Posted in Articles, Sunday School

SKIT : Sunday’s School

Image result for jesus christ

காட்சி 1

அப்பா, அம்மா வீட்டில் இருக்கின்றனர்

அப்பா ( போனில் ) : பரவாயில்லைங்க.. இதுல என்ன இருக்கு. நோ பிராப்ளம். ஃபிரியா இருக்கும்போ வீட்டுங்கு வாங்க.

அம்மா : யாருங்க போன்ல ?

அப்பா : குமாரசாமி தான் பேசினாரு. இன்னிக்கு கொஞ்சம் காசு தரேன்னு சொல்லியிருந்தாரு அது கிடைக்கலையாம்.

அம்மா : ஐயோ, பையனுக்கு காலேஜ் பீஸ் கட்டணுமே. என்ன பண்றது ?

அப்பா : அதெல்லாம் கடவுள் பாத்துப்பாரு. நீ ஏன் கவலை படறே. முயற்சி மட்டும் நாம பண்ணுவோம், முடிவு அவர் கையில தான் இருக்கு.

அம்மா : எப்படி தான் நீங்க கூலா இருக்கீங்களோ ! எனக்கு பக் பக் ந்னு இருக்கு. பணம் கிடைக்கணும், பீஸ் கட்டணும், அவனை படிக்க வெச்சு ஒரு பெரிய ஆளாக்கணும். அப்ப தான் எனக்கு சந்தோசம்.

அப்பா : படிக்கிறதுலயோ, பெரிய வேலைல இருக்கிறதிலயோ சந்தோசம் கிடையாது. கடவுளோட இருக்கிறதுல தான் நமக்கு சந்தோசம். வேலை நம்மை ஒரு ஆபீஸ்ல தான் சேக்கும். கடவுள் தான்

நம்மை சொர்க்கத்துல சேக்க முடியும்.

அம்மா : சரி, சரி… வீட்லயும் பிரசங்கம் பண்ணாதீங்க. ஊர்ல தான் பிரசங்கம் பண்ணிட்டே திரியறீங்க. அது போதாதா ? என்ன மனுஷனோ !

அப்பா : சரி சரி.. சலிச்சுக்காதே. சந்தோசமா இரு. கவலையா இருக்கிறதனால நாம எதையும் சாதிக்கப் போறதில்லை. அவரோட சித்தம் எதுவோ அது தான் நடக்கும். அதனால அமைதியா இருப்போம்.

( அப்போது ஒருவர் வருகிறார் )

நபர் 1 : ஐயா…

அப்பா : சொல்லுங்கய்யா.. என்ன விஷயம் … ரொம்ப டென்சனா இருக்கீங்க.

நபர் 1 : ஐயா.. என் பையன் திடீரென மயங்கி விழுந்துட்டான். அவனை ஆஸ்பிடல்ல சேக்கணும். கைல நயா பையா இல்ல. நீங்க தான் எனக்கு ஹெல்ப் பண்ணணும்.

அம்மா : ஐயோ.. என்ன பண்ண.. எங்க கிட்டயும் சுத்தமா காசே இல்லை. இப்போ தான் பையனோட ஸ்கூல் பீஸ் பற்றி பேசிட்டிருந்தோம்.

அப்பா : சும்மா இரு.. அவரே கஷ்டத்துல இருக்காரு… எப்படியாச்சும் ஹெல்ப் பண்ணணுமே.. என்ன பண்ணலாம்.. ஆங்…  உன்னோட அந்த செயினை கொஞ்சம் கழட்டி குடு..அதை வெச்சு அவர் மருத்துவம் பாக்கட்டும்… அப்புறம் வாங்கிக்கலாம்.

அம்மா : ஏங்க தெரிஞ்சு தான் பேசறீங்களா ?…, அது தாலிங்க…

அப்பா : அதுக்கென்ன இப்போ.. நான் தான் இங்கே இருக்கேனே.. அப்புறம் என்ன ? இன்னொன்னு கட்டிக்கலாம்.

அம்மா : நோ..நோ. அதெல்லாம் முடியாது. தாலியைக் கழட்டினா புருஷனுக்கு ஆவாதுன்னு சொல்லுவாங்க.

அப்பா : அதெல்லாம் முட்டாள் தனமான பேச்சு. இது ஒரு அடையாளம் தான். ஆதாம் ஏவாளுக்கு தாலியா கட்டினாரு ? மனுஷனுக்கு உதவாத தாலி கழுத்துக்கு பாரம்.

அம்மா : தாலி இல்லாம நான் எப்படிங்க வெளியே போறது… என்ன விளாடறீங்களா ?

அப்பா : கடவுள் நமக்கு உயிரை தந்திருக்கிற வரைக்கும் தாலி இல்லாமலும் வெளியே போலாம்.

கடவுள் உயிரை எடுத்துட்டா, தாலி இருந்தாலும் நாம வெளியே போக முடியாது.

நபர் 1 : ஐயா.. அம்மாக்கு புடிக்கலேன்னா வேணாம்ய்யா.. நான் வேணும்ன்னா வேற யாரையாச்சும் கேட்டுப் பாக்கறேன்.

அப்பா : அப்படியெல்லாம் இல்லீங்க. அவங்க என் மனைவி. நாங்க இப்படி ஜாலியா பேசிப்போம், ஆனா அவங்களுக்கு ரொம்ப இளகிய மனசு. பீஸ் கட்டவே கவலைப்படற அவங்க, உயிரைக் காப்பாத்த கவலைப்பட மாட்டாங்களா…என்ன ?

அம்மா : இப்படி பேசிப் பேசியே எல்லாத்தையும் சாதிச்சுடுங்க ( சொல்லிக் கொண்டே தாலியைக் கழற்றிக் கொடுக்கிறார் )

நபர் 1 : ரொம்ப நன்றிங்கம்மா…

அம்மா : சீக்கிரம் திருப்பிக் கொடுத்துடுப்பா..

அப்பா : அதைப்பற்றியெல்லாம் கவலைப்படாதேப்பா.. பையனை ஹாஸ்பிடல்ல சேத்துடு. நான் சாயங்காலம் வந்து பாக்கறேன்.

நபர் 1 : சரிங்கய்யா.. ( ஓடுகிறார் )

அம்மா : அதெப்படியோ தெரியல.. நீங்க மட்டும் என்ன தான் நடந்தாலும் ஒரு புன்னகையோட இருக்கீங்க. தலையில இடி விழுந்தா கூட சிரிப்பீங்க போல. ( புன்னகைக்கிறார் )

அப்பா : நாம எல்லாம் அப்பாவோட கை பிடிச்சு திருவிழாக்கு போற பிள்ளைங்க மாதிரி. அப்பாவோட கையை புடிச்சிருக்கிற வரைக்கும் கவலையில்லை. கையை விட்டுட்டா தான் பதட்டமாகி அப்பா எங்கேன்னு தேடணும். மறுபடியும் அவரோட கையை புடிக்கணும். கடவுளோட‌ கைல இருக்கிற வரைக்கும் நமக்கு கவலையே இல்லை. எல்லாத்தையும் அவரே பாத்துப்பாரு.

அம்மா : ம்ம்.. ஆயிரம் தான் இருந்தாலும்…. பையனுக்கு ஃபீஸ் தான்…. எப்படி கட்ட போறேனோ !

காட்சி 2

(பையன், அப்பா, அம்மா )

பையன் : அப்பா… அப்பா…

அப்பா : என்னப்பா.. ஒரே சந்தோசமா இருக்கே போல !

பையன் : ஆமாப்பா.. ஒரு சந்தோசமான விஷயம் தான்பா..

அம்மா : சொல்லுடா.. என்னாச்சு ? காலேஜ்ல டிஸ்டிங்ஷன்ல பாசாகிட்டியா ? இல்ல ஏதாச்சும் அவார்ட் வாங்கியிருக்கியா ?

பையன் : அதெல்லாம் இல்லம்மா…

அம்மா : ஓ.. அப்போ ஏதாச்சும் நல்ல வேலை கிடைச்சிருக்கா ?

பையன் : அதெல்லாம் சின்ன விஷயம்மா..

அம்மா : அப்போ என்னடா ? ஏதாவது பொண்ணு கிண்ணு பாத்து வெச்சிருக்கியா ? எங்களுக்கு தெரியாம லவ் கிவ் பண்ணினே, காலை உடச்சுபுடுவேன் ஆமா…

பையன் : ஐயோ அம்மா… சும்மா சும்மா ஏதாச்சும் சொல்லிட்டே இருக்காதீங்க.. படிப்பு, மார்க், காலேஜ், வேலை, கல்யாணம்ன்னு

அம்மா : வேற என்னடா சொல்லணும் ?

பையன் : அம்மா .. நான் ஒரு இடத்துக்கு ஊழியத்துக்கு போகப் போறேன்.

அப்பா : பிரைஸ் த லார்ட்… நல்ல முடிவுப்பா…

அம்மா : ஐயோ.. என்னடா சொல்றே.. அதுக்காடா உன்னை இவ்ளோ கஷ்டப்பட்டு படிக்க வெச்சோம்… பீஸ் கட்ட கூட காசில்லாம… ( அம்மா விசும்புகிறார் )

அப்பா :  என்னம்மா இது.. பையன் எவ்வளவு சந்தோசமான விஷயம் சொல்லியிருக்கான்… அதுக்கு சந்தோசப்படாம…

அம்மா : ஆமா.. இதுல என்ன சந்தோசம்… உங்களுக்கு தான் எதுக்கெடுத்தாலும் சந்தோசமா இருக்குமே !

அப்பா : கடவுளுக்கான பணி செய்றதுல இருக்கிற சந்தோசமே தனி தான்மா.. நீயும் ஒரு நாள் அதைப் புரிஞ்சுப்பே.

அம்மா : ஆமா…ஆமா.. நீங்க உருப்படாம போனதும் இல்லாம, இப்போ பையனையும் கெடுக்கறீங்க…. எப்படியோ போங்க.. நம்ம தலையெழுத்து. இவனாவது கஞ்சு ஊத்துவான்னு பாத்தா, காதுல ஈயத்தை காய்ச்சி இல்லே ஊத்தறான்…

அப்பா : எல்லாம் கடவுள் பாத்துப்பாரும்மா.. நம்ம தலைமுடியை எண்ணி வெச்சிருக்கிறவரு அவரு, நம்ம எதிர்காலத்தை எண்ணாம இருப்பாரா என்ன ?

அம்மா : ஆ..ஊ..ன்னா இப்படி ஏதாச்சும் சொல்லிடுங்க.

அப்பா : சரிப்பா… ( பையனை நோக்கி ) நீ எங்கே ஊழியம் பண்ண போறே ? காலேஜ்லயா ?

பையன் : இல்லப்பா….

அப்பா : அப்புறம் எங்கேப்பா ? கிராம ஊழியமா ?

பையன் : இல்லப்பா

அப்பா : அப்போ.. மருத்துவமனை, ஜெயில்.. இப்படி எங்கேயாச்சும் ?

பையன் : இல்லேப்பா.. நான் வெளியூர் போறேன்பா…

அப்பா : ஓ… அது தான் உன் அழைப்புன்னா.. தாராளமா போலாம். எந்த இடம்பா ?

பையன் : ச்சாட் ந்னு ஒரு இடம்பா.. ஆப்ரிக்கால…

அப்பா : ( அதிர்ச்சியுடன் ) வாட்… ச்சாட்லயா.. அய்யோ…. அது… அந்த இடம்…

பையன் : தெரியும்பா… உலகத்துலயே அதிகம் கிறிஸ்தவர்கள் கொல்லப்படற ஒரு நாடுப்பா…

அப்பா : அ..அது… உன்னோட அழைப்பு தானா ? நல்லா பிரேயர் பண்ணினியா ?

பையன் : பண்ணிட்டேன்பா.. ரெண்டு மூணு தடவை கடவுள் கிளியரா பேசிட்டாரு. அங்கே தான் போகணும்ன்னு. இயேசுவை அறியாத மக்கள் எக்கச்சக்கம் இருக்காங்க. அவங்களுக்கு இயேசுவை எடுத்துச் சொல்லணும். அது தான் என்னோட அழைப்பு.

அப்பா : ( கவலையுடன் அங்கும் இங்கும் நடக்கிறார் ) நான் எப்பவுமே இயேசுவை மக்களுக்கு அறிவிக்கிறேன். எல்லோரும் இயேசுவை அறியணும்ன்னு தான் நான் விரும்பறேன். ஆனா. இந்த இடம்….

பையன் : கடவுள் என்னை அங்கேயிருந்து கூப்பிட்டா நான் சந்தோசமா போவேன்பா. கர்த்தருக்குள் சந்தோசமா இருக்கிறது தான் என்னோட பலம்.  நீங்க சொல்லி குடுத்தது தானேப்பா… நான் ஏன் கவலைப்படணும்.

அம்மா : என்னப்பா.. என்னென்னவோ பேசறீங்க‌.. அவ்வளவு மோசமான இடமா அது ?

பையன் : சே..சே.. அப்படியெல்லாம் ஒண்ணுமில்லேம்மா… உயிரை கொடுக்கிறதும், எடுக்கிறதும் கடவுள் கைல. அவர் கேட்டா குடுத்துடப் போறோம். அதுல கவலைப்பட என்ன இருக்கு.

அம்மா : உன்னை என்னோட கண்ணுக்குள்ள வெச்சு பாத்துக்கணுங்கறது தான் என்னோட ஆசை.. நீ என்னடான்னா..உயிரு கியிருன்னு பேசிட்டிருக்கே…

பையன் : என்னம்மா இப்படி சொல்றீங்க.. நாம கடவுளோட கண்மணிகள் .. நம்மை யாரும் தொட கடவுள் விட்டுருவாரா என்ன ?

அப்பா : யோபுவோட வாழ்க்கையை பாக்கலையா… எல்லாம் போனப்பவும் “கடவுள் கொடுத்தார், கடவுள் எடுத்தார் அவருக்கே மகிமை உண்டாகுக” ந்னு சொன்னாரு அவரு. எது நடந்தாலும் கடவுளோடு இணைந்து நடக்கணும். அது தான் சந்தோசமான வாழ்க்கை.

பையன் : நீங்க இப்படி தந்த ஊக்கம் தாம்பா என்னை இன்னிக்கு ஊழியம் செய்ய தயாராக்கியிருக்கு.

அப்பா : ம்ம்ம்.. சரிப்பா.. கடவுளோட சித்தம் எதுவோ அதுபடி நடக்கும். நீ நல்லா செபம் பண்ணிட்டு ரெடியாகு. எப்போ கிளம்பறே.. ஏதாச்சும் கொண்டு போணுமா ?

பையன் : சீக்கிரம் போணும்பா… ஒரு சவப்பெட்டி வேணும்பா…

அப்பா : ச..ச..சவப்பெட்டியா ? ஏன் ? எதுக்கு ?

பையன் : அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்லேப்பா. அந்த நாட்டுக்கு ஊழியம் செய்ய‌ போறவங்க ஒரு சவப்பெட்டியையும் கையோடு கொண்டு போவாங்க. ஒரு முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கை தான். ஒருவேளை நாம கொல்லப்பட்டால் மற்ற ஊழியர்களும், கிறிஸ்தவர்களும் சேர்ந்து நம்மை கிறிஸ்தவ முறைப்படி அடக்கம் செய்ய இது உதவியா இருக்கும்.

அம்மா : ( அழுது கொண்டே ) என்னங்க.. பையன் என்னென்னவோ சொல்றான்…

பையன் : என்னம்மா இதுக்குப் போய் அழுதுட்டு…  சாவு எங்கே இருந்தாலும் வரும், வாழ்வு இயேசுவோடு இருக்கும் போ மட்டும் தான் வரும். ஒரு வேளை நாம் இறந்து போனா கூட அது இன்னொரு வீட்டுக்குப் போற மாதிரி தானே.. ஏன் கவலைப்படறீங்க..

அப்பா : ( பையனை கட்டியணைக்கிறார். ) எது நடந்தாலும் அது கடவுள் விருப்பப்படி தான் நடக்கும். உன்னோட இந்த ஊக்கத்துக்காக நான் கடவுளுக்கு நன்றி சொல்றேன். உனக்கு எந்த கெடுதலும் வரக்கூடாதுன்னு செபிக்கிறேன்பா.. ( கண்களைத் துடைத்துக் கொள்கிறார் )

பையன் : அப்பா .. எது நடந்தாலும் அது கடவுளோட விருப்பப்படி ந்னு நினைச்சுக்கோங்க. அவரோடு இருப்பதில் தான் நம்மோட பலம்பா… நான் கிளம்பறேன்பா… டிராவலுக்கான ஏற்பாடுகள் கொஞ்சம் செய்யணும்.

அப்பா : சரிப்பா.. காட் பிளஸ் யூ…

காட்சி 3 :

(பையன், மூன்று நபர்கள் )

( பையன் ஆப்பிர்க்காவில் சுவிசேஷம் அறிவித்துக் கொண்டிருக்கிறான் )

பையன் : ( செபம் ) அன்பான ஆண்டவரே, இந்த ஆப்பிரிக்க நாட்டிலே கடந்த இரண்டு மாத காலமாக உம்மைப் பற்றி அறிவிக்க நீர் தந்த மேலான கிருபைக்காக நன்றி. உம்மைப் பற்றி அறியாத பல மக்களுக்கு உம்மைப் பற்றி சொல்ல எனக்கு நீர் தந்த வாய்ப்பு மேலானது ஆண்டவரே. இன்னும் நிறைய மக்களுக்கு நான் உம்மைப்பற்றி அறிவிக்க எனக்கு உதவி செய்தருளும் ஆண்டவரே. ஆமென்.

( அப்போது மூன்று பேர் உள்ளே வருகிறார்கள் )

ந 1 : ஐயா வணக்கம்.. இங்கே ஸ்டீபன் யாரு ?

பையன் : நான் தான் வாங்க.. உக்காருங்க. என்ன விஷயம்.

ந 2 : சும்மா தான் உங்களைப் பாத்துட்டு போக வந்தோம்.

பையன் : ரொம்ப மகிழ்ச்சி. வாங்க உட்காருங்க.. சாப்பிட ஏதாவது கொண்டு வரேன்.

ந 3 : வேண்டாம்..வேண்டாம்… அதெல்லாம் ஒண்ணும் வேண்டாம்.

பையன் : சொல்லுங்க… உங்களையெல்லாம் சந்திச்சதுல மகிழ்ச்சி ( புன்னகைக்கிறார் )

ந 1 : ரொம்ப உற்சாகமா இருக்கீங்க…

பையன் : ஆமா… நமக்கு மனசுக்குப் புடிச்ச வேலையைச் செய்யும் போ சந்தோசம் தானா வரும். நேர்மையான பணியைச் செய்யும் போதும் மகிழ்ச்சி தானா வரும். கடவுள் சொன்ன வேலையைச் செய்யும் போதும் மகிழ்ச்சி தானா வரும். நான் செய்றது இது எல்லாம் சேர்ந்தது, அதான் எனக்கு ரொம்ப மகிழ்ச்சியா இருக்கு.

ந 1 : அப்படி என்ன வேலை செய்யறீங்க சார் ?

பையன் : இந்த உலகைப் படைத்து, மக்கள் பாவத்தில் இருப்பதைக் கண்டு கலங்கி, அவர்களை மீட்டு பரலோகம் சேர்க்க, தன்னோட ஒரே மகனாகிய இயேசுவை அனுப்பிய கடவுளின் அன்பைப் பற்றியும். நமக்காக சிலுவையில் அறையப்பட்டு உயிர்விட்ட இயேசுவைப் பற்றியும். பரலோகம் சேர நமக்கு வழிகாட்டும் பரிசுத்த ஆவியைப் பற்றியும் மக்களுக்கு எடுத்துச் சொல்றேன்.

ந 2 : ஓ.. அப்படியா.. அதுல மகிழ்ச்சியடைய என்ன சார் இருக்கு.

பையன் : என்ன இப்படி சொல்லிட்டீங்க.

நமக்கு பரலோகம் நிச்சயம் அது மகிழ்ச்சி இல்லையா ?.

கடவுளை அப்பா என அழைக்கலாம் அது மகிழ்ச்சி இல்லையா ?

நாம் பாவ அடிமைத்தனத்திலிருந்து மீளலாம், அது மகிழ்ச்சி இல்லையா ?

கடவுள் எப்போதும் நம்மோடு இருக்கிறார், அது மகிழ்ச்சி இல்லையா ?

இப்படி எவ்வளவோ சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்.

ந 3 : எங்களுக்கு புரியலை சார், கொஞ்சம் புரியும் படியா சொல்றீங்களா ?

பையன் : கடவுள் நம்மை அவருடைய சொந்தக் கரங்களால் உருவாக்கினார், அவரோட கரம் நம்மோடு இருக்கிறது.

நாம் இயேசுவை ஏற்றுக் கொள்ளும் போது புதுப் பிறப்பாகிறோம். கடவுளின் பெயர் நம்மோடு இருக்கிறது.

நம்முடைய பிறப்பு ஒரு விபத்து அல்ல. “நாம் கடவுளின் கைவேலைப்பாடு; நற்செயல்கள் புரிவதற்கென்றே கிறிஸ்து இயேசு வழியாய்ப் படைக்கப்பட்டிருக்கிறோம். ” என்கிறது பைபிள். இப்படி கடவுளின் திட்டம் நம்மோடு இருக்கிறது !

அந்தக் கடவுளை நாம ஏற்றுக் கொண்டு பாவத்தை அறிக்கையிட்டு மனம் திரும்ப வேண்டும். மனம் திரும்பிய பின் கடவுளுக்கு பிரியமான வாழ்க்கை வாழவேண்டும். இது எவ்வளவு மகிழ்ச்சியான விஷயம்.

ந 1 : இதைச் சொல்ல தான் நீங்க இந்தியால இருந்து வந்தீங்களா ?

பையன் : ஆமா… சார். இது என்னோட கனவு.

ந 2 : ஏண்டா…டேய்… எங்க நாட்டிலயே வந்து, எங்க தெய்வத்தையே வேண்டாம்ன்னு சொல்லி வேற ஒரு தெய்வத்தைக் கொண்டு வருவே. என்ன தைரியம் உனக்கு.

பையன் : சார்… கொஞ்சம் அமைதியா பேசுங்க.

ந 3 : பேசறதா ? உன்னை பொடி வெச்சு பிடிக்க தான் உன் கூட இவ்ளோ நேரம் பேசினோம். உன்னை கவனிச்சுட்டு தான்டா இருக்கோம்.

பையன் : இதுல பொடி வெச்சு பிடிக்க என்ன இருக்கு ? கடவுளைப் பற்றி பேச நான் ஏன் பயப்படணும் ?

ந 2 : உங்களையெல்லாம் எவ்ளோ அடிச்சாலும், எத்தனை பேரை கொன்னாலும் புத்தி வராதா ?

பையன் : கடவுளோட நற்செய்தியை அறிவிக்க ஏன் பயப்படணும். அது மகிழ்ச்சியான விஷயம் இல்லையா ?

ந 1 : எனக்கு ஒண்ணு மட்டும் புரியவே இல்லை. எவ்ளோ தான் அடிச்சாலும் ஏன்டா சிரிச்சிட்டே சாகறீங்க. அதான் எரிச்சலா இருக்கு.

பையன் : கடவுள் எங்க கூட இருக்கார். அவரு சொல்லாம எங்க உயிரை யாரும் எடுக்க முடியாது. அவரு சொல்லிட்டா நாங்க அவர் கிட்டே தான் போவோம்ங்கற உத்தரவாதம் இருக்கு. அதான் எங்களோட மகிழ்ச்சிக்கு காரணம். அந்த மகிழ்ச்சி தான் எங்களோட பலத்துக்கு ஆதாரம்.

ந 2 : ஆதாரமோ, ஆகாரமோ … இன்னும் அஞ்சு நிமிஷத்துல நீ ஆகாயத்துல இருப்பே.

பையன் : அது தான் கடவுளோட சித்தம்னா நான் அதுக்கு தயார்.

ந 1 : சரி.. ஒரே ஒரு சலுகை தரேன். உனக்கு மட்டும். பாக்க சின்ன பையனா இருக்கே. இயேசுவைப் பற்றி நான் சொன்னதெல்லாம் பொய்ன்னு ஊர் மக்கள் கிட்டே நாளைக்கு நீ சொல்லணும். சொல்லிட்டா நீ இந்தியாவுக்கு போயிடலாம். இல்லேன்னா, உன்னோட சாம்பல் கூட இந்த இடத்துல மிஞ்சாது.

பையன் : ஐயா…. நான் இங்கே வரும்போது கொண்டு வந்தது ரெண்டு பொருட்கள் தான். ஒண்ணு வாழ்வு தரும் கடவுளோட வார்த்தைகள். அதான் இந்த பைபிள். இன்னொன்னு வாழ்வு முடிஞ்சா உடலை போட ஒரு சவப்பெட்டி, அதோ அங்கே இருக்கு.

ந 3 : என்ன சொல்றே ? சவப்பெட்டியை இந்தியால இருந்து கொண்டு வந்தியா !!!!

பையன் : ஆமா.. சாக சம்மதிச்சு தான் இங்கே வந்திருக்கேன். நீங்க வாழணும் அதுக்காக நான் சாக தயார். நாம வாழ இயேசு மரித்தார். அவர் தான் எங்க வழிகாட்டி.

ந 1 : இந்த நாயை அடிச்சு துவைங்கடா…

( அடிக்கிறார்கள் )

ந 3 : நாளைக்கு மக்கள் கிட்டே போய் இயேசுவைப் பற்றி சொன்னதெல்லாம் தப்புன்னு சொல்லுவியா ?

பையன் : மாட்டேன்.. முடியவே முடியாது.

ந 1 : ஒரு வாளை எடுத்து ஓங்கி வெட்டுகிறார்

பையன் : இயேசுவே.. என்னை ஏற்றுக் கொள்ளும்…

(விழுந்து விடுகிறார் )

காட்சி 4 :

(அப்பா, அம்மா )

அப்பா : ( போன் அடிக்கிறது எடுக்கிறார் )… என்னது ? எப்போ ? தலையில் அடித்துக் கொள்கிறார்.

அம்மா : என்னங்க ஆச்சு.. ஏன் அழறீங்க‌

அப்பா : நம்ம பையன்… நம்ம பையன்..

அம்மா : நம்ம பையனுக்கு என்னங்க ஆச்சி.. சொல்லுங்க… ( பதட்டத்துடன் )

அப்பா : கடவுளைப் பத்தி பேசிட்டிருந்தான், இப்போ கடவுள் கூட பேச போயிட்டான்.

அம்மா.. மயங்கி கீழே விழுகிறார்.

சட்டென முழங்கால் படியிட்டு செபிக்கிறார்.

“இயேசுவே.. வழியும், சத்தியமும், ஜீவனும் நீரே. உமது கரத்தில் என் பையனின் ஜீவனை ஏற்றுக் கொள்ளும். எங்கள் துக்கத்தை ஆனந்தமாய் மாற்றும். உமது பிள்ளைகளாகிய நாங்கள். உம்மிலே மகிழ்ச்சியாய் இருப்பதே எங்கள் பலம். எப்போதும் எங்களை பலப்படுத்தும். ஆமென்”

பின் குரல் :

இது கற்பனைக் கதையல்ல. ஆப்பிரிக்க நாடுகள் சிலவற்றில் மிஷனரி ஊழியம் செய்யச் செல்பவர்கள் தங்களோடு கூட சவப்பெட்டியையும் சுமந்து செல்கிறார்கள். மரணத்துக்குத் தயாராகச் செல்லும் அவர்களுடைய மனம் கர்த்தருக்குள் மகிழ்ச்சியாய் இருக்கும். அதுவே அவர்களைப் பலப்படுத்தும். அவரில் மகிழ்ச்சியாய் இருப்போம் நமது பலம் அது என உணர்வோம். நன்றி.

 

Posted in Articles, Sunday School

Sunday School Essay: உலகத்துக்கொத்த வேஷம் தரியாதிருங்கள்

Image result for kid speech

முன்னுரை :

“ஊரோடு ஒத்து வாழ்” என்று பழமொழி சொல்வார்கள் அதை ஆங்கிலத்தில் “பி எ ரோமன் வென் யூ ஆர் இன் ரோம்” என்பார்கள். ஆனால் கிறிஸ்தவம் நமக்கு வித்தியாசமான போதனையைத் தருகிறது. உலகத்துக்கொத்த வேஷம் தரியாதிருங்கள் என்கிறது ரோமர் 12:2. இந்த உலகத்தில் வாழும் போது எப்படி உலகத்துக்கு ஏற்ற வேஷம் தரிக்காமல் வாழ முடியும் ? உலகத்துகொத்த வேஷம் என்பது என்ன ? அப்படி தரிக்காவிட்டால் என்ன தான் செய்ய வேண்டும் என்பதை இந்தக் கட்டுரையில் சுருக்கமாகப் பார்ப்போம்.

பொருளுரை

முதலாவது தேவனுடைய ராஜ்யத்தையும் அவருடைய நீதியையும் தேடுங்கள்; அப்பொழுது இவைகளெல்லாம் உங்களுக்குக் கூடக் கொடுக்கப்படும்.”மத்தேயு 6:33 என்றார் இயேசு. உலகத்தில் வாழவேண்டுமென்றால் உலகத்தின் தேவைகளை நோக்கி நாம் ஓடவேண்டும் என்று தான் நினைப்போம். பணம் வேண்டுமா ? அதற்குரிய இலட்சியங்களை வைத்து விட்டு கடுமையாக உழைக்க வேண்டும். பதவி வேண்டுமா ? எந்நேரமும் அதற்குரிய சிந்தனைகளிலேயே இருக்க வேண்டும். இப்படித் தான் உலகம் போதிக்கும். கடவுள் சொல்கிறார், கடவுளை மட்டும் தேடு, உனக்கு என்னென்ன தேவையோ அதை நான் தருகிறேன்.

அப்படி உலகம் எதைத் தரித்திருக்கிறது ? நாம் எதைத் தரிக்க வேண்டும் ? முக்கியமான ஐந்து விஷயங்களை மட்டும் நாம் இங்கே பார்ப்போம்.

  1. செல்வங்கள் :

பெரும்பாலான மக்களுடைய தேடல் செல்வத்தைச் சேமிப்பதிலேயே இருக்கிறது. பள்ளிக்கூடத்தில் சேர்க்கும் போதும் சரி, கல்லூரியில் படிக்கும் போதும் சரி, வேலைக்குச் செல்லும் போதும் சரி, எப்போதும் சிந்தனை செல்வத்தைச் சேர்ப்பதிலேயே இருக்கிறது. “பணம் இல்லேன்னா ஒரு பய மதிக்க மாட்டான்” என பணம் சம்பாதிப்பதை நியாயப்படுத்தவும் செய்கிறோம் !

நமது தேடல் பணத்தை நோக்கியல்ல, பரமனை நோக்கி இருக்க வேண்டும்.

உலக செல்வங்கள் தற்காலிகமானவை, விண்னக செல்வமே நிரந்தரமானது

நாம் செல்வங்களை சேமிக்க வேண்டியது, வங்கியிலல்ல விண்ணகத்தில்.

அதற்கு நாம் இறைவனின் வார்த்தைகளின் படி வாழவேண்டும். உலகத்தின் கோட்பாடுகளின் படியல்ல.

  1. புகழ் !

‘தோன்றிற் புகழொடு தோன்றுக” என்கிறது இலக்கியம். வாழும்போது பேரோடும் புகழோடும் வாழவேண்டும் என்கிறது வாழ்வியல். எந்த அளவுக்கு நாம் பெயரோடு  வாழ்கிறோமோ அந்த அளவுக்கு உலகின் பார்வைக்கு நாம் பெரியவர்கள். இது உலகத்துக்கு ஒத்த வேஷம் தரிப்பது !

இயேசு விண்ணக தெய்வமாய் இருந்தவர், புகழை விட்டு இகழ்ச்சியின் சிலுவையை நாடினார்.

தூதர்களின் வாழ்த்தைக் கேட்டவர், மக்களின் இகழ்ச்சியைக் கேட்டார்

தரையில் தங்கம் விரித்த விண்ணகம் விட்டு, பாறை இடுக்குகளில் படுத்து உறங்கினார்.

நாம் புகழைத் தேடுபவர்களாக அல்ல, இயேசுவின் புகழை பறைசாற்றுபவர்களாகவே இருக்க வேண்டும்.

  1. பெருமை !

‘இவனை பிள்ளையாய் பெற்றதுக்கு பெருமைப்படுகிறேன்’ என்று அடிக்கடி சொல்வார்கள். இப்படிச் செய், அப்போ தான் பெருமையா இருக்கும் என்றெல்லாம் பிள்ளைகளை வழிகாட்டுவார்கள். சின்னப் பெருமை வளர வளர தற்பெருமையாகி, கர்வமாகி மனிதனையே அழித்து விடும்.

யேசு தாழ்மையின் சின்னமானார் ! நம்மிடம் யாராவது வந்து, ‘கொஞ்ச நேரம் நாயைப் போல வாழ்’ என்று சொன்னால் என்ன சொல்வோம் ? அவர்களைக் கடித்துக் குதறுவோம். இயேசுவோ கடவுள் எனும் மாபெரும் இடத்தை விட்டு, மனிதன் எனும் கீழ்நிலை இடத்தைப் பிடித்தார்.

காலங்கள் கடந்தவர், கால்களைக் கழுவினார்.

உலகின் முதலாளி, தச்சுக் கூடத்தில் தொழிலாளியானார்

உலகம் பெருமையை நோக்கி பாய்கிறது, நாம் தாழ்மையை நோக்கித் தவழ்வோம்.

  1. கேளிக்கை !

“இருக்கிறது ஒரு லைஃப் அதை ஜாலியா என் ஜாய் பண்ணணும்டா” என்பது என் வகுப்பு பிள்ளைகளே கூட சொல்கின்றனர். வாரம் ஒரு சினிமா, பிளே ஸ்டேஷன், ஜாலியாக ஊர் சுத்துதல், ஃபீனிக்ஸ் மாலில் நேரம் செலவாக்குதல் என எக்கச்சக்க ஜாலி ஐடியாக்கள் நமக்கு உண்டு. நேரத்தை இனிமையாய் செலவிடுவதாய் நினைத்து இவற்றையெல்லாம் செய்கிறோம். காரணம் நம்மை உலகம் அப்படிப் பழக்கியிருக்கிறது. மீடியா நம்மை அப்படி வசீகரித்திருக்கிறது.

இயேசுவோ தேவையற்ற கேளிக்கைகளை செய்யவில்லை. எப்போதும் தந்தையோடு செபிப்பதிலும், தனிமையாய் அவரோடு பேசுவதிலும் நேரம் செலவிட்டார். சீடர்களுக்கு போதிக்கத் தான் அதிக செலவிட்டாரே தவிர, அவர்களோடு பொழுது போக்குகளிலும், கேளிக்கைகளில் அவர் ஈடுபடவில்லை.

இறைவனோடு வாழ்தல் ஆனந்தமானது.

இறை வார்த்தைகளை நேசித்தல் அற்புதமானது.

உலகம் சொல்லும் பொய்களை விட, விவிலியம் சொல்லும் உண்மைகளை நம்புவோம்.

  1. மனிதாபிமானம்.

“ஆத்துல போட்டாலும் அளந்து தான் போடணும்” என்பது உலக மொழி. நமது கிறிஸ்தவர்கள் கூட ‘செய்யத் தக்கவர்களுக்குத் தான் செய்யணும்’ என ஒரு வசனத்தை தப்பாகச் சொல்லி தங்களது கடின மனதை நியாயப்படுத்துகின்றனர். நீதி மொழிகள் 3:27 சொல்வது இது தான், “உன்னால் நன்மை செய்யக் கூடுமாயின், தேவைப்படுபவர்க்கு அந்த நன்மையைச் செய்ய மறுக்காதே.” ! அதாவது ஒருவருக்குத் தேவை இருந்தால் நீ அவர்களுக்கு நிச்சயம் உதவி செய்ய வேண்டும் என்பதையே விவிலியம் வலியுறுத்துகிறது.

இயேசு மனிதநேயத்தின் முழு வடிவமாக இருந்தார். அன்பை எல்லோருக்கும் வாரி வாரி வழங்கினார். எந்த கட்டுப்பாடுகளும், நிபந்தனைகளும் இன்றி மக்களை நேசித்தார்.

மனிதனை நேசிக்காமல் இறைவனை நேசிக்க முடியாது

இறைவனை நேசிக்காமல் விண்ணகம் செல்ல முடியாது.

சுருக்கமாகச் சொல்ல வேண்டுமெனில், மனித நேயம் இல்லாமல் ஒருவன் விண்ணகம் நுழையவே முடியாது.

முடிவுரை

‘நாலு பேருக்கு நல்லதுன்னா எதுவும் செய்யலாம் தப்பில்லை’ என்கிறது உலகு.

ஆயிரம் பேருக்கு நன்மை செய்தால் கூட ஒரு தப்பு தப்பு தான் என்கிறது விவிலியம்.

உலகம் தங்களுக்கென ஒரு கொள்கையை வகுத்து வாழ்கிறது. அவர்களிடம் தெய்வ பயம் இல்லை. இறைவார்த்தை இல்லை, இறைவனைத் தேடும் வாஞ்சை இல்லை. செல்வம், புகழ், வாழ்க்கை, ஆனந்தம், கேளிக்கை, சுயநலம் என உலகின் எச்சங்களே முதன்மையாய் இருக்கின்றன. உலகின் அத்தகைய ஆடைகளை அவிழ்த்து விட்டு, இறைவனின் நீதியாகிய ஆடையை அணிவோம். இறைவனுக்கேற்ற வாழ்க்கையை வாழ்வோம்

*

Posted in Articles, Sunday School

மறைக்கல்வி SKIT : வருகையின் நாள்

Image result for heaven phone

நடிகர்கள் : மிக்கேல், ஆபிரகாம், பீட்டர், தாவீது

காட்சி :

மேடையின் நடுவே ஒரு மேஜை. மேஜையில் பூமியைப் பார்க்கும் ஒரு ஸ்கேனர். அருகில் ஒரு தொலை பேசி. மைக்கேல் அருகில் நிற்கிறார்.

தொலைபேசி அடிக்கிறது.

மைக்கேல் : ஹலோ… குட்மார்னிங் சார். என்னது ? இன்னிக்கேவா ? என்னது இப்பவேவா ? யாரும் எதிர்பார்த்திருக்க மாட்டாங்களே… ( கொஞ்சம் அமைதி ) உண்மை தான் சார். அவங்கதான் கவனமா இருக்கணும். ஆனாலும் கொஞ்சம் பேர்….. சரி சரி… ஓ.கே .. உடனே எல்லா ஏற்பாடையும் பண்ணிடறேன்.

போனை வைத்து விட்டு இன்னொருவருக்குப் போன் செய்கிறார்.

மைக்கேல் : ஹலோ. தூங்காதீங்க, எழும்புங்க. எல்லாரையும் தயார் பண்ணுங்க…. என்ன விஷயமா ? இன்னிக்குதான் அந்த நாளாம்… ( கொஞ்சம் அமைதி ) ஆமா.. இன்னிக்கு தான்..

அப்போது கபிரியேல் ஒரு பாடல் பாடிக் கொண்டே உள்ளே வருகிறார்.

கபிரியேல் : வாவ்..வாவ்..வாவ்… என்ன அழகான நாள் இது. சூடா ஒரு கப் காபி குடிச்சுட்டு தூங்கணும்.  ( அப்போது தான் மைக்கேலைப் பார்க்கிறார் ) ஹே… மைக்கேல்… ஹவ் ஆர் யூ ? ஒரு வடை கிடைக்குமா ?

மைக்கேல் : கபிரியேல்…. வடை சாப்பிட டைம் இல்லை. போய் உங்க எக்காளத்தையும், குரலையும் தயார் பண்ணி வையுங்க.

கபிரியேல் : என்னோட உதடுகளும், எக்காளமும் எப்பவுமே ரெடிதான் மைக்கேல்…

டோண்ட் வர்ரி.

மைக்கேல் : ஓ… அப்படின்னா… எப்போ வேணும்ன்னாலும் எக்காளம் ஊதிடுவீங்க… ?

கபிரியேல் : (அலட்சியமாக ) யா…யா… நோ பிராப்ளம்.

மைக்கேல் : அப்போ உங்களுக்குப் பிரச்சினையில்லை. ஏன்னா இண்ணிக்கு தான் அந்த நாள் !

கபிரியேல் : (பாட்டு போல )  எல்லாமே ரெடி தான்… ரெடி தான் …ரெடி தான் ( திடீரென திடுக்கிட்டவராய் ) என்னது ? இன்னிக்கா ? ஐயோ இருக்காதே… என்னோட எக்காளம் எங்கே இருக்குன்னே தெரியலையே. பிராக்டீஸ் பண்ணி ரொம்ப நாள் ஆச்சே… என்னோட கொயர் டீம் இன்னும் குறட்டை விட்டு தூங்கிட்டு இருக்காங்களே…  நிஜமாவா சொல்றே மைக்கேல்… இன்னிக்கா ? இன்னிக்கேவா ?

மைக்கேல் : கடவுள் கால் பண்ணி சொன்னாருப்பா.. இன்னிக்கு தான் அந்த நாள்.

கபிரியேல் : அடடா….. நான் இன்னும் ரெடியா இல்லையே… ஆபிரகாமை உடனே போய் பாக்கணும். எங்கே இருக்காரோ தெரியலையே.

 (கபிரியேல் ஓடத் துவங்கும் போது ஆபிரகாம் வருகிறார் )

ஆபிரகாம் : என்னப்பா கபிரி…. எங்கே பறக்கிறே ? ஒரே குஷி மூட்ல இருக்கே போல இருக்கு ?

கபிரியேல் : ஐயா.. நான் இன்னும் ரெடியா இல்லையே…. என்ன செய்வேன் ?

ஆபிரகாம் : என்னப்பா ஆச்சு இவனுக்கு ? நான் ரெடி இல்லேன்னு சொல்றான். ஏதாச்சும் போட்டி நடக்கப் போவுதா ?

மைக்கேல் : இரண்டாம் வருகை நாளுக்கு அவரு தயாரா இல்லேன்னு சொல்றாரு…

ஆபிரகாம் :  அடடா… பாவம். நான் எல்லாரும் ரெடியா இருப்பாங்கன்னு நினைச்சேன். எனி வே… அதுக்கு இன்னும் நூறு வருஷமோ, ஆயிரம் வருஷமோ… ஆகும்னு நினைக்கிறேன். அதெல்லாம் கடவுளுக்குத் தான் தெரியும்.

மைக்கேல் : என்ன சொல்றீங்க ? விஷயம் தெரியாதா ? நாளெல்லாம் டிசைட் பண்ணியாச்சு ?

ஆபிரகாம் : ஓ… நிஜமாவா ? எப்போ

மைக்கேன் : டுடே….

ஆபிரகாம் : வாட்…. என்ன சொல்றே… இன்னிக்கா ? எந்த அறிகுறியும் இல்லையே… ஏதாச்சும் நிறைய அறிகுறி வரும்ன்னு நினைச்சேனே… ஆர் யூ ஷுயர் ?

மைக்கேல் : ஒரு ஆள் எனக்கு போன் பண்ணி விஷயத்தை சொன்னாரு

ஆபிரகாம் : தெரியாம சொல்லியிருப்பாருப்பா… யார் சொன்னது ? எஸ்தரா ? ரூத்தா ?

மைக்கேல் : சர்வ வல்லவர் !

ஆபிரகாம் : என்ன சொல்றே ? கடவுளே கால் பண்ணி சொன்னாரா ?

மைக்கேல் : ஆமா…

ஆபிரகாம் : ஐயோ… நான் ரெடியா இல்லையே…. இஸ்ரேல் எப்படியிருக்கோ ?. இந்த நேரம் பாத்து மோஸசும் ஆரோனும் எங்கோ போனாங்களோ தெரியலயே… ( ஆபிரகாம் விரைவாய் போகிறார் )

( பீட்டர் வருகிறார் )

பீட்டர் : ஹா… என்னப்பா, நம்ம தாத்தா இந்த ஓட்டம் ஓடறாரு. ஏதோ இரண்டாம் வருகை தான் வந்தது போல !

மைக்கேல் : நீங்க என்ன நினைக்கிறீங்க….

பீட்டர் : ஒருபக்கம் என்னடான்னா ஆபிரகாம் ஓடறாரு, இன்னொரு பக்கம் கபிரியேல் எக்காளத்தை ஊதி பிராக்டீஸ் பண்றாரு… அப்பப்பா… எல்லாரும் சட்டுன்னு பிஸி ஆயிட்டாங்க…

மைக்கேல் : நீங்களும் பிஸி ஆயிடுங்க பீட்டர்

பீட்டர் : ஏன் ? ஐ ஆம் கோயிங் டு டேக் சம் ரெஸ்ட்.

மைக்கேல் : இனிமே ரெஸ்ட் கிடையாது பீட்டர்..

பீட்டர் : ஏன் மைக்கேல்.. என்னாச்சு ?

மைக்கேல் : இன்னிக்கு இரண்டாம் வருகை நாள் !

பீட்டர் : (அலறுகிறார் ) வாட்ட்ட்ட் ? இன்னிக்கா ? கடவுள் ஒண்ணுமே சொல்லலையே….

மைக்கேல் : என்ன சொல்லணும். எல்லாரும் தயாரா இருக்கணும்ன்னு சொல்லியிருக்காரா இல்லையா ?

பீட்டர் : சொல்லியிருக்காரு… பட், இன்னும் நான் கதவை துடைக்கல. புக்கை எடுத்து தயாரா வைக்கல. சாவியை எங்கே வெச்சேன்னா ஞாபகம் இல்லை… போய் தேடணும்.  (பதட்டத்துடன் ) யாரையாச்சும் ஹெல்ப் க்கு கூப்பிடணும்… ஹே… தாமஸ்…. பவுல்.. எங்கேப்பா இருக்கீங்க

தாவீது உள்ளே வருகிறார்.

தாவீது : வாட்ஸ் அப் கபிரியேல்… நல்லா இருக்கீங்களா ?

மைக்கேல் : நல்லா இருக்கேன் தாவீது.. நீங்க எப்படி இருக்கீங்க ?

தாவீது :               நல்லா இருக்கேன்… என்ன ஒரே பரபரப்பா இருக்கு ? கெஸ்ட் யாராச்சும் வராங்களா ?

மைக்கேல் : உங்க இசைக்குழு எல்லாம் ரெடியா ?

தாவீது : எப்பவுமே ரெடி தான்…

மைக்கேல் : இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல இரண்டாம் வருகை !

தாவீது : வாட்… இன்னிக்கா, இப்போவா ? சுவர்க்கத்துல அவ்வளவு இடம் இருக்கா ? ரூம்ஸ் எல்லாம் ரெடி பண்ணியாச்சா ? சில பில்டிங்ல மெயிண்டனன்ஸ் வேலை நடந்திட்டிருந்துதே முடிஞ்சிடுச்சா…

மைக்கேல் : கடவுளுக்குத் தெரியும் அவர் என்ன பண்றாருன்னு. சோ, அதைப் பற்றியெல்லாம் நாம கவலைப் படத் தேவையில்லை டேவிட்.

தாவீது : இருந்தாலும். அவ்ளோ கூட்டத்தை….

மைக்கேல் : ரொம்ப கம்மியான ஆட்கள் தான் வருவாங்கன்னு நினைக்கிறேன். இப்போ தான் ஸ்கேனர் வழியா பூமியைப் பாத்தேன். அங்கே யாருக்குமே இந்த விஷயம் இன்னும் தெரியல. எல்லாரும் ரொம்ப அலட்சியமா இருக்காங்க. பாத்தா யாருமே தயாரா இருக்கிற மாதிரி தெரியல.

தாவீது : நீங்க சொல்றதைப் பாத்தா சின்னப் பிள்ளைங்க மட்டும் தான் சுவர்க்கத்துல நிரம்புவாங்க போல…

மைக்கேல் : நானும் அப்படித் தான் நினைக்கிறேன்.

(அப்போது போன் அடிக்கிறது )

மைக்கேல் : எஸ் லார்ட்… வி ஆர் ரெடி…

நீங்கள் தயாராய் இருந்தாலும், இல்லா விட்டாலும்… இதோ அந்த நாள் வருகிறது ! வந்தே விட்டது !

 

Posted in Sunday School

மறைக்கல்வி கட்டுரை : ஆபிரகாம் விசுவாசத் தந்தை

Related imageமுன்னுரை :

கிறிஸ்தவம் விசுவாசத்தின் அடிப்படையில் தான் கட்டி எழுப்பப்பட்டிருக்கிறது. கடவுள் மீதான நம்பிக்கை, அவருடைய வார்த்தைகளின் மீதான நம்பிக்கை, அவர் அளிக்கப் போகும் வாழ்க்கையின் மீதான நம்பிக்கை. இவையே கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையைச் செழுமைப் படுத்துகின்றன.

பொருளுரை

“மிகப்பெரிய பாவியாய் இருங்கள், ஆனால் அதை விட ஆழமான விசுவாசத்தை இறைவனில் கொண்டிருங்கள்” என்கிறார் மார்ட்டின் லூதர். விசுவாசமே கரைசேர்க்கும் ஆயுதம் என்பதையே அவருடைய வார்த்தைகள் சொல்லித் தருகின்றன. விசுவாசம் இல்லாத வாழ்க்கை மாலுமி இல்லாத கப்பலென தடுமாறித் தடம் மாறும்.

வீடுகளில் நம்பிக்கை வளரும்போது. குடும்ப உறவுகள் பலமாகின்றன. நாடுகளில் நம்பிக்கை வளரும் போது சர்வதேச உறவுகள் பலமாகின்றன. இறைவனின் நம்பிக்கை வளரும் போது கிறிஸ்தவ வாழ்க்கை வளமாகிறது.

நாம் இறைமகன் இயேசுவை எல்லாவற்றுக்கும் மேலான கடவுளாக நம்புகிறோம். மீட்பளிக்கும் ஒரே ஆதரவாளராகப் பார்க்கிறோம். பாவங்களைத் தீர்க்கும் ஒரே பரிசுத்த பலியாகப் பார்க்கிறோம். விண்ணகத்தில் நுழைவதற்கான ஒரே கதவாகப் பார்க்கிறோம். பிற மதத்தினரோ இயேசுவை ஒரு மனிதனாகப் பார்க்கிறார்கள். புத்தன், இயேசு, காந்தி என மனித வரிசையில் அமர வைக்கிறார்கள்.

இயேசு கடவுளின் மகன் எனும் விசுவாசம் நம்மை கிறிஸ்தவத்தில் இணைக்கிறது. இயேசு உயிர்த்தார் எனும் விசுவாசம் நம்மை கிறிஸ்தவத்தில் பலப்படுத்துகிறது. கிறிஸ்து நம்மோடு வாழ்கிறார் எனும் விசுவாசம் நம்மை கிறிஸ்தவத்தில் நிலைக்க வைக்கிறது.

நம்முடைய கிறிஸ்தவ விசுவாசம் பல வேளைகளில் ஆட்டம் கண்டு விடுகிறது. அத்தகைய பலவீனமான சூழல்களில் நமது விசுவாசத்தைப் பலப்படுத்தவும், நமக்கு வழிகாட்டவும் பைபிள் நமக்கு பலரை அறிமுகம் செய்து வைத்திருக்கிறது. அப்படிப்பட்ட உயரிய நபர்களில் நாம் விசுவாசத்தின் தந்தை என அன்போடு அழைக்கின்ற ஆபிரகாம் முதலிடத்தில் இருக்கிறார்.

தனது வாழ்க்கையின் கடைசி நிமிடம் வரை விசுவாசத்தின் மீது சின்னக் குறைவு கூட வராதபடி நடந்தவர் தான் ஆபிரகாம். கடவுள் ஆபிரகாமை அழைத்தபோது உடனே பணிந்தார். “எங்கே போகிறோம், ஏன் போகிறோம், போகும் நபர்களுக்கும் கால்நடைகளுக்கும் உணவு கிடைக்குமா” என்று கண நேரம் கூட யோசிக்கவில்லை. கடவுளின் வார்த்தையின் மீது அவருக்கு அசைக்க முடியாத விசுவாசம் இருந்தது. கடவுளின் வார்த்தை உயிருள்ளது, ஆற்றல் மிக்கது என்பதை அவருடைய செயல் சட்டென வெளிப்படுத்துகிறது.

இந்த இருபதாம் நூற்றாண்டில் ஐம்பது வயதுப் பெண் செயற்கை முறையில் கருத்தரிப்பதை மருத்துவ அதிசயம் என்கிறார்கள். சாராவோ 90 வயது கிழவியாய் இருந்தபோதும் ஆபிரகாம் விசுவசித்தார். மருத்துவ அதிசயத்தையல்ல, கடவுளின் வார்த்தையை. நம்முடைய விசுவாசம் எத்தகையது ? எல்லா சாத்தியக் கூறுகளும் இருக்கக் கூடிய இடத்தில் கடவுளை விசுவசிக்கிறோம். இயற்கைக்கு மாறான எதையுமே விசுவசிக்கத் தயங்குகிறோம். ஆபிரகாம் விசுவசித்தார். இயற்கைக்கு மாறானது இறைவனால் கூடும் என விசுவசித்தார்.

ஆபிரகாமின் விசுவாசம் வீண்போகவில்லை. ஈசாக்கு ஆபிரகாமின் மகனானான். தனது மகன் மீது அளப்பரிய ஆசை கொண்டிருந்தார் ஆபிரகாம். ஈசாக்கு இளைஞனானான். குழந்தை பிறந்தபின் ஆபிரகாமின் விசுவாசத்தில் மாற்றம் வந்திருக்கிறதா என்பதை அறிய கடவுள் விரும்பினார். மகனை தனக்குப் பலியாய்க் கேட்டார். உள்ளம் உடைந்தாலும், ஆபிரகாம் விசுவாசத்தை உடைக்கவில்லை. மகனை பலிகொடுக்க வேலையாட்களோடு மலைக்குச் சென்றார்.

மலையடிவாரம் வந்த ஆபிரகாம், வேலையாட்களிடம் என்ன சொன்னார் தெரியுமா ? “நானும் பையனும் கடவுளைத் தொழுது கொண்டு உங்களிடம் திரும்பி வருவோம்” ! பலியிடச் சென்றது ஈசாக்கை. ஆனாலும் கடவுள் மகனை தனக்கு மீண்டும் தருவார், மகனோடு தான் திரும்ப வருவோம் என்பதையே அவரது விசுவாச வார்த்தைகள் எடுத்துக் காட்டுகின்றன. கடவுள் ஆபிரகாமின் விசுவாசத்தை கண்டார், ஈசாக்கை அவருக்கே திரும்பக் கொடுத்தார்.

விசுவாசத்தின் பிள்ளையே கீழ்ப்படிதல். கடவுள் மீது ஆபிரகாம் வைத்த விசுவாசமே ஆபிரகாமை கடவுளிடம் சரணாகதி அடைய வைத்தது. “மகனைப் பலிகொடுக்கச்” சொன்னபோது அப்படியே கீழ்ப்படிந்தார். தன்னுடைய உணர்ச்சிகளின் போராட்டத்துக்கு இடம் கொடுக்கவில்லை.

புதிய ஏற்பாடு ஆபிரகாமை பல இடங்களில் சுட்டிக் காட்டுவதற்குக் காரணமும் இந்த ஆழமான விசுவாசம் தான். பவுல் தனது கடிதங்களில் குறைந்த பட்சம் ஐந்து இடங்களில் ஆபிரகாமின் விசுவாசத்தை வியக்கிறார். “விசுவாசம் கொண்டு வாழ்பவர்களே கடவுளின் பிள்ளைகள்” என்கிறார் கலாத்தியர்.

அன்னை தெரசா வாழ்வின் கடைசி நாள் வரை இறைவனின் மீது விசுவாசம் கொண்ட வாழ்க்கை வாழ்ந்தார். இயேசுவின் போதனைகளைக் கடைபிடித்து, அவரில் ஆழமான அன்பு கொண்டிருந்தார். இந்தியா வந்த தோமா, கிறிஸ்தவத்தின் வேர்கள் இந்தியாவில் பதியனிடப்பட முதல் காரணமாய் இருந்தார். இறையில் விசுவாசம் கொண்ட மிஷினரிகளின் வருகை தான் நமது இந்தியாவில் கிறிஸ்தவம் தழைத்தோங்க காரணம்.

நமது விசுவாசம் எப்படி இருக்கிறது ? முழுக்க முழுக்க இறைவனில் சரணடைவதில் இருக்கிறதா ? இல்லை அரைகுறை மனநிலையுடன் இருக்கிறதா ? “என்னைக் காணாமலேயே விசுவசிப்பவன் பேறுபெற்றவன்” எனும் இயேசுவின் வார்த்தைகளை நினைத்துப் பார்ப்போம். சற்றும் சஞ்சலமற்ற விசுவாசம் கொள்வோம். உறுதியாகக் கிறிஸ்துவைப் பற்றிக் கொள்வோம்.

முடிவுரை

ஆபிரகாமின் விசுவாசம் நாம் வியப்பதற்கானதல்ல. நாம் பின் தொடர்வதற்கானது என்பதை உணர்வோம். அந்த விசுவாசத்தின் வேர்களைப் பற்றிக் கொள்ள நமது வாழ்க்கையை இறைவனில் சமர்ப்பிப்போம்.

 

Posted in Sunday School

சிறுவர் நாடகம் – இயேசு பிறப்பு

இடையன் 1 :- இன்னிக்கு வழக்கத்தை விட அதிகமா குளிரெடுக்கிறது போல இருக்கு இல்லையா ?

இடையன் 2 :- ஆமா.. பனி பெய்யும் மாதம் இல்லையா ? குளிர் எடுக்காவிட்டால் தான் ஆச்சரியம்.

இடையன் 3 :- இந்த ஆடுகளை மேய்க்கும் பணி எவ்வளவு கஷ்டமா இருக்கு. வெயில் காலத்தில எதுவும் தெரியாது. ஆனா பனி கொட்டும் மாதங்களில் ஆடுகளைக் காவல் காப்பது கடினமான செயல் தான்.

இடையன் 1:- தனிமையிலே இருட்டிலே இருக்கிறது கூட கொஞ்சம் பயமா இருக்கு இல்லையா ?

இடையன் 3 :- இன்னிக்கு என்ன உனக்கு புதுசா ஒரு பயம் ? ஏதாவது கனவு கண்டியா என்ன ?
( பேசிக் கொண்டிருக்கும் போது… ஆண்டவரின் தூதர் அவர்கள் முன் தோன்றுகிறார்.. மூவரும் பயத்தால் அலறுகின்றனர். )

angel.jpg

இடையர்கள்:- ஆ… ஐயோ… இதென்ன…

தூதன் :- பயப்படாதீர்கள். உங்களுக்கெல்லாம் ஓர் நற்செய்தி சொல்லவே வந்திருக்கிறேன். நான் கடவுளின் தூதன்.

இடையன் 1:- நற்செய்தியா ? ஆடுகளைக் காக்கும் இடையர்களுக்கு நற்செய்தியா ? என்ன செய்தி ? சொல்லுங்கள். .. சொல்லுங்கள். எங்கள் ஆடுகளெல்லாம் அதிகமாய் பால் தருமா ? இல்லை அதிகமாய் விலை போகுமா ?

தூதன் :- உங்களுக்கு மட்டுமல்ல… இது உலகுக்கே நற்செய்தி. ஆண்டவராகிய மெசியா … உங்களுக்காக தாவீதின் ஊரிலே  பிறந்திருக்கிறார்.

இடையன் 2 :- என்னது ?? பிறந்திருக்கிறாரா ? வந்திருக்கிறார் என்றால் நம்பலாம். பிறந்திருக்கிறார் என்கிறீரே ? என்ன அடையாளம்.

தூதன் :- குழந்தையை துணிகளில் பொதிந்து தீவனத் தொட்டியில் கிடத்தியிருக்கக் காண்பீர்கள்… இதுவே அடையாளம்.

இடையன் 3:- நீங்கள் சொல்வதெல்லாம்… மிகவும் ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. பிரமிப்பாகவும் இருக்கிறது.

தூதன் :- ஆம்… வானக தேவன் பூமிக்கு வந்ததைச் சொல்லவே அவர் தூதராகிய என்னை அனுப்பியிருக்கிறார். இவர் மனித உருவில் வந்த மனுமகன். பூமியின் பிழையகற்ற வந்த புனித மழை. பாவங்களையெல்லாம் நம்மிடமிருந்து பிய்த்தெடுத்துப் புதைக்க வந்த பிதாவின் மகன்.

இடையன் 1 :- அப்படியானால் நாங்கள் போய் தரிசிக்கலாமா தலைவனை ?

தூதன் :- செல்லுங்கள் எனச் சொல்லவே நான் உங்களைச் சந்தித்தேன்
( என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே வானக தூதர்கள் ஒரு கூட்டமாய் வந்து அந்த தூதரோடு சேர்ந்து கொள்கிறார்கள் )

தூதர்கள் :- உன்னதத்திலே கடவுளுக்கு மாட்சி உரித்தாகுக.. பூலோகில் அவருக்கு உகந்தோருக்கு அமைதி உண்டாகுக.
( என்று பாடிய பின் தூதர்களின் கூட்டம் விண்ணகம் நோக்கிச் செல்கின்றனர் )

இடையன் 1 :- வாருங்கள்… நாமும் பெத்லேகேம் போய் பாலனைச் சந்திப்போம்.

இடையன் 2 :- ஆமாம்… வாருங்கள்.. இறைவனின் அழைப்பையா இடையர்கள் நிராகரிப்பது ?. நாடுகளின் தலைவனாய் வந்தவரை ஆடுகளின் மேய்ப்பர்கள் நாம் தரிசிப்பது ஒரு தெய்வீக வரமல்லவா ?

இடையன் 3 :- ஆம்… தூதரைத் பார்த்த திகைப்பே இன்னும் முடியவில்லை. ஆண்டவனைப் பார்த்தால் இதயம் எப்படித் தாங்குமோ ?

( இடையர்கள் மூவரும் பேசிக்கொண்டே நடக்கிறார்கள் )

இடையர்கள் தூதர் சொன்ன இடத்திற்கு வருகிறார்கள். அங்கே தொழுவத்தில் மரியாளும், யோசேப்புவும் … குழந்தை கொட்டிலில் துணிகள் சுற்றப்பட்டு… கிடத்தப் பட்டிருக்கிறார்

யோசேப்பு :- வாருங்கள்… உங்களுக்கு என்ன வேண்டும் ? எங்கிருந்து வருகிறீர்கள் ?

இடையர்கள் :- ஆண்டவரைச் சந்திக்க ஆவலாய் வந்திருக்கும் ஆட்டிடையர்கள் நாங்கள். தூதர் ஒருவர் தோன்றி… சென்று பாருங்கள்.. என்று அனுப்பினார்.

(மரியா, யோசேப்பு ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொள்கிறார்கள்  ஆச்சரியத்தோடு. )

idayar.jpg

யோசேப்பு :- வாருங்கள்.. இதோ இவர் தான் கன்னியிடம் அவதரித்த தன்னிகரற்றவர்.

மரியாள் (மனசுக்குள் ) :- ஆண்டவரின் சித்தத்தின் படியே எல்லாம் நடக்கிறது மனுமகனை மண்ணிற்கு அழைத்துவர என்னைத் தேர்ந்தெடுத்த ஆண்டவருக்கு நன்றி.
( இடையர்கள் முழங்கால் படியிட்டு ஆண்டவரை வணங்குகிறார்கள். )

இடையன் 1 :- இவர் தான் மீட்பர். இவரிலிருந்தே இனி உலகம் மீட்பை உணரும்.

இடையன் 2 :- ஆம். இவர் வானத்தின் மகன், மண்ணில் வந்திருக்கும் வார்த்தையான தேவனின் குழந்தை வடிவம்.

இடையன் 3 :- மீட்க வந்த மீட்பரே உம்மை வணங்குகிறேன்.

( இடையர்கள் மீண்டும் முழங்கால் படியிட்டு ஆண்டவரை  வணங்குகிறார்கள். )

இடையர்கள் :- நாங்கள் கிளம்புகிறோம். உலகின் கடவுளைக் காணும் வாய்ப்பை எங்கள் கண்களுக்கு வழங்கிய கடவுளுக்கு நன்றி.

0

இடையன் 1 :- பார்த்தாயா ? அந்த பாலனின் முகத்திலேயே தெரிகிறது ஓர் தெய்வீக
ஒளி. இவரே உலகின் இருளகற்றும் ஒளி. அதில் சந்தேகமே இல்லை.

இடையன் 2 :- ஆம். ஆடிடைக் குடிலில் ஆண்டவன் அவதரிப்பு ! ஆயர்கள் நமக்கு முதல் அறிவிப்பு இதெல்லாம் பெரும் வியப்பு.. . இல்லையா ?

இடையன் 3 :- ஆமாம்.. இடையரைத் தேடிவந்த இறைவன் வாழி…

( இடையர்கள் மகிழ்ச்சியோடு பாடுகிறார்கள் )

இடையன் 1.

வாழிய வாழிய இறைமகனே ..
மண்ணில் வந்த விண்ணவனே… உம்
திருவடி தொழுதே சரணம் சொன்னோம் ..
நிறையருள் தருவாய் திருமகனே.

இடையன் 2

வெளிச்ச நாயகன் பூமிக்கு வந்தார்
விளக்கைத் துடைத்து வையுங்கள்.
அழிக்கும் பாவத்தை அழிக்க வந்தார்
இதயம் திறந்து வையுங்கள்.

இடையன் 3


பனியின் மடியில் கொட்டில் இடையில்
கருணைக் கதிரவன் தெரிகின்றார்,
சத்திரக் கதவுகள் சாத்திக் கொள்ள
சத்திய தேவன் சிரிக்கின்றார்.

இடையன் 1.

மாளிகை வாசியை தேடாமல் நீர்
இடையனைத் தேடி வந்தீரே,
இதயத்தை உம்பால் திறந்தே வைத்தொம்
இடர்களைத் தீர்ப்பீர் தூயவரே.

இடையர்கள் மூவரும் :-

வாழிய வாழிய இறைமகனே – நீர்
வாழிய வாழிய தலைமகனே

Posted in Sunday School

Sundays School Skit : Christmas

Image result for christmas shepherd
மூன்று இடையர்கள் ஆடுகளை மேய்த்துக் கொண்டு ஒரு மாலை நேரத்தில் ஓய்வெடுக்கிறார்கள் .

ஒருவன் விழித்திருந்து ஆடுகளைக் கவனிக்கிறான். இருவர் தூங்குகிறார்கள்.

அப்போது வானத்தில் ஒரு வால் நட்சத்திரம் திடீரென தோன்றுகிறது.

0

இடையன் 1 :- டேய் எழுந்திரு… எழுந்திரு இதோ பார் வானத்தில் ஒரு நட்சத்திரம்

இடையன் 2 :- ஆமா வானத்துல நட்சத்திரம் இருக்கிறது ஆச்சரியமா என்ன ? ஐயோ…. ரொம்ப களைப்பா இருக்கு… என்னை தூங்க விடு.. பேசாதே.

இடையன் 1 :- இது அதிசயமான வான் நட்சத்திரம் டா.. வால் இருக்கு….

இடையன் 2 :- சில நட்சத்திரங்களுக்கு சின்னதா வால் இருக்கும்டா… தூங்க விடறியா என்னை நீ ?

இடையன் 1 :- இது அப்படி இல்லைடா… நட்சத்திரம் ரொம்ப பக்கத்துல தெரியுது… ஒரே ஒரு முறை பாரேன் … தயவு செய்து…

இடையன் 2 :- ஆமா… என்னவோ .. நட்சத்திரமாம்… நட்சத்திரம்…
( என்று சோம்பலாய் கண் விழிக்கிறான் … வானத்தில்… அருகிலேயே ஓர் அற்புத நட்சத்திரத்தைக் கண்டு ஆச்சரியப் படுகிறான் )

இடையன் 2 :- அட ஆமாம்… என்ன அழகு.. என்ன அழகு… இதென்ன விந்தை நட்சத்திரம் ? வாவ்…
( இவர்களுடைய பேச்சுச் சத்தத்தில் மூன்றாவது இடையனும் எழுந்து கொள்கிறான் )

இடையன் 3 :- என்னடா இது ஆச்சரியம் ? இது வானத்திலிருந்து வழுக்கி விழுந்த நட்சத்திரமா ? ஒரு தெய்வீக ஒளி தெரிகிறது இல்லையா ? ஒருவேளை இது கடவுளின் கை விளக்கோ ?

இடையன் 2 :- எனக்கும் இது ஏதோ கடவுளின் செயல் போலத் தான் தோன்றுகிறது. உலகுக்கு ஏதோ அழிவு காலம் என்று நினைக்கிறேன். நீ கேள்விப்பட்டதில்லையா ? தண்ணீரால் உலகை அழிக்கமாட்டேன் என்று நோவா காலத்தில் கடவுள் முடிவெடுத்தாரே… ஒருவேளை உலகை அழிக்க நட்சத்திரங்களை தரை விழச் செய்வாரோ ?

இடையன் 1 :- ஏண்டா இப்படி பயமுறுத்தறீங்க ?

இடையன் 2 & 3 :- உனக்கு மட்டுமா ? எங்களுக்கும் கொஞ்சம் பயமா தான் இருக்கு..

( சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போது… ஆண்டவரின் தூதர் வருகிறார்.. மூவரும் பயத்தால் அலறுகின்றனர். )

இடையன் 1 & 2 & 3 :- ஆ… ஐயோ… இதென்ன…

தூதன் :- பயப்படாதீர்கள். உங்களுக்கெல்லாம் ஓர் நற்செய்தி சொல்லவே வந்திருக்கிறேன். நான் கடவுளின் தூதன்.

இடையன் 1:- நற்செய்தியா ? வானத்தில் நட்சத்திரம்… பூமியில் நற்செய்தியா ? சொல்லுங்கள். .. சொல்லுங்கள். எங்கள் ஆடுகளெல்லாம் அதிகமாய் பால் தருமா ? இல்லை அதிகமாய் விலை போகுமா ?

தூதன் :- உங்களுக்கு மட்டுமல்ல… இது உலகுக்கே நற்செய்தி. ஆண்டவராகிய மெசியா … உங்களுக்காக தாவீதின் ஊரிலே பிறந்திருக்கிறார்.

இடையன் 2 :- என்னது ?? பிறந்திருக்கிறாரா ? வந்திருக்கிறார் என்றால் நம்பலாம். பிறந்திருக்கிறார் என்கிறீரே ? என்ன அடையாளம்.

தூதன் :- குழந்தையை துணிகளில் பொதிந்து தீவனத் தொட்டியில் கிடத்தியிருக்கக் காண்பீர்கள்… இதுவே அடையாளம்.

இடையன் 3:- நீங்கள் சொல்வதெல்லாம்… மிகவும் ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. பிரமிப்பாகவும் இருக்கிறது. அதோ அந்த வால் நட்சத்திரம் கூட பிறப்பின் அடையாளம் தானோ ?

தூதன் :- ஆம்… வானக தேவன் பூமிக்கு வந்ததை வானமே வந்து சொல்கிறது. இவர் மனித உருவில் வந்த மனுமகன். பூமியின் பிழையகற்ற வந்த புனித மழை. பாவங்களையெல்லாம் நம்மிடமிருந்து பிய்த்தெடுத்துப் புதைக்க வந்த பிதாவின் மகன்.

இடையன் 1 :- அப்படியானால் நாங்கள் போய் தரிசிக்கலாமா தலைவனை ?

தூதன் :- செல்லுங்கள் எனச் சொல்லவே நான் உங்களைச் சந்தித்தேன் ( என்று சொல்லியபடியே மறைந்து விடுகிறார் )

இடையன் 1 :- வாருங்கள்… நாமும் பெத்லேகேம் போய் பாலனைச் சந்திப்போம்.

இடையன் 2 :- ஆமாம்… வாருங்கள்.. இறைவனின் அழைப்பையா இடையர்கள் நிராகரிப்பது ?. நாடுகளின் தலைவனாய் வந்தவரை ஆடுகளின் மேய்ப்பர்கள் நாம் தரிசிப்பது ஒரு தெய்வீக வரமல்லவா ?

இடையன் 3 :- ஆம்… தூதரைத் பார்த்த திகைப்பே இன்னும் முடியவில்லை. ஆண்டவனைப் பார்த்தால் இதயம் எப்படித் தாங்குமோ ?

( இடையர்கள் மூவரும் பேசிக்கொண்டே நடக்கிறார்கள் )

இடையன் 1 :- அதோ பார்…. இன்னொரு ஆச்சரியம். வால் நட்சத்திரம் நகர்கிறது.

இடையன் 2 :- ஆம்… அது நமக்கு வழிகாட்டுகிறது என்று நினைக்கிறேன்.

இடையன் 3 :- விண்ணகம் வழிகாட்டாவிட்டால் மண்ணில் ஏது பயணங்கள் ? வாருங்கள் அந்த வெளிச்ச மீனைத் தொடந்து சென்று வாழ்வின் கடலை தரிசிப்போம்.

( மூவரும் விண்மீனைத் தொடர்கிறார்கள் )

0

விண்மீன் ஓர் தொழுவத்தின் முன் நிற்கிறது. தொழுவத்தில் மரியாள், யோசேப்பு … குழந்தை கொட்டிலில் துணிகள் சுற்றப்பட்டு…

யோசேப்பு :- வாருங்கள்… உங்களுக்கு என்ன வேண்டும் ? எங்கிருந்து வருகிறீர்கள் ?

இடையர்கள் :- ஆண்டவரைச் சந்திக்க ஆவலாய் வந்திருக்கும் ஆட்டிடையர்கள் நாங்கள். தூதர் ஒருவர் தோன்றி… சென்று பாருங்கள்.. என்று அனுப்பினார்.

(மரியா, யோசேப்பு ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொள்கிறார்கள் ஆச்சரியத்தோடு.

இடையர்கள் முழங்கால் படியிட்டு ஆண்டவரை வணங்குகிறார்கள். )

இடையன் 1 :- இவர் தான் மீட்பர். இவரிலிருந்தே இனி உலகம் மீட்பை உணரும்.

இடையன் 2 :- ஆம். இவர் வானத்தின் மகன், மண்ணில் வந்திருக்கும் வார்த்தையான தேவனின் குழந்தை வடிவம்.

இடையன் 3 :- மீட்க வந்த மீட்பரே உம்மை வணங்குகிறேன்.

( இடையர்கள் மீண்டும் முழங்கால் படியிட்டு ஆண்டவரை வணங்குகிறார்கள். )

இடையர்கள் :- நாங்கள் கிளம்புகிறோம். உலகின் கடவுளைக் காணும் வாய்ப்பை எங்கள் கண்களுக்கு வழங்கிய கடவுளுக்கு நன்றி.

0

இடையன் 1 :- பார்த்தாயா ? அந்த பாலனின் முகத்திலேயே தெரிகிறது ஓர் தெய்வீக ஒளி. இவரே உலகின் இருளகற்றும் ஒளி. அதில் சந்தேகமே இல்லை.

( இடையர்கள் பாடுகிறார்கள் )

வெளிச்ச நாயகன் பூமிக்கு வந்தார்
விளக்கைத் துடைத்து வையுங்கள்.
அழிக்கும் பாவத்தை அழிக்க வந்தார்
இதயம் திறந்து வையுங்கள்.

பனியின் மடியில் கொட்டில் இடையில்
கருணைக் கதிரவன் தெரிகின்றார்,
சத்திரக் கதவுகள் சாத்திக் கொள்ள
சத்திய தேவன் சிரிக்கின்றார்.

மாளிகை வாசியை தேடாமல் நீர்
இடையனைத் தேடி வந்தீரே,
இதயத்தை உம்பால் திறந்தே வைத்தொம்
இடர்களைத் தீர்ப்பீர் தூயவரே.

வாழிய வாழிய இறைமகனே – நீர்
வாழிய வாழிய தலைமகனே
0

Posted in Sunday School

Skit ஆசை; பாவத்தின் பாஷை

முதல் காதல்
Image result for eden garden adam eve painting

ஏதேன் தோட்டம் 

காட்சி 1

ஆதாம் : என்ன ஒரு அழகான பூந்தோட்டம், வனம். மனசெல்லாம் ஆனந்தமாக இருக்கிறது.

ஏவாள் : கடவுள் படைத்த தோட்டம்ன்னா சும்மாவா ?

ஆதாம் : ஆமா, விலங்குகள், பறவைகள், மரங்கள் எல்லாமே அழகு தான்.

ஏவாள் : அப்போ நான் ?

ஆதாம் : ஹா.. நீ, அழகுக்கெல்லாம் அழகு சேர்க்கும் அற்புத அழகு !

ஏவாள் : சும்மா சொல்லாதீங்க…

ஆதாம் : நிஜமா ! அதனால தான் கடவுள் உன்னை எனக்குத் தந்திருக்கிறார். மற்ற படைப்புகள் எல்லாம் எனக்கு வெளியே இருக்கின்றன நீ தான் என் மனசுக்கு உள்ளே இருக்கிறாய்.

ஏவாள் : நல்லா பேசறீங்க !

ஆதாம் : இல்லை .. உண்மையா தான் சொல்றேன். உனக்காக எதையும் செய்வேன். நீ என் காதலி. உலகின் முதல் காதலி.

ஏவாள் : அப்படின்னா மகிழ்ச்சி தான். பாக்கத் தானே போறேன். நான் தான் உன் வாழ்க்கைல முக்கியமா ? இல்லையான்னு !

ஆதாம் : நிச்சயமா நீ தான் என் வாழ்க்கையின் எல்லாமே. வேற எல்லாரையும் விட நீ தான் எனக்கு எல்லாம்.. நீ தான் என் செல்லம்.

2

ஆதாம் : என்ன அங்கே உற்றுப் பாக்கறே ?

ஏவாள் : இல்லே.. அந்த மரம்

ஆதாம் : ஓ.. அதுவா, அது தான் நன்மை தீமை அறியும் மரம் இல்லையா ?

ஏவாள் : ஆமா… எவ்ளோ அழகா இருக்கு இல்லையா ?

ஆதாம் : ஆமா.. ஆமா

ஏவாள் : எவ்ளோ பெரிய மரம் !

ஆதாம் : ஆமா.. சரி, வா.. அந்தப் பக்கம் போலாம்.

ஏவாள் : ஏன் ? நான் கொஞ்ச நேரம் அதை ரசிக்கிறேன்.

ஆதாம் : ரசிச்சு என்ன பண்ண போறே. அதைப் புசிக்கக் கூடாதுன்னு கடவுள் சொல்லியிருக்கார் தெரியும் தானே ?

ஏவாள் : ம்ம்.. தெரியும். ஆனா, ஏன் அதை நமக்கு அவர் தரலேன்னு தான் தெரியல.

ஆதாம் : அதான் அதைத் தவிர எல்லா எல்லா மரமும் நமக்குத் தானே. இதை மட்டும் விட்டுடு

( பாம்பின் வருகை )

பாம்பு : ஏன் இதை மட்டும் விடணும் ?

ஏவாள் : ஹேய்.. நீ யாரு ? ரொம்ப அழகா இருக்கே ? உன்னைப் பாத்ததே இல்லையே ?

பாம்பு : நான் தான் சர்ப்பம். அறிவிலும் அழகிலும் நானே முதல்வன்.

ஏவாள் : ம்ம்… அப்படி என்ன அறிவு இருக்கு உனக்கு

பாம்பு : எனக்கு எல்லாமே தெரியும் !

ஏவாள் : எல்லாமேவா ?

பாம்பு : ஆமா.. எல்லாம் தெரியும். சந்தேகம் இருந்தா கேளு.

ஏவாள் : சரி, அதோ தெரியுதுல்ல மரம், அந்த மரத்துக்கு என்ன ஸ்பெஷல் சொல்லு பாக்கலாம்.

பாம்பு : அது மட்டும் தான் இந்த ஏதேன் தோட்டத்துலயே சூப்பர் மரம்.

ஏவாள் : அப்படின்னா ?

பாம்பு : அதைச் சாப்பிட்டா எல்லாருமே கடவுளைப் போல ஆயிடுவாங்க ?

ஏவாள் : நிஜமாவா சொல்றே ? கடவுள் வேற மாதிரி சொன்னாரே ?

பாம்பு : (போலியான ஆச்சரியத்துடன் ) அப்படியா ? அப்படி என்ன சொன்னாரு ? ஆச்சரியமா இருக்கே ?

ஏவாள் : இதைச் சாப்பிட்டா, செத்துடுவோம்ன்னு சொன்னாரு.

பாம்பு : ஹா…ஹா..ஹா… இதை விட பெரிய ஜோக் இருக்க முடியாது ! இதைச் சாப்பிட்டா சாகறதா ? கிடையவே கிடையாது : ஒரு நிமிஷம் வெயிட் பண்ணுங்க.. நான் ஒரு பழம் பறிச்சிட்டு வரேன்

பாம்பு : இதோ பாருங்க.. இதான் அந்தப் பழம்.

ஏவாள் : வாவ்… என்ன அழகு…. இப்படி ஒரு பழத்தை வேற எங்கயும் பாத்ததே இல்லையே !

பாம்பு : அதான் சொன்னேனே, இது தான் ரொம்ப ரொம்ப ஸ்பெஷல்..

ஏவாள் : ம்ம்.. ஆனா,, கடவுள் இதை சாப்பிடக் கூடாதுன்னு சொல்லியிருக்காரு…

பாம்பு : தொட்டுப் பாரு.. இந்தப் பழம் எவ்வளவு ஸ்மூத்தா,, அற்புதமா இருக்குன்னு

(ஏவாள் தொட்டுப் பார்க்கிறாள்.. நன்றாக இருக்கிறது )

பாம்பு : பாரு… நீ இப்போ சாகலியே… இந்தப் பழம் என்ன ஆபத்தாகவா இருக்கு ?

ஏவாள் : இல்லை… ஆனா..

பாம்பு : ஒரு ஆனாவும் இல்லை, இதா கொஞ்சம் சாப்பிடு.

ஏவாள் : சரி, ஒரே ஒரு கடி…

ஏவாள் : ம்ம்.. நல்லா இருக்கு, ரொம்ப நல்லா இருக்கு.. ஆதாம்.. இதைச் சாப்பிடு.

ஆதாம் : தயங்குகிறான்.

ஏவாள் : ஏதோ, நான் தான் உன் மனசுல இருக்கேன். என்ன சொன்னாலும் கேப்பேன்னு சொன்னீங்க… இந்த ஒரு சின்ன விஷயத்தைக் கூட பண்ண முடியாதா ? அப்போ சொன்னதெல்லாம் பொய்யா ?

ஆதாம் : சரி, குடு. – ( வாங்கிச் சாப்பிடுகிறான் )

பாம்பு : சரி, என் வேலை முடிஞ்சுது, நான் கிளம்பறேன்.

( ஆதாம் – ஏவாள் : ஐயோ, நாம நிர்வாணமா இருக்கோமே, அசிங்கமா இருக்கே.. என்று சொல்லிக் கொண்டே போய் இலைகளைப் பறித்து ஆடைகளாக உடுத்துக் கொள்கிறார்கள்.


3

கடவுள் : ஆதாம்.. ஏவாள். எங்கே போயிட்டீங்க. எப்பவும் என் குரல் கேட்டா ஓடி வருவீங்க.. இன்னிக்கு ஆளையே காணோம்.

ஆதாம் : நாங்க, நிர்வாணியா இருக்கோம் கடவுளே அதனால மரத்துக்குப் பின்னால ஒளிஞ்சிருக்கோம்.

கடவுள் : நீங்க நிர்வாணியா இருக்கீங்கன்னு யாரு சொன்னது.

ஆதாம் : கடவுளே.. அது .. வந்து

கடவுள் : கோபமாக, என் வார்த்தையை மீறி அந்த மரத்துல இருந்து பழத்தைப் பறிச்சு சாப்பிட்டிருக்கீங்க.

ஆதாம் : கடவுளே.. இல்லை.. இல்லை. எனக்கு ஒண்ணும் தெரியாது. ஏவாள் தான் கட்டாயப்படுத்தினா. அவ, நீர் கொடுத்த பொண்ணு இல்லையா ? அதான் நானும் சாப்பிட்டேன்.

கடவுள் : ஏவாள் ? ஏன் இப்படி செஞ்சே. நான் சாப்பிடவேண்டாம்ன்னு சொல்லியிருந்தேன் இல்லையா ?

ஏவாள் : கடவுளே இல்லை.. இல்லை.. நான் பறிக்கவே இல்லை. நீங்க படைச்ச பாம்பு தான்.. சாப்ட சொல்லிச்சு..

கடவுள் : மொத்தத்துல என்னைத் தவிர மற்ற எல்லார் சொல்றதையும் கேட்டிருக்கீங்க. இனிமே உங்களுக்கு இங்கே இடமில்லை. போங்க வெளியே ! இனிமே நீங்க நெற்றி வியர்வை நிலத்தில விழ உழைச்சு கஷ்டப்பட்டு வாழுங்க.

கடவுள் : பாம்பே.. நீயும் இனிமே இப்படி இருக்க மாட்டே.. தரையில உழன்று உழன்று தான் வாழ்வே.. வெளியே போ.

Image result for friends with ipad

4

( சாலை ஓரம் )

ஸ்வேதா : (போனில் ) ஹேய்… எங்கடா இருக்கே ?

சதீஷ் : ஹேய்… பிளீஸ் வெயில். . ஒரு 5 மினிட்ஸ்ல ஐ வில் பி தேர்.

ஸ்வேதா : ஆமா, இதையே தான் பதினைஞ்சு நிமிஷமா சொல்றே.

சதீஷ் : சாரிடா, வர வழியில கொஞ்சம் டிராபிக்…

ஸ்வேதா : சரி, போனை வை. இல்லேன்னா இன்னும் பத்து நிமிஷம் லேட்டாகப் போவுது.

( பைக்கில் வருகிறான் சதீஷ் )

சதீஷ் : ஹேய்.. சாரி, மேம்பாலம் கட்றாங்களா .. எல்லா இடத்துலயும் டிராபிக்.

ஸ்வேதா : ஆமா, ஏதோ நேற்று தான் மேம்பாலம் கட்ட ஆரம்பிச்சது மாதிரி சொல்றே ! இப்படி தானே நாலு வருஷமா இருக்கு. நீ சீக்கிரம் கிளம்பியிருக்கணும்.

சதீஷ் : சாரி… சாரி.. சாரி… இனிமே நான் லேட்டாக மாட்டேன். நடு ரோட்ல மானத்தை வாங்காதே…

ஸ்வேதா : என்னது ? நான் உன் மானத்த வாங்கறேனா ? அடப்பாவி.. அரை மணி நேரமா ரோட்டு சைட்ல இருந்து வர போற பைக்கை எல்லாம் உத்துப் பாத்து என் மானம் தான் போவுது.

சதீஷ் : ஓகே.. ஓகே.. மிச்சத்தை எல்லாம் ஆபீஸ்ல போய் பேசலாம்.. ஏறு.

ஸ்வேதா : ம்ம்ம்.. முன்னாடியெல்லாம் நீ எனக்காக காத்திருப்பே. இப்போ என்னாச்சு ? லவ் போரடிச்சுடுச்சா.

சதீஷ் : சே.. என்ன பேசறே நீ. எப்பவுமே நீ தான் என் மனசுல. அதுல மாற்றமே கிடையாது. நீ சொல்றதை எதையாச்சும் இல்லேன்னு சொல்லியிருக்கேனா… யூ ஆர் மை லவ்.. ஒன் அன்ட் ஒன்லி லவ்…. கம்.. லெட்ஸ் கோ

5

Just Solutions Info Tech – அலுவலக வாசலில் நுழைகிறார்கள்.

சதீஷ் : லெட்ஸ் மீட் ஃபார் லஞ்ச்

ஸ்வேதா : ம்ம்… போன் பண்ணு… அப்படியே வர்க் ல மூழ்கி ஆளை மறந்துடாதே.

சதீஷ் : ஜி..சேட் ல வா…

ஸ்வேதா : ஆமா.. சொல்றது தான் மிச்சம்… அப்புறம் ஆஃப் லைன்ல போயிட வேண்டியது.

சதீஷ் : ஹேய்.. we have a town hall today.. dont miss… itச் at 11

ஸ்வேதா : யா..யா.. will be there.

( அப்போது வருகிறான் ரமேஷ் )

ரமேஷ் : ஹேய் ஸ்வேதா… why late ? I was waiting….

( சதீஷ் ரமேஷை கொஞ்சம் எரிச்சலுடன் பார்க்கிறான் )

( Town Hall )
( Welcome to this town hall.. கொஞ்சம் முக்கியமான சில விஷயங்களை இன்னிக்கு பேசறதுக்காகத் தான் இந்த டவுன் ஹால் மீட்டிங் அரேஞ்ச் பண்ணியிருக்கோம். First of all – Process is very very important in our organization.

Informantion Security பத்தி நிறைய தடவை பேசியிருக்கோம். ஸ்டில், ஆங்காங்கே மக்கள் அதை உதாசீனப்படுத்தறாங்க. அது நமது நிறுவனட்த்தின் வளர்ச்சிக்கு மிகப்பெரிய ஆபத்து. சோ, இனிமே அதை ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்டா ஃபாலோ பண்ண போறோம்.

மொபைல் போன் இல்லாம இப்போ வாழ்க்கை இல்லை. ஈவன் நாம கூட மொபைல் ரிலேட்டர் புராஜக்ட் நிறைய பண்றோம். Mobile application development, Mobile on Cloud ன்னு நிறைய இனிஷியேட்டிவ்ஸ் நடந்திட்டிருக்கு. பட், நம்ம இன்ஃபர்மேஷன் செக்யூரிடி – perspective la பாக்கும் போது ஸ்மார்ட் போன்கள் பாதுகாப்புக்கு அச்சுறுத்தல். அதிலுள்ள கேமரா நிறைய தகவல்களை அள்ளிக் கொள்ள வாய்ப்பு இருக்கு. மொபைல் தவிர்க்க முடியாதது. பட், கம்பெனி செக்யூரிடி தவிர்க்கக் கூடாதது. சோ, கேமரா மேல ஒரு டெம்பரரி ஸ்டிக்கர் ஒட்டும் முறையை கொண்டு வரப் போறோம். அபீஸ் நேரத்துல அதை யாரும் அப்புறப் படுத்தக் கூடாது.

முக்கியமா, வேற எந்த கேட்ஜெட்களையும் அலுவலகத்துக்குள் கொண்டு வர அனுமதி இல்லை. எஸ்பெஷலி ஐபேட் போன்ற டேப்லெட்ஸ்..நம்ம productivity கம்மி ஆகறதுக்கு இந்த மாதிரி டேப்லெட்ஸ், ஸ்மார்ட் போன்ஸ், சோஸியல் நெட்வர்க்கிங் எல்லாம் காரணம். இதை நான் சொல்லல உலக அளவில நடைபெற்ற பல ஆராய்ச்சிகள் சொல்லியிருக்கு. அதனால கம்பெனி அளவில இதை மிக முக்கியமான ஒரு முடிவா எடுத்திருக்கோம். Everyone should follow.

நம்ம ஆபீஸ் நெட்வர்க் ஃபேஸ் புக் போன்ற சோஸியல் நெட்வர்க்ஸை தடை பண்ணியிருக்கு. பட், இந்த மாதிரி டேப்லெட்ஸ் கொண்டு வரதால நாம தடை பண்றதுக்கான முழு பயன் கிடைக்காம போயிருக்கு. ஸோ, Please make sure every one follow these simple process.

6

தா : இதான் உன்னோட ஜி-சேட் லட்சணம்.. சேட்ல வரேன், சேட்ல வரேன்னு சொல்லிட்டு ஆளையே காணோம்.

சதீஷ் : சேட்ல நான் வரது இருக்கட்டும். உன்னை கேட்ல வரவேற்று கூட்டிட்டு போனானே ? who is that guy ?

ஸ்வேதா : ம்ம்ம்.. ரமேஷ். புதுசா எங்க புராஜக்ட்ல சேந்திருக்கான். வெரி டேலன்டட்.

சதீஷ். : ம்ம்ம்.. லுக் ஸ்மார்ட் டூ…

ஸ்வேதா : யா…

(சதீஷ் கடுப்பாய் அவளைப் பார்க்கிறான் )

ஸ்வேதா : ஹேய்.. வாட் ஈஸ் திஸ். ஹி ஈஸ் மை கலீக்…. தட்ஸ் இட்.

சதீஷ் : ம்ம்… நான் வேற எதுவும் சொல்லலையே.

ஸ்வேதா : சொல்லல.. ஆனா உன் பார்வை சரியில்ல அதான்.

சதீஷ் : எதுக்கும் கொஞ்சம் கேர்புல்லா இரு.. அழகான பொண்ணுங்களைப் பாத்தா எல்லாருக்கும் ஒரு கல் எறியத் தோணும்.

ஸ்வேதா : சீ.. போடா, நீ ஏற்கனவே கல் எறிஞ்சு அணையே கட்டிட்டே… இனிமே எவனும் கல் எறிய மாட்டான்.

சதீஷ் : இது அணைக் கட்டு ன்னு சொல்றே.. ஆனா,, அணைக்கட்டா ன்னு கேட்டா வெக்கப்படறே..

ஸ்வேதா : உனக்கு எப்பவும் புத்தி இப்படித் தான் போவும். குரங்கு புத்தி.

சதீஷ் : நாம குரங்குல இருந்து வந்தவங்க இல்லையா அதான் … ஹி ஹி..

ஸ்வேதா : எங்கே, இன்னும் நீ உருமாறல. அப்படி குரங்கா தான் இருக்கே…

சதீஷ் : யப்பா.. உன் கிட்டே பேசி ஜெயிக்க முடியுமா ? லெட்ஸ் கோ… வேலை இருக்கு.

ஸ்வேதா : ஆமா, உனக்கு மட்டும் தான் வேலை. நான் இங்கே வெட்டியா இல்ல இருக்கேன். கிளம்பு… கிளம்பு.

( அப்போது ரமேஷ் அங்கே வருகிறான் )

ரமேஷ் : ஹேய் ஸ்வேதா ? சாப்டாச்சா ?

ஸ்வேதா : யெஸ்.. ரமேஷ்.. திஸ் ஈஸ் சதீஷ்.. மை பாய் பிரண்ட்.

ரமேஷ் : ஓ.. நைஸ் மீட்டிங் யூ. சதீஷ்.

சதீஷ் : யா… சேம் ஹியர் ( மனசுக்குள் : கழுகுக்கு மூக்குல வியர்க்கிற மாதிரி கரெக்டான டைம்ல வந்து சேந்துடறான் )

 

7

அடுத்த நாள் ஸ்வேதாவும், ரமேஷும் பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்

ரமேஷ் : ஹௌ ஆர் யூ….

ஸ்வேதா : ஐ ஆம் குட்.. How about you.

ரமேஷ் : No complaints.. Its going good. Howz ur boyfriend.

ஸ்வேதா : யா.. நல்லா இருக்காரு..

ரமேஷ் : அப்படியா.. எனக்கென்னவோ கொஞ்சம் டல்லா இருந்த மாதிரி தோணுச்சு..

ஸ்வேதா : சே..சே.. வேலை கொஞ்சம் டைட்.. மே பி.. thats why

ரமேஷ் : Ok.. Ok.. எனக்கு இதெல்லாம் தெரியாதுப்பா.. நமெக்கென்ன கேள் பிரண்டா இருக்கு

ஸ்வேதா : ஏன், ஒண்ணு புடுச்சுக்க வேண்டியது தானே ?

ரமேஷ் : என்னங்க குழாயில தண்ணி புடிக்கிற மாதிரி சொல்றீங்க.. அதெல்லாம் அமையணும்ல…

ஸ்வேதா : யூ.. ஆர் ஸ்மார்ட், ஹேன்ட்ஸம்.. உங்களுக்கென்ன ஆளா கிடைக்காது.

ரமேஷ் : ஹா..ஹா.. நல்லா பேசறீங்க… பை த வே.. ஆர் யூ இன் ஃபேஸ் புக் ?

ஸ்வேதா : Ya.. ofcourse, face இல்லாம கூட இருக்கலாம். ஃபேஸ் புக் இல்லாம இந்தக் காலத்துல இருப்பாங்களா ?

ரமேஷ் : பட், ஐ couldnt find u there

ஸ்வேதா : ஓ.. தேடிப் பாத்தீங்களா ? ஸ்வேதா ஷங்கர் ன்னு இருக்கும். என் போட்டோ இருக்காது, அருவிப் படம் ஒண்ணு இருக்கும்.. பாருங்க

ரமேஷ் : ஏன் உங்க படம் போடல ? அழகா தானே இருக்கீங்க ( கண்ணடிக்கிறான் )

ஸ்வேதா : அப்படியா.. தாங்க்ஸ்.. பட், படம் போட்டா உடனே 500 ஃப்ரன்ட்ஸ் ரிக்வஸ்ட் வருது… தேவையில்லாம நம்ம தனிமை பாதிக்கப்படுது. also now a days.. there are lots of incidents in and around facebook..

ரமேஷ் : yaa… agreed. Let me check… பையைத் திறந்து ஐபேட் ஒன்றை எடுக்கிறான்.

ஸ்வேதா : ஐபேட்…

ரமேஷ் : யெஸ்…. ஆபீஸ் நெட்வர்க்ல ஃபேஸ் புக் போகாதுல்ல, அதான் ஒண்ணு கையோடயே வெச்சிருக்கேன்.

ஸ்வேதா : பட்.. திஸ் ஈஸ் எகென்ஸ்ட் த பாலிஸி…

ரமேஷ் : இது என்னோட ஐபேட்.. ஐ இல்லாம கூட இருக்கலாம்…. ஐபேட் இல்லாம என்னால இருக்க முடியறதில்லை. ஐ ஆம்.. சோ அடிக்ட் டு தேட்.

ஸ்வேதா : உங்களுக்கு ஆப்பிளோ மேனியா ன்னு பேரு வெக்க வேண்டியது தான் .. 🙂 மத்தவங்க ஜாப்- ஐ பாக்காம பண்ணிட்டாரு இந்த ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ்.

ரமேஷ் : போனவரைப் பத்தி தப்பு தப்பா பேசாதீங்க…

ஸ்வேதா : ம்ம்ம்… அவரு போயிட்டாருன்னு ஃபேஸ் புக்ல போட்டாலே 100 லைக் வந்துடுது.. இதான் இந்த ஃபேஸ் புக்

ரமேஷ் : ஹலோ.. பொண்ணுங்க, அதுவும் அழகான பொண்ணுங்க என்ன போட்டாலும் 500 லைக், ஆயிரம் கமென்ட் சகஜம் தானே. நேற்று ஒரு பொண்ணு “டெஸ்ட் மெசேஜ்” ன்னு ஒரு மெசேஜ் போட்டுச்சு.. அதுக்கு 700 லைக், 800 கமென்ட்…

ஸ்வேதா : நீங்க அந்த 700ல ஒருத்தரா,, இல்லை 800 ல ஒருத்தரா

ரமேஷ் : சிரித்துக் கொண்டே – இரண்டுலயும் தான் !!

ஸ்வேதா : ம்ம்.. அதானே பாத்தேன். நீங்க உங்க ஐபேடை வெச்சு என் ஜாய் பண்ணுங்க.

ரமேஷ் : உங்க கிட்டே ஐபேட் இல்லையா ?

ஸ்வேதா : ம்ஹூம்.

ரமேஷ் : ஆர் யூ சீரியஸ் ? ஐ கான்ட் பிலீவ்…

ஸ்வேதா : ஏங்க ? உயிர் இல்லேன்னா சொன்னேன், ஐபேட் தானே அதுக்கு ஏன் இப்படி டென்ஷன் ஆகறீங்க

ரமேஷ் : ஹே.. இட்ஸ் அவய்லபிள் எவ்ரிவயர் நௌ. இதப் பாருங்க ( ஐபேடை கொடுக்கிறான். அதிலுள்ள ஆப்ளிகேஷன்ஸ் பற்றி சொல்கிறான். அவள் ஆச்சரியமாகவும், வியப்பாகவும் பார்த்துக் கொண்டே இருக்கிறாள் )

ஸ்வேதா : வாவ்… சூப்பர்.

ரமேஷ் : ஐ வில் கெட் ஒன் ஃபார் யூ, நீங்க அப்புறமா பணம் கொடுத்தா போதும். வி கேன் சேட்.

ஸ்வேதா : தயங்குகிறாள்…

ரமேஷ் : டோன்ட் வர்ரி…

ஸ்வேதா : இல்ல, நல்லதா கிடைச்சா 2 வாங்குங்க, ஐ வில் கிவ் ஒன் டு சதீஷ்…

ரமேஷ் : புரிஞ்சு போச்சு, ஒண்ணை அவர் கிட்டே குடுத்து ரெண்டுக்கும் பணம் அவர் தலையிலே கட்டப் போறீங்க அப்படித் தானே ( சிரிக்கிறான் )

ஸ்வேதா : அட.. இது கூட நல்ல ஐடியாவா தான் இருக்கு 🙂

8

காஃபி ஷாப்
ஸ்வேதா : சதீஷ்… எ சர்ப்ரைஸ் கிஃட் ஃபார் யூ..

சதீஷ் : என்னது ?

ஸ்வேதா : ம்ம்.. இதா புடி.. பாரு..

சதீஷ் : ம்ம்ம்.. என்ன திடீர் சர்ப்ரைஸ் ?

ஸ்வேதா : திடீர்ன்னு குடுக்கிறது தான்டா சர்ப்ரைஸ் மடையா…

சதீஷ் : ம்ம்ம்… வாவ்.. இதென்ன ஐபேட்… ஏன் இவ்ளோ காஸ்ட்லியா… எங்கே வாங்கினே..

ஸ்வேதா : எப்டி இருக்கு… புடிச்சிருக்கா சொல்லு

சதீஷ் : யா.. ரொம்பவே…. வாவ்.. .ஐ didnt expect this..

ஸ்வேதா. : ம்ம்ம்… டெக்னாலஜி வந்தப்புறம், வி ஆர் ஆல்வேஸ் டிஸ்கனக்டட்.. பட் கனெக்டட்… இல்லையா

சதீஷ் : அப்படின்னா…

ஸ்வேதா : நாம நண்பர்களையெல்லாம் நேர்ல பாத்து பேசறது கம்மி.. ஆனா, டெய்லி பேசுவோம் டெக்னாலஜி மூலமா.. ரைட் ?? அதை இன்னும் ஸ்ட்ராங்கா மாத்த தான் ஐபேட்

சதீஷ் : ஓகே.. பட்.. எப்படி ஆபீஸ்ல கொண்டு வந்தே… இட்ஸ் நாட் அலவ்ட்

ஸ்வேதா : ஆமா .. நாம என்ன கொலைக் குற்றமா செய்றோம் ? நம்ம ஐபேட்…

சதீஷ் : பட்.. ஓகே… இனிமே கொண்டு வர வேண்டாம்.. நைட் ல சேட் பண்ணலாம்.

ஸ்வேதா : லூசு… அதுக்கு தான் இதை வாங்கினேனா.. இனிமே ஆஃபீஸ்ல போரடிக்கும்போ எல்லாம் நான் இதுல வருவேன். ஸ்கைப் எப்பவும் ஆன்ல இருக்கணும் சொல்லிட்டேன்.

சதீஷ் : ஹேய்.. இட்ஸ் நியூ பாலிஸி டா… இதெல்லாம்…

ஸ்வேதா : போடா பயந்தாங்கொள்ளி.. ரமேஷைப் பாரு.. எப்பவும் ஐபேட் கையுமா தான் அலையுறான். என்ன பிரச்சினை வந்துச்சு ? ஒரு மண்ணும் கிடையாது. திஸ் ஈஸ் அவர் ரைட் டா.. டோன்ட் வரி…

சதீஷ் : ம்ம்ம்

ஸ்வேதா : ஓகேடா.. ஸ்கைப் ல வரேன் பேசுவோம்.. சரியா ? அல்லது ஃபேஸ் புக் சேட்.. வீடியோ சேட் ஈஸ் பெட்டர் ஓகே ?

சதீஷ் : ஓகே..

( அதன் பின், சேட்டிங், ஸ்கைப் எல்லாம் தொடர்கிறது)
அலுவலகத்தில் பரபரப்பு.

( ஐபேட் மூலமாக ஸ்கைப்பில் )

சதீஷ் : ஹேய்.. எனக்கு ஒரு மெயில் வந்திருக்கு.. உனக்கு வந்திருக்கா ?

ஸ்வேதா ; என்னன்னு ?

சதீஷ் : தெரியல ஹைச்.ஆர் ஐ மீட் பண்ண சொல்லியிருக்காங்க… உடனே பாக்க சொல்லியிருக்காங்க. ஐ ஆம் ஸ்கேர்ட். என்னன்னு தெரியல.

ஸ்வேதா : டென்ஷன் ஆகாம போடா.. போய்ட்டு வந்து என்ன மேட்டர்ன்னு சொல்லு.

சதீஷ் : யா…. பட்.. ஐ ஆம் க்ளூலெஸ்….

ஸ்வேதா : ஓகே… டோன்ட் வரி.. மேபி எ ரொட்டீன் கால்…

———–

( ஹைச் . ஆர் முன்னிலையில் )

ஹைச். ஆர் : உக்காருங்க சதீஷ்

சதீஷ் : தேங்க்யூ…

ஹைச். ஆர் : You have been a great resource to our company…

சதீஷ் : புரியாமல் பார்க்கிறான்.

ஹைச்.ஆர் : டெலிவரில, வேலைல, எல்லாத்துலயும் நல்ல பெயர் உங்களுக்கு.. ..ஆனா

சதீஷ் : ஆனா .. என்ன சார் ?

ஹைச்.ஆர் : கம்பெனியோட பாலிசிக்கு எதிரா நடந்திருக்கீங்க

சதீஷ் : வாட்… என்ன பாலிசி.. நான் எல்லா பாலிஸியையும் கடைபிடிச்சிருக்கேனே..

ஹைச்..ஆர் : ஆபீஸ் டைம்ல ஐபேட் கொண்டு வந்திருக்கீங்க… அதை வெச்சு ஸ்கைப், ஃபேஸ் புக் ன்னு உங்க டைமை வேஸ்ட் பண்ணியிருக்கீங்க.

சதீஷ் : நோ… ஜஸ்ட்… வெரி ரீசன்ட்லி…. ஐ மீன்… one or two times….

ஹைச்.ஆர் : ஒரு ஃபைலைப் புரட்டுகிறார்… ஸீ.. திஸ் ஹேஸ் ஆல் த டீட்டெயில்ஸ்.. நம்ம சிசிடிவி கேமரா ல ஆபீஸ் ஏரியா புல்லா ரெக்கார்ட் ஆயிருக்கு. யூ ஆர் கன்சிஸ்டன்ட் இன் திஸ்.. தொடர்ந்து இந்தத் தப்பைப் பண்ணியிருக்கீங்க.. திஸ் ஈஸ் அன் அக்ஸப்டபிள்…

சதீஷ் : ஆ…ம்ம்ம்…….. சார்.. பட்.. நான் என்னோட எல்லா வேலையையும் கரெக்டா தான் செஞ்சிருக்கேன்.

ஹைச் ஆர் : நோ.. கம்பெனி பாலிஸியை கடைபிடிக்க வேண்டியது உன்னோட வேலைல ஒண்ணு. அதை சரியா பண்ணல…

சதீஷ் : சார்.. ஐபேட்.. ஈஸ் அ ஹிஃப்ட் பிரம் மை கேள் பிரண்ட்…

ஹைச் ஆர் : ஸோ வாட்… உங்களுக்கு ஒரு லாரி கிஃப்டா கிடைச்சா அதை ஓட்டிட்டு ஆபீஸ் வருவீங்களா ? ஒரு ஷார்ட்ஸ் கிஃப்ட் கிடைச்சா அதைப் போட்டுச்சு ஆஃபீஸ் வருவீங்களா ? கிஃப்ட் கிடைக்கிறது தப்பில்லை, அதை எங்கே வைக்கணுமோ அங்க வைக்கணும் சதீஷ்.. ஐ ஆம்.. ரியலி சாரி, உங்க சாக்குப் போக்கு இங்கே தேவையில்லாத விஷயம். you have violated a law…தட்ஸ் இட்… சோ,

சதீஷ் : ஐ ஆம் ரியலி சாரி….

ஹைச்.ஆர் : லேட்…. டூ….லேட்.. டுடே ஈஸ் யுவர் லாஸ்ட் வர்க்கிங் டே..

சதீஷ் : வாட்… நோ.. பிளீஸ்.. நோ…

ஹைச். ஆர் : ஐ… ஆம் சாரி…

சதீஷ் : எல்லாத்துக்கும் காரணம் இந்த ….

ஹைச். ஆர் : சொல்லுங்க,,, ஏன் லவ் தடுக்குதா ? ஸ்வேதா ஈஸ் ஆல்சோ இன் த லிஸ்ட். வி ஹேவ் லாட் மோர். எல்லாரும் இன்னிக்கே வெளியே தான்.

சதீஷ் : ஓ.. நோ.. பிளீஸ் இந்த ஒரு தடவையும் ஹெல்ப் பண்ணுங்க.. வெளியே மார்க்கெட் சரியில்லை. வேலை கிடைக்கிறது ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு…

ஹைச்.ஆர் : அதை நீங்க தப்பு பண்றதுக்கு முன்னாடி யோசிச்சிருக்கணும்.

சதீஷ் : பிளீஸ்.. கருணை காட்டுங்க.

ஹைச்.ஆர் : இதுல ஒரு சைன் போடுங்க. இந்த கம்பெனில இனிமே நீங்க நுழையவே முடியாது. யூ ஆர் பிளாக் லிஸ்டட்…

9

மாலையில் சோகமாக வெளியே வருகின்றனர் சதீஷ், ஸ்வேதா…

ஏதேனில் இருந்து துரத்தப்பட்ட ஆதாம் ஏவாள் போல, ஆதாம் கையில் ஆப்பிள், சதீஷ் கையில் ஆப்பிள் போன் !
பின்னணியில் ஒரு பாடல்..

ஆசை என்பது பிழையின் கூட்டம்
பேராசையோ அழிவின் ஆட்டம்,
ஆதாம் ஏவாள் ஆசையின் நாட்டம்
நழுவிப் போனதே ஏதேன் தோட்டம்