Posted in Articles, Sunday School

மறைக்கல்வி SKIT : வருகையின் நாள்

Image result for heaven phone

நடிகர்கள் : மிக்கேல், ஆபிரகாம், பீட்டர், தாவீது

காட்சி :

மேடையின் நடுவே ஒரு மேஜை. மேஜையில் பூமியைப் பார்க்கும் ஒரு ஸ்கேனர். அருகில் ஒரு தொலை பேசி. மைக்கேல் அருகில் நிற்கிறார்.

தொலைபேசி அடிக்கிறது.

மைக்கேல் : ஹலோ… குட்மார்னிங் சார். என்னது ? இன்னிக்கேவா ? என்னது இப்பவேவா ? யாரும் எதிர்பார்த்திருக்க மாட்டாங்களே… ( கொஞ்சம் அமைதி ) உண்மை தான் சார். அவங்கதான் கவனமா இருக்கணும். ஆனாலும் கொஞ்சம் பேர்….. சரி சரி… ஓ.கே .. உடனே எல்லா ஏற்பாடையும் பண்ணிடறேன்.

போனை வைத்து விட்டு இன்னொருவருக்குப் போன் செய்கிறார்.

மைக்கேல் : ஹலோ. தூங்காதீங்க, எழும்புங்க. எல்லாரையும் தயார் பண்ணுங்க…. என்ன விஷயமா ? இன்னிக்குதான் அந்த நாளாம்… ( கொஞ்சம் அமைதி ) ஆமா.. இன்னிக்கு தான்..

அப்போது கபிரியேல் ஒரு பாடல் பாடிக் கொண்டே உள்ளே வருகிறார்.

கபிரியேல் : வாவ்..வாவ்..வாவ்… என்ன அழகான நாள் இது. சூடா ஒரு கப் காபி குடிச்சுட்டு தூங்கணும்.  ( அப்போது தான் மைக்கேலைப் பார்க்கிறார் ) ஹே… மைக்கேல்… ஹவ் ஆர் யூ ? ஒரு வடை கிடைக்குமா ?

மைக்கேல் : கபிரியேல்…. வடை சாப்பிட டைம் இல்லை. போய் உங்க எக்காளத்தையும், குரலையும் தயார் பண்ணி வையுங்க.

கபிரியேல் : என்னோட உதடுகளும், எக்காளமும் எப்பவுமே ரெடிதான் மைக்கேல்…

டோண்ட் வர்ரி.

மைக்கேல் : ஓ… அப்படின்னா… எப்போ வேணும்ன்னாலும் எக்காளம் ஊதிடுவீங்க… ?

கபிரியேல் : (அலட்சியமாக ) யா…யா… நோ பிராப்ளம்.

மைக்கேல் : அப்போ உங்களுக்குப் பிரச்சினையில்லை. ஏன்னா இண்ணிக்கு தான் அந்த நாள் !

கபிரியேல் : (பாட்டு போல )  எல்லாமே ரெடி தான்… ரெடி தான் …ரெடி தான் ( திடீரென திடுக்கிட்டவராய் ) என்னது ? இன்னிக்கா ? ஐயோ இருக்காதே… என்னோட எக்காளம் எங்கே இருக்குன்னே தெரியலையே. பிராக்டீஸ் பண்ணி ரொம்ப நாள் ஆச்சே… என்னோட கொயர் டீம் இன்னும் குறட்டை விட்டு தூங்கிட்டு இருக்காங்களே…  நிஜமாவா சொல்றே மைக்கேல்… இன்னிக்கா ? இன்னிக்கேவா ?

மைக்கேல் : கடவுள் கால் பண்ணி சொன்னாருப்பா.. இன்னிக்கு தான் அந்த நாள்.

கபிரியேல் : அடடா….. நான் இன்னும் ரெடியா இல்லையே… ஆபிரகாமை உடனே போய் பாக்கணும். எங்கே இருக்காரோ தெரியலையே.

 (கபிரியேல் ஓடத் துவங்கும் போது ஆபிரகாம் வருகிறார் )

ஆபிரகாம் : என்னப்பா கபிரி…. எங்கே பறக்கிறே ? ஒரே குஷி மூட்ல இருக்கே போல இருக்கு ?

கபிரியேல் : ஐயா.. நான் இன்னும் ரெடியா இல்லையே…. என்ன செய்வேன் ?

ஆபிரகாம் : என்னப்பா ஆச்சு இவனுக்கு ? நான் ரெடி இல்லேன்னு சொல்றான். ஏதாச்சும் போட்டி நடக்கப் போவுதா ?

மைக்கேல் : இரண்டாம் வருகை நாளுக்கு அவரு தயாரா இல்லேன்னு சொல்றாரு…

ஆபிரகாம் :  அடடா… பாவம். நான் எல்லாரும் ரெடியா இருப்பாங்கன்னு நினைச்சேன். எனி வே… அதுக்கு இன்னும் நூறு வருஷமோ, ஆயிரம் வருஷமோ… ஆகும்னு நினைக்கிறேன். அதெல்லாம் கடவுளுக்குத் தான் தெரியும்.

மைக்கேல் : என்ன சொல்றீங்க ? விஷயம் தெரியாதா ? நாளெல்லாம் டிசைட் பண்ணியாச்சு ?

ஆபிரகாம் : ஓ… நிஜமாவா ? எப்போ

மைக்கேன் : டுடே….

ஆபிரகாம் : வாட்…. என்ன சொல்றே… இன்னிக்கா ? எந்த அறிகுறியும் இல்லையே… ஏதாச்சும் நிறைய அறிகுறி வரும்ன்னு நினைச்சேனே… ஆர் யூ ஷுயர் ?

மைக்கேல் : ஒரு ஆள் எனக்கு போன் பண்ணி விஷயத்தை சொன்னாரு

ஆபிரகாம் : தெரியாம சொல்லியிருப்பாருப்பா… யார் சொன்னது ? எஸ்தரா ? ரூத்தா ?

மைக்கேல் : சர்வ வல்லவர் !

ஆபிரகாம் : என்ன சொல்றே ? கடவுளே கால் பண்ணி சொன்னாரா ?

மைக்கேல் : ஆமா…

ஆபிரகாம் : ஐயோ… நான் ரெடியா இல்லையே…. இஸ்ரேல் எப்படியிருக்கோ ?. இந்த நேரம் பாத்து மோஸசும் ஆரோனும் எங்கோ போனாங்களோ தெரியலயே… ( ஆபிரகாம் விரைவாய் போகிறார் )

( பீட்டர் வருகிறார் )

பீட்டர் : ஹா… என்னப்பா, நம்ம தாத்தா இந்த ஓட்டம் ஓடறாரு. ஏதோ இரண்டாம் வருகை தான் வந்தது போல !

மைக்கேல் : நீங்க என்ன நினைக்கிறீங்க….

பீட்டர் : ஒருபக்கம் என்னடான்னா ஆபிரகாம் ஓடறாரு, இன்னொரு பக்கம் கபிரியேல் எக்காளத்தை ஊதி பிராக்டீஸ் பண்றாரு… அப்பப்பா… எல்லாரும் சட்டுன்னு பிஸி ஆயிட்டாங்க…

மைக்கேல் : நீங்களும் பிஸி ஆயிடுங்க பீட்டர்

பீட்டர் : ஏன் ? ஐ ஆம் கோயிங் டு டேக் சம் ரெஸ்ட்.

மைக்கேல் : இனிமே ரெஸ்ட் கிடையாது பீட்டர்..

பீட்டர் : ஏன் மைக்கேல்.. என்னாச்சு ?

மைக்கேல் : இன்னிக்கு இரண்டாம் வருகை நாள் !

பீட்டர் : (அலறுகிறார் ) வாட்ட்ட்ட் ? இன்னிக்கா ? கடவுள் ஒண்ணுமே சொல்லலையே….

மைக்கேல் : என்ன சொல்லணும். எல்லாரும் தயாரா இருக்கணும்ன்னு சொல்லியிருக்காரா இல்லையா ?

பீட்டர் : சொல்லியிருக்காரு… பட், இன்னும் நான் கதவை துடைக்கல. புக்கை எடுத்து தயாரா வைக்கல. சாவியை எங்கே வெச்சேன்னா ஞாபகம் இல்லை… போய் தேடணும்.  (பதட்டத்துடன் ) யாரையாச்சும் ஹெல்ப் க்கு கூப்பிடணும்… ஹே… தாமஸ்…. பவுல்.. எங்கேப்பா இருக்கீங்க

தாவீது உள்ளே வருகிறார்.

தாவீது : வாட்ஸ் அப் கபிரியேல்… நல்லா இருக்கீங்களா ?

மைக்கேல் : நல்லா இருக்கேன் தாவீது.. நீங்க எப்படி இருக்கீங்க ?

தாவீது :               நல்லா இருக்கேன்… என்ன ஒரே பரபரப்பா இருக்கு ? கெஸ்ட் யாராச்சும் வராங்களா ?

மைக்கேல் : உங்க இசைக்குழு எல்லாம் ரெடியா ?

தாவீது : எப்பவுமே ரெடி தான்…

மைக்கேல் : இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல இரண்டாம் வருகை !

தாவீது : வாட்… இன்னிக்கா, இப்போவா ? சுவர்க்கத்துல அவ்வளவு இடம் இருக்கா ? ரூம்ஸ் எல்லாம் ரெடி பண்ணியாச்சா ? சில பில்டிங்ல மெயிண்டனன்ஸ் வேலை நடந்திட்டிருந்துதே முடிஞ்சிடுச்சா…

மைக்கேல் : கடவுளுக்குத் தெரியும் அவர் என்ன பண்றாருன்னு. சோ, அதைப் பற்றியெல்லாம் நாம கவலைப் படத் தேவையில்லை டேவிட்.

தாவீது : இருந்தாலும். அவ்ளோ கூட்டத்தை….

மைக்கேல் : ரொம்ப கம்மியான ஆட்கள் தான் வருவாங்கன்னு நினைக்கிறேன். இப்போ தான் ஸ்கேனர் வழியா பூமியைப் பாத்தேன். அங்கே யாருக்குமே இந்த விஷயம் இன்னும் தெரியல. எல்லாரும் ரொம்ப அலட்சியமா இருக்காங்க. பாத்தா யாருமே தயாரா இருக்கிற மாதிரி தெரியல.

தாவீது : நீங்க சொல்றதைப் பாத்தா சின்னப் பிள்ளைங்க மட்டும் தான் சுவர்க்கத்துல நிரம்புவாங்க போல…

மைக்கேல் : நானும் அப்படித் தான் நினைக்கிறேன்.

(அப்போது போன் அடிக்கிறது )

மைக்கேல் : எஸ் லார்ட்… வி ஆர் ரெடி…

நீங்கள் தயாராய் இருந்தாலும், இல்லா விட்டாலும்… இதோ அந்த நாள் வருகிறது ! வந்தே விட்டது !

 

Posted in Sunday School

மறைக்கல்வி கட்டுரை : ஆபிரகாம் விசுவாசத் தந்தை

Related imageமுன்னுரை :

கிறிஸ்தவம் விசுவாசத்தின் அடிப்படையில் தான் கட்டி எழுப்பப்பட்டிருக்கிறது. கடவுள் மீதான நம்பிக்கை, அவருடைய வார்த்தைகளின் மீதான நம்பிக்கை, அவர் அளிக்கப் போகும் வாழ்க்கையின் மீதான நம்பிக்கை. இவையே கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையைச் செழுமைப் படுத்துகின்றன.

பொருளுரை

“மிகப்பெரிய பாவியாய் இருங்கள், ஆனால் அதை விட ஆழமான விசுவாசத்தை இறைவனில் கொண்டிருங்கள்” என்கிறார் மார்ட்டின் லூதர். விசுவாசமே கரைசேர்க்கும் ஆயுதம் என்பதையே அவருடைய வார்த்தைகள் சொல்லித் தருகின்றன. விசுவாசம் இல்லாத வாழ்க்கை மாலுமி இல்லாத கப்பலென தடுமாறித் தடம் மாறும்.

வீடுகளில் நம்பிக்கை வளரும்போது. குடும்ப உறவுகள் பலமாகின்றன. நாடுகளில் நம்பிக்கை வளரும் போது சர்வதேச உறவுகள் பலமாகின்றன. இறைவனின் நம்பிக்கை வளரும் போது கிறிஸ்தவ வாழ்க்கை வளமாகிறது.

நாம் இறைமகன் இயேசுவை எல்லாவற்றுக்கும் மேலான கடவுளாக நம்புகிறோம். மீட்பளிக்கும் ஒரே ஆதரவாளராகப் பார்க்கிறோம். பாவங்களைத் தீர்க்கும் ஒரே பரிசுத்த பலியாகப் பார்க்கிறோம். விண்ணகத்தில் நுழைவதற்கான ஒரே கதவாகப் பார்க்கிறோம். பிற மதத்தினரோ இயேசுவை ஒரு மனிதனாகப் பார்க்கிறார்கள். புத்தன், இயேசு, காந்தி என மனித வரிசையில் அமர வைக்கிறார்கள்.

இயேசு கடவுளின் மகன் எனும் விசுவாசம் நம்மை கிறிஸ்தவத்தில் இணைக்கிறது. இயேசு உயிர்த்தார் எனும் விசுவாசம் நம்மை கிறிஸ்தவத்தில் பலப்படுத்துகிறது. கிறிஸ்து நம்மோடு வாழ்கிறார் எனும் விசுவாசம் நம்மை கிறிஸ்தவத்தில் நிலைக்க வைக்கிறது.

நம்முடைய கிறிஸ்தவ விசுவாசம் பல வேளைகளில் ஆட்டம் கண்டு விடுகிறது. அத்தகைய பலவீனமான சூழல்களில் நமது விசுவாசத்தைப் பலப்படுத்தவும், நமக்கு வழிகாட்டவும் பைபிள் நமக்கு பலரை அறிமுகம் செய்து வைத்திருக்கிறது. அப்படிப்பட்ட உயரிய நபர்களில் நாம் விசுவாசத்தின் தந்தை என அன்போடு அழைக்கின்ற ஆபிரகாம் முதலிடத்தில் இருக்கிறார்.

தனது வாழ்க்கையின் கடைசி நிமிடம் வரை விசுவாசத்தின் மீது சின்னக் குறைவு கூட வராதபடி நடந்தவர் தான் ஆபிரகாம். கடவுள் ஆபிரகாமை அழைத்தபோது உடனே பணிந்தார். “எங்கே போகிறோம், ஏன் போகிறோம், போகும் நபர்களுக்கும் கால்நடைகளுக்கும் உணவு கிடைக்குமா” என்று கண நேரம் கூட யோசிக்கவில்லை. கடவுளின் வார்த்தையின் மீது அவருக்கு அசைக்க முடியாத விசுவாசம் இருந்தது. கடவுளின் வார்த்தை உயிருள்ளது, ஆற்றல் மிக்கது என்பதை அவருடைய செயல் சட்டென வெளிப்படுத்துகிறது.

இந்த இருபதாம் நூற்றாண்டில் ஐம்பது வயதுப் பெண் செயற்கை முறையில் கருத்தரிப்பதை மருத்துவ அதிசயம் என்கிறார்கள். சாராவோ 90 வயது கிழவியாய் இருந்தபோதும் ஆபிரகாம் விசுவசித்தார். மருத்துவ அதிசயத்தையல்ல, கடவுளின் வார்த்தையை. நம்முடைய விசுவாசம் எத்தகையது ? எல்லா சாத்தியக் கூறுகளும் இருக்கக் கூடிய இடத்தில் கடவுளை விசுவசிக்கிறோம். இயற்கைக்கு மாறான எதையுமே விசுவசிக்கத் தயங்குகிறோம். ஆபிரகாம் விசுவசித்தார். இயற்கைக்கு மாறானது இறைவனால் கூடும் என விசுவசித்தார்.

ஆபிரகாமின் விசுவாசம் வீண்போகவில்லை. ஈசாக்கு ஆபிரகாமின் மகனானான். தனது மகன் மீது அளப்பரிய ஆசை கொண்டிருந்தார் ஆபிரகாம். ஈசாக்கு இளைஞனானான். குழந்தை பிறந்தபின் ஆபிரகாமின் விசுவாசத்தில் மாற்றம் வந்திருக்கிறதா என்பதை அறிய கடவுள் விரும்பினார். மகனை தனக்குப் பலியாய்க் கேட்டார். உள்ளம் உடைந்தாலும், ஆபிரகாம் விசுவாசத்தை உடைக்கவில்லை. மகனை பலிகொடுக்க வேலையாட்களோடு மலைக்குச் சென்றார்.

மலையடிவாரம் வந்த ஆபிரகாம், வேலையாட்களிடம் என்ன சொன்னார் தெரியுமா ? “நானும் பையனும் கடவுளைத் தொழுது கொண்டு உங்களிடம் திரும்பி வருவோம்” ! பலியிடச் சென்றது ஈசாக்கை. ஆனாலும் கடவுள் மகனை தனக்கு மீண்டும் தருவார், மகனோடு தான் திரும்ப வருவோம் என்பதையே அவரது விசுவாச வார்த்தைகள் எடுத்துக் காட்டுகின்றன. கடவுள் ஆபிரகாமின் விசுவாசத்தை கண்டார், ஈசாக்கை அவருக்கே திரும்பக் கொடுத்தார்.

விசுவாசத்தின் பிள்ளையே கீழ்ப்படிதல். கடவுள் மீது ஆபிரகாம் வைத்த விசுவாசமே ஆபிரகாமை கடவுளிடம் சரணாகதி அடைய வைத்தது. “மகனைப் பலிகொடுக்கச்” சொன்னபோது அப்படியே கீழ்ப்படிந்தார். தன்னுடைய உணர்ச்சிகளின் போராட்டத்துக்கு இடம் கொடுக்கவில்லை.

புதிய ஏற்பாடு ஆபிரகாமை பல இடங்களில் சுட்டிக் காட்டுவதற்குக் காரணமும் இந்த ஆழமான விசுவாசம் தான். பவுல் தனது கடிதங்களில் குறைந்த பட்சம் ஐந்து இடங்களில் ஆபிரகாமின் விசுவாசத்தை வியக்கிறார். “விசுவாசம் கொண்டு வாழ்பவர்களே கடவுளின் பிள்ளைகள்” என்கிறார் கலாத்தியர்.

அன்னை தெரசா வாழ்வின் கடைசி நாள் வரை இறைவனின் மீது விசுவாசம் கொண்ட வாழ்க்கை வாழ்ந்தார். இயேசுவின் போதனைகளைக் கடைபிடித்து, அவரில் ஆழமான அன்பு கொண்டிருந்தார். இந்தியா வந்த தோமா, கிறிஸ்தவத்தின் வேர்கள் இந்தியாவில் பதியனிடப்பட முதல் காரணமாய் இருந்தார். இறையில் விசுவாசம் கொண்ட மிஷினரிகளின் வருகை தான் நமது இந்தியாவில் கிறிஸ்தவம் தழைத்தோங்க காரணம்.

நமது விசுவாசம் எப்படி இருக்கிறது ? முழுக்க முழுக்க இறைவனில் சரணடைவதில் இருக்கிறதா ? இல்லை அரைகுறை மனநிலையுடன் இருக்கிறதா ? “என்னைக் காணாமலேயே விசுவசிப்பவன் பேறுபெற்றவன்” எனும் இயேசுவின் வார்த்தைகளை நினைத்துப் பார்ப்போம். சற்றும் சஞ்சலமற்ற விசுவாசம் கொள்வோம். உறுதியாகக் கிறிஸ்துவைப் பற்றிக் கொள்வோம்.

முடிவுரை

ஆபிரகாமின் விசுவாசம் நாம் வியப்பதற்கானதல்ல. நாம் பின் தொடர்வதற்கானது என்பதை உணர்வோம். அந்த விசுவாசத்தின் வேர்களைப் பற்றிக் கொள்ள நமது வாழ்க்கையை இறைவனில் சமர்ப்பிப்போம்.

 

Posted in Sunday School

சிறுவர் நாடகம் – இயேசு பிறப்பு

இடையன் 1 :- இன்னிக்கு வழக்கத்தை விட அதிகமா குளிரெடுக்கிறது போல இருக்கு இல்லையா ?

இடையன் 2 :- ஆமா.. பனி பெய்யும் மாதம் இல்லையா ? குளிர் எடுக்காவிட்டால் தான் ஆச்சரியம்.

இடையன் 3 :- இந்த ஆடுகளை மேய்க்கும் பணி எவ்வளவு கஷ்டமா இருக்கு. வெயில் காலத்தில எதுவும் தெரியாது. ஆனா பனி கொட்டும் மாதங்களில் ஆடுகளைக் காவல் காப்பது கடினமான செயல் தான்.

இடையன் 1:- தனிமையிலே இருட்டிலே இருக்கிறது கூட கொஞ்சம் பயமா இருக்கு இல்லையா ?

இடையன் 3 :- இன்னிக்கு என்ன உனக்கு புதுசா ஒரு பயம் ? ஏதாவது கனவு கண்டியா என்ன ?
( பேசிக் கொண்டிருக்கும் போது… ஆண்டவரின் தூதர் அவர்கள் முன் தோன்றுகிறார்.. மூவரும் பயத்தால் அலறுகின்றனர். )

angel.jpg

இடையர்கள்:- ஆ… ஐயோ… இதென்ன…

தூதன் :- பயப்படாதீர்கள். உங்களுக்கெல்லாம் ஓர் நற்செய்தி சொல்லவே வந்திருக்கிறேன். நான் கடவுளின் தூதன்.

இடையன் 1:- நற்செய்தியா ? ஆடுகளைக் காக்கும் இடையர்களுக்கு நற்செய்தியா ? என்ன செய்தி ? சொல்லுங்கள். .. சொல்லுங்கள். எங்கள் ஆடுகளெல்லாம் அதிகமாய் பால் தருமா ? இல்லை அதிகமாய் விலை போகுமா ?

தூதன் :- உங்களுக்கு மட்டுமல்ல… இது உலகுக்கே நற்செய்தி. ஆண்டவராகிய மெசியா … உங்களுக்காக தாவீதின் ஊரிலே  பிறந்திருக்கிறார்.

இடையன் 2 :- என்னது ?? பிறந்திருக்கிறாரா ? வந்திருக்கிறார் என்றால் நம்பலாம். பிறந்திருக்கிறார் என்கிறீரே ? என்ன அடையாளம்.

தூதன் :- குழந்தையை துணிகளில் பொதிந்து தீவனத் தொட்டியில் கிடத்தியிருக்கக் காண்பீர்கள்… இதுவே அடையாளம்.

இடையன் 3:- நீங்கள் சொல்வதெல்லாம்… மிகவும் ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. பிரமிப்பாகவும் இருக்கிறது.

தூதன் :- ஆம்… வானக தேவன் பூமிக்கு வந்ததைச் சொல்லவே அவர் தூதராகிய என்னை அனுப்பியிருக்கிறார். இவர் மனித உருவில் வந்த மனுமகன். பூமியின் பிழையகற்ற வந்த புனித மழை. பாவங்களையெல்லாம் நம்மிடமிருந்து பிய்த்தெடுத்துப் புதைக்க வந்த பிதாவின் மகன்.

இடையன் 1 :- அப்படியானால் நாங்கள் போய் தரிசிக்கலாமா தலைவனை ?

தூதன் :- செல்லுங்கள் எனச் சொல்லவே நான் உங்களைச் சந்தித்தேன்
( என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே வானக தூதர்கள் ஒரு கூட்டமாய் வந்து அந்த தூதரோடு சேர்ந்து கொள்கிறார்கள் )

தூதர்கள் :- உன்னதத்திலே கடவுளுக்கு மாட்சி உரித்தாகுக.. பூலோகில் அவருக்கு உகந்தோருக்கு அமைதி உண்டாகுக.
( என்று பாடிய பின் தூதர்களின் கூட்டம் விண்ணகம் நோக்கிச் செல்கின்றனர் )

இடையன் 1 :- வாருங்கள்… நாமும் பெத்லேகேம் போய் பாலனைச் சந்திப்போம்.

இடையன் 2 :- ஆமாம்… வாருங்கள்.. இறைவனின் அழைப்பையா இடையர்கள் நிராகரிப்பது ?. நாடுகளின் தலைவனாய் வந்தவரை ஆடுகளின் மேய்ப்பர்கள் நாம் தரிசிப்பது ஒரு தெய்வீக வரமல்லவா ?

இடையன் 3 :- ஆம்… தூதரைத் பார்த்த திகைப்பே இன்னும் முடியவில்லை. ஆண்டவனைப் பார்த்தால் இதயம் எப்படித் தாங்குமோ ?

( இடையர்கள் மூவரும் பேசிக்கொண்டே நடக்கிறார்கள் )

இடையர்கள் தூதர் சொன்ன இடத்திற்கு வருகிறார்கள். அங்கே தொழுவத்தில் மரியாளும், யோசேப்புவும் … குழந்தை கொட்டிலில் துணிகள் சுற்றப்பட்டு… கிடத்தப் பட்டிருக்கிறார்

யோசேப்பு :- வாருங்கள்… உங்களுக்கு என்ன வேண்டும் ? எங்கிருந்து வருகிறீர்கள் ?

இடையர்கள் :- ஆண்டவரைச் சந்திக்க ஆவலாய் வந்திருக்கும் ஆட்டிடையர்கள் நாங்கள். தூதர் ஒருவர் தோன்றி… சென்று பாருங்கள்.. என்று அனுப்பினார்.

(மரியா, யோசேப்பு ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொள்கிறார்கள்  ஆச்சரியத்தோடு. )

idayar.jpg

யோசேப்பு :- வாருங்கள்.. இதோ இவர் தான் கன்னியிடம் அவதரித்த தன்னிகரற்றவர்.

மரியாள் (மனசுக்குள் ) :- ஆண்டவரின் சித்தத்தின் படியே எல்லாம் நடக்கிறது மனுமகனை மண்ணிற்கு அழைத்துவர என்னைத் தேர்ந்தெடுத்த ஆண்டவருக்கு நன்றி.
( இடையர்கள் முழங்கால் படியிட்டு ஆண்டவரை வணங்குகிறார்கள். )

இடையன் 1 :- இவர் தான் மீட்பர். இவரிலிருந்தே இனி உலகம் மீட்பை உணரும்.

இடையன் 2 :- ஆம். இவர் வானத்தின் மகன், மண்ணில் வந்திருக்கும் வார்த்தையான தேவனின் குழந்தை வடிவம்.

இடையன் 3 :- மீட்க வந்த மீட்பரே உம்மை வணங்குகிறேன்.

( இடையர்கள் மீண்டும் முழங்கால் படியிட்டு ஆண்டவரை  வணங்குகிறார்கள். )

இடையர்கள் :- நாங்கள் கிளம்புகிறோம். உலகின் கடவுளைக் காணும் வாய்ப்பை எங்கள் கண்களுக்கு வழங்கிய கடவுளுக்கு நன்றி.

0

இடையன் 1 :- பார்த்தாயா ? அந்த பாலனின் முகத்திலேயே தெரிகிறது ஓர் தெய்வீக
ஒளி. இவரே உலகின் இருளகற்றும் ஒளி. அதில் சந்தேகமே இல்லை.

இடையன் 2 :- ஆம். ஆடிடைக் குடிலில் ஆண்டவன் அவதரிப்பு ! ஆயர்கள் நமக்கு முதல் அறிவிப்பு இதெல்லாம் பெரும் வியப்பு.. . இல்லையா ?

இடையன் 3 :- ஆமாம்.. இடையரைத் தேடிவந்த இறைவன் வாழி…

( இடையர்கள் மகிழ்ச்சியோடு பாடுகிறார்கள் )

இடையன் 1.

வாழிய வாழிய இறைமகனே ..
மண்ணில் வந்த விண்ணவனே… உம்
திருவடி தொழுதே சரணம் சொன்னோம் ..
நிறையருள் தருவாய் திருமகனே.

இடையன் 2

வெளிச்ச நாயகன் பூமிக்கு வந்தார்
விளக்கைத் துடைத்து வையுங்கள்.
அழிக்கும் பாவத்தை அழிக்க வந்தார்
இதயம் திறந்து வையுங்கள்.

இடையன் 3


பனியின் மடியில் கொட்டில் இடையில்
கருணைக் கதிரவன் தெரிகின்றார்,
சத்திரக் கதவுகள் சாத்திக் கொள்ள
சத்திய தேவன் சிரிக்கின்றார்.

இடையன் 1.

மாளிகை வாசியை தேடாமல் நீர்
இடையனைத் தேடி வந்தீரே,
இதயத்தை உம்பால் திறந்தே வைத்தொம்
இடர்களைத் தீர்ப்பீர் தூயவரே.

இடையர்கள் மூவரும் :-

வாழிய வாழிய இறைமகனே – நீர்
வாழிய வாழிய தலைமகனே

Posted in Sunday School

Sundays School Skit : Christmas

Image result for christmas shepherd
மூன்று இடையர்கள் ஆடுகளை மேய்த்துக் கொண்டு ஒரு மாலை நேரத்தில் ஓய்வெடுக்கிறார்கள் .

ஒருவன் விழித்திருந்து ஆடுகளைக் கவனிக்கிறான். இருவர் தூங்குகிறார்கள்.

அப்போது வானத்தில் ஒரு வால் நட்சத்திரம் திடீரென தோன்றுகிறது.

0

இடையன் 1 :- டேய் எழுந்திரு… எழுந்திரு இதோ பார் வானத்தில் ஒரு நட்சத்திரம்

இடையன் 2 :- ஆமா வானத்துல நட்சத்திரம் இருக்கிறது ஆச்சரியமா என்ன ? ஐயோ…. ரொம்ப களைப்பா இருக்கு… என்னை தூங்க விடு.. பேசாதே.

இடையன் 1 :- இது அதிசயமான வான் நட்சத்திரம் டா.. வால் இருக்கு….

இடையன் 2 :- சில நட்சத்திரங்களுக்கு சின்னதா வால் இருக்கும்டா… தூங்க விடறியா என்னை நீ ?

இடையன் 1 :- இது அப்படி இல்லைடா… நட்சத்திரம் ரொம்ப பக்கத்துல தெரியுது… ஒரே ஒரு முறை பாரேன் … தயவு செய்து…

இடையன் 2 :- ஆமா… என்னவோ .. நட்சத்திரமாம்… நட்சத்திரம்…
( என்று சோம்பலாய் கண் விழிக்கிறான் … வானத்தில்… அருகிலேயே ஓர் அற்புத நட்சத்திரத்தைக் கண்டு ஆச்சரியப் படுகிறான் )

இடையன் 2 :- அட ஆமாம்… என்ன அழகு.. என்ன அழகு… இதென்ன விந்தை நட்சத்திரம் ? வாவ்…
( இவர்களுடைய பேச்சுச் சத்தத்தில் மூன்றாவது இடையனும் எழுந்து கொள்கிறான் )

இடையன் 3 :- என்னடா இது ஆச்சரியம் ? இது வானத்திலிருந்து வழுக்கி விழுந்த நட்சத்திரமா ? ஒரு தெய்வீக ஒளி தெரிகிறது இல்லையா ? ஒருவேளை இது கடவுளின் கை விளக்கோ ?

இடையன் 2 :- எனக்கும் இது ஏதோ கடவுளின் செயல் போலத் தான் தோன்றுகிறது. உலகுக்கு ஏதோ அழிவு காலம் என்று நினைக்கிறேன். நீ கேள்விப்பட்டதில்லையா ? தண்ணீரால் உலகை அழிக்கமாட்டேன் என்று நோவா காலத்தில் கடவுள் முடிவெடுத்தாரே… ஒருவேளை உலகை அழிக்க நட்சத்திரங்களை தரை விழச் செய்வாரோ ?

இடையன் 1 :- ஏண்டா இப்படி பயமுறுத்தறீங்க ?

இடையன் 2 & 3 :- உனக்கு மட்டுமா ? எங்களுக்கும் கொஞ்சம் பயமா தான் இருக்கு..

( சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போது… ஆண்டவரின் தூதர் வருகிறார்.. மூவரும் பயத்தால் அலறுகின்றனர். )

இடையன் 1 & 2 & 3 :- ஆ… ஐயோ… இதென்ன…

தூதன் :- பயப்படாதீர்கள். உங்களுக்கெல்லாம் ஓர் நற்செய்தி சொல்லவே வந்திருக்கிறேன். நான் கடவுளின் தூதன்.

இடையன் 1:- நற்செய்தியா ? வானத்தில் நட்சத்திரம்… பூமியில் நற்செய்தியா ? சொல்லுங்கள். .. சொல்லுங்கள். எங்கள் ஆடுகளெல்லாம் அதிகமாய் பால் தருமா ? இல்லை அதிகமாய் விலை போகுமா ?

தூதன் :- உங்களுக்கு மட்டுமல்ல… இது உலகுக்கே நற்செய்தி. ஆண்டவராகிய மெசியா … உங்களுக்காக தாவீதின் ஊரிலே பிறந்திருக்கிறார்.

இடையன் 2 :- என்னது ?? பிறந்திருக்கிறாரா ? வந்திருக்கிறார் என்றால் நம்பலாம். பிறந்திருக்கிறார் என்கிறீரே ? என்ன அடையாளம்.

தூதன் :- குழந்தையை துணிகளில் பொதிந்து தீவனத் தொட்டியில் கிடத்தியிருக்கக் காண்பீர்கள்… இதுவே அடையாளம்.

இடையன் 3:- நீங்கள் சொல்வதெல்லாம்… மிகவும் ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. பிரமிப்பாகவும் இருக்கிறது. அதோ அந்த வால் நட்சத்திரம் கூட பிறப்பின் அடையாளம் தானோ ?

தூதன் :- ஆம்… வானக தேவன் பூமிக்கு வந்ததை வானமே வந்து சொல்கிறது. இவர் மனித உருவில் வந்த மனுமகன். பூமியின் பிழையகற்ற வந்த புனித மழை. பாவங்களையெல்லாம் நம்மிடமிருந்து பிய்த்தெடுத்துப் புதைக்க வந்த பிதாவின் மகன்.

இடையன் 1 :- அப்படியானால் நாங்கள் போய் தரிசிக்கலாமா தலைவனை ?

தூதன் :- செல்லுங்கள் எனச் சொல்லவே நான் உங்களைச் சந்தித்தேன் ( என்று சொல்லியபடியே மறைந்து விடுகிறார் )

இடையன் 1 :- வாருங்கள்… நாமும் பெத்லேகேம் போய் பாலனைச் சந்திப்போம்.

இடையன் 2 :- ஆமாம்… வாருங்கள்.. இறைவனின் அழைப்பையா இடையர்கள் நிராகரிப்பது ?. நாடுகளின் தலைவனாய் வந்தவரை ஆடுகளின் மேய்ப்பர்கள் நாம் தரிசிப்பது ஒரு தெய்வீக வரமல்லவா ?

இடையன் 3 :- ஆம்… தூதரைத் பார்த்த திகைப்பே இன்னும் முடியவில்லை. ஆண்டவனைப் பார்த்தால் இதயம் எப்படித் தாங்குமோ ?

( இடையர்கள் மூவரும் பேசிக்கொண்டே நடக்கிறார்கள் )

இடையன் 1 :- அதோ பார்…. இன்னொரு ஆச்சரியம். வால் நட்சத்திரம் நகர்கிறது.

இடையன் 2 :- ஆம்… அது நமக்கு வழிகாட்டுகிறது என்று நினைக்கிறேன்.

இடையன் 3 :- விண்ணகம் வழிகாட்டாவிட்டால் மண்ணில் ஏது பயணங்கள் ? வாருங்கள் அந்த வெளிச்ச மீனைத் தொடந்து சென்று வாழ்வின் கடலை தரிசிப்போம்.

( மூவரும் விண்மீனைத் தொடர்கிறார்கள் )

0

விண்மீன் ஓர் தொழுவத்தின் முன் நிற்கிறது. தொழுவத்தில் மரியாள், யோசேப்பு … குழந்தை கொட்டிலில் துணிகள் சுற்றப்பட்டு…

யோசேப்பு :- வாருங்கள்… உங்களுக்கு என்ன வேண்டும் ? எங்கிருந்து வருகிறீர்கள் ?

இடையர்கள் :- ஆண்டவரைச் சந்திக்க ஆவலாய் வந்திருக்கும் ஆட்டிடையர்கள் நாங்கள். தூதர் ஒருவர் தோன்றி… சென்று பாருங்கள்.. என்று அனுப்பினார்.

(மரியா, யோசேப்பு ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொள்கிறார்கள் ஆச்சரியத்தோடு.

இடையர்கள் முழங்கால் படியிட்டு ஆண்டவரை வணங்குகிறார்கள். )

இடையன் 1 :- இவர் தான் மீட்பர். இவரிலிருந்தே இனி உலகம் மீட்பை உணரும்.

இடையன் 2 :- ஆம். இவர் வானத்தின் மகன், மண்ணில் வந்திருக்கும் வார்த்தையான தேவனின் குழந்தை வடிவம்.

இடையன் 3 :- மீட்க வந்த மீட்பரே உம்மை வணங்குகிறேன்.

( இடையர்கள் மீண்டும் முழங்கால் படியிட்டு ஆண்டவரை வணங்குகிறார்கள். )

இடையர்கள் :- நாங்கள் கிளம்புகிறோம். உலகின் கடவுளைக் காணும் வாய்ப்பை எங்கள் கண்களுக்கு வழங்கிய கடவுளுக்கு நன்றி.

0

இடையன் 1 :- பார்த்தாயா ? அந்த பாலனின் முகத்திலேயே தெரிகிறது ஓர் தெய்வீக ஒளி. இவரே உலகின் இருளகற்றும் ஒளி. அதில் சந்தேகமே இல்லை.

( இடையர்கள் பாடுகிறார்கள் )

வெளிச்ச நாயகன் பூமிக்கு வந்தார்
விளக்கைத் துடைத்து வையுங்கள்.
அழிக்கும் பாவத்தை அழிக்க வந்தார்
இதயம் திறந்து வையுங்கள்.

பனியின் மடியில் கொட்டில் இடையில்
கருணைக் கதிரவன் தெரிகின்றார்,
சத்திரக் கதவுகள் சாத்திக் கொள்ள
சத்திய தேவன் சிரிக்கின்றார்.

மாளிகை வாசியை தேடாமல் நீர்
இடையனைத் தேடி வந்தீரே,
இதயத்தை உம்பால் திறந்தே வைத்தொம்
இடர்களைத் தீர்ப்பீர் தூயவரே.

வாழிய வாழிய இறைமகனே – நீர்
வாழிய வாழிய தலைமகனே
0

Posted in Sunday School

Skit ஆசை; பாவத்தின் பாஷை

முதல் காதல்
Image result for eden garden adam eve painting

ஏதேன் தோட்டம் 

காட்சி 1

ஆதாம் : என்ன ஒரு அழகான பூந்தோட்டம், வனம். மனசெல்லாம் ஆனந்தமாக இருக்கிறது.

ஏவாள் : கடவுள் படைத்த தோட்டம்ன்னா சும்மாவா ?

ஆதாம் : ஆமா, விலங்குகள், பறவைகள், மரங்கள் எல்லாமே அழகு தான்.

ஏவாள் : அப்போ நான் ?

ஆதாம் : ஹா.. நீ, அழகுக்கெல்லாம் அழகு சேர்க்கும் அற்புத அழகு !

ஏவாள் : சும்மா சொல்லாதீங்க…

ஆதாம் : நிஜமா ! அதனால தான் கடவுள் உன்னை எனக்குத் தந்திருக்கிறார். மற்ற படைப்புகள் எல்லாம் எனக்கு வெளியே இருக்கின்றன நீ தான் என் மனசுக்கு உள்ளே இருக்கிறாய்.

ஏவாள் : நல்லா பேசறீங்க !

ஆதாம் : இல்லை .. உண்மையா தான் சொல்றேன். உனக்காக எதையும் செய்வேன். நீ என் காதலி. உலகின் முதல் காதலி.

ஏவாள் : அப்படின்னா மகிழ்ச்சி தான். பாக்கத் தானே போறேன். நான் தான் உன் வாழ்க்கைல முக்கியமா ? இல்லையான்னு !

ஆதாம் : நிச்சயமா நீ தான் என் வாழ்க்கையின் எல்லாமே. வேற எல்லாரையும் விட நீ தான் எனக்கு எல்லாம்.. நீ தான் என் செல்லம்.

2

ஆதாம் : என்ன அங்கே உற்றுப் பாக்கறே ?

ஏவாள் : இல்லே.. அந்த மரம்

ஆதாம் : ஓ.. அதுவா, அது தான் நன்மை தீமை அறியும் மரம் இல்லையா ?

ஏவாள் : ஆமா… எவ்ளோ அழகா இருக்கு இல்லையா ?

ஆதாம் : ஆமா.. ஆமா

ஏவாள் : எவ்ளோ பெரிய மரம் !

ஆதாம் : ஆமா.. சரி, வா.. அந்தப் பக்கம் போலாம்.

ஏவாள் : ஏன் ? நான் கொஞ்ச நேரம் அதை ரசிக்கிறேன்.

ஆதாம் : ரசிச்சு என்ன பண்ண போறே. அதைப் புசிக்கக் கூடாதுன்னு கடவுள் சொல்லியிருக்கார் தெரியும் தானே ?

ஏவாள் : ம்ம்.. தெரியும். ஆனா, ஏன் அதை நமக்கு அவர் தரலேன்னு தான் தெரியல.

ஆதாம் : அதான் அதைத் தவிர எல்லா எல்லா மரமும் நமக்குத் தானே. இதை மட்டும் விட்டுடு

( பாம்பின் வருகை )

பாம்பு : ஏன் இதை மட்டும் விடணும் ?

ஏவாள் : ஹேய்.. நீ யாரு ? ரொம்ப அழகா இருக்கே ? உன்னைப் பாத்ததே இல்லையே ?

பாம்பு : நான் தான் சர்ப்பம். அறிவிலும் அழகிலும் நானே முதல்வன்.

ஏவாள் : ம்ம்… அப்படி என்ன அறிவு இருக்கு உனக்கு

பாம்பு : எனக்கு எல்லாமே தெரியும் !

ஏவாள் : எல்லாமேவா ?

பாம்பு : ஆமா.. எல்லாம் தெரியும். சந்தேகம் இருந்தா கேளு.

ஏவாள் : சரி, அதோ தெரியுதுல்ல மரம், அந்த மரத்துக்கு என்ன ஸ்பெஷல் சொல்லு பாக்கலாம்.

பாம்பு : அது மட்டும் தான் இந்த ஏதேன் தோட்டத்துலயே சூப்பர் மரம்.

ஏவாள் : அப்படின்னா ?

பாம்பு : அதைச் சாப்பிட்டா எல்லாருமே கடவுளைப் போல ஆயிடுவாங்க ?

ஏவாள் : நிஜமாவா சொல்றே ? கடவுள் வேற மாதிரி சொன்னாரே ?

பாம்பு : (போலியான ஆச்சரியத்துடன் ) அப்படியா ? அப்படி என்ன சொன்னாரு ? ஆச்சரியமா இருக்கே ?

ஏவாள் : இதைச் சாப்பிட்டா, செத்துடுவோம்ன்னு சொன்னாரு.

பாம்பு : ஹா…ஹா..ஹா… இதை விட பெரிய ஜோக் இருக்க முடியாது ! இதைச் சாப்பிட்டா சாகறதா ? கிடையவே கிடையாது : ஒரு நிமிஷம் வெயிட் பண்ணுங்க.. நான் ஒரு பழம் பறிச்சிட்டு வரேன்

பாம்பு : இதோ பாருங்க.. இதான் அந்தப் பழம்.

ஏவாள் : வாவ்… என்ன அழகு…. இப்படி ஒரு பழத்தை வேற எங்கயும் பாத்ததே இல்லையே !

பாம்பு : அதான் சொன்னேனே, இது தான் ரொம்ப ரொம்ப ஸ்பெஷல்..

ஏவாள் : ம்ம்.. ஆனா,, கடவுள் இதை சாப்பிடக் கூடாதுன்னு சொல்லியிருக்காரு…

பாம்பு : தொட்டுப் பாரு.. இந்தப் பழம் எவ்வளவு ஸ்மூத்தா,, அற்புதமா இருக்குன்னு

(ஏவாள் தொட்டுப் பார்க்கிறாள்.. நன்றாக இருக்கிறது )

பாம்பு : பாரு… நீ இப்போ சாகலியே… இந்தப் பழம் என்ன ஆபத்தாகவா இருக்கு ?

ஏவாள் : இல்லை… ஆனா..

பாம்பு : ஒரு ஆனாவும் இல்லை, இதா கொஞ்சம் சாப்பிடு.

ஏவாள் : சரி, ஒரே ஒரு கடி…

ஏவாள் : ம்ம்.. நல்லா இருக்கு, ரொம்ப நல்லா இருக்கு.. ஆதாம்.. இதைச் சாப்பிடு.

ஆதாம் : தயங்குகிறான்.

ஏவாள் : ஏதோ, நான் தான் உன் மனசுல இருக்கேன். என்ன சொன்னாலும் கேப்பேன்னு சொன்னீங்க… இந்த ஒரு சின்ன விஷயத்தைக் கூட பண்ண முடியாதா ? அப்போ சொன்னதெல்லாம் பொய்யா ?

ஆதாம் : சரி, குடு. – ( வாங்கிச் சாப்பிடுகிறான் )

பாம்பு : சரி, என் வேலை முடிஞ்சுது, நான் கிளம்பறேன்.

( ஆதாம் – ஏவாள் : ஐயோ, நாம நிர்வாணமா இருக்கோமே, அசிங்கமா இருக்கே.. என்று சொல்லிக் கொண்டே போய் இலைகளைப் பறித்து ஆடைகளாக உடுத்துக் கொள்கிறார்கள்.


3

கடவுள் : ஆதாம்.. ஏவாள். எங்கே போயிட்டீங்க. எப்பவும் என் குரல் கேட்டா ஓடி வருவீங்க.. இன்னிக்கு ஆளையே காணோம்.

ஆதாம் : நாங்க, நிர்வாணியா இருக்கோம் கடவுளே அதனால மரத்துக்குப் பின்னால ஒளிஞ்சிருக்கோம்.

கடவுள் : நீங்க நிர்வாணியா இருக்கீங்கன்னு யாரு சொன்னது.

ஆதாம் : கடவுளே.. அது .. வந்து

கடவுள் : கோபமாக, என் வார்த்தையை மீறி அந்த மரத்துல இருந்து பழத்தைப் பறிச்சு சாப்பிட்டிருக்கீங்க.

ஆதாம் : கடவுளே.. இல்லை.. இல்லை. எனக்கு ஒண்ணும் தெரியாது. ஏவாள் தான் கட்டாயப்படுத்தினா. அவ, நீர் கொடுத்த பொண்ணு இல்லையா ? அதான் நானும் சாப்பிட்டேன்.

கடவுள் : ஏவாள் ? ஏன் இப்படி செஞ்சே. நான் சாப்பிடவேண்டாம்ன்னு சொல்லியிருந்தேன் இல்லையா ?

ஏவாள் : கடவுளே இல்லை.. இல்லை.. நான் பறிக்கவே இல்லை. நீங்க படைச்ச பாம்பு தான்.. சாப்ட சொல்லிச்சு..

கடவுள் : மொத்தத்துல என்னைத் தவிர மற்ற எல்லார் சொல்றதையும் கேட்டிருக்கீங்க. இனிமே உங்களுக்கு இங்கே இடமில்லை. போங்க வெளியே ! இனிமே நீங்க நெற்றி வியர்வை நிலத்தில விழ உழைச்சு கஷ்டப்பட்டு வாழுங்க.

கடவுள் : பாம்பே.. நீயும் இனிமே இப்படி இருக்க மாட்டே.. தரையில உழன்று உழன்று தான் வாழ்வே.. வெளியே போ.

Image result for friends with ipad

4

( சாலை ஓரம் )

ஸ்வேதா : (போனில் ) ஹேய்… எங்கடா இருக்கே ?

சதீஷ் : ஹேய்… பிளீஸ் வெயில். . ஒரு 5 மினிட்ஸ்ல ஐ வில் பி தேர்.

ஸ்வேதா : ஆமா, இதையே தான் பதினைஞ்சு நிமிஷமா சொல்றே.

சதீஷ் : சாரிடா, வர வழியில கொஞ்சம் டிராபிக்…

ஸ்வேதா : சரி, போனை வை. இல்லேன்னா இன்னும் பத்து நிமிஷம் லேட்டாகப் போவுது.

( பைக்கில் வருகிறான் சதீஷ் )

சதீஷ் : ஹேய்.. சாரி, மேம்பாலம் கட்றாங்களா .. எல்லா இடத்துலயும் டிராபிக்.

ஸ்வேதா : ஆமா, ஏதோ நேற்று தான் மேம்பாலம் கட்ட ஆரம்பிச்சது மாதிரி சொல்றே ! இப்படி தானே நாலு வருஷமா இருக்கு. நீ சீக்கிரம் கிளம்பியிருக்கணும்.

சதீஷ் : சாரி… சாரி.. சாரி… இனிமே நான் லேட்டாக மாட்டேன். நடு ரோட்ல மானத்தை வாங்காதே…

ஸ்வேதா : என்னது ? நான் உன் மானத்த வாங்கறேனா ? அடப்பாவி.. அரை மணி நேரமா ரோட்டு சைட்ல இருந்து வர போற பைக்கை எல்லாம் உத்துப் பாத்து என் மானம் தான் போவுது.

சதீஷ் : ஓகே.. ஓகே.. மிச்சத்தை எல்லாம் ஆபீஸ்ல போய் பேசலாம்.. ஏறு.

ஸ்வேதா : ம்ம்ம்.. முன்னாடியெல்லாம் நீ எனக்காக காத்திருப்பே. இப்போ என்னாச்சு ? லவ் போரடிச்சுடுச்சா.

சதீஷ் : சே.. என்ன பேசறே நீ. எப்பவுமே நீ தான் என் மனசுல. அதுல மாற்றமே கிடையாது. நீ சொல்றதை எதையாச்சும் இல்லேன்னு சொல்லியிருக்கேனா… யூ ஆர் மை லவ்.. ஒன் அன்ட் ஒன்லி லவ்…. கம்.. லெட்ஸ் கோ

5

Just Solutions Info Tech – அலுவலக வாசலில் நுழைகிறார்கள்.

சதீஷ் : லெட்ஸ் மீட் ஃபார் லஞ்ச்

ஸ்வேதா : ம்ம்… போன் பண்ணு… அப்படியே வர்க் ல மூழ்கி ஆளை மறந்துடாதே.

சதீஷ் : ஜி..சேட் ல வா…

ஸ்வேதா : ஆமா.. சொல்றது தான் மிச்சம்… அப்புறம் ஆஃப் லைன்ல போயிட வேண்டியது.

சதீஷ் : ஹேய்.. we have a town hall today.. dont miss… itச் at 11

ஸ்வேதா : யா..யா.. will be there.

( அப்போது வருகிறான் ரமேஷ் )

ரமேஷ் : ஹேய் ஸ்வேதா… why late ? I was waiting….

( சதீஷ் ரமேஷை கொஞ்சம் எரிச்சலுடன் பார்க்கிறான் )

( Town Hall )
( Welcome to this town hall.. கொஞ்சம் முக்கியமான சில விஷயங்களை இன்னிக்கு பேசறதுக்காகத் தான் இந்த டவுன் ஹால் மீட்டிங் அரேஞ்ச் பண்ணியிருக்கோம். First of all – Process is very very important in our organization.

Informantion Security பத்தி நிறைய தடவை பேசியிருக்கோம். ஸ்டில், ஆங்காங்கே மக்கள் அதை உதாசீனப்படுத்தறாங்க. அது நமது நிறுவனட்த்தின் வளர்ச்சிக்கு மிகப்பெரிய ஆபத்து. சோ, இனிமே அதை ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்டா ஃபாலோ பண்ண போறோம்.

மொபைல் போன் இல்லாம இப்போ வாழ்க்கை இல்லை. ஈவன் நாம கூட மொபைல் ரிலேட்டர் புராஜக்ட் நிறைய பண்றோம். Mobile application development, Mobile on Cloud ன்னு நிறைய இனிஷியேட்டிவ்ஸ் நடந்திட்டிருக்கு. பட், நம்ம இன்ஃபர்மேஷன் செக்யூரிடி – perspective la பாக்கும் போது ஸ்மார்ட் போன்கள் பாதுகாப்புக்கு அச்சுறுத்தல். அதிலுள்ள கேமரா நிறைய தகவல்களை அள்ளிக் கொள்ள வாய்ப்பு இருக்கு. மொபைல் தவிர்க்க முடியாதது. பட், கம்பெனி செக்யூரிடி தவிர்க்கக் கூடாதது. சோ, கேமரா மேல ஒரு டெம்பரரி ஸ்டிக்கர் ஒட்டும் முறையை கொண்டு வரப் போறோம். அபீஸ் நேரத்துல அதை யாரும் அப்புறப் படுத்தக் கூடாது.

முக்கியமா, வேற எந்த கேட்ஜெட்களையும் அலுவலகத்துக்குள் கொண்டு வர அனுமதி இல்லை. எஸ்பெஷலி ஐபேட் போன்ற டேப்லெட்ஸ்..நம்ம productivity கம்மி ஆகறதுக்கு இந்த மாதிரி டேப்லெட்ஸ், ஸ்மார்ட் போன்ஸ், சோஸியல் நெட்வர்க்கிங் எல்லாம் காரணம். இதை நான் சொல்லல உலக அளவில நடைபெற்ற பல ஆராய்ச்சிகள் சொல்லியிருக்கு. அதனால கம்பெனி அளவில இதை மிக முக்கியமான ஒரு முடிவா எடுத்திருக்கோம். Everyone should follow.

நம்ம ஆபீஸ் நெட்வர்க் ஃபேஸ் புக் போன்ற சோஸியல் நெட்வர்க்ஸை தடை பண்ணியிருக்கு. பட், இந்த மாதிரி டேப்லெட்ஸ் கொண்டு வரதால நாம தடை பண்றதுக்கான முழு பயன் கிடைக்காம போயிருக்கு. ஸோ, Please make sure every one follow these simple process.

6

தா : இதான் உன்னோட ஜி-சேட் லட்சணம்.. சேட்ல வரேன், சேட்ல வரேன்னு சொல்லிட்டு ஆளையே காணோம்.

சதீஷ் : சேட்ல நான் வரது இருக்கட்டும். உன்னை கேட்ல வரவேற்று கூட்டிட்டு போனானே ? who is that guy ?

ஸ்வேதா : ம்ம்ம்.. ரமேஷ். புதுசா எங்க புராஜக்ட்ல சேந்திருக்கான். வெரி டேலன்டட்.

சதீஷ். : ம்ம்ம்.. லுக் ஸ்மார்ட் டூ…

ஸ்வேதா : யா…

(சதீஷ் கடுப்பாய் அவளைப் பார்க்கிறான் )

ஸ்வேதா : ஹேய்.. வாட் ஈஸ் திஸ். ஹி ஈஸ் மை கலீக்…. தட்ஸ் இட்.

சதீஷ் : ம்ம்… நான் வேற எதுவும் சொல்லலையே.

ஸ்வேதா : சொல்லல.. ஆனா உன் பார்வை சரியில்ல அதான்.

சதீஷ் : எதுக்கும் கொஞ்சம் கேர்புல்லா இரு.. அழகான பொண்ணுங்களைப் பாத்தா எல்லாருக்கும் ஒரு கல் எறியத் தோணும்.

ஸ்வேதா : சீ.. போடா, நீ ஏற்கனவே கல் எறிஞ்சு அணையே கட்டிட்டே… இனிமே எவனும் கல் எறிய மாட்டான்.

சதீஷ் : இது அணைக் கட்டு ன்னு சொல்றே.. ஆனா,, அணைக்கட்டா ன்னு கேட்டா வெக்கப்படறே..

ஸ்வேதா : உனக்கு எப்பவும் புத்தி இப்படித் தான் போவும். குரங்கு புத்தி.

சதீஷ் : நாம குரங்குல இருந்து வந்தவங்க இல்லையா அதான் … ஹி ஹி..

ஸ்வேதா : எங்கே, இன்னும் நீ உருமாறல. அப்படி குரங்கா தான் இருக்கே…

சதீஷ் : யப்பா.. உன் கிட்டே பேசி ஜெயிக்க முடியுமா ? லெட்ஸ் கோ… வேலை இருக்கு.

ஸ்வேதா : ஆமா, உனக்கு மட்டும் தான் வேலை. நான் இங்கே வெட்டியா இல்ல இருக்கேன். கிளம்பு… கிளம்பு.

( அப்போது ரமேஷ் அங்கே வருகிறான் )

ரமேஷ் : ஹேய் ஸ்வேதா ? சாப்டாச்சா ?

ஸ்வேதா : யெஸ்.. ரமேஷ்.. திஸ் ஈஸ் சதீஷ்.. மை பாய் பிரண்ட்.

ரமேஷ் : ஓ.. நைஸ் மீட்டிங் யூ. சதீஷ்.

சதீஷ் : யா… சேம் ஹியர் ( மனசுக்குள் : கழுகுக்கு மூக்குல வியர்க்கிற மாதிரி கரெக்டான டைம்ல வந்து சேந்துடறான் )

 

7

அடுத்த நாள் ஸ்வேதாவும், ரமேஷும் பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்

ரமேஷ் : ஹௌ ஆர் யூ….

ஸ்வேதா : ஐ ஆம் குட்.. How about you.

ரமேஷ் : No complaints.. Its going good. Howz ur boyfriend.

ஸ்வேதா : யா.. நல்லா இருக்காரு..

ரமேஷ் : அப்படியா.. எனக்கென்னவோ கொஞ்சம் டல்லா இருந்த மாதிரி தோணுச்சு..

ஸ்வேதா : சே..சே.. வேலை கொஞ்சம் டைட்.. மே பி.. thats why

ரமேஷ் : Ok.. Ok.. எனக்கு இதெல்லாம் தெரியாதுப்பா.. நமெக்கென்ன கேள் பிரண்டா இருக்கு

ஸ்வேதா : ஏன், ஒண்ணு புடுச்சுக்க வேண்டியது தானே ?

ரமேஷ் : என்னங்க குழாயில தண்ணி புடிக்கிற மாதிரி சொல்றீங்க.. அதெல்லாம் அமையணும்ல…

ஸ்வேதா : யூ.. ஆர் ஸ்மார்ட், ஹேன்ட்ஸம்.. உங்களுக்கென்ன ஆளா கிடைக்காது.

ரமேஷ் : ஹா..ஹா.. நல்லா பேசறீங்க… பை த வே.. ஆர் யூ இன் ஃபேஸ் புக் ?

ஸ்வேதா : Ya.. ofcourse, face இல்லாம கூட இருக்கலாம். ஃபேஸ் புக் இல்லாம இந்தக் காலத்துல இருப்பாங்களா ?

ரமேஷ் : பட், ஐ couldnt find u there

ஸ்வேதா : ஓ.. தேடிப் பாத்தீங்களா ? ஸ்வேதா ஷங்கர் ன்னு இருக்கும். என் போட்டோ இருக்காது, அருவிப் படம் ஒண்ணு இருக்கும்.. பாருங்க

ரமேஷ் : ஏன் உங்க படம் போடல ? அழகா தானே இருக்கீங்க ( கண்ணடிக்கிறான் )

ஸ்வேதா : அப்படியா.. தாங்க்ஸ்.. பட், படம் போட்டா உடனே 500 ஃப்ரன்ட்ஸ் ரிக்வஸ்ட் வருது… தேவையில்லாம நம்ம தனிமை பாதிக்கப்படுது. also now a days.. there are lots of incidents in and around facebook..

ரமேஷ் : yaa… agreed. Let me check… பையைத் திறந்து ஐபேட் ஒன்றை எடுக்கிறான்.

ஸ்வேதா : ஐபேட்…

ரமேஷ் : யெஸ்…. ஆபீஸ் நெட்வர்க்ல ஃபேஸ் புக் போகாதுல்ல, அதான் ஒண்ணு கையோடயே வெச்சிருக்கேன்.

ஸ்வேதா : பட்.. திஸ் ஈஸ் எகென்ஸ்ட் த பாலிஸி…

ரமேஷ் : இது என்னோட ஐபேட்.. ஐ இல்லாம கூட இருக்கலாம்…. ஐபேட் இல்லாம என்னால இருக்க முடியறதில்லை. ஐ ஆம்.. சோ அடிக்ட் டு தேட்.

ஸ்வேதா : உங்களுக்கு ஆப்பிளோ மேனியா ன்னு பேரு வெக்க வேண்டியது தான் .. 🙂 மத்தவங்க ஜாப்- ஐ பாக்காம பண்ணிட்டாரு இந்த ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ்.

ரமேஷ் : போனவரைப் பத்தி தப்பு தப்பா பேசாதீங்க…

ஸ்வேதா : ம்ம்ம்… அவரு போயிட்டாருன்னு ஃபேஸ் புக்ல போட்டாலே 100 லைக் வந்துடுது.. இதான் இந்த ஃபேஸ் புக்

ரமேஷ் : ஹலோ.. பொண்ணுங்க, அதுவும் அழகான பொண்ணுங்க என்ன போட்டாலும் 500 லைக், ஆயிரம் கமென்ட் சகஜம் தானே. நேற்று ஒரு பொண்ணு “டெஸ்ட் மெசேஜ்” ன்னு ஒரு மெசேஜ் போட்டுச்சு.. அதுக்கு 700 லைக், 800 கமென்ட்…

ஸ்வேதா : நீங்க அந்த 700ல ஒருத்தரா,, இல்லை 800 ல ஒருத்தரா

ரமேஷ் : சிரித்துக் கொண்டே – இரண்டுலயும் தான் !!

ஸ்வேதா : ம்ம்.. அதானே பாத்தேன். நீங்க உங்க ஐபேடை வெச்சு என் ஜாய் பண்ணுங்க.

ரமேஷ் : உங்க கிட்டே ஐபேட் இல்லையா ?

ஸ்வேதா : ம்ஹூம்.

ரமேஷ் : ஆர் யூ சீரியஸ் ? ஐ கான்ட் பிலீவ்…

ஸ்வேதா : ஏங்க ? உயிர் இல்லேன்னா சொன்னேன், ஐபேட் தானே அதுக்கு ஏன் இப்படி டென்ஷன் ஆகறீங்க

ரமேஷ் : ஹே.. இட்ஸ் அவய்லபிள் எவ்ரிவயர் நௌ. இதப் பாருங்க ( ஐபேடை கொடுக்கிறான். அதிலுள்ள ஆப்ளிகேஷன்ஸ் பற்றி சொல்கிறான். அவள் ஆச்சரியமாகவும், வியப்பாகவும் பார்த்துக் கொண்டே இருக்கிறாள் )

ஸ்வேதா : வாவ்… சூப்பர்.

ரமேஷ் : ஐ வில் கெட் ஒன் ஃபார் யூ, நீங்க அப்புறமா பணம் கொடுத்தா போதும். வி கேன் சேட்.

ஸ்வேதா : தயங்குகிறாள்…

ரமேஷ் : டோன்ட் வர்ரி…

ஸ்வேதா : இல்ல, நல்லதா கிடைச்சா 2 வாங்குங்க, ஐ வில் கிவ் ஒன் டு சதீஷ்…

ரமேஷ் : புரிஞ்சு போச்சு, ஒண்ணை அவர் கிட்டே குடுத்து ரெண்டுக்கும் பணம் அவர் தலையிலே கட்டப் போறீங்க அப்படித் தானே ( சிரிக்கிறான் )

ஸ்வேதா : அட.. இது கூட நல்ல ஐடியாவா தான் இருக்கு 🙂

8

காஃபி ஷாப்
ஸ்வேதா : சதீஷ்… எ சர்ப்ரைஸ் கிஃட் ஃபார் யூ..

சதீஷ் : என்னது ?

ஸ்வேதா : ம்ம்.. இதா புடி.. பாரு..

சதீஷ் : ம்ம்ம்.. என்ன திடீர் சர்ப்ரைஸ் ?

ஸ்வேதா : திடீர்ன்னு குடுக்கிறது தான்டா சர்ப்ரைஸ் மடையா…

சதீஷ் : ம்ம்ம்… வாவ்.. இதென்ன ஐபேட்… ஏன் இவ்ளோ காஸ்ட்லியா… எங்கே வாங்கினே..

ஸ்வேதா : எப்டி இருக்கு… புடிச்சிருக்கா சொல்லு

சதீஷ் : யா.. ரொம்பவே…. வாவ்.. .ஐ didnt expect this..

ஸ்வேதா. : ம்ம்ம்… டெக்னாலஜி வந்தப்புறம், வி ஆர் ஆல்வேஸ் டிஸ்கனக்டட்.. பட் கனெக்டட்… இல்லையா

சதீஷ் : அப்படின்னா…

ஸ்வேதா : நாம நண்பர்களையெல்லாம் நேர்ல பாத்து பேசறது கம்மி.. ஆனா, டெய்லி பேசுவோம் டெக்னாலஜி மூலமா.. ரைட் ?? அதை இன்னும் ஸ்ட்ராங்கா மாத்த தான் ஐபேட்

சதீஷ் : ஓகே.. பட்.. எப்படி ஆபீஸ்ல கொண்டு வந்தே… இட்ஸ் நாட் அலவ்ட்

ஸ்வேதா : ஆமா .. நாம என்ன கொலைக் குற்றமா செய்றோம் ? நம்ம ஐபேட்…

சதீஷ் : பட்.. ஓகே… இனிமே கொண்டு வர வேண்டாம்.. நைட் ல சேட் பண்ணலாம்.

ஸ்வேதா : லூசு… அதுக்கு தான் இதை வாங்கினேனா.. இனிமே ஆஃபீஸ்ல போரடிக்கும்போ எல்லாம் நான் இதுல வருவேன். ஸ்கைப் எப்பவும் ஆன்ல இருக்கணும் சொல்லிட்டேன்.

சதீஷ் : ஹேய்.. இட்ஸ் நியூ பாலிஸி டா… இதெல்லாம்…

ஸ்வேதா : போடா பயந்தாங்கொள்ளி.. ரமேஷைப் பாரு.. எப்பவும் ஐபேட் கையுமா தான் அலையுறான். என்ன பிரச்சினை வந்துச்சு ? ஒரு மண்ணும் கிடையாது. திஸ் ஈஸ் அவர் ரைட் டா.. டோன்ட் வரி…

சதீஷ் : ம்ம்ம்

ஸ்வேதா : ஓகேடா.. ஸ்கைப் ல வரேன் பேசுவோம்.. சரியா ? அல்லது ஃபேஸ் புக் சேட்.. வீடியோ சேட் ஈஸ் பெட்டர் ஓகே ?

சதீஷ் : ஓகே..

( அதன் பின், சேட்டிங், ஸ்கைப் எல்லாம் தொடர்கிறது)
அலுவலகத்தில் பரபரப்பு.

( ஐபேட் மூலமாக ஸ்கைப்பில் )

சதீஷ் : ஹேய்.. எனக்கு ஒரு மெயில் வந்திருக்கு.. உனக்கு வந்திருக்கா ?

ஸ்வேதா ; என்னன்னு ?

சதீஷ் : தெரியல ஹைச்.ஆர் ஐ மீட் பண்ண சொல்லியிருக்காங்க… உடனே பாக்க சொல்லியிருக்காங்க. ஐ ஆம் ஸ்கேர்ட். என்னன்னு தெரியல.

ஸ்வேதா : டென்ஷன் ஆகாம போடா.. போய்ட்டு வந்து என்ன மேட்டர்ன்னு சொல்லு.

சதீஷ் : யா…. பட்.. ஐ ஆம் க்ளூலெஸ்….

ஸ்வேதா : ஓகே… டோன்ட் வரி.. மேபி எ ரொட்டீன் கால்…

———–

( ஹைச் . ஆர் முன்னிலையில் )

ஹைச். ஆர் : உக்காருங்க சதீஷ்

சதீஷ் : தேங்க்யூ…

ஹைச். ஆர் : You have been a great resource to our company…

சதீஷ் : புரியாமல் பார்க்கிறான்.

ஹைச்.ஆர் : டெலிவரில, வேலைல, எல்லாத்துலயும் நல்ல பெயர் உங்களுக்கு.. ..ஆனா

சதீஷ் : ஆனா .. என்ன சார் ?

ஹைச்.ஆர் : கம்பெனியோட பாலிசிக்கு எதிரா நடந்திருக்கீங்க

சதீஷ் : வாட்… என்ன பாலிசி.. நான் எல்லா பாலிஸியையும் கடைபிடிச்சிருக்கேனே..

ஹைச்..ஆர் : ஆபீஸ் டைம்ல ஐபேட் கொண்டு வந்திருக்கீங்க… அதை வெச்சு ஸ்கைப், ஃபேஸ் புக் ன்னு உங்க டைமை வேஸ்ட் பண்ணியிருக்கீங்க.

சதீஷ் : நோ… ஜஸ்ட்… வெரி ரீசன்ட்லி…. ஐ மீன்… one or two times….

ஹைச்.ஆர் : ஒரு ஃபைலைப் புரட்டுகிறார்… ஸீ.. திஸ் ஹேஸ் ஆல் த டீட்டெயில்ஸ்.. நம்ம சிசிடிவி கேமரா ல ஆபீஸ் ஏரியா புல்லா ரெக்கார்ட் ஆயிருக்கு. யூ ஆர் கன்சிஸ்டன்ட் இன் திஸ்.. தொடர்ந்து இந்தத் தப்பைப் பண்ணியிருக்கீங்க.. திஸ் ஈஸ் அன் அக்ஸப்டபிள்…

சதீஷ் : ஆ…ம்ம்ம்…….. சார்.. பட்.. நான் என்னோட எல்லா வேலையையும் கரெக்டா தான் செஞ்சிருக்கேன்.

ஹைச் ஆர் : நோ.. கம்பெனி பாலிஸியை கடைபிடிக்க வேண்டியது உன்னோட வேலைல ஒண்ணு. அதை சரியா பண்ணல…

சதீஷ் : சார்.. ஐபேட்.. ஈஸ் அ ஹிஃப்ட் பிரம் மை கேள் பிரண்ட்…

ஹைச் ஆர் : ஸோ வாட்… உங்களுக்கு ஒரு லாரி கிஃப்டா கிடைச்சா அதை ஓட்டிட்டு ஆபீஸ் வருவீங்களா ? ஒரு ஷார்ட்ஸ் கிஃப்ட் கிடைச்சா அதைப் போட்டுச்சு ஆஃபீஸ் வருவீங்களா ? கிஃப்ட் கிடைக்கிறது தப்பில்லை, அதை எங்கே வைக்கணுமோ அங்க வைக்கணும் சதீஷ்.. ஐ ஆம்.. ரியலி சாரி, உங்க சாக்குப் போக்கு இங்கே தேவையில்லாத விஷயம். you have violated a law…தட்ஸ் இட்… சோ,

சதீஷ் : ஐ ஆம் ரியலி சாரி….

ஹைச்.ஆர் : லேட்…. டூ….லேட்.. டுடே ஈஸ் யுவர் லாஸ்ட் வர்க்கிங் டே..

சதீஷ் : வாட்… நோ.. பிளீஸ்.. நோ…

ஹைச். ஆர் : ஐ… ஆம் சாரி…

சதீஷ் : எல்லாத்துக்கும் காரணம் இந்த ….

ஹைச். ஆர் : சொல்லுங்க,,, ஏன் லவ் தடுக்குதா ? ஸ்வேதா ஈஸ் ஆல்சோ இன் த லிஸ்ட். வி ஹேவ் லாட் மோர். எல்லாரும் இன்னிக்கே வெளியே தான்.

சதீஷ் : ஓ.. நோ.. பிளீஸ் இந்த ஒரு தடவையும் ஹெல்ப் பண்ணுங்க.. வெளியே மார்க்கெட் சரியில்லை. வேலை கிடைக்கிறது ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு…

ஹைச்.ஆர் : அதை நீங்க தப்பு பண்றதுக்கு முன்னாடி யோசிச்சிருக்கணும்.

சதீஷ் : பிளீஸ்.. கருணை காட்டுங்க.

ஹைச்.ஆர் : இதுல ஒரு சைன் போடுங்க. இந்த கம்பெனில இனிமே நீங்க நுழையவே முடியாது. யூ ஆர் பிளாக் லிஸ்டட்…

9

மாலையில் சோகமாக வெளியே வருகின்றனர் சதீஷ், ஸ்வேதா…

ஏதேனில் இருந்து துரத்தப்பட்ட ஆதாம் ஏவாள் போல, ஆதாம் கையில் ஆப்பிள், சதீஷ் கையில் ஆப்பிள் போன் !
பின்னணியில் ஒரு பாடல்..

ஆசை என்பது பிழையின் கூட்டம்
பேராசையோ அழிவின் ஆட்டம்,
ஆதாம் ஏவாள் ஆசையின் நாட்டம்
நழுவிப் போனதே ஏதேன் தோட்டம்

Posted in Sunday School

Sunday School Skit : நோவாவின் பிள்ளைகள்

Image result for noah and his sons

கடவுள் : நோவா… நோவா…

நோவா : யாருப்பா அது.. புதுக் குரலா இருக்கு.. கேட்டது மாதிரி இல்லையே.

( அமைதி )

 

ம்ம்.. வயசாகுதுல்ல… 480 ஆகப் போவுது… இந்த வயசுல அப்பப்போ இப்படி ஏதாச்சும் குரல் கேட்டுட்டே தான் இருக்கு.

கடவுள் : நோவா.. நோவா

நோவா : அட….. ரொம்ப கிளியரா கேக்குதே ! யாரது…

கடவுள் ; நான் தான் கடவுள்.

நோவா : கடவுளா… க…கடவுளா…. ஐயோ கடவுளே… சொல்லுங்கள்.

கடவுள் : நீ ஒரு பேழை செய்யணும்.

நோவா : பேழையா ? தண்ணில போகுமே அதுவா ?

கடவுள் : ஆமா,, அதே தான்.

நோவா : இங்கே தான் கடலே பல மைல் தூரத்துக்கு இல்லையே கடவுளே. தண்ணி இல்லாத இடத்துல படகு எதுக்கு ?

கடவுள் : தண்ணி இல்லாத இடத்துல படகைச் செய். படகைத் தேடி தண்ணி வரும். இந்த மக்கள் ரொம்ப பாவம் செய்துட்டாங்க, இவங்களை நான் தண்ணியால அழிக்கப் போறேன்.

நோவா : ஐயோ.. கடல் வந்து மூழ்கடிச்சுடுமா..

கடவுள் : இல்லை, இல்லை… மழையால அழிக்கப் போறேன்.

நோவா : மழைன்னா ?

கடவுள் : இதுவரை நீங்க மூடுபனியைத் தான் பாத்தீங்க. மழைங்கறது வானத்துக்கு மேல இருந்து தண்ணியா கீழ கொட்டுற விஷயம்.

நோவா : சரி கடவுளே.. நான் இன்னிக்கே ஒரு படகு செய்றேன். ரெண்டு நாளைல முடிச்சுடலாம்.

கடவுள் : நோவா…. அது அவ்ளோ சிம்பிள் கிடையாது. நான் சொல்ற அளவுல செய்யணும். அதான் முக்கியம். நோட் பண்ணிக்கோ

நோவா : சொல்லுங்க கடவுளே.

கடவுள் : சொல்கிறார் நோவா அதிர்ச்சியும், ஆச்சரியமும் கலந்து முழிக்கிறார்.

ஓ.. .ஓகே… சரி சரி… முழுசும் கீல்.. ஓகே.. அப்புறம்… என கேட்கிறார். கடைசியில்

நோவா : சரி கடவுளே செய்றேன்.

 

2

டேய் சேம், காம் , யாப்பேத் வாங்கடா இங்கே. யாரெல்லாம் இருக்கீங்க எல்லாரும் ஓடி வாங்க. வாங்க வாங்க, ரொம்ப அவசரம்.

என்ன டாடி

கடவுள் ரொம்ப கோபமா இருக்காரு…

கடவுளா ? அதெப்படி உங்களுக்குத் தெரியும்.

அவரே தான் சொன்னாரு, மக்கள் எல்லாரையும் தண்ணில அழிக்கப் போறாராம்.

தண்ணியா ?

ஆமா பெரிய வெள்ளப் பெருக்கு வருமாம்

ஐயோ.. இதுக்கு தான் ஸ்விம்மிங் கத்துக்கணும்ம்னு சொன்னது.. எனக்கு தெரியாதே.

அதில்லை, கடவுள் எங்கிட்டே ஒரு பேழை செய்யச் சொல்லியிருக்காரு.

செய்யலாம்பா…

இது பெரிய பேழைப்பா.. கடவுள் சொல்லியிருக்கிறது மாதிரி அப்படியே செய்யணும்.

அப்படியேன்னா ?

ஒரு இஞ்ச் கூட கூடவோ குறையவோ செய்யக் கூடாது. 437 அடி நீளம் 73 அடி அகலம், 44 அடி உயரம்.

சரிப்பா…

சரி நீங்க போய் நிறைய கோப்பேர் மரம் எடுத்துட்டு வாங்க.

அப்பா.. கோப்பேர் மரம் வெட்ட காட்டுக்குள்ள ரொம்ப தூரம் போணும். பக்கத்துலயே மாமரம், பலா மரம் எல்லாம் இருக்கு இதை வெட்டலாமா ?

இல்லை.. கோப்பேர் மரம் தான் வேணும்,

சரிப்பா…

அவர்கள் மரம் கொண்டு வருகிறார்கள். மரத்தை மலை போல குவிக்கிறார்கள். நோவா பேழை செய்யத் தொடங்குகிறார்.

 

 

3

 

ஒருவர் : என்ன நோவா.. என்ன செய்றீங்க… மரங்களை வெட்டி மலை மாதிரி குவிச்சு வெச்சிருக்கீங்க, பசங்க என்னன்னா இன்னும் மரத்தை வெட்டோ வெட்டுன்னு வெட்டறாங்க.

பேழை ஒண்ணு செய்யறேன் கடவுள் சொல்லியிருக்காரு..

பேழையா ? எதுக்கு

பெரிய மழை வருமாம்.. அதாவது வெள்ளப்பெருக்கு வருமாம். விலங்குகளையும் மனுஷங்களையும் காப்பாத்த..

ஓ.. நீங்க தான் காப்பாத்தப் போறீங்களா ?

இல்லை, கடவுள் தான் காப்பாத்துவார், பேழை மூலமா..

ஓ.. ஓகே…ஒகே.. நல்லா செய்ங்க…

(கொஞ்சம் அந்தப் பக்கம் போய்… )

கெழவனுக்கு வயசாகுதுல்ல, கொஞ்சம் புத்தி பேதலிச்சுது போல… விடுங்க பாவம்.
காட்சி 3 :

ஒருவர் : பத்து வருஷமா இந்த மனுஷன் இந்த வேலையையே பண்ணிட்டிருக்காரு பாரேன்.. பரவாயில்லை ரொம்ப நல்லா தான் பண்றாரு.. ஆனா என்ன தண்ணியில்லாத இடத்துல யாருக்குடா போட் செய்றேன்னு கேக்க ஆள் இல்லை.

நபர் 2. ஆமா.. பாவம்.. வீட்ல பசங்களும் ஒண்ணும் சொல்றதில்லை… பொண்டாட்டிகளும் ஒண்ணும் சொல்றதில்லே போல… அவங்க கெழவனுக்கு சப்போர்ட் பண்றாங்க. இந்த நேரத்துல சூப்பரா நாலு வீடு கட்டியிருக்கலாம்.

ந 1 : யாப்பேத்.. யாப்பேத்

யாப்பேத் : சொல்லுங்கய்யா

ந 2 : என்னடா பண்றாரு உங்க அப்பா ? ஒரே லொட்டு லொட்டு ன்னு சத்தமா… எதையோ பண்றாரு அப்புறம் அளந்து பாக்கறாரு… வைத்தியர் கிட்டே கூட்டிட்டு போனீங்களா ?

யாப்பேத் : அவர் கடவுளுக்கான பேழை செய்றாரு… கிண்டல் பண்ணாதீங்க..

ந 2 : ஓ.. கடவுள் வந்து எடுத்துட்டு போயிடுவாரா.. அப்ப சரி…

யாப்பேத் : எனக்கு மரம் வெட்டற வேலை இருக்கு, நான் கெளம்பறேன்.

 

4

 

நபர் 1 : ஏண்டா சேம்… உன் அப்பா கிட்டே சொல்ல மாட்டியா ? பாவம் இந்த வயசுல என்னவோ வேண்டாத வேலையெல்லாம் செய்றாரு… நீங்களும் அவருக்கு மரம் வெட்டறேன், கீல் செய்யறேன்னு திரியறீங்க…

சேம் : கடவுள் சொல்றதைத் தான் அப்பா செய்றாரு. அவரை ஒண்ணும் சொல்லாதீங்க. வானத்துலயிருந்து தண்ணி கொட்டும் அதுக்கு மழைன்னு பேரு. அதனால வெள்ளப்பெருக்கு வரும். அப்போ அப்பா செய்ற பேழை தான் காப்பாத்தும்.

ந 1 : இதுவரைக்கும் இங்கே மழை பெஞ்சதேயில்லை. ஏதோ புதுசா கதை உடறீங்க. உங்கப்பா பேழை செய்ய ஆரம்பிச்சப்புறம் பொறந்த கொழந்தைகளுக்கே இப்போ வயசாயிடுச்சு
நீங்க இன்னும் அவருக்கு சப்போர்ட் பண்றீங்க.

சேம் : சரி.. எனக்கு வேலை இருக்கு கெளம்பறேன், உங்க கிட்டே பேசி பிரயோஜனம் இல்லை.

5

நோவா : பிள்ளைகளை அழைக்கிறார். நூறு வருஷமா நீங்க என் கூட இருந்து எனக்கு ரொம்ப உதவி செஞ்சிருக்கீங்க. பேழை நல்லபடியா முடிஞ்சுது. உங்களைப் போல நல்ல கீழ்ப்படிதல் உள்ள பிள்ளைகளைத் தந்ததுக்கு கடவுளுக்கு நன்றி சொல்றேன்.

பிள்ளைகள் : என்னப்பா… அப்பாவுக்குக் கீழ்ப்படிவது கடவுளோட விருப்பம். அதை எப்படி மீற முடியும். இது வேற கடவுளோட கட்டளை.

நோவா : சரி, இன்னும் கொஞ்சம் வேலை பாக்கியிருக்கு…

பிள்ளைகள் : நெனச்சேம்பா.. ஒரே ஒரு கதவு தான் இருக்கு.. இன்னும் ஒரு நாலஞ்சு கதவு வெச்சுடலாம் அப்படித் தானே ?

நோவா : நோ..நோ.. ஒரே ஒரு கதவு தான் கடவுள் சொல்லியிருக்காரு.

பிள்ளைகள் : அப்போ கொஞ்சம் நிறைய சன்னலாச்சும் வைக்கலாமா ? உள்ளே ஒரே இருட்டா இருக்கும், வென்டிலேஷன் பிராள்பம் வந்துடும்.

நோவா : நோ..நோ.. ஒரே ஒரு சன்னல் தான் கடவுள் சொல்லியிருக்காரு.

பிள்ளைகள் : அப்பா ஒரு ஸ்டியரிங் வீல் கூட இல்லையேப்பா

நோவா : கடவுள் அதெல்லாம் சொல்லலப்பா.

பிள்ளைகள் : இது ஒரு பாக்ஸ் மாதிரி இல்லா இருக்கு, போட் மாதிரி இல்லையே.

நோவா : கடவுள் சொன்னது இப்படித் தான்பா…

பிள்ளைகள் : சரிப்பா.. நீங்க என்ன சொல்றீங்களோ அதைக் கேட்டுக்கறோம். வேற என்னப்பா.பாக்கியிருக்கு. ஓ… .. அனிமலஸ் எல்லாம் கூப்பிடணும், நாம உள்ளே போணும்.. நம்ம குடும்பம் உள்ளே போணும்..

நோவா : ஆமா. அதான். அனிமல்ஸை எல்லாம் கடவுளே கொண்டு வந்து சேர்ப்பார்.

பிள்ளைகள் : சரிப்பா…

நோவா : அவற்றையெல்லாம் உள்ளே போக வைக்கிறதும், அப்புறம் குடும்பத்தை உள்ளே கொண்டு போறதும் எல்லாம் நீங்க பண்ணணும்.

சரிப்பா

பின் குரல் :

நூறு வருடகாலம் நோவாவின் பிள்ளைகள் அவரோடு இருந்திருப்பார்கள் என்கின்றனர் விவிலிய ஆய்வாளர்கள். தந்தையின் இறை விசுவாசத்தைக் கேள்விக்கும், கேலிக்கும் உள்ளாக்காமல் இருந்ததால் தான் அவர்கள் மீட்கப்பட்டார்கள். அதனால் தான் இறைவன் அவர்களை உலகம் முழுவதும் பரவச் செய்தார். சேமின் வழித்தோன்றல்கள் உலகின் மையப்பகுதியையும் , காமின் வழித்தோன்றல்கள் உலகின் கீழ்ப்பகுதியையும் , யாப்பேத்தின் வழித்தோன்றல்கள் உலகின் மேற்பகுதியையும் நிரப்பியிருக்கிறார்கள் என்கிறது வரலாறு. பெற்றோருக்குக் கீழ்ப்படிவோம், அதன் மூலம் தந்தையாம் இறைவனின் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிபவர்கள் ஆவோம்.

Posted in Sunday School

Sunday’s School Kid Speech : தானியேல்

Image result for Daniel and friends in fire
நண்பர்களுக்கு வணக்கம்.
தீயில குதிச்சா என்னாகும் ? செருப்பில்லாம ரோட்ல நடந்தாலே காலு சுடும். குதிச்சா சுட்டுப் பொசுக்கும் ன்னு தானே சொல்றீங்க ? ஆனா எப்போவும், எல்லாருக்கும் சுடாது. குழப்பமா இருக்கா ? இந்தக் கதையைக் கேளுங்க அப்புறம் கொழப்பமெல்லாம் தீந்துடும்.
நான் சொல்லப் போற சம்பவம் நடந்தது சுமார் 2500 வருஷங்களுக்கு முன்னாடி. நெபுகத்நேசர் ன்னு ஒரு மன்னன் இருந்தான். “யூதா ராஜ்யத்தை” உருவாக்கினவன் இவன் தான். பாபிலோனின் தொங்கு தோட்டம் ன்னு ஒரு உலக அதிசயம் இருந்துதே தெரியுமா ? அது இந்த மன்னன் காலத்துல உருவாக்கப்பட்டது தான்.
சரி, விஷயத்துக்கு வரேன். இந்த மன்னன் தங்கத்தால ஒரு மிகப்பெரிய சிலை செய்தான். ஆதோட உயரம் 90 அடி, அகலம் பதினெட்டு அடி. சிலை செய்ததோட நின்னிருந்தா பரவாயில்லை. இந்த சிலையை எல்லாரும் வணங்கணும்ன்னு ஆணையிட்டான். “ஒருவேளை யாராச்சும் மறுத்தா அவங்களைத் தூக்கி தீயில போட்டு சுட்டெரிக்கணும்” அதான் கட்டளை.
மன்னன் கட்டளைக்கு யாராவது “நோ” சொல்லுவாங்களா ? இல்லை. எல்லாரும் வந்து மன்னன் சொன்னபடியே கேட்டாங்க. ஆனா மூணு பேரு மட்டும், “முடியாது. இந்த சிலையை வணங்க முடியாது” ன்னு சொன்னாங்க. அவங்க பெயர் “சாத்ராக், மேஷாக், ஆபேத்நேகோ”. கொஞ்சம் வாயில நுழையாத பேர் இல்லையா ? உண்மையில் இவங்க பெயர் “அனனியா, மீஷாவேல், அசரியா” ங்கறது தான். அது தான் இப்படி மாற்றப்பட்டது. இவர்கள் அதே மன்னன் கிட்டே அதிகாரிகளா வேலை பாக்கிறவங்க தான்.
இந்த விஷயத்தை மன்னர் கிட்டே அவரோட அதிகாரிகள் போட்டுக் குடுத்தாங்க. மன்னனுக்கு செம கோபம். அவர்களைக் கூப்பிட்டான்.
“உங்களால இந்த சிலையை வணங்க முடியுமா முடியாதா ?” மன்னன் கேட்டான்.
“முடியாது. கடவுளைத் தவிர யாரையும் வணங்க முடியாது” அவங்க சொன்னாங்க.
“அப்போ உங்கள தீயில போட வேண்டியது தான்” மன்னன் கோபத்துல சொன்னான்.
“போடுங்க. எங்களை கடவுள் காப்பாற்றுவார். அப்படியே காப்பாற்றலேன்னா கூட பரவாயில்லை. உன் சிலையை நாங்க வணங்கவே மாட்டோம்” ன்னு சொன்னாங்க.
இவங்க தானியேலோட நண்பர்கள். அதனால விசுவாசத்தில உறுதியா இருந்தாங்க. “சாப்பிடக் கூடாத உணவு வகைகளை” சாப்பிட மாட்டோம்ன்னு ஒருதடவை மறுத்தவங்க இவங்க தான்.
மன்னன் உதவியாளர்களைக் கூப்பிட்டான். “தீயை ஏழு மடங்கு அதிக வெப்பமாக்குங்க. இவங்களை துணியோட சேர்த்துக் கட்டி நெருப்பில போடுங்க” ன்னு கட்டளையிட்டான்.
வீரர்கள் அப்படியே செய்தாங்க. பாவம், இவங்களைத் தூக்கித் தீயில போட்ட வீரர்களே அந்த ஜுவாலை பட்டு செத்தே
போனாங்க. அப்போ தீய்க்கு உள்ளே போன இவங்க நிலமை என்ன ஆயிருக்கும் ? சாம்பலாயிருப்பாங்க அப்படித் தானே ?
அதான் இல்லை. இவங்களுக்கு ஒண்ணுமே ஆகல. மன்னன் அதிர்ச்சியடைந்தான். என்னடா, நாம மூணு பேரைத் தானே தீயில போட்டோம். உள்ளே நாலுபேரு நிக்கிறாங்க, நடக்கிறாங்க. ஒருத்தரு தேவகுமாரன் போல இருக்காரே ன்னு அதிர்ச்சி.
உடனே அவங்க மூணுபேரையும் வெளியே கூப்பிட்டு. உங்கள் கடவுள் துதிக்கப்படுவாராக என்றான். “இவங்களை யாருமே ஒண்ணும் செய்யக் கூடாது” என புதிய கட்டளையும் கொடுத்தான்.
இப்போ சொல்லுங்க நெருப்பு சுடுமா ? அது சுடுவதும், சுடாமல் இருப்பதும் தேவ சித்தத்தைப் பொறுத்தது அப்படித் தானே.
இந்தக் கதை நமக்கு நிறைய விஷயங்களைச் சொல்லித் தருது.
முதலாவது, நம்மை மீட்க கடவுள் இறங்கி வருகிறார் எனும் நம்பிக்கை. இயேசு நம்மை மீட்டதன் முன்னோடியாய் இருக்கிறது இந்த நெருப்பின் பாடம்.
இரண்டாவது, உண்மையான நட்பு என்பது ஆன்மீகத்தில் அஸ்திவாரமிடப்பட்டு, விசுவாசத்தில் இணைந்து, கடவுளுக்காய் தொடர்ந்து வாழ்வதில் இருக்கிற்து எனும் பாடம்.
மூன்றாவது, இதயத்தால் மட்டும் இறைவனைத் தொழுவதல்ல,  வெளிப்படையாகவும் கடவுளை மட்டுமே தொழுவேன் என அறிக்கையிடுவதும் அவசியம் எனும் பாடம்.
நன்றி