Posted in Life of JESUS

இயேசு வரலாறு 5 : இளமையில் இயேசு

Image result for Jesus at age 12

சிறுவயது இயேசு தந்தையின் தச்சுக் கூடத்தில் விளையாடி வளர்ந்தார். தந்தை செய்து தரும் மரவேலைப்பாடுள்ள பொருட்களை வைத்து விளையாடுவதில் மிகுந்த விருப்பம் அவருக்கு. இயல்பிலேயே இயற்கையோடும் பறவைகள் விலங்குகளோடும் மிகவும் அன்பு கொண்டவராக இருந்தார் இயேசு. இயற்கையின் அழகை ரசிப்பதும், அதைக் குறித்த கேள்விகளை எழுப்புவதும், பறவைகளோடு நேசமாய் பேசி விளையாடுவதுமாய் ஆனந்தமாய் இருந்தது அவருடைய மழலைக்காலம்.

தந்தை அவருக்கு இறைவாக்கினர்களின் ஏட்டுச் சுருள்களை வாசித்து விளக்கம் சொல்வதுண்டு. தலை முறைகளின் கதைகளையும், ஆதாம் துவங்கி சில தலைமுறைகளுக்கு முன்பு வரை நடந்த கதைகளையும் தந்தை அவருக்கு விளக்கிச் சொல்ல அதை ஆர்வமாய்க் கேட்டு வளர்ந்தார் இயேசு. குறிப்பாக மோசேயின் கதைகளும், இறைவாக்கினர்களின் பணிகளும், தாவீது மன்னன், சாலமோன் மன்னன் போன்றவர்களுடைய இறை புகழ்ச்சிப் பாடல்கள் இவற்றை அவர் வாசித்து நேசிக்கத் துவங்கினார். திரும்பத் திரும்ப தந்தையிடமிருந்து கதைகள் கேட்டுக் கேட்டு அவை அவருடைய மனதில் பசுமரத்தாணி போல பதிந்தது.

அவருடைய அன்பு மிகவும் பரந்து பட்டதாக இருந்தது. அழகிய பறவை முதல், அசிங்கமான பூச்சிகள் வரை எல்லாவற்றையும் ஒரே போல பாவித்தார். தந்தையிடமும், தாயிடமும் காட்டும் அன்பை அனைவரிடமும் காட்டினார். அவருடைய பரந்து பட்ட அன்பைக் கண்ட தந்தை வியந்தார்.

சிறுவயதிலேயே அருகிலிருக்கும் மலைகளுக்குச் சென்று ஏறி விளையாடுவது இயேசுவுக்குப் பிடித்தமானதாக இருத்தது. சிறுவர்களோடு சண்டையிடாமலும், போட்டியிடாமலும் விளையாடுவது அவருடைய பாணியாய் இருந்தது.

வாரத்தின் கடைசி நாளான ஓய்வு நாளில் எந்த வேலையையும் செய்யாமல் இருக்கும் சட்டத்தை யோசேப்பு கடைபிடித்து வந்தார். அவர் அந்த நாளில் எந்த வேலையும் செய்வதில்லை. தச்சு வேலை, தங்கள் கால்நடைகளைக் குளிப்பாட்டுவது போன்ற வேலைகள் மட்டுமல்லாமல், சிறு சிறு வேலைகளான விளக்கை ஏற்றி வைப்பது, வீட்டை சுத்தம் செய்வது போன்ற வேலைகளைக் கூட செய்ய சட்டம் அனுமதிப்பதில்லை. யோசேப்பு இயேசுவுக்கும் அவற்றையெல்லாம் கற்றுக் கொடுத்தார்.

இயேசுவுக்குப் பிடித்தமான இன்னொரு இடம் தொழுகைக் கூடம். அங்குள்ள குருக்களிடம் ஆலோசனைகளும், அறிவுரைகளும் பழைய ஏட்டுச் சுருள்களில் எழுதப்பட்டிருக்கும் செய்திகளுக்கான விளக்கங்களும் இயேசுக்குத் தேவையாக இருந்தது. எனவே எப்போதெல்லாம் கலந்துரையாடல்கள், விளக்கங்கள் நடந்தாலும் அங்கே தவறாமல் கலந்து கொண்டார். குருக்களுக்குப் பணிவிடைகள் செய்தும் மறைநூல் அறிவை வளர்த்தார். ஆனால் தான் கற்றதையெல்லாம் அப்படியே ஒப்புக்கொள்ள இயேசுவுக்கு மனம் வரவில்லை. சின்ன வயதிலேயே மறைநூல் அறிஞர்களின் பேச்சுக்கும், நடத்தைக்கும் இடையே இருக்கும் வேறுபாடுகளை உணரும் பக்குவம் வந்திருந்தது. ஏன் என்று கேள்வி எழுப்பும் ஞானம் வந்திருந்தது.

இயேசுவுக்கு பதினோரு வயது நிரம்பியபோது நாட்டில் மிகப்பெரிய கலகம் ஒன்று பிறந்தது. ஆளும் ஏரோது மன்னனுக்கு விரோதமாக யூதாஸ் என்னும் போராளி தலைமையில் ஆயிரக்கணக்கானோர் கிளர்ச்சியில் ஈடுபட்டார்கள். ஆனால் கிளர்ச்சியாளர்கள் வளர்ச்சியடைய ஏரோது விடவில்லை. அவனுடைய குரூரம் விஸ்வரூபமெடுத்து தலைவிரித்தாடியது. கண்களில் கோபத்தின் கடல் கொந்தளித்தது. இரு விழிகளும் எரிமலையாய் தெரிந்தன. ஆணையிட்டான். கிளர்ச்சியாளர்களைச் சிலுவையில் அறைய ஆணையிட்டான். கிளர்ச்சியாளர்கள் பலவந்தமாய் கைது செய்யப்பட்டனர். கைதான அனைவருமே அடித்து நொறுக்கப்பட்டனர். கொல்லப்பட்டனர். சிலுவையில் அறையப்பட்டு !. அப்படிச் செத்தவர்களின் எண்ணிக்கை சுமார் இரண்டாயிரம்.

அந்த நிகழ்வு சிறுவன் இயேசுவின் மனதில் என்ன விளைவுகளை ஏற்படுத்தியிருக்கக் கூடும் ? கிளர்ச்சி செய்தால் மரணம் நிச்சயமென்றா ? அல்லது ஆளும் அரசுக்கு எதிராக யாரும் வாய்திறக்கக் கூடாது என்றா ? அல்லது ஏதேனும் பய உணர்வுகளையா ? தெரியவில்லை. ஆனால் சிலுவை மரணம் என்பது எப்படிப் பட்டது என்பதை நேரில் கண்டறியும் வாய்ப்பு அவருக்கு பதினோரு வயதிலேயே வாய்த்தது !

இப்படிப்பட்ட அனைத்து விதமான கொடுமைகளிலிருந்தும் தங்களை மீட்க ஒரு மீட்பர் வருவார் என்று மக்கள் அனைவரும் நம்பினார்கள். அவர்களுடைய நம்பிக்கையைப் பயன்படுத்தி பலர் தான் தான் மெசியா என்று சொல்லிக் கொண்டு அவர்களிடம் உரையாற்றுவதும், பின் அவர்கள் போலிகள் என்று தெரியவருவதும் அவ்வப்போது நிகழ்ந்து கொண்டிருந்தது. இயேசு சிறுவனாக விளையாடிக்கொண்டிருந்த காலத்திலும், திதேயுஸ் என்னும் ஒருவன் தான் தான் கடவுள், மீட்பர் என்று சொல்லித் திரிந்தான். மக்கள் அவனிடம் ஏதேனும் அருங்குறிகள் செய்து காட்டுமாறு விண்ணப்பம் வைத்தனர். அவன் மக்கள் அனைவரையும் அழைத்துக் கொண்டு ஒலிவமலையில் ஏறி நின்று, எருசலேம் தேவாலயத்தின் சுவர் இடிந்து விழட்டும் என்றார். சுவருக்குக் காது கேட்கவில்லை. அது அப்படியே நின்றது. திதேயுஸின் மீட்பர் பிம்பம் உடைந்தது. இந்த செய்திகளெல்லாம் மக்கள் எந்த அளவுக்கு ஒரு மீட்பரை எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கிறார்கள் என்பதை இயேசுவுக்குப் புரியவைத்தன.

அறிவிலும் ஞானத்திலும் தொடர்ந்து வளந்து வந்த இயேசு பன்னிரண்டு வயதுப் பாலகனானார்.

பாஸ்கா விழாக் காலம்.

இயேசுவின் பன்னிரண்டாவது வயதில் வந்த பாஸ்கா வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்கதாகவும், இயேசுவின் வாழ்க்கைக்கு ஒரு சிறு முன்னுரை போலவும் அமைந்தது.

பாஸ்கா என்பது யூதர்கள் மிகவும் சிறப்பாகக் கொண்டாடும் ஒரு விழா. அந்த விழாவிற்காக சுற்றிலுமுள்ள எல்லா ஊர்களிலுமிருந்தும் மக்கள் திரண்டு எருசலேம் தேவாலயத்துக்கு வருவது வழக்கம். அந்நாட்களில் வாகன வசதிகள் ஏதும் இல்லாததால் மக்கள் கூட்டம் கூட்டமாக ஒவ்வொரு ஊர்களிலிருந்தும் கால்நடைகள் மற்றும் தேவையான உணவுப் பொருட்களுடன் எருசலேம் நோக்கி பெரும்பாலும் நடந்தே செல்வார்கள். பெரும் பேரணி போல மக்கள் கூட்டம் செல்வதனால் பயணக் களைப்பிலிருந்தும், கொள்ளையர்களின் தாக்குதல் பயத்திலிருந்தும் தப்பிவிடலாம் என்பது தான் அவர்களின் எண்ணம்.

நாசரேத் ஊர் மக்களும் ஒரு நாளைக் குறிப்பிட்டு அந்த நாளில் எருசலேம் செல்வதென்று முடிவு செய்தார்கள். அதன்படி அவர்கள் பயணத்தையும் துவங்கினார்கள். யோசேப்பு, மரியா, இயேசு மூவரும் அந்தப் பயணத்தில் ஈடுபட்டிருந்தனர். இயேசு முதன் முறையாக எருசலேம் தேவாலயத்துக்குச் செல்கிறார்.

பயணம் எருசலேம் தேவாலயத்தை அடைந்தது. மக்கள் திரள் திரளாக வந்து எருசலேம் ஆலயத்தை முற்றுகையிட்டார்கள். இயேசுவும் எருசலேம் ஆலயத்துக்கு வந்தார். எருசலேம் என்னும் புனித நகரம் இயேசுவின் மனதுக்குள் இருந்த ஆன்மீக ஊற்றுகளைத் திறந்து விட்டது மோரியா மலைமீது கட்டப்பட்டிருந்த எருசலேம் தேவாலயத்தைக் கண்டதும் இயேசுவின் மனதுக்குள் சொல்ல முடியாத பரவசம் பாய்ந்தோடியது. அவர் எருசலேம் தேவாலயத்தைப் பயபக்தியுடன் பார்த்தார். அவருடைய பாதங்கள் ஆலய முற்றத்தில் பதிந்தன. ஆலயம் பெருமையடைந்தது. பாலன் எருசலேம் தேவாலயத்தைச் சுற்றி நடந்தார். தான் வந்து சேரவேண்டிய இடத்துக்கு வந்து சேர்ந்து விட்டோம் என்ற ஒரு எண்ணம் அவருக்குள் நிழலாடியது. ஏதோ ஓர் பூர்வ ஜென்ம ஈர்ப்பு அந்த ஆலயத்தோடு தனக்கு இருப்பதாய் அவர் உணர்ந்தார். ஆலயத்தை நேசிக்கத் துவங்கினார். ஆலயத்தைச் சுற்றி நடந்தார். ஒவ்வோர் இடமாக தன் பாதங்களைப் பதித்தும், தன் கை விரல்களால் தொட்டுத் தடவியும் ஆலயத்தை தனக்குள் குறித்துக் கொண்டார்.

ஆலயத்தின் அழகு வாசலருகே வந்தார். அழகு என்பது அந்த வாசலின் பெயர். யோசேப்பும் குடும்பமும் ஆலயத்துக்குள் நுழைவதற்கான வரிப் பணத்தைச் செலுத்தி விட்டு ஆலயத்துள் நுழைந்தார்கள். எருசலேம் தேவாலயம் இருந்த யூதேயா சுதந்திர நாடாக இல்லாததால் ஆலயத்துக்குள் செலவிடுவதற்கென சீசரின் உருவம் பொறித்த நாணயம் இருந்தது. தங்களிடம் இருக்கும் வெள்ளியையோ, பொன்னையோ அந்த நாயணமாக மாற்றி தான் ஆலயத்துள் செலவிட முடியும். அந்த பணம் மாற்றுவதற்கென தனியே ஆட்கள் கடைவிரித்திருந்தார்கள். அவர்கள் பெரும்பாலும் தலைமைக் குருக்களின் ஆட்களோ, அல்லது ஆளுநரின் ஆட்களோ தான். அவர்கள் பாதிக்குப் பாதி பணம் கொடுத்து கொள்ளை லாபம் அடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

‘ஆலயத்துக்குள் எதற்கு பணம் தேவை ? கடவுளை வழிபட அல்லவா ஆலயத்துக்கு வருகிறோம் ?’ இயேசுவின் கேள்விக்கு யோசேப்பு விளக்கம் கொடுத்தார்.

‘ஆலயத்தில் பலியிடும் வழக்கம் இருந்தது. பல்வேறு காரணங்களுக்காக, வெள்ளைப் புறாக்களையோ, ஆடுகளையோ ஆலயத்தில் பலியிடுவார்கள். அப்படிப் பலியிடும் பொருட்களை ஆலயத்தில் தான் வாங்க வேண்டும். அதுவும் மிக மிக அதிக விலை கொடுத்து ! அந்த பணத்திலும் ஒரு நல்ல சதவீதம் அதை நடத்த அனுமதிக்கும் ஆலய தலைமைக் குருவுக்கோ, ஆளுநரின் ஆட்களுக்கோ தான் செல்லும். இதெல்லாம் இங்கே காலம் காலமாக நடக்கும் வழக்கம் தான். ‘

இயேசுவுக்கு யோசேப்பின் பதில் திருப்தி தரவில்லை. ஏன் ஆலயத்தில் பலியிடவேண்டும் ? ஆண்டவரின் ஆலயத்தில் மாமிசம் கருகும் வாசமும், இரத்தம் ஒழுகும் வாசமும் தேவையா ? ஏழைகள் ஏன் தங்கள் பணத்தைச் செலவிட்டு காணிக்கை செலுத்த வேண்டும் ? இதையெல்லாமா கடவுள் எதிர்பார்க்கிறார் ? முதன் முதலாக ஆலயத்தில் நுழைந்து ஆலயத்தின் நிலையைப் பார்த்த இயேசுவின் மனதுக்குள் கேள்விகள் வட்டமடித்தன.

இயேசுவின் தாயும், தந்தையும் கூட்டத்தினருடன் கலந்து விழா நிகழ்ச்சிகளிலும், வழிபாடுகளிலும் ஈடுபட, சிறுவன் இயேசு மட்டும் தனியே சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தார்.
ஆலயத்தில் அன்று எங்கு பார்த்தாலும் குருக்களின் நடமாட்டம். ஏட்டுச் சுருளைக் கையில் ஏந்தி நீளமான ஆடைகள் அணிந்து உலாவிக் கொண்டிருந்தார்கள் அனைவரும். இயேசுவுக்கோ மனதுக்குள் கேள்விகள் துருதுருத்துக் கொண்டிருந்தன. இவற்றுக்கெல்லாம் சரியான விளக்கம் எங்கிருந்தேனும் வாங்க வேண்டும். எப்போதும் எருசலேம் ஆலயத்துக்கு வருவது சாத்தியமில்லை. எனவே இப்போதே யாரிடமேனும் விவாதிக்க வேண்டும் என்னும் எண்ணத்தில் இயேசு ஆலயத்துள் நடந்தார்.
ஆலயத்தின் ஒரு பிரிவில் மறைநூல் அறிஞர்களும், குருக்களும் வேதநூல்களைப் பற்றியும், சட்டங்களைப்பற்றியும் விவாதித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். எல்லாரும் வயதிலும், அனுபவத்திலும் தலை நரைத்தவர்கள். இயேசுவும் அவர்களுடைய கூட்டத்தில் சென்று அமர்ந்து கொண்டார்.

அறிஞர்கள் தங்களிடையே வந்து அமர்ந்த சிறுவனை வினோதமாய்ப் பார்த்தார்கள்.

‘என்ன தம்பி, வழி தப்பி வந்துவிட்டாயா ? வெளியே போய் விளையாடு. இது பெரியவர்கள் உரையாடும் இடம்’ ஒருவர் சொன்னார்.

‘பெரியவர் என்பதை எதை வைத்து அளவிடுகிறீர்கள் ? வயதை வைத்தா ? இல்லை புரிந்து கொள்ளும் திறனை வைத்தா ? புரிந்து கொள்ளும் திறனை வைத்தென்றால் அது எனக்கு இருக்கிறது’ இயேசு சொன்னார். அவர்களால் பதில் பேச முடியவில்லை. சிறுவன் இயேசுவை அவர்கள் வியப்புடன் பார்த்தார்கள்.

‘எதைப் புரிந்து கொள்ள முடியும் என்று நினைக்கிறாய் ? உன்னால் புரிந்து கொள்ள முடியாது’

‘உண்மை தான் சில விஷயங்களை என்னால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. காலங்காலமாக எல்லா இறைவாக்கினர்களும் அன்பைப் போதித்துக் கொண்டிருந்த பூமி இது. ஆனால் ஆலயத்தில் நாணயம் மாற்றுமிடத்திலும் ஏழைகள் ஏய்க்கப் படுகிறார்கள், பலிகள் இடுவதை ஆலயம் கட்டாயமாக்கியது போல் தோன்றுகிறது. புறாக்களை வெட்டவேண்டுமென்றும், ஆடுகளை பலியிட வேண்டும் என்றுமா ஆமோஸ் இறைவாக்கினரும், எரேமியா தீர்க்கத்தரிசியும் முழங்கினார்கள் ? எனக்கு இவையெல்லாம் புரியவில்லை’ இயேசு சொல்ல கூட்டம் அதிர்ச்சியடைந்தது.

பன்னிரண்டு வயதுப் பாலகனுக்கு இறைவாக்கினர்களைப் பற்றித் தெரிந்திருக்கிறது ! ஆலய நிகழ்வுகள் பற்றித் தெரிந்திருக்கிறது. ஆயிரம் ஆண்டுகளாக நடந்து வரும் வழக்கங்களுக்கு எதிராகப் பேசும் துணிச்சல் இருக்கிறது என்று வியந்தார்கள். ஆனால் அவர்களிடம் அவற்றுக்கான பதில் இல்லை.

இயேசு அத்துடன் நிற்கவில்லை. கூடி இருந்த மக்கள் கூட்டம் எல்லாம் அமைதியாய் கைகட்டி மறை நூல் அறிஞர்கள் சொல்வதைக் கேட்டுக் கொண்டிருக்க இயேசு தொடந்து கேள்விகள் கேட்டார்..

‘ஏன் அந்தச் சட்டம் இருக்கிறது ? அந்தச் சட்டத்தினால் என்ன நன்மை ? அப்போதைய காலகட்டத்தில் வரையப்பட்ட சட்டங்கள் இந்த காலத்துக்குப் பொருந்துமா ?’ மறைநூல் அறிஞர்கள் தங்கள் வாழ்நாளில் அப்படியெல்லாம் யோசித்துக் கூட பார்த்ததில்லை. எது எழுதப்பட்டிருக்கிறதோ, அதை அப்படியே மனப்பாடம் செய்து ஒப்புவித்துக் கொண்டிருந்தவர்களால் இயேசுவின் அறிவு சார் வேள்விகளுக்குப் பதில் கூற முடியவில்லை. இயேசு நிறுத்தவில்லை, எதிரே இருப்பவர்கள் தங்கள் வாழ்நாளில் பெரும்பாகத்தை சட்டங்களைக் கிரகிப்பதில் செலவிட்டவர்கள் என்பதைப்பற்றியெல்லாம் கவலைப்படவில்லை. எல்லா சட்டங்களிலும் இருந்த நியாயமின்மையைச் சுட்டிக் காட்டினார். அவர்களுடைய விவாதம் சூடு பிடித்தது. திருப்பிக் கேள்விகள் கேட்டவர்களுக்கெல்லாம் தயங்காமல் விளக்கமளித்தார். ஆலயத்தில் தொடர்ந்து பேசிக் கொண்டே இருந்த இயேசு தன் தாயையும், தந்தையையும், ஊரையும் மறந்து விட்டார். உரையாடலுக்குள் மூழ்கினார்.

இயேசு ஆலயத்திலேயே தங்கி விட்ட செய்தி தெரியாத மரியாவும், யோசேப்பும், நாசரேத் ஊர் மக்களும் பாஸ்கா விழா நிகழ்ச்சிகளை முடித்துக் கொண்டு தங்கள் ஊருக்குத் திரும்பினார்கள். சிறுவன் இயேசுவும் கூட்டத்தில் விளையாடிக் கொண்டிருப்பான். பக்கத்து வீட்டுச் சிறுவர்களுடன் சேர்ந்து தங்களுக்கு முன்னால் சென்றிருப்பான் உணவு வேளை வரும்போது தங்களைத் தேடி வருவான் என்று அவர்கள் நினைத்தார்கள்.

ஆனால் அது நடக்கவில்லை. அன்று இரவுவரை இயேசு தாயைத் தேடி வரவில்லை. மரியாவின் பதட்டம் அதிகரித்தது. மறுநாள் காலையில் முதல் வேலையாக பயணிகளிடையே இயேசுவைத் தேடினார்கள். உறவினர்கள், நண்பர்கள், சிறுவர்கள், தெரிந்தவர்கள், தெரியாதவர்கள்.. அனைவரும் விசாரிக்கப் பட்டார்கள். ஆனால் யாரும் இயேசுவைப் பார்க்கவில்லை.

மரியாவின் கண்களில் கண்ணீர் வழிய மனசுக்குள் படபடப்பு வந்து ஒட்டிக் கொண்டது. யோசேப்பு அவளைப் சமாதானப் படுத்தி எருசலேமுக்குச் சென்று தேட முடிவெடுத்தார். எருசலேமில் எங்கேனும் வழி தெரியாமல் இயேசு திணறிக் கொண்டிருக்கக் கூடும் என்று அவர் கருதினார்.

‘நீங்கள் எல்லோரும் ஊருக்குச் செல்லுங்கள். நாங்கள் எருசலேமுக்குத் திரும்பச் சென்று இயேசு அங்கே இருக்கிறானா என்று பார்த்து வருகிறோம். ஒருவேளை நீங்கள் அவனைக் கண்டால் வீட்டிலேயே இருக்கச் சொல்லுங்கள். ‘ பயணிகளிடம் கூறிவிட்டு யோசேப்பும், மரியாவும் எருசலேமை நோக்கி ஓடினார்கள்.

எருசலேமிற்கு வந்து எருசலேம் நகரைச் சுற்றிச் சுற்றி தேடினார்கள். விளையாட்டு திடல்கள், நதிகள், அழகிய இயற்கைக் காட்சிகள் அடங்கிய இடங்கள் எல்லா இடங்களிலும் தேடினார்கள். எங்கும் இயேசு இல்லை.

கடைசியாக எருசலேம் ஆலயத்துக்குள் நுழைந்தார்கள். ஆலயத்துக்குள் இயேசு இருப்பார் என்று அவர்கள் கனவிலும் நினைத்திருக்கவில்லை. ஆலயத்துக்குள் அவர்கள் நுழைந்தபோது அங்கே ஒரு பெரிய கூட்டம் இருந்தது. அவர்கள் நடுவே சிறுவன் இயேசு !

‘அது யார் ? நமது மகன் தானே ?’ மரியா ஆனந்தமாய்க் கேட்டாள்.

‘ஆம். ஆனால் இந்த பெரியவர்களின் சபையில் அவன் என்ன செய்கிறான் ?’ யோசேப்பு குழம்பினார்.

அவர்கள் கூட்டத்தை நெருங்கினார்கள். நெருங்க நெருங்க இயேசுவின் தெளிவான குரலும், அவருடைய கேள்விகளும், விளக்கங்களும் எல்லாம் பெற்றோரின் காதுகளில் விழுந்தன.

‘இவனுக்கு இதெல்லாம் எப்படித் தெரியும் ? இவன் இதுவரை இங்கே வந்ததேயில்லையே ?’ தந்தை வியந்தார். மரியாவோ மகனைப் பார்த்த சந்தோசத்தில் அவனை நோக்கி ஓடினாள். கட்டியணைத்து முத்தமிட்டாள்.

‘மகனே… ஏன் இப்படிச் செய்துவிட்டாய் ? எங்களைத் தனியே அலையவிட்டு விட்டாயே ? எவ்வளவு கவலைப்பட்டோம் தெரியுமா ?’ மரியா ஆனந்தக் கண்ணீர் விட்டாள்.

‘ஏன் அம்மா என்னைத் தேடினீர்கள் ?’

இயேசுவின் கேள்வி மரியாவைத் திடுக்கிட வைத்தது. சட்டென்று ஓரடி விலகினாள். முகத்தில் அழுகையும், சோர்வும், புரியாமையும் தெரிய பேசினாள்.

‘அம்மா அப்பாவை தவிக்க விட்டுவிட்டு இங்கே கூட்டத்தில் வந்து பேசிக்கொண்டிருக்கிறாயே ? வீட்டுக்குச் போக வேண்டாமா ? ‘

‘வீட்டில் தானே அம்மா நிற்கிறேன். என் தந்தையின் வீட்டில் தானே நிற்கிறேன் ! என் தந்தையின் அலுவல்களில் தானே ஈடுபட்டிருக்கிறேன் !!’ இயேசு சொன்னார். மரியா தடுமாறினாள். அவளுக்கு இயேசுவின் பதில் புரிந்தது போலவும், புரியாதது போலவும் இருந்தது.

இயேசு மரியாவின் முகத்தைப் பார்த்தார். அவளுடைய கன்னங்களில் வழிந்த கண்ணீர்த் துளிகளைப் பார்த்தார்.

‘வாருங்கள் அம்மா.. வீட்டுக்குப் போகலாம்’ அமைதியாய்ச் சொன்னார்.

தாய் இயேசுவை அணைத்துக் கொண்டார். அவர்கள் மூவரும் ஆலயத்தை விட்டு வெளியேறினார்கள். கூட்டத்தினர் மொத்தமும் இயேசுவையும், அவருடைய குடும்பத்தினரையும் வைத்த கண்வாங்காமல் பார்த்துக் கொண்டே இருந்தனர். அவர்கள் நாசரேத் நோக்கி நடக்கத் துவங்கினர். மரியாவின் மனதுக்குள் இயேசு சொன்ன வார்த்தைகள் எதிரொலித்துக் கொண்டே இருந்தன. மகன் தவறிழைக்கிறானா, தான் தவறிழைக்கிறோமா அல்லது இரண்டு பேருமே சரியாய் தான் இருக்கிறோமா என சரமாரியான கேள்விகள் மரியாவுக்குள் கண்மண் தெரியாமல் ஓடிக் கொண்டே இருந்தன.

அதன்பின் இயேசு தன் தந்தையுடன் தச்சுத் தொழில் கற்கத் துவங்கினார். வருடங்கள் ஓடிக் கொண்டிருந்தன. இயேசுவின் தந்தை யோசேப்பு மறைந்தார்.

இயேசுவின் மேல் குடும்பத்தைக் காப்பாற்றும் கடமை வந்தது. தச்சுத் தொழிலைச் செய்யத் துவங்கினார். நாசரேத் நகர்வழியாகச் செல்லும் பயணிகளிடமெல்லாம் பல்வேறு விஷயங்களைப் பேசுதல் அவருடைய வழக்கமாக இருந்தது. வாழ்வியல் பற்றியும் துன்பியல் பற்றியும் சொன்ன பல்வேறு வேதங்கள், மதங்களின் அடிப்படைக் கருத்துக்களையெல்லாம் அவர் ஆர்வமுடன் அறிந்து கொண்டார். இந்தியாவின் வேதநூல்கள், சூத்திரங்கள், மஹாபாரதம் உட்பட பல்வேறு நாடுகளின் முக்கியமான நூல்களை அவர் வாசித்து வளர்ந்தார். வாழ்க்கை என்பது மாயை. கடலில் விழுந்துக் கரைந்து போகும் ஒரு துளி மழை நீர் போன்றதே வாழ்க்கை, கதிரவன் வந்து தின்று விட்டுப் போகும் பனித்துளியே வாழ்க்கை என்னும் தத்துவங்கள் அவரை வசீகரிக்கவில்லை. அவருடைய பார்வை எப்போதுமே ஏழைகளைச் சார்ந்தும், அவர்களுக்கு உள்ளன்போடு உதவி செய்யும் சிந்தனைகளைச் சார்ந்துமே இருந்தன.

எருசலேம் தேவாலயத்தில் பதினோரு வயதில் அவர் கண்ட காட்சி ஆரம்பம் என்றால் தினசரி வாழ்வில் அவர் அதன் விஸ்வரூபத்தைக் கண்டு வந்தார். சமாரியர்கள், யூதர்கள் பிரிவினையும். மக்களை மத அடிமைத்தனத்தில் மூழ்கடிக்கச் செய்யும் மதவாதிகளின் அடக்குமுறையும். பயத்தில் விழவைக்கும் அரசியலும் அவரை மிகவும் பாதித்தன. இவற்றுக்கு எதிராக தன்னுடைய குரல் உயரவேண்டும் என்றும். தன்னுடைய வாழ்வின் அர்த்தமே சமுதாய அடித்தட்டு மக்களின் மனதில் ஏற்படக் கூடிய மறுமலர்ச்சியில் தான் அடங்கியிருக்கிறது என்பதும் அவருடைய அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையாய் இருந்தது.

அவருடைய பணிவாழ்வின் அடிப்படை புரட்சி செய்து அரசைப் பிடிப்பதில் இருக்கவில்லை. தெளிவான சிந்தனையை அவர் வகுத்துக் கொண்டார். மாற்றம் என்பது மனங்களில் வருவது. போர்க்களத்தில் பெறப்படுவதல்ல. மக்களுக்கு உண்மையை அறிந்து கொள்ளும் ஆர்வத்தையும், வாய்ப்பையும் வழங்க வேண்டும். உண்மை உணரும் மக்கள் தங்கள் அடிமைத்தனங்களை அடையாளம் கண்டு கொள்வார்கள். போதனையின் முக்கிய இரண்டு அம்சமே கடவுளை நேசி, மனிதனை நேசி என்பதாக இருக்கவேண்டும் என்று தனக்குள் தெளிந்த சிந்தனைகளை எழுதிக் கொண்டார். தன்னளவில் தெளிவற்ற மனிதன் பிறரைத் தெளிய வைத்தல் சாத்தியமில்லை என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார்.

பன்னிரண்டு வயது முதல் பதினெட்டு ஆண்டுகள் தச்சுத் தொழிலிலும், உலகைப் படிப்பதிலும் ஆர்வம் காட்டிய அவருடைய தனி வாழ்க்கை, முப்பதாவது வயதுடன் முடிவுக்கு வந்தது. இதற்கிடையில் இயேசுவின் தந்தை யோசேப்பு மறைந்து விட்டிருந்தார். தன்னுடைய பணி உளிகளைக் கொண்டு மரங்களைச் செதுக்குவதல்ல, சிந்தனைகளைக் கொண்டு மனங்களைச் செதுக்குவது என்று தனது முப்பதாவது வயதில் முடிவெடுத்தார் இயேசு. அன்னையையும், தொழிலையும் வீட்டிலேயே விட்டு விட்டு வீதிக்கு வந்தார் !

அதே நேரத்தில் எருசலேமில் ஒரு சலசலப்பு. யோவான் என்னும் மனிதர் அரசுக்கு எதிராகக் குரல் கொடுக்கிறார். மக்களை தங்கள் பாவ வழிகளை விட்டு விலகி நீதியான பாதைக்கு வர அழைப்பு விடுக்கிறார். விரைவில் மீட்பர் வரப்போகிறார் என்று முழங்குகிறார். இயேசுவின் காதுகளில் அந்த செய்தி விழுந்தது. அவரைச் சந்தித்து தன்னுடைய பணி வாழ்வை ஆரம்பிப்பதே சரியாக இருக்கும் என்று முடிவெடுத்த இயேசு யோவானைத் தேடிப் புறப்பட்டார்.

மக்கள் கூட்டம் யோவானை மொய்க்கத் துவங்கியது. கூட்டம் கூட்டமாக மக்கள் அவரிடம் வந்து தண்ணீரில் மூழ்கி யோவானின் குழுவில் தங்களை இணைத்துக் கொண்டார்கள்.

அந்த யோவான் இயேசுவின் உறவினர் !

Posted in Life of JESUS

இயேசு வரலாறு 6 : பாலைவனத்தில் கூக்குரல்

Image result for John the baptist in desert

அது போந்தியு பிலாத்து யூதேயாவின் ஆளுநராக இருந்த காலம். அன்னா, கயபா இருவரும் மிகவும் செல்வாக்குடைய தலைமைக் குருக்களாக இருந்தார்கள். யூதேயா ரோமப் பேரரசின் ஆட்சியின் கீழ் இருந்தது, ரோமப் பேரரசை அப்போது திபேரியு சீசர் அரசாண்டு வந்தார்.

ஆலயக் குருக்களாகப் பணியாற்றிவந்த செகரியாவுக்கும், எலிசபெத்துக்கும் வயதான காலத்தில் கடவுளின் அருளினால் பிறந்தவர் தான் இந்த யோவான். அவர் ஒட்டக ரோமத்தினால் ஆன ஆடையை அணிந்து கொண்டு, தோல் கச்சையினால் இடையை வரிந்து கட்டிக் கொண்டு வெட்டுக்கிளிகளையும், காட்டுத் தேனையும் உண்டு வந்தார். அவருடைய பணி கடவுளுக்கான வழியில் மக்களைச் செலுத்துவதே.

அவர் யோர்தான் நதிக்கரையிலும், அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளிலும் சுற்றித் திரிந்து உரத்த குரலில் ‘மனம் திரும்புங்கள். நீங்கள் செல்லும் வழி கோணலானது. கடவுளுக்கான வழியில் திரும்புங்கள். அதற்கு அடையாளமாக இந்த யோர்தான் நதியில் மூழ்கி எழுங்கள். இது தான் நீங்கள் மனம் திரும்பியதற்கான அடையாளம். என்னிடம் வாருங்கள் உங்களுக்கு நான் திருமுழுக்கு செய்து வைக்கிறேன்’ என்று முழங்கிக் கொண்டிருந்தார்.

அவருடைய துணிச்சல் அசாத்தியமானது. அவருடைய எச்சரிக்கை சாதாரண மக்களையும் அவர்களுடைய தவறான பாதையையும் நோக்கி மட்டும் இருக்கவில்லை. யூதேயாவின் ஆளுளர் போந்தியு பிலாத்துவையும் எச்சரித்தார், ஏரோது மன்னனின் மகனை நோக்கியும் எச்சரிக்கை வீசினார், ரோமப் பேரரசர் சீசரை நோக்கியும் எச்சரிக்கை விடுத்தார். அவருடைய எச்சரிக்கைக்கு போலித்தனமான மதத் தலைவர்கள் யாருமே தப்பவில்லை.

யோர்தான் நதி பல சரித்திர முக்கியத்துவங்களைக் கொண்டது. இந்த யோர்தான் நதியில் மூழ்கச் செய்து தான் பல நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் எலிசா என்னும் தீர்க்கத் தரிசி படைவீரன் ஒருவனின் தொழுநோயைக் குணமாக்கியிருந்தார். இந்த யோர்தான் நதி தான் பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் இஸ்ரயேல் மக்கள் நடந்தபோது தண்ணீர் இரண்டு பக்கங்களிலும் விலகிக் கொள்ள பாதை அமைத்துக் கொடுத்தது. அதே யோர்தான் நதியில் இப்போது யோவான் திருமுழுக்கு வழங்கிக் கொண்டிருந்தார்.

சிலர் அவரைப் பைத்தியக் காரனாகப் பார்த்தார்கள். தலைமைக் குருக்களும், மறை நூல் அறிஞர்களும் அவரைப் பொருட்படுத்தவில்லை. ஆனால் ஏழை எளிய மக்களும், கடவுளின் மேல் பக்தியும் , பயமும் கொண்டிருந்த மக்களும் யோவானிடம் சென்று திருமுழுக்குப் பெற்றார்கள். யோவானின் பெயர் நகரம் முழுவதும் பரவியது. அவரிடம் வரும் மக்களின் கூட்டமும் அதிகரித்தது.

தங்களை விட நீதிமான்கள் யாருமே இல்லை என்று ஆணவத்தில் நடந்த பரிசேயர்களும், நாத்திகர்களான சதுசேயரும் கூட யோவானிடம் வரத் துவங்கினர். அவர்களைக் கண்ட யோவான் ஆச்சரியமடைந்தார்.

‘விரியன் பாம்புக் குட்டிகளே ! கடவுளின் சினத்திலிருந்து தப்பிக்கும் வழியை நீங்கள் கண்டு கொண்டீர்களே ! வாருங்கள். திருமுழுக்குப் பெறுங்கள். திருமுழுக்கு என்பது வெறும் ஆரம்பம் தான். நீங்கள் உங்கள் தீய வழிகளை விட்டு விட்டு நீதியோடும், நியாயத்தோடும் நடக்க வேண்டும். அது தான் கடவுளுக்குப் பிடித்தமானது’ யோவான் குரலுயர்த்திச் சொன்னார்.

‘நீர் தான் கடவுள் அனுப்பிய இறைவாக்கினரா ?’

‘நான் கடவுளின் இறைவாக்கினர் அல்ல. கடவுளின் வருகையை ஆயத்தம் செய்ய வந்திருப்பவன்’ யோவான் சொன்னார்.

‘கடவுளின் வழியை ஆயத்தம் செய்யவா ? அப்படியானால் இன்னொருவர் வருவாரா ?’

‘ஆம்.. எனக்குப் பின்னால் ஒருவர் வருவார். அவருடைய காலணிகளைத் தொடும் தகுதி கூட எனக்கில்லை’

‘அவர் எங்கள் முற்பிதா ஆபிரகாமை விடப் பெரியவரா ?’

‘மூடர்களே. கடவுள் நினைத்தால் இந்தக் கற்களிலிருந்து கூட ஆபிரகாமுக்குச் சந்ததிகள் தோன்றச் செய்வார். எனவே கடவுளின் அருள் பெற்ற ஆபிரகாமை வணங்குவதை விடுத்து, அவருக்கு அந்த அருளைக் கொடுத்தக் கடவுளை வணங்குங்கள். கடவுளின் உண்மையான மகன் இனிமேல் தான் வரப் போகிறார்.’

‘அவர் யார் ? எப்போது வருவார்’ வந்திருந்தவர்கள் தொடர்ந்து கேள்விகளை எழுப்பினார்கள்.

‘அவர் ஒளி. நான் ஒளிக்குச் சான்று பகர வந்தவன். அவர் வரும்போது நீங்கள் அவரை அறிந்து கொள்வீர்கள்’ யோவான் சொன்னார்.

‘நாங்கள் செய்ய வேண்டியது என்ன ?’

‘ஏற்கனவே மரத்தின் வேரருகே கோடரி வைத்தாயிற்று. நல்ல கனி கொடாத மரம் எல்லாம் வெட்டுண்டு தீயில் போடப்படும். எனவே நல்ல கனி தரும் நல்ல மரங்களாய் வாழுங்கள்’ யோவான் சொன்னார்.

‘எங்களுக்குப் புரியவில்லை. விளக்கமாகச் சொல்லுங்கள்’ மக்கள் பணித்தார்கள்.

‘நல்ல கனி என்பது நல்ல செயல்கள். உங்களிடையே பணக்காரரும் இருக்கிறீர்கள் வறியவர்களும் இருக்கிறீர்கள். பணக்காரர் பணக்காரரோடும், ஏழைகள் ஏழைகளோடும் மட்டுமே சகவாசம் செய்கிறீர்கள். இது நல்லதல்ல. உங்களில் இரண்டு அங்கி வைத்திருப்பவர்கள் அதில் ஒன்றை அங்கியே இல்லாதவனுக்குக் கொடுங்கள். சுவையான உணவை உண்டு வாழ்பவர்கள், தேவையான உணவு கூட இல்லாதவனோடு பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள். பகிர்தலே உன்னதநிலை’ யோவான் விளக்கினார்.

யோவானின் பெயர் எங்கும் பரவிவிட்டது. மக்கள் கூட்டம் கூட்டமாக வந்து அவரிடம் திருமுழுக்குப் பெறத் துவங்கினார்கள். பல்வேறு பணி செய்பவர்களும் அவரிடம் வந்து தாங்கள் செய்யவேண்டியது என்ன என்று அவரிடம் கேட்கத் துவங்கினார்கள்.

வரி வசூலிப்பவர்கள் அவரிடம் வந்து,’ போதகரே.. நாங்கள் என்ன செய்யவேண்டும் ?’ என்று கேட்டார்கள்.

‘நீங்கள் வரி வசூலிப்பவர்கள். உங்கள் பணியை நேர்மையுடன் செய்யுங்கள். குறிப்பிட்ட வரிக்கு மேலாக வசூலிக்காதீர்கள்.’ என்றார்.

படைவீரர்கள் அவரிடம் வந்தார்கள். ‘போதகரே எங்களுக்கும் அறிவுரை வழங்குங்கள்’

‘நீங்கள் உங்கள் கடமையைச் செய்யுங்கள். யாரையும் மிரட்டிப் பணம் பறிக்காதீர்கள். வலிமையும், அதிகாரமும் இருக்கிறது என்ற காரணத்தினால் ஏழைகளை வாட்டாதீர்கள். கிடைக்கும் ஊதியமே போதும் என்றிருங்கள்’ என்றார்.

யோவானுடைய உறுதியான போதனைகளையும், தெளிவான வார்த்தைகளையும் கேட்ட மக்கள் இவர் தான் கடவுளிடமிருந்து வந்திருக்கும் மீட்பர் கிறிஸ்து என்று நினைத்தார்கள். எனவே மீண்டும் மக்கள் அவரிடம் சென்று,

‘போதகரே.. நீர்தான் மீட்பரா ?’ என்று கேட்டார்கள்.

‘இல்லை. நான் ஏற்கனவே உங்களிடம் சொல்லிவிட்டேன். நான் கிறிஸ்துவுமல்ல, இறைவாக்கினருமல்ல, கடவுளின் வழியை ஆயத்தம் செய்யும் ஒரு குரல் நான். நான் நீரினால் தரும் திருமுழுக்கை எனக்குப் பின் வருபவர் தூய ஆவி என்னும் நெருப்பினால் தரும் வல்லமை படைத்தவர். தூற்றுக் கூடை அவருடைய கைகளில் இருக்கிறது. அவர் அதைக் கொண்டு கோதுமையையும், பதரையும் பிரித்தெடுப்பார். கோதுமையைக் களஞ்சியத்திலும், பதரை நெருப்பிலும் போட்டுச் சுட்டெரிப்பார்’ என்றார்.

யோவான், இயேசுவை விட ஆறு மாதம் முன்னால் பிறந்தவர். யோவான் கருவுற்றிருக்கும் போதே இயேசுவின் தாய் யோவானின் சிறப்பை அறிந்து கொண்டு அவருடைய தாய் எலிசபெத்தைச் சென்று வாழ்த்தியிருந்தார். யோவானின் திருமுழுக்குப் பணி மிகவும் சிறப்பாக நடந்து கொண்டிருந்தது. இயேசுவிற்கு அப்போது வயது முப்பது.

தன்னுடைய பணிவாழ்வை ஆரம்பிக்க வேண்டிய தருணம் வந்துவிட்டது என்பதை இயேசு உணர்ந்தார். அவர் நேராக யோவான் திருமுழுக்குக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்த யோர்தான் நதிக்குச் சென்றார். யோவான் நதியில் நின்று மக்களுக்குத் திருமுழுக்குக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தபோது இயேசு அவருக்கு முன்னால் வந்து நின்றார்.

யோவான் இயேசுவைப் பார்த்தார். திடுக்கிட்டார். தன் உறவினர் இயேசுவை யோவான் நீண்ட பல வருடங்களுக்குப் பின் இப்போது தான் பார்க்கிறார். இயேசுவின் பிறப்பைப் பற்றி தாய் எலிசபெத் மூலமாக கேட்டு அறிந்திருந்தார் யோவான். இயேசுவையும் அவருடைய தெளிவான முகத்தையும், தீர்க்கமான கண்களையும் கண்ட அவருக்குள் பரவச நதி பாய்ந்தோடியது. இயேசுவுக்குத் திருமுழுக்கு வழங்க யோவான் தயங்கினார்.

‘எனக்கு திருமுழுக்கு வழங்குங்கள். மக்களை வழிநடத்த வேண்டிய நான் திருமுழுக்குப் பெறாமல் இருப்பது நீதியல்ல. கடவுளுக்கு ஏற்புடைய அனைத்தையும் நான் முதலில் நிறைவேற்றியாக வேண்டும். அதற்கு என்னை அனுமதியுங்கள்’ இயேசு புன்னகைத்தார்.

யோவான் தடுமாறினார். ‘ உமக்கே திருமுழுக்குத் தரும் பெருமையை எனக்குத் தந்தீரே !…’ என்று தழுதழுத்தார்.

அப்போதே இயேசுவுக்குத் திருமுழுக்குக் கொடுத்தார்.

இயேசு யோர்தானை விட்டுக் கரையேறினார். யோர்தான் ஆற்றைச் சுற்றிலும் மக்கள் கூட்டம் அலைமோதிக் கொண்டிருந்தது. இயேசு நதியை விட்டுக் கரையேறுவதையே யோவான் வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.

திடீரென வானத்தில் மேகங்கள் விலகின. ஒரு பெரிய விரிசல் வானத்தில் தோன்றுவதைக் கண்ட மக்கள் அதிர்ச்சியடைந்தனர். கடவுளின் தூய ஆவியானவர் ஒரு புறாவின் வடிவில் இறங்கி இயேசுவுக்குள் கலந்தார். மக்கள் பயத்துடனும், திகைப்புடனும், வியப்புடனும் அந்த காட்சியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

விரிசல் விழுந்த வானத்திலிருந்து கடவுளின் குரல் ஒலித்தது. ‘இவரே என் அன்பார்ந்த மகன். இவரில் நான் பூரிப்படைகிறேன்’.
கடவுளின் குரலைக் கேட்ட மக்கள் பரவசமடைந்தார்கள்.

இயேசுவின் பணிவாழ்வு அங்கே ஆரம்பமானது. இயேசுவின் பணிவாழ்வுக்கான வருகையைக் கண்டபின் யோவான் இன்னும் அதிக உற்சாகத்துடன் போதிக்கத் துவங்கினார்.

Posted in Life of JESUS

இயேசு வரலாறு 7 : மூன்று சோதனைப் பேய்கள்

Image result for jesus tempted in the desert

யோவானிடம் திருமுழுக்குப் பெற்ற இயேசு தன்னுடைய பணிவாழ்வை ஆரம்பித்தார். பணிவாழ்வைத் துவங்கும் முன் அவர் பாலை நிலத்திற்குச் சென்றார். முப்பது ஆண்டுகாலம் பெற்றோருக்குப் பணிந்திருந்து அவர்களுடைய பணிகளில் உதவியாய் இருந்த இயேசு வானகத் தந்தையான கடவுளிடம் வேண்டுவதை மட்டும் எப்போதும் நிறுத்தியதில்லை. அதுவும் தனிமையில் அமைதியான இடத்தில் அமர்ந்து வேண்டுவது அவருக்கு மிகவும் பிடித்தமான செயல். செபம் செய்வதை ஒரு மிகப் பெரிய தியானம் போல செய்வது இயேசுவின் வழக்கம். இந்தமுறையும் இயேசு தனிமையாக செபிக்கச் சென்றார். இந்தமுறை அவருக்கு மிக முக்கியமான விஷயங்களுக்காகக் கடவுளிடம் உரையாடவேண்டியிருந்தது. எனவே அவர் சற்றுத் தொலைவில் ஆள்நடமாட்டம் அறவே இல்லாத பாலை நிலத்தில் ஒரு தனிமையான இடத்தைக் கண்டுபிடித்து கடவுளோடு உரையாடி செபம் செய்யத் துவங்கினார்.

தன்னுடைய பணிவாழ்வை எப்படித் துவங்குவது ? எங்கே துவங்குவது என்று அவருக்குள் கேள்விகள் நிறைய இருந்தன. அமைதியாகக் கண்களை மூடி, கடவுளோடு ஒன்றிக்கத் துவங்கிய இயேசுவிற்கு நேரம் போவதே தெரியவில்லை. ஏன் நாட்கள் போவது கூடத் தெரியவில்லை. நாட்கள் வாரங்களாகி, மாதமாகி நாற்பது நாட்கள் அவர் கடவுளுடன் ஒன்றித்திருந்தார். நாற்பதாவது நாள் முடிவுற்றபோது இயேவுவை சோர்வு வந்து தொற்றிக் கொண்டது. நாற்பது நாட்களாக கடவுளுடன் ஒன்றித்திருந்தபோது தோன்றாத பசியும் சோர்வும் அவரை சட்டென்று வந்து பிடித்துக் கொண்டன. அவருக்குள் ஒரு சஞ்சலம் உருவானது. அந்த சஞ்சலச் சாத்தான் அவருக்கு முன்பாக வந்து குதித்தான்.

‘இயேசுவே… நான் வியக்கிறேன். நீண்ட நெடிய நாற்பது நாட்கள் கடவுளோடு உரையாடி, செய்யவேண்டிய செயல்களைப் பற்றியெல்லாம் முடிவெடுத்து விட்டீர்கள். நல்லது. நீர் அதிசயங்களையும், அற்புதங்களையும் செய்யும் வல்லமையையும் கடவுள் உம்மிடம் கொடுத்திருக்கிறார். அப்படித்தானே ?’

‘ஆம். நான் என்ன செய்யவேண்டும் என்பதைப் பற்றித் தெளிவடைந்து விட்டேன். இறைவல்லமையை நிறைவாகப் பெற்றுவிட்டேன்’

‘அப்படியானால் இன்னும் ஏன் பசியால் வாடிக் கொண்டிருக்கிறீர் ? ஏதேனும் உண்ணவேண்டியது தானே ?’

‘உண்பதற்கு என்னிடம் ஒன்றுமில்லை’

‘அதிசயங்களைச் செய்யும் வல்லமையைக் கையில் வைத்துக் கொண்டு இதென்ன தேவையற்ற பேச்சு ? நீர் நினைத்தால் உணவு வரும். இதோ இந்த வெண்கற்களைக் கூட நீர் நினைத்தால் இப்போது அப்பமாக மாற்றி உண்ணலாமே ?’

‘அற்புதங்களை நான் என்னுடைய சுய விருப்பத்துக்காக வீணடிப்பதில்லை. நான் செய்ய வந்திருப்பது சொகுசுப் பணியல்ல. கடினமான பணி. சோதனைகளைத் தாங்கும் வல்லமை எனக்கு இருக்கிறது’

‘உடம்பில் வலு இருந்தால் தானே உம்மால் பணி செய்ய முடியும் ? இப்போதைக்கு இந்த கற்களை அப்பமாக்கி உண்டு கொள். அதன் பின் மற்றதைப் பற்றிப் பார்த்துக் கொள்ளலாம்’

‘மனிதன் உயிர்வாழ்வது அப்பத்தினால் மட்டுமல்ல. கடவுளின் வாய்ச்சொல் ஒவ்வொன்றினாலும் உயிர் வாழ்வான். என்று மறை நூல் சொல்லியிருக்கிறதே. நான் இப்போது இந்த கற்களை அப்பமாக்கி உண்ணாமலிருந்தாலும் இறந்து விடமாட்டேன். எனக்குள் கடவுளின் வார்த்தை இருக்கிறது’ இயேசு சஞ்சலப் பேயை அடக்கினார்.

அதன்பின் இயேசு எருசலேம் தேவாலயத்துக்குத் திரும்பினார். ஆலயத்தின் உயர்ந்த பகுதி ஒன்றில் போய் நின்று சுற்றிலும் பார்த்தார். தான் பணி செய்யவேண்டிய பகுதிகளை அவருடைய கண்கள் பார்த்தன. தான் கடவுளின் வல்லமையுடன் வந்திருக்கும் அவருடைய மகன் என்னும் பெருமைச் சாத்தான் அவருக்குள் எட்டிப் பார்த்தான்.

‘நீர் கடவுளின் மகன் தானே. இங்கிருந்து கீழே குதித்தால் கூட உமக்கு ஒன்றும் நேராதே. குதிக்க வேண்டியது தானே ?’

‘நான் ஏன் குதிக்க வேண்டும் ? அதன் அவசியம் என்ன ?’

‘நீர் கடவுளின் மகன். நீர் குதித்தால் தேவ தூதர்கள் வந்து உமது கால் தரையில் படும் முன் தங்கள் கைகளினால் தாங்கிக் கொள்வார்களே. இது மறை நூலில் கூட எழுதப்பட்டிருக்கிறது. உமக்குத் தெரியாமல் இருக்காதே’

‘உன் கடவுளாகிய ஆண்டவரைச் சோதியாதே என்று கூட எழுதியிருக்கிறதே. சோதனைப் பேயே மறைந்து போ’ இயேசு இரண்டாவது சோதனையையும் கடந்தார்.

அதன்பிறகு இயேசு மலையுச்சிக்குச் சென்றார். சுற்றிலும் பார்த்தார். இயற்கை மிகவும் அழகாக விரிந்து பரந்து கிடந்தது. சொகுசான மாட மாளிகைகள் அவருடைய கண்களுக்குத் தெரிந்தன. அவருக்குள் ஆசைப் பேய் மெல்ல மெல்ல எட்டிப் பார்த்தது.

‘ஏன் நீ கடவுளுக்கான பணிகளைச் செய்து உன் வாழ்க்கையை வீணடிக்க வேண்டும் ? பேசாமல் இந்த வளங்களையெல்லாம் அனுபவிக்கும் ஒரு பெரிய தலைவனாக மாறிவிடலாமே ? அல்லது அரசனாகி விடலாமே. எல்லா வளங்களும் உனக்கே. நீ நினைத்தால் இதெல்லாம் முடியும்’

‘கடவுளின் பணியே சிறந்தது’

‘எப்படி சொல்கிறாய் ? எத்தனையோ இறைவாக்கினர்கள் வந்தும் திருந்தாத மக்களா நீ சொல்லித் திருந்தப் போகிறார்கள். பேசாமல் கடவுள், போதனை இதையெல்லாம் விட்டு விட்டு ஆசையை அணைத்துக் கொள். மகிழ்ச்சியாக வாழ்’ சாத்தான் சொன்னான்.

‘போ.. அப்பாலே சாத்தானே. என்னைச் சோதிக்காதே. கடவுளை மட்டுமே வணங்கி அவரை மட்டுமே பணிந்திரு என்று சொல்லியிருக்கும் கட்டளைப்படிதான் வாழப் போகிறேன்’ இயேசு உறுதியாய் இருந்தார்.

உறுதியாய் இருக்கும் மனதை எந்த தீய எண்ணங்களும் திருடிக் கொள்வதில்லையே. இயேசுவும் மிகவும் உறுதியாக இருந்தார். தான் செய்யவேண்டிய பணிகளைத் தெளிவாகத் தெரிந்து வைத்திருந்தார். தன்னுடைய மனதைத் தன்னுடைய கட்டுப் பாட்டில் வைத்திருக்கும் உறுதியும் கொண்டிருந்தார்.

சோதனைகள் இயேசுவின் மனதை விட்டு அகன்றன. இயேசு தெளிவடைந்தார். பணிவாழ்வுக்கான பக்குவத்தைப் பெற்றார். ஆசைகளையும், சோதனைகளையும் தாண்டி தன்னால் மக்கள் பணி செய்யமுடியும் என்பதை உறுதிப்படுத்திக் கொண்டார்.

Posted in Life of JESUS

இயேசு வரலாறு 8 : முதல் சில சீடர்களை அழைத்தல்

Image result for Jesus calling disciples

இயேசுவும் தன்னுடன் இணைந்து கொண்டபின் யோவான் அதிக உற்சாகத்துடன் மக்களுக்குப் போதிக்கத் துவங்கினார். அவர் யோர்தான் நதியில் நின்றுகொண்டு மக்களுக்கு திருமுழுக்கு வழங்கிக் கொண்டிருந்தார். அவரைப் பிடிக்க அரசு உளவாளிகளை அனுப்பியிருந்தது. ஆனாலும் அவர் துணிச்சலைக் கைவிடவில்லை. தீயவர்களை நோக்கிய எச்சரிக்கையையும் கைவிடவில்லை. அவர் தன்னிடம் வரும் சீடர்களிடம் எல்லாம் ‘இயேசுவே உண்மையான கடவுளின் மகன். அவருடைய வழியில் செல்லுங்கள்’ என்று பகிரங்கமாக அறிவிக்கத் துவங்கினார்.

இயேசு அப்போதுதான் நாற்பது நாள் செபத்தை முடித்துக் கொண்டும், சோதனைகளை முறித்துக் கொண்டும் வெளிவந்திருந்தார். யோவானுடைய போதனையும், அவருடைய பணியும் எப்படி இருக்கிறது என்பதைப் பார்க்கும் ஆர்வத்தில் அவர் யோர்தான் நதிக்கரை ஓரமாக நடந்து கொண்டிருந்தார்.

இயேசுவைக் கண்ட யோவான், ‘இதோ போகிறாரே. இவர்தான் கடவுளின் ஆட்டுக் குட்டி. வானத்திலிருந்து கடவுளின் ஆவி அவர் மேல் இறங்குவதைக் கண்டோமே’ என்று மக்களிடம் உரக்கச் சொன்னார். மக்கள் அனைவரும் இயேசு நடந்து கொண்டிருந்த திசையைப் பார்த்தார்கள். இயேசு தொடர்ந்து நடந்து கொண்டிருந்தார்.

அந்திரேயா, யோவான் என்ற இரு மீனவர்கள் திருமுழுக்கு யோவானிடம் சீடர்களாகச் சேரவேண்டும் என்னும் ஆசையில் யோர்தான் நதிக்கரையிலேயே காத்திருந்தார்கள். அவர்கள் தங்கள் வாழ்வின் கஷ்டங்களிலிருந்து தங்களுக்கு விடுதலை தர வந்த மீட்பராக திருமுழுக்கு கொடுத்துக் கொண்டிருந்த யோவானைப் பார்த்தார்கள்.

யோவான் அவர்களுடைய சிந்தனையையும், எண்ணத்தையும் அறிந்தார். அவர்களிடம், ‘நீங்கள் பின் செல்ல வேண்டியது என்னையல்ல. நீங்கள் தேடும் மீட்பர் நான் அல்ல. நான் மீட்பருக்கான பாதையைச் செம்மைப்படுத்துபவன் அவ்வளவே. செல்லுங்கள். இயேசுவைப் பின் தொடருங்கள்’ என்று அனுப்பி வைத்தார். அவர்களும் யோவானுடைய வார்த்தைகளின் படி இயேசுவைப் பின் தொடர்ந்தார்கள்.

அவர்களும் இயேசுவைப் பின் தொடர்ந்து அவர்களுக்குப் பின்னால் சென்றார்கள். இயேசு நடந்து கொண்டே இருந்தார். அவர்கள் இருவரும் விடாமல் அவரைப் பின் தொடர்ந்து கொண்டே இருந்தார்கள். இயேசு நின்றார். திரும்பி அவர்களைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தார். ,

‘ ஏன் ? எதையேனும் தேடி நடக்கிறீர்களா ?’

‘நாங்கள் யோவான் தான் மீட்பர் என்று நினைத்து அவரிடம் சீடர்களாகும் ஆசையில் வந்தோம். அவரோ நீர் தான் உண்மையான கடவுளின் மகன் என்று சொல்லி எங்களை அனுப்பினார். நாங்கள் உம்முடைய சீடர்களாக விரும்புகிறோம். எங்களுடைய மனதில் வலிகளும், கேள்விகளும், இயலாமைகளும் நிறைந்து கிடக்கின்றன. உம்முடைய வருகை தான் எங்களைச் சீர் செய்ய வேண்டும்’ அவர்கள் சொன்னார்கள்.

‘என்னைப் பின் தொடர்ந்து என் சீடர்களாக வருவது அவ்வளவு எளிதல்ல..’ இயேசு சொன்னார்.

‘என்ன கடினமானாலும் அதை நாங்கள் தாங்கிக் கொள்ளத் தயாராக இருக்கிறோம். எத்தனை நேரமானாலும் உம்முடன் செலவிடத் தயாராக இருக்கிறோம்’ அவர்கள் சொல்ல இயேசு மீண்டும் புன்னகைத்தார்

‘என்னுடைய பணிக்கு வருபவன், நேரத்தையல்ல வாழ்க்கையையே தரவேண்டும். தன்னுடைய குடும்பத்தின் மீதான பற்றுதலை முற்றிலுமாக விட்டு விட்டு நற்செய்தியை எங்கும் அறிவிக்க வேண்டும். மக்கள் பணியில் ஈடுபடுகையில் எந்தவிதமான சுயநல எண்ணங்களோ, உறவினர்களின் சிந்தனைகளோ எழக் கூடாது. நீங்கள் ஆர்வத்தினால் வந்திருக்கிறீர்கள் என்று நினைக்கிறேன். ஆனால், மறுபரிசீலனை செய்யுங்கள். இது இலகுவான பணி அல்ல. இது விரும்பிச் சுமக்கும் பாரம்.’ இயேசு சொன்னார்.

‘நாங்கள் ஆர்வ மிகுதியால் வந்தவர்கள் அல்ல. ஒரு மீட்பரைக் காலம் காலமாய் எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்தவர்கள். நாங்கள் உம்முடனே வருவோம். நீர் எங்கே தங்கியிருக்கிறீர் என்பதைச் சொல்லுங்கள்.’ அவர்கள் சொன்னார்கள்.

இயேசு அவர்களின் கண்களை உற்றுப் பார்த்தார். அவர்களுடைய பார்வையில் மிளிர்ந்த உறுதியைக் கண்டார். ‘ வந்து பாருங்கள் ‘ என்று ஒற்றை வரியில் பதிலளித்து விட்டு அமைதியாய் நடந்தார். அவர்கள் அவரைப் பின் தொடர்ந்து சென்று இயேசு தங்கியிருந்த இடத்துக்கு வந்தார்கள். இயேசு இப்போது தன்னுடைய குடும்பத்தை விட்டு விட்டு தனியே தங்கியிருந்தார். இயேசுவுடன் வந்த இருவரும் அவருடன் அமர்ந்து பேசத் துவங்கினார்கள். இயேசு அவர்களுக்கு தன்னுடைய சிந்தனைகளையும், இறையரசின் தன்மைகளையும், நேர்மையான வழிமுறைகளையும் போதித்தார். போதனை நீண்டு கொண்டே இருந்தது. இயேசுவின் போதனைகளில் இருந்த உறுதியும், கேள்விகளை எதிர்கொள்ளும் அறிவும், தீர்க்கமான சிந்தனைகளும், இழையோடிய மனித நேயமும் அவர்களைக் கட்டிப் போட்டன. அவர்கள் இயேசுவை என்றும் பிரியப்போவதில்லை என்று முடிவெடுத்தார்கள்.

‘போதகரே.. நீர் தான் உண்மையான இறைவாக்கினர். இனிமேல் நாங்கள் உம்மை விட்டுப் பிரியப் போவதில்லை. எப்போதும் உம்முடன் தான் இருப்போம்’ என்றார்கள். அந்திரேயா, யோவான் என்னும் அந்த இருவரும் இயேசுவின் முதல் இரு சீடர்களானார்கள்.

தாங்கள் அறிந்த இயேசுவைப்பற்றி தங்கள் சகோதரர்களும் அறிந்து கொள்ளவேண்டும் என்று அவர்கள் இருவரும் ஆசைப்பட்டார்கள். அந்திரேயா தன்னுடைய சகோதரன் சீமோனைச் சந்திக்க ஓடினார். இந்த ஆச்சரியச் செய்தியைப் பரிமாறிக் கொள்ளும் அவசரம் அவரிடம் தெரிந்தது.

‘சகோதரனே… மெசியாவைக் கண்டோம்.. மீட்பரைக் கண்டோம்’ அவருடைய குரலில் உற்சாகம் பீறிட்டது.

சீமோன் ஆர்வம் காட்டவில்லை.’ நீங்கள் இப்படித்தான் அடிக்கடி சொல்லிக் கொண்டு திரிகிறீர்கள். இப்போது திருமுழுக்கு யோவானின் பின்னால் அலைகிறீர்கள். அப்படித்தானே ?’

‘இல்லை. அவர் மீட்பர் இல்லை. இது வேறு ஒரு நபர்’

‘ஓ.. அவரையும் விட்டு விட்டீர்களா ? இப்போது யார் புதிதாய் ?’ சீமோன் சிரித்துக் கொண்டே கேட்டார்.

‘சிரிக்கவேண்டாம் சகோதரனே… உண்மையைத் தான் சொல்கிறேன். நாம் காலங் காலமாக எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோமே ஒரு மெசியா ! ஒரு மீட்பர் ! அவரைத் தான் கண்டோம். கடந்த சில நாட்களாக அவருடன் தான் பேசிக்கொண்டிருக்கிறோம். அவரை முழுமையாக அடையாளம் கண்டு கொண்டோம். இனிமேல் சந்தேகமே இல்லை. இது மீட்பர் தான். அவருடைய போதனைகளையும், பதில்களையும் வந்து கேட்டுப் பார் உனக்கே தெரியும்’

‘உளறாதீர்கள். பலர் வந்து இப்படியெல்லாம் பேசி உங்களை ஏமாற்றுவார்கள். எச்சரிக்கையாய் இருங்கள்’ சீமோன் சொன்னார்.

‘இல்லை… இல்லை.. இவர் அப்படியல்ல. எத்தனையோ பேர் பேசினார்கள். எத்தனையோ போதகர்கள் வந்தார்கள். ஏன் யோவான் கூட திருமுழுக்கு கொடுத்து வருகிறார். அவர்களில் யாரையாவது நான் மெசியா என்று சொல்லியிருக்கிறேனா ? போதகர்கள் என்று தானே சொல்லியிருக்கிறேன் ? இவர் உண்மையிலேயே மெசியாதான். வந்து பார்’ அந்திரேயா சகோதரனை சம்மதிக்க வைத்தார்.

சகோதரனின் ஆர்வத்தைக் கண்ட சீமோனுக்கும் இயேசுவைப் பார்க்கவேண்டும் என்னும் எண்ணம் வந்தது. அவர் இயேசுவிடம் வந்தார். இயேசுவைக் கண்ட சீமோன் ஒரு வினாடி திகைத்தார். இயேசுவின் சாந்தமான முகமும், அவருடைய தீர்க்கமான பார்வையும் அவரைக் கட்டிப் போட்டன. இயேசுவும் சீமோனை உற்றுப் பார்த்தார்.

‘சீமோனே. உன் பெயர் இனிமேல் கேபா ! கேபா என்றால் பாறை என்பது பொருள். நீ பாறையைப் போன்று வலிமையானவன். ‘ என்றார். சீமோன் திகைத்தார். இயேசுவின் வித்தியாசமான அணுகுமுறையும், வரவேற்பும் அவரை வசீகரித்தன. அந்த நிமிடத்திலேயே இயேசுவின் சீடரானார். அவர்கள் ஒரு குழுவானார்கள்.

மறுநாள் அவர்கள் அனைவரும் கலிலேயா செல்லவேண்டும் என்று முடிவெடுத்து பயணத்தைத் துவங்கினார்கள். வழியில் பிலிப்பு என்பவரைக் கண்டார். அவர் கப்பர்நாகூமில் பிறந்து தன்னுடைய பெரும்பாலான காலத்தை பெத்சாய்தாவில் செலவிட்டவர். அவரைக் கண்டதும் தன்னுடைய சீடனாகும் தகுதி அவருக்கு இருப்பதை அறிந்த இயேசு அவரைப் பார்த்து ‘என்னைப் பின் தொடர்ந்து வா’ என்றார். பிலிப்பு ஏதும் பேசாமல் அவரைப் பின் தொடர்ந்தார்.

இயேசுவின் வார்த்தைகள் பிலிப்புவையும் கட்டிப் போட்டன. அவரும் இயேசுவின் சீடரானார். இயேசுவின் போதனைகளை ஊரெங்கும் பரப்பவேண்டும் என்று உறுதியும் கொண்டார். அவருக்கு தன்னுடைய நண்பர் நத்தனியேலின் நினைவு வந்தது. நத்தனியேலும் மீட்பரை எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்தவர். பிலிப்பு பலமைல்கள் தொலைவில் இருந்த தன்னுடைய நண்பர் நத்தானியேலைக் காண விரைந்தார். நத்தனியேல் ஒரு அத்திமரத்தின் அடியில் படுத்து வானத்தை வெறித்துக் கொண்டிருந்தார்.

‘நத்தனியேல், ஒரு ஆனந்தமான செய்தி. நாங்கள் ஒரு மிகச் சிறந்த போதகரைக் கண்டோம். அவர் ஒருவேளை மீட்பராக இருக்கலாம். நம்முடைய சட்டநூல்கள் சொன்ன மெசியாவாக இருக்கலாம். இந்த செய்தியைக் கேட்டு சந்தோசப் படுவாய் என்று எனக்குத் தெரியும் அதனால் தான் உன்னைத் தேடி ஓடி வந்தேன். ‘ பிலிப்பு சொன்னதைக் கேட்ட நத்தனியேல் சட்டென்று எழுந்தார். அவருடைய கண்கள் மின்னின.

‘மெசியாவா ? மிகச்சிறந்த போதகரா ? எங்கே கண்டீர்கள் ? எங்கிருந்து வந்திருக்கிறார் ? சொல்.. சொல்’ நத்தனியேல் அவசரமானார்.

‘அவர் நாசரேத்தில் இருக்கிறார். மரியா, யோசேப்பு என்பவரின் மகன் தான் அவர்’ பிலிப்பு சொன்னதும் நத்தனியேல் பின்வாங்கினார். அவருடைய கண்களில் மின்னிக் கொண்டிருந்த வெளிச்சம் அணைந்தது.

‘நாசரேத்தா ? அங்கிருந்து நல்லது எதுவும் தோன்றாது. நீர் சொல்வது உண்மையாய் இருக்க வாய்ப்பில்லை’ நத்தனியேல் சுருதி குறைத்துத் தயங்கினார்.

‘வந்து பாரும். புரிந்து கொள்வீர்.. சந்தேகப் பட வேண்டாம். வந்து பார்த்து அவர் நல்ல போதகரில்லை என்று தோன்றினால் திரும்பி விடு ‘ பிலிப்புவின் குரலில் இருந்த உறுதி நத்தனியேலை இயேசுவிடம் அழைத்து வந்தது.

‘வா. நத்தனியேல். நீ உண்மையிலேயே நல்ல தூய்மையானவன். கபடமற்ற இஸ்ரயேலன்’ இயேசு அவரைப் பார்த்துச் சொன்னார்.

நத்தனியேல் நெற்றி சுருக்கினார். ‘என்னைப்பற்றி உங்களுக்கு எப்படித் தெரியும் ? பிலிப்பு சொன்னாரா ?’

‘பிலிப்பு உன்னைக் கூப்பிடும் முன், நீ அத்திமரத்தின் அடிவாரத்தில் இருந்தபோதே நான் உன்னைக் கண்டேன்’ இயேசு புன்னகையுடன் சொன்னார்.

நத்தனியேல் வியந்தார். தான் பல மைல் தொலைவில் ஒரு அத்தி மரத்தின் கீழே இருந்ததை இவர் எப்படிக் கண்டார் ? அப்படியானால் இவர் உண்மையிலேயே பெரியவர் தான் நத்தனியேல் வியந்தார்.

இயேசு மீண்டும் புன்னகைத்தார். ‘ உன்னை அத்திமரத்தின் அடியில் பார்த்தேன் என்று சொன்னதற்கா வியப்படைகிறாய். நீ காணப் போகும் அதிசயங்கள் ஏராளம் உள்ளன. ஏன் வானம் திறப்பதையும், கடவுளின் தூதர்கள் இறங்கி என் மீது வருவதையும் கூட நீ காண்பாய்’

இயேசு சொன்னதைக் கேட்ட நத்தனியேல் அந்நேரமே இயேசுவின் சீடரானார்.

Posted in Life of JESUS

இயேசு வரலாறு 9 : கானாவூரில் திருமணம்; அதிசயத்தின் ஆரம்பம்

Image result for Wedding in Cana

இயேசு தன்னுடைய புதிய ஐந்து நண்பர்களையும் அழைத்துக் கொண்டு நாசரேத்தில் இருந்த தன் வீட்டுக்குத் திரும்பினார். இயேசுவையும் அவருடைய புதிய நண்பர்களையும் கண்ட மரியா அவர்களை ஆனந்தத்துடன் வரவேற்று உபசரித்தாள். மகனை நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு பார்க்கும் ஆனந்தம் அவளுடைய கண்களில் மின்னியது.

‘என்னுடைய தோழியின் மகளுக்குத் திருமணம். அந்த விழாவுக்குச் செல்ல இருக்கிறேன். நீயும் உன் நண்பர்களும் வந்தால் நன்றாக இருக்கும்’ இயேசுவின் தாய் விண்ணப்பித்தாள். இயேசு மறுக்கவில்லை. தன்னுடைய நண்பர்களையும் அழைத்துக் கொண்டு அன்னையுடன் திருமண விழாவுக்குப் புறப்பட்டார்.

திருமணம் கலிலேயாவிலுள்ள கானா என்னும் கிராமத்தில் இருந்தது. அது தான் நத்தனியேலின் கிராமம். அவர்கள் அனைவரும் நாசரேத்திலிருந்து ஐந்து மைல் தொலைவில் இருந்த கானாவை நோக்கி நடந்தார்கள். இயேசு பொதுவாக இப்படிப்பட்ட விழாக்களில் கலந்து கொள்ள ஆர்வம் காட்டுவதில்லை. அவருக்கு சிந்திப்பதிலும், மக்களுடன் உரையாடுவதிலும், செபிப்பதிலும் மட்டுமே ஆர்வம் இருந்தது. ஆனாலும் தாயின் சொல்லை அவர் தட்டுவதில்லை. தாயின் விண்ணப்பத்தை நிராகரிப்பதும் இல்லை. பன்னிரண்டாவது வயதில் எருசலேம் தேவாலயத்தில் மறைநூல் வல்லுநர்களுடன் ஆர்வமுடன் உரையாடிக் கொண்டிருந்தபோதே அன்னையின் கவலை கண்டு எல்லாவற்றையும் விட்டு விட்டு அன்னையோடு திரும்பியவர் அவர். எனவே திருமணத்துக்கு வர அன்னை அழைத்தபோதும் அதை மறுக்கவில்லை.

திருமணம் வெகு விமரிசையாக நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தது. மக்கள் ஆடலும் பாடலுமாக திருமண அரங்கையே விழா மேடையாக்கிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

அன்றைய நாட்களில் திருமண விழாக்களில் முக்கிய இடம் பிடிப்பது திராட்சை இரசம். அவரவர் வசதிக்கும், அந்தஸ்துக்கும் ஏற்ப நல்ல திராட்சை ரசத்தை வழங்குவது வழக்கம். இந்த திருமண விழாவிலும் சுவையான திராட்சை இரசம் பரிமாறப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. மக்கள் ஆர்வமாய் அதை சுவைத்து மகிழ்ந்து இசை நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொண்டிருந்தார்கள்.

திடீரென திருமண அரங்கில் சிறு சலசலப்பு.

‘இங்கே.. கொஞ்சம் திராட்சை இரசம் கொண்டு வாருங்கள்…’

‘திராட்சை இரசம் கேட்டேனே கிடைக்கவில்லையே’

ஆங்காங்கே குரல்கள் மெலிதாக எழ ஆரம்பித்தன. வீட்டின் பின் புறத்திலோ பணியாளர்கள் திகைத்துப் போய் கைகளைப் பிசைந்து கொண்டு நின்றிருந்தார்கள்.

பணியாளர்கள் நிற்கும் நிலமையைப் பார்த்த இயேசுவின் தாய்க்கு ஏதோ பிரச்சினை என்பது புரிந்தது. ஆனால் என்ன பிரச்சினை என்பது சரியாக விளங்கவில்லை. எனவே அவர் அவர்களிடம் சென்று
‘என்ன பிரச்சினை ? மக்கள் திராட்சை இரசம் கேட்கிறார்கள். நீங்கள் பரிமாறவில்லையே ! செல்லுங்கள். விருந்தினர்களை உபசரியுங்கள்’ என்றார்.

‘அம்மா. அதில் தான் பிரச்சினையே. எங்களுக்கு என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை’

‘ஏன் என்னாச்சு ?’

‘அம்மா. திராட்சை இரசம் தீர்ந்து விட்டது !’

‘என்ன திராட்சை இரசம் தீர்ந்து விட்டதா ? திருமண விழா இன்னும் முடியவில்லையே. இரசம் மிகவும் குறைவாகத் தான் இருந்ததா ?’ மரியாளின் குரலில் அதிர்ச்சி தெரிந்தது.

‘இல்லை அம்மா. தேவையான அளவு இரசம் இருந்தது. ஆனால் ஆடலும், பாடலும் இருப்பதால் மக்கள் அதிகமாக திராட்சை இரசம் அருந்துகிறார்கள். அதனால் தான் நாங்கள் எதிர்பார்த்ததுக்கு மாறாக இரசம் தீர்ந்து விட்டது. எஜமானருக்கு என்ன பதில் சொல்வதென்றே தெரியவில்லை.’ பணியாளர்கள் குரல் தடுமாறியது.

‘இப்போது என்ன செய்வது ?’ மரியா கவலையுடன் கேட்டாள்.

‘அது தானம்மா எங்களுக்கும் புரியவில்லை. எங்கள் மானம் போய்விடும் போலிருக்கிறது. இப்போது திடீரென சென்று இரசம் வாங்கி வரவும் முடியாது. நாங்கள் வாங்கி வரும் முன் விழா முடிந்து விடும். அவமானமும் நிச்சயம். ‘ பணியாளனின் கண்களில் கண்ணீர்.

அதற்குள் திருமண அரங்கில் பலரும் திராட்சை இரசம் கேட்கத் துவங்கிவிட்டார்கள். எங்கும் குரல்கள் ஒலிக்க, பணியாளர்களின் பதட்டம் அதிகரித்துக் கொண்டே வந்தது.

இவர்களுக்கு எப்படியாவது உதவவேண்டும் என்று மரியா முடிவெடுத்தார். தன் மகன் கடவுளின் வல்லமைபெற்றவன் அவன் நினைத்தால் எது வேண்டுமானாலும் செய்ய முடியும் என்று அவர் நம்பினார். அவர் இயேசுவை அழைத்தார்.

‘அம்மா அழைத்தீர்களா’ இயேசு அமைதியாய்க் கேட்டார்.

‘ஆம்.. மகனே. திருமண விழாவில் ஒரு குறை’. இயேசு தாயின் முகத்தைப் பார்த்தார்.

‘இரசம் தீர்ந்து விட்டது.’

‘அம்மா.. இப்போது இந்த திருமண வீட்டில் ஏதேனும் அதிசயம் செய்து ஆரம்பித்து வைத்தால் அது விடிவதற்குள் ஊரெங்கும் பரவி விடும். அதன்பின் என்னால் சுதந்திரமாக உலவ முடியாது. என்னுடைய பணியை நான் உடனே ஆரம்பித்தாக வேண்டிய கட்டாயம் வந்து விடும். எனக்கு போதகர், மீட்பர் என்னும் முத்திரை விழுந்து விடும். என்னால் தயாரிப்புப் பணியைத் தொடர முடியாது. நான் என்னுடைய பணியை ஆரம்பிக்கும் நாள் என்பது என்னுடைய மரணத்தை நோக்கிய பயணத்தைத் துவங்குவது போல. அம்மா. என்னுடைய நேரம் இன்னும் வரவில்லை ‘ இயேசு அன்னையின் காதுகளில் கிசுகிசுத்தார்.

‘இக்கட்டான நேரத்தில் உதவுதல் தான் முக்கியம். உன்னுடைய பணி இங்கேயே ஆரம்பிக்கட்டுமே’ மரியா மெல்லிய குரலில் சொன்னார். சொல்லிவிட்டு வேலையாட்களை அழைத்து,

‘வாருங்கள். உங்கள் குறைகளை நாங்கள் அறிகிறோம். இதோ இவர் சொல்வதையெல்லாம் நீங்கள் செய்யுங்கள்’. இயேசுவைக் சுட்டிக் காட்டி மரியா சொன்னாள். இயேசு புன்னகைத்தார். அன்னையின் பேச்சுக்கு மறு பேச்சு சொல்லவில்லை.

அவர்கள் இயேசுவை கேள்விப் பார்வை பார்த்தார்கள். இயேசுவின் கைகளில் ஒன்றும் இல்லை. விழாவில் திராட்சை இரசம் இல்லை. இவர்களுடைய வீடும் அருகில் இல்லை. இவர் எப்படி உதவ முடியும் என்ற கேள்வியே அனைவரின் பார்வையிலும். ஆனாலும் ஏதேனும் வழியில் திராட்சை இரசம் கிடைக்குமெனில் அதை விடப் பெரிய சந்தோசம் ஏது ? பணியாளர்கள் இயேசுவின் முகம் பார்த்து நின்றார்கள்.

இயேசு சுற்றுமுற்றும் பார்த்தார். அங்கே ஆறு கற்சாடிகள் இருந்தன.

‘இதென்ன சாடிகள் ?’ இயேசு கேட்டார்.

‘தூய்மைச் சடங்குகளுக்காக இதை இங்கே வைத்திருக்கிறோம். இப்போது இவற்றில் ஒன்றும் இல்லை’ பணியாளர்கள் சொன்னார்கள்.

‘இதில் எத்தனை குடம் தண்ணீர் பிடிக்கும் ?’

‘ஒவ்வொன்றிலும் இரண்டு மூன்று குடம் தண்ணீர் கொள்ளும்’

‘சரி. இந்த ஆறு கற்சாடிகளிலும் தண்ணீர் நிறையுங்கள்’ இயேசு சொல்ல, பணியாளர்களுக்கு மீண்டும் குழப்பம். ஆனாலும் ‘இவர் சொல்வதையெல்லாம் செய்யுங்கள்’ என்று மரியா சொல்லியிருந்தாரே. பணியாளர்கள் அவ்வாறே செய்தனர். மிக விரைவாக ஆறு கற்சாடிகளிலும் தண்ணீர் நிறைத்தார்கள்.

இயேசு சிறிது நேரம் கண்களை மூடி செபித்தார். பின் கைகளை நீட்டி அந்த சாடிகளை ஆசீர்வதித்தார்.

‘சரி.. இப்போது இதைக் கொண்டு பந்தி மேற்பார்வையாளனிடம் கொடுங்கள்’ இயேசு சொன்னார்.

‘என்ன சொல்கிறீர்கள் ? எங்களுக்குத் தண்ணீருக்குத் தட்டுப் பாடு வரவில்லை. திராட்சை இரசம் தான் தீர்ந்து விட்டது. ‘ பணியாளர்கள் குரலில் எரிச்சலும் வெறுப்பும் வெளிப்பட்டது.

‘அதுதான் இதோ ஆறு கற்சாடிகளில் இருக்கிறதே.’ இயேசு புன்னகைத்தார்.

‘இதுவா… இந்தத் தண்ணீரா ? என்ன விளையாடுகிறீர்களா ? எங்கள் வேதனை உங்களுக்கு விளையாட்டாய் தெரிகிறதா ? ‘ கற்சாடியிலிருந்த தண்ணீரைக் கைகளில் அள்ளியபடி கேட்டான் பணியாளன்.

‘தண்ணீரா இது ?’ இயேசு கேட்டார்.

பணியாளன் கைகளைப் பார்த்தான். அவனுடைய விரல்களில் இடையே திராட்சை இரசம் வழிந்து கொண்டிருந்தது !. திகைத்தான். உள்ளுக்குள் நடுங்கினான். இமைகளை மூடவும் மறந்து வியந்து நின்றான்.

‘இதை மொண்டு பந்தி மேற்பார்வையாளனிடம் கொண்டு செல்’ இயேசு சொல்ல, மறு பேச்சு எதையும் பேசாமல் பணியாளன் விரைந்தான்.

‘ஐயா… இ…இதோ திராட்சை இரசம்’

‘தி….திராட்சை இரசமா ? அது தான் தீர்ந்து விட்டதே. எங்கிருந்து கிடைத்தது இது ?’ ஆச்சரியத்துடன் கிசு கிசுப்பாய்க் கேட்டுக் கொண்டே பந்தி மேற்பார்வையாளன் அந்த திராட்சை இரசத்தைச் சுவைத்தான். சுவையில் சொக்கினான்.

‘ஆஹா… அருமையான இரசம்… அருமையான இரசம். எங்கே போய் வாங்கினீர்கள் ? எங்கிருந்து கிடைத்தது ? ‘

‘தண்ணீரிலிருந்து’

‘தண்ணீரிலிருந்தா ? என்ன சொல்கிறாய் ?’ மேற்பார்வையாளர் குழம்பினார்.

‘ஆம். இயேசு என்றொருவர் விருந்துக்கு வந்திருக்கிறார். அவர் தான் தண்ணீரை திராட்சை இரசமாக்கிக் கொடுத்தார்’ பணியாளன் சொல்லிவிட்டு நகர, மேற்பார்வையாளன் மெய்மறந்து நின்றான்.

திராட்சை இரசம் மீண்டும் திருமணப் பந்திக்கு வந்தது.

‘குடியுங்கள் ஐயா… நல்ல திராட்சை இரசம்’ விருந்தினர்களுக்கு இரசம் போதும் போதுமென்னும் அளவுக்குப் பரிமாறப்பட்டது.

‘இதென்ன ? இந்த திராட்சை இரசம் இவ்வளவு சுவையாய் இருக்கிறது ‘

‘ஆஹா… இதுவல்லவா திராட்சை இரசம். திருமணம் வெகு சிறப்பு !’

‘எல்லோரும் நல்ல ரசத்தை முதலில் பரிமாறிவிட்டு, கடைசியில் மோசமானதைப் பரிமாறுவார்கள். ஆனால் இங்கே, இவர்கள் நல்ல இரசத்தைக் கடைசி வரை வைத்திருக்கிறார்கள் பார்த்தாயா ?’

திருமண மண்டபம் களைகட்டியது. அனைவரும் மகிழ்ந்தார்கள்.

இயேசு அமைதியாய் நின்றார். அவருடைய மனதுக்குள் பணிவாழ்வைப்பற்றியும் தான் செய்ய வேண்டிய பணிகளைப் பற்றியும் சிந்தனைகள் சுற்றிக் கொண்டிருந்தன. விழா கலகலப்பாய் நடக்க, இயேசு தன்னுடைய சீடர்களையும் அழைத்துக் கொண்டு நாசரேத் திரும்பினார்.