Posted in Articles, Desopakari

கிறிஸ்து அருளும் விடுதலை

கிறிஸ்து அருளும் விடுதலை

*

 

விடுதலையை வெறுக்கின்ற மனிதர்கள் இல்லை. அடிமைத்தனங்களின் சங்கிலிகளையல்ல, விடுதலையின் வெளிச்சத்தையே இதயங்கள் விரும்புகின்றன. ஆனால் எது விடுதலை என்பதில் தான் பெரும் குழப்பம்.

கிறிஸ்தவம் விடுதலையைத் தான் முன்மொழிகிறது. மனிதன் தான் அடிமைத்தனத்தை அரவணைக்கத் துடிக்கிறான். கடவுள் மனிதனைப் படைத்தபோது சுதந்திர மனிதனாகத் தான் படைத்தார். அனைத்தையும் ஆள்கின்ற பொறுப்பை அவனிடம் ஒப்படைத்தார். ஒரு மரத்தின் கனியைத் தவிர, அனைத்தையும் புசிக்கலாம் எனும் கட்டளை அவனுக்குத் தரப்படுகிறது. அந்த விடுதலை சூழலை அவன் புரிந்து கொள்ளவில்லை. மறுக்கப்பட்டதை, நெருங்குவதே விடுதலை என நினைத்தான்.

தனக்கு ஏன் ஒரு விஷயம் மறுக்கப்படுகிறது ? அதை நான் எடுத்துக் கொள்வதில் என்ன தப்பு ? ஏதோ ஒரு மர்மம் அதற்குள் ஒளிந்திருக்கிறது. ஒருவருக்குத் தெரிந்த ஒரு ரகசியம் எனக்கும் தெரிந்தால் என்ன தவறு போன்ற சிந்தனைகள் முதல் மீறுதலை நோக்கி அவனை நகர்த்தியது. பழம் சுவைத்ததை விடுதலை என நினைத்தான், ஆனால் அது அடிமைத்தனத்துக்கான அழைப்பு என்பதை அவன் அறிந்திருக்கவில்லை.

விடுதலையை மனிதன் விரும்பவேண்டுமெனில், அடிமைத் தனத்தின் கஷ்டத்தை அவன் உணர வேண்டும். தான் அடிமை நிலையில் இருக்கிறோம் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளாத ஒரு மனிதனால், விடுதலை வாழ்வுக்குள் நுழைய முடியாது. எகிப்தில் நானூறு ஆண்டுகள் அடிமை நிலையில் இருந்தார்கள் இஸ்ரேல் மக்கள். அவர்களுக்கு தேவையான இறைச்சியும், உணவும் கிடைத்தது. நிம்மதியாய் வாழ்ந்தார்கள். விடுதலை வாழ்வை நோக்கி நகரவில்லை. காரணம், அடிமைத்தனத்தின் உஷ்ணம் அவர்களுக்கு உறைக்கவில்லை.

அடிமை நிலையில் தலைமுறை தலைமுறையாய் இருப்பவர்களுக்கு அந்த நிலை பழகிவிடுகிறது. அதன் பின் விடுதலை கொடுத்தால் கூட, அதை விட அடிமை நிலையே வசதியானது என நினைக்க ஆரம்பித்து விடுகிறார்கள்.

யானையைப் பழக்குபவர்கள் முதலில் யானையின் காலில் ஒரு சங்கிலியைக் கட்டி அதை ஒரு மரத்தோடு பிணைத்து வைப்பார்கள். யானை அந்த கட்டிலிருந்து விடுபட முயற்சித்துக் கொண்டே இருக்கும். ஒரு கட்டத்தில் இனிமேல் அந்த சங்கிலியிலிருந்து விடுதலை பெற முடியாது என முடிவு கட்டி விடும். அதன் பின் அந்த சங்கிலியை உடைக்க அது முயற்சியே செய்யாது. இப்போது பாகன் அந்த சங்கிலியைக் கழற்றிவிட்டு, ஒரு சின்ன கயிறைக் கொண்டு அதைக் கட்டி வைப்பான். இழுத்தாலே அறுந்து விடும் கயிறாய் இருக்கும். ஆனால் யானை இழுக்காது. அப்படித் தான் அடிமை நிலையிலேயே தொடர்ந்து இருக்கும் மனிதன் தான் அடிமையாய் இருப்பதையே மறந்து விட்டு, அந்த சூழலோடு தன்னை இணைத்துக் கொள்கிறான்.

விடுதலை என்பது எதையும் செய்வதற்காய்க் கிடைக்கின்ற அங்கீகாரமல்ல, சரியானதைச் செய்வதற்காகக் கிடைக்கின்ற ஞானம். நமக்கு இறைவன் சரியானதைத் தேர்ந்தெடுக்கும் ஞானத்தைக் கொடுத்திருக்கிறார். நாம் விடுதலையாய் இருக்கிறோமா ? அல்லது அடிமையாய் இருக்கிறோமா ? என்பதை நமது தேர்வுகள் காட்டிக் கொடுக்கின்றன. கல்லை அப்பமாய் மாற்றச் சொன்னபோது, இயேசு மறுத்தார். அற்புதம் செய்வதற்குக்கான உரிமையை அவர் கையில் எடுக்கவில்லை, எது சரியானதோ அதைத் தேர்ந்தெடுத்தார். ஆனால், ஏவாளும் ஆதாமும் அங்கே தவறிப் போனார்கள்.

“எல்லாவற்றையும் செய்ய எனக்கு உரிமையுண்டு”; ஆனால், எல்லாம் நன்மை தரக்கூடியவையல்ல” என்றார் பவுல். விடுதலை என்பது, எல்லாவற்றையும் செய்வதில் அல்ல, சரியானதைச் செய்வதில் தான் அடங்கியிருக்கிறது. பட்டத்தின் சுதந்திரம் வானத்தில் பறப்பதில் இருக்கிறது. ஆனால் நூலை உடைத்து விட வேண்டுமென அது கருதும் கணத்தில், அந்த விடுதலையானது அழிவுக்குள் அழைத்துச் செல்கிறது.

விடுதலை வேண்டுமெனில், நாம் அடிமையாய் தான் இருக்கிறோம் என்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். “உங்களுக்கு விடுதலை கிடைக்கும்’ என நீர் எப்படிச் சொல்லலாம்? நாங்கள் யாருக்கும் ஒருபோதும் அடிமைகளாய் இருந்ததில்லை” என்று யூதர்கள் இயேசுவிடம் சொன்னார்கள். உண்மையில் அவர்கள் அப்போது கூட ரோம ஆளுகைக்கு உட்பட்டிருந்தார்கள். ஆனால், “ ஆபிரகாமின் சந்ததியர் நாங்கள். யாருக்கும் அடிமையாய் இருந்ததில்லை” என்றார்கள்.

இயேசு அவர்களிடம், “பாவம் செய்யும் எவரும் பாவத்துக்கு அடிமையாய் இருக்கிறான்” என்றார். பாவம் என்கின்ற அடிமைத்தனத்திலிருந்து தூய்மை எனும் தளத்துக்கு மனிதனை அழைத்துச் செல்லவே இயேசு வந்தார். “நானே வழியும் உண்மையும் ஜீவனும்” என்ற இயேசு, ““என் வார்த்தைகளை நீங்கள் தொடர்ந்து கடைப்பிடித்து வந்தால் உண்மையில் என் சீடர்களாய் இருப்பீர்கள்; உண்மையை அறிந்தவர்களாயும் இருப்பீர்கள். உண்மை உங்களுக்கு விடுதலை அளிக்கும்” என்றார். கிறிஸ்து அருள்கின்ற விடுதலையானது, உண்மையை அறிவதால் கிடைக்கின்ற விடுதலை. அதாவது, இயேசுவை அறிவதால் கிடைக்கின்ற விடுதலை.

இயேசு தருகின்ற விடுதலையானது, நம்மைப் பிணைத்திருக்கும் சங்கிலிகளிலிருந்து அல்ல. இதயத்தைப் பிணைத்திருக்கும் சங்கிலிகளிலிருந்து. இதயத்தை துருப்பிடிக்கச் செய்கின்ற அத்தனை விஷயங்களையும் விட்டு விடுவதில் அந்த விடுதலை இருக்கிறது. பாவத்தின் பதுங்கு குழிகளில் படுத்துக் கிடப்பவர்களுக்கு விடுதலையின் வெளிச்சம் கிடைப்பதில்லை. இயேசுவின் வருகை, பாவத்தின் குழியில் இருந்தவர்களை, புனிதத்தின் வழிகளில் நிறுத்தியது. அந்த விடுதலை நம் இதயத்தின் கடினத்தை இளகச் செய்து, இனிமையை இறக்குமதி செய்கிறது.

இயேசு தருகின்ற விடுதலையானது நம்மை சோம்பேறிகளாக்குவதாக இல்லாமல், சுறுசுறுப்பாய்ப் பணி செய்பவர்களாக மாற்ற வேண்டும். நான் பாவத்திலிருந்து விடுதலை பெற்றேன் எனும் எனும் உறுதியானத, பிறருக்காய் பயனுள்ள வாழ்க்கையைத் தொடர்வதாக இருக்க வேண்டும். கூண்டை விட்டு வெளியே வந்த பறவையானது, மரங்களை நோக்கிப் பறக்க வேண்டுமே தவிர மீண்டும் அந்தக் கம்பிகளுக்குள் அடைபட விரும்பக் கூடாது. அதே போல நமது புனித வாழ்வின் தொடக்கமானது சிலுவை மரத்தை நோக்கிய பயணமாக இருக்க வேண்டும் பழைய பாவச் சிறைகளைத் தேடுவதாய் இருக்கக் கூடாது.

அந்தப் பயணத்தில் தான் மனித நேயம் நிரம்பியிருக்கிறது. சக மனித கரிசனை நிரம்பியிருக்கிறது. கிறிஸ்து தந்த விடுதலையானது நம்மை விண்ணகத்தின் கதவுகளுக்குள் அழைத்துச் செல்ல வேண்டும். அந்தப் பயணமானது அடிமை நிலையில் இருக்கின்ற மக்களை விடுதலைக்குள் அழைத்துச் செல்ல வேண்டும். விடுதலை என்பது, தப்பித்தல் மட்டும் அல்ல ! விடுதலை என்பது பிறரைத் தப்ப வைத்தல் !!

இயேசு அருளும் சுதந்திரம் என்பது, அனுமதிக்கப்பட்ட அடிமைத்தனம். அதாவது, அனைத்தையும் படைத்த இறைவனுக்கு அடிமையாய் இருப்பதால் விளைகின்ற விடுதலை. நமது சுய விருப்பங்களுக்கும், சிற்றின்பங்களுக்கும் அடிமையாய் இருக்கும் போது பாவத்தின் அறைகளில் அடைபடுகிறோம். இறை விருப்பங்களுக்கும், பேரின்பங்களுக்கும் அடிமையாய் இருக்கும் போது நாம் பரமனின் அறைகளில் அடைபடுகிறோம். ஒரு வகையில், இறைவனின் அடிமை என்பதே இறைவனில் விடுதலை என்பது.

கடவுளின் அடிமையாய் இருக்கும்போது நம்மிடமிருக்கின்ற பாவத்தின் அச்சமும் விலகும், அச்சம் எனும் பாவமும் விலகும். விசுவாசம் எனும் விளை நிலத்தில் நடப்படும் போது தான் அறுவடை அமோகமாக இருக்கும். விதைப்பவனின் உரங்களை உள்வாங்கிக் கொள்ளும் போது தான் தாவரங்களின் வாழ்க்கை கனிகொடுக்கும். இல்லையேல் களை விடுக்கும்.

இயேசு எனும் உண்மையை நாம் அறிந்து கொள்வோம். அனைத்து அதிகாரத்தையும் பெற்ற அவர் அனைத்தையும் செய்யவில்லை. இயேசு விடுதலையாக்கும்போது தான் நாம் மெய்யான விடுதலையைப் பெற்றுக் கொள்ள முடியும். அறைபட்ட அவரே விடுதலைசெய்யும் வலிமை பெற்றவர். புதைபட்ட அவரே நம்மை உயிர்த்தெழச் செய்ய வல்லவர். பாவியாக்கப்பட்ட அவரே நம்மைப் புனிதமாக்க வல்லவர். அவமானப்பட்ட அவரே நமது அவமானங்களைத் துடைக்க வல்லவர். முட்கிரீடம் சூட்டப்பட்ட அவரே நமக்கு ராஜ கிரீடம் சூட்ட வல்லவர். இந்த உண்மையை முழுமையாய்ப் புரிந்து கொள்வோம்.

இயேசு அருளும் விடுதலையைப் பெற்றுக் கொள்வோம். அது கால்களைத் தறித்து விட்டு வீல் சேர் வழங்கும் சுதந்தரமல்ல. அது கண்களைப் பிடுங்கிவிட்டு கலர் பென்சில் தரும் சுதந்திரமல்ல. இறைவனின் சட்டங்களுக்குள் பாவத்தின் திட்டங்களை முறியடித்து வாழும் வாழ்வு. அதற்கு நாம் செய்ய வேண்டியதெல்லாம் ஒன்றே ஒன்று.

இறைவனிடம் நம்மை முமுமையாய் ஒப்படைத்தல் !

*

சேவியர்

Posted in Articles, Desopakari

புதிய விடியலுக்கான தேடல்

புதிய விடியலுக்கான தேடல்

தேடல்களே வாழ்க்கையைக் கட்டமைக்கின்றன. நாம் எதை நோக்கி ஓடுகிறோம், எதைத் தேடுகிறோம் என்பது நமது எதிர்காலத்தைக் நிர்ணயிக்கிறது. சரியான இலட்சியங்களை உடையவர்கள் சரியான தேடல்களைக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.  

தேடல் இல்லாத வாழ்க்கை இல்லை. என் வாழ்க்கையில் எதையுமே நான் தேடவில்லை என யாரும் சொல்ல முடியாது. குறைந்த பட்சம் ஒரு நிம்மதியான வாழ்வுக்கான தேடலாவது நமக்குள் உறைந்து கிடக்கிறது என்பது தான் நிஜம்.  

இருளின் பள்ளத்தாக்குகளில் கருப்பு விரல்கள் நெரிக்கும் கும்மிருட்டில் உழலும் மக்களுக்கு, எங்கேனும் தெரியும் ஒரு சின்ன வெளிச்ச விரலே தேடலாய் இருக்கிறது. அவர்களுடைய  தேடல் இருக்கைகளல்ல, பருக்கைகள். வறுமையின் வயிறுகளில் விழுகின்ற சில சோற்றுப் பருக்கைகளே அவர்களுடைய தேடல்கள். அந்த மின்மினி வெளிச்சத்தின் மெல்லிய பாதைக்காக அவர்கள் நாளெல்லாம் அந்த இருட்டுப் பள்ளங்களில் இலக்கில்லா யுத்தம் செய்கின்றனர்.

நீள்கடலின் யாத்திரையில் திசை தொலைந்த பாய்மரக் கப்பலுக்கு, எங்கேனும் தெரிகின்ற ஒரு சின்ன கலங்கரை விளக்கொளியே தேடலாய் இருக்கிறது. அச்சமூட்டும் ஆழியின் அசைவுகளும், பதட்டத்தில் படபடக்கும் பாய்மரத் பாய்களும், சுழன்றடிக்கும் காற்றின் பயமூட்டும் பெருமூச்சும் அவர்களை அலைக்கழிக்கின்றன. அவர்களுடைய தேடல் சுழன்றடிக்கும் கலங்கரையின் சிறு பார்வை மட்டுமே.

நோய்களின் குரூரத் தாக்குதலில் நிலைகுலைந்து கிடக்கும் மனுக்குலத்துக்கு தேடல் என்பது அந்த நோயின் வலையிலிருந்து வெளிவருகின்ற தருணமே. கண்ணுக்குத் தெரியாத கிருமி ஒன்று இன்று கண்ணுக்குள் விரலை விட்டு ஆட்டுகிறது. நல்லரசு வல்லரசு என்றெல்லாம் மார்தட்டியவர்கள் வீதிகளில் நின்று வானம் பார்த்து வாய் திறக்கிறார்கள். சாதி மத இன பேதங்களையெல்லாம் தூக்கி வீசிவிட்டு சமத்துவமாய் எல்லோரையும் சாய்க்கிறது கிருமி. இன்றைய மனுக்குலத்தின் தேடல் நோய்க்கான நிவாரணி !

கல்வாரிப் பயணத்தில் இயேசு சிலுவை சுமந்து சென்றார். இன்று மனுக்குலமே ஒன்றிணைந்து ஒரு கல்வாரிப் பயணத்தை மேற்கொள்கிறது. ஒரு துயரத்தின் பயணத்தை நடத்திக் கொண்டிருக்கிறது. மருத்துவத்தின் ஜாம்பவான்கள் என மார்தட்டியவர்கள் கையேந்துகிறார்கள். சர்வாதிகாரத்தின் சக்கரவர்த்தியாய் குரூரம் காட்டியவர்கள் காற்று புகா அறைகளுக்குள் பதுங்கிக் கிடக்கின்றனர். தேடல், விடியலை நோக்கி விழித்துக் கிடக்கிறது.

அதிகாலையிலேயே எழுந்து இயேசுவின் கல்லறை நோக்கி ஓடியவர்கள் வெளிச்சத்தின் தரிசனத்தைப் பெற்றார்கள். இருளின் கதவுகள், வெளிச்சத்தின் சாவிகளால் திறக்கப்பட்டன. தேடல் அவர்களின் வாழ்க்கையில் உயிர்ப்பின் பிரவாகத்தை ஊற்றி நிரப்பியது.

நள்ளிரவில் எழுந்து இயேசுவைத் தேடிச் சென்ற நிக்கோதேமு, மீண்டும் பிறப்பதை அறிந்து கொண்டார். பாவத்தில் புதைபடுவதல்ல, புனிதத்தில் முளைத்தெழுவதே முக்கியம் என்பதை அறிந்து கொண்டார். இரவுக்குள் விழித்திருந்த வெளிச்சமாம் இயேசு அவருக்கு வாழ்வின் வாசலைக் காட்டினார்.

சக்கேயுவின் தேடல் இயேசுவைப் பார்ப்பதாய் இருந்தது. இயேசுவைப் பார்த்த அவரை, இயேசு பார்த்தார். வேடிக்கை பார்க்க நினைத்தவர் சுயத்தைப் பார்த்தார். மரத்தின் மேலிருந்து பார்க்க நினைத்தவர், மனத்தின் உள்ளே சென்று பார்த்தார். பின் அவரது தேடல் இயேசுவைப் பார்ப்பதாக அல்ல, இயேசுவோடு வாழ்வதாக மாறியது. இலைவாழ்வை விட்டு விட்டு நிலை வாழ்வை நோக்கிப் போவதாக இருந்தது.

இயேசு வாழ்ந்த காலத்தில் பலர் இயேசுவைத் தேடிச் சென்றார்கள். இயேசுவின் தொடுதல் அவர்களது தேவையாய் இருந்தது. இயேசுவின் பார்வை அவர்களின் தேவையாய் இருந்தது. இயேசுவின் ஒற்றைச் சொல் அவர்களின் தேவையாய் இருந்தது. இயேசுவின் வார்த்தைகள் அவர்களது தேவையாய் இருந்தது. தேடலில் இயேசுவைச் சந்தித்தவர்கள் புதிய விடியலுக்கான வாசலுக்குள் நுழைந்தார்கள். 

அவர்களே ஆதிகாலத் திருச்சபையின் தூண்கள். இயேசுவால் பார்வை பெற்றவர்கள் இயேசுவைப் பற்றிய வெளிச்சக் கதைகளை ஊரெங்கும் பரப்பினார்கள். இயேசுவால் ஊனம் நீங்கியவர்கள் இயேவின் வல்லமையை தெருக்களெங்கும் விவரித்து நடந்தார்கள். இயேசுவால் அங்கீகாரம் பெற்றவர்கள் இயேசுவின் மகிமையை பறைசாற்றி நடந்தார்கள். இவர்கள் இயேசுவைத் தேடியவர்கள் மட்டுமல்ல. இயேசுவை பிறர் தேட வைத்தவர்களும் கூட ! இவர்களின் தேடலின் விடை, பலருடைய தேடலின் துவக்கமாய் மாறியது.

நமது தேடல் எங்கே இருக்கிறது ? நமது இலட்சியங்கள் எங்கே இருக்கின்றன ? நமது கனவுகள் எந்த இடத்தில் காத்திருக்கின்றன. 

கொஞ்சம் ஆழமாகத் தேடிப் பார்த்தால், நமது தேடல் எல்லாமே நமது சுயநலத்தின் பக்கங்களில் தான் உலவிக் கொண்டிருக்கின்றன. நமது வேலைகளின் அடுத்தடுத்த நிலைகளை நோக்கிய தேடல்கள் ஒரு பக்கம், நமது குழந்தைகளின் எதிர்கால வளமையை நோக்கிய தேடல் ஒரு பக்கம், நமது தனி மனித வாழ்வில் அடைகின்ற பெயர் புகழ் போன்றவற்றை நோக்கிய தேடல் ஒரு புறம் என தேடல்களின் முடிவு சுயநல லாபங்களாகவே இருக்கின்றன.

இயேசுவோ நமது தேடல்கள் நீதிக்கான பசி தாகமாகவும், ஏழைமீது கொள்ளும் கரிசனையாகவும், இரக்கம் செய்ய வேண்டுமெனும் தாகமாகவும், அமைதியை ஏற்படுத்தும் ஆவலாகவும் இருக்க வேண்டும் என விரும்புகிறார். அத்தகைய தேடல்களே நம்மை ஆன்மிகத் தளத்துக்குள் அழைத்துச் செல்கின்றன. புதிய விடியல் என்பது அடையாளம் அல்ல, அடைக்கலம். 

புதிய விடியலுக்கான தேடல் என்பது, நாம் தேடுவது மட்டுமல்ல, பிறருடைய தேடலில் நாம் அகப்படுவது ! ஒரு ஏழைத் தோழனின் தேவைக்கான தேடலில் நாம் சந்திக்கப்பட்டு அவரது தேடலை நிறைவேற்றினால் அங்கே புதிய விடியல் உருவாகிறது. நியாயம் மறுக்கப்பட்ட ஒரு இயலாமையின் தேடலில் நாம் அகப்பட்டு அவர்களுக்கு நியாயத்தை வழங்க முடிந்தால், அங்கே புதிய விடியல் உருவாகிறது. 

ஏழை லாசர் வாசலருகே விழுந்து கிடந்தான். ஆனால் பணக்காரனின் தேடலோ சுகபோக வாழ்க்கையாக இருந்தது. இலாசரின் தேவையின் தேடல்களில் பணக்காரன் அகப்படவேயில்லை. ஏழையின் தேடல்கள் விடையற்ற கேள்விகளோடே முடிந்து போனது. நிலைவாழ்வின் அவனுக்கு இருக்கை கிடைத்தது. ஏழையின் தேடலில் அகப்படாத பணக்காரனோ நெருப்பின் கரங்களுக்குள் நெறிக்கப்பட்டான்.

குற்றுயிராய் அடிபட்டுக் கிடந்தவனுடைய தேடலில் லேவியோ, குருவோ அகப்படவில்லை. அவர்கள் தங்களுடைய மதப் பணிகளின் மீது மிதமிஞ்சிய பற்று வைத்திருந்தார்கள். மனிதப் பணிகளின் மீது இரக்கமற்றவர்களாக இறந்து கிடந்தார்கள். அந்த இயலாமையின் தேடலில் பிற இனத்தவர் அகப்படுகிறார். யார் அயலான் எனும் கேள்விக்கு யுகங்கள் கடந்தும் அடையாளமாய் இருக்கிறார். 

புதிய விடியலுக்கான தேடல் நமது தேடல்கள் மட்டுமல்ல, பிறருடைய தேடல்களில் நாம் சந்திக்கப்படுவதுமே என்பதை இறைமகன் மீண்டும் மீண்டும் தனது போதனைகளில் தெளிவாக்குகிறார். 

தேடல்களே நமது வாழ்க்கையைக் கட்டமைக்கின்றன.

பிறரின் தேடல்களில் அகப்படுவதே வாழ்க்கையை அர்த்தமுள்ளதாக்குகின்றன.

நமது தேடல்கள் இறைவன் விரும்பிய வகையில் இருக்கிறதா என்பதைப் பரிசீலனை செய்வோம், 

பிறருடைய தேடல்களை நிறைவேற்ற நாம் உடனிருப்போம்.

*

சேவியர்

Posted in Articles, Christianity, Desopakari

உள்நாட்டு இறைபணியாளர்கள்

உள்நாட்டு இறைபணியாளர்கள்

இங்கிலாந்து இறை பணியாளர்கள் இந்தியாவுக்கு வந்து நற்செய்தி அறிவித்துக் கொண்டிருந்த கால கட்டம். அஸ்ஸாம் மாநிலத்திலுள்ள காரோ எனும் பகுதி. அன்றைய காலத்தில் அங்குள்ள மக்களில் ஒரு பிரிவினர், “ஹெட் ஹண்டர்ஸ்” என அழைக்கப்படும் தலை வெட்டும் குணம் படைத்தவர்கள். மக்களுடைய தலையை வெட்டுவது அவர்களுக்கு உறுத்தலாய் இருந்ததில்லை. உற்சாகமாக இருந்தது. அன்றைய வாழ்க்கைச் சூழலில், அவர்களுடைய கலாச்சாரப் பின்னணியில் அது அந்தஸ்தின் அடையாளமாகப் பார்க்கப் பட்டது.

உதாரணமாக, திருமணத்துக்கு பெண் கொடுக்க வேண்டுமென்றால் அந்த ஆண்மகன் வீரமுடையவனாக இருக்க வேண்டும். வீரத்தை எப்படி நிரூபிப்பது ? அவன் வெட்டிய தலைகளின் எண்ணிக்கையைக் கொண்டு தான் அது நிர்ணயிக்கப்பட்டது. முப்பது தலையை வெட்டினவன் வீரனாகக் கொண்டாடப்பட்டான். கேட்கவே திடுக்கிட வைக்கும் இத்தகைய மனிதர்கள் உலகின் பல பாகங்களிலும் இருந்தார்கள். அவர்களுடைய வீடுகளின் நிலைக்கால்களில் மண்டை ஓடுகள் தோரணங்களாகத் தொங்குவதும், அவர்களுடைய கழுத்தில் மண்டையோடுகள் மாலைகளாகத் தொங்குவதும் சர்வ சாதாரணம்.

அப்படிப்பட்ட ஒரு பகுதியில் வேல்ஸ் இறை பணியாளர்கள் நற்செய்தி அறிவித்தார்கள். கடுமையான எதிர்ப்புகளுக்கு மத்தியில் ஒரு குடும்பம் இறைவனின் அன்பினால் தொடப்படுகிறது. தொடப்பட்டவர் ஊர் மக்களால் வெறுக்கப்படுகிறார். கிராமத்தின் நடுவே, கிராமத் தலைவரின் முன்னால் அந்த கிறிஸ்தவக் குடும்பம் நிறுத்தப்படுகிறது. இயேசுவை ஏற்றுக் கொண்டவரோ, விசுவாசத்தில் ஆழமாய் நிற்கிறார். இயேசுவை ஏற்காதவர்கள், கலாச்சாரத்தில் காலூன்றி நிற்கிறார்கள்.

கிராமத் தலைவர் அந்த நபரைப் பார்த்துக் கேட்கிறார். “இயேசுவை விட்டு விடு… மீண்டும் பழைய வாழ்வுக்குத் திரும்பு. இல்லையேல் நீயும் குடும்பமும் கொல்லப்படுவீர்கள்.”

அந்த நபர் சொன்னார், “இயேசுவை பின் பற்ற நான் முடிவு செய்து விட்டேன். இனிமேல் திரும்பிப் பார்க்கும் எண்ணமில்லை”. இது அவர் எழுதி வைத்த பாடலின் ஒரு வரி. இந்த வரியைக் கேட்டதும் கிராமம் கொந்தளித்தது. கிராமத் தலைவர் கட்டளையிட்டார். அந்த மனிதருடைய இரண்டு பிள்ளைகளும் அவருடைய கண் முன்னால் கொடூரமாகக் கொல்லப்பட்டனர். அப்பா என தோளில் தொங்கிய பிள்ளைகள் கண் முன்னால் துடித்துச் சாவதைக் கண்ட தந்தையின் மனம் துடிதுடித்தது.

தலை வெட்டுவதில் மனம் சஞ்சலப்படாத தலைவன் சொன்னான். “இயேசுவை விட்டு விடு.. இல்லையேல் அடுத்ததாக உன் மனைவி கொல்லப்படுவாள்”

அவர் கண்ணீர் குரலோடு பாடினார், “என்னோடு யாருமே இணையாமல் போனாலும், நான் இயேசுவைப் பின் செல்வேன்”

அவருடைய மனைவியை அம்பு துளைத்தது. கண் முன்னாலேயே அவர் கதறியபடி விழுந்து இறந்தார். இயேசுவுக்காய் தன் மனைவியும், இரண்டு பிள்ளைகளும் இறந்து போனதைக் கண்ட அந்த மனிதர் உயிர் துடித்தார்.

கிராமத் தலைவர் அவரைப் பார்த்துக் கடைசியாய்க் கேட்டார். “மிஞ்சியிருப்பது உனது உயிர். நீ என்ன முடிவு செய்கிறாய் ? இயேசுவை விடப் போகிறாயா ? உயிரை விடப் போகிறாயா ?”

அவர் உறுதியான குரலோடு பாடினார், “சிலுவை என் முன்னால் இருக்கிறது, உலகம் என் பின்னால் இருக்கிறது”. அது தான் அவர் சொன்ன கடைசி வாக்கியம். அவரது உயிர் அந்த இடத்திலேயே பிடுங்கப்பட்டது. தன் குடும்பத்தினரோடு அவரும் அதே இடத்தில் இயேசுவுக்காக இரத்த சாட்சியாய் இறந்தார்.

சில நாட்கள் கடந்தன. அந்தக் கிராமத் தலைவரின் மனதை விட்டு அந்தக் காட்சி அகலவேயில்லை. எத்தனையோ தலைகளை வெட்டி, கிராமத்துக்கே தலைவராய் இருந்த அவரால் அந்த நிகழ்வை ஜீரணிக்க முடியவில்லை. போரிட்டு மடிந்த மக்களை அவர் பார்த்திருக்கிறார். கெஞ்சிக் கெஞ்சி உயிரை விட்ட மனிதர்களைப் பார்த்திருக்கிறார். அச்சத்தில் வெலவெலத்து உயிரை விட்டுப் பார்த்திருக்கிறார். ஆனால் உறுதியோடு, கடவுளுக்காக உயிரை விட்ட நபர்களை அவர் பார்த்ததேயில்லை. அதுவும் கண் முன்னால் பிள்ளைகள், மனைவி கொல்லப்பட்ட போதும் இறை விசுவாசத்தில் சலனமில்லாமல் நிலைத்திருந்த அவரது உறுதி அவரை அலைக்கழித்தது. அப்படி ஏசுவிடம் என்ன தான் இருக்கிறது என அவர் மனம் கேள்விகளை எழுப்பியது.

அவர் கிறிஸ்தவராய் மாறினார்.

அவர் கிறிஸ்தவராக மாறியதுடன் நிற்கவில்லை, அந்த கிராமத்திலுள்ள அத்தனை நபர்களும் கிறிஸ்தவர்களாக மாறினார்கள். ஒரு குடும்பம் பலியானது, ஒரு கிராமம் மீட்கப்பட்டது. ஒரு விதை அந்தப் பகுதியில் விழுந்தது, அந்த கிராமம் முழுவதும் கனி கொடுக்கும் விளை நிலமாய் மாறியது.

புனித தோமா கிபி 52ல் இந்தியாவுக்கு நுழைந்த போது கிறிஸ்தவம் இந்தியாவில் காலடி எடுத்து வைத்தது. தமிழகம், கேரளா என்றெல்லாம் பிரிக்கப்படாத அந்தக் காலகட்டத்தில் இன்றைய கேரளாவின் கரையோரப் பகுதிகளில் அவரது பணி நடந்தது. அவர் ஆரம்பித்த ஆலயம் ஒன்று கிபி 60 களிலிருந்தே செயல்பாட்டில் இருக்கிறது. அது குமரிமாவட்டத்தில் இருக்கிறது. அது தான் உலகிலேயே மிகப் பழமையான ஆலயம்.

அவர்களுடைய வரவு நமது நாட்டில் மனிதத்தை விதைத்தது, பல்வேறு கொடுமைகளுக்கு எதிராகக் குரல் கொடுத்தது, மக்களுடைய அடிப்படைத் தேவைகளான உடை, உணவு, ஆரோக்கியம், உறைவிடம், கல்வி என்பவற்றில் கவனம் செலுத்தியது. மக்களுடைய வாழ்க்கைத் தரத்தை மேம்படுத்தி, கூடவே இறைமகன் இயேசுவைப் பற்றிய செய்தியையும் அவர்கள் அறிவித்தார்கள். நற்செய்தி அவர்களுடைய ஆன்மாவுக்கு மட்டுமல்லாமல் உலக வாழ்வுக்குமே நற்செய்தியாய் அமைந்தது. அவர்களுடைய பணிகளில் ஈர்க்கப்பட்டு தான் பலர் கிறிஸ்தவ பணியாளர்களாக மாறினார்கள்.

சாது சுந்தர் சிங் இன்று கொண்டாடப்படுகிறார் எனில் கிறிஸ்தவராய் மாறிய பின் அவர் விதைத்த விதைகளே காரணம். அவர் தன்னிடம் விதைக்கப்பட்ட நற்செய்தியை அறுவடை செய்து தனக்காய் சேமித்து வைக்கவில்லை. அவற்றை விதைகளாய் பிறருக்கு வினியோகம் செய்தார். அதனால் தான், தான் பெற்றுக் கொண்ட மீட்பின் செய்தியை உலகுக்கே அளித்தார்.

சீர்திருத்தத் திருச்சபையின் இசை உலகை ஆக்கிரமித்திருக்கும் சாஸ்திரியார், இசை நற்செய்தி அறிவித்தலில் நீங்கா இடம் பிடித்திருக்கிறார். கத்தோலிக்க கிறிஸ்தவத்தில் ஆழமாய் தனது சிறுவயதைச் செலவிட்டவர். சிறு வயதிலேயே இயேசுவின் சிலுவையைக் காட்சியாய்க் கண்டவர். பிற்காலத்தில் சீர்திருத்தத் திருச்சபையின் மூலமாக நற்செய்தி அறிவித்தலை தீவிரமாகச் செய்தார். வாழையடி வாழையாக அவரது குடும்பமே கிறிஸ்தவ விசுவாசத்தில் வளர்வதற்கு அவர் இட்ட விதையே காரணம்.

நட்டாலத்தில் பிறந்த நீலகண்டனான தேவசகாயம், அரசவையில் ஏற்படுத்திய ஆன்மிகப் புரட்சி மகத்தானது. அன்றைய சமூக ஆன்மிக களத்தில் அவரது பங்களிப்பு கணிசமானதாய் இருந்தது. கிறிஸ்தவத்தைப் பின்பற்றியதற்காகவும், அதை செயல்படுத்தியதர்களாகவும் அவருக்கு மிகக் கடுமையான சித்திரவதைகள் செய்யப்பட்டதாய் பதிவுகள் சொல்கின்றன. அதன் பின்னர் நிலமை மாறியது. அவர் மக்களாலும், அதிகாரிகளாலும் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டார். ஒரு விதையாக விழுந்த அவரை அறியாதவர்கள் இன்று குமரிமாவட்டத்தில் இல்லை எனலாம்.

ஐடா ஸ்கட்டர் எனும் ஒரு இறை பணியாளர் நமது மாநிலத்தில் உருவாக்கிய பணியாளர்கள் ஏராளம் ஏராளம். மருத்துவத் துறையில் அவரது பங்களிப்பு உள்ளூர் மக்களை இறைபணிக்கு தயாராக்கியது. அவர்கள் இயேசுவின் பணியை ஏழைகளுக்கு மருத்துவப் பணி செய்யும் பாதையில் சுமந்து சென்றனர்.

உதாரணங்களை அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம். நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டிய மிக முக்கியமான கருத்து ஒன்றுண்டு. இறைவன் தனித்தனி நபர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து அவர்களை விண்ணக விதைகளாக ஆங்காங்கே நடுகிறார். அவர்கள் அங்குள்ள நிலங்களை பதப்படுத்தி வாழையடி வாழையாக, மூங்கிலின் புது முளைகளாக நற்செய்தியை தலைமுறை தோறும் சுமந்து கொண்டே திரிகிறார்கள்.

துவக்க காலக் கிறிஸ்தவ சமூகத்தோடு ஒப்பிடுகையில் நாம் இன்று சந்திக்கின்ற பிரச்சினைகள் கடுகளவு எனலாம். பொதுவெளியில் கிறிஸ்துவுக்காக உயிரை விட்டவர்களும், அதை ஆனந்தமாய் ஏற்றுக் கொண்டவர்களும் எண்ணிலடங்கா என வரலாறு குருதிப் பிசுபுசுப்புடன் இருக்கிறது.

இந்த சூழலில் நாம் செய்ய வேண்டிய விஷயங்கள் இரண்டு உண்டு.

1. நமக்காக, நமது சமூக, ஆன்மிக வாழ்வின் மறுமலர்ச்சிக்காகப் பாடுபட்ட, பாடுபடுகின்ற இறை பணியாளர்களை நன்றியுடன் நினைவு கூர்வது. அவர்கள் எந்த பிரிவைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தாலும், எந்த கோட்பாடுகளைக் கொண்டிருந்தாலும் அவர்கள் இயேசுவுக்காக வாழ்ந்தவர்கள், வாழ்பவர்கள் என்பதை உணர்ந்து அவர்களை நேசிப்பது.
2. அவர்கள் காட்டும் இயேசுவின் வழியில் நமது வாழ்க்கையை அமைப்பது. பெற்றுக் கொள்பவர்களாக மட்டும் இருக்காமல், இறைவனுக்காக பணி செய்பவர்களாகவும் மாறுவது. அது தான் அவர்களுடைய பணியின் இழையை அறுபடாமல் காப்பாற்றும். விண்ணக வாழ்க்கையை நழுவ விடாமல் நம்மைப் பாதுகாக்கும்.

அன்று முதல், இன்று வரை பணி செய்கின்ற உள்நாட்டுப் பணியாளர்களை நேசிப்போம். அவர்களுக்குத் தோள்கொடுப்போம். அவர்களுடைய பணியில் நம்மை முழுமையாய் ஈடுபடுத்துவோம்.

*

சேவியர்

தேசோபகாரி, மார்ச் 2020

Posted in Articles, Christianity, Desopakari

சிலுவைப் பாதையில் பெண்கள்

சிலுவைப் பாதையில் பெண்கள்

இன்றைய உலகில் பெண்கள் சிலுவை சுமந்து கொண்டு, சிலுவைப்பாதையில் நடக்கிறார்கள். சமூகமும், வாழ்க்கையும் அவர்களுடைய தோள்களில் சிலுவையைச் சுமத்துகின்றன‌. பிறருக்காகச் சிலுவை சுமக்கும் பணியே பெரும்பாலும் அவர்களுடைய தோள்களில் வலுக்கட்டாயமாய் திணிக்கப்படுகின்றன. அந்த சிலுவைப் பாதை வியர்வையும், கண்ணீரும், துயரமும் மிகுந்ததாக இருக்கிறது. ஆங்காங்கே சில சீமோன்கள் அவர்களுடைய துயரங்களில் சற்றே தோள் கொடுக்கின்றனர் . உழைப்பின் கரங்களை இழுத்துப் பிடித்து ஆணிகளால் அவர்களைத் துளைக்க பழியின் ஆணிகள் விழித்திருக்கின்றன. அவர்களது வெற்றிக் கால்களில் பொறாமையின் கூர் ஆணிகள் குத்திக் கிழிக்கின்றன.

பெண்களின் சிலுவைப்பாதையின் துவக்கம், அவர்கள் பெண்கள் எனும் அடையாளத்திலிருந்தே ஆரம்பமாகிறது. சிலுவை என்றால் என்ன என்பதைப் புரியும் முன்பே முதல் சிலுவை அவர்களுக்காய்ச் செய்யப்படுகிறது. அந்தச் சிலுவையைத் தங்களது பட்டாம்பூச்சிச் சிறகுகளுக்கு மேல் சுமந்து கொண்டு அவர்கள் பாதையெங்கும் இடறி விழுகின்றனர்.

உலகம் உதாசீனப்படுத்தினாலும், விவிலியத்தில் பெண்கள் சிறப்பிடம் பெறுகின்றனர். பெண்களை மதிக்காத ஆணாதிக்கச் சுழலிலேயே, பெண்களுக்கு விவிலியம் மிக முக்கியமான இடத்தைக் கொடுத்திருக்கிறது.  இயேசுவின் வாழ்க்கையிலும், மரணத்திலும், உயிர்ப்பிலும் பெண்களின் பங்களிப்பை நாம் முழுமையாக உணர முடியும்.

இயேசுவின் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் பெண்களின் பங்களிப்பு எப்படி இருந்தது என்பதை அலசினால் வியப்பாகவே இருக்கிறது.

1. இயேசுவின் வாழ்க்கையில்

இயேசுவின் வாழ்க்கை முழுவதும் பெண்களின் மீதான கரிசனையும், அன்பும், அங்கீகாரமும் இருந்து கொண்டே இருந்திருக்கிறது எனும் வியப்பூட்டும் உண்மையை பைபிள் நமக்குச் சொல்லித் தருகிறது. பெண்கள் இயேசுவைச் சுற்றி எப்போதும் இருந்தார்கள். அவர்களுடைய துயரத்தைக் கேட்க இயேசுவின் காதுகள் எப்போதும் திறந்தே இருந்தன. மத குருக்களைப் போல, தங்களை பெண்களின் எல்லையிலிருந்து விலக்கி இயேசு வாழவில்லை. இணைந்தே வாழ்ந்தார். பேதுருவின் மாமியாருக்குக் காய்ச்சல் விலக வேண்டியிருந்தது, நயீன் விதவையின் துயரத்தைத் துடைக்க வேண்டியிருந்தது, மதலேன் மரியாளை விடுவிக்க வேண்டியிருந்தது, மார்த்தா, மரியாவின் அன்பில் கலக்க வேண்டியிருந்தது இயேசு எல்லோரையும் கவனித்தார்.

யவீருவின் சின்ன மகள் முதல், காணிக்கை போட்ட ஏழை விதவை வரை யாரும் அவரது பார்வைக்குத் தப்பவில்லை. விபசாரத்தில் பிடிபட்ட பெண் முதல், ஆடையின் விளிம்பைத் தொட்ட பெண் வரை யாரும் அவரது ஆதரவைப் பெறாமல் போகவில்லை. அவருக்கு அன்பாலும், பொருளாதாரத்திலும் துணையாய் இருந்த பெண்களே அவரது வாழ்க்கை முழுவதும் தொடர்ந்தனர். அன்னை மரியாளின் முதல் அரவணைப்பு முதல், கடைசித் தழுவல் வரை பெண்களின் ஆதரவாளராகவே இயேசு இருந்தார்.

2. இயேசுவின் வலிகளில்

இயேசு பெண்களின் அன்பைச் சம்பாதித்தார். அதனால் தான் அவர் சிலுவை சுமந்து சென்ற போது எருசலேம் மகளிர் கண்ணீர் வடித்தனர். ஆண்கள் இயேசுவைச் சிலுவையில் அறையச் சொல்லி கூச்சலிட்டனர். ஆணாதிக்கம் அவரைச் சாட்டையால் அடித்து வேடிக்கை பார்த்தது. ஆண்களின் விரோதப் பார்வைகள் அவரை ஏளனப் பேச்சினால் அவமானப் படுத்தின. ஆனால் பெண்களின் கண்களோ கண்ணீர் துளிகளை விடுத்து நேசத்தை வெளிப்படுத்தியது. தங்கள் வலிகளின் பாதையில் வலம் வந்தவரை,அவரத வலிகளின் பாதையில் பெண்கள் சந்தித்தனர். அவர்களுடைய துயரத்தின் கண்ணீர் ஆண்களின் இரும்பு இதயத்தில் விழுந்த சவுக்கடிகள்.

இயேசு அந்த வலியின் நொடியிலும் பெண்களை ஆறுதல்படுத்துகிறார். அழாதீர்கள் என்றல்ல ! அழுங்கள் என்று. ஆனால், சரியான விஷயங்களுக்காய் அழுங்கள் என்கிறார் இயேசு. உங்கள் பிள்ளைகளுக்காக அழுங்கள். நாளை அவர்கள் வளர்ந்து இன்னொரு சிலுவையை ஒரு எளியவன் தோளில் சுமத்தாதிருக்கட்டும். உங்கள் பிள்ளைகள் நாளை அநீதியான தீர்ப்பை நிரபராதியின் தலையில் சுமத்தாதிருக்கட்டும். உங்கள் பிள்ளைகள் நாளை இயலாமையின் முதுகில் சாட்டைகளை வீசாதிருக்கட்டும். அழுங்கள், உங்கள் வாழ்க்கையும் பிள்ளைகளின் வாழ்க்கையும் பாவத்தை விட்டு விலக அழுங்கள் என்றார் இயேசு.

3. இயேசுவின் வழியினில்

இயேசு கல்வாரி மலையை நோக்கி வியர்வை வழிய, குருதி கசிய நடந்து செல்கிறார். வல்லூறுகள் அவரைச் சுற்றி வருகின்றன. அந்த வல்லூறுகளின் இடையே சமாதானப் புறாவாய் நுழைந்து செல்கிறாள் ஒரு பெண். அவள் பெயர் வெரோணிக்காள். கூட்டம் இயேசுவை நெருங்க பயந்து தொலைவில் நிற்க, இவள் இயேசுவை நெருங்குகிறாள். தனது கையிலிருந்த ஆடையினால் இயேசுவின் வியர்வை முகத்தைத் துடைக்கிறார். ‘என் பெயரால் ஒரு குவளை குளிர்ந்த நீர் கொடுத்தால் கூட கைமாறு நிச்சயம்” என்று சொன்ன இயேசு பார்க்கிறார். என்ன கொடுப்பேன் இந்தப் பெண்ணுக்கு ? தோளில் சிலுவையோடு நடக்கும் என்னிடம் என்ன இருக்கிறது ? வெறுங்கையாய் இவளை அனுப்புதல் பிழையல்லவா ? இயேசு தனது முகத்தையே அந்த ஆடையில் பதிக்கிறார். அடையாளமற்ற பெண்ணாய் வந்தவர், இயேசுவின் அடையாளம் சுமந்து விடைபெறுகிறாள்.

பைபிளில் இடம்பெறாத ஆதித் திருச்சபை வரலாற்றில் இந்த நிகழ்வு இருக்கிறது. நிக்கோதேமுவின் நற்செய்தி ( apocryphal gospel of Nicodemus ) எனப்படும் ஒரு நூலிலும் இந்த நிகழ்வு இடம்பெறுகிறது. அவர் புனிதையாக் போற்றப்படுகிறார். பாரம்பரியக் கிறிஸ்தவக் குழுக்களெல்லாம் இந்த நிகழ்வை ஏற்றுக் கொள்கின்றன. இயேசுவின் முகம் பதிந்த அந்த ஆடை “வேல் ஆஃப் வெரோனிகா” என அழைக்கப்படுகிறது.

4. சிலுவையின் அடியினில்

இயேசுவின் சிலுவை மரணம் பெண்களை உலுக்கியது எனலாம். அவர்கள் இயேசுவின் சிலுவையின் அடியே ஈர விழிகளுடன் கலங்கி நிற்கின்றனர். ஆண்களைப் போல, “இயேசுவை நான் அறியேன்” என அவர்கள் மறுதலிக்கவில்லை. “எதிரிகளிடம் அவரைக் காட்டிக் கொடுக்கவில்லை”  ! ` “உம்மோடு வருவோம், மரிப்போம்” என அவர்கள் வீச வசனம் பேசியிருக்கவில்லை. “நான் உம்மோடு சேர்ந்து இறக்க வேண்டியிருந்தாலும் உம்மை ஒருபோதும் மறுதலிக்க மாட்டேன்” என அத்தனை சீடர்களும் சொன்னது போல பெண்கள் சொல்லவில்லை. அவர்கள் அன்பினை செயலில் காட்டினார்கள். இயேசுவின் பயணத்தில் அழுதார்கள், நெருங்கி வந்து முகம் துடைத்தார்கள், சிலுவை அருகில் கலங்கி நின்றார்கள். சிலுவையிலிருந்து இயேசுவை இறக்கியபின் தாய் அவரை மடியில் கிடத்தினார்.

பிறப்பின் போது மூவொரு இறைவனை மூன்று ஞானிகள் காண வந்தார்கள். இறப்பின் போது சிலுவை அடியில் மூன்று மரியாள்கள் அவரைப் பார்த்து நின்றார்கள்.  இயேசுவின் அன்பு சீடர் தவிர எல்லோரும் தலை தெறிக்க ஓடிவிட்டனர். ஆனால் பெண்கள் ஓடவில்லை. “கலிலேயாவிலிருந்து இயேசுவைப் பின்பற்றி அவருக்குப் பணிவிடை செய்து வந்த பல பெண்களும் அங்கிருந்தார்கள். அவர்கள் தொலையில் நின்று உற்று நோக்கிக் கொண்டிருந்தார்கள்” என்கிறது மத்தேயு நூல். பெண்கள் துயரத்தின் உச்சியிலும் துணையிருந்தார்கள்.

5. விடியலின் வாசலில்

பெண்களின் மனம் இளகியது. மென்மையான அந்த மனதில் கரிசனையின் சுடர் எளிதில் அணைவதில்லை. தங்களுடைய துயரத்தில் கரம் கொடுத்தவர்களை அவர்கள் கைவிட்டு விடுவதில்லை. இருளின் குகையில் இயேசுவை அடைத்தபின்னும் பெண்களின் அன்பை இருள் சூழவில்லை. அவர்கள் கல்லறையை நோக்கி ஓடுபவர்களாகவே இருந்தார்கள். அதனால், இயேசு தனது முதல் காட்சியை பெண்ணுக்கே அளித்தார்.

ஏவாளின் சலனம் பாவத்தை அனுமதித்தது. அந்த சாபம் மனுக்குலம் முழுவதும் படர்ந்தது. பாவம் பூமியில் நுழைந்ததன் பழியை ஒரு பெண்ணின் தலையில் சுமத்தியது மனுக்குலம். இங்கே மீட்பின் பேரொளியை பெண்ணின் விழிகளுக்கே பரிசளிக்கிறார் இயேசு. பாவத்தின் பழியில் இருந்த பெண்மையை, மீட்பின் வழியில் சந்தித்து பெருமைப்படுத்துகிறார் இயேசு. சிலுவைப் பாதையில் நடந்த பெண்களுக்கு, விடியல் பாதையில் பரிசளிக்கிறார் இயேசு. நற்செய்தியை முதலில் அறியவும், அறிவிக்கவும் பெண்களையே இயேசு தேர்ந்தெடுக்கிறார்.

இப்படி இயேசுவின் காலம் முழுவதும் தொடர்ந்து நடந்த பெண்களை இயேசு எப்படி அன்புடன் நடத்தினாரோ, அப்படி நடத்த வேண்டிய பொறுப்பும், கடமையும் நம்மிடம் இருக்கிறது. பெண்களின் துயர் துடைக்க முன்வருவோம். அவர்களுடைய தோள்களில் சிலுவைகளையல்ல, வாழ்வின் இனிமைகளை சுமத்துவோம்.

இந்த தவக்காலம் பெண்மையின் மேன்மையை உணர வைக்கட்டும்.
பெண்கள் சிறப்பானவர்கள், மரச் சிலுவைகளைப் புறக்கணித்து, மனச் சிறகுகளைப் பரிசளிப்போம்.

*

சேவியர்

தேசோபகாரி, பிப்ரவரி 2020

Posted in Articles, Christianity, Desopakari

இளையோரும், இணைய தளங்களும்

இளையோரும், இணைய தளங்களும்

விண்ணரசு, கடலில் வீசப்பட்டு எல்லா வகையான மீன்களையும் வாரிக் கொண்டுவரும் வலைக்கு ஒப்பாகும். அந்த வலையானது நல்ல மீன்களையும், கெட்ட மீன்களையும் இழுத்து வருகிறது. நல்லவை கூடையில் சேர்க்கப்படும், கெட்டவை வெளியே கொட்டப்படும் என இயேசு ஒரு முறை விண்ணரசைக் குறித்து உவமை ஒன்றைச் சொன்னார். அதை இன்றைய இணைய வலையோடும் ஒப்பிடலாம்.

இணைய வலையானது டிஜிடல் தகவல்களை சகட்டு மேனிக்கு அள்ளிக் கொண்டு வந்து கொட்டுகிறது. அவற்றிலிருந்து நல்லவற்றைப் பொறுக்கி கூடையில் வைக்க வேண்டும், கெட்டவற்றை வெளியிலே கொட்ட வேண்டும். அப்போது அந்த வலை பயனுள்ளதாய் இருக்கும். அதை விட்டு விட்டு, நல்லவற்றை நிராகரித்து விட்டு தீயவற்றைத் தேர்ந்தெடுக்கும் போது வலையானது நமது கழுத்தை இறுக்கும் சுருக்காக மாறிவிடுகிறது.

சிறு வயதுக் கதைகளில் வேடன் வலையை விரித்து, அதில் தானியத்தை பரப்பி வைப்பான். அந்தத் தானியத்தின் வசீகரத்தைக் கண்டு பறவைகள் அதில் வந்து அமரும் போது அவை வலையில் சிக்கிக் கொள்ளும். அவற்றை அவன் வந்து சாவாகாசமாகப் பிடித்துச் செல்வான். இன்றைக்கு இணையமும் அப்படித் தான், பல வசீகரத் தானியங்களை வலைத் தளங்களில் விரித்து வைத்து இளைஞர்களின் ஆர்வத்தை தவறான வழியில் இழுக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டிருக்கின்றன.

குறிப்பாக சமூக வலைத்தளங்கள் போன்றவற்றில் எந்த ஒரு தனிநபர் தகவலையும் கொடுக்காமல் இருப்பது மிக மிக முக்கியம். குறிப்பாக இளம் பெண்கள் இந்த வலையில் சிக்கிக் கொள்ளாமல் இருப்பது நிம்மதியான வாழ்க்கைக்கு அவசியம். ஒரு தேவையற்ற புகைப்படமோ, ஒரு தேவையற்ற மின்னஞ்சலோ, ஒரு தேவையற்ற வாட்சப் உரையாடலோ போதும் காலமெல்லாம் நமது நிம்மதியைக் குழி தோண்டிப் புதைக்க.

காலங்கள் கடந்தாலும் சோதனைகள் தீர்வதில்லை. ஒவ்வொரு காலத்திலும் சாத்தான் தனது சோதனையை வேறு வேறு விதமாகத் தந்து கொண்டே இருப்பான். ஆதியில் பழத்தைக் காட்டி ஏவாளை வசீகரித்த சாத்தான், இன்றைக்கு தளத்தைக் காட்டி இளைஞர்களை இழுக்கப் பார்க்கிறான்.

ஒன்று மட்டும் மனதில் கொள்ள வேண்டும். சாத்தானால் சோதனைகளைத் தர மட்டுமே முடியும், அதில் விழுவதா இல்லையா எனும் முடிவு நம்மிடமே இருக்கிறது. பழத்தைச் சாப்பிடும் ஆசையை சாத்தான் தூண்டினான், ஏவாள் விழுந்தாள். பாவத்தை அரவணைத்தாள். கல்லை அப்பமாய் மாற்றிச் சாப்பிட இயேசுவின் ஆசையைத் தூண்டினான். இயேசு நிமிர்ந்தார், புனிதத்தை தேர்ந்தெடுத்தார். அது தான் வித்தியாசம். சோதனைகளின் வசீகரத்தில் வழுக்கிவிட்டால், ஆன்மிக முதுகெலும்பு உடைந்து போகும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

இன்றைய தொழில்நுட்ப உலகில் அனைத்துமே இணைய இழைகளால் இறுக்கிக் கட்டப்பட்டிருக்கின்றன. எனவே இணையத்தைத் தவிர்த்துவிட்டு வாழ்ந்தல் என்பது ஏறக்குறைய சாத்தியமற்ற நிலை என்று கூடச் சொல்லலாம். இந்த சூழலில் கவனமாக வாழவேண்டியது நமது தேவை. எப்படி இயேசு அழைத்தபோது, “வலைகளை விட்டு விட்டு” இயேசுவை சீடர்கள் பிந்தொடர்ந்தார்களோ, அது போல நாம் ‘இணைய வலையை’ விட்டுவிட்டு இயேசுவைப் பின்செல்லத் தயாராய் இருக்க வேண்டும்.

எல்லாவற்றிலும் நன்மையும் தீமையும் இரண்டறக் கலந்தே இருக்கின்றன. நன்மையைப் பற்றிக் கொள்வதும், தீமையை விட்டுச் செல்வதும் நமது கையில் தான் இருக்கிறது. இயேசு “வலப்பக்கமாக வலைகளை வீசுங்கள்” என்றார். வலப்பக்கம் என்பது விண்ணகத்தின் பக்கம். வலப்பக்கமாய் வீசும் வலை என்பது நல்ல விஷயங்களைப் பெற்றுக் கொள்ள இணையத்தைப் பயன்படுத்துதல் என்றும் புரிந்து கொள்ளலாம்.

இணைய தளத்தைத் தவிர்த்தல் சாத்தியமற்ற இன்றைய சூழலில் எப்படியெல்லாம் இணையத்தை நல்லமுறையில் பயன்படுத்தலாம் என்பதைப் புரிந்து கொள்வது பயனளிக்கும்.

1. கலைகளை வளர்க்கலாம்.

முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு நமது கலைகளை வளர்த்தெடுக்க இணையம் நமக்கு வாய்ப்புகளைத் தருகிறது. அதைப் பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். ஒரு இசைக்கலைஞன் எந்த ஒரு இசைக்கருவியையும் வாங்காமலேயே பாடல்களுக்கு இசையமைக்க முடியும். செலவில்லாமலேயே பாடி ஒரு பாடலை தரமான முறையில் உருவாக்கவும் முடியும். எந்த கலை நமக்குப் பிடித்திருக்கிறதோ, அந்தக் கலையைக் குறித்த அதிக தகவல்களை இணையம் இலவசமாகவே அள்ளித் தருகிறது.

எழுத்தாளர்கள் தளங்களை ஆரம்பித்து தங்கள் சிந்தனைகளை எழுதி வைக்கலாம். ஓவியர்கள் டிஜிடல் ஓவியங்களை அழகாக உருவாக்கலாம். பாடகர்கள் தங்களுடைய குரலை பதிவேற்றி அங்கீகாரம் பெறலாம். இப்படி எந்த ஒரு கலையையும் வளர்க்கலாம். இந்த கலைகளையெல்லாம் இறைவனுடைய மகிமைக்காகச் செய்யும் போது அவை அர்த்தம் பெறும்.

2. சிந்தனைகளைப் பகிரலாம்.

இன்றைக்கு இணையதளத்தை மிகவும் பாசிட்டிவாகப் பயன்படுத்தும் ஏராளமான இளைஞர்கள் இருக்கிறார்கள். உதாரணமாக யூடியூப் சேனலை எடுத்துக் கொண்டால், நிறைய கிறிஸ்தவ படைப்புகள் சார்ந்த தளங்கள் இருக்கின்றன. நம்முடைய சிந்தனைகளை வீடியோவாகப் பதிவுசெய்து வைக்கும்போது அவை சர்வதேச அளவில் மக்களுக்குப் பயனளிக்கின்றன. தொலைக்காட்சியைப் போல, ‘ஆன்லைன் தொலைக்காட்சிகள்’ உருவாக்குவதும் எளிதாகியிருக்கிறது. இவையெல்லாம் இளைஞர்கள் தங்களுடைய சிந்தனையை நல்ல முறையில் காட்சிப்படுத்த உதவும்.

தொழில்நுட்பம் சார்ந்த விஷயங்கள், தன்னம்பிக்கை சார்ந்த விஷயங்கள், கிறிஸ்தவம் சார்ந்தவ விஷயங்கள் என சமூகத்துக்குத் தேவையான, பலருக்கும் பயனளிக்கக் கூடிய விஷயங்களை இத்தகைய இணைய தளங்களில் பதிவிடலாம். கிறிஸ்தவ மதிப்பீடுகளுக்கு எதிரான எதையும் பதிவிடக் கூடாது என்பது மட்டுமே சிந்தையில் கொள்ள வேண்டிய விஷயம்.

3. தொடர்பில் இருக்கலாம்.

நண்பர்களோடும், உறவினர்களோடும், ஆசிரியர்களோடும், ஆன்மிக வழிகாட்டிகளோடும் எப்போதும் தொடர்பில் இருப்பதற்கு இன்றைக்கு இணையம் உதவுகிறது. முன்பு இத்தகைய வசதிகள் இல்லை. நேரடியாகவோ, கடிதம் மூலமாகவோ தான் தொடர்பு கொள்ள முடியும் எனும் நிலை இருந்தது. இந்த தொடர்பு விஷயத்தை நாம் எப்படி பயன்படுத்துகிறோம் என்பதை வைத்தே நன்மையும் தீமையும் முடிவு செய்யப்படுகிறது. தேவையற்ற அரட்டைகளில் மூழ்கி, டிஜிடல் வெளிச்சத்தில் நாளெல்லாம் புதைந்து கிடந்தால் நமது வாழ்க்கையும், ஆரோக்கியமும் பாழாகிவிடும்.

தேவையான அன்பையும், நட்பையும் இணையத்தின் மூலம் பகிரவும், பெறவும் செய்தால் நாட்கள் இனிமையாகும். எந்த வகையிலும் நேரடியான மனித உறவுகளை, சந்திப்புகளை, அரவணைப்பை இந்த டிஜிடல் பரிவர்த்தனை இடமாற்றம் செய்துவிடக் கூடாது என்பதில் கவனமாக இருக்க வேண்டும்.

4. தொழில்கள் செய்யலாம்.

இன்றைக்கு ஃபிரீலேன்சர்கள், அதாவது சுதந்திரமாக தொழிலைச் செய்பவர்கள் அதிகரித்து விட்டார்கள். அவர்களுக்கு இணைய தளங்கள் களம் அமைத்துக் கொடுக்கின்றன. வீட்டில் இருந்தபடியே வேலைகளைச் செய்யவும், அவற்றை இணையத்திலேயே பதிவேற்றி பணம் பெற்றுக் கொள்வதுமான கிரவுட் சோர்சிங் முறையிலான வேலைகள் அதிகம் காணப்படுகின்றன. நாணயமான, நல்ல வருமானத்தை ஈட்டித் தரக்கூடிய பணிகளை இளைஞர்கள் தேடிக் கண்டுபிடிக்கலாம்.

அதே நேரம், இணையத்தில் ஏமாற்றுபவர்களும் ஏராளம் உண்டு என்பதால் விழிப்புடன் இருக்க வேண்டியதும் அவசியம். தவறான செயல்களில் ஈடுபடுவது நமது அமைதியான வாழ்க்கையையே மிக எளிதில் அழித்து விடும் என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

5. நேரத்தை மிச்சப்படுத்தலாம்

இணையமும், இணையதளங்களும் நமக்கு நிறைய நேரத்தை மிச்சப்படுத்தித் தருகின்றன. ஒரு ரிக்கார்ட் எழுதவே லைப்ரரிகளில் மாதக் கணக்கில் நூல்களைப் புரட்டிய காலங்கள் மலையேறிவிட்டன. இன்றைக்கு இருக்கும் இடத்திலிருந்து கொண்டே தகவல்களை உலகில் எந்த மூலையிலிருந்தும் இழுத்து எடுக்கலாம். மிக எளிதாகக் கிடைக்கின்ற தகவல்கள் நமக்கு நேரத்தை மிச்சப்படுத்தித் தருகின்றன. இருந்த இடத்திலிருந்தே செய்து முடிக்கின்ற வங்கி வேலைகள் நமக்கு நேரத்தை சேமித்துத் தருகின்றன.

இப்படி மிச்சப்படுகின்ற நேரங்களை மனித நேயப் பணிகளுக்கும், இறைமகன் இயேசுவின் நற்செய்தியை அறிவிக்கும் பணிக்கும் நாம் செலவிட வேண்டும். அப்போது நமக்கு விண்னகத்தில் நல்ல பலன் கிடைக்கும்.

இப்படி இணைய தளங்களை நல்ல முறையில் பயன்படுத்துவதற்கு நமக்கு ஏராளமான வாய்ப்புகள் இருக்கின்றன. இணைய தளங்கள் இன்றைக்கு இறை தளங்களாகவும் இருக்கின்றன, சாத்தானின் தளங்களாகவும் இருக்கின்றன. எதை நாம் தெரிந்தெடுக்கிறோம் என்பதில் இருக்கிறது நமது பயணத்தின் வெற்றி.

இணைய தளங்களை நாம் பயன்படுத்தும்போது ஒரே ஒரு கேள்வியை மட்டும் கேட்போம். இந்த இணைய தளத்தை நானும் இயேசுவும் ஒன்றாக அமர்ந்து பார்க்க முடியுமா ? “முடியும்” என நீங்கள் தைரியமாகச் சொல்ல முடிந்தால் அந்தத் தளத்தைப் பாருங்கள். இல்லையேல் தவிர்த்து விடுங்கள். நீங்கள் பாவத்தில் விழ மாட்டீர்கள்.

*

சேவியர்