Posted in Articles, Miracles of JESUS

இயேசு செய்த புதுமைகள் 12 : பேய் பிடித்த இருவரை நலமாக்குதல்

Image result for two demon possessed man matthew

மத்தேயு 8 : 28..34, மாற் 5:2 – 20; லூக் 8:26 – 39

இயேசு அக்கரை சேர்ந்து கதரேனர் வாழ்ந்த பகுதிக்கு வந்தபோது, பேய் பிடித்த இருவர் கல்லறைகளிலிருந்து வெளியேறி அவருக்கு எதிரே வந்துகொண்டிருந்தனர். அவ்வழியே யாரும் போகமுடியாத அளவுக்கு அவர்கள் மிகவும் கொடியவர்களாய் இருந்தார்கள்.

அவர்கள், “இறை மகனே, உமக்கு இங்கு என்ன வேலை? குறித்த காலம் வரும்முன்னே எங்களை வதைக்கவா இங்கே வந்தீர்?” என்று கத்தினார்கள்.

அவர்களிடமிருந்து சற்றுத் தொலையில் பன்றிகள் பெருங் கூட்டமாய் மேய்ந்து கொண்டிருந்தன. பேய்கள் அவரிடம், “நீர் எங்களை ஓட்டுவதாயிருந்தால் அப்பன்றிக் கூட்டத்திற்குள் எங்களை அனுப்பும்” என்று வேண்டின.

அவர் அவற்றிடம், “போங்கள்” என்றார்.

அவை வெளியேறிப் பன்றிகளுக்குள் புகுந்தன. உடனே அக்கூட்டம் முழுவதும் செங்குத்துப் பாறையிலிருந்து கடலில் பாய்ந்து நீரில் வீழ்ந்து மடிந்தது.

பன்றிகளை மேய்த்துக் கொண்டிருந்தவர்கள் ஓடிப்போனார்கள். அவர்கள் நகருக்குள் சென்று, பேய் பிடித்தவர்களைப் பற்றிய செய்தியையும், நடந்த அனைத்தையுமே அறிவித்தார்கள்.

உடனே நகரினர் அனைவரும் இயேசுவுக்கு எதிர்கொண்டு வந்து, அவரைக் கண்டு தங்கள் பகுதியை விட்டு அகலுமாறு வேண்டிக்கொண்டனர்.

*

இயேசு படகில் பயணித்து கதரேனர் பகுதிக்கு வந்திருந்தார். படகில் வரும்போது தான் ஆக்ரோஷமாய் அடித்த காற்றையும், புயலையும் கடிந்து அடக்கியிருந்தார். இயேசுவின் பயணத்தைத் தடை செய்ய தீய ஆவி செய்த வேலையாகக் கூட அது இருக்கலாம். அதனால் தான் இயேசு காற்றையும், கடலையும் கடிந்து கொண்டிருக்கலாம்.

இப்போது இயேசு, கரையேறி நடந்து கொண்டிருக்கிறார். லேகியோன் எனும் பேய்கூட்டம் பிடித்திருந்த இரண்டு பேர் இயேசுவுக்கு எதிரே வருகின்றனர். இலேகியோன் என்பது ஆறாயிரம் வீரர்களைக் கொண்ட ரோம படை. நிராகரிக்கப்பட்டு, பரிதாபத்துக்கும் பயத்துக்கும் உரியவர்களாய் அவர்கள் கல்லறைகளில் சுற்றி வந்தனர். அவர்களை இயேசு நலமாக்குகிறார். அவர்களிடமிருந்த பேய்களை இரண்டாயிரம் பன்றிகளுக்கு இடையே அனுப்பினார். பன்றிகள் சரிவில் ஓடி தண்ணீரில் மூழ்கி இறந்து விட்டன.

நலமானவர் இயேசுவை பணிய, ஊர் மக்களோ பன்றிகள் போய்விட்டதே என பதறுகின்றனர். இயேசுவை அந்த இடத்தை விட்டு அகலுமாறு வேண்டுகின்றனர். இயேசுவும் விடைபெறுகிறார்.

*

இந்த பகுதி சில புரிதல்களையும், சிந்தனைகளையும், கேள்விகளையும் எழுப்புகிறது.

1.இயேசு படகில் ஏறி இந்தப் பகுதிக்கு வருகிறார். வந்து இறங்கிய அவர் இருவரை நலமாக்குகிறார். பின்னர் மக்களுடைய வேண்டுதலை ஏற்றுக் கொண்டு மீண்டும் படகேறி திரும்புகிறார். தன்னை வரவேற்காத இடங்களில் இயேசு தங்குவதில்லை. யாரையும் கட்டாயப்படுத்தும் நிலையை இயேசு எப்போதுமே எடுப்பதில்லை. அவர் பாதம் பட்டதும் நன்மை விளைகிறது, ஆனாலும் மக்கள் இயேசுவை நிராகரிக்கின்றனர்.

நமது வாழ்க்கையிலும் இயேசுவை நாம் அனுமதிக்காதவரை அவர் நமது வாழ்வில் செயலாற்றுவதில்லை. நமது ஆர்வத்திலும், அழைப்பிலும், அன்பிலுமே இறைமகனின் செயலாற்றல் நமது வாழ்வில் இருக்கும். நமது வாழ்க்கையை திரும்பிப் பார்ப்போம், நாம் இயேசுவை அழைக்கிறோமா ? அல்லது புறக்கணிக்கிறோமா ?

2. இயேசு அந்தப் பகுதிக்கு வந்தபோது பேய் பிடித்த இருவர் இயேசுவின் முன்னால் வருகின்றனர். இங்கே ஒரு முரண் முன்னிறுத்தப்படுகிறது. “இதயத்தில் இருக்க வேண்டிய இயேசு வெளியே நிற்கிறார், வெளியே இருக்க வேண்டிய சாத்தான் உள்ளே இருக்கிறான் !”. இந்த இடமாற்றம் தான் அந்த மனிதர்களுடைய வாழ்க்கையை புரட்டிப் போடுகிறது.

நமது வாழ்க்கையில் எதற்கு முன்னுரிமை கொடுக்கிறோம் என்பதை வைத்தே நமது வாழ்க்கை அமையும். இயேசுவை இதயத்தில் வைத்திருந்தால் நாம் இறைவனுக்கு உகந்த வாழ்க்கையை வாழ்வோம். இறைவனை மகிழ்விக்கும் செயல்களைச் செய்வோம். ஆன்மீகம் ஆழப்படும் காரியங்களில் கவனம் செலுத்துவோம். உலக சிந்தனைகளான பணம், பதவி, புகழ், உல்லாசம் போன்றவை நமது இதயத்தில் வேரூன்றினால் அவற்றுக்குத் தான் நாம் நீர்வார்ப்போம். அப்போது இயேசு வெளியேற்றப்படுவார்.யார் உள்ளே யார் வெளியே என்பதில் தெளிவாக இருப்போம்.

3. அந்த இருவரும் மிகவும் கொடியவர்களாக இருந்தார்கள். காரணம் அவர்களுக்குள் இருந்த தீய ஆவிகளின் வேலை. அவர்கள் பிறருக்கும், தனக்கும் ஊறு விளைவிப்பவர்களாக இருந்தனர். கற்களைக் கொண்டு தங்கள் உடலை தாங்களே கீறிக்கொள்ளும் நிலையில் இருந்தனர்.

நமக்குள் என்ன ஆவி இருக்கிறது என்பதே நமது வாழ்க்கையையும் தீர்மானிக்கும். நாம் பிறரோடு எப்படி உறவு கொள்கிறோம் என்பதையும் அதுவே தீர்மானிக்கும். நாம் பிறருக்கு கொடுமை செய்பவர்களாக இருக்கிறோமா ? கருணை செய்பவர்களாக இருக்கிறோமா ? நமது உடலை காயப்படுத்துகிறோமா ? அது இறைவனின் ஆலயம் என கௌரவப்படுத்துகிறோமா ? நமது செயல்களை, நமது சிந்தனைகளை, நமது கோபத்தை ஆராய்வோம். நமது வாழ்வில் இறைவனின் ஆளுமை இல்லையேல், அதை பெற்றுக் கொள்ள முடிவெடுப்போம்.

4. தீய ஆவி பிடித்திருந்தவர்கள் சமூகத்திலிருந்து தனிமைப்படுத்தப்படுகின்றனர். அவர்கள் மீது உண்மையான அன்பு செலுத்த ஆட்கள் இல்லை. குடும்பம், நண்பர்கள், சமூகம் என அனைத்து நிலைகளிலும் புறக்கணிக்கப்பட்டிருக்கின்றனர். அவர்களுடைய வாழ்க்கை கல்லறைகளோடு இருக்கிறது. கல்லறைகள் சாவின் அடையாளம். கல்லறைகளோடு வாழ்க்கை என்பது சாவான செயல்களோடு செய்கின்ற வாழ்க்கை.

நமது வாழ்விலும் நாம் சுயநலம், பெருமை, விரோதம் போன்ற தீய ஆவிகளை உள்ளத்தில் நிரப்பும் போது தனிமைப்படுத்தப்படுகிறோம். ஒருவகையில் நாமே நம்மைத் தனிமைப்படுத்திக் கொள்கிறோம். கூட்டத்தில் இருந்தாலும் தனிமையாய் இருப்போம். நமது வாழ்க்கை பிறருக்கு எந்த வகையிலும் பயன்படாததாய் இருக்கும். அத்தகைய வாழ்க்கையை விலக்கி, மற்றவரோடு இணைந்து வாழும் அன்பு வாழ்க்கையை வாழ்வோம். அதற்கான ஆவியையே இதயத்தில் இருத்துவோம்.

5. “இறை மகனே, உமக்கு இங்கு என்ன வேலை? குறித்த காலம் வரும்முன்னே எங்களை வதைக்கவா இங்கே வந்தீர்?” என பேய்கள் அவரிடம் பேசின. பேய்களுக்கு வாழ்க்கையின் முடிவும், அவர்களின் முடிவும் என்ன என்பது தெரியும். இறுதித் தீர்ப்பு நாளும் தெரியும். எனவே தான் அவை பதட்டமடைகின்றன. தங்கள் காலத்துக்கு முன்பே இறைமகன் தங்கள் முன்னே நிற்கிறாரே என அவை பதட்டமடைகின்றன.

பேய்களுக்குத் தெரிந்த நியாயத் தீர்ப்பு நாள் அவற்றை அச்சப்படுத்துகின்றன. ஆனால் அதே நியாயத் தீர்ப்பு நாளைக் குறித்து நமக்கும் தெரியும். ஆனால் அது நம்மை சலனப்படுத்துவதில்லை. காரணம் அதன் உண்மைத் தன்மையும், வீரியமும் நமக்குள் ஆழமாய்ப் பதியவில்லை. இயேசு இறைமகன் என்பதை சாத்தானே உரக்கச் சொல்லி சாட்சி பகர்வது முரண். ஆனால், அது நமது விசுவாச வாழ்க்கைக்கான சாவாலின் குரல் என்றும் எடுத்துக் கொள்ளலாம்.

6. சாத்தான் நம்மை முழுமையாய் ஆக்கிரமிக்கும். பேய் பிடித்த நபரின் செயல்களை பேய் தான் தீர்மானிக்கிறது. பேச்சுகளை பேய் தான் தீர்மானிக்கிறது. நடவடிக்கைகளை பேய் தான் தீர்மானிக்கிறது. முடிவுகளை பேய் தான் தீர்மானிக்கிறது. அந்த மனிதர்கள் அவர்களுடைய இயல்பை முழுமையாக இழந்து விட்டு பேயின் இயல்புக்காய் வாழத் தொடங்கி விடுகின்றனர்.

நமது வாழ்க்கையில் நமது உள்ளத்தில் என்னென்ன தீய ஆவிகள் இருக்கின்றன ? பணம், புகழ், பதவி, ஆடம்பரம், உல்லாசம், கேளிக்கை, சிற்றின்பம் என என்ன இருந்தாலும் அவை தான் நம்மை முழுமையாய் ஆக்கிரமிக்கும். நமது செயல்களும், பேச்சும், முடிவுகளும் அவற்றைத் திருப்திப்படுத்துவதாகவே இருக்கும். எனவே நமது உள்ளே அத்தகைய ஆவிகளை நிரப்பாமல் இருப்போம்.

7. இயேசு தருகின்ற விடுதலை முழுமையானது. உண்மையானது. பேய் பிடித்த இருவரும் ஒரே வினாடியில் பேய்கள் நீங்கப்பெற்று வாழ்க்கைக்குள் வந்தனர். அவர்களுடைய வாழ்க்கை முறை மாறியது. ஆடைகள் அணிந்து முழு மனிதராக மாறுகின்றனர். சாதாரண வாழ்க்கையிலிருந்து முழுமையான யூ டர்ன் அடித்து அவர்களுடைய வாழ்க்கை மாறுகிறது.

நமது வாழ்க்கையிலும், இதயத்தை ஆக்கிரமித்திருக்கும் இருட்டை இறைவனைக் கொண்டு விரட்டும் போது நமக்கு முழுமையான விடுதலை கிடைக்கிறது.விடுதலை கிடைத்த பின் நமது வாழ்க்கை முழுமையாய் இறைவன் விரும்பும் வாழ்க்கையாய் மாறிப் போகும். அதற்கு நாம் நமது மனதை மூடிக் கிடக்கும் மாயையான ஆசைகளை விட்டு விட்டு ஆண்டவரைப் பற்றிக் கொள்ளும் ஆர்வம் கொள்ள வேண்டும்.

8. ‘எங்களை பன்றிகளிடம் அனுப்பும்’ என தீய ஆவிகள் கத்தின. இயேசு அவற்றை பன்றிகளிடையே துரத்தினார். தீய ஆவிக்கு பன்றிகளே போதுமானதாய் இருக்கிறது. தூய ஆவிக்கு தான் இதயங்கள் தேவைப்படுகின்றன. தீய ஆவியை இயேசு விரட்டுகிறார், தூய ஆவியை இறைவன் அனுப்புகிறார். பிலேயாமிடம் கழுதையை, எலியாவிடம் காகத்தை இறைவன் அனுப்புகிறார்.

நமது வாழ்க்கையில் நாம் தூய ஆவியை வேண்டிப் பெற்றுக் கொள்ளாவிடில், தீய ஆவிகள் நம்மை அண்டிவந்து பற்றிக் கொள்ளும். பின்னர் இறைவனின் அருளினால் மட்டுமே அவை விடைபெறும். தீய ஆவிகள் அழிவதில்லை. அவை இடம் மாறி இடம் மாறி பயணித்துக் கொண்டே இருக்கும். நமது வாழ்க்கையில் நமது ஆசைகள், முதன்மைச் சிந்தனைகள் இவற்றைக் கவனிப்போம். அவை தூய ஆவியின் கனிகளாய் இருக்கின்றனவா ? இல்லை தீய ஆவியின் களைகளாக இருக்கின்றனவா ?

9. பேய்கள் பன்றிகளில் நுழைந்தபோது பன்றிகள் தண்ணீரில் பாய்ந்து இறந்து போயின. சுமார் இரண்டாயிரம் பன்றிகள். மிகப்பெரிய பொருளாதார இழப்பு. ஊரில் ஒதுக்கப்பட்ட இரண்டு பேர் நலமடைவதை விட பொருளாதாரமே அவர்களுக்கு முக்கியமானதாய் இருந்தது. மனித நேயத்தை விட, செல்வ நேசமே அதிகமாய் இருந்தது. எனவே அவர்கள் இயேசுவை அந்த இடத்தை விட்டு அகலுமாறு வேண்டினர். இவர் இங்கே இருந்தால் இன்னும் நிறைய பொருளாதார இழப்பு ஏற்படுமோ என பயந்தனர்.

நமது வாழ்க்கையிலும் இயேசு வந்தால் இழப்புகள் ஏற்படும் என அஞ்சுகிறோம். நமது ஆன்மீக வாழ்க்கை தெளிவடைந்து விடும் எனும் மகிழ்ச்சியை விட நமக்கு இழப்பு வருமோ எனும் அச்சமே அதிகமாய் இருக்கிறது. நமது புகழுக்கும், நமது பணத்துக்கும், நமது தொழிலுக்கும் இயேசுவால் நஷ்டம் வந்து விடுமோ என அஞ்சுகிறோம். அந்த பயமே இயேசுவை நாம் ஏற்றுக்கொள்ளாததன் காரணமாய் இருக்கலாம். அத்தகைய பயங்களை உதறுவதே முதல் தேவை.

10. சுகமடைந்தவர் இயேசுவிடம் வந்து, ‘நானும் உம்மோடு வருகிறேன்’ என்று சொல்ல, இயேசுவோ “உமது வீட்டிற்குப் போய் ஆண்டவர் உம்மீது இரக்கங் கொண்டு உமக்குச் செய்ததையெல்லாம் உம் உறவினருக்கு அறிவியும்” என்றார். நற்செய்தி அறிவித்தலின் பணி வீடுகளில் தொடங்க வேண்டும். அது பின்னர் விரிவடைய வேண்டும் என்பதே இயேசுவின் போதனை. எல்லா இடங்களிலும் இயேசு போதிக்க முடிவதில்லை, எனவே இயேசு அவருக்கான நபர்களை அனுப்புகிறார். பேய்கள் நீங்கிய அந்த மனிதர், ‘தெக்கபோலி’ முழுதும் நற்செய்தி அறிவித்தார். அதாவது பத்து நகர்களில் நற்செய்தியை அறிவித்தான். மக்கள் முன்னிலையில் ஒரு சாட்சியாய் வாழ்ந்தார்.

நமது பழைய வாழ்க்கை எப்படி இருந்தாலும், இயேசுவின் தூய்மையாக்கலுக்குப் பிறகு நாம் நற்செய்தி அறிவிப்பவர்களாக மாறுகிறோம். இல்லத்தில், உறவினரிடம் இந்த பணி தொடங்குகிறது. எப்போது யாருக்கு அழைப்பு வரும் என்பது தெரியாது. அழைக்கப்படும் அழைப்பில் நிலையாக இருக்க வேண்டும். இயேசுவோடு நடப்பது மட்டுமல்ல, இயேசுவைச் சுமந்து நடப்பதும் இறைவனின் அழைத்தலே !

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் இருத்துவோம்.

 

Posted in Articles, Miracles of JESUS

இயேசு செய்த புதுமைகள் 11 : யாயிர் மகள் குணமடைதல்

இயேசு செய்த புதுமைகள் 11 : யாயிர் மகள் குணமடைதல்

Image result for Jesus raises the daughter ofமத்தேயு 9:18, 19, 23..26
மார்க் 5 : 21..24; 35..43

இயேசு படகேறி, கடலைக் கடந்து மீண்டும் மறு கரையை அடைந்ததும் பெருந்திரளான மக்கள் அவரிடம் வந்து கூடினர். அவர் கடற்கரையில் இருந்தார். தொழுகைக் கூடத் தலைவர்களுள் ஒருவரான யாயிர் என்பவர் வந்து, அவரைக் கண்டு அவரது காலில் விழுந்து, “என் மகள் சாகுந்தறுவாயில் இருக்கிறாள். நீர் வந்து அவள்மீது உம் கைகளை வையும். அப்போது அவள் நலம் பெற்றுப் பிழைத்துக்கொள்வாள்” என்று அவரை வருந்தி வேண்டினார்.
இயேசுவும் அவருடன் சென்றார். பெருந்திரளான மக்கள் அவரை நெருக்கிக் கொண்டே பின்தொடர்ந்தனர்.

அவர் தொடர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, தொழுகைக் கூடத் தலைவருடைய வீட்டிலிருந்து ஆள்கள் வந்து, அவரிடம், “உம்முடைய மகள் இறந்துவிட்டாள். போதகரை ஏன் இன்னும் தொந்தரவு செய்கிறீர்?” என்றார்கள்.

அவர்கள் சொன்னது இயேசுவின் காதில் விழுந்ததும், அவர் தொழுகைக்கூடத் தலைவரிடம், “அஞ்சாதீர், நம்பிக்கையை மட்டும் விடாதீர்” என்று கூறினார். அவர் பேதுரு, யாக்கோபு, யாக்கோபின் சகோதரரான யோவான் ஆகியோரைத் தவிர வேறொருவரையும் தம்முடன் வரவிடவில்லை.

அவர்கள் தொழுகைக் கூடத் தலைவரின் வீட்டிற்குச் சென்றார்கள். அங்கே அமளியையும் மக்கள் அழுது ஓலமிட்டுப் புலம்புவதையும் இயேசு கண்டார். அவர் உள்ளே சென்று, “ஏன் இந்த அமளி? ஏன் இந்த அழுகை? சிறுமி இறக்கவில்லை, உறங்குகிறாள்” என்றார். அவர்கள் அவரைப் பார்த்து நகைத்தார்கள்.

ஆனால் அவர் அனைவரையும் வெளியேற்றியபின், சிறுமியின் தந்தையையும் தாயையும் தம்முடன் இருந்தவர்களையும் கூட்டிக் கொண்டு, அச்சிறுமி இருந்த இடத்திற்குச் சென்றார். சிறுமியின் கையைப் பிடித்து அவளிடம், “தலித்தா கூம்” என்றார். அதற்கு, “சிறுமி, உனக்குச் சொல்லுகிறேன், எழுந்திடு” என்பது பொருள். உடனே அச்சிறுமி எழுந்து நடந்தாள். அவள் பன்னிரண்டு வயது ஆனவள். மக்கள் பெரிதும் மலைத்துப்போய் மெய்ம்மறந்து நின்றார்கள். “இதை யாருக்கும் தெரிவிக்கக் கூடாது” என்று அவர் அவர்களுக்குக் கண்டிப்பாய்க் கட்டளையிட்டார்; அவளுக்கு உணவு கொடுக்கவும் சொன்னார்.

***

யாயீர் என்பவர் யூதர்களுடைய தொழுகைக் கூடம் ஒன்றின் தலைவர். அவருடைய மகள் சாகும் தருவாயில் இருந்தபோது அவர் இயேசுவைத் தேடி வருகிறார். பணம், செல்வாக்கு, மதம் எதுவும் கை கொடுக்காத சூழலில் அவர் வாழ்வளிக்கும் இறைவனைத் தேடி வருகிறார். இயேசு வரும் முன் அந்த சிறுமி இறந்து விடுகிறார். இயேசு இறந்து போன அந்த சிறுமிக்கு உயிர் கொடுக்கிறார்.

இந்த இறைவார்த்தைகள் நமக்கு பல்வேறு சிந்தனைகளை தருகின்றன.

Image result for Jesus pencil art1. தனது மகள் சாகும் தருவாயில் இருக்கும் போது யாயீர் சரியான முடிவை எடுக்கிறார். வாழ்வளிக்கும் இயேசுவைத் தேடி வருகிறார். மகள் எப்போதுவேண்டுமானாலும் இறக்கலாம் எனும் நிலை. அழுகின்ற தாய்க்கு ஆறுதலாய் இருக்க வேண்டுமே எனும் சிந்தனை ஒரு புறம் அழுத்த அவர் இயேசுவைத் தேடிச் செல்ல முடிவெடுக்கிறார்.

‘மரணத்துக்காகக் காத்திருக்காமல், வாழ்வைத் தேடிச் சென்றார்” யாயீர். நமது வாழ்க்கையிலும் பல்வேறு சூழல்கள் நம்மை எழவிடாமல் அழுத்திப் பிடிக்கின்றன. அப்போது நாம் என்ன செய்கிறோம் ?. வாழ்வளிக்கும் இறைவனைத் தேடிச் செல்கிறோமா ? இல்லை வீழ்ந்த இடத்திலேயே கிடக்கிறோமா என சிந்திப்போம். நமது வாழ்வில் பாவத்தினால் செத்துக்கொண்டிருப்பதை வெறுமனே வேடிக்கை பார்க்கிறோமா, பாவத்திலிருந்து மீட்பவரைத் தேடிச் செல்கிறோமா ?

Image result for Jesus pencil art2. யாயீர் என்பவர் தொழுகைக் கூடத்தின் தலைவன். ஊரில் அனைவராலும் மதிக்கப்படுபவன். மத சிந்தனைகளில் ஊறியவன். ஆன்மீகவாதி என மக்களால் மரியாதையோடு பார்க்கப்படுபவன். இயேசுவைத் தேடிச் சென்றால் அவருடைய சக மதவாதிகளால் தூற்றப்படலாம், அல்லது இவரது ஆன்மீக பலத்தை மக்கள் சந்தேகப்படலாம். ஆனால் அவர் அதைப்பற்றியெல்லாம் கவலைப்படவில்லை. இயேசுவைத் தேடிச் சென்றார்.

தூற்றுபவர்கள் தூற்றிக் கொண்டே தான் இருப்பார்கள். குறை கண்டுபிடிப்பவர்கள் வாழ்நாள் முழுதும் குறைகண்டுபிடித்துக் கொண்டே தான் இருப்பார்கள். நாம் பிறருடைய கருத்துகளுக்குப் பயந்து அமைதியாய் இருக்கிறோமா ? போலியான அந்த பிம்பங்களையெல்லாம் தாண்டி இயேசுவைத் தேடிச் செல்கிறோமா என்பதை சிந்தித்துப் பார்ப்போம்

Image result for Jesus pencil art3. இயேசுவை நெருங்கிய அவர் அவருடைய பாதங்களில் விழுகிறார். மரியாதை பெற்றுப் பழக்கப்பட்ட மனிதர் இப்போது மரியாதை கொடுக்க வருகிறார். நமது கர்வத்தின் அத்தனை கிரீடங்களையும் உடைத்து தாழ்மையின் தாழ்வாரங்களில் நடக்கும் போது தான் இயேசுவின் வழியில் வருகிறோம் என்று அர்த்தம். நம்மை முற்றிலும் தாழ்த்தி இறைவனின் பாதத்தில் விழும்போது மட்டுமே வாழ்க்கையில் எழ முடியும்.

யாயீர் என்பவர் செய்த அந்த செயல், அவர் தனது அத்தனை அந்தஸ்தையும் கழற்றி விட்டு முழுமையாய் இயேசுவை நம்பி வந்தார் என்பதன் அடையாளம். நமது வாழ்விலும் இயேசுவின் பாதத்தில் விழ தடையாய் இருக்கும் அத்தனை பெருமைகளையும் தாண்டுவோம்.

Image result for Jesus pencil art4. “நீர் வந்து அவள்மீது உம் கைகளை வையும். அப்போது அவள் நலம் பெற்றுப் பிழைத்துக்கொள்வாள்” என இயேசுவிடம் வேண்டுகிறார் யாயீர். தனது மகள் சாகும் நிலையில் இருக்கிறார். எல்லா மருத்துவ வழிகளையும் பரிசோதித்துப் பார்த்தாயிற்று. எல்லாரும் செபித்தும் பார்த்தாயிற்று. கடைசி சரண் இயேசு மட்டுமே. அதையே யாயீர் செய்தார். ஆனால் இயேசு நேரடியாய் வந்து அவள் மீது கையை வைத்தால் மட்டுமே அவள் பிழைத்துக் கொள்வாள் என அவர் நினைக்கிறார்.

“இயேசுவால் முடியும்” என்பதை நம்பும் நாமும், பல வேளைகளில் ஒரு குறிப்பிட்ட வழியில் மட்டுமே அவர் நமக்கு உதவி செய்ய முடியும் என அவருடைய வல்லமையை குறைத்து மதிப்பிட்டு விடுகிறோம். நமது வேண்டுதல்களை இறைவனிடம் சொல்லும் போது, எப்படி அவர் செயல்படவேண்டும் எனும் நிபந்தனைகள் விதிப்பது அறிவீனம் என்பதை உணர்வோம்.

Image result for Jesus pencil art5. “உம்முடைய மகள் இறந்துவிட்டாள். போதகரை ஏன் இன்னும் தொந்தரவு செய்கிறீர்?” என யாயீரின் மகள் இறந்ததும் தகவல் வருகிறது. யாயீர் உடைந்து போகிறார். செய்தி கொண்டு வந்தவர்களுடைய மனநிலையோ “இனிமேல் இயேசுவாலும் முடியாது” என்பதாகத் தான் இருந்தது. உயிர் இருந்தபோது வந்திருந்தால் ஒருவேளை சுகமாக்கியிருக்கலாம், ஆனால் இறந்த பின் நிச்சயம் முடியவே முடியாது என்பதே அவர்களுடைய எண்ணமாய் இருந்தது.

இயேசுவை நாமும் பல வேளைகளில் இப்படித் தான் பார்க்கிறோம். ஒரு காய்ச்சல் வந்தால் இயேசுவிடம் வருவதில்லை, நாலு நாளாக காய்ச்சல் விடாவிட்டால் இயேசுவிடம் வருகிறோம், ஒருவேளை இனிமேல் பிழைக்க முடியாது எனும் நோய் என சொல்லிவிட்டால், “இயேசுவாலும் முடியாது” எனும் நிலமைக்கு வந்து விடுகிறோம். நமக்கு வந்த, வருகின்ற, வரப்போகின்ற எல்லா பிரச்சினைகளை விடவும் இயேசு பெரியவர் எனும் உண்மை நமக்குத் தெரிந்து இருக்க வேண்டும்.

Image result for Jesus pencil art6. தனது மகள் இறந்த செய்தி யாயீரை உடைத்திருக்கும். வரும் வழியில் கொஞ்சம் சீக்கிரம் வந்திருந்தால் மகள் பிழைத்திருப்பாள் என நினைத்திருக்கலாம். வரும் வழியில் இயேசு நேரம் செலவிட்டு பன்னிரண்டு ஆண்டு நோயால் வாடிய ஒரு பெண்ணுக்கு சுகமளித்திருந்தார். ஒருவேளை இயேசு அப்படி நேரம் செலவிடாமல் இருந்திருக்க வேண்டும் என யாயீர் நினைத்திருக்கலாம்.

நமது வாழ்க்கையிலும் இயேசு நமது செபங்களுக்குப் பதிலளிக்க காலம் தாழ்த்துவது போல நாம் உணரலாம். நாம் கேட்டபின் செபம் செய்த பலருக்கு செபத்துக்கான பதில் வந்திருக்கலாம். நம்முடைய செபத்துக்கான பதில் தாமதமாகியிருக்கலாம். எதைப்பற்றியும் நாம் கவலைப்படத் தேவையில்லை. கடவுள் சினியாரிடி பார்த்து செபத்துக்கு பதில் கொடுப்பவர் அல்ல. இயேசுவின் நேரம் கன கட்சிதம். அது எப்போது என்பதை அவரே அறிவார்.

Image result for Jesus pencil art7. “அஞ்சாதீர், நம்பிக்கையை மட்டும் விடாதீர்” என இயேசு யாயீரிடம் சொல்கிறார். மகள் இறந்து விட்டாள் என மக்கள் சொன்னது யாயீரின் நம்பிக்கையை உடைத்தது. இனிமேல் இயேசுவால் எதுவும் செய்ய முடியாது எனும் சிந்தனை அவருடைய மனதிலும் எழுந்திருக்கலாம். கவலையும் பயமும் அவரை ஆட்கொண்டிருக்கலாம். ஆனால் இயேசு அவரிடம், “அஞ்சாதீர், நம்பிக்கையை மட்டும் விடாதீர்” என்கிறார். எங்கே நம்பிக்கை இருக்கிறதோ அங்கே அச்சம் இருப்பதில்லை. எங்கே அச்சம் இருக்கிறதோ அங்கே நம்பிக்கை விடைபெற்று விடுகிறது.

நமது வாழ்விலும் நாம் பல்வேறு விஷயங்களை இறைவனிடம் கேட்கிறோம். சில நிகழ்வுகள் நம்மை பயமுறுத்துகின்றன. சில நோய்கள், சில வேலைகள், சில பிசினஸ் விஷயங்கள், சில பாதுகாப்பு விஷயங்கள் நம்மை பயமுறுத்துகின்றன. அனைத்தையும் இயேசு பார்த்துக் கொள்வார் எனும் விசுவாசம் நம்மை பயமில்லாமல் இயங்க வைக்கும். அத்தகைய விசுவாசம் வேண்டும் என்கிறார் இயேசு.

Image result for Jesus pencil art8 “ஏன் இந்த அமளி? ஏன் இந்த அழுகை? சிறுமி இறக்கவில்லை, உறங்குகிறாள்” என இயேசு சொன்னபோது மக்கள் நகைத்தார்கள். அவரைப் பொறுத்தவரை மரணம் என்பது நித்திரை. நியாயத் தீர்ப்புக்காகக் காத்திருக்கும் நித்திரை. மக்களோ அதைப் புரிந்து கொள்ளவில்லை. நகைத்தார்கள். இயேசு கவலைப்படவில்லை. தன்னை நகைப்பவர்களையோ, ஏளனம் செய்பவர்களையோ அவர் என்றைக்குமே பொருட்படுத்தியதில்லை. அமைதியாக தனது வேலையைப் பார்த்தார்.

நாமும், நமது வாழ்க்கையில் இயேசுவை நகைக்கும் பலரைச் சந்திக்கிறோம். அவை நம்மைக் காயப்படுத்தக் கூடாது. அது நிந்திப்பவர்களுக்கும் இயேசுவுக்கும் இடையேயான விஷயம் என விட்டு விட வேண்டும். ‘பழிவாங்குதல் என் வேலை’ எனும் இறைவனின் வார்த்தையை மனதில் கொள்ள வேண்டும். இயேசுவின் வார்த்தைகளை எந்த வகையிலும் நகைப்பவர்களாக நாம் இருக்கக் கூடாது.

Image result for Jesus pencil art9. “சிறுமி, உனக்குச் சொல்லுகிறேன், எழுந்திடு” என பொருள் படும் தலித்தாகூம் எனும் வார்த்தையை இயேசு சொன்னதும் சிறுமி உயிர்பெற்று எழுந்தார். நானே வாழ்வும் உயிரும் என்றவர் இயேசு. அதை இங்கே நிரூபிக்கிறார். வாழ்க்கை வந்ததும் மரணம் தோற்று விடுகிறது. வாழ்வின் வார்த்தைகள் மரணத்தின் கல்லறைகளை உடைக்கின்றன. வெளிச்சம், இருளை விரட்டி விடுகிறது.

நமது வாழ்க்கையில் பாவத்தின் ஆளுமை நம்மை இறந்தவர்களாக மாற்றி விடலாம். அப்போது இறைவனுடைய வார்த்தைகளே நம்மை திரும்ப அழைத்து வரும் ஆயுதம் என்பதை உணர வேண்டும். இறைவனுடைய வார்த்தைகளை நமது வாழ்வின் ஆதாரமாகப் பற்றிக் கொண்டு பாவம் எனும் மரண பள்ளத்திலிருந்து வெளியே வர வேன்டும்.

Image result for Jesus pencil art10. “இதை யாருக்கும் தெரிவிக்கக் கூடாது” என இயேசு கட்டளையிட்டார். இயேசுவின் முதன்மைப் பணி நலமளிப்பதோ, உயிரளிப்பதோ அல்ல பாவத்தில் வாழும் மக்களுக்கு மீட்பளிப்பது. எனவே தான் தன்னை நாடி வரும் மக்கள் உலகத் தேவைகளை விட விண்ணகத் தேவைகளையே விரும்பி வர வேண்டும் என இயேசு விரும்பினார். எனவே தான் இதை யாருக்கும் சொல்ல வேண்டாம் என்று கூறினார். பின் அந்த சிறுமிக்கு உணவு கொடுக்கச் சொன்னார். அது அவர் உலகத் தேவைகளை உதாசீனம் செய்யவில்லை என்பதன் வெளிப்பாடு.

நாமும் இயேசுவை எதற்காக அணுகுகிறோம் ? எதைத் தேடுகிறோம் என்பதில் கவனமாய் இருக்க வேண்டும். நமது தேடல் உலக செல்வங்களா, இறைமகனா ? தேவைகளற்ற தேடலே இறைவனின் விருப்பம். நாம் மீட்புக்காக இறைவனைத் தேடுபவர்களாக இருக்க வேண்டும்.

 

Posted in Miracles of JESUS

இயேசு செய்த புதுமைகள் 10 : நூற்றுவர் தலைவரின் பணியாளர் குணமடைதல்

இயேசு செய்த புதுமைகள் : நூற்றுவர் தலைவரின் பணியாளர் குணமடைதல்

லூக்கா 7 : 1 முதல் 10 வரை

Related image
இயேசு இவற்றை எல்லா மக்களுக்கும் சொல்லி முடித்த பின்பு, கப்பர்நாகுமுக்குச் சென்றார். அங்கே நூற்றுவர் தலைவர் ஒருவரின் பணியாளர் ஒருவர் நோயுற்றுச் சாகும் தறுவாயிலிருந்தார். அவர்மீது தலைவர் மதிப்பு வைத்திருந்தார்.

அவர் இயேசுவைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டு யூதரின் மூப்பர்களை அவரிடம் அனுப்பித் தம் பணியாளரைக் காப்பாற்ற வருமாறு வேண்டினார். அவர்கள் இயேசுவிடம் வந்து, “நீர் இவ்வுதவி செய்வதற்கு அவர் தகுதியுள்ளவரே. அவர் நம் மக்கள் மீது அன்புள்ளவர்; எங்களுக்கு ஒரு தொழுகைக்கூடமும் கட்டித் தந்திருக்கிறார்” என்று சொல்லி அவரை ஆர்வமாய் அழைத்தார்கள்.

இயேசு அவர்களோடு சென்றார். வீட்டுக்குச் சற்றுத் தொலையில் வந்துகொண்டிருந்தபோதே நூற்றுவர் தலைவர் தம் நண்பர்கள் சிலரை அனுப்பிப் பின்வருமாறு கூறச் சொன்னார்; “ஐயா, உமக்குத் தொந்தரவு வேண்டாம்; நீர் என் வீட்டிற்குள் அடியெடுத்து வைக்க நான் தகுதியற்றவன். உம்மிடம் வரவும் என்னைத் தகுதியுள்ளவனாக நான் கருதவில்லை. ஆனால் ஒரு வார்த்தை சொல்லும்; என் ஊழியர் நலமடைவார்.

நான் அதிகாரத்துக்கு உட்பட்டவன். என் அதிகாரத்துக்கு உட்பட்ட படை வீரரும் உள்ளனர். நான் ஒருவரிடம் ‘செல்க’ என்றால் அவர் செல்கிறார்; வேறு ஒருவரிடம் ‘வருக’ என்றால் அவர் வருகிறார். என் பணியாளரைப் பார்த்து ‘இதைச் செய்க’ என்றால் அவர் செய்கிறார்.”

இவற்றைக் கேட்ட இயேசு அவரைக்குறித்து வியப்புற்றார். தம்மைப் பின்தொடரும் மக்கள்கூட்டத்தினரைத் திரும்பிப் பார்த்து, “இஸ்ரயேலரிடத்திலும் இத்தகைய நம்பிக்கையை நான் கண்டதில்லை என உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்” என்றார். அனுப்பப்பட்டவர்கள் வீட்டுக்குத் திரும்பி வந்தபோது அப்பணியாளர் நலமுற்றிருப்பதைக் கண்டார்கள்.

Image result for jesus heals centurion's son painting

நூற்றுவர் தலைவன் என்பவன் குறைந்தபட்சம் நூறு படை வீரர்களின் தலைவன். ரோம அரசைச் சார்ந்தவர். ரோமர் இனத்தைச் சேர்ந்தவர். அவர் யூதரான இயேசுவின் மீது நம்பிக்கை வைக்கிறான். அதுவும் இயேசு ஒரு வார்த்தை மட்டும் சொன்னால் போதும் அவரது ஊழியர் குணமாவார் எனும் நம்பிக்கை.

அந்த நம்பிக்கை இயேசுவை வியப்புக்குள்ளாக்கியது. அவர் அந்த ஊழியனை ஒரு வார்த்தை கூட வெளிப்படையாய் சொல்லாமல் குணமாக்குகிறார் !

இந்த நிகழ்வு பல ஆன்மீகச் சிந்தனைகளை நமக்குத் தருகிறது.

1. அந்த நூற்றுவர் தலைவன் ஒரு சிறந்த மனிதனாக காட்சியளிக்கிறார்.

முதலாவதாக, இன பேதத்தை அவர் கடக்கிறார். தான் ஒரு ரோமர், இயேசு ஒரு யூதர் எனும் எல்லைகளைக் கடக்கிறார். யூத மக்களோடு தொடர்பில் இருக்கிறார். யூதர்களுக்கு நன்மைகள் செய்கிறார்.

இரண்டாவதாக, பொருளாதார பேதங்களைக் கடக்கிறார். தனது வீட்டில் பணி செய்யும் ஒரு வேலைக்காரனுக்காக தனது நிலையை விட்டு இறங்கி வருகிறார். தனது வேலைக்காரருக்கு, தானே வேலைக்காரனாய் மாறிப் போகிறார்.

மூன்றாவதாக தனது அந்தஸ்து, புகழ் போன்றவற்றைக் கடக்கிறார். அனைத்தையும் விட்டு விட்டு ஒரு ஏழை ஊழியனுக்காக மனமிரங்கி வருகிறார். தனது அந்தஸ்துக்கு சரிக்குச் சமமானவர்களை மட்டுமே மக்கள் மதிப்பது வழக்கம். இங்கே நூற்றுவர் தலைவன் அந்த மதில் சுவரையும் உடைக்கிறார்.

நான்காவதாக‌, மத பேதங்களைக் கடக்கிறார். யூத மதத்தையும், யூத கடவுளையும் மதித்து அவர்களுக்காக தொழுகைக் கூடம் கட்டிக் கொடுக்கிறார்.

இப்படி பல வகைகளில் அன்பும், ஈகையும், சமத்துவமும் கலந்த ஒரு நல்ல பண்புடைய மனிதராக அவர் காட்சியளிக்கிறார்.

2. யூதர்களின் தலைவர்களோடு அவருக்கு நெருங்கிய பழக்கம் இருந்தது. யூதத் தலைவர்களின் நன்மதிப்பைப் பெற்றிருந்தார். எனவே தான் இயேசுவிடம் பரிந்துரை செய்ய அவர் யூத மதத் தலைவர்களை அணுகுகிறார். அவர்களும், இயேசுவிடம் வந்து அவருக்காகப் பரிந்துரை செய்கின்றனர்.

இயேசுவை நேரில் சந்திக்க தனக்கு அருகதையில்லை என்று நம்பியதால் அந்த நூற்றுவர் தலைவர் யூதத் தலைவர்களை அணுகினார். பின்னர் நண்பர்களை அனுப்பினார். இன்றைய சூழலில் நாம் இறைவனிடம் நேரடியாகவே நமது விண்ணப்பங்களை வைக்க இறைவன் நமக்கு உரிமை அளித்திருக்கிறார். இயேசுவின் உயிர்ப்பு நமக்கு அந்த வாய்ப்பை நமக்கு வழங்கியிருக்கிறது. நம்முடன் கூடவே பயணிக்க‌ தூய ஆவியானவரை இயேசு தந்திருக்கிறார்.

3. யூதத் தலைவர்கள் நூற்றுவர்த் தலைவனை எப்படிப் பார்த்தார்கள் என்பது வியப்பான விஷயம். நூற்றுவர் தலைவனை அவர்கள் அன்பானவராகப் பார்த்தார்கள். ரோமர்களுக்கும், யூதர்களுக்கும் எப்போதுமே பனிப்போர் தான் நடக்கும். வெறுப்பு தான் உமிழப்படும். ஆனால் இவரை அவர்கள் அன்பானவராகப் பார்த்தார்கள்.

தொழுகைக் கூடம் கட்டிக் கொடுத்த பெருந்தன்மை உடையவராகப் பார்த்தார்கள். ஈகைக் குணம் அவருக்கு இருந்தது என்பதை இயேசுவிடம் சொல்கின்றனர். மிக முக்கியமாக, இயேசுவிடமிருந்து நன்மைகள் பெற, “தகுதியானவராக” பார்த்தார்கள். இப்படி அவரைப்பற்றிய புகழுரைகளை இயேசுவிடம் எடுத்து வைத்தார்கள்.

நாம் ஒரு நபருக்காக‌ இயேசுவிடம் வேண்டும்போது என்ன செய்கிறோம் ? அந்த நபருடைய நல்ல குணாதிசயங்களைப் பட்டியலிட்டு, அவர் இயேசுவின் இரக்கத்துக்கு, “தகுதியானவர்” என சான்றளிக்கிறோமா ? அது தவறு ! தகுதியற்ற நமக்குத் தரப்படுவது தான் இறைவனின் இரக்கமும், கிருபையும். எனவே எனக்குத் தகுதி இருக்கிறது, அடுத்தவருக்குத் தகுதி இருக்கிறது என நாம் இயேசுவிடம் சொல்லாதிருப்போம். தகுதியற்ற எமக்கு இரக்கம் தாரும் என இறைஞ்சுவோம்.

4. நூற்றுவர் தலைவரைப் பற்றி மற்றவர்கள் புகழ்ந்து சொன்னது இயேசுவை வசீகரித்திருக்க நியாயமில்லை. ஆனாலும் ஊழியனுக்காக தலைவர் கொண்ட‌ மனதுருக்கம் அவரை வசீகரித்திருக்க வேண்டும். அவர் அவர்களோடு சென்றார்.

நாம் இயேசுவிடம் வேண்டுகின்ற முறை தவறாக இருந்தால் கூட, மனம் சரியாக இருந்தால் இயேசு மனமிரங்குகிறார். இப்படித் தான் கேட்கவேண்டுமென அவர் எதிர்பார்ப்பதில்லை, ஆனால் இப்படிப்பட்ட மனநிலையோடு கேட்கவேண்டும் என விரும்புகிறார்.

5. அந்த நூற்றுவர் தலைவனோ, தன்னை மிகவும் தாழ்த்திக் கொள்கிறான். அவன் தனது ஈகையையோ, தொழுகைக் கூடம் கட்டியதையோ, அன்பாய் நடந்து கொள்வதையோ, தனக்கு தகுதி உண்டு என்பதையோ அவன் முன்னிலைப்படுத்தவேயில்லை. மாறாக இறைவன் முன்னால் தன்னைப் பற்றிச் சொல்லும் போது தகுதி என்பது அறவே இல்லாத மனிதராக தன்னை வெளிப்படுத்துகிறார்.

தான் தகுதியானவர் என நினைக்கும்போது ஒருவர் தகுதி இழக்கிறார்.
தனக்குத் தகுதி இல்லை என ஒருவர் நினைக்கும் போது தகுதி பெறுகிறார்.

தான் தாழ்மையானவன் என நினைக்கும் போது ஒருவனுக்குள் கர்வம் வருகிறது
தான் கர்வமானவனோ என கலங்கி இறைவனிடம் வருகையில் அவனுள் தாழ்மை எழுகிறது.

கிறிஸ்தவத்தின் வியப்பான கதை இது ! நாம் இறைவனிடம் வரும் போது உலக சாதனைகளின் பட்டியலோடு அல்ல, நமது பலவீனத்தின் யதார்த்தத்தோடு வருவோம்.

6. நூற்றுவர் தலைவன் அதிகாரத்துக்குக் கட்டுப்படுவதையும், அதிகாரத்தால் சாதிக்க முடிவதையும் அறிந்திருந்தான். அவனுக்குக் கீழே இருக்கும் படை வீரர்களைப் பார்த்து போ என்றால் போவார்கள், வா என்றால் வருவார்கள் என்பதும் அவனுக்குத் தெரியும். ஆனால் அவனால் ஊழியரின் நோயைக் குணமாக்க‌ முடியவில்லை. காரணம் அதற்கான அதிகாரம் அவனிடம் இல்லை. ஆனால் அந்த அதிகாரம் இயேசுவிடம் உண்டு என்பதை அவன் நம்பினான். இயேசுவின் ஒற்றை வார்த்தை போதும் என்பதை ஆழமாக விசுவசித்தான்.

7. இயேசு அவனுடைய விசுவாசத்தை வியந்தார். தான் போதிக்காத, புதுமைகள் செய்யாத பிற இன மனிதனின் விசுவாசம் அவரை வியப்பில் ஆழ்த்தியது. விவிலியத்தில் இரண்டு முறை தான் இயேசு “வியப்புற்றார்” எனும் வார்த்தை வருகிறது.

ஒன்று இஸ்ரயேயில் குறைவான விசுவாசத்தைக் காணும் போது வருகிறது. “அவர்களது நம்பிக்கையின்மையைக் கண்டு அவர் வியப்புற்றார் ( மார்கு 6:6 )”. இன்னொரு முறை இந்த நூற்றுவர் தலைவனின் விசுவாசத்தைக் கண்டு அவர் வியப்புறுவதாய் வருகிறது. ஒன்று யூதமக்களின் விசுவாசமின்மை, இன்னொன்று பிற இனத்தவரின் ஆழமான விசுவாசம். இந்த முரணே வியக்க வைக்கிறது.

நாமும் இறைவன் மீது அசைக்க முடியாத விசுவாசம் வைக்கும் போது அவரது மனம் மகிழ்ச்சியினால் அசைக்கப்படும்.

8. “ஒரு வார்த்தை சொன்னால் போதும்” என நூற்றுவர் தலைவர் சொன்னார். இயேசுவோ ஒரு வார்த்தை கூட சொல்லாமல் அந்த ஊழியரை சுகமாக்குகிறார். நாம் நினைப்பதற்கும் மேலாக இயேசுவின் வல்லமையும், ஆற்றலும் உண்டு என்பதை இந்த நிகழ்வு எடுத்துக் கூறுகிறது.

நாம் இயேசுவிடம் வரும்போது நமது தேவையைச் சொல்வதே சரியான வழி. அதை இறைவன் எப்படி செயல்படுத்த வேண்டும் என்பதைச் சொல்லத் தேவையில்லை. இயேசு அந்த ஊழியரை சந்தித்ததில்லை, என்ன நோய் என்பதைப் பார்த்ததில்லை, எத்தனை நாள் நோய் என ஆராய்ச்சி செய்யவில்லை. அவர் மனதில் நினைத்த போதே அந்த நோய் அலறி ஓடி விட்டது. மரண தருவாயில் இருந்தவரை வாழ்வின் வரவேற்பறைக்கு அழைத்து வந்தது. இறைவனின் ஆற்றல் கற்பனைக்கு அப்பாற்பட்டது எனும் நம்பிக்கை மனதில் இருக்கட்டும்.

9. இயேசுவை தேடிச் செல்ல நமக்குத் தகுதி இல்லை என நினைப்பதும், இயேசு நம்மைத் தேடி வரும் போது தகுதியற்றவர் நாம் என நினைப்பதும் தாழ்மையின் அடையாளமாக இருந்தாலும் அது தவிர்க்கப்பட வேண்டியதே. இயேசு பாவிகளையும் நேசித்தவர். அவரை நோக்கி ஓடி வர நமது பாவங்களே காரணமாய் இருக்கலாம், ஏனெனில் அந்தப் பாவங்களிலிருந்து தாம் நமக்கு மீட்பு தேவைப்படுகிறது.

இயேசுவைத் தேடிச் செல்பவர்களாகவும், இயேசு நம்மைத் தேடி வரும்போது எதிர்கொண்டு சென்று வரவேற்பவர்களாகவும் இருப்பதே சரியான வழியாகும்.

10. தான் யாருக்காக இந்த பூமிக்கு வந்தாரோ அந்த மக்கள் இயேசுவை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. ஆனால் பிற இன மக்கள் அவரை விரைவாக ஏற்றுக் கொள்கின்றனர். “என்னைக் காணாமலேயே விசுவசிப்பவன் பேறுபெற்றவன்” எனும் இயேசுவின் வார்த்தைக்கு ஏற்ப, அந்த நூற்றுவர் தலைவன் இயேசுவைக் காணாமலேயே அவரை நம்பி பெரும் பேறு பெற்றான்.

அவனது விசுவாசம் அவனை மீட்புக்குள் வழிநடத்தியதா என்பதை விவிலியம் குறிப்பிடவில்லை. ஒருவேளை அவனது விசுவாசம் உடல்நலத்தை மட்டுமே சார்ந்திருந்தால், அது முழுமையற்ற விசுவாசம். நமது விசுவாசம் நம்மை மீட்புக்குள் வழிநடத்த வேண்டும். வெறும் உலக செல்வங்களுக்காக மட்டும் கொள்கின்ற விசுவாசம் நம்மை நிலைவாழ்வுக்குள் கொண்டு செல்லாது.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் இருத்துவோம்.

*

Posted in Articles, Miracles of JESUS

இயேசு செய்த புதுமைகள் 9 : கை சூம்பியவரை குணமாக்குதல்

இயேசு செய்த புதுமைகள் 9 : கை சூம்பியவரை குணமாக்குதல்

Image result for jesus heals the man with withered hand painting

லூக்கா 6 : 6..11

மற்றோர் ஓய்வுநாளில் இயேசு தொழுகைக்கூடத்திற்குள் சென்று கற்பித்தார். அங்கே வலக்கை சூம்பியவர் ஒருவர் இருந்தார். மறைநூல் அறிஞரும் பரிசேயரும் இயேசுவிடம் குற்றம் காணும் நோக்குடன், ஓய்வுநாளில் அவர் அவரைக் குணப்படுத்துவாரா என்று கூர்ந்து கவனித்துக் கொண்டேயிருந்தனர்.

இயேசு அவர்களுடைய எண்ணங்களை அறிந்து, கை சூம்பியவரை நோக்கி, “எழுந்து நடுவே நில்லும்!” என்றார். அவர் எழுந்து நின்றார்.

இயேசு அவர்களை நோக்கி, “உங்களிடம் ஒன்று கேட்கிறேன்; ஓய்வுநாளில் நன்மை செய்வதா, தீமை செய்வதா? உயிரைக் காப்பதா, அழிப்பதா? எது முறை?” என்று கேட்டார்.

பிறகு அவர் சுற்றிலும் திரும்பி அவர்கள் யாவரையும் பார்த்துவிட்டு, “உமது கையை நீட்டும்!” என்று அவரிடம் கூறினார். அவரும் அப்படியே செய்தார். அவருடைய கை நலமடைந்தது. அவர்களோ கோபவெறி கொண்டு இயேசுவை என்ன செய்யலாம் என்று ஒருவரோடு ஒருவர் கலந்து பேசினர்.

*

இயேசு தொழுகைக்கூடத்திற்கு வந்து கற்பிக்கிறார். அப்போது அங்கே இருந்த வலக்கை சூம்பிப் போன நபரை குணமாக்குகிறார். இதைக் கண்ட பரிசேயர்களும், மறைநூல் அறிஞர்களும் இயேசுவின் மீது கொலை வெறி கொள்கின்றனர்

இயேசு செய்த சின்ன அதிசயங்களில் ஒன்று இது. ஆனால் இந்தப் பகுதியும் நமக்கு பல்வேறு ஆன்மீகப் புரிதல்களைத் தருகிறது.

1. இயேசு ஓய்வுநாளை அதற்குரிய புனிதத்துடன் அனுசரிக்கிறார். ஓய்வுநாளை இறைவன் படைத்தது மனிதனுடைய உலக வேலைகளிலிருந்து தற்காலிக ஓய்வு கொடுக்க. அந்த ஓய்வு நாள் தனக்கும் மனிதனுக்கும் இடையேயான உறவைப் புதுப்பித்துக் கொள்ளவும், வலுப்படுத்திக் கொள்ளவும் பயன்பட வேண்டும் என இயேசு விரும்புகிறார். அவர் எல்லா ஓய்வுநாட்களிலும் ஆலயத்துக்குச் செல்வதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார். ஆலயத்தில் தனக்கு வரவேற்பு இருக்காது என்பது தெரிந்தாலும் அவர் ஆலயத்துக்குச் செல்வதை நிறுத்தவில்லை. காரணம் ஆலயம் என்பது இறைவனுக்கும் தனக்குமான‌ தனிப்பட்ட உரையாடல் என்பதை அவர் புரிந்து வைத்திருந்தார். கூடவே ஏழை எளிய மக்களோடு உறவாடவும், இறையரசைப் பற்றி அறிவிக்கவும் அவர் ஆலயத்திற்குச் செல்வதை வழக்கமாக்கிக் கொண்டிருந்தார்.

நமது வாழ்க்கையில் நாம் ஓய்வுநாளை இறைவனோடு செலவிடுகிறோமா ? அன்றைய தினம் விடுப்பில் இருக்கிறோம், ஆனால் இறைவனோடு இருக்கிறோமா ? ஆலயத்தில் நம்மை வரவேற்கும் மக்கள் இல்லாவிட்டாலும் நாம் ஆலயத்துக்கு வருகிறோமா ? நம்மீது குறை கண்டுபிடிக்கும் மக்கள் நிரம்பியிருந்தாலும் நாம் ஆலயத்துக்கு வருகிறோமா ? எனும் சிந்தனையை நமக்குள் எழுப்புவோம். ஆலயம் என்பது இறைவனோடு இணைந்திருக்கும் தருணம். பிறருடைய விமர்சனங்களுக்காக நாம் இறைவனோடு கொண்ட உறவை பலவீனப்படுத்தாமல் இருப்போம்.

2. இயேசுவின் மீது குறை கண்டு பிடிக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே கண்ணில் விளக்கெண்ணை ஊற்றிக் காத்திருந்தது ஒரு கூட்டம். அவரிடமிருந்து ஆசீர்வாதங்களைப் பெற்றுக் கொள்ளவேண்டும் என காத்திருந்தது இன்னொரு கூட்டம். அவரிடமிருந்து நல்ல போதனைகளைப் பெற வேண்டும் என காத்திருந்தது பிறிதொரு கூட்டம். இப்படி ஒவ்வொரு கூட்டத்தினருக்கும் இயேசுவிடமிருந்து ஒவ்வொரு எதிர்பார்ப்புகள். அவரை ஒரு மேஜிக் மேனாகவோ, செலிபிரடியாகவோ நினைத்தும் மக்கள் அவரைத் தேடி வந்தார்கள்.

நாம் இயேசுவை எப்படி அணுகுகிறோம் ? இயேசு என்றால் பாவங்களிலிருந்து மீட்பவர் என்று பொருள். நாம் நமது பாவங்களிலிருந்து விடுதலை பெற இயேசுவை அணுகுகிறோமா ? அல்லது அவரிடமிருந்து உலக ஆசீர்வாதங்களைப் பெறவேண்டுமென நெருங்குகிறோமா ? அல்லது அவரை ஒரு சிந்தனை வாதியாக, ஒரு இறைவாக்கினராக சுருக்கி விடுகின்றோமா ? சிந்திப்போம். அவர் இறைவன் என்பதை மட்டுமே மனதில் இருத்துவோம்.

3. அங்கே இருந்த மனிதர் ஒருவருக்கு வலது கை சூம்பிப் போன நிலையில் இருந்தது. வலது கை சூம்பிப் போனால் ஒரு மனிதன் முக்கியமான மூன்று வேலைகளைச் செய்ய முடியாது. ஒன்று, உழைத்தல். தனது வாழ்க்கைக்கான உழைப்பை அவனால் செலவிட முடியாது. இரண்டு, துதித்தல். இறைவனை போற்றிப் புகழவும், பாடவும், கைகள் தட்டி ஆராதனை செய்யவும் அவனால் முடியாது. மூன்று, அரவணைத்தல். பிறரை அன்புடன் அரவணைக்க அவனால் முடியாது ! இந்த மூன்று விஷயங்களையும் செய்ய விடாமல் அவனது குறைபாடு தடுத்தது.

நமது வாழ்க்கையிலும் ஏதோ ஒரு விஷயம், ஒரு பாவம் நம்மை இந்த விஷயங்கள் செய்ய விடாமல் தடுக்கலாம். அதை இறைவன் சரிசெய்ய வல்லமை உடையவராக இருக்கிறார்.

4. சூம்பிய கை மனிதரை இயேசு ஏன் சுகமாக்குகிறார் ? ஒரு வார்த்தையில் விடை சொல்ல வேண்டுமெனில் “அன்பினால்” என சொல்லலாம். இயேசுவின் அன்பு அந்த நபரைக் கண்டவுடன் செயல்வடிவம் பெறத் துடித்தது. அவருடைய அன்பினை அடக்கி வைக்க எந்த தாழ்ப்பாளும் கிடையாது ! அன்பு என்பது அளந்து கொடுப்பதல்ல, அளவில்லாமல் கொடுப்பது. நாள் கிழமை பார்த்து கொடுப்பதற்கு அன்பு ஒன்றும் மாத ஊதியம் அல்ல. அன்பு என்பது பொங்கிப் பிரவாகம் எடுப்பது, சொட்டுச் சொட்டாய் வடிவதல்ல. அன்பு என்பது அடைமழை போன்றது, அது சாரலோடு சமரசம் செய்து கொள்வதல்ல.

ஓய்வு நாள் என்பது இறைவனோடு இருப்பது. இறைவனோடு இருப்பது என்பது அன்போடு இருப்பது. அன்போடு இருப்பது என்பது அன்பின் செயல்களோடு இருப்பது. வாரத்தின் ஏழு நாட்களும், நாளில் 24 மணி நேரங்களும் நாம் அன்பில் இருக்க வேண்டும். அன்பை தள்ளி வைக்கக் கூடாது, அள்ளி வைக்க வேண்டும். அன்பை தள்ளி வைப்பது என்பதும், மனிதத்தைக் கொள்ளி வைப்பது என்பதும் ஒன்று தான். நமது வாழ்க்கையில் அன்பினை எந்த கணமும் வழங்க தவறாமல் இருப்போம். பிறர் கேட்டால் மட்டுமல்ல, கேட்காமலும் வழங்குவோம்.

5. “ஓய்வு நாளில் எது செய்வது முறை ? நன்மை செய்வதா ? தீமை செய்வதா ? ” என இயேசு கேட்கிறார். பதில் எல்லோருக்குமே தெரியும். சட்டங்களை முழுமையாக அறிந்த, கடவுளைப் பற்றி காலா காலமாய் படித்து வருகின்ற மறை நூல் அறிஞர்களும், பரிசேயத் தலைவர்களும் அமைதியாய் இருக்கின்றனர். உண்மையை அறிந்திருந்தும் அதை பேசாமல் இருப்பது பொய் பேசுவதற்கு சமம். நன்மை செய்ய அறிந்திருந்தும் செய்யாமல் இருப்பதும் பாவம் என்றெல்லாம் நமக்கு விவிலியம் போதிக்கிறது. ஆனால் சுற்றி இருந்தவர்கள் அமைதியாய் இருக்கின்றனர். ‘நீ நேற்று வந்தவன், நாங்கள் இந்தத் தொழுகைக் கூடத்தின் மூத்த தலைவர்கள்” எனும் இறுமாப்பு கூட இருந்திருக்கலாம். அவர்கள் அமைதி காத்தார்கள். இயேசுவின் கேள்விக்கு ஒரு பதிலைக் கூடச் சொல்லாமல் அதிகபட்ச உதாசீனத்தை வெளிப்படுத்தினார்கள். அப்போது இயேசு சினத்துடன் அவர்களை பார்க்கிறார்.

இயேசுவின் சினம் விவிலியத்தில் சில இடங்களில் தான் வெளிப்படுகிறது. இறைவனின் ஆலயத்தின் புனிதம் கெட்டபோது அவர் சவுக்கால் அடித்து விற்பனையாளர்களை விரட்டினார். ஏழைகளை ஒடுக்கும் சூழலையும், மனிதம் மறுக்கப்படும் சூழலையும் கண்டபோதெல்லாம் அவர் சினமடைந்தார். தனது மீட்பின் திட்டத்துக்கு எதிரே நண்பரே வந்தாலும், “அப்பாலே போ சாத்தானே” என சினமடைகிறார். ஆனால் எந்தக் காலத்திலும் இயேசுவின் சினம் சுயநலத்துக்காகவோ, எளியவர்களின் அறியாமைக்காகவோ, திறமையின்மைக்காகவோ எழுந்ததே இல்லை. சினம் தவிர்க்கப்பட வேண்டிய தருணங்கள் எவை ? சினமடைய வேண்டிய தருணங்கள் எவை ? என்பதையெல்லாம் இயேசுவின் வாழ்விலிருந்து கற்றுக் கொள்வோம்.

6. மக்களுடைய பிடிவாத மனதைக் கண்டு இயேசு வருந்துகிறார். கோபமும், வருத்தமும் இயேசுவோடு இணைந்தே பயணிக்கின்றன. மக்கள் மனித நேயமில்லாமல் இருக்கிறார்களே என கோபமடைகிறார். இதன் மூலம் தங்களுடைய மீட்பை இழந்து விடுவார்களே என வருந்துகிறார். இறைவனுடைய வார்த்தையை கேட்கும் போதெல்லாம் நாம் அதை நிராகரிக்கத் துவங்கினால் மனம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் கடினமடையும். இறுகத் துவங்கும். காலப்போக்கில் நமது இதயம் இறுகிப் போய் இறை வார்த்தைகள் சற்றும் சலனப்படுத்தாமல் சென்று விடும். அப்போது நாம் கடின இதயம் உடையவர்களாக மாறிப் போய்விடுவோம். எத்தனை விதைகள் விழுந்தாலும் வேர் இறக்க முடியாத பாறையைப் போல இதயம் மாறிவிடும்.

கடின இதயம் இறைவனின் மீட்பை விட்டு நம்மை விலக்கி விடும். இறைவன் நமக்காய் வைத்திருக்கும் இறையரசை நாம் பெற்றுக் கொள்ளாமல் இருக்க கடின இதயம் காரணமாகிவிடும். மக்களின் கடின இதயம், இயேசுவின் இதயத்தை இளக்கியது. அவர் வருந்தினார். நாம் நமது இதயத்தைக் கடினப்படுத்தாமல் காத்துக் கொள்ள வேண்டும். அதற்கு இறை வார்த்தைகளுக்கு செவி கொடுப்பவர்களாகவும், இறை வார்த்தையைச் செயல்படுத்துபவர்களாகவும் இருக்க வேண்டும்.

7. “கையை நீட்டும்” என்றார் இயேசு ! கொஞ்சம் வியப்பான விஷயம். எது அவனால் செய்ய முடியாதோ, அதைச் செய்யச் சொல்கிறார் இயேசு. சூம்பிப் போய் நீட்ட முடியாத கை அது. நீட்டு என்றார். படுக்கையோடு கிடந்த ஒருவனை எழும்பு என்றார். கூனியை நிமிர் என்றார். எது முடியாது என மனிதர் நினைக்கின்றனரோ அதைச் செய்யச் சொல்கிறார் இயேசு. ‘இதெல்லாம் முடியாது’ என முடங்குபவர்கள் இறைவனின் அற்புதத்தைக் காண முடியாது. அவரது அழைப்பை ஏற்று அதன்படி செயல்படுபவர்களே அதிசயங்களைக் காண்பார்கள். அந்த சூம்பியக்கை மனிதர் கையை நீட்டாமல் இருந்திருந்தால் அப்படியே தான் இருந்திருப்பார். கையை நீட்டியதால் முழுமை அடைந்தார்.

நாமும் நமது வாழ்வில் பல ஆண்டுகளாக விட முடியாத ஏதேனும் ஒரு பாவம் இருக்கலாம். அது விடவே முடியாது என நாம் நினைக்கலாம். ஆனால் அதைத் தான் இயேசு விடச் சொல்கிறார். இயேசு சொல்லும் போது அதை நாம் நம்பி விட்டு விட முன்வரும் போது அதை முழுமையாய் விலக்க முடியும். இதையெல்லாம் விடவே முடியாது என நினைத்தால் நமது பாவம் விட்டு விட முடியாததாகி நம்மோடு பின்னிப் பிணைந்து விடும்.

8. சூம்பியக் கை அவனுடைய உடலோடு தான் இருந்தது. ஒரு பாகமாகத் தான் இருந்தது. ஆனால் அது முழுமையாய் இல்லை. குறைபாடுள்ளதாய் இருந்தது. அந்தக் குறைபாட்டை இயேசு நிவர்த்தி செய்கிறார். நமது வாழ்க்கையிலும் ஏதோ ஒரு ஆன்மீகக் குறைபாடு நம்மிடம் இருக்கலாம். அது நம்மை மற்ற உறுப்புகளைப் போல, அல்லது இயேசு எனும் திராட்சைச் செடியின் மற்ற கிளைகளைப் போல பயன் தர முடியாமல் போகலாம். அதை இயேசு சரி செய்தால் நாம் ஆன்மீக வளர்ச்சி அடைந்து முழுமை பெறுவோம்.

நம்மிடம் குறைபாடு இருக்கிறது என்பதை மறைக்காமல் இயேசுவிடம் வந்தாலே போதும் அவர் அதை சரி செய்கிறார். சூம்பியக்கையை அந்த மனிதர் மறைத்து வைத்திருந்தால் இயேசு அங்கே அதிசயங்களைச் செய்திருக்க மாட்டார். நமது தேவைகளை இறைவனின் பார்வையில் வைப்போம்.

9. சூம்பியக் கை என்பது உயிர் போகும் விஷயமல்ல. நாளையோ, நாளை மறுநாளோ கூட நலமாக்கலாம். அவசரமில்லை. அன்றைய தினம் ஓய்வுநாள். ஓய்வுநாள் முடிந்தபின்பு கூட சரிசெய்யலாம். ஆனால் இயேசுவோ அத்தகைய தேவையற்ற கட்டுப்பாடுகளுக்குள் விழவில்லை. ஒரு நபருக்குத் தேவை இருக்கிறது என்பதை அறிந்ததும் உதவுகிறார். குழியில் விழுந்த ஆடுமாடுகளை தூக்கி விடும் பரிசேயத்தனம், நோயில் விழுந்த மனிதனை தூக்கி விடுவதை எதிர்க்கிறது. இது போலித்தனம் என்பதை இயேசு தனது செயல் மூலம் வெளிப்படுத்துகிறார்.

நமது வாழ்வில் நமக்குத் தெரிந்த எத்தனையோ நபர்கள் தேவையில் இருக்கிறார்கள்.அவர்களுக்கு தேவை இருக்கிறது என்பதை நாம் உணர்கிறோம். அவர்களுக்கு உடனே நாம் உதவுகிறோமா ? அடுத்த வாரம் பாத்துக்கலாம் என உதாசீனம் செய்கிறோமா ? அடுத்தவர்கள் மீது வரவேண்டியது பரிதாபமல்ல, பாசம். அலட்சியமல்ல அன்பு ! மனதை பரிசீலனை செய்வோம்.

10. பரிசேயர்கள் இயேசுவின் மீது கொலை வெறி கொள்கின்றனர். கடவுளைப் பற்றி அறிந்தவர்கள் கடவுளையே கொலை செய்ய முயல்கின்றனர். இயேசுவின் மீது அன்பு கொள்ளலாம், அல்லது அவரைக் கொலை செய்யலாம் அவ்வளவு தான். ‘என்னை அன்பு செய்பவன் என் கட்டளைகளைக் கடைபிடிப்பான்’ என்கிறார் இயேசு. அன்பு செய்யாதவன் அதை மீறுகிறான். அது பாவமாகிறது. பாவம் இயேசுவைச் சிலுவையில் அறைகிறது. எனவே தான் சொன்னேன், இயேசுவை அன்பு செய்யலாம் அல்லது கொலை செய்யலாம். நாம் என்ன செய்கிறோம் ? நம் பாவத்தால் அவரை வீழ்த்துகிறோமா ? அன்பினால் அவரை வாழ வைக்கிறோமா ?

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் இருத்துவோம்.

Posted in Articles, Miracles of JESUS

இயேசு செய்த புதுமைகள் 8 : பேதுருவின் மாமியார் குணமாதல்

இயேசு செய்த புதுமைகள் 8 : பேதுருவின் மாமியார் குணமாதல்

Image result for Jesus heals peters mother in law

மத்தேயு 8:14..17; மார்க் 1:29..34, லூக்கா 4:38..41

இயேசு பேதுருவின் வீட்டிற்குள் சென்றபோது, பேதுருவின் மாமியார் காய்ச்சலாய்ப் படுத்திருப்பதைக் கண்டார். இயேசு அவரது கையைத் தொட்டதும் காய்ச்சல் அவரை விட்டு நீங்கிற்று. அவரும் எழுந்து இயேசுவுக்குப் பணிவிடை செய்தார்.

பேய் பிடித்த பலரை மாலை வேளையில் இயேசுவிடம் கொண்டு வந்தனர். அவர் ஒரு வார்த்தை சொல்ல அசுத்த ஆவிகள் ஓடிப்போயின. மேலும் எல்லா நோயாளர்களையும் அவர் குணமாக்கினர். இவ்வாறு,

‘அவர் நம் பிணிகளைத் தாங்கிக் கொண்டார்;
நம் துன்பங்களைச் சுமந்துகொண்டார்’

என்று இறைவாக்கினர் எசாயா உரைத்தது நிறைவேறியது.

***

பேதுருவின் மாமியாரை இயேசு நலமாக்கும் இந்த நிகழ்வு மத்தேயு, மார்கு, லூக்கா எனும் மூன்று நற்செய்திகளில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

பேதுருவின் மாமியார் காய்ச்சலாய்க் கிடக்கிறார். கடுமையான காய்ச்சல். அன்றைய காலத்தில் காய்ச்சல் என்பது மிகக்கொடிய வியாதி. கொடிய காய்ச்சல் என்பது மரணத்தை நோக்கிச் செல்லக் கூடிய அளவு கொடியது.

லூக்கா நற்செய்தியாளர் மருத்துவர். அவருடைய நூலில், “சீமோனின் மாமியார் கடுங்காய்ச்சலால் துன்புற்ற நிலையில் இருந்தார்” என குறிப்பிடுகிறார்.

இயேசு அங்கே வருகிறார். காய்ச்சலை விரட்டுகிறார். மாமியார் குணமாகிறார்.

இந்த நிகழ்வு, நமக்கு சில ஆன்மீகப் புரிதல்களைத் தருகிறது.

1. இயேசு வந்த வீட்டில் சந்தோஷமே என்றொரு பாடல் உண்டு. அதே போல, இயேசு பேதுருவின் வீட்டுக்கு வருகிறார். அங்கே புதுமை நடக்கிறது. கடும் காய்ச்சலாய்க் கிடக்கும் அவருடைய மாமியாருக்கு நலம் கிடைக்கிறது. மகிழ்ச்சி நிரம்புகிறது.

நமது வாழ்க்கையிலும் இயேசுவை முதலில் அழைக்க வேண்டும். இயேசு ஒரு இல்லத்தில் வருவது தான் முதல் தேவை. அவர் வந்தபின் எல்லாமே சரியாகிவிடும். நமது தேவை, இயேசுவை நமது இல்லத்தில் எந்தவித எதிர்பார்ப்பும் இல்லாமல் அழைத்து வருவது மட்டுமே.

2. இயேசுவும் பேதுருவும் இணைந்தே பயணித்தபோதும், பேதுரு தனது சொந்த விஷயங்களுக்காக இயேசுவிடம் வேண்டுதல் வைக்கவில்லை. பேதுருவின் மாமியார் கடும் காய்ச்சலாய் கிடந்த விஷயம் இயேசுவுக்கு தெரிவிக்கப்படவில்லை. இயேசு அவருடைய வீட்டிற்கு வந்து பார்க்கும்போது தான் விஷயம் தெரிய வருகிறது.

நமது வாழ்க்கையிலும் இயேசுவை எதற்காக அணுகுகிறோம். ஏதேனும் நோய் தீர்க்கும் விஷயங்களுக்காய் அணுகுகிறோமா, அல்லது அவரை அணுகியதால் நோய்கள் விலகுகின்றனவா ? இரண்டுக்கும் வேறுபாடு உண்டு. ஒன்று, நமது தேவைக்காய் அவரைத் தேடுவது, இரண்டு அவரைத் தேடியதால் நமது தேவைகள் நிறைவேறுவது. முதலில் கடவுளையும், அவருக்கு ஏற்புடையவற்றையும் தேடுங்கள் எனும் இறைவாக்கு நம்மில் செயலாகிறதா ?

3. இயேசு பேதுருவின் மாமியாரின் அருகே வந்து நிற்கிறார். காய்ச்சலைக் கடிந்து கொள்கிறார். காய்ச்சல் நீங்குகிறது. “இயேசு அவரருகில் நின்று, காய்ச்சலைக் கடிந்துகொள்ள அது அவரைவிட்டு நீங்கிற்று” என்கிறது லூக்கா நற்செய்தி. நோய்களெல்லாம் இயேசுவின் கட்டளைக்குள் தான் கட்டுப்பட்டு இருக்கின்றன என்பதை இந்த நிகழ்ச்சி பறை சாற்றுகிறது.

பேய்களை கடிந்து கொண்டு விரட்டியவர் இயேசு. காற்றையும் கடலையும் கடிந்து கொண்டு அடக்கியவர் இயேசு. இப்போது நோய்களையும் கடிந்து கொண்டு அதற்கும் ‘தான் எஜமான்’ என நிரூபிக்கிறார் இயேசு. நமது வாழ்க்கையில் நடக்கின்ற எல்லாமே இறைவனின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறது என்பதை உணர்கிறோமா ?

4. நோய் நீங்கியதும் பேதுருவின் மாமியார் இயேசுவுக்குப் பணிவிடை செய்கிறார். கடுமையான காய்ச்சலாய் கிடந்தவர். இயேசுவினால் நோய் நீங்கப்பட்டதும் தனது வாழ்க்கையை பணி செய்வதற்காகவே அற்பணிக்கிறார். நமது வாழ்க்கையில் கிடைக்கின்ற ஆரோக்கிய நாட்கள் இறைவனுக்காக கொடுக்கப்பட வேண்டியவை.

நமது வாழ்க்கையை சிந்திப்போம். இறைவனிடமிருந்து பெறுகின்ற ஆசீர்வாதங்களால் நமது சுயநல தேவைகளை நிறைவேற்றுகிறோமா ? இறை சித்தத்தை நிறைவேற்றுகிறோமா ? நமது ஆசீர்வாதங்களை இறைவனின் மகிமைக்காய் பயன்படுத்துகிறோமா ? சிந்திப்போம்.

5. அது ஒரு ஓய்வு நாள். இயேசு ஓய்வு நாளை நன்மை செய்வதற்காகப் பயன்படுத்தி வந்தவர். மக்களோ இன்னும் சட்டத்தின் பிடியிலேயே இருந்தார்கள். “பேய் பிடித்த பலரை மாலை வேளையில் இயேசுவிடம் கொண்டு வந்தனர்” என்கிறது பைபிள். ஓய்வு நாளாகையால் மாலையில் மக்கள் இயேசுவிடம் வருகின்றனர். அவர்களை இயேசு குணமாக்குகிறார்.

இயேசு மக்கள் மீது அன்பும், பரிவும் கொண்டிருந்தார். அவர்கள் எப்படி இருந்தாலும் அவர்கள் மீது அன்பாய் இருக்கிறார். சட்டத்தின் பிடியில் இருந்தாலும், அறியாமையின் பிடியில் இருந்தாலும் அவர்கள் மீது அவர் கோபம் கொண்டதே இல்லை. நமது வாழ்க்கை எப்படி இருக்கிறது ? எளியவர் மீது அன்பு மிகுதியாய் இருக்கிறதா ? என சிந்திப்போம்.

6. இயேசு தன்னிடம் அழைத்து வரப்பட்ட பேய்பிடித்தவர்களை சுகமாக்கினார். பேய்களும், “நீர் இறைமகன்” என்று கத்திக்கொண்டே பலரிடமிருந்து வெளியேறின. அவர் மெசியா என்று பேய்கள் அறிந்திருந்தபடியால், அவர் அவற்றை அதட்டி, பேசவிடாமல் தடுத்தார் என்கிறது லூக்கா நற்செய்தி.

நீர் இறைமகன் என தனது சீடர் சொன்னபோது மகிழ்ந்த இயேசு, பேய்கள் அவற்றைச் சொன்னபோது விரட்டினார். பேய்கள் இறைவனால் துரத்தப்பட்ட வான தூதர்கள். லூசிபரின் குழுவினர். அவர்களுக்கு இயேசுவைத் தெரியும். ஆனால் அவர்களுடைய சான்றிதழ் இயேசுவுக்குத் தேவையற்ற ஒன்று. மக்களின் புரிதலையே அவர் ஏக்கத்துடன் எதிர்பார்த்தார். அவர் இறைமகன் என்பதை நாம் ஏற்றுக் கொள்கிறோமா ? அறிக்கையிடுகிறோமா ?

7. நமது ஆன்மீக வாழ்க்கையில் நாம் காய்ச்சலால் அவதிப்படுகிறோம். காய்ச்சல் வந்தால் நமது உடல் சோர்வடைகிறது. நம்மால் எழும்பி நடமாட முடிவதில்லை. வழக்கமான பணிகளைச் செய்ய முடிவதில்லை. ஆரோக்கியம் இருப்பதில்லை.

ஆன்மீக வாழ்க்கையின் பலவீனத்தை மாற்ற ஆன்மீக உணவை உட்கொள்ள வேண்டும். இயேசுவின் தொடுதல் வேண்டும். இயேசுவின் அருகாமை வேண்டும். ஆன்மீக உணவு நிரம்புகையில், மனம் வலுவடையும், செயல்கள் தெளிவடையும்.

8. காய்ச்சல் தருகின்ற முக்கியமான பலவீனம் ‘சுவையின்மை”. எது சாப்பிட்டாலும் சுவையற்ற நிலை. நமது வாழ்க்கையில் பல வேளைகளில் ஆன்மீக உணவு சுவையில்லாமல் போய்விடுகிறது. அதற்குக் காரணம் நாம் இயேசுவை விட்டு விலகிச் செல்வது தான். இறைவன் வரும்போது, நமது காய்ச்சல் விடைபெறுகிறது. அப்போது ஆன்மீக உணவு நமக்கு வலுவூட்டும், சுவையூட்டும்.

9. காய்ச்சலுக்கான காரணம் பாக்டீரியா, வைரஸ் என ஏதோ ஒன்று இருக்கலாம். உடலின் வெப்பம் வெளி அடையாளம் மட்டுமே. வெளி அடையாளத்துக்கு மருந்து சாப்பிட்டால் உள்ளே இருக்கின்ற நோய் தீர்வதில்லை. நோய் முழுமையாகத் தீர வேண்டுமெனில் நோய்க்கான காரணத்தை அறிந்து அதை முழுமையாய் அகற்ற வேண்டும்.

நமது வாழ்க்கையிலும் பல செயல்கள் நமது ஆன்மீக பலவீனத்தின் வெளிப்பாடே. நமது வாழ்க்கையின் பாவச் செயல்களுக்கான உண்மையான காரணத்தை அறிந்து அதை விலக்க வேண்டும். அதற்கு இறைவனின் உதவியை நாடவேண்டும்.

10. இயேசுவும் சீடரும், ” சீமோன், அந்திரேயா ஆகியோரின் வீட்டிற்குள் சென்றார்கள்” என்கிறது மார்கு நற்செய்தி. சீமோனும் அந்திரேயாவும் வீட்டை பகிர்ந்து வாழ்ந்து வருகின்றனர். மாமியாரும் அதே வீட்டில் இருக்கிறார். பகிர்தலின் முக்கியத்துவத்தை இயேசு இந்த நிகழ்ச்சி வாயிலாக புரிய வைக்கிறார் எனலாம்.

நமது வாழ்க்கையில் பகிர்தல் எப்படி இருக்கிறது ? நமது சகோதரர்களோடு பகிர்தலில் ஈடுபடுகிறோமா ? இல்லாதவர்களோடு பகிர்ந்து வாழ்கிறோமா ? என சில கேள்விகளைக் கேட்போம். பகிர்தல் குணம் கிறிஸ்தவர்களுக்கு நிச்சயம் இருக்க வேண்டும் என்பதை இயேசு விரும்புகிறார். எனவே நமது வாழ்வில் பகிர்தலை முக்கியமாகக் கொள்வோம்.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் இருத்துவோம்.

Posted in Articles, Miracles of JESUS

இயேசு செய்த புதுமைகள் 7 : தொழுநோய் நலமாதல்

இயேசு செய்த புதுமைகள் : தொழுநோய் நலமாதல்

Image result for Jesus heals a leper

மத்தேயு 8 :1..4; மார்க் 1:40..45, லூக்கா : 5:12..16

இயேசு மலையிலிருந்து இறங்கிய பின் பெருந்திரளான மக்கள் அவரைப் பின்தொடர்ந்தார்கள். அப்பொழுது தொழுநோயாளர் ஒருவர் வந்து அவரைப் பணிந்து,

“ஐயா, நீர் விரும்பினால் எனது நோயை நீக்க உம்மால் முடியும்” என்றார்.

இயேசு தமது கையை நீட்டி அவரைத் தொட்டு, “நான் விரும்புகிறேன், உமது நோய் நீங்குக!” என்று சொன்னார். உடனே அவரது தொழுநோய் நீங்கியது.

இயேசு அவரிடம், “இதை எவருக்கும் சொல்ல வேண்டாம், கவனமாய் இரும். ஆனால் நீர் போய் உம்மைக் குருவிடம் காட்டி மோசே கட்டளையிட்டுள்ள காணிக்கையைச் செலுத்தும். நீர் நலமடைந்துள்ளீர் என்பதற்கு அது சான்றாகும்” என்றார்.

***

மிக எளிமையான புதுமை போல தோன்றினாலும் அன்றைய வாழ்க்கைச் சூழலோடு ஒப்பிடும்போது இது மிகவும் வித்தியாசமான அற்புதம். காரணம் அந்த நோய் !!!

தொழுநோய் என்பது பாவத்தின் விளைவான நோய் என்பது அன்றைய நம்பிக்கை. அத்தகைய நோய் உடையவர்கள் மக்களின் அருகே வரக்கூடாது, தொழுகைக்கூடங்களில் நுழையக் கூடாது, பொது இடங்களில் உலவக் கூடாது என்பதெல்லாம் அன்றைய சட்டங்கள். ஊருக்கு ஒதுக்குப் புறமாக தொழுநோயாளிகள் குகைகள் போன்ற இடங்களில் வாழ்வார்கள்.

இங்கே ஒரு தொழுநோயாளி இயேசுவின் அருகே வந்து தன்னைக் குணமாக்க வேண்டுகிறான், இயேசுவும் அவனுக்கு குணமளிக்கிறார். பின்னர், மோசே கட்டளையிட்ட காணிக்கையைச் செலுத்த அறிவுறுத்துகிறார்.

இந்த உவமை நமக்கு பல விஷயங்களைக் கற்றுத் தருகிறது.

1. அந்தத் தொழுநோயாளியின் செயல் நமக்கு சில ஆன்மீக வழிகளைக் காட்டுகிறது. முதலாவது, அவன் இயேசுவைக் காண வேண்டும் என மனதில் ஆழமாய் எழுதுகிறான். அத்தகைய சிந்தனை எளிதல்ல. எல்லா செயல்களும் மனதில் தான் முதலில் ஒரு விதையாய் விழும். இயேசுவைக் காணவேண்டும் எனும் அவனுடைய சிந்தனையும் அப்படியே. அந்த சிந்தனையை அருகில் இருந்த தொழுநோயாளி நண்பர்களிடம் சொன்னபோது அவர்கள் எதிர்த்திருக்கலாம், ஆபத்துகளைப் பற்றிச் சொல்லி பயமுறுத்தியிருக்கலாம். ஆனால் அவனோ தனது சிந்தனையில் உறுதியாய் இருக்கிறான்.

நாம் இயேசுவை சந்திக்க வேண்டும் என விரும்புகையில் நமது சிந்தனை எப்படி இருக்கிறது. ஆழமாய் மனதில் அதை சுமக்கிறோமா ? யார் என்ன செய்தாலும் அந்த சிந்தனை நம்மை விட்டு அகலாமல் இருக்கிறதா ? நமது சிந்தனை முழுதும் இயேசுவைச் சந்திக்கும் ஆவலால் நிரம்பியிருக்கிறதா என சிந்திப்போம்.

2. இரண்டாவதாக, அவன் இயேசுவைத் தேடி வருகிறான். இயேசுவைத் தேடி வருவது எளிதல்ல. காரணம் இவனுடைய நோய் அப்படி. பிறர் பார்க்கும் போது இவன் ஒரு “தொழுநோயாளி” என தெரியவேண்டும். அதற்காக கோணி உடுத்து, தலைமுடி கலைந்து தான் திரியவேண்டும். அப்படி வரும்போது மக்கள் எல்லாரும் அவனைக் காண்பார்கள். இவன் ஒரு தொழுநோயாளி என்று அறிந்து கொள்வார்கள். மக்கள் கூட்டத்தில் ஒரு தொழுநோயாளியைக் கண்டால் அவர்கள் கல்லால் எறிந்து கொன்று விடும் வாய்ப்பும் உண்டு. மக்கள் அவனை விரட்டும் வாய்ப்பும் உண்டு. மக்கள் அவனைக் கண்டு அருவருப்புடன் ஒதுங்கி ஓடும் வாய்ப்பும் உண்டு. அந்த சூழலிலும் அவன் இயேசுவைக் காண வருகிறான்.

இயேசுவை நாடும் நமது மனநிலை எப்படி இருக்கிறது ? பிறருடைய பேச்சுகள் நமக்கு தடையாய் இருக்கின்றனவா ? பிறரைக் குறித்த பயம் நமக்குத் தடையாய் இருக்கிறதா ? பிறருடைய வெறுப்பு நமக்குத் தடையாய் இருக்கிறதா ? சிந்திப்போம்.

3. அந்த தொழுநோயாளி இயேசுவைச் சந்திக்க வந்த அந்த சந்திப்பே அவனது வாழ்க்கையின் கடைசி நாளாக இருக்கும் வாய்ப்புகள் அதிகம். இயேசுவை சந்தித்தபின் ஒருவேளை நலம் பெறாமல் போனால் அவன் நிச்சயம் வீடு திரும்ப முடியாது. மக்களின் கையால் அடிபட்டே இறந்திருப்பான். ஆனாலும் அவன் தைரியமாக, தனது உயிரையும் துச்சமென மதித்து அவர் இயேசுவை சந்திக்க வருகிறார்.

நமது வாழ்க்கையில் நமக்கு ஒரே ஒரு நபரைச் சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தால் யாரை சந்திப்போம் ? இயேசுவையா அல்லது பிரியத்துக்குரிய இன்னொருவரையா ? நம் உயிரே போனாலும் பரவாயில்லை எனும் சூழலில் இயேசுவை சந்திக்க வருவோமா ? என சிந்திப்போம்.

4. அவன் இயேசுவை கடவுள் என கண்டு கொள்கிறான். அருகில் வந்து இறைவனின் பாதத்தில் விழுகிறான். “ஆண்டவரே, நீர் விரும்பினால் எனது நோயை நீக்க உம்மால் முடியும்” ( லூக்கா ) என்கிறான். இயேசுவை ஆண்டவரே என அழைத்து அவரை இறைவன் என அறிக்கையிடுகிறார். சுற்றியிருக்கும் மக்களைப் பற்றியோ வேறு எதைப்பற்றியுமோ அவன் யோசிக்கவேயில்லை.

நாம் இயேசுவை ஆண்டவர் என அறிந்து அவரது பாதம் பணிகிறோமா ? தேவைகள் இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் அவரே தேவன் என புரிந்து கொள்கிறோமா ? வெறும் அறிவாக அல்ல, ஆத்மார்த்த உணர்வாக அவரை பற்றிக் கொள்கிறோமா ?

5. “நீர் விரும்பினால் எனது நோயை நீக்க உம்மால் முடியும்” என அவன் சொல்கிறான். தொழுநோய் என்பது இறைவனிடம் இருந்து வந்தது எனும் நம்பிக்கை அப்போது உண்டு. அந்த நோயாளியும் அதையே நம்பினான். இறைவனிடமிருந்து வந்தது இறைவனால் தான் போகும் என அவன் விசுவசித்தான். அதனால் அதான் அது இறைவனுக்கு சித்தமா ? என கேட்கிறான்.

இயேசுவும் கெத்சமெனே தோட்டத்தில், “தந்தையே உமக்குச் சித்தமானால்” என வேதனையோடு வேண்டினார். நமது வாழ்க்கையிலும் ஒவ்வொரு செயலையும், “நீர் விரும்பினால்” எனும் சித்தாந்தத்தோடு அணுக வேண்டும். நீர் விரும்பினால் எனக்கு இந்த வேலையைக் கொடும், நீர் விரும்பினால் நான் இந்த செயலைச் செய்ய அனுமதியும் என கேட்போம். இது இறைவன் சித்தமா ? என ஒவ்வொரு செயலையும் கவனமாய்ச் செய்யும் போது நாம் ஆன்மீகத்தில் ஆழமாய் வளர்வோம்.

6. இயேசு கைநீட்டி அவரைத் தொடுகிறார் ! தொழுநோய் உடைய ஒருவரை தொட்டால், தொட்டவரும் தீட்டுப் பட்டவர் ஆகிவிடுவார் என்பதே சட்டம். ஆனால் இங்கே தொட்டவர் தூயவராய் இருந்ததால், தொடப்பட்டவரின் தொழுநோய் நீங்கிவிடுகிறது. இருவருமே தூய்மை நிலையில் திரும்புகின்றனர். இயேசுவின் தொடுதல் எப்பேற்பட்ட கறைகளை உடையவனையும், எப்பேற்பட்ட பாவியையும் தூய்மையாய் மாற்றும் வல்லமை படைத்தது.

நாம் தொடுகிறோமா ? தொடக்கூடாது என ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும் எத்தனையோ பேர் நமது வாழ்க்கையில் இருக்கலாம். பசியாய் வரும் திருநங்கையாய் இருக்கலாம், சாதீய அடக்குமுறையில் அடிபட்டவராய் இருக்கலாம், மனநோய் பாதித்த ஒரு மனிதராய் இருக்கலாம், தூய்மையற்ற ஒரு முதியவராய் இருக்கலாம், நோய்களோடு இருக்கின்ற ஒரு நபராய் இருக்கலாம். நாம் தொடுகிறோமா ? அவர்கள் மீது கரிசனை காட்டுகிறோமா ? அவர்கள் மீது பச்சாதாபம் படுவது எளிது, பாசத்தால் தொடுவது கடினம். அத்தகைய தடைகளை உடைக்க உறுதி கொள்வோமா ?

7. நான் விரும்புகிறேன், உமது நோய் நீங்குக என்கிறார் இயேசு. என்னிடம் வருபவர்களை நான் புறம்பே தள்ளிவிடுவதில்லை என்பவர் இறைவன். தன்னிடம் வந்தவரின் நோயைத் தீர்த்து அனுப்பி வைக்கிறார். தொழுநோயோடு வந்தவன், புதுப்பிறப்பெடுக்கிறான். இப்போது அவனுடைய பழைய வாழ்க்கை அழிய, புதிய வாழ்க்கை துவங்குகிறது.

நமது வாழ்க்கை இயேசுவை ஏற்றுக்கொண்டபின் எப்படி இருக்கிறது ? புதுப்பிறப்பெடுத்திருக்கிறோமா ? நமது வாழ்க்கை தூய்மை அடைந்திருக்கிறதா ? பழைய கோணிகளை அறுத்தெறிந்து விட்டு புதிய ஆடைகளை அணிய விரும்புகிறோமா இல்லை மீண்டும் அந்த பழைய பாவங்களைப் போர்த்துக் கொண்டே படுத்துக் கிடக்கிறோமா ? இயேசுவின் வார்த்தை வலிமையானது, அதை வாசிக்கிறோமா ? நேசிக்கிறோமா ? கேள்விகள் நமக்குள் நம்மை அடையாளம் காட்டட்டும்.

8. குருவிடம் காட்டி காணிக்கையைச் செலுத்த இயேசு சொல்கிறார். இயேசுவே குருக்களின் முதன்மைக் குரு. இயேசு தூய்மையாக்கிய ஒருவரை இன்னொருவர் பரிசோதிக்கத் தேவையில்லை. இயேசுவோ இங்கே சட்டங்களை மதிக்கிறார். குருவின் ஒப்புதல் தான் அந்த மனிதரை தொழுகைக் கூடத்துக்கும், மக்களின் கூட்டத்துக்கும் கொண்டு வரும் என்பதை இயேசு அறிவார். எனவே தான் குருவிடம் காட்டச் சொல்கிறார். இங்கே இயேசுவின் பணிவும், பரிவும் தெளிவாகிறது.

நமது சிந்தனைகள் எப்படி இருக்கின்றன. இயேசுவின் வார்த்தையால் நலம்பெற்றபின் சட்டங்களை ஒட்டு மொத்தமாய்ப் புறக்கணிக்கிறோமா ? திருச்சபை எனும் அமைப்பை உதாசீனம் செய்கிறோமா ? இல்லை குணமான பின் இன்னும் தீவிரமாய் இறைபணி செய்கிறோமா ? இயேசு உள்ளத்தில் வந்தபின், இறைவார்த்தைகள் புது அர்த்தம் பெறும். அதை விட்டு விடாமல் தொடர்ந்து பற்றிக் கொள்ள வேண்டும்.

9. இந்த செய்தியை எவருக்கும் சொல்லவேண்டாம் என இயேசு சொன்னார். ஆனாலும் அவன் அதைப்பற்றி சொல்கிறான். “நீ எப்படி நலம் பெற்றாய் ?” எனும் கேள்விக்கான பதிலாய் அவன் சொல்லியிருக்கலாம். அன்று இயேசுவோடு இருந்த மக்கள் கூட இந்த அற்புதத்தைப் பற்றி ஊரெல்லாம் சொல்லியிருக்கலாம். எது எப்படியோ, அந்த நிகழ்ச்சி ஊரெங்கும் பரவிவிட்டது.

இயேசுவின் வார்த்தைகள் ஊரெங்கும் பரவுவதும், அவருடைய நற்செய்தி எங்கும் அறிவிக்கப்படுவதும் கிறிஸ்தவத்தில் வெகு சகஜம். இன்றைய சூழலில் நமக்கு இறைவார்த்தையைப் பரப்பக் கூடாது என இறைவன் எந்த தடையையும் போடவில்லை. நாம் எவ்வளவு ஆர்வம் கொள்கிறோம் என்பதைச் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும்.

10. இந்த நிகழ்வுக்குப் பின் இயேசு தனிமையான இடங்களில் இருந்தார். தந்தையோடு அதிகம் செபத்தில் இருந்தார். இயேசுவின் வருகையின் முக்கிய நோக்கம் மக்களுடைய பாவங்களிலிருந்து அவர்களை மீட்பதே. மக்களுடைய உடல் நோய்களிலிருந்து மீட்பதல்ல. நோய் தீர்க்கும் பணிக்கு மக்கள் அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்து தனது போதனைகளை இரண்டாம் இடத்துக்குத் தள்ளி விடக் கூடாது என அவர் விரும்பினார்.

இன்று நமது தேடல் என்னவாய் இருக்கிறது ? ஆன்மிகத் தேடலா ? உடல் சார் நோய்களின் தேடலா ?
மறு வாழ்வுக்கான தேடலா, இந்த உலகுக்கான தேடலா ?
சிந்திப்போம். நமது செல்வங்களை விண்ணகத்தில் சேமித்து வைக்க இயேசு சொன்னார். அதையே நாடுவோம்.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் இருத்துவோம்.

*

Posted in Articles, Miracles of JESUS

இயேசு செய்த புதுமைகள் 6 : முடக்குவாதமுற்றவரை நலமாக்குதல்

இயேசு செய்த புதுமைகள் : முடக்குவாதமுற்றவரை நலமாக்குதல்
மார்க் 2:1..12

Image result for Jesus heals a paralyzed man

சில நாள்களுக்குப்பின் இயேசு மீண்டும் கப்பர்நாகுமுக்குச் சென்றார். அவர் வீட்டில் இருக்கிறார் என்னும் செய்தி பரவிற்று. பலர் வந்து கூடவே, வீட்டு வாயிலருகிலும் இடமில்லாமல் போயிற்று. அவர் அவர்களுக்கு இறைவார்த்தையை எடுத்துரைத்துக் கொண்டிருந்தார்.

அப்போது முடக்குவாதமுற்ற ஒருவரை நால்வர் சுமந்து அவரிடம் கொண்டுவந்தனர். மக்கள் திரண்டிருந்த காரணத்தால் அவரை இயேசுவுக்கு முன் கொண்டுவர இயலவில்லை. எனவே அவர் இருந்த இடத்திற்கு மேலே வீட்டின் கூரையை உடைத்துத் திறப்பு உண்டாக்கி, முடக்குவாதமுற்றவரைப் படுக்கையோடு கீழே இறக்கினர். இயேசு அவர்களுடைய நம்பிக்கையைக் கண்டு, முடக்குவாதமுற்றவரிடம், “மகனே, உன் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டன” என்றார்.

அங்கே அமர்ந்திருந்த மறைநூல் அறிஞர் சிலர், “இவன் ஏன் இப்படிப் பேசுகிறான்? இவன் கடவுளைப் பழிக்கிறான். கடவுள் ஒருவரே அன்றிப் பாவங்களை மன்னிக்க யாரால் இயலும்?” என உள்ளத்தில் எண்ணிக் கொண்டிருந்தனர்.

உடனே அவர்கள் தமக்குள் இவ்வாறு எண்ணுவதை இயேசு தம்முள் உணர்ந்து, அவர்களை நோக்கி, “உங்கள் உள்ளங்களில் இவ்வாறு எண்ணுவது ஏன்? முடக்குவாதமுற்ற இவனிடம் ‘உன் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டன’ என்பதா? ‘எழுந்து உன் படுக்கையை எடுத்துக்கொண்டு நட’ என்பதா? எது எளிது?

மண்ணுலகில் பாவங்களை மன்னிக்க மானிட மகனுக்கு அதிகாரம் உண்டு என்பதை நீங்கள் அறிந்துகொள்ள வேண்டும்” என்றார். எனவே அவர் முடக்குவாதமுற்றவரை நோக்கி, “நான் உனக்குச் சொல்கிறேன், நீ எழுந்து உன்னுடைய படுக்கையை எடுத்துக்கொண்டு உனது வீட்டுக்குப் போ” என்றார்.

அவரும் எழுந்து உடனே தம்முடைய படுக்கையை எடுத்துக்கொண்டு எல்லாரும் காண வெளியே சென்றார். இதனால் அனைவரும் மலைத்துப்போய், “இதைப்போல நாம் ஒருபோதும் கண்டதில்லையே” என்று கூறிக் கடவுளைப் போற்றிப் புகழ்ந்தனர்.

***

இயேசு கப்பர்நகூமுக்கு வருகிறார். அது தான் இயேசுவின் போதனைகளின் தலைமை இடம். அங்கே தான் பேதுருவின் வீடு இருக்கிறது. பேதுருவின் வீட்டில் இந்த நிகழ்வு நடந்திருக்க சாத்தியக் கூறுகள் அதிகம் என்கின்றனர் வரலாற்று ஆய்வாளர்கள்.

இங்கே இயேசு வருகை தந்திருக்கிறார். ஒரு முடக்குவாதக்காரனை நான்கு பேர் கட்டிலோடு தூக்கி வருகின்றனர். இயேசுவின் அருகே செல்ல முடியவில்லை. எனவே அவர்கள் அந்த வீட்டின் கூரையை பிரித்து கட்டிலோடு திமிர்வாதக்காரனை இயேசுவின் முன்னால் இறக்குகின்றனர்.

வந்தவர்கள் இயேசுவிடம் எதையும் சொல்லவில்லை. எதற்காக வந்திருக்கிறோம் என்பதையும் கூறவில்லை. ஆனால் இயேசு அனைத்தையும் அறிகிறார். அந்த மனிதனின் உள்ளத்தையும் அறிகிறார். எனவே, அவரைச் சுகமாக்குகிறார்.

“உன் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டன” என இயேசு சொன்னதால் பரிசேயர்கள் அவர் மீது கோபம் கொள்கின்றனர். மக்களோ அவரிடம் ஈர்ப்பு கொள்கின்றனர்.

இந்த புதுமை பல சிந்தனைகளையும், புரிதல்களையும் நமக்குத் தருகிறது.

Image result for jesus heals withered hand man1. இந்தப் புதுமை மத்தேயு, மார்க், லூக்கா எனும் மூன்று நற்செய்திகளிலும் வருகிறது. லூக்கா நற்செய்தியில் இயேசு வீட்டில் அமர்ந்து போதித்துக் கொண்டிருப்பது பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. பல்வேறு ஊர்களிலுமிருந்து இயேசுவைக் காண மக்கள் வருகின்றனர். பிணி தீர்க்க வேண்டும், பேய் விரட்ட வேண்டும், இயேசுவைப் பார்க்க வேண்டும் என எத்தனையோ விருப்பங்களோடும், தேவைகளோடும் மக்கள் வருகின்றன. ஆனால் இயேசு தனது முதன்மையான பணியை விட்டு விலகவில்லை. “இயேசு அங்கே அமர்ந்து மக்களுக்குப் போதித்துக் கொண்டிருந்தார்”. முக்கியமான வேலை என்பது நற்செய்தி அறிவிப்பதே ! விண்ணரசுக்காய் மக்களை தயாராக்குவதே இயேசுவின் தலையாய பணி. எனவே அதை முதலில் நிறைவேற்றுகிறார். கூட்டமோ, மக்களுடைய எதிர்பார்ப்புகளோ அவரை திசைதிருப்பவில்லை.

நமது வாழ்விலும் நான்கு பேர் அமர்ந்திருக்கும் இடத்தில் நமது சிந்தனை, பேச்சு எப்படி இருக்கிறது ? எதைச் சார்ந்து இருக்கிறது ? நாம் நற்செய்தியை அறிவிக்கும் மனதோடு இருக்கிறோமா ? அல்லது நேரத்தை வீணடிக்கும் கூட்டத்தில் இருக்கிறோமா என சிந்திக்க வேண்டும்.

Image result for jesus heals withered hand man2. முடக்குவாதக் காரர் ஒருவரை கட்டிலோடு சுமந்து கொண்டு இயேசுவிடம் வருகின்றனர் நான்கு பேர். அவர்கள் சகோதரர்களாக இருக்கலாம், உறவினர்களாக இருக்கலாம், நண்பர்களாக இருக்கலாம். யாராக வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம். அந்த முடக்குவாதக் காரரை தொந்தரவு செய்யாமல் அவரை அப்படியே தூக்கிக் கொண்டு இயேசுவிடம் வருகிறார்கள்.

நாம் இயேசுவிடம் ஒரு நபரைக் கொண்டு வரும்போது அவரை அவருடைய இயல்போடும், அவருடைய தற்போதைய சூழலோடும் அப்படியே கொண்டு வரவேண்டும். அவரை நலமாக்கும் பணி இயேசுவுக்கே உரியது. இயேசுவிடம் ஒருவரைக் கொண்டுவர நாம் எந்த தயாரிப்பையும் செய்யத் தேவையில்லை என்பதை இந்த நிகழ்வு விளக்குகிறது.

Image result for jesus heals withered hand man3. வீட்டில் நுழைய முடியவில்லை. வாசலும் நிரம்பி வழிகிறது. சன்னல், கதவுகள் எல்லாம் மக்கள் கூட்டம். அந்த நபரைத் தூக்கி வந்தவர்கள் அந்த கூட்டத்தையும் தொந்தரவு செய்யவில்லை. உடனே இயேசுவைக் காணவேண்டும் எனும் ஆர்வம் அவர்களிடம் இருந்தது. இயேசு போதனையை முடிக்கட்டும் என்றோ, எப்போதாவது வெளியே வரட்டும் காத்திருப்போம் என்றோ நினைக்கவில்லை. உடனடியாக இயேசுவை நெருங்க வேண்டும் எனும் ஆர்வம் அவர்களுக்குள் கொப்பளித்தது. அத்தகைய ஆர்வமே இறைவன் விரும்புவது !

நாம் ஒரு நபரை கிறிஸ்துவிடம் அழைத்து வருகையில் எப்படிப்பட்ட மனநிலையில் இருக்கிறோம். விழா நாளுக்காக காத்திருக்கிறோமா, ஓய்வு நாளுக்காக காத்திருக்கிறோமா, அல்லது நமது வேலை முடியட்டும் என காத்திருக்கிறோமா ? சிந்திப்போம். இறைவனிடம் அழைத்து வருகையில் எந்தத் தாமதமும் இருக்கக் கூடாது என்பதே இந்த நிகழ்வு சொல்லும் பாடம் !

Image result for jesus heals withered hand man4. இயேசுவை நெருங்க அந்த நோயாளியும், நான்கு பேரும் வருகையில் மக்கள் அவர்களுக்கு இடம் கொடுக்கவில்லை. அந்த நபர்களுடைய தேவையையும், தேடலையும் மதிக்கவில்லை. இயேசுவை அவர்கள் சந்திப்பதற்குக் குறுக்கே இருக்கின்றனர்.

நாம் எப்படி இருக்கிறோம். இயேசுவைக் காணவேண்டும் என ஆர்வமாய் இருக்கும் மக்களுக்கு உதவி செய்பவர்களாக இருக்கிறோமா ? அவர்களுக்கு தடையாய் இருக்கிறோமா என்பதைச் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும். இயேசுவைக் காணவேண்டும் என வருகின்ற மக்களுக்கு பாதையாக இருக்க வேண்டுமே தவிர, தடையாய் இருக்கக் கூடாது என்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

Image result for jesus heals withered hand man5. முடக்குவாதக்காரரைத் தூக்கி வந்தவர்கள் வீட்டின் கூரையைப் பிரித்து கட்டிலோடு அவரை இயேசுவின் முன்னால் இறக்குகின்றனர். வீட்டு உரிமையாளரிடம் கேட்ட வேண்டுமென்றோ, மக்கள் என்ன நினைப்பார்கள் என்றோ அவர்கள் யோசிக்கவில்லை. அந்தக் கணம் இயேசுவை அடைய வேண்டும் என்பதே அவர்களுடைய ஒரே சிந்தனையாய் இருந்தது. பிறர் தங்களைத் திட்டுவார்களோ ?, பிறர் ஏளனமாய் பார்ப்பார்களோ ? என்றெல்லாம் சற்றும் யோசிக்கவில்லை.

நம்முடைய சிந்தனைகள் எப்படி இருக்கின்றன ? இயேசுவை அடையும் முயற்சி அடுத்த நபர்களுடைய கருத்துகளினால் முடங்குகிறதா ? அடுத்தவர்களின் கருத்துக்கு மரியாதை கொடுத்து நமது ஆன்மீகப் பயணத்தை மாற்றிக் கொள்கிறோமா ?

Image result for jesus heals withered hand man6. நான்குபேர் ஒரு முடக்குவாதக் காரரை தூக்கி வருகின்றனர். இயேசு அவர்களுடைய விசுவாசத்தைக் கண்டு அந்த நபருக்கு சுகம் கொடுக்கிறார். பிறருடைய நம்பிக்கைகள், பிறருடைய வேண்டுதல்கள், பிறருடைய முயற்சிகள் இவை கூட ஒரு மனிதனுக்கு மீட்பைக் கொண்டு வர முடியும் என்பதன் வெளிப்பாடே இது ! நோவாவினால் அவரது குடும்பம் மீட்கப்பட்டது போல, இந்த நான்கு நபர்களினால் முடக்குவாதக்காரர் மீட்கப்படுகிறார்.

நாமும் பிறருக்காக செபிக்க, பிறரை இயேசுவிடம் கொண்டு வர, பிறரை இயேசுவுக்குள் வழிநடத்த அழைக்கப்படுகிறோம். குறைந்தபட்சம் நமது குடும்பம், நமது சகோதரர்கள், நமது உறவினர்கள், நமது பிள்ளைகள், இவர்களை இறைவனுக்குள் கொண்டுவருதல் அவசியம். அத்தகைய முயற்சிகளில் வழுவாதிருப்போம்.

Image result for jesus heals withered hand man7. “உன் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டன” என்கிறார் இயேசு. அந்தக் காலத்தில் தீராத ஊனம் என்பது பாவத்தின் விளைவு என நம்பினர் மக்கள். அந்த ஊனமுற்ற நபரும் அத்தகைய குற்ற உணர்வுடன் இருந்திருக்க வேண்டும். எனவேதான் இயேசு உன் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டன என அவனுடைய குற்ற உணர்வைப் போக்குகிறார். தான் இறைமகன், பாவங்களை மன்னிக்கும் அதிகாரம் உடையவர் என்பதையும் அந்த இடத்தில் வெளிப்படுத்துகிறார்.

நாமும், நமது எல்லைக்குட்பட்ட விஷயங்களில் எந்த விதத் தாமதமும் இல்லாமல் மன்னிப்பை பிறருக்கு வழங்கும் ஆவல் கொண்டவர்களாய் இருக்க வேண்டும். மன்னிப்பு வழங்குவதில் எந்த விதமான தயக்கமும் கொள்ளக் கூடாது. பாவங்களை மன்னிக்கும் அதிகாரம் இறைவனுக்கு மட்டுமே உண்டு. ஆனால் நம்மிடம் பகை கொள்ளும் அனைவரையும் மன்னிக்கும் உரிமை நமக்கு உண்டு. அதை செயல்படுத்த வேண்டும்.

Image result for jesus heals withered hand man8. பரிசேயர்கள், மறைநூல் அறிஞர்கள் அனைவரும் ஒரு விஷயத்தைச் சரியாகப் பேசுகின்றனர். அதாவது கடவுள் தான் பாவங்களை மன்னிக்க முடியும் என்பதில் தெளிவாக இருக்கின்றனர். ஆனால் யார் கடவுள் என்பதில் அவர்களுக்கு குழப்பம். இயேசுவை கடவுளாய் ஏற்க அவர்களுக்குத் தயக்கம். நம்மைச் சுற்றியும் ஏராளமான மக்கள் கடவுள் நம்பிக்கை உடையவர்களாகவே இருக்கின்றனர். ஆனால் இயேசுவை அவர்கள் ஏற்றுக் கொள்வதில்லை.

நமது மனநிலை எப்படி இருக்கிறது ? இயேசுவை அறிகின்ற அறிவு மட்டுமா ? அவரே மீட்பர் என பற்றிக் கொள்ளும் மனமுமா என்பதை ஊர்ஜிதப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். அறிவு நம்மை மீட்பதில்லை, அடைக்கலமே நம்மை மீட்கும்.

Image result for jesus heals withered hand man9. “உன் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டன’ என்பதா? ‘எழுந்து உன் படுக்கையை எடுத்துக்கொண்டு நட’ என்பதா? எது எளிது? ” என இயேசு கேட்டார். மனிதர்களுக்கு இரண்டுமே கடினம். இருந்தாலும் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டன என சொல்வது எளிது என்பதே அவர்களுடைய சிந்தனை. காரணம், அதை யாரும் சோதித்துப் பார்க்க முடியாது. எழுந்து நட என்று சொன்னபின் எழுந்து நடக்காவிட்டால் திட்டம் தோல்வி என எல்லோருக்கும் தெரியவரும். ஆனால் உண்மையில், ‘பாவங்களை மன்னிப்பதே’ கடினம். காரணம், அதற்குத் தான் இயேசு சிலுவையில் அறையுண்டு மரிக்க வேண்டியிருக்கிறது !

நமது தேவை என்னவாய் இருக்கிறது ? நமது உடல் நோய் தீர்வதா ? பாவம் தீர்வதா ? எதை முதன்மையாய்க் கருதுகிறோம். எதைத் தேடுகிறோம் ? உடல் நோய் தீர்வதை பிரமிப்புடன் பார்த்து, மீட்பின் திட்டத்தை எளிதாய் எடுத்துக் கொள்கிறோமா ? பாவங்கள் மன்னிக்கப்படுவதே மிகப்பெரிய செய்தி என்பதை புரிந்து கொள்வோம்.

Image result for jesus heals withered hand man10. மற்றவர்கள் மனதுக்குள் தீயன சிந்திப்பதை இயேசு அறிகிறார். அதைக் கண்டதும், ஏன் இப்படி உங்கள் மனதில் சிந்திக்கிறீர்கள் என கேள்வி விடுக்கிறார். நமது மனம் ஒரு நல்ல செயலைக் காணும்போது பொறாமையும் எரிச்சலும் கொள்கிறதா ? அல்லது மகிழ்ச்சியடைகிறதா ?

பிறர் ஆசீர்வாதங்களைப் பெற்றுக் கொள்ளும்போது நமது மனம் என்ன சொல்கிறது ? மகிழ்கிறதா ? அல்லது வெறுக்கிறதா என்பதை பரிசீலனை செய்வோம். நமது மனம் ஆன்மீகத்தில் வளருமானால் பிறருடைய நலனில் மகிழ்வோம் என்பதைப் புரிந்து கொள்வோம்.