்படுத்துகிறார். 

அழுக்கடைந்த உடல் ஆவியானவருக்கு பிரச்சினை இல்லை, அழுக்கடைந்த இதயமே பிரச்சினை. அழுக்கடைந்த கரங்கள் அவருக்குப் பிரியமானவையே, அழுக்கடைந்த சிந்தனைகள் தான் பிரியமற்றவை. நமது வாழ்விலிருந்து அகற்றப்பட வேண்டிய பாவங்களின் பட்டியல் மிகவும் பெரிது. நமது ஒவ்வொரு செயல்களிலும் நமக்கு சரியான வழியைக் காட்டுபவராக ஆவியானவர் இருக்கிறார். வழி தவறிச் சென்றால் கூட மீண்டும் நம்மை சரியான பாதைக்கு கொண்டு சேர்க்கும் ஜி.பி.எஸ் கருவியைப் போல நமது சிந்தனைகளை அவர் வழிநடத்துகிறார். நாம் பாவத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவது விண்ணகம் செல்வதற்காய் மட்டுமல்ல, விண்ணகத்தை மண்ணகத்தில் கட்டி எழுப்பவும் எனும் உண்மையை உணர வேண்டும்.

கனி கொடுக்க வைக்கும் ஆவியானவர்

கனிகொடுக்காத மரங்கள் நெருப்புக்கு பலியாகும். ஆவியின் கனி எவை என்று கேட்டால் சட்டென ஒன்பதையும் சொல்பவர்கள் நம்மில் ஏராளம் உண்டு. அந்த கனிகள் நமது வாழ்க்கையில் வெளிப்படுகிறதா என்றால் மிகப்பெரிய கேள்விக்குறியே. நமக்குள் ஆவியானவர் நிலைத்திருந்தால் ஆவியின் கனிகள் வெளிப்படும். ஆலம் விதையில் அரளிப் பூ பூக்காது, ஆவியானவரின் செயல்களில் அநியாயம் முளைக்காது. 

எனது வார்த்தைகளின் கனிவு வெளிப்படுகையில் ஆவியானவரின் கனி அங்கே வெளிப்படுகிறது. எனது செயல்களின் அடிப்படையாய் அன்பு இருக்கும் போது ஆவியானவர் செயலாற்றுகிறார். எனது பதில்களில் அமைதி அமர்ந்திருக்கும் போது ஆவியானவர் பணியாற்றுகிறார். எனக்குள் சக மனித பரிவு முளைவிடும்போது ஆவியானவர் புன்னகைக்கிறார். என ஆவியானவரின் கனி ஒவ்வொன்றும் நம்மை சமூகத்தின் அன்புறவுக்காய் அழைக்கிறது. 

இறுதியாக, தூய ஆவி என்பது நம்மை மற்றவர்களிடமிருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டுவதற்கானதல்ல. நமது செயல்களின் மூலமாக இயேசுவை வெளிப்படுத்திக் காட்டுவதற்கானது என்பதைப் புரிந்து கொள்வோம். ஆவியை அடையாளங்களால் வெளிப்படுத்துவதை விட, அர்த்தங்களால் மகிமைப்படுத்துவோம்.

*

சேவியர்
Posted in Desopakari

உயிர் மூச்சு : கடவுளின் அருள்கொடை




 


உயிர் மூச்சு ! பிராண வாயு ! ஜீவ சுவாசம் !

இதைப்பற்றியெல்லாம் எப்போதாவது நினைத்திருப்போமா என்றே தெரியவில்லை. காலம் நம்மை கண நேரமும் அதைப்பற்றி மட்டுமே நினைக்கக் கூடிய இடத்தில் கொண்டு வந்து நிறுத்தியிருக்கிறது. வளி மண்டலத்தில் கடவுள் இலவசமாய் நிரப்பி வைத்த பிராண வாயுவின் தட்டுப் பாடு இன்றைக்கு நிறைய பேருடைய பிராணனை வாங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. 

நாமெல்லாம் எப்போதும் யோசிக்காத காற்றின் தேவை இப்போது நம் முன்னால் விஸ்வரூபமெடுத்து ஆடுகிறது. மரங்களை முறிக்காதீர்கள், காற்றில் உயிர்வளி குறையும் என்றபோதெல்லாம் நாம் கவலைப்படவில்லை. காற்றை மாசு படுத்தாதீர்கள் நுரையீரல் நலிவடையும் என்றபோதெல்லாம் நாம் பொருட்படுத்தவில்லை. உயிர்வளியின் தேவை என்ன என்பதை கோவிட் வந்து நமது குரல்வளையை நெரித்து கற்றுத் தந்திருக்கிறது. 

சராசரி மனிதர் நாளொன்றுக்கு 11 ஆயிரம் லிட்டர் ஆக்சிஜனை சுவாசிக்கிறார் என்கிறது புள்ளி விவரக் கணக்கு. அதை இன்றைய சந்தைக்கணக்குடன் ஒப்பிடும்போது பல இலட்சம் ரூபாய் வருகிறது. ஆண்டுக்கு பல நூறு கோடி ரூபாய்கள் என்கிறது. ஆயுளுக்கு பல்லாயிரம் கோடி ரூபாய் பெறுமானமுள்ள ஆக்சிஜனை நாம் சுவாசிக்கிறோம் என்பது தான் கூட்டல் கழித்தல் கணக்கு சொல்லும் செய்தி. ஆனால், எல்லாவற்றையுமே இறைவன் நமக்காய் உருவாக்கித் தந்திருக்கிறார், இலவசமாகத் தந்திருக்கிறார். என்பது தான் நாம் உணர வேண்டிய செய்தி. 

ஜீவ சுவாசம் ! இறைவன் நமக்குத் தந்த கொடை ! அது தான் மண்ணையும், மனிதனையும் ஒன்றாக்கியது. அது தான் மண்ணின் துகளாய் இருந்த மனிதனை விண்ணின் துகளாய் உருமாற்றியது. அது தான் சலனமற்ற உடலை, மேன்மையின் உயிராக உருமாற்றியது. நமக்கு இறைவன் அளித்த உயிர் மூச்சு நாம் மண்ணிற்கும் விண்ணிற்கும் இடையே பாலமாய் நிலைபெற வேண்டும் என்பதற்காகத் தான். 

1. ஆணவ மூச்சு அல்ல

இறைவன் தனது ஜீவ சுவாசத்தை நமக்கு அளித்தது, ‘நான் கடவுள்’ என நம்மை மேன்மைப்படுத்தித் திரிய அல்ல. நாம் இறைவனால் வாழ்வைப் பெற்றோம் என பணிவு காட்டித் திரிய. கடவுள் தனது குளோனிங் களை உருவாக்கவில்லை. குயவன் பாண்டம் செய்வது போல நம்மை வனைந்திருக்கிறார். தனது சுவாசத்தை நமக்கு கொடையாய் அளித்திருக்கிறார். அவர் மனிதனுக்கு அளித்த மிகப்பெரிய கொடை ஜீவ சுவாசம். தரப் போகிற மிகப்பெரிய கொடை மீட்பு. 

நாம் எப்போதுமே கடவுளாய் மாற முடியாது. ஆனால் கடவுளின் இயல்புகளை நம்மில் வளர்த்துக் கொள்ள முடியும். காரணம் நம்மைப் படைத்தவரும், நமக்குள் உயிரை அடைத்தவரும் இறைவனே. நம்முடைய மூச்சாக இருக்க வேண்டியது பணிவு, இறைமகன் இயேசுவிடம் இருந்த பணிவு. அவர் தான் இறை மூச்சின் வாழ்வு எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதைக் காட்டியவர். 

2. பரமனின் மூச்சு, பொது நல மூச்சு.

நமது வாழ்க்கையும், நமது சுவாசமும் சுயநல நுரையீரல்களில் சுற்றி வருவதற்கானவை அல்ல. அவை பிறர்நலப் பணிகளில் நம்மை அழைத்துச் செல்வதற்கானவை. ஆதாமுக்கு கடவுள் ஜீவ சுவாசத்தைக் கொடுத்தார். அப்படியே கையோடு பணிகளையும் கொடுத்தார். கடவுளின் கட்டளையை மீறி சுயநலமாய் தான், தனது மனைவி என ஆதாம் அடங்கிய போது அவனது புனிதம் கறைபட்டது. அவனது உயிர்மூச்சு குறைபட்டது. 

நாம் நம்மை அழித்து பிறரை வாழ வைக்க வேண்டும் என இறைவன் விரும்புகிறார். அதனால் தான் சகோதரருக்காக உயிரைக் கொடுப்பதே மேலான அன்பு என அவர் பறைசாற்றுகிறார். நாமோ பிறரை அழித்து நம்மை வாழ வைக்கிறோம். அப்படிச் செய்யும் போது நமக்குள் இருக்கின்ற தெய்வீக மூச்சு, துருப்பிடிக்கிறது. பரமனின் மூச்சு சுயநல மூச்சல்ல, பொதுநல மூச்சு. 

3. மாற்றத்தின் மூச்சு !

ஜீவ மூச்சு, மாற்றத்தின் மூச்சு. புழுதியின் துகள்களிலிருந்து, புகழின் தளத்துக்கு இடம் பெயரும் மாற்றம். இருளின் ஆட்சியிலிருந்து ஒளியின் சாட்சிக்கு இடம் பெயரும் மாற்றம். வெறுமையின் தரையிலிருந்து, முழுமையின் இறையை நோக்கி இடம் பெயரும் மாற்றம். பாதாளத்தின் ஆழத்திலிருந்து விண்ணகத்தின் மேடைகளுக்கு இடம் பெயரும் மாற்றம். இல்லாமையின் கரையிலிருந்து, சர்வத்தின் அருகினுக்கு செல்லும் மாற்றம். தற்காலிக வாழ்விலிருந்து, நிரந்தர மீட்புக்கு இடம் பெயரும் மாற்றம். இது மாற்றத்தின் மூச்சு, ஏற்றத்தின் மூச்சு. 

இயேசு கொடுத்த வாழ்வானது புதிய மாற்றத்துக்கு நம்மை அழைத்துச் செல்ல வேண்டும். அது வெறும் விண்ணக வாழ்வை நோக்கிய நகர்வல்ல. மண்ணில், நாம் சார்ந்த சமூகத்தின் மாற்றங்களுக்காகவும் பணியாற்ற வேண்டும். என் அயலான் யார் எனும் கேள்விக்கு விடை விண்ணில் இல்லை. மண்ணில் தான் இருக்கிறது. நான் அன்பு செய்ய வேண்டிய சக மனிதன் விண்ணில் இல்லை, மண்ணில் தான் இருக்கிறான். மாற்றத்தின் மூச்சு, நமது சமூகத்தில் பிராண வாயு தேவைப்படும் விஷயங்களில் வீசட்டும்.

4.  வார்த்தையெனும் மூச்சு !

முதலில் கடவுள் ஊதினார் !
பின்னர் வார்த்தைகளை ஓதினார் ! - மூச்சுக் காற்று முதல் மனிதனுக்கு ஜீவன் கொடுத்தது. இறைவனின் வார்த்தை தொடர்ந்து வரும் அத்தனை தலைமுறைக்கும் ஜீவன் கொடுக்கிறது. இயேசு வார்த்தையாகவே வந்த ஜீவ மூச்சு. கடவுள் ஊதிய மூச்சுக்காற்றின் தொடர்ச்சி தான் உயிரூட்டும் வார்த்தைகள். அவை தான் வாழ்வு தரும் வார்த்தைகள். இன்றைக்கு இயேசுவின் மூச்சு என்பது இறைவார்த்தைகளே, அவையே நமது வாழ்வின் சுருக்கங்களைச் சமன் செய்கின்றன. நமது மனதின் அழுக்குகளை சலவை செய்கின்றன. 

உலகெங்கும் சென்று நற்செய்தியை அறிவிக்கும் போது, இயேசுவின் மூச்சை நாம் பிறருக்கும் கொடுக்கிறோம். பயனற்ற வார்த்தைகளை வீசித் திரியும் போது நாம் இறைவனின் மூச்சை உதாசீனப்படுத்துகிறோம்.

5. வழிகாட்டும் மூச்சு !

ஜீவ மூச்சு தான் விலங்குகளையும் மனிதர்களையும் வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறது. ஜீவ மூச்சு தான் மனிதனை இறைவனோடு இறுக்கக் கட்டுகிறது. ஆதாமுக்கு மட்டுமல்ல, பிறக்கும் அத்தனை உயிர்களுக்கும் இறைவனின் மூச்சே துவக்க மூச்சாய் தரப்படுகிறது.  விலங்குகளுக்கு இறைவன் ஜீவ மூச்சை ஊதவில்லை, எனவே அவை ஐந்து அறிவோடு சுருங்கி விட்டன. அவை இறைவனை அறியும் அறிவில் வளரவில்லை. மனிதனுக்கு கடவுள் ஜீவ மூச்சை அளித்தார் எனவே அவனது ஜீவன் இறைவனின் ஜீவனோடு முடிச்சிட்டுக் கொண்டது. அந்த முடிச்சை அவிழ்க்காமல் தொடரும் மனிதன் இறைவனின் வழியில் நடக்கிறான். பிரித்து விட்டுப் பிரிந்து நடப்பவன் சுயமாய் நடந்து அழிகிறான். 

இறைவனின் மூச்சுக்காற்று நமது இதயத்தின் கரம்பிடித்து நம்மை தூய்மையின் பாதைகளில் அழைத்துச் செல்கிறது. இறைவனின் மூச்சுக்காற்று நமது வழிகளில் நாம் எடுக்க வேண்டிய முடிவுகளை நமக்கு உணர்த்துகிறது. இறைவனின் மூச்சுக்காற்றே நாம் தூய ஆவியை ஏற்றுக்கொள்ள நம்மை ஏவுகிறது. 

இறைவனின் மூச்சுக்காற்று உலவும் உடலை தூய்மையாய்க் காப்போம். இறைவனின் மூச்சுக்காற்று உலவும் நமது இதயத்தை புனிதமாய்க் காப்போம். மீண்டும் நாம் இறைவனை அடைகையில் விடுகின்ற மூச்சுக்காற்று காலத்தால் கறைபடியாமல், கடவுளில் நிறைவடைவதாய் இருக்கட்டும்

*
சேவியர்
நன்றி : தேசோபகாரி, மேய் 2021