Posted in Articles, Christianity, Sunday School

Exam Skit : நாங்க ஜெயிப்போம்…

காட்சி 1

(இரவு பன்னிரண்டு மணி , நித்யா போனில் பேசுகிறாள் )

நித்யா : ஏய் வித்யா… எனக்கு ஒரு டவுட் இருக்குடி… நான் வாட்ஸப் பண்ணியிருக்கேன் பாரேன்.

வித்யா : ( வித்யா பேசும்போது குரல் மட்டும் கேட்கும் … ) பாத்தேண்டி, சரியாவே தெரியல. இன்னொரு வாட்டி எடுத்து அனுப்பு.

நித்யா : சரி..சரி… நீ எல்லாம் படிச்சுட்டியா ?

வித்யா : என்னத்த படிச்சுட்டியா ? இன்னும் பாதி கிணறு தாண்டலடி.. எப்போ படிச்சு.. எப்போ முடிக்கப் போறேனோ.

நித்யா : நான் முக்கி முக்கி முக்காக் கிணறு வந்துட்டேன். இன்னும் கிடக்கு படிக்க..

வித்யா : ஆமா.. படிக்கலாம்ன்னு உக்காந்தா நம்ம பிரண்ட்ஸ் குரூப்ல ஒரே அரட்டை.. டைம் போனதே தெரியல. வேஸ்ட் பண்ணிட்டேன். இன்னும் படிக்க வேண்டியது எக்கச்சக்கம் கிடக்கு.

நித்யா : ஆமாடி.. நானும் டிக்டாக் கேட்டுட்டு இருந்தேன் ரொம்ப நேரம் சிரிச்சு சிரிச்சு இருந்தேன். எக்ஸாமுக்கு இடையே கொஞ்சம் ரிலாக்ஸ் வேணும்ல.

வித்யா : ஆமாடி… படிக்க உக்காரும்போ தான் ஸ்கூல்ல நாம் பண்ற கலாட்டா எல்லாம் ஞாபகத்துக்கு வருது. அதுவும் ஒவ்வொரு வாத்யாரையும் நாம கலாய்க்கிறது தான் மனசுல வருது. அப்புறம் எங்கே படிப்புல கவனம் இருக்கப் போவுது

( அப்போது அம்மா வருகிறார் )

அம்மா : என்னம்மா ? உங்களுக்கு இப்போ தான் பொழுது விடியுதா ? நடு ராத்திரியில உக்காந்து ஆந்தை மாதிரி அரட்டை அடிச்சிட்டு இருக்கே. போய் உக்காந்து படி, இல்லேன்னா நல்லா தூங்கு.

நித்யா : இல்லம்மா. ஒரு டவுட் கேட்டிட்டிருந்தேன்

அம்மா : ஆமா. உங்களுக்கு எந்த நேரமும் வாட்சப் நோண்ட வேண்டியது. அப்புறம் படிப்பு எங்கே வரும் ? செல்போனே ரொம்ப கெடுதல்ன்னு சொல்றாங்க… அதை கீழே வைக்க மாட்டேங்கறீங்க.

நித்யா : பாடத்தை தான்மா போட்டோ எடுத்து அனுப்பிட்டிருந்தோம்.. வேற ஒண்ணும் இல்லை.

அம்மா : ஆமா.. ஆமா… கடைசி நிமிசம் வரைக்கும் செல்பி எடுத்துட்டு திரிய வேண்டியது. கடைசி கட்டத்துல குய்யோ முய்யோன்னு கத்த வேண்டியது. நீங்க என்ன ஒட்டகமா ? ஒரே நேரத்துல எல்லாத்தையும் கரைச்சு குடிக்கிறதுக்கு.

நித்யா : ஐயோ.. அம்மா.. மிட்நைட்ல வந்து அட்வைஸை அவுத்து வுடாதீங்கம்மா…

அம்மா : ஆமா, நான் தான் அட்வைஸ் பண்றேனாக்கும். “பையத் தின்னா பனையையும் தின்னலாம்” ந்னு சொல்லுவாங்க. அதுக்கு அர்த்தம் என்ன தெரியுமா ? கொஞ்சம் கொஞ்சமா சாப்டா பனை மரத்தைக் கூட சாப்டலாம்ன்னு. நீங்க என்னடான்னா எக்ஸாமுக்கு முந்தின நாள் தான் ஒரே நேரத்துல மலையை முழுங்க பாக்கறீங்க. அதெல்லாம் நடக்குமா ?

நித்யா : அம்மா.. சரிம்மா… கிளம்பு.. நான் தூங்க போறேன்.

காட்சி : 2

( நித்யா அவளுடைய இரண்டு தோழிகளான மாலா, ஜெனிஃபர் இருவரையும் சந்திக்கிறாள் )

மாலா : ஏய் நித்யா.. எப்டி இருக்கே.. எக்ஸாம் நெருங்க நெருங்க ஒரே டென்ஷனா இருக்குடி.

நித்யா : அதையேண்டி கேக்கறே.. அமுத சுரபி மாதிரி தோண்டத் தோண்ட பாடம் வந்துட்டே இருக்கு. என்ன பண்றதுன்னே தெரியல.

மாலா : ஆமா.. நிறைய இருக்கு படிக்க… . நீ ஃபுல்லா படிச்சுட்டியா ஜெனிஃபர் ?

ஜெனிஃபர் : என்னத்த படிக்க ? ( கையை மேலே காட்டி ) எல்லாம் மேல இருக்கிறவரு பாத்துப்பாரு.

மாலா : யாரு ஆண்டவரா ?

ஜெனிஃபர் : ஆமா.. இந்த வருஷம் வந்த வாக்கு தத்தம் என்னன்னு தெரியுமா ? “நீங்கள் அமர்ந்திருந்து நானே தேவனென்று அறிந்து கொள்ளுங்கள்” தான். சோ.. நான் அமர்ந்திருக்கிறேன். அவர் ஜெயிக்க வைப்பாரு

மாலா : நீ ரொம்ப ஓவர்டி.. நான் படிச்சிருக்கேன். நான் எழுதப்போறேன். சும்மா சும்மா கடவுளை எல்லாம் டிஸ்டர்ப் பண்ண மாட்டேன்.

ஜெனிஃபர் : ஏண்டி ? உனக்கு கடவுள் நம்பிக்கை இல்லையா ?

மாலா : கடவுள் என்ன பேனா புடிச்சு உனக்கு எக்ஸாமா எழுதப் போறாரு… சும்மா படிச்சதை எழுது. தேவையில்லாம கடவுள் கிடவுள்ன்னு புலம்பாதே.

நித்யா : அப்படியெல்லாம் சொல்லாதேடி.. கிடைக்கிற மார்க்கும் கிடைக்காம போக போவுது.

ஜெனிஃபர் : ம்ஹூம்.. கடவுள் கோச்சுக்க போறாரா என்ன ?

நித்யா : நான் ரிஸ்க் எடுக்க தயாரா இல்ல… படிக்கணும், கடவுளையும் நம்பணும்.

மாலா : ஆமா.. என் உன் கண்ணு இப்படி சிவந்து கெடக்கு ? ஸ்ட்றாபெரி பழம் மாதிரி ?

நித்யா : நைட்டு தூங்கும்போ ரெண்டு மணி.. இப்போ தூக்கம் சொக்குது. ஒரு டீ குடிப்போமா ?

மாலா : ம்ம்ம்.. போலாம்டி

காட்சி 3

( நித்யா, மாலா, ஜெனிஃபர் டீ கடைக்குப் போகிறார்கள். அங்கே ராபர்ட் இருக்கிறான் )

நித்யா : ஹேய்.. ராபர்ட்… என்னடா டீ கடையில உக்காந்திருக்கே ? எப்படியும் எக்ஸாம் முடிச்சு டீ போட வேண்டியது தான்னு முடிவு பண்ணி ஏற்கனவே வந்து செட்டில் ஆயிட்டியா ?

ராபர்ட் : நான் ஏன் டீ போட போறேன்.. நான் ஸ்கூல் முடிச்சு பெரிய பெரிய காலேஜ்ல சேரப் போறேன்.

நித்யா : பெரிய காலேஜ்… நீ… அதுக்கு நல்ல மார்க் எடுக்கணும் தெரியும்ல…. மார்க்..மார்க்….

ராபர்ட் : நீ என்னப்பா விஷயம் புரியாம, மத்தேயு மார்க் ந்னு பேசிட்டிருக்கே. இப்பல்லாம் எல்லாத்துக்கும் ஆள் இருக்கு. யாராவது அரசியல் தலைவரையோ, காலேஜ் ஆட்களையோ புடிச்சா போதும். சீட்டெல்லாம் சிம்பிளா கிடைக்கும்.

நித்யா : அதெல்லாம் நம்பும்படியாவா இருக்கு… ஒழுங்கா படிக்கிற வேலையைப் பாரு.

ராபர்ட் : படிக்கிறதெல்லாம் கஷ்டமான வேலைப்பா… லைஃப்ல எல்லாம் ஈசியா கிடைக்கணும். இப்ப தான் ஏகப்பட்ட காலேஜ்கள் வந்துச்சுல்ல, சீட் கிடைக்கிறதெல்லாம் ஒரு மேட்டரா என்ன ?

மாலா : அதெல்லாம் லட்சக்கணக்கில பணம் இருக்கிறவங்களுக்கு தான் செட் ஆகும். அதுவும் இனிமே நீட் மாதிரி எஞ்சினியரிங் காலேஜுக்கும் எக்ஸாம் கொண்டு வரப் போறாங்க, படிக்காம எஸ்கேப் ஆகவே முடியாது.

ராபர்ட் : அப்படியே மார்க் முக்கியம்ன்னா காப்பி அடிக்கிறதுக்கு என்ன வழின்னு யோசிப்பேன் .. படிச்சு கஷ்டப்பட மாட்டேன்… ஹா…ஹா…

நித்யா : உன்னையெல்லாம் திருத்தவே முடியாது. அண்ணே.. நாலு டீ ஸ்றாங்கா போடுங்க..

ராபர்ட் : see… நான் படிச்சு பாத்தேன், மண்டைல ஏறல. இப்போ சப்ஜெக்ட் எல்லாம் டஃப் ஆக்கிட்டாங்க. அதனால படிச்சு கஷ்டப்பட வேண்டாம்ன்னு முடிவு பண்ணிட்டேன். அவ்ளோ தான்…

( டீ வருகிறது )

ராபர்ட் : ..அண்ணே.. டீ நல்ல பால்ல தானே போடறீங்க ? இப்போ பால் முழுக்க கலப்படம்ன்னு சொல்றாங்க. டீ தூள் கூட ஃபெர்டிலைசர் கலந்து வருதாம்.

டீகடைக்காரர் : நம்ம கடையில அநியாயமான விஷயமே கிடையாதுப்பா.. இது இயேசு எனக்குக் குடுத்த வாழ்க்கை.. நீங்க குடிங்க. ஊருக்கு தான் உபதேசம் பண்றீங்க…

மாலா : என்னண்ணே ஊருக்கு உபதேசம்.

டீ : இல்ல.. அடுத்தவன் நேர்மையா இருக்கணும்ன்னு நாம எப்பவும் நினைக்கிறோம்.. ஆனா நாம நேர்மையா இருக்கிறோமா ?

ராபர்ட் : ஏன் அப்படி சொல்றீங்க ?

டீ : இல்ல… நான் போடற டீ நேர்மையா இருக்கணும்ன்னு நினைக்கிறீங்க. ஆனா நீங்க எழுதற தேர்வு நேர்மையா இருக்கணும்ன்னு நினைக்க மாட்டேங்கறீங்க. நீங்க ஒரு காலேஜ்ல நேர்மையா போய் ஜாயின் பண்ணணும்ன்னு நினைக்க மாட்டேங்கறீங்க.

ராபர்ட் : அது.. அது வந்து.. இதெல்லாம் இப்போ ரொம்ப சாதாரணம்னே… பணம் இருந்தா எல்லாமே நடக்கும்.

டீ : நீங்க பண்ற தப்புக்கு நியாயம் கற்பிக்காதீங்க. வாழ்க்கைல பணத்தையே கும்பிட்டிட்டு இருக்கிறவன் பரலோகம் போக முடியாதுன்னு இயேசு சொல்றாரு தெரியும்ல. நல்ல வாழ்க்கைக்கான பாதை குறுகலா தான் இருக்கும், ஆனா அது தான் சரியான இலக்கில உங்களைக் கொண்டு போய் சேர்க்கும். அழிவுக்கான பாதை அகலமா இருக்கும், ஆனா அதுல போனா அழிவு தான்.

ஜெனிஃபர் : பைபிள் வசனத்தை புட்டு புட்டு வைக்கிறீங்கன்னே… எனக்கு கவலையில்லை.. குதிரை யுத்த நாளுக்கு ஆயத்தமாகும், ஜெயமோ கர்த்தரால் வரும். சோ, கடவுள் வெற்றி தருவார். நான் ஏன் கவலைப்படணும்.

டீ : ஜெயமோ கர்த்தரால் வரும். அதுல சந்தேகமே இல்லை. ஆனா, குதிரையை யார் யுத்த நாளுக்கு ஆயத்தம் பண்றது ? அது நாம தான் இல்லையா ?

ஜெனிஃபர் : ஓ.. என்ன சொல்ல வரீங்க ?

டீ : நாம படிக்க வேண்டிய பாடத்தை சரியா படிச்சிட்டு, கடவுள் கிட்டே நம்மை ஒப்படைச்சா கடவுள் நமக்கு மிகப்பெரிய வெற்றியைத் தருவார். ஆனா, ஒண்ணுமே பண்ணாம கடவுளை நம்பினா அவரு கைவிட்டிடுவாரு

ஜெனிஃபர் : நிஜமாவா ?

டீ : ஆமா, பத்து கன்னியர் கதை உனக்கு தெரியாதா ? நீ கிறிஸ்டியன் தானே ?

ஜெனிஃபர் : தெரியும் தெரியும். மணமகன் ராத்திரி வராரு. அவரை எதிர்கொள்ள பத்து பேரு போறாங்க. பத்து பேர் கையிலயும் விளக்கு இருக்கு. ஆனா அஞ்சு பேர் கிட்டே மட்டும் தான் எண்ணை இருக்கு. மணமகன் வரும்போ எண்ணை இருக்கிறவங்க ளோட விளக்கு எரியுது, அவங்க மணமகனோட மணவீட்டுக்குள்ள போறாங்க. மத்தவங்க எண்ணை இல்லாம, விளக்கு அணையுது. அவங்களுக்கு மணவீட்டுக்குள்ள நுழையற வாய்ப்பு கிடைக்கல.

டீ : வெரிகுட். கதை நல்லாவே தெரியுது. இதுல இருக்கிற அந்த அஞ்சு புத்தியுள்ள கன்னிகள் மாதிரி நீங்க இருக்கணும். எக்ஸாமுக்கு போறதுக்கு முன்னாடி நல்லா தயாராகணும். படிச்சிட்டு போறது தேவையான எண்ணை கொண்டு போறது மாதிரின்னு வெச்சுக்கலாம். படிக்காம போறது வெறும் விளக்கோட போறது. எக்ஸாமுக்கு கொஸ்டின் பேப்பர் வந்ததும், படிச்சவங்க எழுதறாங்க. வெற்றி அடையறாங்க. படிக்காதவங்க ரிசல்ட் அணைஞ்சு போயிடுது. அவங்களால ஜெயிக்க முடியல.

ஜெனிஃபர் : இந்த கதைக்கு இதுவா விளக்கம்.

டீ : இந்த சூழ்நிலைக்கு இந்த விளக்கத்தையும் நாம எடுத்துக்கலாம். கடவுளுடைய வார்த்தை நமக்கு பல விளக்கங்களை சொல்லும். இப்போ ராபர்ட் தம்பி சொல்றது என்னன்னா ? எண்ணை என்ன ? விளக்கே இல்லாம கூட போயிடலாம்ன்னு.. அதெல்லாம் முடியாது தம்பி. நல்லா படிச்சு நல்ல காலேஜ்ல சேரணுமே தவிர, நாம படிக்கிற நேரத்துல தூங்கிட்டு, நல்ல காலேஜ் கிடைக்கும்ன்னு கனவு காணக் கூடாது

மாலா : ம்ம்.. விதைக்கும்போ தூங்கிட்டு, அறுக்கிற காலத்துல அருவா எடுத்துட்டு வரதுல பயனில்லைன்னு எங்க பாட்டி சொல்லுவாங்க. அதானே ? நீங்க சொல்ல வரது கொஞ்சம் கொஞ்சம் புரியுது.

டீ : கொஞ்சம் கொஞ்சம் என்ன, கிளியராவே புரிஞ்சுக்கோங்க. நல்லா படிங்க, நேர்மையா தேர்வு எழுதுங்க, கடவுள் கிட்டே ஜெபம் பண்ணுங்க. அவரு உங்களுக்கு நிச்சயம் மிகப்பெரிய வெற்றியைத் தருவாரு. நல்ல காலேஜ்ல இடத்தையும் தருவார்.

நித்யா : உண்மை தான்… அஞ்சு அப்பம் ரெண்டு மீன் நாம குடுத்தா அதை ஐயாயிரம் பேருக்கு குடுக்க இயேசுவால முடியும். நாம நம்மால முடிஞ்ச அளவுக்கு நல்ல சின்சியரா படிச்சா அதைக் கொண்டு பெரிய வெற்றியைத் தர இயேசுவால முடியும்.

டீ : எஸ்.. எஸ்.. அதைத் தான் நான் சொல்ல வரேன். இயேசு அடிக்கடி சொல்ற ரெண்டு வார்த்தைகள் இது தான், பயப்படாதே.. என்னை நம்பு.. !! அந்த இரண்டு வார்த்தையும் உங்களை பலப்படுத்தும். நீங்க, நல்லா படிங்க, கடவுளை புடிங்க

ராபர்ட் : சரிங்கய்யா.. டீ சூடா இருந்துதோ இல்லையோ, நீங்க சொன்ன அட்வைஸ் ரொம்ப சூடா இருந்துச்சு. தப்பு பண்ணிட்டேன். இனிமே போய், மிச்சம் இருக்கிற நாட்கள்ல நல்லா படிக்கப் போறேன். படிச்சதை எழுதப்போறேன், இயேசுவை நம்பப் போறேன். அவரு எனக்கு ஒரு நல்ல காலேஜ்ல இடம் வாங்கி குடுப்பாரு.

டீ : வெரிகுட் தம்பி… நல்லா படிங்க, கடவுள் உங்களை உயர்த்துவார். வெறும் மதிப்பெண் மட்டுமே வாழ்க்கையில்லை. இதொன்ணும் வாழ்வா, சாவா போராட்டம் கிடையாது. எது நமக்குத் தேவையோ அதை நமக்கு இயேசு தருவாரு. அதிகம் கிடைச்சா கர்வப்படறதும் தப்பு, கம்மியாச்சுன்னா உடைஞ்சு போறதும் தப்பு. நம்ம கடமையை சிறப்பா செய்யணும், மற்றதை கடவுளோட திட்டத்துக்கு விட்டுடணும். சரியா…

ஜெனிஃபர் : ரொம்ப நல்லா சொன்னீங்கய்யா… நானும் நல்லா படிச்சுட்டேங்கற திமிரை விட்டுட்டு இயேசுவை முழுசா நம்பப் போறேன்.

டீ : வெரிகுட்.. ஆல் த பெஸ்ட்..

*

பின்குரல் :

தேர்வு என்பது வாழ்வா சாவா எனும் போராட்டமல்ல. நாம் எவ்வளவு தூரம் படித்திருக்கிறோம், எப்படி எழுதுகிறோம் என்பதை பரிசோதித்துப் பார்க்கும் இடம் அவ்வளவு தான். கவலையை விட்டு விட்டு, கடமையைச் செய்வோம். மதிப்பெண்கள் மட்டுமே வாழ்க்கையல்ல, மதிப்பெண்ணுக்காக உயர்ந்த மதிப்பீடுகளை எப்போதும் கைவிடாதிருப்போம். நமது மதிப்பெண்ணைப் பார்த்து நம்மை ஆசீர்வதிப்பவரல்ல கடவுள், எனவே இயேசு நமக்காய் அமைத்திருக்கும் பாதையில் அவருடன் நடப்போம்.

நன்றி

Posted in Articles, Christmas Special, Sunday School

கிறிஸ்மஸ் என்பது அர்ப்பணிப்பு

கிறிஸ்மஸ் என்பது
அர்ப்பணிப்பு

*

கிறிஸ்மஸ்
அர்ப்பணிப்பின் விழா.

தர்ப்பரன் பாதத்தில்
அர்ப்பண மலராய்
நம்மை
அர்ப்பணிக்கும் விழா.

மகிமையின் கிரீடத்திலிருந்து
மனிதனின் சரீரத்துக்கு
இயேசு இறங்கியது
தந்தைக்கு தன்னை
அர்ப்பணித்ததன் அடையாளம்.

தூய்மையின் வழிநடந்த‌
அன்னை மரியாள்
கன்னியாய்,
தாயாகத் தயாரானது
பரமனுக்குத் தன்னை
அர்ப்பணித்ததன் அடையாளம்.

சந்தேகத்தின் நகக்கீறல்களால்
நங்கையை நசுக்காமல்
கனவின் குரல் கேட்டு
யோசேப்பு மரியாவை ஏற்றது
அர்ப்பணிப்பின் அடையாளம்.

வானத்தில் கேட்ட‌
கானத்தில்
இடையர்கள்
தொழுவம் தேடித் திரிந்தது
அர்ப்பணிப்பின் அடையாளம்.

ஞானியராய் இருந்தாலும்
வெளிச்சத்தின் விரல் பிடித்து
அரசரைத் தேடி
ஞானியர் அலைந்தது
அர்ப்பணிப்பின் அடையாளம்.

வாலின் நீளத்தை அதிகமாக்கி
ஒளியின் தூரத்தை
விசாலமாக்கிய விண்மீன்
அர்ப்பணிப்பின் அடையாளம்.

அழையா விருந்தாளிகளாம்
மரியாள் குடும்பத்தை
அசைபோட்டு வரவேற்ற‌
கால்நடைகள்
அர்ப்பணிப்பின் அடையாளம்.

கிறிஸ்மஸ்
அர்ப்பணிப்பின் அடையாளம்.

நாமும் அர்ப்பணிப்போம்
கரங்களை நழுவாத‌
களிமண்ணாய்,
கர்த்தரின் கரங்களில்
நம்மையே அர்ப்பணிப்போம்.

அர்ப்பணிப்பின்
கிறிஸ்மஸ் அர்த்தம் பெறும்.

*

சேவியர்

Posted in Articles, Christmas Special, Sunday School

3 கிறிஸ்மஸ் என்பது நிறைவேறுதல்

கிறிஸ்மஸ்
முன்னுரைத்த வார்த்தைகளின்
பின்னுதித்த‌
தினம்

இறைவாக்கினரின்
வார்த்தைகள்
குறைவின்றி
நிறைவேறிய தினம்

இறவாத வார்த்தையாய்
இறைவன் வந்தார்
இயேசு என‌
விண்ணகம் அவருக்கு
பெயர் சூட்டியது.

விண்ணோடு இருந்தவர்
நம்மோடு இருக்க வந்தார்
இம்மானுவேல் என‌
இறைவாக்கு அழைத்தது.

புனிதத்தின் தேரில்
பயணித்தவர்
பாவத்தின் வீதியில்
பாதம் பதித்தார்
மீட்பர் என்றது இறைவாக்கு.

இருளில் இருந்தவரின்
இதயங்களில்
வெளிச்சத்தை ஊற்றி நிரப்ப‌
இறங்கி வந்தார் இயேசு.
மனுமகன் என்றது இறைவாக்கு.

கன்னியின் வயிற்றில்
கனியாவார்
ஆவியின் அருளால்
உருவாவார் !
ஆனந்தம் என்றது இறைவாக்கு.

பாலகன் பிறப்பான்
பாரினில் சிறப்பான்
ஆட்சியைத் தருகிற‌
அதிசயம் அவரே !
அன்று உரைத்தது இன்று உறைத்தது.

எப்பிராத்தா எனும்
பெத்லேகேம்
சிறுமையில் பெருமையை
சூடிக்கொள்ளும் !
வாக்கு தொழுவைத் திறந்தது.

யாக்கோப் வழியில்
விண்மீன் விழித்தெழும்,
யூதா வம்சம்
செங்கோலில் நிலைத்திடும்,
ஈசாப் அடிமரம்
துளிரை அழைத்திடும்
சொன்னது எதுவும் சிதையவில்லை.

பிரமிடு தேசத்தில்
இளைப்பாற,
புரியா வாக்கும்
நிறைவேற‌
எகிப்தில் இருந்து மகனை
அழைத்தேன் !
என்றொரு வார்த்தையும் நிஜமாக.
கிறிஸ்மஸ் வந்தது நிலையாக !

கிறிஸ்மஸ்
இறை அன்பின் பரிமாற்றம்
இறைவாக்கின் நிறைவேற்றம்.

கிறிஸ்மஸ் நாள்
சொல்வது இதைத் தான்
இறைவார்த்தை
நிறைவேறும்,
நிராகரித்தால் நரகம் வரும்

*

சேவியர்

Posted in Articles, Christmas Special, Sunday School

2.கிறிஸ்மஸ் என்பது தாழ்மை

2

கிறிஸ்மஸ் என்பது
தாழ்மை

ஒரு குழந்தை
பிறந்தது !
ஏழ்மைப் பெற்றோரின்
எளிய மகனாய்.

தொப்புழ் கொடியறுத்து
துடைத்துச் சுற்ற‌
ஒரு
புதிய துணி இருக்கவில்லை.
கிழிந்த கந்தலே கிடைத்தது.

சத்திரங்களில் இடம் வாங்க
சிபாரிசுக் கடிதங்கள்
இருக்கவில்லை.
அறைகளைத் திறந்து கொடுக்க‌
தூரத்து சொந்தங்களும்
வாய்க்கவில்லை.
தொழுவமே அழைத்தது.

பிரசவம் பார்க்க‌
தாதிகள் வரவில்லை !
துணையாய் நிற்க‌
தோழிகள் வரவில்லை.

நீதிமானாய் ஒருவர்
உடனிருந்தார்,
அவர்
குழந்தையின் தந்தையைப் போல !
ஆனால் தந்தையல்ல !

குளிர் உறைந்த‌ காற்று
குத்தீட்டி வீசியது
சுவர்களால் மூடிய‌
அறைகள் கிடைக்கவில்லை.

இரவின் கருமை
இறுக்கிப் போர்த்தியது
அழகாய் ஏற்றும்
விளக்குகள் இருக்கவில்லை.

மொழியறியா மாடுகள்
அசை போட்டன,
பொருளறியா ஆடுகள்
தலையாட்டின.

சந்தனமும், சாம்பிராணியும்
அறையை நிறைக்கவில்லை
கால்நடையின்
கழிவுகளே தெறித்தன.

தொழுவில் தான் எழுந்தது
வருகையின்
முதல் அழுகை.

மேய்ப்பனாய் வந்தவர்
மாடுகளிடையே துயின்றார்
ஆயனாய் வந்தவர்
ஆடுகளிடையே சிரித்தார்.

பெத்லகேம்
பரமனைப் பெற்றது !
எந்தச் செவியும்
இந்த ரகசியம் அறியவில்லை.

மரியின் தாலாட்டில்
மனுமகன் தூங்கினார்
புரியாத பிரமிப்பில்
அன்னையும் தாங்கினார்.

கன்னியிடம் இருந்தார்
மக்களை
மீட்டெடுக்க வந்தவர் !
மக்களோ
கணக்கெடுப்பில்
கவனம் செலுத்தினர்.

மண்ணகம் மௌனித்ததால்
விண்ணகம்
களமிறங்கியது.
தூதர்கள் சேதியோடு வந்தனர்
வானத்தில் கானத்தோடு வந்தனர்.

நட்சத்திரம்
ஒளி படைத்தவர் மேல்
ஒளியைப் பரப்பியது.

மண்ணகம்
விரிந்த கண்களோடு
மயங்கியது
மாளிகை
உண்மையை ஏற்கத் தயங்கியது.

தாழ்மையின்
தாழ்வாரங்களில்
மேன்மையின் மகத்துவம்
முளைக்காதென்றது.

தாழ்மையின்
துவக்கப் புள்ளியாய்
மலர்ந்தது கிறிஸ்மஸ்

இயேசு சொன்னார்,
தன்னைத் தாழ்த்துவோன்
உயர்த்தப்படுவான்.
தன்னை உயர்த்துவோன்
தாழ்த்தப்படுவான்.

லூசிபர் தன்னை உயர்த்தினான்
பாதாளம் அவனுக்கு
நுழைவுச் சீட்டு கொடுத்தது.

இயேசு தன்னைத் தாழ்த்தினார்
கழுமரம் அவருக்கு
விண்ணக சாவியை நீட்டியது.

கிறிஸ்மஸ் நாளில்
பகட்டில் பொதிந்த‌
ஆடம்பரம் அகற்றுவோம்
இயேசுவில் பதிந்த‌
தாழ்மையை அணிவோம்.

*

சேவியர்

Posted in Christmas Special, Sunday School

1. கிறிஸ்மஸ் என்றால் அன்பு

1

கிறிஸ்மஸ் என்றால்
அன்பு

கிறிஸ்மஸ் !
அன்பின் முழுமை
அவனிக்கு வந்த தினம்

தந்தையின் அன்பு
தரணிக்கு வந்த தினம்.

தூதனின் கர்வம்
விண்ணக பாவத்தின்
துவக்கம்,
ஏவாளின் ஆர்வம்
மண்ணக பாவத்தின்
துவக்கம்,
இயேசுவின் வருகை
அன்பின் பாலத்தின்
தொடக்கம்.

நண்பனுக்காய்
உயிர்தருதல்
அன்பின் உயர் நிலை.
எதிரிக்காய்
உயிர் தருதல்
அன்பின் தேவ நிலை.

இயேசுவின் வருகை
காணா அன்பின்
உருவ நிலை.

மீட்பரின் தொடக்கம்
மீட்பதன் தொடக்கம்.
இறையினை அடைதலே
நிறைவினை அடைதல்.

கிறிஸ்மஸ்
அன்பினைப் போதிக்கிறது.

தன்னலமற்றுத்
தன்னையே தரும்
தாய்ன்பு.

கழுமரம் நோக்கி
தொழுவினில் உழலும்
பேரன்பு

கற்றுக் கொள்வோம்.

பாலனாய் பிறந்த‌
பரமனுக்கு
அன்பினை அளிப்போம்.

குடிலினில் பிறந்த‌
குழந்தைக்கு
பிரியத்தை அளிப்போம்.

மரியிடம் பிறந்த‌
மழலைக்கு
மனதினை அளிப்போம்.

நினைவில் கொள்வோம்,
அன்பு என்பது
வார்த்தைகளைக்
கொட்டுவதல்ல‌
செயல்களால்
காட்டுவது !

இயேசுவின் வருகை
அன்பின் செயல்வடிவம் !
அதையே மனதில் கொண்டு
என்றும் செயல்படுவோம்

*

சேவியர்

Posted in Articles, Christianity, Sunday School

SKIT : பாவம்

காட்சி 1 

( இரண்டு நண்பர்கள் பேசிக்கொண்டே வருகிறார்கள், அப்போது ஒரு கோணி தொங்கவிடப்பட்டிருக்கிறது. அதில் பாவம் என எழுதப்பட்டிருக்கிறது )

நபர் 1 : எப்படிடா இருக்கே.. போனவாரம் உன்னை சர்ச்ல பாக்கவே முடியல ?

நபர் 2 : போன வாரம் சர்ச்க்கு வரலைடா.. ஊர்ல இருந்து சொந்தக்காரங்க எல்லாம் வந்திருந்தாங்க. அதான்  வர முடியல.

நபர் 1 : சொந்தக்காரங்க தானே.. சண்டைக்காரங்க இல்லையே.. அவங்களையும் கூட்டிட்டு வரவேண்டியது தானேடா.. 

நபர் 2 : எல்லாரையும் எழுப்பி, ரெடி பண்ணி வரதுக்குள்ள போதும் போதும்ன்னு ஆயிடும். அதுமட்டுமில்ல, காலையில போய் மட்டன் வாங்கி, சமைக்கிறதுக்கு ஏற்பாடு பண்ண வேண்டியிருந்துச்சு.

நப 1 : ம்ம்.. மட்டனை மிஸ் பண்ண கூடாதுன்னு… சண்டேஸ்கிளாஸ் கூட நீ மிஸ் பண்ணிட்டே..

நபர் 2 : தட்ஸ் ஓகே.. ஒரு நாள் தானே. என்ன புதுசா சொல்லிட போறாங்க. அதே பைபிள், அதே டீச்சர்ஸ், அதே டீச்சிங்ஸ்…. அடுத்த வாரம் கேட்டுக்கலாம்.

நபர் 1 : அப்படி அலட்சியமா இருக்கக் கூடாது. எப்பவுமே கடவுளோட இணைந்து இருக்கிறது தான் நல்ல வாழ்க்கை. கொஞ்ச நேரம் தானேன்னு நாம கையை வெட்டி ஓரமா வைக்கிறதில்லை. கொஞ்ச நேரம் தானேன்னு ஒரு கிளையை வெட்டி ஓரமா வைக்கிறதில்லை. அப்படி பண்ணினா அழிவு நமக்குத் தான். நாம் கொஞ்சம் அசந்து போய் இருக்கிற நேரத்துல சாத்தான் கரெக்டா வந்து நம்மை புடிச்சுடுவான். 

நபர் 2 : என்னப்பா.. போன வாரம் கிளாசுக்கு வரலேன்னு இங்கே எனக்கு சண்டேஸ் கிளாஸ் எடுக்கறியா ? 

நபர் 1 : சொல்லணும்ன்னு தோணிச்சு சொன்னேன்.

நபர் 2 : ஆமா.. அங்கே என்னவோ தெரியுதே.. அட அழகான ஒரு கோணி. 

நபர் 1 : டேய்.. அதுல பாவம்ன்னு எழுதியிருக்கு.. வா..வா.. ஓரமாவே போவோம். பக்கத்துலயே போக வேண்டாம். 

நபர் 2 : என்னதான் இருக்குன்னு பாக்கலாமேடா.. ஏன் பதட்டப்படறே. அதென்ன சாணியா ? கோணி தானே. 

நபர் 1 : டேய்.. விளையாடறியா.. பாவத்தைக் கண்டா தூரமா ஓடிப் போயிடுன்னு பைபிள் சொல்லுது. நீ என்னடான்னா எட்டிப் பாக்கலாம்ன்னு சொல்றே.. வேண்டவே வேண்டாம்.

நபர் 2 : டேய்.. என்னடா பயந்தாங்கொள்ளியா இருக்கே… உன் மேலயே உனக்கு நம்பிக்கை இல்லையா என்ன ? ஒண்ணும் ஆவாது. 

நபர் 1 : பாம்பு கூப்பிட்டப்போ ஏவாள் ஓடிப் போயிருந்தா உலகத்துல பாவமே வந்திருக்காது. தொட்டு பாப்போம், எட்டிப் பாப்போம், தின்னு பாப்போம்ன்னு யோசிக்கும்போ தாண்டா பாவம் வருது.

நபர் 2 : போடா.. நீ பெரிய செயிண்ட்… போ.. போ… நான் போய் என்னன்னு பாத்துட்டு தான் வருவேன்.

நபர் 1 : வேணாம்டா.. பாம்போட இயல்பு கடிக்கிறது. பாவத்தோட இயல்பு நம்மை புடிக்கிறது. பொறியில சிக்கின எலி மாதிரி ஆயிடுவே.. விட்டுடு..

நபர் 2 : நீ வேணும்ன்னா ஓடிப்போ.. நான் என்னனு பாக்கறேன். என்னை யாரும் புடிக்க முடியாது. ஐ ஆம் ஸ்ட்றாங்.

நபர் 1 : நான் இந்த ஆட்டத்துக்கு வரலை ஆளை விடு.. ( போகிறான் )

( தொடர் காட்சி )

( நபர் 2 அந்த கோணியின் அருகே போகிறார் )

நபர் 2 : (எட்டிப் பார்க்கிறார் ) அட.. ஒண்ணுமில்ல… சின்ன மேட்டர்தான்…. இதுக்குப் போயி பயந்துட்டோமே… 

( கொஞ்சம் அந்தப் பக்கமாகப் போகிறார் )

நபர் 2 : சும்மா பாத்துட்டு வந்தா எப்படி ? லைட்டா தொட்டுப் பாப்போம் 

( கொஞ்சம் சட்டென தொட்டுப் பார்க்கிறார். ) ஒண்ணும் ஆகலையே… ( இன்னும் கொஞ்சம் அழுத்தமாய் தொட்டுப் பார்க்கிறார் ) ஒண்ணுமே ஆகல. 

( கொஞ்சம் அந்தப் பக்கமாகப் போகிறார் )

நபர் 2 : லைட்டா தூக்கிப் பாப்போம். 

( கொஞ்சம் கையில் தூக்கிப் பார்க்கிறார் ) அட ஒண்ணும் ஆகலையே… ஆஹா.. ஆஹா

( கொஞ்சம் அந்தப் பக்கமாகப் போகிறார் )

நபர் 2 : உள்ளே கை போட்டுப் பாப்போம். கொஞ்சம் பயமா தான் இருக்கு.. ( மெதுவாகக் கொஞ்சம் போடுகிறார் ) ம்ம்.. ஒண்ணும் ஆகல…  ( மீண்டும் கொஞ்சம் போடுகிறார் ) ம்ம்.. நல்லது ஒண்ணுமே ஆகல.. 

( கொஞ்சம் அந்தப் பக்கமாகப் போகிறார் )

நபர் 2 : அதான் ஒண்ணும் ஆகலையே அப்புறம் என்ன .. ரெண்டு கையையும் போட்டுப் பாப்போம். ( இரண்டு கைகளையும் போட்டுப் பார்க்கிறார். ) ஒண்ணுமே ஆகல…. ஆஹா.. நல்லா இருக்கே.. நல்லா இருக்கே.

( அப்போது நபர் 1 வருகிறார் )

நபர் 1 : ஏய்ய்..ஏய்.. என்ன பண்ணிட்டிருக்கே.. இங்க வா.. அதை அங்கே போடு… 

நபர் 2 : போப்பா.. நீதான் தேவையில்லாம என்னென்னவோ சொல்லி பயமுறுத்தினே. இதில ஒண்ணும் கிடையாது. நல்லா இருக்கு. எட்டிப் பாத்தேன், தொட்டுப் பாத்தேன், கையை விட்டுப் பாத்தேன் ஒண்ணுமே ஆகல. நீ தான் சும்மா பயமுறுத்தினே.

நபர் 1 : அதெல்லாம் வேண்டாம்டா… போர்க்களத்துல ஆயுதம் இல்லாம நிக்கிறதும் கடவுள் இல்லாம பாவத்துக்குப் பக்கத்துல நிக்கறதும்  தற்கொலைக்கு சமம். விட்டுட்டு வா. 

நபர் 2 : அதெல்லாம் தன்னம்பிக்கை இல்லாதவங்களுக்கு. என்னை மாதிரி தில்லான ஆட்களை எதுவுமே தொடாது. கையை உதறிட்டு போயிட்டே இருக்கலாம்.

நபர் 1 : வேணாம்பா… இப்பவே வெளியே வந்துடு. புதைகுழில சிக்கிட்டா வெளியே வர முடியாது. நெருப்பு சின்னதா இருந்தா அணைக்கலாம். காட்டுத் தீயா மாறினா அழிக்காம போகாது. 

நபர் 2 : ஷப்பப்பா.. இந்த உதாரணம் சொல்றதை நிப்பாட்டறியா முதல்ல. நீ போய் உன் வேலையைப் பாரு.

நபர் 1 : என்னவோப்பா.. நான் உன் நல்லதுக்குத் தான் சொல்றேன்.

( நபர் 1 போகிறார் )

நபர் 2 : இந்த ஓவர் ஸ்பிரிச்சுவல் பசங்க தொல்லை தாங்கல. இதுவரை ஒண்ணுமே ஆவலையே… காலை மெதுவா போடுவோம். ( ஒரு காலை போடுகிறான் .. எடுக்கிறான். பிறகு மீண்டும் ஒரு காலை போடுகிறான். .. மறு காலைப் போடுகிறான் )

( கொஞ்சம் அந்தப் பக்கமாகப் போகிறார் )

நபர் 2 : (இரண்டு காலையும் போடுகிறான் ) ஆஹா.. இதான் பெஸ்டா இருக்கு.. செமயா இருக்கு. இதைப் போய் வேண்டாம், நல்லாயில்ல.. லொட்டு லொசுக்குன்னு சொன்னாங்க. 

( அப்போது சாத்தான் வந்து ஒரு கயிறால் கோணியை உடலோடு சேர்த்துக் கட்டி விடுகிறான் )

நபர் 2 : ஹேய்.. நீ யாரு. என்ன பண்றே.

சாத்தான் : ஒண்ணுமில்லைப்பா… நீ இப்போ தான் சரியான இடத்துக்கு வந்திருக்கே.. ஜாலியா எஞாய் பண்ணு. கடவுளாவது கத்தரிக்காயாவது.

நபர் 2 : கடவுளை அப்படியெல்லாம் சொல்லக் கூடாது. 

சாத்தான் : அடேங்கப்பா… கடவுள். மேல ரொம்ப பாசமோ.. அப்புறம் எதுக்கு என்னோட கோட்டைக்குள்ளே வந்தே. தொட்டு பாப்பாராம், தூக்கிப் பாப்பாராம், கையை நுழைப்பாராம், கடைசில கடவுளுக்கு வக்காலத்து வாங்க டிரை பண்ணுவாராம்…

நபர் 2 : இல்ல.. பாவம் எப்படி இருக்கும்ன்னு பாக்கலாம்ன்னு தான் வந்தேன்.. நான் போறேன்.

சாத்தான் : ஹா..ஹா… ஓவர் சீன் போடாதப்பா… ஒரே ஒரு பழம் தான் ஏவாள் சாப்பிட்டா.. ஒரே ஒரு பாலியல் தவறு தான் தாவீது செய்தாரு… பாவம் எல்லாம் மூட்டை மூட்டையா செய்யணும்ன்னு இல்லை.. ஒண்ணே ஒண்ணு செய்தாலும் நீ என் சைடு தான்..

நபர் 2 : இல்லை.. என்னை விட்டுடு.. நான் போணும்….

சாத்தான் : இத பார்ரா… வாடகை தராம தங்கிட்டு போக நான் என்ன சத்திரம் கட்டி வெச்சிருக்கேனா.. உன்னோட பாவத்துக்கு சம்பளம் நீ தந்துட்டு தான் போணும். 

நபர் 2 : பாவத்தோட சம்பளமா ?

சாத்தான் : ஓ.. நீ ஒழுங்கா பைபிளும் படிக்கிறதில்லையா ? “பாவத்தோட சம்பளம் மரணம்” ம்ம்ம்… ஹா..ஹா… அதை தராம நான் உன்னை இங்கேயிருந்து விடப்போறதே இல்லை

நபர் 2 : நீ பைபிள் வசனமெல்லாம் சொல்றே’

சாத்தான் : யப்பா.. நீ தம்மாத்துண்டு பையன்.. நான் இயேசுவையே வசனத்தை வெச்சு மிரட்டினவன் தெரியுமா ?

நபர் 2 : என்னை விடு.. எவ்ளோ இழுத்தாலும் உடைய மாட்டேங்குது.. ஏன் இப்படி இறுக்கமா கட்டி வெச்சிருக்கே.. என்னை விடு.

சாத்தான் : விடறதா ? பாவம் செய்யும் எவனும் பாவத்துக்கு அடிமை. நீ என் அடிமை. அடிமைகளை விடுதலையாக்கற பழக்கம் எனக்கு இல்லை.

( அப்போது நபர் 1 – அங்கே வருகிறார் )

நபர் 1 : ஐயோ.. என்னடா.. நீ அதுக்குள்ள போயி மாட்டிகிட்டே… இது யாருடா.. பயமுறுத்தற மாதிரி..

நபர் 2 : சாரிடா.. நீ சொல்லச் சொல்லக் கேக்காம நான் இதுக்குள்ள நுழைஞ்சுட்டேண்டா.. இந்த சாத்தான் வந்து என்னை வெளியேற விடாம பண்றாண்டா.

சாத்தான் : மரியாதை இல்லாம பேசினே பல்லை அடிச்சு உடைச்சுடுவேன். நானா உன்னைப் புடிச்சு இழுத்தேன். பாவம் ந்னு எழுதிக் கூட வெச்சேன். வாசிச்சுட்டு போக வேண்டியது தானே. நீயா எல்லா தப்பையும் பண்ணிட்டு பழியை மட்டும் என் தலைல போடறியா ?

நபர் 2 : டேய்..என்னை காப்பாத்துடா.. இப்போ என்ன பண்ண ? எவ்வளவோ முயற்சி பண்ணியும் இந்த கட்டை அறுக்க முடியல. 

நபர் 1 : அதை நம்மால அவுக்க முடியாது. அதுக்கு ஒரே ஒரு நபர் தான் இருக்காரு. நீ உடனே முழங்கால் படியிட்டு இயேசுவை வேண்டு. அவ்ளோ தான். உன்னோட பாவக் கட்டு எல்லாம் அறுந்து போகும்.

சாத்தான் : இந்த பய சொல்றதையெல்லாம் நம்பாதே. செபிப்பாராம், உடனே கட்டு அவுருமாம். கதை விடறதுக்கு ஒரு அளவில்லையா.. தேவையில்லாம டைம் வேஸ்ட் பண்ணாதே.

நபர் 1 : அந்த பக்கம் சொல்றதை கேக்காதே. செபம் செய்.. நீ கண்டிப்பா பாவத்தில இருந்து எஸ்கேப் ஆகலாம். 

சாத்தான் : ஆமா.. மறுபடியும் சண்டேஸ்கூல், சர்ச்சுன்னு போரடிக்கும்… இப்போ தானே கோணிக்குள்ள வந்திருக்கே.. இனிமே தான் இருக்கு நம்ம ஜாலியான வாழ்க்கையே. அவனை விட்டுடு.. நீ சைலண்டா இரு…

நபர் 2 : இல்ல.. நான் செபம் செய்யப் போறேன் . ( சட்டென முழங்கால்படியிட்டு ) இயேசுவே என்னை மன்னியும். நீரே மீட்பர். இந்த பாவக் கட்டுகளிலிருந்து என்னை விடுவியும். 

( அப்போது வெள்ளை உடை அணிந்த ஒருவர் வந்து கட்டுகளை வெட்டு விடுகிறார் . நபர் 2 ஓடிப் போய் நபர் 1ந் அருகில் நிற்கிறார் )

வெள்ளை : நான் கடவுளுடைய தூதன். இயேசுவால் அனுப்பப்பட்டேன். அவரை நோக்கிக் கூப்பிடும் யாரையும் அவர் தள்ளி விடுவதில்லை. அதனால் தான் விரைந்து வந்தேன்.

கருப்பு : நீ என்ன தான் விரைவாய் வந்தாலும், இதெல்லாம் டெம்பரவரி.. அவன் இன்னும் கொஞ்ச நாள்ல மீண்டும் என்கிட்டே வருவான்.

நபர் 2 : நோ.. நோ.. இனிமே கோணியைப் பாத்தாலே ஓடுவேன். 

கருப்பு : ஹா..ஹா.. கோணிக்கு பதிலா வேற எதையாச்சும் வைப்பேன்பா… உன்னைப் புடிக்க எனக்குத் தெரியாதா என்ன ?

வெள்ளை : நீங்க யாருக்கும் பயப்பட வேண்டாம். இறைவார்த்தைகளைப் பற்றிக் கொள்ளுங்கள். எப்போதும் இயேசுவோட நடந்தீங்கன்னா உங்களை யாரும் புடிச்சுட்டு போக முடியாது.

நபர் 2 ; சரிங்க தூதரே.. எல்லாம் என் தப்பு தான்.

வெள்ளை : மனம் மாறி கடவுளை ஏற்றுக் கொண்டு அவர் வழியில நடந்தா போதும். மற்றதெல்லாம் கடவுள் பாத்துப்பாரு. செடியோட இணைந்த கிளைகளா இருந்தா தான் எப்பவுமே பச்சையத்தோடு இருக்க முடியும். உடலோடு சேர்ந்த உறுப்பா இருந்தா தான் உயிர்ப்போட இருக்க முடியும். பிரிஞ்சு போனா கரிஞ்சு போயிடுவோம்.

நபர் 2 : ரொம்ப நன்றி தூதரே.. பாவத்தை செய்றது மட்டுமில்லை, பாவத்தை நினைக்கிறதே ஆபத்துன்னு புரிஞ்சுகிட்டேன். அதே மாதிரி, எப்பவுமே கடவுளோட இணைஞ்சு இருக்க வேண்டியதன் தேவையையும் புரிஞ்சுகிட்டேன். நன்றி. 

( எல்லோரும் செல்கின்றனர் )

பின்குரல்

இறைவனோடு எப்போதும் இணைந்தே இருப்பது தான் பாவத்தை நெருங்காத வாழ்வை நமக்குத் தரும். பாவமும் புனிதமும் ஒரே இடத்தில் வாழ்வதில்லை. கடவுளும் சாத்தானும் ஒரே இதயத்தில் இருப்பதில்லை. இறைவனோடு இணைந்தே இருப்போம். அதுவே நமது பலம் என்பதை புரிந்து கொள்வோம். 

*

Posted in Articles, Sunday School

SKIT : செபத்தின் வலிமை

Image result for angel guardian

காட்சி 1

( மிஷனரியும், மனைவியும், இரண்டு பிள்ளைகளும் மலைப்பிரதேசத்தில் வருகின்றனர். அவர்களைக் காட்டுவாசிகளின் தலைவர் சந்திக்கிறார். )

தலைவர் : உங்க கிட்டே எத்தனை தடவை தான் சொல்றது ? இங்கேயெல்லாம் நீங்க வரக்கூடாது. இங்கேயெல்லாம் தங்கக் கூடாது. கிளம்புங்க.

மிஷனரி : ஐயா, நாங்க யாருக்கும் எந்த கெடுதலும் பண்ண மாட்டோம், மக்களோடு மக்களா வாழ்ந்து அவங்களுக்கு இயேசுவைப் பற்றிச் சொல்வோம் அவ்வளவு தான்.

தலை : ஆமா. எல்லாரும் முதல்ல இப்படித் தான் வருவீங்க. அப்புறம் ஊர்ல பெரிய பிரிவினையை உருவாக்குவீங்க.

மிஷனரி : அப்படியெல்லாம் இல்லைய்யா… நாங்க யாரையுமே கட்டாயப்படுத்த மாட்டோம், விருப்பமில்லாதவங்க கிட்டே எதையும் பேசவும் மாட்டோம்…

தலை : உங்க சால்ஜாப்பு சாமாதானமெல்லாம் எனக்கு வேண்டாம். பேசாம ஊருக்கே திரும்பி போயிடுங்க. இந்த ஊர் எல்லைக்குள்ள நீங்க எங்கயுமே தங்கக் கூடாது. இது கிராமத் தலைவரா என்னோட உத்தரவு.

மிஷனரி : ஐயா.. அப்படின்னா… இந்த ஊருக்கு வெளியே எங்கயாவது தங்கிக்கலாமா ?

தலை : உனக்கென்ன கிறுக்கு புடிச்சிருக்கா ? இதென்ன சிட்டியா ? மலைக்கிராமம்யா… ஊரைச்சுற்றி காடு. தேளு, பாம்பு, புலி, கரடி, யானைன்னு ன்னு நிறைய இருக்கும். வீட்ல இடி விழுந்தா கூட வெளியே தெரியாது. உதவிக்கு யாரும் இருக்க மாட்டாங்க. அங்கே நீங்க தங்கறது தற்கொலைக்கு சமம்.

மிஷனரி : ஐயா.. கடவுள் இருக்காரு எங்க கூட. அது போதும். அவரு பாதுகாப்பாரு. ஊருக்கு வெளியிலேயே நாங்க தங்கிக்கறோம்.

தலை : அதுக்கும் எனக்கும் எந்த சம்பந்தம் இல்லை. ஏதாச்சும் ஆபத்து கீபத்து வந்தா அதுக்கு நான் எந்த விதத்துலயும் பொறுப்பில்ல, சொல்லிட்டேன்.

மிஷ : சரிங்கய்யா.. என் வாழ்க்கைக்கு இயேசு மட்டும் தாங்க பொறுப்பு.

தலை : திரும்பத் திரும்ப அதையே சொல்லி வெறுப்பேத்ததே.. எனக்கு கொலை கோபம் வருது. போ.. போ…

( மிஷனரியும் குடும்பமும் விலகுகின்றனர் )

தலை : இவனுங்களுக்கெல்லாம் எங்கேயிருந்து தான் இந்த தைரியம் வருதோ. ம்ம்.. சில விஷயங்களையெல்லாம் முளையிலேயே கிள்ளி எறிஞ்சுடணும். வளர விட்டா ஆபத்து தான். ம்ம்ம்.. பாப்போம்…

காட்சி 2

( மிஷனரியும் குடும்பமும் குடிசையில் )

மகள் 1 : அப்பா… வீட்டைச்சுற்றி ஒரே இருட்டா இருக்கு. கரெண்டும் இல்லை. விளக்கு வெளிச்சத்துல என்ன நடக்குதுன்னே தெரியல. ரொம்ப பயமா இருக்கு.

மகள் 2 : ஆமாப்பா… வெளியில ஏதேதோ சத்தமும் கேக்குது. ஏதாச்சும், பாம்பு இல்லேன்னா அனிமல்ஸ் வந்து நம்மளை கடிச்சா என்ன பண்றதுப்பா ?

மிஷ : இதையெல்லாம் படைச்ச கடவுள் நம்ம கூட இருக்கிறாரும்மா.. நீங்க ஏன் கவலைப்படறீங்க. அவரு நம்மளை காப்பாத்துவாரு.”உன் தேவனாயிருக்கிற கர்த்தராகிய நான் உன் வலதுகையைப் பிடித்து: பயப்படாதே, நான் உனக்குத் துணைநிற்கிறேன்” ந்னு சொல்றாரு. இன்னொரு விஷயம் சொல்லவா, பைபிள்ல பயப்படாதீங்கன்னு 80 தடவைக்கு மேல வருது. அதனால, பயப்படாதீங்க.

மனைவி : ஆமாம்மா… எல்லா வசதிகளையும் எதிர்பார்த்து நாம ஊழியம் செய்ய முடியுமா என்ன ? இயேசப்பாவையே எடுத்துக்கோ,அவரு பிறக்கும்போ அவருக்கு இதமாதிரி குடிசை கூட கிடைக்கல. ஒரு தொழுவம் தான் கிடைச்சுது, அதை அப்படியே ஏற்றுகிட்டு அவரு வரலையா ? கடவுள் நமக்கு எதை தராரோ அதை அப்படியே ஏத்துக்கணும்.

மகள் 1 : சரிம்மா…

மிஷ : குட் கேர்ல்ஸ்.. நாம பிரேயர் பண்ணிட்டு தூங்குவோம்… காலைல அந்த கிராமத்துக்கு போலாம்.

மகள் 2 : சரிப்பா

மனைவி : சங்கீதம் 34 1 முதல் 10 வரை வாசிக்கிறேன்.. கேளுங்க..

மகள் 1 : பிளீஸ் பிளீஸ் … நான் வாசிக்கிறேன்..

மகள் 2 : நோ..நோ நான் வாசிக்கிறேன் பிளீஸ்

மனைவி : சரி, சண்டை போடாதீங்க… ஆளுக்கு 5 வசனம் வாசிங்க.

மகள் 1 :

கர்த்தரை நான் எக்காலத்திலும் ஸ்தோத்திரிப்பேன்; அவர் துதி எப்போதும் என் வாயிலிருக்கும்.

2. கர்த்தருக்குள் என் ஆத்துமா மேன்மைபாராட்டும்; சிறுமைப்பட்டவர்கள் அதைக்கேட்டு மகிழுவார்கள்.

3. என்னோடேகூடக் கர்த்தரை மகிமைப்படுத்துங்கள்; நாம் ஒருமித்து அவர் நாமத்தை உயர்த்துவோமாக.

4. நான் கர்த்தரைத் தேடினேன், அவர் எனக்குச் செவிகொடுத்து, என்னுடைய எல்லாப் பயத்துக்கும் என்னை நீங்கலாக்கிவிட்டார்.

5. அவர்கள் அவரை நோக்கிப்பார்த்துப் பிரகாசமடைந்தார்கள்; அவர்கள் முகங்கள் வெட்கப்படவில்லை.

மகள் 2 :

6. இந்த ஏழை கூப்பிட்டான், கர்த்தர் கேட்டு, அவனை அவன் இடுக்கண்களுக்கெல்லாம் நீங்கலாக்கி இரட்சித்தார்.

7. கர்த்தருடைய தூதன் அவருக்குப் பயந்தவர்களைச் சூழப் பாளயமிறங்கி அவர்களை விடுவிக்கிறார்.

8. கர்த்தர் நல்லவர் என்பதை ருசித்துப்பாருங்கள்; அவர்மேல் நம்பிக்கையாயிருக்கிற மனுஷன் பாக்கியவான்.

9. கர்த்தருடைய பரிசுத்தவான்களே, அவருக்குப் பயந்திருங்கள்; அவருக்குப் பயந்தவர்களுக்குக் குறைவில்லை.

10. சிங்கக்குட்டிகள் தாழ்ச்சியடைந்து பட்டினியாயிருக்கும்; கர்த்தரைத் தேடுகிறவர்களுக்கோ ஒரு நன்மையுங் குறைவுபடாது

மிஷ : நாம எப்பவுமே கர்த்தருக்குப் பயந்து, அவரது வழியில நடக்கணும். செபத்தை மட்டும் விடவே கூடாது. அது தான் கடவுளோட நம்மை இணைக்கிற பாலம். செபத்தினால அதிசயம் நடந்த விஷயங்கள் நிறைய பைபிள்ல இருக்கு. அதைப்பற்றி ஒரு நாள் உங்களுக்கு விளக்கமா சொல்றேன்.. அதுக்கு முன்னாடி நாம பிரேயர் பண்ணுவோம்.. சரியா ?

( எல்லோரும் முழங்காலில் செபம் செய்கின்றனர் )

காட்சி 3

( பிரேயர் பார்ட்னரின் வீடு. கணவன் மனைவி தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். மனைவி சட்டென விழிக்கிறார் )

பிபா. மனைவி : ஓ… ஏன் இப்ப… இப்படி… ( அங்கும் இங்கும் நடக்கிறார் ). அவங்க குடும்பத்துக்காக செபம் பண்ணச் சொல்லி மனசுல மிகப்பெரிய ஒரு பாரம் வருதே. என்னாச்சோ ? டைம் என்ன ஆச்சி ( புலம்புகிறார்… கடிகாரத்தைப் பார்க்கிறார் ) ஓ.. அதிகாலை ஒரு மணியா … இந்த நேரத்துல ஏன் இப்படி தோணுது. சரி, பிரேயர் பண்ணுவோம்.

( மனைவி செபிக்கிறார் .. சில வினாடிகளுக்குப் பின் எழும்புகிறார் )

பிபா.மனை : நோ.. நோ.. நாம் மட்டும் இல்ல.. இன்னும் நிறைய பேர் செபம் பண்ணணும்ன்னு என்னோட மனசு சொல்லுது. ( யோசிக்கிறார்.. நடக்கிறார் ) இந்த நேரத்துல யாரை கூப்பிட முடியும் ? முதல்ல இவரை எழுப்புவோம்.

( ஏங்க.. ஏங்க.. எழும்புங்க.. எழும்புங்க )

கணவன் : ஓ.. அதுக்குள்ள விடிஞ்சுடுச்சா.. நான் இப்போ தான் தூங்கின மாதிரி தோணிச்சு ( கொட்டாவி விடுகிறார் )

மனைவி : விடியல.. ஆனா நாம மலைப்பிரதேசத்துக்கு மிஷனரியா அனுப்பி வெச்சோம் இல்லையா வெஸ்லி குடும்பத்தை ?

கணவன் : ஆமா.. அவங்களை அனுப்பி வெச்சு ஒரு மாசம் ஆச்சே… இப்போ என்ன திடீர்ன்னு எழும்பி அதைப் பற்றி கேக்கறே…

மனைவி : இல்ல.. அவங்களுக்காக செபம் பண்ணச் சொல்லி ஒரு பாரம்.

கணவன் : சரி..சரி.. நல்லா செபம் பண்ணு… என்னை டிஸ்டர்ப் பண்ணாதே.. காலைல வேலைக்கு போணும்.

மனை : இல்லங்க.. தனியா இல்லை… சேர்ந்து செபம் பண்ணணும்ன்னு தோணிட்டே இருக்கு.. வாங்க… சேர்ந்து செபம் பண்ணுவோம்

கணவன் : உண்மையிலேயே சொல்றியா, இல்ல நான் நல்லா தூங்கறதைப் பாத்து பொறாமைல எழுப்பி விட்டியா ?

மனை : ஜோக் அடிக்காதீங்க.. கடவுள் விஷயத்துல யாராச்சும் பொய் சொல்வாங்களா… வாங்க முழங்கால்ல நின்னு செபம் பண்ணுவோம்.

( சில வினாடிகளில் மனைவி மீண்டும் எழும்புகிறார் )

மனைவி : இல்ல.. இல்ல.. இதுவும் பத்தாது.. இன்னும் நிறைய செபம் வேணும். ஏதோ ரொம்ப பாரமா இருக்கு…. ஏங்க ஏங்க..

( கணவர் செபித்துக் கொண்டிருப்பவர் கண் திறந்து பார்க்கிறார் )

கண : சொல்லும்மா.. என்னாச்சு ? ஏன் முகம் ஒருமாதிரி இருக்கு ?

மனை : நிறைய பேர் சேர்ந்து செபம் பண்ணணும் போல இருக்கு.. இன்னும் நிறைய பேர். நாம உடனடியா நம்ம பிரேயர் வாரியர்ஸ் எல்லாருக்கும் போன் பண்ணுவோம். அவங்களும் செபம் செய்யட்டும்.

கண : யம்மா… விளையாடறியா…. இது அதிகாலை ஒரு மணி.. இப்போ அவங்களையெல்லாம் எழுப்பறது நல்லா இல்ல. நிம்மதியா தூங்கிட்டிருப்பாங்க. காலைல பாத்துக்கலாம்.

மனைவி : அதெல்லாம் தப்பில்லைங்க.. கெத்சமெனே தோட்டத்துல இயேசு செபம் செஞ்சப்போ தூங்கிட்டிருந்த சீடர்களை தட்டித் தட்டி எழுப்பினாருல்ல.. பாவம் தூங்கட்டும்ன்னா விட்டாரு ? சேர்ந்து செபம் பண்றது இயேசுவுக்கே தேவையா இருக்கும்போ நமக்கெல்லாம் சொல்லணுமா என்ன ?

கண : அதுவும் சரி தான்..ம்ம்.. ஓக்கே…. நான் பிரேயர் வாரியர்ஸ்ல இருக்கிற ஆண்களுக்கெல்லாம் போன் பண்றேன்.. நீ பெண்களுக்கெல்லாம் போன் பண்ணு…

( இருவரும் போன் பண்ணுகிறார்கள்.. நடந்து நடந்து.. பேசுகிறார்கள். மௌனம் )

மனைவி : எத்தனை பேர் கிட்டே சொல்லியிருக்கீங்க ? நான் பன்னிரண்டு பேரைப் புடிச்சிருக்கேன். மத்தவங்க யாரும் போன் எடுக்கல.

கண : அட.. நானும் பன்னிரண்டு பேரைத் தான் புடிச்சிருக்கேன். மத்தவங்களை ரீச் பண்ண முடியல.

மனைவி : சூப்பர்.. மொத்தம் இருபத்தாறு பேரு இருக்கோம்.. வாங்க இனிமே உருக்கமா செபம் பண்ணுவோம். அந்த மெஷினரி குடும்பத்துக்கு ஏதோ ஒரு செப உதவி தேவைப்படுது. பாவம் ரெண்டு குழந்தைகளோட தனியா இருக்காங்க, பிள்ளைகளுக்கு உடம்பு சரியில்லையோ என்னவோ. அந்த மலைப்பகுதியில போன் கூட இல்லை.. வாங்க செபிப்போம்.

கண : சரிம்மா… செபிக்கணும்ன்னு தோணினா நிச்சயம் செபிச்சிடணும். உனக்கு ஆவியானவர் ஏதோ ஒரு செப பாரம் கொடுத்திருக்காரு. அதை உதாசீனப்படுத்த வேண்டாம்

( மனைவியும் கணவனும் செபிக்கிறார்கள் )

காட்சி 4

( ஆதிவாசி தலைவனின் முன்னால் மூன்று வந்து பேர் நிற்கின்றனர் )

தலைவன் : (பரபரப்பாக ) வாங்க… வாங்க… என்னாச்சு.. போட்டீங்களா.. ஆளைப் போட்டீங்களா ? குடும்பத்தோட போட்டீங்களா ?

ந 1 ; ஐயா.. அது… வந்து… திட்டம் வெற்றியடையல.

தலைவன் : என்னது ? அப்படின்னா ? இன்னும் அவங்களை காலி பண்ணலையா ? இன்னும் ஆளை முடிக்கலையா ?

ந 2 : இல்லீங்கய்யா.. கொல்ல முடியல.. அவங்களை நெருங்கறது எங்களுக்கே ஆபத்துன்னு தெரிஞ்சதும் இங்க வந்துட்டோம்.

தலைவன் : என்னய்யா சொல்றீங்க. உங்களுக்கு ஆபத்தா ? அவன் ஒரு சோதாப் பய, கூட இருக்கிறது நோஞ்சான் பொண்டாட்டி, ரெண்டு சின்ன பிள்ளைக. இவங்களை ஒரு எறும்பை நசுக்கிற மாதிரி நசுக்கிட்டு வருவீங்கன்னு பாத்தா… இப்படி வந்து நிக்கறீங்க ?

ந 3 : ஐயா.. நீங்க நினைக்கிற மாதிரி இல்லைய்யா..

தலை : என்ன நான் நினைக்கிற மாதிரி இல்லை ? அவன் என்ன புரூஸ்ல்லீயா ? அடிச்சு தொரத்திட்டானா ?

ந 3 : அப்படி இல்லைங்கய்யா..

தலை : (கோபமாக ) என்ன நொப்படி இல்லைங்கய்யா.. ஒரு ஏழெட்டு பேரு போக வேண்டியது தானே. அமௌண்டு குடுத்துட்டேன்ல…

ந 2 : ஐயா. நாங்க ஒன்பது பேர் போனோம். வீடையும் எரிச்சு, ஆளையும் காலி பண்ற வெறியோட தான் போனோம்.

தலை : ஒன்பது பேர் போயும் ஒண்ணும் நடக்கலையா ? என்னய்யா சொல்றீங்க.

ந 1 : ஐயா.. நான் சொல்றதை கொஞ்சம் அமைதியா நிதானமா கேளுங்க. அவங்க அங்கே தனியா இல்லை.

தலை : ஆமா.. நாலுபேர் சேந்து இருக்காங்க.

ந1 : அதில்லைய்யா.. அவங்க வீட்டைச் சுற்றி நிறைய பேரு காவலுக்கு நிக்கிறாங்க.

தலை : காவலுக்கா.. அவங்க வீட்டைச்சுத்தியா ? ஏன்யா.. ஓவரா தண்ணி போட்டுட்டு போனீங்களா ? அந்த வீட்டுக்குள்ள நாலுபேரு தான் தங்க முடியும். அவங்க வீட்டைச் சுற்றி காவலுக்கு எங்கேயிருந்து ஆட்கள் வந்தாங்க ? நமக்குத் தெரியாம இந்த ஏரியால ஒரு பய நுழைய முடியுமா ?

ந 2 : அது தெரியலைய்யா.. நாங்க அருவா, கம்பம், தீப்பந்தம் எல்லாம் கொண்டு போனோம். ஆனா ரொம்ப ரொம்ப வலிமையான ஆட்கள் வாட்களோட வீட்டைச் சுற்றி அரணா நின்னாங்க.

தலை : என்னய்யா ஆளு..வாளுன்னு.. இந்த.. தலைவரோட தலையையே சுத்த வைக்கிறீங்களே.. உண்மையை சொல்லுங்கய்யா..

ந 3 : ஐயா.. உண்மை தான்யா சொல்றோம். நாங்க எண்ணிப் பாத்தோம். மொத்தம் 26 பேரு இருந்தாங்க.

தலை : ஊஹூம்ம்.. நான் நம்ப மாட்டேன்.. நான் நம்ப மாட்டேன்.

ந 2 : ஐயா.. நம்பறதும் நம்பாததும் உங்க இஷ்டம். நாங்க உங்க கிட்டே விஷயத்தைச் சொல்ல ஓடி வந்தோம். மத்தவங்க ஆள விடுங்க சாமின்னு வீடுகளுக்கே ஓடிட்டாங்க.

தலை : சே.. இதெல்லாம் நம்பற மாதிரியா இருக்கு.. வாங்க நானும் வரேன் போய் பாப்போம். அங்கே நீங்க சொல்றமாதிரி ஆட்கள் யாரும் இல்லேன்னு வெச்சுக்கோங்க… அவனுக்கு பதிலா உங்களை காலி பண்ணிடுவேன்.

ந 1 : ஐயோ.. நான் வரலேப்பா.. எனக்கு பயமா இருக்கு…

ந 2 : நானும் வரல.. எனக்கு திக் திக்குன்னு இருக்கு…

தலை : (ந3 ஐப் பார்த்து ) சரி.. நீ வா.. நாம போலாம்…

ந 3 : ஐயா..நான்.. வந்து..

தலை : அட வாய்யா.. பயந்தாங்கொள்ளி. எனக்கென்னவோ நீங்க மரத்தோட நிழலைப் பாத்துட்டு மனுஷன்னு பயந்தா மாதிரி தான் தெரியுது. ஊருக்கு வெளியே கெடக்கிறவனுக்கு எவன் பாதுகாப்பு குடுக்கிறான்னு தான் பாப்போமே.

ந 3 : ஐயா.. நிஜமாவே அங்கே…

தலை : நிறுத்துப்பா… பொய் சொல்றதுக்கு ஒரு அளவில்லையா. நீங்க எல்லாம் முதுகெலும்பில்லாத பசங்க. நான் ஒத்தையா எத்தனை பேரை காலி பண்ணியிருக்கேன் தெரியுமா ? இன்னிக்கு நானா அவனான்னு பாத்துடறேன். குடுடா அந்த அருவாளை.

ந 3 : ஐயா.. அவங்க கூட சண்டை போட முடியும்ன்னு தோணல.

தலை : அடச்சே.. கொஞ்சம் வாய மூடறியா… இன்னிக்கு நான் அவனை ஒத்தையா நின்னு வெட்டி சாய்க்கிறதை நீ பாப்பே… அங்கேயே அவங்க குடும்பத்தை சமாதி பண்ணலேன்னா நான் என்னடா ஊர்த்தலைவர்… வா நீ பேசாம…

ந 3 : ச..சரிங்கய்யா… நீங்க இருக்கிற தைரியத்துல தான் வரேன். என்னை காவு குடுத்துராதீங்கய்யா…

தலை : … சும்மா தொண தொணன்னு பேசாம வா.. (கோபமாகக் கிளம்புகிறார் )

( மேடைக்கு வெளியே போய்விட்டு .. மீண்டும் உள்ளே வருகிறார்கள் )

தலை : யப்பா.. எவ்ளோ நேரம் நடக்க வேண்டியிருக்கு.. எங்கதான்யா அவன் தங்கியிருக்கான் ?

ந 3 : மெதுவா பேசுங்கய்யா.. நாம நெருங்கிட்டோ… அதோ அந்த இடத்துல தான் அவன் வீடு ( தூரமாய்க் காட்டுகிறான் )

( நடக்கிறார்கள் )

ந 3 : ஐயா.. அதோ அங்கே பாருங்கய்யா… ( பதட்டத்துடன் ) பாருங்க.. இன்னும் அவங்க அங்கே தான் நிக்கிறாங்க..

தலை : எங்க… ( உத்துப் பார்க்கிறார் .. பயந்து போய் பின்னாடி விழுகிறார். ) ஆ…ஆ…ஆ.மா.. நிக்கிறாங்க.. எவ்ளோ உயரமா இருக்காங்க.. வாள் பள பளன்னு இருட்டுலயும் மின்னுதே…

ந 3 : த..தலைவரே…. உங்களுக்கும் தெரியுது தானே..

தலை : ஏய்.. வாயை மூடுடா.. நானே மெரண்டு போய் கெடக்கேன். ஒருத்தன் நாம இருக்கிற திசையில பாக்கற மாதிரி தெரியுது.. வா …வா.. போலாம்

ந 3 : ஐயா.. நீங்க ஊர்த்தலைவர்.. தைரியசாலி… ஒத்தையா எத்தனையோ பேரை வெட்டி சாய்ச்சிருக்கீங்க.. நீங்க போயி…..

தலை : யோவ்… அதெல்லாம் பேசற நேரமாய்யா இது…. சத்தம் காட்டாம மெல்ல நடந்து வா…

( அப்படியே பின்னோக்கி நடக்கிறார்கள் )

காட்சி 5

( தலைவர் மிஷனரி வீட்டில் )

தலை : ஐயா.. வணக்கம்

மிஷ : ஐயா.. வாங்க வாங்க.. பிரைஸ் த லார்ட்.. வீடு தேடி வந்திருக்கீங்க.. ரொம்ப சந்தோசம்.

( தலைவர் அங்கும் இங்கும் பார்க்கிறார் )

மிஷ : யாரைப் பாக்கறீங்கய்யா.. பிள்ளைகளா ? விளையாட போயிருக்காங்க…

தலை : இல்ல.. இல்ல.. பிள்ளைங்களை இல்லை…

மிஷ : அப்போ என் மனைவியை தேடறீங்களா.. கிராமத்துல காமாட்சியம்மா உடம்பு சரியில்லாம இருக்காங்க , அவங்க வீடு வரைக்கும் போயிருக்காங்க.

தலை : இல்ல.. அவங்களையும்.. தேடல

மிஷ : ஐயா.. அதைத் தவிர இந்த வீட்ல இருக்கிறது நான் தான்.. என்னை நீங்க தேடிப் பாக்க வேண்டிய தேவை இல்லை. உங்க முன்னாடியே நிக்கிறேன். ( சிரிக்கிறார் )

தலை : இல்ல.. நேற்று நைட்.. உங்க வீட்டைச் சுற்றி நின்னாங்களே.. அவங்க.. எங்கே ?

மிஷ : என் வீட்டைச் சுற்றியா ? நேற்றைக்கா.. என்னய்யா சொல்றீங்க ? காமெடி பண்றீங்க..

தலை : காமெடி பண்ணல.. நானே என் கண்ணால பாத்தேன்… உண்மையை சொல்லுங்க அவங்க எங்கே ?

மிஷ : யாருய்யா.. நிஜமாவே புரியல

தலை : இருபத்தாறு பேரு.. உங்க வீட்டைச் சுற்றி .. வாளோட நின்னாங்களே. அவங்க எங்கே ?

மிஷ : ( அதிர்ச்சியுடன் ) என்ன சொல்றீங்க.. வாளோட ஆட்கள் என் வீட்டைச் சுற்றியா ? ஏன் ?

தலை : சரி.. நான் விளக்கமா சொல்றேன். நீங்க இங்க வந்தது எனக்குப் புடிக்கல. அதனால உங்களை மொத்தமா காலி பண்ண சொல்லி ஆட்களை அனுப்பினேன். மொத்தம் ஒன்பது பேரு உங்களை தீத்துக் கட்ட வந்தாங்க. ஆனா உங்க வீட்டை நெருங்க முடியாதபடி இருபத்தாறு வீரர்கள் காவலா நின்னாங்க. முதல்ல நான் நம்பல… அப்புறம் நானே வந்து பாத்தேன்.. நேர்ல பாத்தேன்… இப்போ சொல்லுங்க.. மறைக்காதீங்க… அவங்க யாரு ? இப்போ எங்கே இருக்காங்க ?

மிஷ : ஓ.. ஜீசஸ்… அது கடவுளோட தூதர்கள் தான். என்னைக் காப்பாற்ற கடவுள் தூதர்களை அனுப்பியிருக்காரு. அவங்க தான் வாளோட வந்து என்னைக் காப்பாற்றியிருக்காங்க.

தலை : என்ன சொல்றீங்க ? கடவுளோட தூதர்களா ?

மிஷ : ஐயா.. நான் வெறும் மனுஷன். என்னை இங்கே அனுப்பினது கடவுள் தான். அவரை நம்பி தான் இங்கே வந்திருக்கேன். அவரு என்னைக் காப்பாற்றியிருக்காரு. அவ்வளவு தான். தன்னோட பிள்ளைகளை எதிர்ப்பவர்களை கடவுள் எதிர்ப்பார்.

தலை : எ..என்ன சொல்றே….இ.. இப்போ எனக்கே பயமா இருக்கே.

மிஷ : ஐயா.. இயேசு பயப்படுத்தற தெய்வம் இல்லை. நமக்காக சிலுவையில் உயிர்விட்ட தெய்வம். அவரை நம்பி அவரை ஏற்றுக் கொண்டு அவர் காட்டற வழியில நாம வாழ்ந்தா நமக்கு சொர்க்கம் நிச்சயம். ஏன்னா நம்ம பாவத்தையெல்லாம் அவர் சிலுவையில் சுமந்து தீத்துட்டாரு. அவரிடம் வருபவர்களை அவர் புறம்பே தள்ளி விடுவதில்லை. அவரை ஏற்றுக் கொள்ளுங்க. உங்களுக்காகத் தான் என்னை மாதிரி மிஷனரிஸ் இங்கே வரோம். இதுல நன்மை உங்களுக்குத் தான். இந்த மீட்பை உங்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தத்தான் நாங்க உயிரைக் கொடுத்து பணி செய்றோம்.

தலை : எங்களுக்காக.. ( அமைதியான குரலில் ) நீங்க ஏன் இப்படி ? எனக்கு ஒண்ணுமே புரியல.

மிஷ : ஏன்னா, இயேசு சொன்னாரு.. தன் நண்பனுக்காக உயிரைக் கொடுக்கிறதை விட மேலான அன்பு வேற இல்லேன்னு … நீங்க என் நண்பர், என் சகோதரர்.. உங்களுக்காக உயிரைக் கொடுக்கிறது கூட எனக்குச் சந்தோசமே…

( தலைவர் மிஷனரியை அரவணைக்கிறார். )

காட்சி 6

( கடிதம் ஒன்றை பிரேயர் பார்ட்னர் குழுவைச் சேர்ந்த பெண் வாசிக்கிறார் )

அன்புள்ள பிரேயர் பார்ட்னர்ஸ்க்கு,

ஒரு அதிசயமான செய்தியை நான் உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும். எங்கள் குடும்பத்தைப் படுகொலை செய்ய கடந்த நான்காம் தியதி நள்ளிரவுக்குப் பின் ஒன்பது பேர் வந்திருக்கிறார்கள். அப்போது கடவுள் இருபத்தாறு தூதர்களை என் வீட்டைச் சுற்றிக் காவல் புரிய அனுப்பியிருக்கிறார். அவர்கள் உருவிய வாளோடு நின்ற காட்சியைக் கண்டு கொல்ல வந்தவர்கள் ஓடி விட்டார்கள்.

என்னைக் கொல்ல ஆளனுப்பிய தலைவர் இப்போது கிறிஸ்தவராக மாறிவிட்டார். என்னைக் கொல்ல வந்தவர்கள் எல்லோருமே கிறிஸ்தவர்களாக மாறுவார்கள் எனும் நம்பிக்கை எனக்கு உண்டு.

தொடர்ந்து எனக்காகவும், என் குடும்பத்துக்காகவும் செபியுங்கள்.

அன்புடன்
மிஷனரி

மனைவி : ( பதட்டத்துடன் ) ஏங்க… ஏங்க… புரியுதா…உங்களுக்குப் புரியுதா ?

கணவன் : ( மெதுவாக ) நீ சொல்றது என்னிக்குத் தான் எனக்குப் புரிஞ்சிருக்கு.. ( சத்தமாக ) என்னது… சொல்லு சொல்லு…

மனைவி : நாம ஒரு நாள் நடு ராத்திரி முழிச்சி இந்த மிஷனரிக்காக செபம் பண்ணினோமே…

கணவன் : ஆமா.. நாலாம் தியதி.

மனைவி : எத்தனை பேரு செபம் பண்ணினோம்..

கணவன் : ஆண்கள் பன்னிரண்டு, பெண்கள் பன்னிரண்டு அப்படி இருபத்து நாலு…

மனைவி : யப்பா.. நீங்க கணிதப் புலி தான்… நம்மளோட சேர்த்தா மொத்தம் இருபத்தாறு… இப்போ… இந்த லெட்டரை படிங்க…. ( மனைவி லெட்டரை அவரிடம் கொடுக்கிறார் )

( கணவன் படிக்கிறார் )

கண : ( ஆச்சரியமாய் ) பிரைஸ் த லார்ட்.. எவ்ளோ பெரிய விஷயம். செபத்தோட மகிமையும், வலிமையும் என்னன்னு நினைச்சாலே பிரமிப்பா இருக்கு.

மனை : ஆமாங்க.. அன்னிக்கு…. ஏன் நிறைய பேர் செபிக்கணும் ? ஏன் நிறைய பேர் செபிக்கணும்ன்னு என் மனசுக்குள்ள கேள்வி வந்துட்டே இருந்துச்சு. இப்போ தான் தெரியுது. அத்தனை செபங்களுக்கான பதிலா, அத்தனை ஏஞ்சல்ஸ் வந்திருக்காங்கன்னு.

கண : ஆமா.. உண்மையிலேயே நான் கூட செபத்தையும், செப வாரியர்ஸையும் ரொம்ப சீரியசா எடுத்ததில்லை. இன்னைல இருந்து , ஏன் இந்த நிமிஷத்துல இருந்து நான் மாறிட்டேன். செபத்தைப் போல வலிமையான விஷயம் இல்லைன்னு புரிஞ்சுகிட்டேன்.

மனை : பிரைஸ் த லார்ட்ங்க.. இந்த விஷயத்தை நம்ம பிரேயர் வாரியஸ்க்கும் சொல்வோம். அவங்களுக்கு ரொம்ப உற்சாகமா இருக்கும்.

<< நிறைவு >>