Posted in Parables of JESUS

இயேசு சொன்ன உவமைகள் : 29 : கொடிய குத்தகைக்காரர் உவமை

Image result for parable of the tenant

மத்தேயு 21 : 33 முதல் 46 வரை

நிலக்கிழார் ஒருவர் ஒரு திராட்சைத் தோட்டம் போட்டு, சுற்றிலும் வேலி அடைத்து அதில் பிழிவுக்குழி வெட்டி ஒரு காவல் மாடமும் கட்டினார்; பின்பு தோட்டத் தொழிலாளர்களிடம் அதைக் குத்தகைக்கு விட்டுவிட்டு நெடும் பயணம் மேற்கொண்டார்.

பழம் பறிக்கும் காலம் நெருங்கி வந்த போது அவர் தமக்குச் சேர வேண்டிய பழங்களைப் பெற்று வரும்படி தம் பணியாளர்களை அத்தோட்டத் தொழிலாளர்களிடம் அனுப்பினார். தோட்டத் தொழிலாளர்களோ அவருடைய பணியாளர்களைப் பிடித்து, ஒருவரை நையப் புடைத்தார்கள்; ஒருவரைக் கொலை செய்தார்கள்; ஒருவரைக் கல்லால் எறிந்தார்கள்.

மீண்டும் அவர் முதலில் அனுப்பியவர்களைவிட மிகுதியான வேறு சில பணியாளர்களை அனுப்பினார். அவர்களுக்கும் அப்படியே அவர்கள் செய்தார்கள்.

தம் மகனை மதிப்பார்கள் என்று அவர் நினைத்துக் கொண்டு அவரை இறுதியாக அவர்களிடம் அனுப்பினார். அம்மகனைக் கண்ட போது தோட்டத் தொழிலாளர்கள், ‘இவன்தான் சொத்துக்கு உரியவன்; வாருங்கள், நாம் இவனைக் கொன்று போடுவோம்; அப்போது இவன் சொத்து நமக்குக் கிடைக்கும்’ என்று தங்களிடையே பேசிக்கொண்டார்கள். பின்பு அவர்கள் அவரைப் பிடித்து, திராட்சைத் தோட்டத்திற்கு வெளியே தள்ளிக் கொன்றுபோட்டார்கள்.

எனவே, திராட்சைத் தோட்ட உரிமையாளர் வரும்போது அத்தொழிலாளர்களை என்ன செய்வார்?” என இயேசு கேட்டார். அவர்கள் அவரிடம், “அத்தீயோரை ஈவிரக்கமின்றி ஒழித்து விடுவார்; உரிய காலத்தில் தமக்கு சேரவேண்டிய பங்கைக் கொடுக்க முன்வரும் வேறுதோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கு அத்திராட்சைத் தோட்டத்தைக் குத்தகைக்கு விடுவார்” என்றார்கள்.

இயேசு அவர்களிடம்,
“‘கட்டுவோர் புறக்கணித்த கல்லே
கட்டடத்துக்கு மூலைக்கல் ஆயிற்று.
ஆண்டவரால் இது நிகழ்ந்துள்ளது;
நம் கண்களுக்கு இது வியப்பாயிற்று!’

என்று நீங்கள் மறைநூலில் ஒருபோதும் வாசித்தது இல்லையா? எனவே உங்களிடமிருந்து இறையாட்சி அகற்றப்படும்; அவ்வாட்சிக்கு ஏற்ற முறையில் செயல்படும் ஒரு மக்களினத்தார் அதற்கு உட்படுவர் என நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். இந்தக் கல்லின்மேல் விழுகிறவர் நொறுங்கிப்போவார். இது யார் மேல் விழுமோ அவரும் நசுங்கிப் போவார்” என்றார்.

தலைமைக் குருக்களும் பரிசேயரும் அவருடைய உவமைகளைக் கேட்டபோது, தங்களைக் குறித்தே அவர் கூறினார் என்று உணர்ந்து கொண்டனர். அவர்கள் அவரைப் பிடிக்க வழிதேடியும் மக்கள் கூட்டத்தினர் அவரை இறைவாக்கினர் என்று கருதியதால் அவர்களுக்கு அஞ்சினார்கள்.

*

இயேசுவின் இரண்டாம் வருகையைக் குறித்த இன்னொரு உவமையாக இது விளங்குகிறது. தலைமைக் குருக்கள், பரிசேயர் இவர்களை குறிவைத்தே இயேசு இந்த உவமையைச் சொன்னார். அது அவர்களுக்கும் புரிந்திருந்தது. எனவே தான் அவர்கள் அவரைப் பிடிக்க வழிதேடினார்கள்.

இறைவன் தனது மக்களைப் பராமரிக்க தலைவர்களையும், வழிகாட்டிகளையும் ஏற்படுத்துகிறார். அவர்கள் வழி தவறிப் போகும் போது கடவுளின் கோபம் அவர்கள் மேல் விழுகிறது !

இறைவன் நாம் கனிகொடுக்க வேண்டும் என விரும்புகிறார். நாம் பிறரை கனிகொடுக்கும் வாழ்க்கைக்குள் வழிநடத்த வேண்டும் என விரும்புகிறார். இந்த வாழ்க்கை நமக்குச் சொந்தமானதல்ல, இது இறைவனின் சித்தத்தைச் செயல்படுத்தும் தளம்.

இந்த உவமை பல சிந்தனைகளை நமக்குள் எழுப்புகிறது.

Image result for parable of the tenant1. நிலத்தின் சொந்தக்காரர் நான்கு விஷயங்களைச் செய்கிறார். முதலாவது, நிலத்தில் திராட்சைத் தோட்டம் போடுகிறார். திராட்சைத் தோட்டம் செழித்து வளர்வதற்கு ஏதுவான‌ வகையில் நிலத்தை அவர் பக்குவப்படுத்திய பின்பே திராட்சைத் தோட்டத்தை அமைத்திருக்க வேண்டும். இறைவன் மக்கள் வளமாகவும், நலமாகவும் வாழ்வதற்கான வழிவகைகளை செய்யாமல் எதையும் எதிர்பார்ப்பதில்லை என்பதை இது விளக்குகிறது.

Image result for parable of the tenant2. இரண்டாவதாக அவர் ஒரு வேலி அமைக்கிறார். இது பாதுகாப்பைக் குறிப்பது. இறைவனில் நமக்குக் கிடைக்கும் உன்னதமான பாதுகாப்பு இது என கொள்ளலாம். தனது மக்களை இறைவன் பாதுகாப்புக்குள் வைக்கிறார். உன்னைத் தொடுவோன் என் கண்மணியைத் தொடுகிறான் என்று சொன்ன இறைவன், தனது மக்களின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்கிறார்.

Image result for parable of the tenant3. பிழிவுக் குழி ஒன்றை அமைக்கிறார் எஜமான். அதில் தான் பழங்கள் பதப்படுத்தப்படும், விளைச்சல்கள் சேமிக்கப்படும். விளைகின்ற கனி எதுவும் வீணாகாதபடி அதை பாதுகாக்கும் தலைவனுடைய மனம் இதில் வெளிப்படுகிறது.

Image result for parable of the tenant4. நான்காவதாக ஒரு காவல் மாடம் அமைக்கிறார். காவல்மடம் தங்குவதற்கானது, கூடவே தனது தோட்டம் விஷமிகளால் தகர்க்கப்படாமல் இருக்க செய்கின்ற பாதுகாப்புக்கானது. இப்படி தேவையான அனைத்தையும் செய்து கொடுத்த பின்பே தலைவன் தனது நிலத்தை பராமரிக்கும் பொறுப்பை தொழிலாளர்களிடம் ஒப்படைக்கிறார். தகுதிக்கு மீறியவற்றையோ, நம்மால் இயலாதவற்றையோ அவர் கேட்பதில்லை.

Image result for parable of the tenant5. தலைவரின் நெடும்பயணம் இரண்டாம் வருகைக்கு முந்தைய இடைவெளியைக் குறிப்பிடுகிறது. இது தலைவரின் நீண்ட பயணத்துக்கு ஒப்பாய் இருக்கிறது. தலைவர் நீண்ட பயணம் முடித்து ஒருநாள் திரும்பி வருவார் எனும் உத்தரவாதம் இதில் தெரிகிறது. ஆனால் அவர் எப்போது வருவார் என்பது தெரியாது, ஆனால் நிச்சயம் அவர் வருவார்.

Image result for parable of the tenant6. தலைவர் தமக்குச் சேரவேண்டிய பழங்களை வாங்க ஒருநாள் நிச்சயம் வருவார். அவர் வெளிப்படையாகச் சொல்லாவிட்டாலும் அவர் எதிர்பார்ப்பது கனிகளைத் தான். அவருக்கேற்ற கனிகளை தோட்டம் தரவேண்டும் என விரும்புகிறார். அதற்கு ஏற்ற வகையில் தோட்டத்தைப் பராமரிக்க வேண்டும் என்பதே அவருடைய விருப்பமாய் இருக்கிறது. அதுவே அவரது எதிர்பார்ப்பாகவும் இருக்கிறது. நாம் கனிகொடுக்கிறோமா ? இறைவனுக்கேற்ற கனி கொடுக்கிறோமா என்பதை மறுபரிசீலனை செய்யும் ஒரு வாய்ப்பாகவும் கொள்ளலாம்.

Image result for parable of the tenant7. இறைவனின் பணியாளர்கள் தலைவனுக்கான பணியை நிறைவேற்ற வருபவர்கள். அவர்களை நையப் புடைப்பதும், கொல்வதும், மிகப்பெரிய பாவம். இறைவாக்கினர்களை யூத மக்கள் நிராகரித்த நிகழ்வை இது சுட்டிக் காட்டுகிறது. எனினும் கடவுளின் கோபம் வெளிப்படவில்லை. மக்கள் மீது அதீத அன்பு கொண்ட இறைவன் மேலும் அதிக பணியாளர்களை அனுப்புகிறார். எனினும் மக்கள் மனம் திரும்பவில்லை. அப்போதும் இறைவன் அன்பு கொள்கிறார். தனது மகனையே அனுப்புகிறார்.

Image result for parable of the tenant8. இயேசுவை நிராகரிக்கும் நிலையே தலைவரின் மகனை நிராகரிப்பது. மகன் சொத்துக்கு உரியவர் என்பது தொழிலாளர்களுக்குத் தெரிகிறது. இருந்தாலும் அவர்கள் திராட்சைத் தோட்டத்துக்கு வெளியே தள்ளி அவரைக் கொல்கின்றனர். கொல்கொதா மலையின் உச்சியில் இயேசு மரணமடைவதை இது விளக்குகிறது. மகனைக் கொன்றதும் கடவுளின் சினம் வெளிப்பட்டு அனைவரையும் அழித்துவிடும் என மக்கள் நினைத்தனர். ஆனால் இறைவனின் அன்பு எல்லை கடந்தது. அவர் தூய ஆவியானவரை நமக்கு அளித்து நமக்கு மீண்டும் ஒரு கிருபையின் காலத்தைக் கொடுத்திருக்கிறார்.

Image result for parable of the tenant9. எல்லோராலும் புறக்கணிக்கப்படும் இறைமகன் இயேசுவே திருச்சபையின் மூலைக்கல் ஆகிறார். அவரை வைத்தே திருச்சபையின் கற்கள் கட்டி எழுப்பப்படுகின்றன. இயேசுவின் மீது விழுகின்ற நபர்கள் உடைகின்றனர், இயேசுவின் கோபம் யார் மீது விழுகிறதோ அவரும் உடைகிறார். ஆதியும், அந்தமுமான இறைவனாய் இருக்கிறார் இயேசு. நாம் உடைகையில் அவரில் இணைகிறோம். அவரை உடைக்க நினைகையில் அழிவை அணைக்கிறோம்.

Image result for parable of the tenant10. யூத மக்களுக்கு மட்டுமென இறைவன் உருவாக்கி வைத்திருந்த மீட்பின் திட்டம் பிற இனத்தாருக்குக் கிடைக்கும் எனும் நம்பிக்கையையும், உறுதியையும் இந்த உவமை விளக்குகிறது. இறையாட்சி உங்களிடமிருந்து அகற்றப்படும் எனும் வார்த்தைகள் யூதத் தலைவர்களை எரிச்சலூட்டின. அவர்கள் சட்டத்தின் மூலம் இறையாட்சியை பெற்றுக் கொள்ளலாம் என நினைத்தவர்கள். ஆனால் இறைமகனோ கனிகொடுக்கும் வாழ்க்கையையே எதிர்பார்க்கிறார்.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் கொள்வோம்

Posted in Parables of JESUS

இயேசு சொன்ன உவமைகள் 20 : இரு சகோதரர்கள்

Image result for two brothers parable

இயேசு சொன்ன உவமைகள் 20 : இரு சகோதரர்கள்

இரு சகோதரர்கள்

மத்தேயு 21 : 28 .. 32

மேலும் இயேசு, “இந்த நிகழ்ச்சியைப் பற்றி நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்? ஒரு மனிதருக்கு இரு புதல்வர்கள் இருந்தார்கள். அவர் மூத்தவரிடம் போய், ‘மகனே, நீ இன்று திராட்சைத் தோட்டத்திற்குச் சென்று வேலை செய்’ என்றார். அவர் மறுமொழியாக, ‘நான் போக விரும்பவில்லை’ என்றார். ஆனால் பிறகு தம் எண்ணத்தை மாற்றிக்கொண்டு போய் வேலை செய்தார்.

அவர் அடுத்த மகனிடமும் போய் அப்படியே சொன்னார். அவர் மறுமொழியாக, ‘நான் போகிறேன் ஐயா!’ என்றார்; ஆனால் போகவில்லை. இவ்விருவருள் எவர் தந்தையின் விருப்பப்படி செயல்பட்டவர்?” என்று கேட்டார்.

அவர்கள் “மூத்தவரே” என்று விடையளித்தனர்.

இயேசு அவர்களிடம், “வரிதண்டுவோரும் விலைமகளிரும் உங்களுக்கு முன்பாகவே இறையாட்சிக்கு உட்படுவர் என உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். ஏனெனில் யோவான் நீதிநெறியைக் காட்ட உங்களிடம் வந்தார். நீங்களோ அவரை நம்பவில்லை. மாறாக வரி தண்டு வோரும் விலைமகளிரும் அவரை நம்பினர். அவர்களைப் பார்த்த பின்பும் நீங்கள் உங்கள் எண்ணத்தை மாற்றிக்கொள்ளவுமில்லை; அவரை நம்பவுமில்லை”
என்றார்.

விளக்கம்:

இயேசு இந்த உவமையை யூதர்களைப் பார்த்துக் கூறுகிறார். யூதர்கள், தாங்கள் கடவுளால் தேர்ந்துகொள்ளப்பட்ட மக்களினம் என்றும், விண்ணக வாழ்க்கை என்பது அவர்களுடைய உரிமை என்றும் நம்பிக்கொண்டிருந்தனர். அதனால் அவர்களால் திருமுழுக்கு யோவானையோ, இயேசுவையோ ஏற்றுக்கொள்ள விருப்பமில்லை. தங்களது நீதியே தங்களைக் காப்பாற்றும் என்பது அவர்களுடைய நம்பிக்கையாய் இருந்தது.

இந்த சூழலில் தான் இயேசு இந்த உவமையைச் சொல்கிறார். யூதமக்கள் கடவுளின் குரலை முதலிலேயே கேட்டவர்கள். செய்கிறேன் என சொல்லிவிட்டு செய்யாமல் போன மக்கள். இறைவாக்கினர்கள் மூலமாக தொடர்ந்து இறைவன் இந்த மக்களோடு பேசிக்கொண்டே இருக்கிறார். ஆனால் அவர்களோ இறைவனின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றாமல், பெயரளவுக்கு வாழ்பவர்கள். பாரம்பரீயச் சடங்குகளும், வெளிப்புறமான செயல்களும் தங்களை மீட்கும் எனும் தவறான எண்ணம் கொண்டவர்கள்.

பிற இன மக்கள் அழைப்பை எதிர்பாராதவர்கள். அவர்களுக்கு அழைப்பு வந்தபோது அதை முதலில் எதிர்க்கின்றனர். பின்னர் மனம் மாறி இறைவனை நாடுகின்றனர். அவர்கள் இறையரசில் நுழைவார்கள் என்கிறார் இயேசு.

இந்த உவமை, பல உண்மைகளை நமக்கு விளக்குகிறது.

Image result for two brothers parable1. இரண்டு விதமான மக்களைப் பற்றி இயேசு பேசுகிறார். இருவருக்குமே அழைப்பு தனித்தனியே விடப்படுகிறது. இருவரையும் தனித்தனியே சென்று அழைக்கிறார் தந்தை. இருவருமே அழைப்புக்கு பதில் சொல்கின்றனர். ஒருவர் சரி என்கிறார், இன்னொருவர் இல்லை என்கிறார். அழைப்பு விடுக்கப்படும் போது நாம் அழைப்பை கேட்பவர்களாகவும், அதற்கு பதில் சொல்பவர்களாகவும் இருக்க வேண்டும். நமக்கான அழைப்பு நமக்கு தனியே கிடைக்கும் என்பதில் நம்பிக்கை வேண்டும்.

Image result for two brothers parable2. என்னை நோக்கி, ‘ஆண்டவரே, ஆண்டவரே’ எனச் சொல்பவரெல்லாம் விண்ணரசுக்குள் செல்வதில்லை. மாறாக, விண்ணுலகிலுள்ள என் தந்தையின் திருவுளத்தின்படி செயல்படுபவரே செல்வர். ( மத்தேயு 7:21) என்கிறார் இயேசு. வெறும் வார்த்தைகளால் இறைவனை திருப்திப் படுத்த முடியாது. நமது செயல்களினால் மட்டுமே அவரை மகிமைப்படுத்த முடியும். செயலற்ற வார்த்தைகள் செத்த வார்த்தைகளே.

Image result for two brothers parable3. இன்னும் இரண்டு வகை மனிதர்கள் உண்டு. மூன்றாவது வகையினர் அழைப்பைக் கேட்டு “நான் போக விரும்பவில்லை” என்பார். அவர் போகவும் மாட்டார். அதாவது இறைவனை நிராகரிப்பவர். தனது பதில் இறைவனை வருத்தத்தில் ஆழ்த்தினாலும் கவலையில்லை என நினைப்பவர். இவருக்கு இறைவிசுவாசமும், அன்பும் துளியும் இல்லை. இந்த வகை மனிதர்கள் விண்ணரசில் நுழைவதில்லை.

Image result for two brothers parable4. நான்காவது வகையினராக, “நான் போகிறேன் ஐயா” என்று சொல்லிவிட்டு, அதன் படி போகிறவரை எடுத்துக் கொள்ளலாம். அழைப்பைக் கேட்டதும், “இதோ போகிறேன்” என்று புறப்பட்ட ஆபிரகாமைப் போலவோ, அழைப்பை ஏற்று ‘இதோ ஆண்டவரின் அடிமை’ என தன்னைத் தாழ்த்திக் கொண்ட மரியாவாகவோ இந்த வகையினரை நினைக்கலாம். அழைப்பை ஏற்பதும், அதன்படி பணிசெய்வதும் உன்னதமான நிலை. இது ஆன்மீகத்தின் உயர்நிலை எனலாம்.

Image result for two brothers parable5. போகமாட்டேன் என சொல்லிவிட்டுச் செல்பவர், பின்னர் தனது எண்ணத்தை மாற்றிக் கொள்கிறார். அதற்கு முக்கியக் காரணம் அவர் தனது தந்தையின் அன்பைப் புரிந்து கொண்டது தான். தனது அன்பான தந்தையின் மனதை காயப்படுத்த வேண்டாம் என நினைத்து தனது எண்ணத்தை மாற்றிக் கொண்டு அவர் பணிக்குச் செல்கிறார். அதுவரை தனக்கு முக்கியம் என நினைத்திருந்த மற்ற பணிகளை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, தந்தையின் பணியைச் செய்யச் செல்கிறார். இந்த மகன் இறைவனின் பார்வையில் ஏற்புடையவனாய் இருக்கிறார். காரணம், இயேசுவின் அழைப்பு அவரை பணி செய்யத் தூண்டுகிறது. இயேசுவின் அழைப்பு மற்ற பணிகளை ஒதுக்கி வைக்க தூண்டுகிறது.

Image result for two brothers parable6. போகிறேன் என சொல்லி விட்டுப் போகாமல் இருப்பவர் அழைப்பை அலட்சியப்படுத்துபவர். அவருக்கு தந்தையின் பணியை விட தனது சொந்த பணியே முக்கியமாய் இருக்கிறது. விண்ணகத் தேடலை விட மண்ணகத் தேடலே முதன்மையாய் இருக்கிறது. தந்தையை மேம்போக்காக நேசிப்பவர் இவர். வேறு எந்த வேலையும் இல்லாவிட்டால் போய் தந்தையின் வேலையைச் செய்யலாம் என நினைப்பவர் இவர். இத்தகைய மக்கள் இறைவனை மகிமைப்படுத்துவதில்லை. இறைவனுக்கு ஏற்புடையவர் இவர் அல்ல.

Image result for two brothers parable7. இறைவன் தனது மக்களை நேசிக்கிறார். அதே வேளையில் அவர்கள் தனது தோட்டத்தில் பணி செய்ய வேண்டும் என விரும்புகிறார். ஏதோ ஒரு பணியைச் செய்வதல்ல நமக்கான அழைப்பு. இறைவனின் தோட்டத்தில் பணி செய்வது. அவரது வார்த்தைக்குக் கட்டுப்படுவதும், அவர் அமைத்த இறையரசுப் பணிகளில் நாம் ஈடுபடுவதுமே தேவையானது.

Image result for two brothers parable8. எளியவர்கள் என நாம் யாரையும் ஒதுக்கக் கூடாது. நமக்கு அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது என்பதாலேயே நாம் விண்ணரசுக்கு தகுதி உடையவர்கள் ஆவதில்லை. அல்லது, அந்த அழைப்பை ஏற்றுக் கொள்வதாலேயே நாம் இறைவனுக்கு ஏற்புடையவர் ஆவதில்லை. அந்த அழைப்பைக் கொண்டு எப்படி செயலாற்றுகிறோம் என்பதை வைத்தே நமது வாழ்க்கை அளவிடப்படும்.

Image result for two brothers parable9. உலக வழக்கத்தின்படி “சொன்ன பேச்சைக் காப்பாத்தணும்” என்பார்கள். இயேசு புதிய போதனையைச் சொல்கிறார். சொன்ன பேச்சு மீறப்படுவது நல்லது. அந்த மீறுதல், இறைவனுக்கு ஏற்புடைய செயலைச் செய்வதற்காய் இருக்க வேண்டும் என்பது தான் முக்கியம்.

Image result for two brothers parable10. இறைவனின் அழைப்பு உடனடியாய் செயல்பட வேண்டிய அழைப்பு. “இன்று” திராட்சைத் தோட்டத்திற்குப் போய் வேலை செய் என்கிறார். அழைப்பு என்பது ஆறப் போடுவதல்ல. நமது விருப்பமான நேரத்தில் செய்வதல்ல. உடனடியாய் செயல்படுத்துவது என்பதை இது சுட்டிக் காட்டுகிறது.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் கொள்வோம். இறைவனின் அழைப்பை ஏற்று அவர் பணிகளில் ஈடுபடுவோம்.

Posted in Parables of JESUS

இயேசு சொன்ன உவமைகள் : 23 : நம்பிக்கைக்குரிய பணியாளர்.

இயேசு சொன்ன உவமைகள் : 23 : நம்பிக்கைக்குரிய பணியாளர்.

Image result for faithful servant parable

மத்தேயு 24 : 45 முதல் 51 வரை

த‌ம் வீட்டு வேலையாள்களுக்கு வேளாவேளை உணவு பரிமாறத் தலைவர் அமர்த்திய நம்பிக்கைக்கு உரிய வரும் அறிவாளியுமான பணியாளர் யார்? தலைவர் வந்து பார்க்கும் போது தம் பணியைச் செய்துகொண்டிருப்பவரே அப்பணியாளர். அவர் பேறு பெற்றவர். அவரைத் தம் உடைமைகளுக்கெல்லாம் அதிகாரியாக அவர் அமர்த்துவார் என உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்.

அப்பணியாள் பொல்லாதவனாய் இருந்தால், தன் தலைவர் வரக் காலந் தாழ்த்துவார் எனத் தன் உள்ளத்தில் சொல்லிக் கொண்டு, தன் உடன் பணியாளரை அடிக்கவும் குடிகாரருடன் உண்ணவும் குடிக்கவும் தொடங்குவான். அப்பணியாள் எதிர்பாராத நாளில், அறியாத நேரத்தில் அவனுடைய தலைவர் வருவார். அவர் அவனைக் கண்டந்துண்டமாய் வெட்டி வெளி வேடக்காரருக்கு உரிய இடத்திற்குத் தள்ளுவார். அங்கே அழுகையும் அங்கலாய்ப்பும் இருக்கும்.

விளக்கம்:

இரண்டாம் வருகையைக் குறித்த உவமையாக இயேசு இதைக் குறிப்பிடுகிறார். இறுதியில் இயேசு மீண்டும் பூமிக்கு வருவார் என்பதும், பின்னர் நியாயத் தீர்ப்பு அப்போது நிகழும் என்பது இயேசுவின் வாக்குறுதிகளில் ஒன்று. அதைக்குறித்த உவமையாக இயேசு பல உவமைகளைச் சொல்கிறார் அதில் ஒன்று இந்த உவமை.

இறைவன் எப்போது வருவார் என்பதைப் பற்றி சிந்திக்காமல், எப்போது வந்தாலும் இறைவனுக்குப் பிரியமான வாழ்க்கையை வாழ்ந்து கொண்டிருக்க வேண்டும் என்பதே இந்த உவமை சொல்லும் அடிநாதமாகும்.

இந்த உவமை பல்வேறு நுணுக்கமான விஷயங்களை நமக்கு கற்றுத் தருகிறது.

1. ஒரு பணியாளனுக்கு, தலைவன் எப்போது திரும்ப வருவார் என்பதை அறிய வேண்டிய அவசியம் இல்லை. ஏன் அதை அறிகின்ற‌ உரிமை கூட அவனுக்கு இல்லை. அவரது பணி தலைவன் இட்ட செயலை செய்து கொண்டிருப்பது மட்டும் தான். அதைத் தொடர்ச்சியாக செய்து கொண்டிருக்க வேண்டுமே தவிர, தலைவர் எப்போது வருவார் என்பதைக் குறித்த சிந்தனையே எழக் கூடாது.

2. நமது வாழ்க்கையில் நமது இலக்கு, இறைவன் பார்வையில் “நம்பிக்கைக்குரியவரும், அறிவாளியுமான” பணியாளராய் இருப்பதே. அதற்கு இயேசு இரண்டு நிபந்தனைகளைக் கொடுக்கிறார். ஒன்று, தலைவன் தந்த வேலையைச் செய்ய‌ வேண்டும். இரண்டு, அதை நிறுத்தாமல் தொடர்ந்து செய்து கொண்டே இருக்க வேண்டும். அதுவே நமக்கான அழைப்பு. இறைவன் தந்த பணியை செய்வது, அதைத் தொடர்ந்து செய்வது !

3. சிறிய இவ்வுலகப் பணியில் உண்மையாய் இருக்கும்போது நமக்கு நிலைவாழ்வு எனும் மிகப்பெரிய செல்வம் கிடைக்கிறது. மிகப்பெரிய பணிகள் நமக்கு தரப்படும். மிகப்பெரிய உயர்வு நமக்குக் கிடைக்கும். தலைவன் இட்ட பணியை கொஞ்ச நாள் செய்து விட்டு பின்னர் பின்வாங்கிவிடுபவர்களுக்கு இறைவனின் நிலைவாழ்வு கிடைப்பதில்லை. பின்வாங்குதல் என்பது விசுவாசக் குறைவே. அது பாவம் என்கிறது பைபிள்.

4. தலைவனின் வருகை தாமதமாகும் என ஊழியன் மனதில் கருதிக் கொள்வது தான், அவனுடைய வீழ்ச்சிக்கு முதல் சுவடாய் அமைகிறது. அது தான் அவனுடைய பொல்லாத குணத்தை வெளியே கொண்டு வருகிறது. இயேசுவின் வருகை தாமதமாகும் என கிறிஸ்தவன் சிந்திக்கத் துவங்கும் போது அவனுடைய வீழ்ச்சியும் துவங்குகிறது. எனவே இறைவனின் வருகை எப்போது நிகழும் எனும் சிந்தனையே இல்லாமல் எப்போதுமே தயாராய் இருக்கவேண்டும்.

5. வருகை தாமதமாகும் என எண்ணும்போது முதலில் ஊழியனுடைய மனித நேயம் காணாமல் போகிறது. அவனுடைய உண்மையான சுயரூபம் வெளியே வருகிறது. வெளிவேடம் கலைகிறது. ஊழியனுக்கு உணவு கொடுக்க வேண்டும் எனும் தனது பணியிலிருந்து தவறுகிறான். ஊழியனை அவமரியாதை செய்கிறான். வன்முறை சிந்தனைகள் தலை தூக்குகின்றன. தலைவனின் ஊழியனை அடிக்கவும் செய்கிறான். எனவே இயேசுவின் வருகை தாமதமாகும் எனும் சிந்தனை நமது உள்ளத்தை ஆக்கிரமிக்காமல் காத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

6. வருகை தாமதமாகும் என ஊழியன் நினைக்கும் போது அவனுடைய சுயநல சிற்றின்பத் தேவைகள் முதல் இடத்தைப் பிடிக்கின்றன. தனது தலைவர் தனக்கு இட்ட பணி இரண்டாம் இடத்துக்குத் தள்ளப்படுகிறது. குடிகாரர்களோடு சேர்ந்து உண்ணவும் குடிக்கவும் ஆரம்பிக்கிறார். இயேசுவின் வருகை தாமதமாகும் என நாம் இறுமாந்திருந்தால் நமது சிந்தனைகளிலும் இறைவனின் பணியை விட சுய விருப்பங்களே நிரம்பி வழியும்.

7. தாமதம் என்பது இறைவன் வைக்கின்ற சோதனை. நாம் இறைவன் மீது எந்த அளவு அன்பு வைத்திருக்கிறோம், எவ்வளவு நம்பிக்கை வைத்திருக்கிறோம் என்பதை இறைவன் அதன் மூலம் அளவிடுகிறார். மோசே மலையில் ஏறி கட்டளைகளை வாங்கச் சென்றபோது மக்கள் கீழே நாற்பது இரவும் நாற்பது பகலும் காத்திருந்தார்கள். மோசே வர “தாமதம்” நிகழ்ந்தபோது தங்கள் பார்வையைக் கடவுளை விட்டு விலக்கினார்கள். அது அவர்களுடைய அழிவுக்குக் காரணமானது ! சாமுவேலுக்காகக் காத்திருந்த சவுல், அவர் காலம் தாழ்த்தியதால் சாமுவேல் செய்யவேண்டிய பலியைச் செலுத்தி அழிவை வரவழைக்கிறார். இறைவன் நமது பொறுமையை விரும்புகிறார். அது அவர்மீதான நமது அன்புக்கும், நம்பிக்கைக்குமான அடையாளம்.

8. தலைவனின் வருகை நிச்சயமானது ! இயேசுவின் வருகையும் அவ்வாறே. இயேசு எல்லா உவமைகளிலும் திரும்பத் திரும்ப இதை வலியுறுத்துகிறார். வருகை என்பது சர்வ நிச்சயம் ! அப்படி இறைவன் வரும்போது ஓடிப் போய் அன்போடு தழுவிக் கொள்பவர்களாக நாம் இருக்க வேண்டும். ஐயையோ.. நான் தயாராய் இல்லையே என தடுமாறக் கூடாது. எவ்வளவு தாமதமாய் வந்தாலும் ஓடிப் போய் தழுவிக் கொள்கிறார் கெட்ட குமாரனின் தந்தை. அது தந்தையின் அன்புக்கு உதாரணம். தடுமாறினாலும் உடனே தந்தையிடம் ஓடோடி வருவதில் இருக்கிறது தந்தை மீதான நமது அன்பு.

9. தலைவன் ஊழியனுக்கு கொடுத்த பணி, தனது பணியாளர்களுக்கு “வேளா வேளைக்கு” உணவு கொடுப்பது. அப்படி உணவு கொடுப்பதை ஊர்ஜிதப்படுத்துவது அந்தப் பணியாளர்களின் உடல் வலிமையும், வளர்ச்சியுமே. தொடர்ச்சியான ஆரோக்கியமான உணவு தான் ஊழியர்களை வலுவாக்கும். ஆளுக்கு ஏற்றபடி அந்த உணவு வழங்கப்படலாம். நற்செய்தியையும் நாம் தொடர்ந்து அறிவிப்பவர்களாகவும், சரியான நேரத்தில் அறிவிப்பவர்களாகவும் இருக்க வேண்டும்.

10. தலைவன் வரும்போது பொல்லாத ஊழியனின் வெளிவேடம் கலைந்து விடும். அவனை அவர் இறைவார்த்தையால் வெட்டுகிறார். கிருபையின் படியும், வார்த்தையின் படியும் அவனுடைய அழிவு அமையும். எதிலும் அவனுக்கு மீட்பு இல்லை. அவனுடைய இடம் வெளிவேடக்காரருக்கு உரிய இடத்தில் அமைந்து விடும். அங்கே அழுகைக்கும், அங்காலாய்புக்கும் மட்டுமே இடம் உண்டு.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் இருத்துவோம்.

Posted in Parables of JESUS

இயேசு சொன்ன உவமைகள் : 23 : பத்து கன்னியர்

Image result for ten virgins

மத்தேயு 25 : 1 முதல் 13 வரை

“அந்நாளில் விண்ணரசு எவ்வாறு இருக்கும் என்பதைப் பின்வரும் நிகழ்ச்சி வாயிலாக விளக்கலாம்; மணமகனை எதிர்கொள்ள மணமகளின் தோழியர் பத்துப்பேர் தங்கள் விளக்குகளை எடுத்துக் கொண்டு புறப்பட்டுச் சென்றார்கள்.

அவர்களுள் ஐந்து பேர் அறிவிலிகள்; ஐந்து பேர் முன்மதி உடையவர்கள். அறிவிலிகள் ஐவரும் தங்கள் விளக்குகளை எடுத்துச் சென்றார்கள்; ஆனால் தங்களோடு எண்ணெய் எடுத்துச் செல்லவில்லை.

முன்மதியுடையோர் தங்கள் விளக்குகளுடன் கலங்களில் எண்ணெயும் எடுத்துச் சென்றனர். மணமகன் வரக் காலந் தாழ்த்தவே அனைவரும் தூக்க மயக்கத்தால் உறங்கிவிட்டனர்.

நள்ளிரவில், ‘இதோ மணமகன் வருகிறார். அவரை எதிர்கொள்ள வாருங்கள்’ என்ற உரத்த குரல் ஒலித்தது. மணமகளின் தோழியர் எல்லாரும் எழுந்து தங்கள் விளக்குகளை ஒழுங்குபடுத்தினர்.

அப்போது அறிவிலிகள் முன்மதியுடையோரைப் பார்த்து, ‘எங்கள் விளக்குகள் அணைந்துகொண்டிருக்கின்றன; உங்கள் எண்ணெயில் எங்களுக்கும் கொடுங்கள்’ என்றார்கள். முன்மதி உடையவர்கள் மறுமொழியாக, ‘உங்களுக்கும் எங்களுக்கும் எண்ணெய் போதுமான அளவு இராமல் போகலாம். எனவே வணிகரிடம் போய் நீங்களே வாங்கிக்கொள்வதுதான் நல்லது’ என்றார்கள்.

அவர்களும் வாங்கப் புறப்பட்டுச் சென்றார்கள். அப்போது மணமகன் வந்து விட்டார். ஆயத்தமாயிருந்தவர்கள் அவரோடு திருமண மண்டபத்துக்குள் புகுந்தார்கள். கதவும் அடைக்கப்பட்டது. பிறகு மற்றத் தோழிகளும் வந்து, ‘ஐயா, ஐயா, எங்களுக்குக் கதவைத் திறந்துவிடும்’ என்றார்கள்.

அவர் மறுமொழியாக, ‘உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்; எனக்கு உங்களைத் தெரியாது’ என்றார். எனவே விழிப்பாயிருங்கள்; ஏனெனில் அவர் வரும் நாளோ வேளையோ உங்களுக்குத் தெரியாது.”

=====

இயேசு சொன்ன இந்த பத்து கன்னியர் உவமை மிகவும் பிரபலம். எப்போதும் விழிப்பாய் இருக்க வேண்டும், விசுவாசத்தைக் காத்துக் கொள்ள வேண்டும், எல்லாவற்றுக்கும் இறைவனையே பற்றிக் கொள்ள வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்த இயேசு இந்த உவமையைச் சொல்கிறார். இயேசு இரண்டாம் வருகை குறித்து ஐந்து முக்கியமான உவமைகளைச் சொன்னார், அவற்றில் இந்த உவமை குறிப்பிடத்தக்கது !

மணமகனை வரவேற்க தோழிகள் செல்கின்றனர். மணமகனின் வருகையோ தாமதமாகிறது. தோழியர் தூங்கி விடுகின்றனர். பின்னர் நள்ளிரவில் விழிக்கின்றனர். ஆயத்தமாய் விளக்குகளும் எண்ணையும் வைத்திருப்பவர்கள் மணமகனை சென்றடைகின்றனர். எண்ணை இல்லாத விளக்குகளோடு இருந்தவர்கள் மணமகனை சென்றடையும் வாய்ப்பை இழக்கின்றனர்.

இந்த உவமை பல சிந்தனைகளை நமக்குள் விதைக்கிறது.

1. அலட்சியம் ! இறைவனின் வருகையை எதிர்நோக்கி இருக்கும் நாம் விலக்க வேண்டிய முதல் விஷயம் அலட்சியம். மணமகனை எதிர்கொள்ளச் சென்ற அறிவிலிகள் அலட்சியமாய் இருந்தனர். செல்வது இரவில் என்பது தெரியும். தாமதமானால் விளக்கு எரியாது என்பது தெரியும். எண்ணை இல்லாவிட்டால் சிக்கலில் மாட்டிக்கொள்வோம் என்பதும் தெரியும். ஆனாலும் அலட்சியமாய் இருந்தனர். விளக்கு அணையும் முன் மணமகனைச் சந்திப்போம் என நினைத்துக் கொண்டனர். தாமதம் நிகழ்ந்தபோதோ அலட்சியத்தினாலேயே அழிந்தனர்.

2. எண்ணை என்பது நமது உள்ளார்ந்த மாற்றமும், இதயத்தில் இருக்கும் தூய ஆவியானவரின் பிரசன்னமும். வெளியிலிருந்து விளக்கைப் பார்த்து எண்ணை இருக்கிறதா என்பதை அறிய முடியாது. ஆனால் வெளிச்சத்தைப் பார்த்து அறிய முடியும். எண்ணை இல்லாத விளக்கு கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் இருட்டுக்குள் விழும். எண்ணை இருக்கும் விளக்கோ இருட்டை விரட்டிக் கொண்டே இருக்கும். நமது இதயத்தில் எப்போதும் தூய ஆவியானவர் இருக்க வேண்டும். அப்போது தான் இருட்டு நம்மை விழுங்கிவிடாமல் நாம் ஒளியாய் இருக்க முடியும்.

3. பத்து கன்னியரும் வெளிப்பார்வைக்கு ஒரே மாதிரி இருந்தார்கள். பத்து பேருமே கன்னியர் என்பது அவர்கள் தூய்மையான வாழ்க்கை வாழ்ந்து வந்தனர் என்பதன் குறியீடு. பத்து பேருமே அழைக்கப்பட்டவர்கள். பத்து பேருமே அழைப்பை ஏற்றுக் கொண்டவர்கள். பத்து பேருமே விளக்கைக் கொண்டு சென்றவர்கள். பத்து பேருமே மணமகனை காண ஆவல் கொண்டவர்கள். சுருக்கமாய் சொன்னால், இறைவனைத் தவிர யார் பார்த்தாலும் பத்து பேருக்குமிடையே எந்த வித்தியாசமும் தெரியாது. ஆனால் இறைவன் உள்ளத்தைப் பார்ப்பவர். அவர் மனிதனின் மனம் மாற்றமடைந்திருக்கிறதா, தூய ஆவியானவரால் வழிநடத்தப்படுகிறாரா என்பதை சட்டெனக் கண்டுகொள்வார். மனிதரை ஏமாற்றலாம், ஆனால் இறைவனை ஏமாற்ற நினைத்தால் ஏமாந்து போவது நாம் தான்.

4. மணமகன் வரத் தாமதம் ஆகும்போது பத்து பேருமே தூங்கி விடுகின்றனர். தூக்கம் என்பது எல்லோருக்கும் வரக் கூடிய சோர்வு. ஆன்மீக வாழ்வின் சோர்வுகள், தடுமாற்றங்கள் இயல்பாக நடக்கக் கூடியது. ஆனால் விழித்தெழுந்து சட்டென தங்கள் வாழ்க்கையைச் சீர்செய்யவும், விளக்கை ஒளிர வைக்கவும் வேண்டுமெனில் எப்போதும் தூய ஆவியானவருடன் நடக்க வேண்டியது அவசியம். தற்காலிகச் சோர்வுகளைப் பற்றிய கவலை தேவையில்லை, நிலையில்லா வாழ்வுக்கான விழிப்பு நம்மிடம் இருந்தால் போதும்.

5. பிறர் விளக்கில் இருக்கும் எண்ணையோ, பிறர் விளக்கில் இருக்கும் வெளிச்சமோ நம்மை இறைவனிடம் கொண்டு சென்று சேர்க்காது. நமக்கே நமக்கான ஒளியும், நம்முடைய வாழ்வில் செய்யும் செயல்களும், அந்த செயல்களை வழிநடத்தும் தூய ஆவியானவரும் மிகவும் அவசியம். எவ்வளவு தான் ஆன்மீக வெளிச்சம் அதிகம் உடைய நபராய் இருந்தால் கூட இந்த விஷயத்தில் நமக்கு உதவ முடியாது ! அவர்கள் செய்கின்ற எச்சரிக்கை ஒலிகளை கேட்டு நம் வாழ்க்கையை சீர்படுத்திக் கொள்ளலாம். அதுவும், கடைசி வரை அலட்சியமாய் இருந்தால் பயனளிப்பதில்லை.

6. நம்முடைய பெற்றோரோ, நண்பர்களோ, சகோதர சகோதரிகளோ தூய வாழ்க்கை வாழ்கிறார்கள் என்பதற்காக, நமக்கு விண்ணகம் செல்ல ஸ்பெஷல் டிக்கெட் கிடைப்பதில்லை. அவர்கள் நமக்காக செபிக்கலாம், ஆனால் மனமாற்றமும் இறை நம்பிக்கையும் நம்மில் தான் வளர வேண்டும். பிறர் நீரூற்றலாம், ஆனால் விதைகள் நம்மிடம் இருக்க வேண்டும். இல்லையேல் முளைகள் வருவதில்லை.

7. தூக்கம் என்பதை மரணம் என்றும் சொல்லலாம். மரணத்தின் முன் நாம் நமது வாழ்க்கை எனும் விளக்குகளை ஏந்தி வருகிறோம். மரணத்துக்குப் பின் நம்மிடம் இருக்கும் விளக்கின் தன்மைக்கு ஏற்ப, அதன் ஒளியின் தன்மைக்கு ஏற்ப நமக்கு நியாயத் தீர்ப்பு வழங்கப்படுகிறது. இறுதித் தீர்ப்பில் நாம் வெற்றியடைய வேண்டுமெனில் நமது வாழ்க்கை மரணத்துக்கு முன் மிகவும் ஒளியுடையதாக, எண்ணை நிறைந்ததாக இருக்க வேண்டும். நாம் செய்யும் எந்த ஒரு செயலுக்கும் மரணத்துக்குப் பின் பரிகாரம் காண முடியாது.

8. விளக்கில் இருக்கும் வெளிச்சம் இரண்டு பணிகளைச் செய்கிறது. ஒளியை இறை வார்த்தை என விவிலியம் பல இடங்களில் குறிப்பிடுகிறது. அந்த இறைவார்த்தை நம்மை இறைவனிடம் கொண்டு சேர்க்கிறது. இறைவார்த்தையை நமக்கு சரியாக விளக்குபவராக தூய ஆவியானவர் இருக்கிறார். அதே போல, இறைவார்த்தையின் வெளிச்சம் நம்மை இயேசுவுக்கும் அடையாளம் காட்டுகிறது. இருட்டில் நிற்கும் நபரை மணமகன் அடையாளம் காண்பதில்லை. ஆனால் விளக்கின் வெளிச்சம் முகத்தில் தெரிந்தால் அவர் அவர்களை அடையாளம் கண்டுகொண்டு அழைத்துக் கொள்வார். நீங்கள் உலகின் ஒளி என்கிறார் இயேசு, அந்த ஒளி ஒளிரவேண்டுமெனில் தூய ஆவியானவர் நம்மிடம் இருக்க வேண்டியது அவசியம்.

9. ஐந்து அறிவிலிகளும் நல்ல வாழ்க்கை வாழ்ந்தவர்கள் தான். அவர்களுடைய விளக்கும் முன்பு எரிந்து கொண்டிருந்தது. ஆனால் பின்னர் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் அணையத் துவங்கியிருந்தது. “அணைந்து கொண்டிருந்தது” என்கிறது விவிலியம். எனவே நமது ஆன்மீக வாழ்க்கையில் தொய்வு ஏற்படாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும். வெளிச்சம் குறைவதை உணர்ந்தால் உடனடியாக அதை நீக்கும் வழிகளை பின்பற்ற வேண்டும். இறைவனையும், தூய ஆவியானவரையும் அணுக வேண்டும். நள்ளிரவில் எண்ணை கிடைக்காது, இறுதி காலத்தில் நமது வாழ்க்கையை சரி செய்ய முடியாது என்பதை உணர வேண்டும்.

10. கதவு அடைக்கப்படும். எல்லாவற்றுக்கும் ஒரு முடிவு உண்டு. அது நமது மரணமாகவோ, உலகின் முடிவாகவோ, வருகையாகவோ இருக்கலாம். நோவாவின் பேழையை மூடிய இறைவன் அதை புதிய உலகில் தான் திறக்கிறார். நமது வாழ்க்கை இறைவனின் வீட்டுக் கதவு வரை வருவதல்ல. எட்ட இருந்து எட்டிப் பார்ப்பதல்ல. இறைவனுடைய வீட்டுக்குள் நுழைவது. அதற்கான வாழ்க்கையை நாம் வாழவேண்டும். கதவு மூடிவிட்டால், அதன்பின் ஆண்டவரே ஆண்டவரே என அழைத்தாலும் பயனில்லை.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் கொள்வோம்.

Posted in Parables of JESUS

இயேசு சொன்ன உவமைகள் : 26 செம்மரியா, வெள்ளாடா !

Image result for jesus final judgement sheep and goat

“வானதூதர் அனைவரும் புடை சூழ மானிட மகன் மாட்சியுடன் வரும்போது தம் மாட்சிமிகு அரியணையில் வீற்றிருப்பார். எல்லா மக்களினத்தாரும் அவர் முன்னிலையில் ஒன்று கூட்டப்படுவர்.

ஓர் ஆயர் செம்மறியாடுகளையும் வெள்ளாடுகளையும் வெவ்வேறாகப் பிரித்துச் செம்மறியாடுகளை வலப்பக்கத்திலும் வெள்ளாடுகளை இடப்பக்கத்திலும் நிறுத்துவதுபோல் அம்மக்களை அவர் வெவ்வேறாகப் பிரித்து நிறுத்துவார். பின்பு அரியணையில் வீற்றிருக்கும் அரசர் தம் வலப்பக்கத்தில் உள்ளோரைப் பார்த்து,

‘என் தந்தையிடமிருந்து ஆசி பெற்றவர்களே, வாருங்கள்; உலகம் தோன்றியது முதல் உங்களுக்காக ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருக்கும் ஆட்சியை உரிமைப்பேறாகப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள். ஏனெனில் நான் பசியாய் இருந்தேன், நீங்கள் உணவு கொடுத்தீர்கள்; தாகமாய் இருந்தேன், என் தாகத்தைத் தணித்தீர்கள்; அன்னியனாக இருந்தேன், என்னை ஏற்றுக் கொண்டீர்கள்; நான் ஆடையின்றி இருந்தேன், நீங்கள் எனக்கு ஆடை அணிவித்தீர்கள்; நோயுற்றிருந்தேன், என்னைக் கவனித்துக் கொண்டீர்கள்; சிறையில் இருந்தேன், என்னைத் தேடி வந்தீர்கள்’ என்பார்.

அதற்கு நேர்மையாளர்கள் ‘ஆண்டவரே, எப்பொழுது உம்மைப் பசியுள்ளவராகக் கண்டு உணவளித்தோம், அல்லது தாகமுள்ளவராகக் கண்டு உமது தாகத்தைத் தணித்தோம்? எப்பொழுது உம்மை அன்னியராகக் கண்டு ஏற்றுக் கொண்டோம்? அல்லது ஆடை இல்லாதவராகக் கண்டு ஆடை அணிவித்தோம்? எப்பொழுது நோயுற்றவராக அல்லது சிறையில் இருக்கக் கண்டு உம்மைத்தேடி வந்தோம்?’ என்று கேட்பார்கள்.

அதற்கு அரசர், ‘மிகச் சிறியோராகிய என் சகோதரர் சகோதரிகளுள் ஒருவருக்கு நீங்கள் செய்ததையெல்லாம் எனக்கே செய்தீர்கள் என உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்’ எனப் பதிலளிப்பார்.

பின்பு இடப்பக்கத்தில் உள்ளோரைப் பார்த்து, ‘சபிக்கப்பட்டவர்களே, என்னிடமிருந்து அகன்று போங்கள். அலகைக்கும் அதன் தூதருக்கும் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருக்கிற என்றும் அணையாத நெருப்புக்குள் செல்லுங்கள். ஏனெனில் நான் பசியாய் இருந்தேன், நீங்கள் எனக்கு உணவு கொடுக்கவில்லை; தாகமாயிருந்தேன், என் தாகத்தைத் தணிக்கவில்லை. நான் அன்னியனாய் இருந்தேன், நீங்கள் என்னை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. ஆடையின்றி இருந்தேன், நீங்கள் எனக்கு ஆடை அளிக்கவில்லை. நோயுற்றிருந்தேன், சிறையிலிருந்தேன், என்னைக் கவனித்துக் கொள்ளவில்லை’ என்பார்.

அதற்கு அவர்கள், ‘ஆண்டவரே, எப்பொழுது நீர் பசியாகவோ, தாகமாகவோ, அன்னியராகவோ, ஆடையின்றியோ, நோயுற்றோ, சிறையிலோ இருக்கக் கண்டு உமக்குத் தொண்டு செய்யாதிருந்தோம்?’ எனக் கேட்பார்கள். அப்பொழுது அவர், ‘மிகச் சிறியோராகிய இவர்களுள் ஒருவருக்கு நீங்கள் எதையெல்லாம் செய்யவில்லையோ அதை எனக்கும் செய்யவில்லை என உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்’ எனப் பதிலளிப்பார். இவர்கள் முடிவில்லாத் தண்டனை அடையவும் நேர்மையாளர்கள் நிலை வாழ்வு பெறவும் செல்வார்கள்.

Image result for jesus final judgement sheep and goat

இயேசு கடைசியாகச் சொன்ன உவமை இது ! இதை உவமை என்று சொல்வதை விட உண்மையாய் நடக்கப் போகும் நிகழ்ச்சியின் ஒரு காட்சி என சொல்லலாம். செம்மறியாடு, வெள்ளாடு எனும் உவமைகள் இதில் பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பதால், இதை உவமை என எடுத்துக் கொள்ளலாம்.

சுவர்க்கம் என்பதும், நரகம் என்பதும் முடிவில்லாதவை. சுவர்க்கத்தில் நுழைபவர்கள் அதன்பின் எந்தக் கவலையும் இன்றி நிலைவாழ்வை இறைமகனோடும், இறைமக்களோடும் கொண்டாடுவார்கள். முடிவில்லா நரகத்துக்குச் செல்பவர்களோ வேதனையில் முடிவில்லா அழுகையில் அமிழ்வார்கள். சுவர்க்கம் எவ்வளவு சத்தியமோ, அந்த அளவுக்கு நரகமும் உண்டு என்பதே புரிந்து கொள்ள வேண்டிய முதல் பாடம்.

இந்த உவமையும் இறைமகனின் இரண்டாம் வருகையைக் குறித்த ஒரு உவமையே. இரண்டாம் வருகையில் எப்படி நியாயத் தீர்ப்பு இருக்கும் என்பதை இந்த உவமை விளக்குகிறது.

முதல் முறை இறைமகன் வந்ததற்கும், இரண்டாம் முறை அவர் வரப்போவதற்கும் சில முக்கியமான வேறுபாடுகள் உள்ளன.

முதல் முறை அவர் மனிதனாக வந்தார், அடுத்த முறை அவர் நீதிபதியாக, நியாயம் தீர்க்கும் நடுவராக வருவார்.

முதலாவது அவர் மண்ணில் இறங்கி வந்தார், அடுத்த முறை விண்ணில் தான் அவரது வருகை இருக்கும்.

முதல் முறை அவர் தாழ்மையின் வடிவெடுத்து, தொழுவத்தில் வைக்கோல் கூட்டில் வந்து பிறந்தார். அடுத்த முறையோ மாட்சிமை மிகு அரியணையில் தான் அவர் அமர்ந்திருப்பார்.

முதல் முறை வந்தபோது இயேசு மக்களைத் தேடிச் சென்றார். அவர்களுடைய தேவைகளைச் சந்தித்தார். அவர்களோடு உரையாடினார். அவர்களுக்கு வாழ்க்கை நெறியைக் காட்டினார். இரண்டாம் வருகையில், அவர் அமர்ந்திருக்க மக்களினங்கள் எல்லோரும் அவரிடம் கூட்டிச் சேர்க்கப்படுவார்கள்.

முதல் முறை வந்தபோது மக்களை ஒன்று சேர்க்கச் சொன்னார் இயேசு. உலகெங்கும் சென்று நற்செய்தியை அறிவியுங்கள். எல்லா மக்களினத்தாரையும் சீடராக்குங்கள் என்றார். இப்போதோ, சேர்ந்தவர்களிடம் பிரிவினையை நிகழ்த்துகிறார்.

முதல் வருகையின் போது இயேசு தனது பணியை நிறைவேற்ற ஓய்வின்றி உழைத்தார். இரண்டாம் வருகையில் நிதானமாய் இருக்கையில் அமர்ந்திருப்பார்.

இந்த பகுதி விவிலியத்தின் மிக முக்கியமான பகுதி எனலாம். நமது விண்ணக வாழ்க்கைக்கான பாடம் இதில் இருக்கிறது. இந்த பகுதி சொல்லும் சில முக்கியமான செய்திகளைப் பார்ப்போம்.

Related image1. நியாயத் தீர்ப்பின் ஆடுகளைப் பற்றி மட்டுமே இந்த உவமை பேசுகிறது. அதாவது வெள்ளாடுகளையும் செம்மரியாடுகளையும் பிரிக்கின்ற நிகழ்வு. இயேசுவை ஏற்றுக் கொண்ட கிறிஸ்தவர்களுக்கான தீர்ப்பாக இதைக் கொள்ளலாம். ஆடுகளுக்கும், ஓநாய்களுக்கும் இடையேயான பிரிவோ அல்லது ஆடுகளுக்கு வேறெந்த விலங்குகளுக்கும் இடையேயான பிரிவு அல்ல இது. எனவே இதை உண்மையாகவே இறைவனின் சித்தப்படி வாழ்கின்ற கிறிஸ்தவர்களுக்கும், போலியான வாழ்க்கை வாழும் கிறிஸ்தவர்களுக்கும் இடையேயான பிரிவினை எனலாம்.

Related image2. இறையாட்சி உலகம் தோன்றிய போதே உருவாக்கப்பட்டது எனும் மாபெரும் உண்மை. இது இறைவனின் அன்பை வெளிப்படுத்துகிறது. இது மனிதர்களுக்காக உருவாக்கப்பட்டது. அதில் நாம் அனைவரும் செல்லவேண்டும் என்பதே இறைவனின் சித்தமாக இருக்கிறது. அதற்காகத் தான் அவர் தனது மகனையே உலகிற்கு அனுப்பி வாழ்க்கையை எப்படி வாழவேண்டும் என வாழ்ந்து காட்டினார். நமது பாவங்களுக்காக சிலுவையில் உயிர்விட்டு மீட்பையும் நீட்டினார். தந்தை உருவாக்கி வைத்த வீட்டுக்குச் செல்லும் மகனின் ஆனந்த மனநிலையோடு நாம் அதை பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும். அதற்குரிய வாழ்க்கையை வாழவேண்டும்.

Related image3. இல்லை என நம்மிடம் கையேந்தும் மனிதர்களுக்கு சாக்குப் போக்கு சொல்லாமல் உதவும் மனநிலையை இறைமகன் இயேசு எதிர்பார்க்கிறார். நாம் உதவுகின்ற நபர்களில் இறைவனைக் காண வேண்டும். ஏழைகளின் மீது கரிசனையும், இரக்கமும் இல்லாதவர்களுக்கு விண்ணக வாழ்வு கிடைப்பதில்லை என்பதை இந்த உவமை விளக்குகிறது.”சிறியவர்” என இயேசு சொல்வது நம்மிடம் உதவி கேட்கும் அத்தனை பேரையும் குறிக்கும். இயேசு வாழ்ந்த காலத்தில் பாகுபாடு காட்டாமல் உதவினார். அயலான் யார் எனும் உவமையில் அத்தகைய பேதங்கள் உடைக்கப்பட வேண்டும் என்றே போதித்தார். எனவே உதவும்போது பாகுபாடு, பாரபட்சம் பாராமல் உதவுவோம்.

Related image4. செயல்கள் நம்மை மீட்புக்குத் தகுதி உடையவர்கள் ஆக்காது. ஆனால் மீட்பு நம்மை செயல்களைப் செய்பவர்களாக மாற்ற வேண்டும். செயலற்ற விசுவாசம் செத்த விசுவாசம். மனம் திரும்பியதைக் கனிகளில் காட்டவேண்டும் என்பதே இறைவனின் அழைப்பு. வெறுமனே ஆண்டவரே, ஆண்டவரே என அழைக்காமல் தந்தையின் விருப்பப்படி செய்யவேண்டும் என்ற இயேசுவின் போதனை இங்கே மீண்டும் ஒரு முறை ஊர்ஜிதப்படுத்தப்படுகிறது.

Related image5. பிறருக்கு உதவும் குணம் இயல்பாகவே நம்மிடமிருந்து வரவேண்டும். யாருக்கெல்லாம் உதவி செய்கிறேன் என கணக்கு பார்க்கக் கூடாது. உதவி செய்தால் இறைவனிடமிருந்து பாராட்டு கிடைக்குமா என்பதைக் கூட நினைக்கக் கூடாது. தேவை என வருபவர்களுக்கு உதவிகளைத் தயங்காமல் செய்து கொண்டே இருக்க வேண்டும். அப்போது தான் இறைவன் வந்து கேட்கும் போது, “ஐயோ அப்படியெல்லாம் செய்தேனா ? ஞாபகம் இல்லையே” என வியப்பாய் கேட்கும் நிலை உருவாகும்.

Related image6. இடப்பக்கம் நிற்பவர்களோ “எப்போது உம்மைக் கண்டோம், எப்போது உதவவில்லை” என்று கேட்கிறார்கள். அவர்கள் இறைவன் நேரடியாக வந்தால் உதவலாம் என நினைப்பவர்கள். அல்லது கிறிஸ்தவ முலாம் பூசப்பட்டவற்றுக்கு உதவி செய்பவர்கள். அல்லது மத ரீதியான செயல்களை முன்னிலைப்படுத்தவர்கள். அவர்களுடைய மனதில் தாங்கள் இதுவரை செய்த உதவிகளின் பட்டியல் தயாராக இருக்கும். அதனால் தான் அவர்கள் கடவுளின் கேள்வியால் ஆச்சரியப்படுகிறார்கள். “உம்மைக் காணவே இல்லையே” என அங்கலாய்க்கின்றனர். “கண்ணில் காணும் சகோதரனுக்கு அன்பு செய்யாமல் இறைவனை அன்பு செய்ய முடியாது எனும் இயேசுவின் போதனையை அவர்கள் மறந்துவிட்டனர்.

Related image7. இயேசு தனது பட்டியலில் பசி, தாகம், அன்னியன், உடை, நோய், சிறை என வரிசைப்படுத்துகிறார். இதில் இவற்றில் நோயுற்றிருப்பவரையும், சிறையில் இருப்பவரையும் நாம் தான் தேடிச்சென்று பார்க்க வேண்டும். நம்மைத் தேடி வராதவர்கள் கூட தேவையில் இருக்கிறார்கள் என அறிந்தால் சென்று உதவ வேண்டும். அதுவும் நிராகரிப்பின் வாசலில் இருப்பவர்களும், அவமானத்தின் நிலையில் இருப்பவர்களும் நிச்சயம் நம்மால் அரவணைக்கப்பட வேண்டும் என இயேசு வலியுறுத்துகிறார். மற்ற உவமைகளிலெல்லாம் தலைவன் இட்ட கட்டளையை நிறைவேற்றாத ஊழியர்களை நாம் பார்க்கிறோம். இந்த உவமையில் கட்டளையே போடாத தலைவரைப் பார்க்கிறோம். அதாவது, இவையெல்லாம் நாம் இயல்பாகவே செய்ய வேண்டும் என்பதையே இயேசு வலியுறுத்துகிறார்.

Related image
8. “அகன்று போங்கள்” என இயேசு இடப்பக்கம் நிற்பவர்களிடம் சொல்கிறார். மிகப்பெரிய துயரத்தின் நிலை இது தான். இவ்வுலகில் வாழ்கின்ற காலத்தில் நாம் இயேசுவை விட்டு அகன்று போனால், இரண்டாம் வருகையில் இயேசு நம்மிடம் “அகன்று போங்கள்” என சொல்வார். எனவே இந்த வாழ்வில் நாம் இறைவனை நாம் நெருங்கி வாழும் வாழ்க்கை வாழ வேண்டும். அதுவே நம்மை இரண்டாம் வருகையில் இறைவனை நெருங்க வைக்கும்.

Related image9. “அலகைக்கும் அதன் தூதருக்கும் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருக்கிற என்றும் அணையாத நெருப்புக்குள் செல்லுங்கள்” என இடப்பக்கம் நிற்பவர்களிடம் இறைவன் சொல்கிறார். அழியா நெருப்பை இறைவன் மனிதருக்காய் உருவாக்கவில்லை. அலகைக்காய் உருவாக்கினார். ஆனால் மனிதர்கள் இறையை விட்டு சாத்தானின் வழியில் செல்லும் போது அவர்கள் அலகையின் இடத்துக்கே சென்று சேர்கிறார்கள். நமது வாழ்க்கை இறைவனின் போதனைப்படி நடந்தால் நிலை வாழ்வை அடைகிறோம், அலகையின் வழியில் இருந்தால் அழியா நெருப்பில் சேர்கிறோம்.

Related image10. செம்மரியாடு ஆயனை எப்போதுமே பின் தொடரும் இனம். வெள்ளாடு அப்படியல்ல, பின்னால் இருந்து ஒருவர் தள்ளிக் கொண்டே செல்ல வேண்டும். செம்மரியாடு, வாழும் போதே பிறருக்கு தனது ரோமத்தின் மூலமும் பயன்கொடுக்கும் ஆடு. வெள்ளாடு அப்படியல்ல. செம்மரியாடு கூட்டமாக இணைந்து வாழும், ஆயனின் அனுமதியின்றி எங்கும் செல்லாது. வெள்ளாடு அப்படியல்ல, வளங்களைக் கண்டால் வரிசை தாண்டி ஓடும். இப்படி ஏராளமான வேறுபாடுகள் இரண்டு இனத்துக்கும் உண்டு. எனவே தான் இறைவன் செம்மரியாடை தனது மந்தைக்கும், வெள்ளாட்டை உலகத்தின் கவர்ச்சியால் இழுக்கப்பட்டு ஓடும் மனிதருக்கும் ஒப்பிடுகிறார்.

Posted in Articles, Parables of JESUS

இயேசு சொன்ன உவமைகள் 27 : விதைப்பவன் உவமை

இயேசு சொன்ன உவமைகள் 27 : விதைப்பவன் உவமை

Image result for parable of sower

மார்க் 4 : 1 முதல் 20 வரை

அவர் மீண்டும் கடலோரத்தில் கற்பிக்கத் தொடங்கினார். மாபெரும் மக்கள் கூட்டம் அவரிடம் ஒன்றுகூடி வர, அவர் கடலில் நின்ற ஒரு படகில் ஏறி அமர்ந்தார். திரண்டிருந்த மக்கள் அனைவரும் கடற்கரையில் இருந்தனர். அவர் உவமைகள் வாயிலாகப் பலவற்றை அவர்களுக்குக் கற்பித்தார். அவர் அவர்களுக்குக் கற்பித்தது;

“இதோ, கேளுங்கள், விதைப்பவர் ஒருவர் விதைக்கச் சென்றார். அவர் விதைக்கும் பொழுது சில விதைகள் வழியோரம் விழுந்தன. பறவைகள் வந்து அவற்றை விழுங்கிவிட்டன. வேறு சில விதைகள் மிகுதியாக மண் இல்லாப் பாறைப் பகுதிகளில் விழுந்தன. அங்கே மண் ஆழமாக இல்லாததால் அவை விரைவில் முளைத்தன. ஆனால் கதிரவன் மேலே எழ, அவை காய்ந்து, வேர் இல்லாமையால் கருகிப் போயின. மற்றும் சில விதைகள் முட்செடிகளிடையே விழுந்தன. முட்செடிகள் வளர்ந்து அவற்றை நெருக்கிவிடவே, அவை விளைச்சலைக் கொடுக்கவில்லை. ஆனால் இன்னும் சில விதைகள் நல்ல நிலத்தில் விழுந்தன. அவை முளைத்து வளர்ந்து, சில முப்பது மடங்காகவும் சில அறுபது மடங்காகவும் சில நூறு மடங்காகவும் விளைச்சலைக் கொடுத்தன. கேட்கச் செவியுள்ளோர் கேட்கட்டும்.”

மேலும் அவர் அவர்களை நோக்கி, “இந்த உவமை உங்களுக்குப் புரியவில்லையா? பின்பு எப்படி மற்ற உவமைகளையெல்லாம் நீங்கள் புரிந்துகொள்வீர்கள்? விதைப்பவர் இறைவார்த்தையை விதைக்கிறார். வழியோரம் விழுந்த விதைகளுக்கு ஒப்பானவர்கள் வார்த்தையைக் கேட்பார்கள். ஆனால் அதைக் கேட்டவுடன் சாத்தான் வந்து அவர்களுள் விதைக்கப்பட்ட வார்த்தையை எடுத்துவிடுகிறான்.

பாறைப் பகுதியில் விதைக்கப்பட்ட விதைகளுக்கு ஒப்பானவர்கள் இறைவார்த்தையைக் கேட்டவுடன் அதை மகிழ்ச்சியோடு ஏற்றுக் கொள்வார்கள். ஆனால் அவர்கள் வேரற்றவர்கள்; சிறிது காலமே நிலைத்திருப்பவர்கள். இறைவார்த்தையின் பொருட்டு இன்னலோ இடுக்கண்ணோ நேர்ந்த உடனே அவர்கள் தடுமாற்றம் அடைவார்கள்.

முட்செடிகளுக்கு இடையில் விதைக்கபட்ட விதைகளுக்கு ஒப்பானவர்கள் இறைவார்த்தையைக் கேட்டும் உலகக் கவலையும் செல்வ மாயையும் ஏனைய தீய ஆசைகளும் உட்புகுந்து அவ்வார்த்தையை நெருக்கி விடுவதால் பயன் அளிக்கமாட்டார்கள்.

நல்ல நிலத்தில் விதைக்கப்பட்ட விதைகளுக்கு ஒப்பானவர்கள் இறைவார்த்தையைக் கேட்டு அதை ஏற்றுக் கொண்டு பயன் அளிப்பார்கள். இவர்களுள் சிலர் முப்பது மடங்காகவும் சிலர் அறுபது மடங்காகவும் சிலர் நூறு மடங்காகவும் பயன் அளிப்பர்” என்றார்.

* * *

இயேசு மக்களிடம் இறையரசைப் பற்றியும், இறைவனின் அன்பைப் பற்றியும், விண்ணக வாழ்வுக்கான வாழ்க்கை பற்றியும் தொடர்ந்து மக்களிடம் போதித்து வந்தார். மக்கள் அவருடைய போதனைகளின் பால் ஈர்க்கப்பட்டனர். மக்களுக்கு அவர் தொடர்ந்து வாழ்வியல் சிந்தனைகளை வழங்கிக் கொண்டே இருந்தார்.

இயேசு மனித நேயத்தின் மொத்த உருவமாய் இருந்தார். நோயாளிகளை சுகப்படுத்துவதும், ஒடுக்கப்பட்டவர்களை அரவணைப்பதும், நிராகரிக்கப்பட்டவர்களை நேசிப்பதும், பாவிகளை அரவணைப்பதும் அவரது பணிகளாய் இருந்தன‌. நாட்கள் செல்லச் செல்ல இயேசுவின் போதனைகளை விட அதிகமாய் நோய் தீர்க்கும் வல்லமைகளுக்காக அவரை மக்கள் அவரை நாட ஆரம்பித்தனர். அதன்பின் இயேசு உவமைகளால் மக்களிடம் பேசத் தொடங்கினார்.

உவமைகள் உண்மையை மறைத்து கதைகளைப் பேசுபவை. தேடல் உள்ளவர்கள் மட்டுமே உவமையின் பொருளை கண்டு கொள்ள முடியும். தூய ஆவியானவரே மறை பொருளை உணர்த்துவார்.

இந்த உவமை “நான்கு நிலங்களைப்” பேசுகிறது. வழியோரம், முட்புதர், பாறை நிலம், நல்ல நிலம் என்பவையே அந்த நிலங்கள். இன்னொரு விதமாகப் பார்த்தால் இது ஆறு வகை நிலங்களைப் பேசுகிறது. நல்ல நிலத்தை நல்ல நிலம் 1, 2, 3 என மூன்றாகப் பார்க்கலாம்.

இந்த உவமை இயேசு சொன்ன உவமைகளில் முக்கியமானது. மூன்று நற்செய்தி நூல்களிலும் ( மத்தேயு, மார்க், லூக்கா ) இடம்பெற்ற சில உவமைகளில் இதுவும் ஒன்று. இயேசுவே நேரடியாகப் பொருள் கூறிய வெகு சில உவமைகளில் இதுவும் ஒன்று.

இந்த உவமை சில சிந்தனைகளை நமக்குள் உருவாக்குகிறது.

Image result for parable of sower1. இறைவனின் வார்த்தைகளே விதைகள் என்பதை இயேசுவே தெளிவு படுத்துகிறார். அந்த விதைகளை விதைக்கும் மனிதர்கள் நற்செய்தியை அறிவிப்பவர்கள் என்பதையும் விவிலியம் சொல்கிறது. விதைக்கின்ற பணியை செய்பவனே விதைப்பவன். அவனுடைய நிறம், உயரம், படிப்பு, வேலை, ஆடை, வசதி எதுவுமே இங்கே கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளப்படுவதில்லை. எனவே இறை வார்த்தையை அறிவிக்க நமக்கு ஆர்வம் மட்டும் இருந்தால் போதும் என்பதே கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய பாடம். இறைவார்த்தையை விதைக்க வெளிப்படையான அலங்காரங்களோ, சம்பிரதாயங்களோ எதுவும் தேவையில்லை.

Image result for parable of sower2. விதைகள் இறை வார்த்தைகள். எந்தப் பையில் சுமக்கிறோம் என்பதை வைத்து விதைகளின் தன்மை மாறுவதில்லை. பைகள் அழகாய் இருக்கிறதா, பெரிதாய் இருக்கிறதா என்பதெல்லாம் முக்கியமற்ற சங்கதிகள். அவை விதைகளை பத்திரமாய் சுமந்து செல்ல வேண்டும் என்பது மட்டுமே தேவையானது. இறைவார்த்தைகளைச் சொல்ல பேச்சு, எழுத்து, வாழ்க்கை, கலைகள், வாட்ஸப் டுவிட்டர் ஃபேஸ்புக் என‌ எதை வேண்டுமானாலும் பயன்படுத்தலாம். இந்தப் பை இருப்பவர்கள் மட்டுமே விதைக்கும் பணியைச் செய்ய முடியும் என்பது தவறான சிந்தனை.

Image result for parable of sower3. விதைக்கின்ற விதைகள் எல்லாமே பயன் தருவதில்லை. பயன் தருகின்ற விதைகளும் ஒரே மாதிரி பயனளிப்பதில்லை . விவசாயம் வரவில்லையே என உடைந்து போகத் தேவையில்லை. விதைத்தவை பாழாயினவே என பதறத் தேவையில்லை. இறைவனின் வார்த்தைகள் அதற்குரிய பணியை அதுவாகவே செய்து விடும். எவ்வளவு கனி கிடைக்கும் என எண்ணிப் பார்த்து விதையை நாம் ஊன்றத் தேவையில்லை. இறைவனின் சித்தப்படி கனி கொடுக்கட்டும் என சிந்திப்பதே போதுமானது.

Image result for parable of sower4. நிலங்களின் இயல்புகள் நிலையானவை அல்ல. நன்றாக உழுது நீர்ப்பாய்ச்சினால் வழியோரமும் வயலாக முடியும். முட்களையும் கற்களையும் அகற்றி ஆழ உழுதால் முட்புதர்கள் வயல்வெளிகளாக முடியும். ஆழ உழுது செப்பனிட்டால் பாறைநிலமும் விளைநிலமாக முடியும். அதே போல, கவனிக்கப்படாமல் கைவிடப்பட்டால் நல்ல வயல் கூட பயனற்ற நிலமாய் மாறக் கூடும். எனவே நிலங்களை நிராகரிக்காமல், அவற்றை செப்பனிடும் வழிகளை மேற்கொள்வதே சிறப்பானது. மனித மனங்களை இதயங்கள் என கொண்டால், அந்த இதயங்களைத் தயாராக்குவதை உழுதல் எனக் கொள்ளலாம்.

Image result for parable of sower5. எல்லா நிலங்களும் அருகருகே தான் இருக்கின்றன. “விதைக்கும் போது” தான் விதைகள் இத்தகைய வேறுபட்ட நிலங்களில் விழுகின்றன. அருகருகே இருந்தாலும் முழுக்க முழுக்க வித்தியாசமான மனநிலையில் தான் மக்கள் இருப்பார்கள் என்பதை இது சுட்டிக் காட்டுகிறது. கூடவே இருந்தாலும் நல்ல நிலம் அருகே உள்ள வழியோரத்தை வயலாக்க முடியாது. அது தன்னகத்தே மாற்றத்தை கொண்டால் மட்டுமே தன்மையை மாற்றிக் கொள்ள முடியும். எனவே நல்ல நிலத்தின் அருகிலேயே இருக்கிறேன் விளைச்சல் நிச்சயம் எனும் சிந்தனைகள் தவறானவை.

Image result for parable of sower6. விதைகள் இறைவார்த்தைகள். விதைகளை உடைத்தாலோ, விதைகளைச் சிதைத்தாலோ அவை பயன் தரப் போவதில்லை. நெல்லை விதைக்கப் போகும் விதைப்பவன் விதை கடினமாய் இருக்கிறது என உமியை விலக்கி விட்டு விதைத்தால் அந்த விதையினால் எந்த பயனும் இல்லை. விதைப்பவன் விதைகளை அப்படியே விதைக்க வேண்டும். அப்போது தான் விதைகளுக்குள் இருக்கின்ற உயிர் வெளிவரும். விதைப்பது மட்டுமே விதைப்பவனுடைய பணி. அதை முளைக்க வைப்பது இறைவனின் பணி.

Image result for parable of sower7. விதைத்தவன் பின்னர் தூங்கிப் போவதில்லை. அந்த நிலத்தை தொடர்ந்து கண்காணிப்பான். சரியான கால இடைவெளியில் நீர் ஊற்றுவான். தேவையான உரங்களை இடுவான். இவையெல்லாம் விதைப்பவன் செய்கின்ற பணிகள். இறைவார்த்தை முளைத்து வரும்போது அதை அன்புடன் பராமரிப்பதும், கனிகொடுக்கும் வரையில் கூட இருப்பதும். அந்த கனிகளே விதைகளாய் மாறுவதை உறுதிசெய்வதுமெல்லாம் உண்மையான ஒரு விவசாயியின் பணிகள். அதை இறைவன் வெளிப்படையாகச் சொல்லவில்லையெனினும் நிச்சயம் எதிர்பார்க்கிறார்.

Image result for parable of sower8. வழியோர நிலம் காலம் காலமாய் பல்வேறு மனிதர்கள் நடந்து இறுகிப் போன நிலம். யார் நடந்தாலும் ஏற்றுக் கொள்ளும் நிலம் என வைத்துக் கொள்ளலாம். கடின இதயத்தோடு இருக்கின்ற மனிதர்கள் இவர்கள். இங்கே இறைவார்த்தைகள் விழும்போது அவை எந்த சலனத்தையும் ஏற்படுத்துவதில்லை. அடுத்த மனிதர்கள் நடக்கும்போது உடைபடலாம். அல்லது சாத்தான் எனும் பறவையின் அலகுக்கு இரையாகலாம். இவை இறைவார்த்தையை சற்றும் ஏற்றுக் கொள்ளாத மனிதர்களைப் போன்றது.

Image result for parable of sower9. பாறை நில விதை சட்டென முளைக்கிறது. வேர்கள் கீழிறங்க கீழிறங்க அது பாறையில் மோதுகிறது. அதற்கு மேல் கீழே செல்ல முடியாமல் அது அங்கேயே தங்கிவிடுகிறது. ஆனால் தொடக்கத்தில் அது சட்டென வளர்கிறது. மகிழ்ச்சியோடு வார்த்தையை ஏற்றுக் கொள்பவர்களெல்லாம் நீண்டகாலம் நிலை நிற்பார்கள் என்று சொல்வதற்கில்லை. முதலில் செழித்து வளர்வதால் அவர்கள் ஆன்மீக ஆழம் கொண்டவர்கள் என நினைப்பதும் தவறு. மெதுவாக முளைப்பவர்கள் ஆன்மீக சிந்தனையற்றவர்கள் என அளவிடுவதும் தவறு. மனம் பக்குவமாய் இருக்கிறதா என்பதைப் பொறுத்தே இவை அமையும். விதை மட்டுமே விளைச்சல் தருவதில்லை, நிலத்தின் ஏற்றுக் கொள்ளும் தன்மை இங்கே மிக முக்கியம்.

Image result for parable of sower10. நகர்ந்து கொண்டே இருக்கும் விதையால் வேர்விட முடிவதில்லை. சிலருக்கு உலகக் கவலைகள், சிலருக்கு தனிப்பட்ட கவலைகள், சிலருக்கு உலக இலட்சியம், சிலருக்கும் தேவையற்ற பயங்கள். இப்படி ஏதோ ஒரு விஷயம் அவர்களை அலைக்கழித்துக் கொண்டே இருக்கிறது. முட்கள், கற்கள் இவைகளோடு சேர்ந்து இறைவார்த்தையும் வளர்கிறது. ஒரு சிக்கல் வரும்போது இறைவார்த்தையைப் பற்றிக் கொள்ளாமல் சுய சிந்தனைகளை இவர்கள் பற்றிக் கொள்வார்கள். இறைவார்த்தையை சுய முட்களும், கற்களும் சிதைத்து விடுகின்றன. விதைகள் வளரவேண்டுமெனில் மற்ற சிந்தனைகளை அகற்ற வேண்டியதும், முழுமையான நம்பிக்கையை விதையின் மேல் வைக்க வேண்டியதும் அவசியம்.

Image result for parable of sower11. நல்ல நிலமும் ஒரே மாதிரி பயனைத் தருவதில்லை. 30, 60 மற்றும் 100 மடங்கு என்பது விவசாயத்தில் பிரமிப்பு விளைச்சல். சராசரியாக 8 மடங்கு விளைச்சல் என்பதே அதிகபட்ச விளைச்சல் என்பார்கள். 30 மடங்கு, 100 மடங்கு என்பதெல்லாம் அசாதாரண வளர்ச்சி. இறைவார்த்தைக்கு நிலம் எவ்வளவு ஒத்துழைக்கிறது என்பதே விளைச்சலை நிர்ணயிக்கிறது. நிலம் மிகவும் பக்குவப்பட்ட நிலமாய், அதிக பயன்கொடுக்க ஆர்வமாய் இருந்தால் விளைச்சல் மிக அதிகமாய் இருக்கும். விளைச்சல் எவ்வளவு என்பதையல்ல, விளைச்சல் கொடுக்கிறது என்பதையே இறைவன் பார்க்கிறார். எனவே தான் மூன்று நிலங்களையுமே “நல்ல நிலம்” என்கிறார் இயேசு.

Image result for parable of sower12. “கேட்கச் செவியுள்ளோர் கேட்கட்டும்” என இறைமகன் முத்தாய்ப்பாய் உவமையை முடிக்கிறார். காதுகளில் இறைவார்த்தை விழுவதால் மட்டுமே ஒருவர் “வார்த்தையைக் கேட்டவர்” ஆகி விட முடியாது. அந்தக் காதுகளுக்குள்ளே நுழைந்து, மனதில் விழுந்து, இரண்டறக் கலந்தால் மட்டுமே பயன் தரமுடியும். கேட்பதற்கான ஆர்வம் உடையவர்களால் மட்டுமே வார்த்தை எனும் உணவை உண்டு, செரிக்க வைத்து, உடலுக்கு ஆற்றலாய் மாற்றிக் கொள்ள முடியும்.

இந்த சிந்தனைகளை மனதில் கொள்வோம்.

Posted in Articles, Parables of JESUS

இயேசு சொன்ன உவமைகள் 28 : காணாமல் போன‌ திராக்மா

Image result for lost coin parable

லூக்கா 15: 8 முதல் 10 வரை

பெண் ஒருவரிடம் இருந்த பத்துத் திராக்மாக்களுள் ஒன்று காணாமற் போய்விட்டால் அவர் எண்ணெய் விளக்கை ஏற்றி வீட்டைப் பெருக்கி அதைக் கண்டுபிடிக்கும்வரை கவனமாகத் தேடுவதில்லையா? கண்டுபிடித்ததும், அவர் தோழியரையும் அண்டை வீட்டாரையும் அழைத்து, ‘என்னோடு மகிழுங்கள், ஏனெனில் காணாமற் போன திராக்மாவைக் கண்டுபிடித்துவிட்டேன்’ என்பார். அவ்வாறே மனம் மாறிய ஒரு பாவியைக் குறித்துக் கடவுளின் தூதரிடையே மகிழ்ச்சி உண்டாகும் என உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்.

இயேசு ஒருமுறை தொடர்ச்சியாக மூன்று உவமைகளைப் பேசினார். முதலாவது காணாமல் போன ஆடு, இரண்டாவது காணாமல் போன திராக்மா மூன்றாவது காணாமல் போன மகன். இறைவன் தனது மக்கள் மீது கொண்டிருக்கும் அன்பும், மக்கள் அவருடைய அன்பில் வாழவேண்டும் ஏக்கமுமே அந்த உவமைகளில் வெளிப்பட்டன.

இந்த உவமையில் தொலைந்து போன வெள்ளிக்காசான திராக்மாவைக் கண்டுபிடிக்கும் ஒரு பெண்ணின் உவமையை இயேசு பேசுகிறார். ஒரு திராக்மா என்பது மிகவும் குறைவான ஒரு தொகை. இன்றைய மதிப்பில் ஐம்பது ரூபாய் என வைத்துக் கொள்ளலாம். அந்த நாணயத்தைத் தொலைத்த பெண் உடனடியாக அதைத் தேடிக் கண்டுபிடிக்க பரபரப்பாய் இருக்கிறாள்.

அன்றைய பாலஸ்தீனத்தில் ஒரு வழக்கம் இருந்தது. ஏழை மணப்பெண்கள் தங்களுடைய திருமணத்திற்காக பத்து வெள்ளிக்காசுகளைச் சேமிப்பார்கள். இந்த வெள்ளிக்காசுகளை மாலையாக கழுத்தில் அணிவிப்பார் மணமகன். சில வேளைகளில் மணமகனே அந்த வெள்ளிக்காசுகளை தருவதும் உண்டு. நமது ஊர் வழக்கப்படி தாலி அது எனலாம்.

எனவே விலையில் குறைவாய் இருந்தாலும் அது உணர்வுபூர்வமாக மிக உயர்ந்த விலையுடையது. பாலஸ்தீன மக்களுக்கு மிகவும் பரிச்சயமான அந்த உவமையையே இயேசு சொல்கிறார்.

அ, முதலில் காசு பத்திரமாக இருக்கிறது,
ஆ, பின்னர் தொலைந்து போகிறது,
இ,தொலைந்து போனதை அந்தப் பெண் உணர்கிறார்,
ஈ, தேட வேண்டும் என முடிவு செய்கிறார்,
உ, உடனே அதை செயல்படுத்துகிறார்,
ஊ, கவனமாகத் தேடுகிறார்,
எ, விளக்கைக் கொளுத்தி தேடுகிறார்,
ஏ, வீட்டைக் கூட்டி தேடுகிறார்,
ஐ, கண்டு பிடிக்கும் வரை தேடுகிறார்,
ஒ, கண்டு பிடித்ததும் மகிழ்கிறார்,
ஓ, அண்டை வீட்டாருடன் மகிழ்ச்சியைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார்,
ஔ, அதை பத்திரமாக வைக்கிறார்,
ஃ, மீண்டும் தொலைந்து விடாமல் பாதுகாக்க முடிவெடுத்திருக்கலாம்.

என இத்தனை விஷயங்களும் நமக்கு படிப்படையான ஆன்மீக மீட்பை விளக்குகிறது. அல்லது தொலைந்து போன நமது ஆன்மீக வாழ்க்கையை எப்படி மீட்டெடுப்பது என்பதை விளக்குகிறது.

இந்த உவமை சில படிப்பினைகளை நமக்குத் தருகிறது.

Image result for lost coin parable1. தனது அன்பில் நிலைத்திருக்கின்ற ஒரு மனிதர் தொலைந்து போய்விட்டால் இறைமகன் அதை எளிதில் விட்டு விடுவதில்லை. உடனடியாக தனது ஆத்மார்த்தமான முயற்சியை வெளிப்படுத்தி அந்த மனிதனை மீட்கும் வழிகளை யோசிக்கிறார். அந்த மனிதர் உலகின் பார்வைக்கு ஒரு திராக்மா எனுமளவுக்கு மிகவும் மலிவானவனாக இருந்தாலும் இறைவன் பார்வையில் மிக உயர்ந்தவன். காரணம் இறைவன் பார்வையில் நாம் அனைவருமே விலைமதிப்பற்ற அவருடைய பிள்ளைகள். இறைவன் நம்மை உணர்வு பூர்வமாக பொதிந்து வைத்திருப்பவர். எனவே தான் நாம் விலகும்போது அவர் பரிதவிக்கிறார். இங்கே இறைவனை ஒரு பெண்ணுடன் ஒப்பிடுவதன் மூலமாக ஆண்பெண் வெறுபாடுகள் விண்ணக வாழ்வில் இல்லை என்பதையும், இறைவனின் பார்வையில் அனைவரும் சமமே என்பதையும் மறைமுகமாக விளக்குகிறார்.

Image result for lost coin parable2. இறைவனின் அன்பில் இருக்கின்ற நபர்களில் ஒரு நபர் தொலைந்து போகிறார். தான் தொலைந்து போனதையே அந்த நாணயம் அறியவில்லை. அவரை யாரேனும் கண்டெடுத்தால் மட்டுமே மீட்பு உண்டு. நாணயத்தினால் சொந்தமாய் எதையும் செய்து விட முடியாது. அத்தகைய சூழலில் இறைவன் நம்மைத் தேடி வருகிறார். கண்டடைந்தால் அவர் அடைகின்ற மகிழ்ச்சி அளவிட முடியாததாய் இருக்கிறது. ஒரு திருச்சபையில் இருக்கின்ற நபர்களில் ஒருவர் இதயத்தால் தொலைந்து போகலாம். தான் தொலைந்து போனதையே அறியாமல் இருக்கலாம். அவரை இறைவார்த்தை வெளிச்சத்தில் அவருக்கே காட்டுவதும் நமது கடமையே.

Image result for lost coin parable3. நாணயம் “வீட்டில் தான்” தொலைந்து போகிறது. நமது வீட்டில் உள்ள நபர்களில் ஒருவர் இறைவனின் அன்பை விட்டு விலகிச் செல்வதைக் கூட இது குறிக்கலாம். சின்ன வயதில் இறைவனோடு இணைந்து இருந்து விட்டு, வளர வளர அவரது அன்பை விட்டு விலகி, தொலைந்தே போன வாழ்க்கை அது. அந்த நபரை நாம் தேடித் தேடிக் கண்டெடுத்து, மீட்பின் பாதையில் கொண்டு வரவேண்டும் என்பதை இந்த வாசகம் குறிப்பால் உணர்த்துகிறது.

Image result for lost coin parable4. நாணயம் தொலைந்ததை அறிந்ததும் அந்தப் பெண் பதட்டமடைகிறார். இரவு நேரத்தில் தான் அதை அறிந்து கொள்கிறார். சரி, விடிந்ததும் பார்த்துக் கொள்ளலாம் என அவர் நினைக்கவில்லை. அந்த இரவிலேயே விளக்கை ஏற்றுகிறார். அந்தக் காலத்தில் வீட்டின் தரையில் வெப்பம் தாக்காமல் இருக்க வைக்கோல் போன்றவற்றை போட்டு வைப்பதுண்டு. அவற்றுக்கு இடையில் நாணயம் சிக்கிக் கொண்டிருக்கலாம் என்பது அவருக்குப் புரிகிறது. அது எளிதான வேலையல்ல. நீண்ட நேரமாகலாம். தரையில் கிடக்கும் வைக்கோல், புல்லை எல்லாம் வெளியேற்றி இன்ச் இஞ்சாகத் தேடவேண்டும். அந்த கடின வேலைக்கு அந்தப் பெண் தயாராகிறாள். அதுவும் காலைவரை காத்திருக்காமல் உடனடியாகக் களத்தில் குதிக்கிறார்.

Image result for lost coin parable5. விளக்கைக் கொளுத்துதல் என்பது இறைவார்த்தை வெளிச்சத்தை பயன்படுத்துவதன் குறியீடு. தொலைந்து போன ஒருவரை இறைவனிடம் கொண்டுவர இறை வார்த்தைகள் தான் நமக்குத் துணை புரியும். இறை வார்த்தையின் வெளிச்சம் படரப் படர இருள் விலகுகிறது. இருள் விலகும் போது இருளுக்குள் தொலைந்து கிடப்பவர்கள் வெளிச்சத்துக்கு வருகிறார்கள். ஒருவர் பாவ வழியில் தொலைந்து போனால் அவரைக் கண்டுபிடிக்க ஒரே வழி இறைவார்த்தை வெளிச்சமே.

Image result for lost coin parable6. கவனமாகத் தேடுகிறாள் அந்தப் பெண். “தேடுதல்” ஆன்மீக வாழ்க்கையின் மிக முக்கியமான அம்சம். நமது வாழ்க்கையில் நாம் ஆன்மீகத்தை விட்டு விலகிச் செல்லும் இடங்கள் அனேகம். அவை எவை என தேடிக் கண்டுபிடிக்க கவனம் மிக அவசியம். நமது வீட்டில் இருப்பவர்கள் தொலைந்து போனால், திருச்சபையில் இருப்பவர்கள் தொலைந்து போனால், என எல்லா சூழல்களிலும் மிக முக்கியத் தேவை கவனமுடன் தேடுதல். இறைவார்த்தை வெளிச்சத்துடன் தேடுதல்.

Image result for lost coin parable7. வீட்டைப் பெருக்குதல் என்பது குப்பைகளை விலக்குதல் எனலாம். உலக கவலைகள், உலகைக் குறித்த சிந்தனைகள், உலக இச்சை போன்றவற்றின் அடியில் புதைந்து கிடக்கும் மனிதர்களை வெளிக்கொணர அந்த குப்பைகளை அகற்றுதல் முக்கியமான தேவை. வீட்டைப் பெருக்கும் போது அந்த நாணயம் துடைப்பத்தில் பட்டு ஒலி எழுப்பலாம். தன்னை உணர்கின்ற தருணம் அது. தான் தொலைந்து போனதையே அறியாத மனிதர் ஒரு வெளிச்சத்தில், ஒரு தூய ஆவியானவரின் தொடுதலில் தன்னை உணர முடியும்.

Image result for lost coin parable8. அந்தப் பெண் இரவில் விளக்கைக் கொளுத்தி நாணயத்தைத் தேட ஆரம்பிக்கிறாள். வெகு நேரம் தேடியிருக்கக் கூடும். அந்த பெண் நாணயத்தைக் கண்டு பிடித்தபோது நள்ளிரவைத் தாண்டியிருக்கலாம், அதிகாலை 2, 3 மணியாகக் கூட இருக்கலாம். கண்டு பிடித்த “உடனே” அவள் அண்டை வீட்டாரையெல்லாம் எழுப்புகிறாள். ஆனந்தத்தில் ஓடுகிறாள். நள்ளிரவு என்றும் பார்க்காமல், எங்கும் ஓடித் திரிகிறாள். அந்த அளவுக்கு ஆனந்தம் அவளை ஆட்கொள்கிறது. காலையில் எழுந்ததும் சொல்லிக் கொள்ளலாம் என அவள் நினைக்கவில்லை. அவளுடைய பரவசத்தின் உச்சம் அவளை அப்படி அலைய வைக்கிறது. இறைவனும் இப்படித்தான். தொலைந்து போன ஒரு நபரைக் கண்டு பிடிக்க முடியும் போது அளவற்ற ஆனந்தம் அடைகிறார்.

Image result for lost coin parable9. இறைவன் பார்வையில் ஒவ்வொருவரும் மிக முக்கியமானவர்கள். ஒருவர் தொலைந்து போனால் இன்னொருவரை வைத்து அந்த இடத்தை நிரப்ப அவர் நினைப்பதில்லை. ஒன்று தானே தொலைந்தது மீதி 9 இருக்கிறதே என சும்மா இருப்பதில்லை. ஒவ்வொருவரும் இறைவனுடைய கொடையாக இந்தப் பூமியில் வருகின்றனர். அவர்கள் அனைவரும் இறைவனுடைய சித்தத்தை நிறைவேற்றவேண்டும், அவரது அன்பின் நிலைக்க வேண்டும் என்பதையே அவர் விரும்புகிறார்.

Image result for lost coin parable10. தனது மாலையிலிருந்து ஒரு நாணயம் தொலைந்து போனதை அந்த பெண் சட்டென கண்டுகொள்கிறார். தனக்கும் கடவுளுக்கும் இடையேயான உறவில் ஒரு விரிசல் வந்ததை அவள் கண்டுகொள்கிறாள். அப்படி ஒரு சூழல் எழும்போது என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை இந்த உவமை சொல்கிறது எனலாம். அப்படிப்பட்ட சூழலில் உடனடியாக இறைவார்த்தை எனும் விளக்கைக் கொளுத்தி, தூய ஆவியின் துணையைக் கொண்டு, மனதில் இருக்கும் குப்பைகளைக் கூட்டி வெளியேற்றி மீண்டும் இறைவனின் அன்பில் இணையவேண்டும். இறைவனுக்கும் நமக்கும் இடையேயான உறவு ஒரு சின்ன பிரிவு வந்தால் கூட உடனடியாக அதை நிவர்த்தி செய்ய வேண்டும். அப்போது மீட்பினைத் தவற விட மாட்டோம்.