Posted in Articles, Desopakari

இயந்திர வாழ்க்கை

Image result for Helping poor

இன்றைய வாழ்க்கை இயந்திரத்தனமாகவும், இயந்திரங்களோடும் என்றாகிவிட்டது. தொழில்நுட்ப உலகம் நம்மை மனிதர்களை விட்டு அந்நியப்படுத்தி, மனிதர்களோடு இருப்பது போன்ற மாயையை நமக்குள் உருவாக்கிவிட்டது. நிழல் நட்புகளை நிஜம் என நம்பச் செய்து விட்டது.

இல்லாத ஒன்றை இருப்பது போல நம்புவதில் தொடங்குகிறது நமது ஏமாற்றத்தின் முதல் படி. இருக்கும் ஒன்றை அதற்காக இழக்கத் தொடங்குவதில் அந்த ஏமாற்றம் வளர்ச்சியடைகிறது. அந்த மாயைக்குள் கூடுகட்டிக் குடியிருக்கும் போது வாழ்க்கை அர்த்தமிழக்கிறது.

‘நான் ஸ்டெடி’ என குடிகாரன் சொல்வதைப் போல, நான் டிஜிடல் மாயையில் இல்லை என சொல்பவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் ஐந்தரை இஞ்ச் வெளிச்சத் திரைகளில் டிஜிடல் கயிறுகளால் கட்டப்பட்டிருப்பவர்கள் தான். இது தான் வாழ்க்கையின் இன்றைய நிலை.

எல்லாமே பாஸ்ட் புட் போல சட்டென கிடைக்கவேண்டும் என எதிர்பார்க்கிறது இளைய சமுதாயம். ஏடிஎம் மெஷினுக்கு முன்னால் நிற்கும் பதினைந்து வினாடிகள் கூட அவர்களுக்கு அதீத காத்திருப்பாய்த் தோன்றுகிறது. அதி வேகம் தான் அவர்களை பல இடங்களில் வீழ்ச்சியடைய வைத்துக் கொண்டிருக்கிறது என்பதை அவர்கள் உணர்வதில்லை.

முகநூலில் முகம் பார்த்து, வாட்சப்பில் குரல் கேட்டு சந்திப்பதற்கு நாள் குறிக்கும் இள வயதுகள் அவசரத்தின் குடுவைகளில் சோதனைச்சால அமிலங்களைப் போல உருமாறி அழிகின்றனர். சட்டென காய்கள் வேண்டுமென போன்சாய் மரங்கள் நடுவது தொடங்கி, சட்டென முடிவு வேண்டுமென டைவர்ஸ் கேட்பது வரை எங்கும் எதிலும் பரபர காட்சிகள் தான்.

ரெண்டு குழந்தைகள் பள்ளிக்கூடம் செல்லும் வீடுகளில் காட்சிகள் ஒரு ராணுவ பரபரப்புடன் தான் இருக்கும். குழந்தைகளை எழுப்புவது முதல், அவர்களை பள்ளிக்கூடம் அனுப்புவது வரை ஒரு மின்னல் பரபரப்பு. பின் அலுவலகம் நோக்கி ஓடும் பெற்றோரின் பரபரப்பு. அலுவலகத்தில் அழுத்தம் கலந்த பரபரப்பு. மாலையில் வீடு நோக்கி ஓடி, குழந்தைகளின் படிப்பு, ஹோம் வர்க், எக்ஸ்ட்ரா கிளாஸ்.. என நள்ளிரவில் படுக்கையில் விழுந்தால் காலையில் அலாரம் அடித்து தொலைக்கும் !

வாழ்க்கை இதயங்களால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட காலம் போய்விட்டது. இப்போது அவை இயந்திரமயமான கட்டமைப்புக்குள் கட்டுப்பட்டுக் கிடக்கிறது. காத்திருப்பதின் சுகமும், அமைதியாய் அமர்ந்திருப்பதன் நிம்மதியும் இளைய தலைமுறைக்குப் புரிவதே இல்லை. அவர்கள் டிஜிடல் கைகளோடு, துடித்துக் கிடக்கின்றனர்.

உண்மையில் ‘நேரமில்லை’ என நினைக்கும் நாம் செலவிடும் நேரங்களில் பெரும்பாலானவை வீணானவையே ! சந்தேகமெனில் ஒரே ஒரு வேலை செய்யுங்கள். உங்களுடைய போனில் வாட்ஸப், டுவிட்டர், ஃபேஸ்புக் போன்ற அனைத்து உரையாடல், சமூக வலைத்தளங்களை அன் இன்ஸ்டால் செய்து விடுங்கள். ஒரு வாரம் கழிந்து திரும்பிப் பாருங்கள் உங்களுக்கு எக்கச்சக்க டைம் கிடைத்திருக்கும். நீங்கள் இழந்தது என எதுவுமே இருக்காது ! அது தான் யதார்த்தம்.

கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையானது இயந்திரத்தனமான வாழ்க்கையல்ல. நின்று நிதானித்து இறைவனின் வார்த்தைகளின் படி வாழும் வாழ்க்கை. நல்ல சமாரியன் கதையில் இயந்திரத்தனமாய் ஓடியவர்களை இயேசுவும் கைவிட்டார். நின்று நிதானித்து மனிதநேயப் பணி செய்தவனே பாராட்டப்பட்டார்.

அன்னை தெரேசா ஒருமுறை ஆலயம் சென்று கொண்டிருந்தபோது வழியில் ஒரு முதியவர் சாலையோரம் கிடப்பதைக் கண்டு அவருக்கு உதவி செய்ய ஓடினார். கூட இருந்தவர்கள், ‘திருப்பலிக்கு நேரமாகிறது, திரும்ப‌ வரும் போது பார்த்துக் கொள்ளலாம்’ என்றார்கள். அன்னையோ, ‘நீங்கள் செல்லுங்கள் நான் இயேசுவை இங்கேயே கண்டு கொண்டேன்’ என்றார். நின்று நிதானிப்பவர்களே மனிதர்களில் இயேசுவைக் காண்கின்றனர். இயந்திர ஓட்டங்கள் ஆலயத்திலும் ஆண்டவரைக் காட்டுவதில்லை.

இயந்திர வாழ்க்கை என்பது பொருளாதாரத் தேடல்களுக்காகவும், சுயநலத் தேவைகளுக்காகவும் ஓடுகின்ற வாழ்க்கை. செபத்துக்கான நேரங்களை தொலைக்காட்சிகள்  திருடிக்கொண்ட வாழ்க்கை. ஆலய நேரத்தை தூக்கம் இழுத்துக் கொண்ட வாழ்க்கை. மனிதநேய பணிகளை மொபைல் அழித்து விட்ட வாழ்க்கை. அன்புக்கான நேரங்களை டிஜிடல் சாகடித்த வாழ்க்கை.  இந்த இயந்திர மயமான காலகட்டத்தில் கிறிஸ்தவர்களாகிய நமது வாழ்க்கை எப்படி இருக்க வேண்டும் ?

  1. சந்தித்தல் !

மது அன்பின் வெளிப்பாடுகள் தொய்வின்றித் தொடரவேண்டும். அதுவும் தனிப்பட்ட சந்திப்புகளாக, உரையாடல்களாக, அரவணைத்தல்களாக, அன்புப் பகிர்தல்களாக இருக்க வேண்டும். அதுவே உறவைக் கட்டியெழுப்பும். உதாரணமாக, பல ஆண்டுகளாக நாம் சந்திக்காத எத்தனையோ நண்பர்கள், உறவினர்கள் இருப்பார்கள். அவர்களை திடீரென ஒரு நாள் சென்று பார்த்து அவர்களோடு சில மணி நேரங்கள் செலவிட்டுப் பாருங்கள். வாழ்வின் உன்னதம் புரியும். அன்பு எத்தனை வசீகரமானது என்பதை அறிய முடியும்.

  1. பேசுதல் !

ஒரு காலத்தில் உதாரணமாய்ப் பேசப்பட்ட கிறிஸ்தவக் குடும்ப உறவுகள் இன்றைக்கு மிகப்பெரிய அவமானப் பாதையில் பயணித்துக் கொண்டிருக்கின்றன‌. மனம் விட்டுப் பேசுவதற்கு மனமில்லாமலோ, நேரமில்லாமலோ பயணிக்கின்றனர் இளம் தம்பதியர். இயந்திரத்தனமான வாழ்க்கை அவர்களுடைய இதயங்களுக்கு இடையே தொழில்நுட்பத்தை இட்டு நிரப்புகிறது. காலம் செல்லச் செல்ல அந்த இடைவெளி பெரிதாக, மணமுறிவுகளின் முற்றத்தில் தம்பதியர் முகம் திருப்பிச் செல்கின்றனர். இந்த சிக்கல்களிலிருந்து விடுபட, மனம் விட்டுப் பேசும் பழக்கத்துக்கு நாம் திரும்ப வேண்டும். டைப் அடிக்கும் வார்த்தைகளில் அல்ல, கரம் பிடிக்கும் வார்த்தைகளில் தான் அன்பின் ஸ்பரிசம் செழிக்கும்.

  1. பகிர்தல்

மனிதநேயத்தின் வேர்களே பகிர்ந்தலின் கிளைகளில் கனிகளை விளைவிக்கும். பகிர்தலின் கனிகளே அன்பின் செயல்களாக மனம் நிறைக்கும். இன்றைய அவசர வாழ்க்கை பகிர்தலைத் தூக்கி பரணில் வைத்து விட்டது. கடைசியாக எப்போது உங்களிடம் இருந்த உணவையோ, உடையையோ, நேரத்தையோ, பொருட்களையோ பகிர்ந்தளித்தீர்கள் என சிந்தியுங்கள். பழைய ஆடைகளை ஒரு ஆதரவற்றோர் இல்லத்தில் கொடுக்கக் கூட மாதக் கணக்கில் தாமதம் செய்கிறோமா இல்லையா ? நிதானிப்போம், பகிர்தலோடு வாழ்ந்தலே பரமனோடு வாழ்தல் என்பதை உணர்வோம்.

  1. மன்னித்தல்

இயந்திர வாழ்க்கையில் நாம் இழந்த ஒரு முக்கியமான விஷயம் மன்னித்தல். நமது கடந்த தலைமுறையினரிடம் இருந்த பொறுமையோ, சகிப்புத்தன்மையோ, விட்டுக் கொடுத்தலோ இந்த தலைமுறையினரிடம் இல்லை. இந்த தலைமுறையினரிடம் கொஞ்சூண்டு மிச்சமிருக்கும் இந்த குணாதிசயங்கள் அடுத்த தலைமுறையினரிடம் அறவே இல்லாமல் போகுமோ எனும் அச்சம் உண்டு. மன்னிப்பை மறுதலித்து வெறுப்பை வளர்க்கவே சமூகமும், ஊடகங்களும் கற்றுத் தருகின்றன. மன்னித்தல் வேண்டுமெனில், நாம் உலகின் போதனைகளை விடுத்து, இறைவனின் போதனைகளை உடுத்த வேண்டும்.

  1. நிதானித்தல்

எதையெடுத்தாலும் சமூக வலைத்தளங்களில் அவற்றைப் பதிவு செய்வதும், அதற்கு எத்தனை லைக்ஸ் ஷேர் வந்தது என கணக்குப் பார்ப்பதும் இன்றைய இளசுகளிடம் இருக்கும் ஒரு போதை. புகழ் போதையின் ஆரம்பகட்டம் இது. சமூக வலைத்தளங்களில் வெறுப்புக் கருத்துகளை தொடர்ந்து படிப்பதும், படைப்பதும் அவர்களுடைய மனங்களில் எதிர்மறை சிந்தனைகளுக்கு எண்ணை வார்த்துக் கொண்டே இருக்கும். அத்தகைய பழக்கங்களை விட்டு ஒழிப்பது இயந்திர வாழ்க்கையிலும் நிம்மதியைக் கொண்டு வரும். நமது சமூக பங்களிப்புகளை நேரடியான சமூகச் செயல்களில் செய்வதே சிறந்தது. சமூக வலைத்தளங்களில் சண்டை போடுவது ஏட்டுச் சுரைக்காயை வைத்து சமையல் செய்வதைப் போன்றதே.

  1. நிஜமணிதல்

இயந்திர வாழ்க்கை கொண்டு வரும் முக்கியமான குணாதிசயம் இரட்டைவேடம் போடுதல். அவசரத்தின் கைக்குள் அலைகின்ற வாழ்க்கையில் பொய்யும், கபடமும் இணைந்தே பயணிக்கின்றன. நிஜம் அமைதியாய் வரும், பொய் புயலாய் வரும். நிஜம் தென்றலாய் வருடும், பொய் கனலாய் சுடும். உள்ளுக்குள் ஒன்றை புதைத்து, முகத்தில் ஒன்றைத் தரித்து வருகின்ற போலித்தனங்களை உதறுவோம். அது தான் நமது வாழ்க்கையை இறைவனை விட்டு தூரமாய் துரத்துகிறது. நிஜத்தை அணிவோம் !

  1. புனிதமாதல் !

இன்றைய வாழ்க்கையில் தேவைப்படுகிற முக்கியமான விஷயம் புனிதத்துவம். அதற்குத் தேவை இறை வார்த்தைகளோடு பயணித்தல். நமது வாழ்க்கையை செபத்தை விட்டும், இறை வார்த்தைகளை விட்டும், இயேசுவை விட்டும் துரத்துகின்ற செயலைத்தான் இன்றைய பரபரப்புகள் செய்கின்றன. அவற்றை மீண்டெடுப்போம். நாளும் நமக்கு முன்னால் விரிக்கப்படுகின்ற வலைகளில் பெரும்பாலானவை சாத்தானுடையவை. அவற்றைக் கண்டுபிடித்து விலக்கும் போது புனிதத்தின் பாதையில் நடைபோட முடியும்.

 

Advertisements
Posted in Articles, Desopakari

ஒருமைப்பாடு

ஒன்று பட்டால் உண்டு வாழ்வு – நம்மில்
ஒற்றுமை நீங்கில் அனைவர்க்கும் தாழ்வு என்பது புகழ்பெற்ற பாரதியார் பாடல்களில் ஒன்று !

Image result for united in christ

ஒற்றுமையாக இருக்க வேண்டும், இணைந்து செயலாற்ற வேண்டும், ஒற்றுமையே பலம் என சின்ன வயது முதலே நாம் கேட்டும், கற்பித்தும் வருகிறோம். ஒற்றுமையாக இருப்பதே சமூகத்துக்கும், நாட்டுக்கும், நமது வளமான எதிர்காலத்துக்கும் நல்லது எனும் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை நமக்கு எப்போதுமே உண்டு.

ஒருமைப்பாடு எப்போதும் நல்லதா ? சர்வதேச நாடுகளை வன்முறையால் அழிக்க நினைக்கும் தீவிரவாத இயக்கங்களிடமும் ஒருமைப்பாடு இருக்கிறதே ! விலங்குகளின் பெயரால் ஏழைகளை அழிக்கும் மக்களிடமும் ஒற்றுமை இருக்கிறதே ! நாட்டை கொள்ளையடிக்க நினைக்கும் ஆள்பவர்களிடையேயும் புரிந்துணர்வு இருக்கிறதே ! ஏன், இயேசுவைக் கொல்ல வேண்டும் என முடிவெடுத்த மதத்தலைவர்களிடமும் ஒற்றுமை இருந்ததே ! எனில், ஒருமைப்பாடு என்பது எப்போதும் நல்லது என்று சொல்லி விடமுடியாது !

ஒருமைப்பாடு நன்மையாகவோ, தீமையாகவோ முடியலாம் ! நாம் எதன் அடிப்படையில் ஒன்றுபட்டிருக்கிறோம் என்பதை வைத்தே அது தீர்மானிக்கப்படும். நன்மையின் பக்கம் இணைந்து நிற்பது நன்மையில் முடியும். தீமையின் பக்கம் தலைசாய்த்தால் அது தீமையாகவே முடியும். சுருக்கமாகச் சொல்ல வேண்டுமெனில், இயேசுவின் போதனைகளோடு இசைந்து, இணைந்து நிற்பதே நல்ல ஒற்றுமை, மற்ற அனைத்துமே அழிவுக்கானவையே.

கிறிஸ்தவர்கள் இணைந்து நிற்பது வேறு, கிறிஸ்துவோடு இணைந்து நிற்பது என்பது வேறு. கிறிஸ்தவர்கள் இணைந்து நிற்பது எப்போதும் நல்லது என்று சொல்ல முடியாது. கருப்பர்களுக்கு எதிராக இணைந்து போராடிய அமெரிக்க திருச்சபைகள் ஏராளம். விவிலியம் எதிர்க்கின்ற பாலியல் உரிமைகளுக்காக இணைந்து போராடிய இறைமக்கள் ஏராளம். இவையெல்லாம் வாழ்வுக்கான ஒன்றுமையல்ல ! எனில், எதன் அடிப்படையில் ஒருமைப்பாடு கொள்வது நல்லது ?

1. தூய ஆவியின் ஒருமைப்பாடு

“முழு மனத்தாழ்மையோடும் கனிவோடும் பொறுமையோடும் ஒருவரையொருவர் அன்புடன் தாங்கி, அமைதியுடன் இணைந்து வாழ்ந்து, தூய ஆவி அருளும் ஒருமைப்பாட்டைக் காத்துக்கொள்ள முழு முயற்சி செய்யுங்கள்” என்கிறது எபேசியர் 4:2,3 வசனங்கள்.

நாம் ஒரே ஆவியால் ஒரே உடலாய் இருக்கும் படி திருமுழுக்குப் பெற்றவர்கள். தூய ஆவியானவரின் வழிகாட்டுதலில் இணைந்து வாழ்வது அற்புதமான வாழ்க்கை. தூய ஆவி அருளும் ஒருமைப்பாடு என்பது, அவரது கனிகளின் படி வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொள்வதே ! இயேசுவின் மரணத்துக்குப் பின், அச்சத்தால் பயந்து கிடந்த அப்போஸ்தலர்களை இணைத்து, வலுவூட்டியவர் தூய‌ ஆவியானவர் ! அந்த தூய அவையானவரின் ஒருமைப்பாடு நமக்கு வலிமையையும், சரியான வழியையும் காட்டும்.

2. கொடியில் கிளைகளாகும் ஒருமைப்பாடு.

நானே திராட்சைக்கொடி, நீங்கள் அதன் கிளைகள் என்றார் இயேசு. திருச்சபையின் மக்கள் அனைவருமே இயேசு எனும் கொடியின் கிளைகளே ! அந்த கிளைகள் பார்வைக்கு வேறுபடுகின்றன. அவற்றின் செயல்பாடுகள் வேறுபடுகின்றன. ஆனால் இலக்கு ஒன்றே ! செடியோடு இணைந்தே இருப்பது. செடியோடு இணைந்தே வளர்வது. கொடியை விட்டு தனியே செல்கின்ற கிளை விறகாகும். அதில் ஆன்மீக பச்சையம் இருப்பதில்லை.

இயேசு எனும் உடலில் உறுப்புகள் நாம். உடலின் உறுப்புகள் பலவானாலும் அவை எப்போதுமே இணைந்து உடலின் நலனுக்காகவே செயல்படும். ஒவ்வொரு உறுப்பும் ஒவ்வொரு பணி செய்யும், சில உறுப்புகள் உடலுக்கு உள்ளே ஒளிந்திருக்கும், சில வெளிப்படையாய் இருக்கும். எப்படி இருந்தாலும் எல்லாமே ஒரே நோக்கத்துக்காகச் செயல்படும் ஒருமைப்பாட்டுடன் இருக்கும். அத்தகைய ஒருமைப்பாடு வேண்டும்.

3. விவிலிய நூல் காட்டும் ஒருமைப்பாடு !

ஒருமைப்பாடு என்பது எப்படி இருக்கவேண்டும் என்பதற்கு விவிலிய நூலே நமக்கு ஒரு சான்றாக இருக்கிறது. விவிலிய நூல் சுமார் 40 ஆசிரியர்களால், சுமார் 2000 ஆண்டு இடைவெளிகளில், மூன்று கண்டங்களிலிருந்து, மூன்று மொழிகளில் எழுதப்பட்ட எழுத்துகளின் தொகுப்பு. ஆனாலும் விவிலியத்தின் உள்ளார்ந்த சாராம்சமோ, அது சொல்லும் மீட்பின் சேதியோ சற்றும் விலகவில்லை என்பது வியப்பானது.

விவிலியம் இறைவனின் நூல் என்பதற்கும், விவிலியம் ஒரு அற்புதமான இசைவில் உதாரணம் என்பதற்கும் இதைவிடப் பெரிய சான்று தேவையில்லை. நமது ஒருமைப்பாடு காலத்தால், நிலத்தால், மொழியால் வேறுபட்டாலும் இத்தகைய ஒரே சிந்தனையுடையதாய் அமைய வேண்டும்.

4. தன்னலமற்ற ஒருமைப்பாடு.

உலக ஒருமைப்பாடுகள் பெரும்பாலும் லாப நோக்கத்துக்கானவையே. ஒரு பிஸினஸ் ஆனாலும் சரி, ஒரு அலுவலக வேலையானாலும் சரி, அல்லது வேறெந்த பணியாய் இருந்தாலும் சரி. லாப நோக்கங்களும், சுயநல கணக்குகளுமே பார்ட்னர்ஷிப் களை உருவாக்கும். ! ஆனால் இறைவன் விரும்பும் ஒருமைப்பாடு சுயநலமற்ற சிந்தனைகளின் விளைவாக இருக்க வேண்டும்.

“கட்சிமனப்பான்மைக்கும் வீண் பெருமைக்கும் இடம் தர வேண்டாம். மனத் தாழ்மையோடு மற்றவர்களை உங்களிலும் உயர்ந்தவராகக் கருதுங்கள்.” என்கிறது பிலிப்பியர் 2:3. அடுத்தவரை உயர்வாய்க் கருதும் இடத்தில் சுயநல சிந்தனைகள் செயலிழக்கும்.

5. விசுவாசத்தில் ஒருமைப்பாடு

“அதனால் நாம் எல்லாரும் இறை மகனைப் பற்றிய அறிவிலும் நம்பிக்கையிலும் ஒருமைப்பாட்டை அடைவோம்.( எபேசியர் 4:13 )” என்கிறது விவிலியம். கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையின் அடிப்படை இறைமகன் மீதான விசுவாசமே ! அந்த விசுவாசத்தின் மீது கட்டியெழுப்பப்படாத எந்த கட்டிடமும் நிலைப்பதில்லை.

விசுவாசத்தின் மீதான ஒற்றுமையின்மை இன்று புதிது புதிதாக பல்வேறு திருச்சபைகளும், குழுக்களும், இயக்கங்களும் உருவாகக் காரணமாக இருக்கிறது. இயேசுவை நம்பாத கிறிஸ்தவர்கள் பெருகி வரும் காலம் இது என்பது கவலைக்குரியது. விசுவாசத்தில் ஒருமைப்பாடை நாம் கட்டியெழுக்க முன்வரவேண்டும்.

6. அன்பில் ஒருமைப்பாடு.

இயேசு நமக்கு கிறிஸ்தவத்தின் சாராம்சத்தை இரண்டே இரண்டு கட்டளைகளாகக் கொடுத்தார். கடவுளை முதன்மையாய் நேசி, மனிதனை முழுமையாய் நேசி என அதைச் சுருக்கமாய்ப் புரிந்து கொள்ளலாம். “உடன் பிறப்புகள் போன்று ஒருவருக்கொருவர் உளங்கனிந்த அன்பு காட்டுங்கள்” என்கிறது உரோமையர் 12:10. “தூய உள்ளத்தோடு ஒருவருக்கொருவர் ஆழ்ந்த அன்பு காட்டுங்கள்” என்கிறது 1 பேதுரு 1:22

ஆழமான அன்பு கிறிஸ்தவ ஒருமைப்பாட்டை வலுப்படுத்தும். குடும்பங்களில் தொடங்கி, திருச்சபைகளில் வளர்ந்து, சமூகத்தில் பரவும் இந்த அன்பு தான் கிறிஸ்தவர்களை அடையாளப்படுத்த வேண்டும். அத்தகைய அன்பு கொள்வதில் ஒருமைப்பாட்டோடு இருக்க வேண்டும்.

7. சாட்சியில் ஒருமைப்பாடு

கிறிஸ்தவர்களுடைய சாட்சி வாழ்க்கை இரண்டு பிரிவுகள் கொண்டது. ஒன்று, தூய்மையான வாழ்க்கை வாழ்ந்து அதன் மூலம் இயேசுவுக்கு வாழும் சாட்சியாவது. இரண்டு, இயேசுவை உலகெங்கும் பறைசாற்றி அவரது அன்பை வார்த்தைகளின் மூலம் வெளிப்படுத்துவது.

“நீங்கள் ஒருவர் மற்றவருக்குச் செலுத்தும் அன்பிலிருந்து நீங்கள் என் சீடர்கள் என்பதை எல்லாரும் அறிந்து கொள்வர்” என்றார் இயேசு. இது வாழ்க்கையின் மூலம் இயேசுவை பறை சாற்றுவது. “உலகெங்கும் சென்று நற்செய்தியை அறிவியுங்கள்” என்பது வார்த்தையின் மூலம் நற்செய்தியை பறைசாற்றுவது. இந்த இரண்டு பணிகளுக்காகவும் நாம் ஒன்றிணைய வேண்டும்.

8. இறைமகிமைக்காய் ஒன்றுபடுதல்

எதைச் செய்தாலும் இறைவனின் புகழுக்காகவே, மகிமைக்காகவே செய்ய வேண்டும் என்பது ஆன்மீகப் பாடம். ” நீங்கள் அனைவரும் ஒருமனப்பட்டு, நம் ஆண்டவர் இயேசு கிறிஸ்துவின் கடவுளும் தந்தையுமானவரை ஒருவாய்ப்படப் போற்றிப் புகழ்வீர்கள்” எனும் உரோமர் 15:6 அதை தெளிவாக்குகிறது.

நமது வாழ்க்கை இறைவனுக்கு புகழ்பாடுவதாக இருக்க வேண்டும். நாம் செய்கின்ற மனிதநேயப் பணிகள், அன்பின் பணிகள், சமூகப் பணிகள், ஆன்மீகப் பணிகள் அனைத்தையுமே இறைவன் பெயரால் செய்யப் பழகுவோம். அதில் வருகின்ற புகழையும், பெருமையையும், மாட்சியையும் அப்படியே இறைவனின் பாதத்தில் சமர்ப்பிப்போம். இந்த சிந்தனைகளோடு நாம் ஒன்று பட வேண்டும்.

9. பணியில் ஒன்றிணைவோம்.

இறைபணியில் ஒன்றிணைய வேண்டும் என்பது இறைமகனின் விருப்பமாகும். இணைந்து செயலாற்ற வேண்டும் என்பதற்காகத் தான் திருச்சபை எனும் அமைப்பை இறைமகன் உருவாக்கினார். அதன்மூலம் நாம் அன்புப் பணிகளைச் செய்ய வேண்டும் என்பதே அவரது எதிர்பார்ப்பு.

ஐந்து அப்பத்தை ஆசீர்வதித்துத் தருகிறார் இயேசு. அதை பிறருக்கு பகிர்ந்தளிப்பதில் பணியாற்றுகின்றனர் சீடர்கள். இன்றும் இறைமகனின் ஆசீர் நமக்கு தரப்பட்டிருக்கிறது, அதை பிறருக்கு ஆசீர்வாதமாய் அளிக்கும் கடமை நமக்கு உண்டு. அந்த பணியில் நாம் ஒன்றுபட வேண்டியது அவசியம்.

10. செபத்தில் ஒன்றிணைவோம்.

“உங்களுள் இருவர் மண்ணுலகில் தாங்கள் வேண்டும் எதைக் குறித்தும் மனமொத்திருந்தால் விண்ணுலகில் இருக்கும் என் தந்தை அதை அவர்களுக்கு அருள்வார்.ஏனெனில் இரண்டு அல்லது மூன்று பேர் என் பெயரின் பொருட்டு எங்கே ஒன்றாகக் கூடியிருக்கின்றார்களோ அங்கே அவர்களிடையே நான் இருக்கிறேன் என உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்” என்றார் இயேசு !

மனமொத்த செபத்தை இயேசு முன்மொழிகிறார். கூடி செபிக்கும்போது செபம் தன்னலத் தேவைகளைத் தாண்டியதாக மாறி விடுகிறது. செபத்தில் ஒன்றிணைவது நமது ஆன்மீக வாழ்க்கையைச் செழுமையாக்கும்.

 

Thanks : Desopakari

 

Posted in Desopakari

தொழில்நுட்பமும், கிறிஸ்தவமும்

Image result for technology christianity

பிடிக்கிறதோ, பிடிக்கவில்லையோ, இன்றைய உலகம் தொழில்நுட்ப உலகின் விரல்களில் அகப்பட்டுக் கிடக்கிறது என்பதை ஒத்துக் கொண்டு தான் ஆகவேண்டும்.

“அதிகாலையில் தேவனைத் தேடு” என்பது பழைய மொழி ஆகிவிட்டது. விடிந்தும் விடியாமலும் வாட்ஸப்பின் மீது விரல்கள் தேய்த்தும், ஃபேஸ்புக் மீது முகம் பார்த்தும் தான் இன்றைய பொழுது விடிகிறது !

ரயில் ஸ்னேகம் என்றொரு வார்த்தையே இன்றைக்கு காலாவதியாகிவிட்டது. ‘ரயில்ல என்னப்பா ஸ்நேகம்’ என்று பிள்ளைகள் கேட்கும் நிலமைக்கு வந்து விட்டது நவீன வாழ்க்கை. நான்கு நாட்கள் ஒரே இரயில் பெட்டியில் பயணம் செய்ய நேர்ந்தால் கூட நாலரை இஞ்ச் வெளிச்சத் திரைக்குள் வாழ்க்கை நடத்த நாம் கற்றுக் கொண்டு விட்டோம்.

தொலை தூரத்தில் இருக்கின்ற சொந்தங்களுக்கு டிஜிடல் வணக்கம் வைத்துவிட்டு, அருகில் இருக்கும் சொந்தங்களுக்கு ஒரு புன்னகை கூட வைக்காமல் நகர்ந்து செல்லப் பழகிவிட்டோம்.

நிமிர்ந்த நடை நேர்கொண்ட பார்வையெல்லாம் ஸ்மார்ட் போன் வருவதற்கு முன்பு தான். இப்போதெல்லாம் குனிந்த நடை, கூன்கொண்ட பார்வை என்று தான் சொல்ல வேண்டும். இதனால் ஏற்படுகின்ற விபத்துகளும் எக்கச் சக்கம்.

தொழில்நுட்பம் உச்சமாய் இருக்கும் காலத்தில் உலகம் அழிந்து விடும் என பலர் சொல்வதுண்டு. அது எந்த அளவுக்கு உண்மை என்பது தெரியாது. காரணம், தொழில்நுட்பத்தின் உச்சம் எது என்பதை எப்படி நிர்ணயம் செய்வது ?

வேட்டையாடிய மனிதனுக்கு ஈட்டி கிடைத்தது தொழில்நுட்பத்தின் உச்சம்,

ஈட்டியால் குத்தி மீன் பிடித்துக் கொண்டிருந்தவன் வலைக்கு மாறியது தொழில்நுட்பத்தின் உச்சம்,

குகைகளில் உழன்றவன் கோபுரங்களில் தவழ்ந்தது தொழில்நுட்ப உச்சம். இப்படி தொழில் நுட்பத்தின் உச்சம் என்பது காலம் தோறும் மாறிக் கொண்டே தான் இருக்கிறது.

கணினி வந்தபோது இதுவே தொழில்நுட்பத்தின் உச்சம் என்றார்கள், இன்றைக்கு அது தொழில்நுட்பத்தின் முதல் படி என்கிறார்கள். ஆர்டிஃபிஷியல் இன்டலிஜென்ட்ஸ் எனப்படும் செயற்கை அறிவை நோக்கி உலகம் படு வேகமாக ஓடுகிறது. நாளைக்கு அதையும் தாண்டி இன்னொன்றைத் தேடி ஓடும்.

தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி என்பது இறைவன் எதிர்பார்ப்பது தான். உலகைப் படைத்தவர் இறைவன். மனிதனை தனது சாயலாகப் படைத்தார். தன்னைப் போல் உருவான மனிதன் புதிய படைப்புகளை உருவாக்குவதில் வியப்பு இல்லையே ! உலகை ஆளவும், அதில் வாழவும் தான் மனிதனை இறைவன் படைத்தார். எனவே அவன் ஆளுகை செய்வதில் ஆச்சரியம் இல்லை.

ஆனால் எந்தக் கணத்தில் அவன் கர்வம் கொள்கிறானோ அப்போது அவனுடைய வீழ்ச்சி அசுர வேகமாய்  இருக்கும். விண்ணக தேவதூதன் கர்வம் கொண்டபோது அவன் பாதாளத்தின் அரக்கனாய் மாறியது போல, தொழில் நுட்பம் படைப்பாளிக்கு கர்வம் தரும்போது அவனுடைய வாழ்க்கை அர்த்தம் இழக்கும்.

பைபிள் தொழில்நுட்பத்தைப் பேசுகிறது. “காயீன் ஒரு நகரை உருவாக்கினான்” ( ஆதி 4:17). தொழில்நுட்பத்தின் துவக்கம் அதுவாக இருக்க வேண்டும்.  பாபேல் கோபுரம் கட்டுமானக் கலையின் உச்சம் தொட்ட நாளாய் இருந்திருக்க வேண்டும். சாலமோனின் காலத்தில் அது பிரமிப்பின் உச்சத்தில் இருந்திருக்கலாம்.

நோவா செய்த பேழை தொழில்நுட்பத்தின் வளர்ச்சி, அதை இறைவனே ஆர்கிடெக்ட் ஆக மாறி நோவாவை வழிநடத்துகிறார்.

உசியா மன்னனைப் பற்றி, “அம்பு எய்வதற்கும், பெரிய கற்களை வீசுவதற்கும் திறமை மிக்கோரால் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட ஏவுகணைகளை எருசலேமில் செய்து கொத்தளங்கள் மேலும், கோட்டைகளின் மூலைகள் மேலும் அவற்றை நிறுவினான்.” என்கிறது விவிலியம்.

இவையெல்லாம் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சிகளின் படிகளே. இவையெல்லாம் மனித வரலாற்றின் பதிவுகளே. இவற்றைத் தவிர்க்க முடியாது. இறைவன் விரும்பும் காலம்வரை இந்த வளர்ச்சி தொடர்ந்து கொண்டே தான் இருக்கும்.

இந்த வளர்ச்சியை எப்படி நமது ஆன்மீக வாழ்வுக்கான வழியாக மாற்றுகிறோம் என்பதில் தான் நமது வெற்றி அடங்கியிருக்கிறது.

Image result for technology christianity

  1. மனித நேயத்தையும், மனித உணர்வுகளையும் தொழில்நுட்பம் நீர்த்துப் போகாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும். இரும்பு இயந்திரங்களின் வருகை, இதயங்களை இரும்பாக்காமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

  1. குடும்ப உறவுகளிடையே உள்ள நெருக்கத்தை தொழில்நுட்பம் களவாடாமல் இருக்க வேண்டும். மாலை நேரங்களில் இயந்திரங்களுக்கும், கருவிகளுக்கும் முழுமையான ஓய்வு கொடுத்து குடும்பமாக இணைந்து பேசுவதும், விளையாடுவதுமான நேரங்கள் உருவாக வேண்டும்.

  1. தொழில்நுட்பம் தகவல்களை எளிதில் பெற்றுத் தருகிறது. கிறிஸ்தவ இலக்கியங்கள், விளக்கங்கள் போன்றவை விரல்நுனியில் கிடைக்கின்றன. அதை நமது ஆன்மீக வளர்ச்சிக்காய் பயன்படுத்த வேண்டும். ஆவியின் கனிகளை ருசிக்க தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

  1. மென்நூல்களை வாசிக்கும் பழக்கத்தை மாணவர்கள், சிறுவர்களுக்கு ஊக்குவிக்கலாம். வீடியோ கேம்ஸ் போன்றவற்றிலிருந்து குழந்தைகளை திசைதிருப்பும் முயற்சியாக இது அமையும்.

  1. ஆரோக்கியமான தொலை தொடர்புகள், பகிர்வுகள் போன்றவற்றிற்கு தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தலாம். உலகெங்குமுள்ள கிறிஸ்தவ நண்பர்கள், கிறிஸ்தவ குழுக்கள் போன்றவற்றில் இணைந்து பயன்பெறலாம். “எதைச் செய்தாலும் தேவ மகிமைக்காகவே செய்ய வேண்டும்” எனும் இறை வார்த்தைக்கேற்ப தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

  1. சமூகத்திலிருந்தும், குடும்பங்களிலிருந்தும் இவை நம்மைத் தனிமைப்படுத்தாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டியது அவசியம். எனவே இன்னொரு நபர் அருகில் இருக்கும் போது போனை நோண்டாமல் இருக்கப் பழக வேண்டும்.

  1. இயந்திரங்களின் வருகை மனிதனுக்கு வேலையற்ற சூழலை உருவாக்கும். அத்தகைய சூழல்களில் சக மனிதர்களுக்கு தோள்கொடுப்பதும், உடனிருப்பதும், உதவுவதும் முக்கியமான தேவைகள்.

  1. இயந்திரங்களும், தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியும் அழிவுக்கான பணியைச் செய்யாமல் கவனமாய் இருக்க வேண்டும். நமது எல்லைக்குட்பட்ட விஷயங்களில் நாம் ஆக்கபூர்வமாய் தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்த உறுதி எடுக்க வேண்டும்.

  1. இயந்திர வாழ்க்கை, உடல் உழைப்பை குறைத்து ஆரோக்கியத்தை வலுவிழக்கச் செய்கிறது. இது பல்வேறு உடல் நோய்களுக்கும், மன நோய்களுக்கும் நம்மை இட்டுச் செல்லும். எனவே ஆரோக்கியம் பேணுவதில் கவனம் தேவை.

  1. பாவம் செய்பவன் பாவத்துக்கு அடிமை என்பதைப் போல, தொழில்நுட்பத்தை அதிகமாய்ப் பயன்படுத்துபவர்கள் அதன் அடிமைகளாகிப் போகிறார்கள். நமக்கும் இறைவனுக்கும் இடையேயான உரையாடலையோ, அன்பு உறவையோ தொழில்நுட்பம் எடுத்துக் கொள்ளும் போது அது பாவத்தின் கருவியாக மாறிப் போகிறது.

தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியும், இயந்திரங்களின் விஸ்வரூபமும் நம்மை இறைவனின் அன்பிலிருந்து பிரிக்காமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும். ஈசாக் ஆபிரகாமின் போதையாய் மாறிய காலத்தில் இயேசு அவனைப் பலியிடச் சொன்னார். ஆபிரகாம் ஒத்துக் கொண்டார், விசுவாசத்தின் தந்தையானார்.

தொழில்நுட்பங்கள் நமக்கு போதையாய் மாறும் கணத்தில் இறைவன் அதையும் பலியிடச் சொல்கிறார். நாம் அதை பலியிட்டு இறைவனை பற்றிக் கொள்கிறோமா ? அல்லது இறைவனை விட்டு விட்டு அதைப் பற்றிக் கொள்கிறோமா என்பதை வைத்து நமது விசுவாசத்தை அளவிடலாம்.

தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்துவோம்

இறைவனை மட்டுமே அன்பு செய்வோம்.

*

Desopakari, May 2017

 

Posted in Desopakari

தனி மனித ஒழுக்கம்

Image result for holiness in men

ஒரு பழத்தில் இருக்கும் விதைகளை எண்ணி விட முடியும்

ஒரு விதையில் இருக்கும் பழங்களை எண்ணி விட முடியாது.

ஒரு விதையைப் பார்த்ததும், அது மண்ணில் விதைக்கப் பட்டபின் எத்தனை கனி கொடுக்கும் ? எவ்வளவு சுவையான கனி கொடுக்கும், எத்தனை காலம் கனி கொடுக்கும் என்பதையெல்லாம்  சொல்லி விட முடியாது. விதையின் தரத்தையும், நிலத்தின் உரத்தையும், இயற்கையின் வரத்தையும் வைத்தே அதன் வளர்ச்சி இருக்கும்.

ஒவ்வொரு மனிதனும் ஒவ்வொரு விதை. சமூகத்தில் அவன் நல்ல கனி கொடுக்க வேண்டும் என்பதே இறைவனின் எதிர்பார்ப்பு. அதற்கு ஒவ்வொரு மனிதனும் நல்ல ஒழுக்கங்களைக் கொண்டிருக்க வேண்டியது அவசியம்.

ஒரு பெருமழையின் துவக்கம் சிறிய துளியில் தான். ஒரு நெடும் பயணத்தின் துவக்கம் சிறு சுவடில் தான்.  ஒரு சிறு பொறியில் தான் ஒரு பெருங்காட்டின் உஷ்ணம் ஒளிந்திருக்கும். அப்படித் தான் ஒரு தனி மனிதனில் தான் ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றம் துவங்குகிறது.

மெழுகுவர்த்தியில் ஏற்றப்படும் நெருப்பு மெழுகுவர்த்திக்கு மட்டும் வெளிச்சம் கொடுப்பதில்லை. வீட்டில் ஓடும் மின் விசிறி அதற்கு மட்டும் காற்று கொடுப்பதில்லை. அதே போல தான் ஒரு தனிமனிதனின் செயல்கள் அவனுக்கு மட்டுமாய் இருப்பதில்லை. அவனுடைய ஒழுக்கமும், ஒழுக்கக் கேடும் சமூகத்தில் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.

ஒரு அன்னை தெரசாவின் பணி ஆயிரக்கணக்கான மக்களுக்கு அன்பின் பணி செய்ய தூண்டுகோலாய் இருந்தது. ஒரு ராஜபக்ஷேயின் தமிழ் இன விரோத சிந்தனை அவரைச் சுற்றிய அத்தனை ராணுவ வீரர்களிடமும் இன அழிப்பு சிந்தனையை தூண்டி விட்டது.

ஒரு மனிதன் என்பவன் சமூகத்தின் அங்கம். ஒரு உறுப்பில் ஏற்படும் புற்று நோய் ஒரு உடலையே அழிப்பது போல, ஒரு தனி மனிதனிடம் இருக்கும் ஒழுக்கக் கேடு சமூகத்தையே அழித்து விடும் ஆற்றல் படைத்தது. எனவே தான் சிறு வயது முதலே குழந்தைகளுக்கு ஒழுக்கம் கற்றுக் கொடுக்க வேண்டியது அவசியமாகிறது.

கிறிஸ்தவம் ஒழுக்கமின்மையைப் பாவம் என்கிறது. பாவமற்ற வாழ்க்கையே கிறிஸ்தவம் போதிக்கும் மிக முக்கியமான போதனை. எல்லாப் போதனைகளுக்கும் அடிப்படை என்று சொல்லலாம். அந்த வாழ்க்கையை வாழ்ந்து காட்ட வந்தவரே இறை மகன் இயேசு.

ஆன்மீக வெளிச்சத்தில் இந்த தனிமனித ஒழுக்கம் எதைப் பேசுகிறது ?

  1. பார்வையின் ஒழுக்கம்.

பாவத்தின் தூண்டில் கண்களில் இருக்கிறது. ஒரு பெண்ணை இச்சையோடு பார்க்கும் எவனும் அவளோடு விபச்சாரம் செய்கிறான் என்கிறார் இயேசு. பார்வையும், நெருப்பும் ஒன்று. இரண்டின் பசியும் அடங்குவதில்லை. பார்வை தான் பாவத்துக்கான பாதையை நமக்குக் காட்டுகிறது. அந்தப் பார்வையின் ஒழுக்கம் மனிதனின் முதல் தேவை.

ஒரு கனிவான பார்வை துயரங்களை ஆற்றிவிடும். ஒரு ஆறுதலான பார்வை தனிமையை விரட்டிவிடும். ஒரு அன்பான பார்வை உடைந்த உறவுகளை இணைக்கும். நமது பார்வை சரியாகும் போது நமது கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையும் அர்த்தமுள்ளதாகிறது. இறைவனின் பார்வை போல இனிதாகும் போது வாழ்க்கை முழுமையடைகிறது.

 

  1. சிந்தனையின் ஒழுக்கம்.

ஒரு மனிதன் தொடர்ந்து எதைச் சிந்திக்கிறானோ அதுவாகவே மாறிப்போகிறான் என்கிறது அறிவியல். ஒரு மனிதன் சிலைகளைச் செய்து அதில் நம்பிக்கை கொண்டால் அவன் சிலைகளைப் போல ஆகிறான் ( சங்கீதம் 115.8 ) என்கிறது பைபிள். அறிவியலும் பைபிளும் ஒரே விஷயத்தை இருவேறு விதமாய் சொல்கின்றன.

இனிப்பான தண்ணீர் நிரம்பிய பாத்திரத்தை அசைத்தால் அதிலிருந்து இனிப்பான தண்ணீர் தான் சிந்தும் என்கிறார் ஏமி கார்மைக்கேல். நமது இதயம் நல்ல சிந்தனைகளால் நிரம்பியிருக்கும் போது நமது செயல்களும் நல்லவையாய் மாறிவிடுகின்றன. எனவே சிந்தனையின் ஒழுக்கம் மிக மிக முக்கியமானதாகி விடுகிறது.

இதைத் தான் இயேசு போதித்தார். விபச்சாரத்தைப் போல, பாலியல் சிந்தனையும் தவறு என்றார். கொலையைப் போல கோபம் கொள்தலும் தவறு என்றார். செயல்களை மட்டுமல்ல, அந்த செயல்களின் துவக்கப் புள்ளியையும் சரிசெய்ய வேண்டும் என்றார் இயேசு. “கடவுள் நமக்குக் கோழையுள்ளத்தினை அல்ல, வல்லமையும் அன்பும் கட்டுபாடும் கொண்ட உள்ளத்தையே வழங்கியுள்ளார் ( 2 திமோ 1 :7 ).

 

  1. செயல்களின் ஒழுக்கம்.

ஒரு மனிதனின் செயல்கள் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதை இயேசு தனது செயல்களின் மூலமாக செய்து காட்டினார். முப்பது வயதுவரை பெற்றோருக்கு உதவுகின்ற பிள்ளையாய், அதன் பின் “தந்தையே என் சித்தமன்று, உமது சித்தமே ஆகட்டும்” என விண்ணகத் தந்தையின் பிள்ளையாய் வாழ்ந்தார்.

நம்மைப் போல அனைத்து விதங்களிலும் சோதிக்கப்பட்டும் பாவம் செய்யாமல் வாழ்ந்தார் என்கிறது வேதாகமம். இயேசுவின் செயல்கள் அன்பின் செயல்களாக இருந்தன. அவை சட்டத்தின் செயல்களாக இருக்கவில்லை. விபச்சாரத்தில் பிடிபட்ட பெண்ணை இயேசு ஒழுக்கமற்றவள் என குற்றம் சாட்டவில்லை. மன்னித்து மறுவாழ்வு கொடுத்தார்.

“கடவுளுக்கு உகந்த, தூய, உயிருள்ள பலியாக உங்களைப் படையுங்கள். ( ரோமர் 12 :1 )” என்கிறது பைபிள்.நமது செயல்களும் இயேசுவின் செயல்களைப் போல அன்பினால் வெளிப்பட வேண்டும். அப்போது நமது செயல்கள் ஒழுக்கமானவையாய் மாறிவிடும்.

  1. வார்த்தைகளின் ஒழுக்கம்.

மனிதன் பேசுகின்ற ஒவ்வொரு வார்த்தைக்கும் கணக்கு கொடுக்க வேண்டும் என்கிறது வேதாகமம். வீணான வார்த்தைகளைப் பேசுபவர்கள் பாவத்தை வலைவீசி இழுக்கிறார்கள். அளவாகப் பேசுபவர்கள், அன்பாகப் பேசுபவர்கள் உறவுகளை கட்டி எழுப்புகிறார்கள்.

ஒரு வார்த்தையைப் பேசும் முன் அது தேவையானதா, அடுத்த நபரைக் காயப்படுத்துமா ? அந்த வார்த்தையால் ஏதேனும் பயன் உண்டா போன்ற விஷயங்களை சிந்தித்துப் பேசவேண்டும். அப்போது நமது வார்த்தைகள் வலிமையாகும். அவசரமாய்ப் பேசிவிட்டு நிதானமாய் வருந்துவதை விட, நிதானமாய்ப் பேசி நிம்மதியாய் இருப்பதே நல்லது.

அவதூறுகள், புறணிகள், பெருமைகள், ஈகோ, கர்வம் போன்றவையெல்லாம் வார்த்தைகளில் வெளிப்படும்போது விஷப் பாம்புகளாகின்றன. குறிவைத்துத் தாக்கப்படும் குத்தல் பேச்சு இயேசுவால் வெறுக்கப்பட்டது. எனவே நமது வார்த்தைகளை ஒழுக்கமாக்குவோம்.

இந்த சூழலில் இயேசு இருந்தால் என்ன பேசுவோம் என யோசித்து ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் பேசினால் வார்த்தைகள் ஒழுக்கமாகிவிடும்.

  1. மௌனத்தில் ஒழுக்கம்.

மௌனம் சில வேளைகளில் நல்லது, சில வேளைகளில் கெட்டது. நல்லது செய்ய திராணியிருந்தும் ஒருவன் அதை செய்யவில்லையேல் அது பாவம். நல்லது பேச ஒருவனுக்கு தெரிந்திருந்தும் அதை அவன் பேசாவிட்டால் பாவம்.

“நான் உண்டு என் வேலையுண்டு” என இருப்பது பாவம். மௌனத்தில் ஒழுக்கம் வேண்டும். ஒரு பிரச்சினை உருவாகாமல் நமது மௌனம் தடுக்குமெனில் மௌனம் நல்லது. ஒரு ஏழையை, எளியவனை ஆதரிக்க வேண்டிய சூழலில் நாம் மௌனத்தை அணிந்து கொண்டால் அது பாவம்.

ஏழைகளை ஒடுக்கியவர்களை இயேசு எதிர்த்துக் குரல் கொடுத்தார். தன்னை அடித்தவர்களை அமைதியாய் அனுமதித்தார். பாதிப்பு நமக்கெனில் அமைதி காக்கலாம், பாதிப்பு பிறருக்கெனில் குரல் கொடுப்பதே மௌனத்தின் ஒழுக்கம்.

சரி, நம்மை எதற்காக ஒழுக்கமுடையவர்களாக மாற்றிக் கொள்ளவேண்டும் ?

பதர்கள் பயிர்களை விளைவிப்பதில்லை. விதைகள் வலிமையானவையாக, சத்து நிரம்பியவையாக, உயிர் உறைந்தவையாக இருக்க வேண்டும். அப்போது தான் கனிகொடுக்க முடியும். கனி கொடுப்பதற்காக‌ நாம் தனிமனித ஒழுக்கத்தை கொண்டிருக்க வேண்டும்.

நாம் விண்ணகம் செல்ல வேண்டுமெனில் பாவத்தை விலக்கி, தனி மனித ஒழுக்கம் உடையவர்களாக இருக்க வேண்டும். விண்ணகக் கனவு நம்மை ஒழுக்கமுடையவர்களாய் வாழ உந்த வேண்டும்.

வாழும் இறைவன் வாழ்ந்த வாழ்க்கை நம்மை ஒழுக்கத்தில் நடக்க உந்த வேண்டும். அவருடைய தூய ஆவியானவரின் வழிகாட்டுதல் நம்மை ஒழுக்கமுடையவர்களாய் நடக்க தூண்ட வேண்டும்.

இரட்சிப்பு எனும் வார்த்தை நம்மை ஒழுக்கத்திற்குள் கொண்டு வர வேண்டும். புனிதமான வாழ்க்கை வாழ்வதே இறைமகன் விரும்பியது. அந்த வாழ்க்கையை நாம் வாழ்ந்து, மீட்பை அடைய வேண்டும். அந்த உற்சாகம் நம்மை ஒழுக்கத்தில் நடத்த வேண்டும்.

ஒழுக்கமாய் வாழ வேண்டும் எனும் சிந்தனையே ஒரு மாற்றத்துக்கான முதல் படி. அந்த படி இல்லாமல் புனிதத்தின் நிலைகளில் வளர முடியாது. ஒழுக்கமாய் மாறுவது என்பது ஒரு மழையிரவில் முளைக்கும் ஈசல் போல எளிதானதல்ல. அது தொடர்ச்சியான ஒரு பயணம்.

ஒழுக்கமாய் வாழ்வது எளிதல்ல. சமூக சூழலும், நெருக்கும் சந்தர்ப்பங்களும், தீய நட்புகளும் உங்களை எல்லா பக்கமும் இழுக்கும். அதை விடுத்து, இயேசுவை எடுத்தல் எளிதல்ல. அதற்கு கடின உழைப்பும், உறுதியான மனமும் அவசியம்.

ஒழுக்கமாய் வாழ்வது இறைவனின் கிருபையினால் நடப்பது. இறைவனின் கிருபை கிடைக்காத ஒருவர் பாவத்தை விட்டு வெளியே வர முடியாது. எனவே கிருபையின் நிழலில் வாழ்தல் மிகவும் அவசியம்.

நம்மை மட்டுமல்ல, நமது குழந்தைகளை ஒழுக்கமாய் வளர்ப்பதும் நமது கடமை என்கிறது விவிலியம். எனவே குழந்தைகளையும் சிறு வயது முதலே ஒழுக்கத்தின் பாதையில் பாதம் பதிக்கச் செய்ய வேண்டியதும் அவசியம்.

நாம் உடலிலும் உள்ளத்திலும் மாசு எதுவுமின்றி நம்மையே தூய்மைப்படுத்துவோம். கடவுளுக்கு அஞ்சித் தூயவாழ்வில் நிறைவடைவோம். ( 2கொரி 7:1 ).

தனிமனித ஒழுக்கம் தனி மனிதனை நேராக்கும். குடும்பங்களை சீராக்கும். சமூகத்தை வளமாக்கும், நாட்டை நலமாக்கும். அதுவே விண்ணக வாழ்வுக்கான குறுகிய பாதையில் நம்மை கொண்டு செல்லும்.

தனி மனித ஒழுக்கமே

இறை மகனின் விருப்பம்.

Posted in Desopakari

வார்த்தையான வானவர்

Image result for word of God

ஆதியில் வார்த்தை இருந்தது. அந்த வார்த்தை கடவுளோடும், கடவுளாயும் இருந்தது என்கிறது விவிலியம். ஆதியில் இருந்த அந்த வார்த்தையானவர் தான் மனிதனாய் மண்ணில் வந்த இறைமகன் இயேசு என்பதை நாம் அறிவோம்.”வாக்கு மனிதர் ஆனார்; நம்மிடையே குடிகொண்டார் ( யோவான் 1 : 14 )

பழைய ஏற்பாட்டில் இறைவன் மக்களோடு பல்வேறு வகைகளில் பேசினார். மேகமாக‌, ஒலியாக, வெளிச்சமாக, இறைவாக்கினர்களின் வழியாக என பல வடிவங்களில் பேசினார். வார்த்தையான இறைவன், வார்த்தையாகவே வந்த தருணங்கள் அவை.

பழைய ஏற்பாடு, “நான் சொல்வதைச் செய்” எனும் அடிப்படையில் கட்டமைக்கப்பட்டது. கட்டளைகளே அங்கே பிரதானம். புதிய ஏற்பாடோ, “என்னைப் பின் செல்” எனும் சிந்தனையில் அமைந்திருக்கிறது. வாழ்க்கையை பார்த்து அதன்படி வாழ்வதே இங்கே பிரதானம்.

கட்டளைகளைப் பார்த்து நீச்சல் கற்பது கடினம். ஆனால் பயிற்சியாளர் ஒருவர் நம்மோடு சேர்ந்து நீந்தும் போது அதன்படி நீந்துவது எளிது. அதனால் தான் இயேசுவே பூமிக்கு வந்தார். வாழ்வது எப்படி என்பதை தனது வாழ்க்கையின் மூலம் வாழ்ந்து காட்டினார்.

வார்த்தையான இறைவனின் வரவு, நமக்கு வாழ்க்கையின் பல்வேறு அம்சங்களை விளக்குகிறது. அவற்றில் ஒரு சில சிந்தனைகளை நாம் பார்ப்போம்.

  1. தாழ்மை தவழும் வாழ்க்கை.

விண்ணில் சர்வ அதிகாரமும் படைத்தவராய் இருந்த இறைமகன் இயேசு அனைத்தையும் விட்டு விட்டு, ஏழையிலும் ஏழையாக பிறந்தார். தனது இறைத் தன்மையை விட்டு விட்டு எல்லோருக்கும் பணி செய்யும் பணியாளராய் வந்தார். விரலசைவில் சர்வத்தையும் மாற்றும் சக்திபடைத்த இறைவன், பலவீனத்தின் மானிட உடலுடன் வந்தார்.

எல்லாவற்றிலும் பெரியவரான இறைமகன், எல்லாரையும் விட எளியவராய் வந்தது தாழ்மையின் மிகப்பெரிய உதாரணம். அவர் பூமியின் மிகப்பெரிய மன்னனாய் வந்திருந்தால் கூட, அவர் இருந்த நிலையிலிருந்து பார்த்தால் அது தூசு போன்றது தான். இயேசுவோ மனிதனாய் வந்தபின்பும், மனிதர்களிலும் கடைசி இடத்தையே தேர்ந்தெடுத்தார்.

எல்லோரையும் விட தன்னை உயர்த்த‌ நினைத்த லூசிபர் சாத்தான் ஆனான். எல்லாரையும் விட தன்னைத் தாழ்த்திய இயேசு கர்த்தர் ஆனார். தாழ்மை மனிதனை இறைவனின் சாயலாய் மாற்றுகிறது.

இறைவார்த்தைகள் நாம் எப்படி வாழவேண்டும் என்பதை நமக்குப் போதிக்கும் வழிகாட்டி. அந்த வார்த்தையே மனிதனாய் வந்ததால், அவரது வாழ்க்கை இப்போது நமக்கு வழிகாட்டும் விளக்காய் இருக்கிறது. அதாவது, இறைமகன் இயேசுவே நடமாடும் இறைவாக்கு.

  1. பாவத்தை விலக்கிய வாழ்க்கை.

“அவரோடு இணைந்திருப்பதாகக் கூறுவோர் அவர் வாழ்ந்தவாறே வாழக் கடமைப்பட்டவர்கள்” என்கிறது 1 யோவான் 2:6 வார்த்தை. இயேசுவோடு நாம் இணைந்திருக்கிறோமெனில் அவர் வாழ்ந்தவாறே நாம் வாழவேண்டும்.

இயேசு நம்மைப் போல எல்லா விதங்களிலும் சோதிக்கப்பட்டும் பாவம் இல்லாதவராய் இருந்தார் என்கிறது விவிலியம். பாவம் இல்லாத வாழ்க்கை என்பது சாத்தியமே இல்லை என்பது தான் உலகம் நமக்குச் சொல்லும் செய்தி. “ஊரோடு ஒத்து வாழ்” என்பது அவர்கள் சொல்லும் சாக்குப் போக்கு. “இப்படியெல்லாம் வாழவே முடியாது” என்பது அவர்கள் நம்பும் மாயை. ஆனால் இயேசுவோ பாவமே இல்லாத ஒரு வாழ்க்கையை வாழ்ந்து அந்தக் கூற்றையெல்லாம் பொய்யாக்கினார்.

நமது பாவங்களுக்கு இனிமேல் சாக்குப் போக்கு சொல்ல வழியில்லை. “அப்படியெல்லாம் வாழ முடியாது” என நிராகரிக்க வழியில்லை. காரணம், இயேசுவின் வாழ்க்கை நமக்கு முன்மாதிரிகையாய் இருக்கிறது.

  1. சோதனைகளைக் கடந்த வாழ்க்கை.

கடவுளுக்கு சோதனை வருவதில்லை. ஆனால் மனிதனாய் வந்த கடவுளின் மகனுக்கு சோதனைகள் வந்தன. சாத்தான் அவரைச் சோதித்தபோது அவர் இறைவார்த்தையைக் கொண்டே சாத்தானுக்கு பதிலடி கொடுத்தார்.

அதாவது, இறைவார்த்தையின் மனித வடிவம், இறைவார்த்தையைக் கொண்டு சாத்தானை விரட்டியது எனலாம். நாமும் நமது வாழ்க்கையில் வருகின்ற ஒவ்வொரு சோதனையையும் இறைவார்த்தையைக் கொண்டும், இயேசுவின் வாழ்க்கையைக் கொண்டும் எதிர்க்க வேண்டும் என்பதே கற்றுக் கொள்ளும் பாடமாகும்.

உலக செல்வங்கள் நம்மை இழுக்கலாம், புகழ் நம்மை இழுக்கலாம், சிற்றின்பங்கள் நம்மை இழுக்கலாம். எதுவானாலும் வார்த்தையின் வாழ்க்கை நமக்கு முன் இருக்கிறது. எதையும் எதிர்கொள்ளும் வலிமையை அது நமக்கு நல்கும்.

  1. வலிமை கொண்ட வாழ்க்கை.

இயேசுவின் வாழ்க்கை வலிமையாய் இருந்தது. அவர் தனது வாழ்க்கைக்கான வலிமையை செபத்திலிருந்து பெற்றுக் கொண்டார். அதற்காகத் தான் அடிக்கடி தனிமையான இடங்களுக்குச் சென்று செபிப்பதை வழக்கமாய்க் கொண்டிருந்தார்.

தனது விருப்பத்தை விட தந்தையின் விருப்பத்தையே செயல்படுத்தினார் இயேசு. ஆன்மீகத்தின் ஒருவரி விளக்கம் இது தான். நமது விருப்பங்களையல்ல, இறைவனின் விருப்பங்களை மட்டுமே விரும்புவது ! அதற்காகவே அவர் தந்தையோடு எப்போதும் செபத்தில் ஒன்றித்திருந்தார்.

இயேசுவின் வாழ்க்கை நமக்கு செபத்தின் தேவையைப் புரிய வைப்பதாய் இருக்க வேன்டும். இயேசுவைப் பின்பற்றும் நாம் இயேசு செபத்துக்குக் கொடுத்த முக்கியத்துவத்தையும் பின்பற்ற வேண்டும்.

செபம் நமது வாழ்வின் மையமாகும் போது, தோல்விகள் நம் வீட்டுக் கொல்லைப் பக்கம் வழியாக வெளியேறிவிடும்.

  1. அன்பில் திளைக்கும் வாழ்க்கை

இயேசுவின் வாழ்க்கையை உற்றுப் பார்க்கும் போது அவர் எளிய மக்கள் மீது வைத்திருந்த‌ அன்பும் கரிசனையும் நமக்கு சட்டென விளங்கும்.

தம்மை மதவாதிகள், தலைவர்கள் என கூறிக்கொண்டவர்களை இயேசு பொருட்படுத்தவில்லை. அவர்களுக்கு எந்த விதமான சிறப்பு  மரியாதைகளையும் கொடுக்கவில்லை. ஆனால் ஏழை எளிய மக்கள் வந்தபோது அவர்கள் சார்பாய் பேசினார். அவர்கள் பக்கமாய் நின்றார். அவர்கள் ஏமாற்றப்பட்ட போது கோபம் கொண்டார்.

கடவுளை நேசி, பிறனை நேசி என கட்டளைகளை அன்பில் அடக்கியவர் இயேசு. போதனைகளில் ஏழைகளை முதன்மைப்படுத்தியவர் இயேசு. அத்துடன் நிற்கவில்லை, எதிரிகளையும் நேசியுங்கள் என அன்பின் அடுத்த பக்கத்தையும் நமக்கு அறிமுகம் செய்து வைக்கிறார்.

அன்பைத் தாண்டிய எந்த வேலையையும் இயேசு செய்யவில்லை. இயேசுவைப் பின்பற்றும் வாழ்க்கை என்பது அன்பில் திளைத்தும், அன்பில் நிலைத்தும் இருக்க வேண்டிய வாழ்க்கையாகும்.

  1. ஆவியில் நிரம்பிய வாழ்க்கை.

இயேசு விண்ணகம் சென்றபின் அனுப்பிய தேற்றரவாளர் தூய ஆவியானவர். அவருடைய பணி இயேசுவைப் பற்றி நமக்கு விளக்குவதும், இயேசுவைப் போல நாம் வாழ நமக்கு உதவுவதும் தான்.

இயேசு எப்போதுமே தந்தையுடன் இணைந்த வாழ்க்கை வாழ்ந்தார். அதனால் தான் அவரால் ஞானமாகவும், தூய்மையாகவும் வாழ முடிந்தது. அந்த தூய ஆவியானவர் நம்மில் நிரம்பும் போது, மனித உருவில் வந்த இயேசுவைப் போல நாமும் நமது வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொள்ள முடியும்.

  1. இறைவன் விரும்பிய வாழ்க்கை.

இறைவன் நம்மைப் படைத்தது அவருக்குப் பணிவிடை செய்ய அல்ல. அவருக்குப் பிரியமான வாழ்க்கையை நாம் வாழ. அதனால் தான் எப்படி வாழ வேண்டும் என்பதை வார்த்தைகளாலும், வார்த்தையான இயேசுவாலும் நாம் கற்றுக் கொள்கிறோம்.

இறைவனுக்குப் பிரியமான வாழ்க்கை என்பது ஆனந்தமான வாழ்க்கை. இயேசு எந்த காலகட்டத்திலும் சோகமாகவோ, சோர்வாகவோ இருக்கவில்லை. எப்போதும் மகிழ்ச்சியாய் இருந்தார். அப்படிப்பட்ட ஒரு வாழ்க்கையையே இறைவன் நமக்கும் தருகிறார்.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் இருத்துவோம்.

அனைவருக்கும் கிறிஸ்து பிறப்பு நல்வாழ்த்துகள்.

Posted in Desopakari

பழையன கழிதல்

Image result for Christian new year

புத்தாடை இல்லாத புத்தாண்டு கூட இருக்கலாம், ஆனால் புத்தாண்டு தீர்மானங்கள் எடுக்காத ஒரு புத்தாண்டு இருப்பது கடினம்.

ஒரு நிமிடம் அப்படியே ரிவைன்ட் பண்ணி கடந்த ஆண்டின் முதல் நாளுக்குப் போவோம். என்னென்ன வாக்குறுதிகள் எடுத்தோம். எப்படியெல்லாம் இந்த ஆண்டு அமைய வேண்டும் என ஆசைப்பட்டோம் ? அந்த கனவுகளெல்லாம் நிறைவேறியிருக்கிறதா ? கொஞ்சமேனும் நிறைவேறியிருக்கிறதா ?

கவலையில்லை. ஒருவேளை உங்களுடைய புத்தாண்டு வாக்குறுதிகள் நாலே நாளில் காலாவதியாகியிருக்கலாம். அல்லது நாலு வாரங்கள் தாக்குப் பிடித்திருக்கலாம். சிலர் உண்மையிலேயே இன்று வரை அதைக் கடைபிடித்தும் இருக்கலாம்.

எதுவானாலும் சரி, மீண்டும் ஒரு புதுப்பித்தலுக்குள் நுழைவோம். வீழ்தல் தவறல்ல, எழுந்தே ஆகவேண்டும் எனும் உத்வேகம் மனதில் உள்ளவரை. தவறுதல் தவறல்ல, சரியை நோக்கியே பாதங்கள் பயணிக்கும் வரை. எனவே இந்த புத்தாண்டையும் சில வாக்குறுதிகளோடு வரவேற்போம்.

  1. எந்த செயலைச் செய்தாலும் அதை இறைவன் பார்க்கிறார் எனும் உணர்வுடன் செய்வோம். ஆன்மீக செயல்களை மட்டுமல்ல, உலகப் பணிகளைக் கூட இறைவனின் பணியாகவே நினைத்து ஆத்மார்த்தமாய் செய்வோம். பணியிடங்களில் நமது நேர்மை, உண்மை, அர்ப்பணிப்பு இவற்றின் மூலம் இறைவனை மகிமைப்படுத்துவோம்.
  1. நமது ஒவ்வொரு வார்த்தைக்கும் கணக்கு கொடுக்க வேண்டும் எனும் மனநிலையோடு வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்துவோம். இயேசு நம் அருகில் இருந்தால் எப்படிப் பேசுவோமோ, அப்படிப்பட்ட வார்த்தைகளை மட்டுமே பேசுவோம்.
  1. கிசு கிசு பேசவே மாட்டேன் என முடிவெடுப்போம். ஒருவரைப் பற்றிப் பேசவேண்டுமெனில் நல்லதை மட்டுமே பேச முயல்வோம். அல்லதை விடுவோம். அதுவும் முழுமையாய்த் தெரியாத உண்மையைப் பேசுவதை அறவே தவிர்ப்போம்.
  1. பேராசை தவிர்ப்போம். ‘எது இல்லாமல் ஒரு மனிதனால் வாழ முடியுமோ, அது இல்லாமல் வாழ்வதே சிறந்தது’ என சிந்திப்போம். இறைவன் தந்த பொருளாதார எல்லைக்குள் ஆனந்தமாய் வாழ்வோம். அதைத் தாண்டிய ஆசைகள் எல்லாம் நம்மை பாவத்துக்கே அழைத்துச் செல்லும்.
  1. வாழ்க்கைத் துணையிடம் அன்பாக நடந்து கொள்வதென முடிவெடுப்போம். இறைவன் தந்த துணையை காயப்படுத்தும் அத்தனை விஷயங்களையும் தவிர்ப்போம். எதிர் தரப்பிலிருந்து காயம் தரும் செயல்கள் வந்தால் கூட இறைமகன் இயேசுவிடம் வலிமை பெற்று துணையை ஆத்மார்தமாய் அன்பு செய்வோம்.
  1. பெற்றோரைப் போற்றுவோம். அவர்களுடன் தினமும் உரையாடுவது, அவர்களைச் சந்திப்பது, தேவைகளில் உதவுவது என அனைத்து விஷயங்களையும் செய்வோம். நமது ஆன்மீக வாழ்க்கைக்கு இடைஞ்சலான அறிவுரைகளோ, கட்டாயங்களோ அவர்களிடமிருந்து வந்தால் அவற்றை மட்டும் தவிர்ப்போம்.
  1. ஆன்மீக வாழ்வுக்கு அடிப்படையான குடும்ப செபத்தை தொடர்ந்து செய்வதென முடிவெடுப்போம். காலையிலும், இரவிலும் செபிக்கும் பழக்கத்தை வலுக்கட்டாயமாகவேனும் நமது நடைமுறையாக்குவோம்.இறை வார்த்தைகளை வாசித்து தியானித்து செபிக்கும் இல்லங்கள் இறை ஆசீரில் நிரம்பும்.
  1. ஒவ்வொரு நாளும் ஏதோ ஒரு நபருக்கு ஒரு சின்ன மனிதாபிமான உதவியைச் செய்ய முடிவெடுப்போம். அது பண உதவியாகவோ, ஆறுதல் வார்த்தையாகவோ, நேரம் செலவிடுவதாகவோ எதுவாக வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம். மனித நேயம் ஒவ்வொரு கணமும் உயிர்ப்புடன் இருக்கட்டும்.
  1. சமூக வலைத்தளங்கள், வாட்ஸப், டுவிட்டர் போன்றவை உங்கள் நேரத்தை அழிக்காமல் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள். குறிப்பிட்ட நேரம் அதற்கு ஒதுக்கி, மற்ற நேரங்களை பயனுள்ள வகையில் செலவிடுங்கள். தேவையற்ற சேட் செயலிகளை அன் இன்ஸ்டால் செய்து விடுங்கள். வாரம் ஒரு நாள் அதை விட்டு முழுமையாய் விலகியே இருப்போம்.
  1. நமது உடல் இறைவனின் ஆலயம். அதையும் கவனமுடன் பாதுகாக்க வேண்டும். தவறான பழக்கங்கள் உடல் எனும் ஆலயத்தை அழிக்கும். எந்த ஒரு செயலைச் செய்யும் போதும் இதை நான் ஆலயத்தில் வைத்து செய்ய முடியுமா ? என யோசியுங்கள். பல விஷயங்கள் விடை பெற்று விடும். உடலை நலமாய் வைத்திருக்க தேவையான உடற்பயிற்சி, சரியான தூக்கம் போன்றவற்றை தொடர்வோம்.

இந்த ஆண்டு நம்மோடு பணம் இல்லாமல் போகலாம், பதவி இல்லாமல் போகலாம், நண்பர்கள் இல்லாமல் போகலாம். ஆனால் ஆண்டவர் இல்லாமல் போகக் கூடாது. இந்த ஒரு சிந்தனையை மட்டும் மனதில் ஆழமாய் எழுதுவோம். இந்த ஆண்டு நமக்கு ஆன்மீக வளங்களைத் தரும் ஆண்டாய் மலரும்.

 

Posted in Desopakari

சேமிப்பு என்பது செலவழித்தல்._

Image result for Save and christian

சேமிப்பு என்பது செலவு செய்யாமல் இருப்பதல்ல, ஸ்மார்ட்டாக செலவு செய்வது. கஞ்சத்தனமாய் இருப்பதல்ல சேமிப்பு. செலவு செய்ய வேண்டியவற்றுக்குச் செலவு செய்து, செலவு செய்ய தேவையில்லாத விஷயங்களை விலக்குவது தான் இதில் முக்கியம்.

“கையில காசு வருது, தங்கவே மாட்டேங்குது ! பத்து ரூபா வந்தா நூறு ரூபாய்க்குச் செலவு வருது” என புலம்பும் மக்களை நாம் சந்திப்பதுண்டு. “தூரில்லாத பானையும், சேமிக்காத வீடும் ஒண்ணு தான்” என ஊரில் பெரியவர்கள் சொல்வதையும் நாம் கேட்பதுண்டு. இவையெல்லாம் சேமிப்பின் தேவையை நமக்கு உணர்த்துகின்றன.

ஒரு மனிதனுக்கு எழுகின்ற மிகப்பெரிய பிரச்சினைகளைப் பட்டியலிட்டால் பெரும்பாலானவை பணம் சார்ந்ததாகவே இருக்கிறது. எனவே தான் இயேசுவும் தனது போதனைகளில் பணத்தையும், செல்வத்தையும் அதிக அளவில் பேசுகிறார். அன்பைப் பற்றியோ, விசுவாசத்தைப் பற்றியோ, நரகத்தைப் பற்றியோ, சொர்க்கத்தைப் பற்றியோ இயேசு போதித்ததை விட அதிகம் அவர் செல்வத்தைப் பற்றி தான் போதித்திருக்கிறார்.

பணம் வைத்திருப்பதை இயேசு எதிர்க்கவில்லை. பண ஆசை வைத்திருப்பதை அவர் எதிர்த்தார். செல்வத்தின் மீதான ஆசை மிகப்பெரிய பாவம் என விவிலியம் வலியுறுத்திக் கூறுகிறது. இயேசு பணத்தைச் செலவு செய்தார். அவரது சீடர் யூதாஸ் பணத்தைச் சேமித்து வைக்கும் பணப்பை வைத்திருந்தார். எனவே பணம் செலவு செய்வதோ, சேமிப்பதோ வாழ்வின் பாகம் என்பதையே நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

கடவுளுக்கு எதிர்பதம் என்ன என்று கேட்டால் சாத்தான் என்று சொல்வோம். ஆனால் இயேசு அப்படிச் சொல்லவில்லை. கடவுளுக்கு எதிர்ச்சொல் செல்வம் என்கிறார்.

“எவரும் இரு தலைவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்ய முடியாது. ஏனெனில், ஒருவரை வெறுத்து மற்றவரிடம் அவர் அன்பு கொள்வார்; அல்லது ஒருவரைச் சார்ந்து கொண்டு மற்றவரைப் புறக்கணிப்பார். நீங்கள் கடவுளுக்கும் செல்வத்துக்கும் பணிவிடை செய்ய முடியாது” என்கிறார் இயேசு.

அதாவது செல்வத்தை அன்பு செய்கிறீர்கள் என்றால் கடவுளை வெறுக்கிறீர்கள் என பொருள். செல்வத்தைச் சார்கிறீர்கள் எனில் இறைவனை புறக்கணிக்கிறீர்கள் என்று பொருள். எனவே யாருக்கு நீங்கள் பணிவிடை செய்யப் போகிறீர்கள் என்பதைப் பொறுத்தே உங்கள் ஆன்மீக வாழ்க்கை அளவிடப்படும்.

மனிதர்கள் அன்பு செய்யப்பட வேண்டியவர்கள். பணம் பயன்படுத்தப் பட வேண்டியது. ஆனால் இன்றைய உலகம் பணத்தை அன்பு செய்கிறது, மனிதர்களைப் பயன்படுத்துகிறது. எனவே தான் உலகெங்கும் சுயநலச் சுரண்டல்கள் நிரம்பி வழிகின்றன. செல்வம் நெருப்பைப் போன்றது. அதை அடக்கி, சரியான வகையில் பயன்படுத்தினால் அடுப்பில் எரியும் நெருப்பைப் போல பயனளிக்கும். இல்லையேல் நம்மையே அழிக்கும்.

“நீங்கள் ஒவ்வொருவரும் வாரத்தின் முதல் நாளில் அவரவர் வருவாய்க்கு ஏற்றவாறு ஒரு தொகையைச் சேர்த்து வைத்துக் கொள்ளுங்கள். ( 1 கொரிந்தியர் 16:2 ) என்கிறது விவிலியம். சேமிப்பின் அவசியத்தை வலியுறுத்தும் விவிலிய வாசகமாக இதை எடுத்துக் கொள்ளலாம்.

சம்பாதிப்பது கொஞ்சமாய் இருக்கலாம், அல்லது அதிகமாய் இருக்கலாம் அதில் ஒரு குறிப்பிட்ட அளவைச் சேமிக்க முயல்வதே சரியான வழி. இவ்வளவு சம்பாதித்த பின்பு தான் சேமிப்பேன் என நினைப்பது சேமிப்புக்கு உதவாது !

சேமிப்பு பழக்கத்தை ஞானம் என்றும், சேமிக்கும் பழக்கம் இல்லாதது மதிகேடத் தனம் என்றும் விவிலியம் கூறுகிறது. “ஞானமுள்ளவர் வீட்டில் செல்வமும் அரும்பொருள்களும் இருக்கும்; மதிகேடர் தம் செல்வத்தைக் கரைத்துவிடுவார்.( நீதிமொழிகள் 21:20 ). வருவதையெல்லாம் செலவு செய்வது என்பது எதிர்காலத்தை கேள்விக்குறியாக்கும். இறைவன் இன்று தருகின்ற வளங்களில் தேவைக்கு மிஞ்சியவற்றை ஆடம்பரத்துக்காய் செலவழிக்காமல் நாளைகளுக்காகவும், ஏழைகளுக்காகவும் வைப்பதே நல்லது !

“நல்லவரது சொத்து அவருடைய மரபினரைச் சேரும்” என்கிறது நீதிமொழிகள். செல்வத்தைச் சேமிக்க வேண்டும், அதையும் நல்ல விதமாகச் சேமிக்க வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தும் வசனம் இது. நமது சேமிப்பு நமது எதிர்கால சந்ததிக்கு உதவ வேண்டும். அப்படி உதவ வேண்டுமெனில் நமது பணம் மட்டுமல்ல குணமும் நேர் வழியில் இருக்க வேண்டும். சேமிப்பை சிந்தித்து, நேர்மையை விட்டு விலகினால் வாழ்க்கை அர்த்தமிழக்கும்.

சேமிப்பு மிகவும் அவசியம். இவ்வுலக வாழ்க்கைக்கு மட்டுமல்ல, அவ்வுலக வாழ்வுக்காகவும் நாம் சேமிக்க வேண்டும். சொல்லப் போனால் அந்த சேமிப்பு தான் மிகவும் முக்கியமானது, முதன்மையானது, அவசியமானது ! அதை எப்படிச் சேமிப்பது.

செல்வத்தை விண்ணகத்தில் சேமியுங்கள் என்றார் இறைவன். கேட்பதற்கு விசித்திரமாய் இருக்கும். ஆனால் எது நம்மோடு விண்ணகம் வரும் ? நாம் சேர்த்த செல்வங்கள் அல்ல, நாம் செய்த நல்ல செயல்கள். நாம் ஆத்மார்த்தமாய் செய்த அன்புப் பணிகள். நாம் இறைவனுக்காய் செய்த ஆன்மீகப் பணிகள். இவையே விண்ணகத்தில் சேமிக்கப்படும் செல்வங்கள். மண்ணக செல்வங்கள் பூச்சியும் துருவும் அரிக்கும், விண்ணக செல்வங்களோ காலா காலமும் நிலைக்கும்.

இதைத் தான் இயேசு சொன்னார், ‘உலகத்தில் கிடைக்கும் அழிந்து போகும் செல்வத்தைக் கொண்டு விண்ணகத்துக்கான செல்வத்தைச் சேமியுங்கள்” என்று ! செல்வம் தவறானது அல்ல. ஆனால் அது ஆபத்தானது. க‌த்தி தவறானது அல்ல, கவனமாய்க் கையாள வேண்டியது.

நமக்கு கடவுள் தந்திருக்கும் பொருளாதார எல்லைக்குள் வாழப் பழகுவதே சிக்கனத்தின் முதல் படி. அந்த எல்லைக்குள் எந்த விதமான ஒப்பீடுகளும் இல்லாமல் வாழ்வதே சேமிப்பின் முதல்படி. பிறருடைய வசதிகளையோ, விளம்பரங்களின் வசீகரங்களையோ பார்ப்பது நம்மை ஆபத்தில் கொண்டு போய் விடும். நம்மை இறைவன் பார்த்துக் கொள்வார் எனும் விசுவாசமே சேமிப்பின் துவக்கம்.

விண்ணக வாழ்வுக்கான சேமித்தல் என்பது, இவ்வுலகில் நாம் சேமித்தவற்றை ஏழைகளுக்காகவும், இறைபணிக்காகவும் செலவு செய்வதே !

சேமிப்போம்,

நமது தலைமுறையும், வருகின்ற தலைமுறையும் இவ்வுலகில் வளமோடு வாழ சேமிப்போம்.

சேமிப்போம்,

நமது மரணத்துக்குப் பின் இறையோடு இணைகின்ற நிலைவாழ்வுக்காய் சேமிப்போம்.