Posted in Articles, Sunday School

வாழ்வது ஒரு முறை !

Image result for africa girl  auction

காட்சி 1

( ஆப்பிரிக்க நாட்டில் ஒரு கிராமம். ஊழியர் பெல்லார்மின் அமர்ந்திருக்கிறார். அவருடன் இன்னொரு நபர் பேசிக்கொண்டிருக்கிறார் )

நபர் 1 : ரொம்ப நாளா உங்க கிட்டே ஒன்ணு கேக்கணும்ன்னு நினைச்சுட்டே இருந்தேன் கேக்கலாமா ?

பெல்லார்மின் : கேளுங்க.. இதில என்ன தயக்கம் ?

ந 1 : இந்தியாவில நல்ல வசதியான வாழ்க்கை வாழ்ந்திட்டிருந்தீங்க ? இப்போ குடும்பத்தோட இந்த ஆப்பிரிக்க கிராமத்துல வந்திருக்கீங்க. இங்கே பிள்ளைங்க படிக்க நல்ல ஸ்கூல் கிடையாது. நல்ல வருமானம் கிடையாது. இருந்தாலும் ஏன் ?

பெல் : ஐயா… நான் இங்கே வந்திருக்கிறது பிள்ளைங்களை படிக்க வெச்சு டாக்டராக்கவோ, இல்லை பெரிய வேலைல சேர்ந்து பணம் சம்பாதிக்கவோ இல்லை.

ந1 : ஐயா… அது தெரியும். எவ்ளோ நாளா உங்க கூடவே இருக்கேன். நீங்க இயேசுவைப் பற்றி இங்குள்ள மக்களுக்கு சொல்றதுக்காகத் தான் வந்திருக்கீங்க. ஆனா கஷ்டமா இல்லையா ?

பெல் : இல்லவே இல்லை. எத்தனையோ பேருக்கு கிடைக்காத அழைப்பு எனக்கு கிடைச்சிருக்குன்னு டெய்லி நான் கடவுளுக்கு நன்றி சொல்லிட்டே இருக்கேன்.

ந1 : இருந்தாலும் பிள்ளைகளையாவது இந்தியாவில படிக்க வெச்சிருக்கலாம். அவங்களாவது நல்ல வசதியான ஒரு வாழ்க்கை வாழ்ந்திருக்கலாம்.

பெல் : ஐயா.. எல்லாருக்குமே கடவுள் கொடுக்கிறது ஒரே ஒரு வாழ்க்கை தான். அதை அப்படியே கடவுள் கிட்டே குடுக்கிறதில இருக்கிற சந்தோசமே தனி. நான் ரொம்ப லேட்டா, பெரியவன் ஆனப்புறம் தான் என் வாழ்க்கையை கடவுள் கிட்டே குடுத்தேன். என் பிள்ளைகளுக்கு சின்ன வயசிலயே அந்த பாக்கியம் கிடைச்சிருக்கு. இது எவ்ளோ பெரிய சந்தோசமான விஷயம்.

ந 1 : நீங்க சொல்றதும் சரிதான்.. இருந்தாலும் பிள்ளைங்க இந்த உலகத்துல இருக்கிற எந்த ஜாலியான விஷயங்களையும் அனுபவிக்காம இருக்காங்களேன்னு கேட்டேன்.

பெல் : ஐயா.. தற்காலிக சுகம், நிரந்தர நரகத்துக்கு தான் கொண்டு போகும். உங்க கிட்டே ஒரே ஒரு பாட்டில் தண்ணி தான் இருக்கு ! பாலைவனத்துல நாலு நாள் நடக்கணும். வேறு தண்ணியே கிடைக்காதுன்னு வெச்சுக்கோங்க. அந்த ஒரு பாட்டில் தண்ணீரை எவ்ளோ கவனமா பாதுகாப்பீங்க. ஒவ்வொரு சொட்டு செலவழிக்கும்போதும் எவ்வளவோ எச்சரிக்கையா இருப்போம் இல்லையா ?

ந 1 : ஆமாங்கய்யா… அதுக்கும் இதுக்கும் என்ன சம்பந்தம் ?

பெல் : அதே மாதிரி தான் நமக்கும் ஒரே ஒரு வாழ்க்கை. ஒரே ஒரு பாட்டில் தண்ணி மாதிரி எண்ணப்பட்ட நாட்கள். அதை எவ்வளவோ கவனமா செலவிடணும். எவ்வளவோ பயனுள்ள வகையில அதை செலவிடணும். அதுல கொஞ்சம் கூட வேஸ்ட் பண்ணக் கூடாது இல்லையா ? அதை அப்படியே கடவுளுக்காக கவனமா செலவிடணும். அது தான் உண்மையான மகிழ்ச்சி.

( அப்போது ஒரு நபர் ஓடி வருகிறார் )

ந 2 : ஐயா… நம்ம ரிவர் சைட் மார்க்கெட்ல அடிமை ஏலம் நடக்குதுங்கய்யா…

ந 1 : ம்ம்ம்… நம்ம நாடு எப்ப தான் உருப்படுமோ ! இந்த அடிமை ஏலத்தை இன்னும் நிறுத்த முடியல. வாழ்க்கையை ஓட்டறதுக்கு மனுஷன் என்னவெல்லாம் கஷ்டப்பட வேண்டியிருக்கு.

பெல் : இப்படித் தான் பாவத்தைச் செய்திட்டு இருக்கிறவன் பாவத்துக்கு அடிமையா இருக்கிறான்னு இயேசு சொல்லியிருக்காரு.

ந 2 : இருந்தாலும் பாவம்யா.. இன்னிக்கு ஏதோ ஒரு இளம்பெண்ணை ஏலம் போடறாங்க.

பெல் : எனக்கு மனசுக்கு கஷ்டமா இருக்கு.. வாங்க அங்கே போலாம்.

காட்சி 2

( ஒரு இளம் பெண் மேடையில் நிற்கிறாள். தலைகுனிந்து சோகமாக நிற்கிறாள். ஏலம் நடக்கிறது )

ஏலம் நடத்துபவர் : ( சிரித்துக் கொண்டே ) இந்த பெண்.. இளம் பெண்.. அழகான பெண்.. இதுக்கு முன்னாடி பெல்ஷா மாளிகைல அடிமையா இருந்தா. அங்கிருந்த முதலாளி இப்போ இவளை ஏலத்துல வித்துட்டு வேற பொண்ணை பாக்க போறாரு. அதனால தான் இந்த ஏலம். ஆரம்பிக்க போறேன்.

ஏலம் வாங்குபவர் : இந்த பொண்ணு ரொம்ப அழகா இருக்கு. எவ்ளோ பணமானாலும் நான் வாங்கப் போறேன்.

ந4 : எவ்ளோ பணம்ன்னாலுமா ?

வாங்குபவர் : பொதுவா ஒரு பத்தாயிரம் பணத்துக்கு வாங்கிடலாம். கொஞ்சம் கூட ஆனா கூட பரவாயில்லை. ஏலத்துல எடுத்துர வேண்டியது தான்

( அப்போது பெல்லார்மின் & ந 1 வருகின்றனர் )

பெல் : அந்த பொண்ணை நான் ஏலத்துல எடுக்க போறேன்.

ந 1 : ஐயா.. நீங்களா ?

பெல் : ஆமா.. கடவுள் அந்த பொண்ணை ஏலத்துல எடுக்க மனசுக்குள்ள சொல்றாரு

ந 1 : சரிங்கய்யா.. ஆனா இருக்கிற பணத்தை ஏலத்துல விட்டீங்கன்னா ?

பெல் : உனக்கு தெரியாதது இல்லை. என்கிட்டே மொத்த சேமிப்பா ஒரு ஐம்பதாயிரம் பணம் இருக்கு. அதுல கொஞ்சத்தை பயன்படுத்தி வாங்கிடலாம்.

ந1 : சரிங்கய்யா.. உங்க விருப்பம்.

( ஏலம் தொடங்குகிறது )

ஏலம் நடத்துபவர் : ஏலம் ஆரம்பிக்க போறேன். ஆரம்ப விலை ஆயிரம் பணம் !

ஏலம் வாங்குபவர் : இரண்டாயிரம் பணம்

பெல் : மூவாயிரம்

ஏ. வா : ஐயாயிரம்

பெல் : ஆறாயிரம்

ஏ. வா : ஏழாயிரம்

பெல் : எட்டாயிரம்

ஏ. வா : பத்தாயிரம்

ந 1 ( பெல்லார்மினிடம் ) : ஐயா.. வேண்டாம்.. இதுக்கு மேல செலவு செய்ய வேண்டாம்.

பெல் : பதினையாயிரம்

ஏ. வா : இருபதாயிரம்

பெல் : முப்பதாயிரம்

ஏ. வா : ( கொஞ்சம் யோசிக்கிறார். தலையைச் சொறிகிறார் பின் கேட்கிறார் ) நாற்பத்து ஐயாயிரம்.

( ஏ.வா வின் நண்பர்.. ந 4 : ஐயா.. என்ன உங்களுக்கு புத்தி கித்தி கெட்டு போச்சா.. இந்த பணத்துக்கு இதே மாதிரி பத்து பொண்ணு வாங்கலாம். இப்போ அவரு பேசாம போனா நமக்கு பெரிய நஷ்டம்.. தப்பு பண்ணிட்டீங்களே )

( பெல் ஏலம் கேட்க போகும் போது நண்பர் தடுக்கிறார் )

ந1 : ஐயா வேணாம். உங்க வாழ்நாள் சொத்தே ஐம்பதாயிரம் பணம் தான். உங்களுக்கு ரெண்டு பிள்ளைங்க இருக்காங்க. மனைவி இருக்காங்க. ஏதாச்சும் மருத்துவ தேவை வந்தா கூட கைல காசு இருக்காது. இந்த பொண்ணு நமக்கு எவ்வளவு தான் சம்பாதிச்சு தர முடியும் ? வேணாம்யா விட்டுடுங்க.

பெல் : ஐம்பதாயிரம் !

( ஏலம் கேட்ட மற்ற நபரும், நண்பர்களும்.. “அப்பாடா தப்பிச்சோம்” என போய் விடுகின்றனர். )

ஏலம் இடுபவர் : ஐம்பதாயிரம் பணம் ஒரு தரம். வேற யாராவது ஏலம் கேட்கிறீங்களா ?

( மக்கள் ஒவ்வொருவராகப் போகின்றனர் )

ஏலம் இடுபவர் : ஐம்பதாயிரம் பணம் இரண்டு தரம் …. ஐம்பதாயிரம் பணம் மூணு தரம்.

( பெல்லார்மின் ஒரு செக் எழுதி அவரிடம் கொடுக்கிறார். அந்தப் பெண் குனிந்த தலையுடன் அவரது அருகே வந்து நிற்கிறாள் )

பெல் நண்பரிடம் : வாங்க போலாம்

( பெண் பின்னாடியே வருகிறார் )

பெல் : அம்மா .. நீங்க போலாம். என் கூட வரவேண்டிய அவசியம் இல்லை. இப்போ நீங்க அடிமையில்லை.

( ந 1 புரியாமல் பார்க்கிறார் )

பெண் : ஐயா.. என்ன சொல்றீங்க ? புரியல.

பெல்லார்மின்: அம்மா.. உங்களை அடிமைத்தனத்தில இருந்து மீட்கத் தான் நான் ஏலம் எடுத்தேன். உங்களுக்கு விடுதலை வாங்கி தர. உங்களை மீண்டும் அடிமையா மாற்ற இல்லை.

பெண் : ஐயா.. ஏன் ? என்னை உங்களுக்கு தெரியுமா ? இவ்ளோ பணம் குடுத்து என்னை ஏலத்துல எடுத்து சும்மா விடுறீங்களா ?

பெல் : நீ யாருன்னு எனக்கு தெரியாதும்மா. ஆனா இயேசு யாருன்னு எனக்கு தெரியும். நாம பாவ அடிமைத்தனத்துல இருந்தப்போ அவரோட உயிரையே கொடுத்து நம்மையெல்லாம் மீட்டவர். நாம சுதந்திர வாழ்க்கை வாழணும்ன்னு மண்ணுக்கு மனுஷனா வந்தவர். வந்து சிலுவையில அறையப்பட்டு உயிர்விட்டு நமக்காக இறந்தவர்.

பெண் : ஐயா என்ன சொல்றீங்க ? அப்படி ஒரு நபரைப் பற்றி எனக்கு தெரியாதே.

பெல் : உண்மைதாம்மா.. அவரைப் பற்றி சொல்ல தான் நான் இந்த நாட்டுக்கே வந்தேன். உன்னை மீட்க நான் இழந்தது என் சொத்து மட்டும் தான். அவரோ தன்னோட சொந்த ஜீவனையே இழந்தார்.

பெண் : ஏன் ஐயா அவர் அப்படி இறக்கணும் ?

பெல் : அது தான் நாம கடவுளுடைய மீட்பில் இணைய ஒரே வழி. அது தான் நாம சொர்க்கம் செல்ல ஒரே வழி. அது தான் நம்முடைய பாவங்களைக் கழுவ ஒரே வழி. அவருக்கு ஒரே ஒரு மனித வாழ்க்கை தான் தரப்பட்டது, அதை பிறருக்காக கொடுத்தார். அதே மாதிரி எனக்கு ஒரே வாழ்க்கை தான் தரப்பட்டிருக்கு. ஏழேழு ஜென்மம் பிறவி எல்லாம் நமக்கு கிடையாது. அதெல்லாம் மாயை. இந்த ஒரே ஒரு வாழ்க்கையை நான் அவருக்காக கொடுக்கிறேன்.

பெண் : ஐயா.. ( கண்ணீருடன் ) நான் மறுபடியும் அடிமையாவே போயிடறேன்.

பெல் : என்னம்மா சொல்றே..

பெண் : ஆமாங்கய்யா.. .இந்த தடவை நான் இயேசுவுக்கு அடிமையா போக போறேன். எனக்கு இந்த விடுதலை வாழ்க்கை உங்களால கிடைச்சுது. அதுவும் இயேசுவால கிடைச்சுது. இந்த சுதந்திர வாழ்க்கையை அவருக்கு அடிமையா வாழ்றதுல செலவிட போறேன். எனக்கு கிடைச்சிருக்கிற இந்த ஒரே ஒரு வாழ்க்கையை நான் அவருக்காகவே கொடுக்க போறேன்.

பெல் : ரொம்ப மகிழ்ச்சிம்மா.. ஒரு நபரை மீட்பதை விட பெரிய சொத்து எதுவுமே இல்லை. எனக்கு இப்போ ரொம்ப மன நிறைவா இருக்கு.

பெண் : ஐயா.. எனக்கு என் எஜமானர் இயேசுவைப் பற்றி இன்னும் நிறைய சொல்லுங்க. என் வாழ்க்கைல நான் அவருக்காக வாழணும். நீங்க எனக்கு சொல்லப்போற உண்மையை எல்லாம் நாம் எங்க ஊர் மக்களுக்குச் சொல்லணும்.

பெல் : ரொம்ப மகிழ்ச்சிம்மா.. வாங்க.. நாம அப்படி ஓரமா அமர்ந்து பேசுவோம். அவரைப் பற்றி பேசறதை விட பெரிய மகிழ்ச்சி ஏதும் இல்லை.

பின் குரல்

இது மிஷனரி ஒருவருடைய வாழ்க்கையில் நடந்த உண்மை நிகழ்வின் சிந்தனையை எடுத்துக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டது. நமது வாழ்க்கையை இறைவன் தனது ஒரே மகனின், ஒரே மனித பிறவியின், ஒரே ஜீவனைக் கொண்டு மீட்டார். நமக்குத் தரப்பட்டிருப்பது ஒரே ஒரு வாழ்க்கை. ஒரே ஒரு பிறவி. நாம் அதை முழுமையாய் இறைவனுக்காய் அற்பணித்திருக்கிறோமா ? இல்லையேல் இதோ இந்த கணமே.. அதைச் செய்வோம். இறைவன் நம்மை ஆசீர்வதிப்பார்.

( நன்றி )

 

Advertisements
Posted in Articles, Sunday School

Sundays Class : வில்லியம் கேரி

Image result for William Carey

ஒரே ஒரு வாழ்க்கை !

காட்சி 1

( வில்லியம் கேரியும் அவனது நண்பன் ஜோன் வார் ம். செருப்பு தைக்கும் கடை.

ஜோன் வார் கையில் ஒரு ஷூவை வைத்து தைத்துக் கொண்டிருக்கிறார். அப்போது உள்ளே நுழைகிறார் சிறுவன் வில்லியம் கேரி. )

வார் : வாடா வில்லி.. ஏண்டா லேட்டு ? இப்போ தான் முதலாளி உன்னைப் பற்றி கேட்டுட்டு போனாரு..

வில்லி : போச்சுடா ! அவரு வந்துட்டாரா ? என்ன கேட்டாரு ?

வார் : வேறென்ன கேப்பாரு ? வில்லி இன்னும் வரலையா ? எங்கே போனான் ந்னு கேட்டாரு

வில்லி : உடம்பு சரியில்ல கொஞ்சம் லேட்டா வருவான்னு சொல்ல வேண்டியது தானே.

வார் : பொய் சொல்ல சொல்றியா ? நான் அதெல்லாம் பண்ண மாட்டேன்னு உனக்கு தெரியும்ல‌

வில்லி : ஆமா.. பெரிய உத்தம புத்திரன்..

வார் : உத்தம புத்திரன் எல்லாம் இல்லடா.. ஒரு கிறிஸ்டியன் அவ்வளவு தான்.

வில்லி : ஆமா.. நீ மட்டும் தான் கிறிஸ்டியனா ? அப்போ நான் யாரு ? எந்த சண்டேயாச்சும் சர்வீஸ் மிஸ் பண்ணியிருக்கேனா ? பைபிள் கூட அப்பப்போ வாசிப்பேன்டா..

வார் : டேய் வில்லி… சர்ச்க்கு போறவங்க‌ எல்லாம் கிறிஸ்டியனாடா ? அப்படி பாத்தா கடல்ல போறதெல்லாம் கப்பல் ந்னு சொல்லுவே போல. ( சிரிக்கிறான் )

வில்லி : போதும்டா.. பிரசங்கம் பண்ணாதே.. காலைல தோட்டத்துக்கு போனேன். என்ன ஒரு அட்டகாசமான பட்டர்ஃப்ளை தெரியுமா ? இதோட சேத்து முப்பத்து மூணு டைப் பட்டர்ஃபிளை கலெக்ட் பண்ணி வெச்சிருக்கேன்.

வார் : ம்ம்ம்… நீ தான் பூச்சி புடிக்கிற பயலாச்சே…

வில்லி : பூச்சி ந்னு சொல்லாதே… இயற்கைல எவ்ளோ அழகான தாவரங்கள், சின்னச் சின்ன பறவை இனங்கள், பட்டர்பிளைஸ் எல்லாம் இருக்கு தெரியுமா ?

வார் : இயற்கை அழகா தான்டா இருக்கும். ஏன்னா அதைப் படைச்ச ஆண்டவர் அப்படி. எல்லாத்தையும் சிறப்பா படைக்கிறது தான் அவரோட வேலையே

வில்லி : இதபாரு வார்… என்ன பேசினாலும் சுத்தி சுத்தி அங்கயே வராதே. ஏதோ நீ மட்டும் தான் பெரிய பக்தி மான் மாதிரி பேசறதை நிப்பாட்டு. ரொம்ப நாளா இப்படி தான் நீ சொல்லிட்டு இருக்கே. போதும் ! இல்லேன்னா உன்னோட பிரன்ட்ஷிப்பையே கட் பண்ணிடுவேன்

வார் : வில்லி.. உனக்கு புடிச்ச வேலைல நீ ரொம்ப ரொம்ப ஆர்வமா இருக்கே. நீ கடவுளுக்காக முழுசா உன்னை அர்ப்பணிச்சா, கடவுள் உன்னை வெச்சு ரொம்ப பெரிய காரியங்கள் எல்லாம் செய்வாரு.

வில்லி : எனக்கு புடிச்ச வேலைன்னா கரெக்ட் தான்.. ரொம்ப ஆர்வம் வருது.

வார் : அதான் சொன்னேன். நாம ஒழுங்கா ஸ்கூல் போகல. ஆனா நீ பாரு சட்டு சட்டுன்னு வேற மொழிகள் எல்லாம் கத்துக்கறே. லத்தீன் கஷ்டமான மொழி ! யாரும் சொல்லித் தராமலேயே கத்துகிட்டே. பட்டர்பிளை உனக்கு புடிச்சமான விஷயம். அதுக்காக பல பணி நேரம் கூட மண்ணுல புரண்டுட்டு இருப்பே. இதையெல்லாம் நீ கடவுளுக்காக பயன்படுத்தினா எவ்வளவு நல்லது தெரியுமா ?

வில்லி : நீ கொஞ்சம் கொஞ்சமா என் மனச்சை மாத்திடுவே போல ! ( சிரிக்கிறான் )

வார் : நான் உண்மையை தான் சொல்றேன். எனக்கு உன்னை மாதிரி திறமை கிடையாது. கடவுள் என்னை எப்படி பயன்படுத்தப் போறாருன்னு தெரியாது. யோசேப்பு கதை தெரியும் இல்லையா ? யோசேப்பை எகிப்துக்கு கொண்டு போன வியாபாரிகள் மாதிரி, உன்னை இயேசு கிட்டே நெருக்கமா கொண்டு வரணும்ன்னு நான் நினைக்கிறேன். அப்புறம் அந்த வியாபாரிகளை யாரும் கண்டுக்கல, ஆனா யோசேப்பை கடவுள் எப்படி பயன்படுத்தினாரு தெரியும் தானே ?

வில்லி : ம்ம்.. அப்போ நான் இப்போ வாழற கிறிஸ்தவ வாழ்க்கை போதாதுன்னு நினைக்கிறியா ?

வார் : நீ வாழ்றது கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையே இல்லேன்னு சொல்றேன். உன் வாழ்க்கைல இயேசு மையமா இருந்து மத்த விஷயங்களெல்லாம் வெளியே இருந்தா தான் நீ கிறிஸ்தவன். உன் வாழ்க்கைல மற்ற விஷயங்களெல்லாம் மையமா இருந்து கிறிஸ்து வெளியே இருந்தா நீ கிறிஸ்தவனா ? நீயே சொல்லு.

வில்லி : ( கொஞ்சம் யோசிக்கிறான் ) சரி, நான் இப்போ என்ன பண்ணணும் ?

வார் : நீ இப்படி கேட்டதே எனக்கு ரொம்ப சந்தோசம் டா. நீ ஒண்ணும் செய்ய வேண்டாம். நைட் முழங்கால்படியிட்டு ஒரே ஒரு செபம் செய். மனசைத் திறந்து இயேசுகிட்டே நீ சொல்ல வேண்டியது இது மட்டும் தான் ” இயேசுவே என்னுடைய பாவங்களையெல்லாம் கழுவியருளும். இதோ நான் உம்மை ஏற்றுக்கொள்ள ஆயத்தமாயிருக்கிறேன்” ந்னு மட்டும் சொல்லு. ஆத்மார்த்தமா சொல்லு. மிச்சத்தையெல்லாம் கடவுள் பாத்துப்பாரு

வில்லி : சரிடா..

*

பின் குரல் : நண்பனின் வார்த்தைகளின் படியே செபம் செய்தார் வில்லியம் கேரி. அந்த செபத்துக்காகவே காத்திருந்த இறைவன் அவருக்குள் பிரவேசித்தார். அவருடைய வாழ்க்கை தலைகீழானது. கடவுளுக்காக தன்னை முழுவதும் ஒப்புக்கொடுத்து தனது பணியை ஆரம்பித்தார்…. ஆண்டுகள் பல கடந்தன ! வில்லியம் கேரி தூங்கி கொண்டிருக்கையில் சாத்தான் அவருடைய கனவில் வந்தான்.

காட்சி 2

( சாத்தான் வில்லியம் கேரியின் முன்னால் நிற்கிறான் )

சாத்தான் : ( எகத்தாளமாய்.. உரத்த குரலில்… கம்பீரமாய் ) கேரி… வில்லியம் கேரி… என்ன… ஆச்சு பாத்தாயா ? இயேசு இயேசுன்னு சொல்லி ஓடிட்டிருந்தியே !

வில்லி : என்ன ஆச்சு ? நல்லா தானே இருக்கேன் !

சாத்தான் : நல்லா இருக்கியா ? இங்கிலாந்தில சுகமா வாழ்ந்திட்டிருந்தே ! இப்போ இங்கே கல்கத்தா வெயில்ல கர்ர்ருகிறே ! உன் சொந்த ஊர்ல சுதந்திரமா வாழ்ந்திட்டிருந்தே.. இங்கே வேற தேசத்துல அடிமை மாதிரி கஷ்டப்படறே.

வில்லி : இதுல என்ன கஷ்டம்… இயேசு படாத கஷ்டமா ?

சாத்தான் : வில்லி…வில்லி… உன் மனசை உன் பிரண்ட் ரொம்பவே கெடுத்துட்டான். ஒரு தீக்குச்சியை உரசி அப்படியே காட்டுல போட்டுட்டான். நீ பற்றி எரியறே ! எதுக்கு ?

வில்லி : கடவுளுக்காக எரியறது தான் சுகம். சும்மா எரியாத விறகா இருந்தா யாருக்கு லாபம்.

சாத்தான் : உனக்கென்ன லாபம் கிடைச்சுது வில்லி… மூணு பிள்ளைங்க.. மூணு பிள்ளைங்க செத்துப் போயிட்டாங்க.. ஏன் ? இங்கிலாந்தில இருந்திருந்தா இப்படி ஆயிருக்குமா ? இந்தியா வந்ததால தானே !!

வில்லி : கடவுள் கொடுத்தார், கடவுள் எடுத்தார் ந்னு யோபு சொன்னது உனக்குத் தெரியாதா ? குழந்தைகள் கடவுளோடது. நாம வளர்த்தறது மட்டும் தான்.

சாத்தான் ( கோபத்தில் ) : சும்மா விதண்டாவாதம் பண்ணாதே. உன் மனைவிக்கும் மூளை கலங்கிடுச்சு. நாளைக்கு நீ செத்துப் போனா, இங்கே உன் கூட சேத்து உன் பொண்டாட்டியையும் எரிச்சுடுவாங்க. அதான் இந்தியாவோட வழக்கம். சதி..சதி.. கேள்விப்பட்டிருப்பியே.. நீ தான் அதுக்கு எதிரா பேசிட்டு இருக்கிறவனாச்சே. வில்லி…

வில்லி : கடவுளோட அனுமதியில்லாம யாரும் யாரோட உயிரையும் எடுக்க முடியாது. எத்தனையோ இரத்த சாட்சிகள் எத்தனையோ விதமா செத்திருக்காங்க… எனக்கு எப்படி சாவுன்னு கடவுள் முடிவு செய்வார்.

சாத்தான் : கடவுள் கடவுள்… அப்படி சொல்லி சொல்லி தான் எல்லாருமே அழிஞ்சு போறீங்க. சுத்திப் பாரு.. உலகம் எவ்வளவு அழகா இருக்கு. எவ்வளவு ஜாலியா சந்தோசமா இருக்கலாம்… அதை விட்டுட்டு இங்கே கடவுள் கடவுள்ன்னு நீ கத்திட்டு இருக்கே..

வில்லி : படைப்பை வணங்கி, படைத்தவரை நிராகரிக்கச் சொல்றியா ?

சாத்தான் : படைத்தவர் அவர் தான்னு உனக்கு தெரியுமா ?

வில்லி : நான் பைபிளை நம்பறேன். அதான் அதை நிறைய மொழிகள்ல மொழிபெயர்த்திட்டு இருக்கேன். அப்போ கடவுளைப் பற்றி எல்லாருக்கும் தெரிய வரும். கடவுளை எல்லாரும் ஏற்றுக்கொள்ளும்போ உன்னை எல்லாரும் நிராகரிப்பாங்க.

சாத்தான் : என்னையா ? ஹா..ஹா.. .வில்லி.. நீ பணி செய்ய வந்து எத்தனை வருஷம் ஆச்சு

வில்லி : ஏழு வருஷம்..

சாத்தான் : இந்த ஏழு வருஷத்துல…எத்தனை பேருக்கு ஞான்ஸ்நானம் கொடுத்திருக்கே… சொல்லு வில்லி சொல்லு …

வில்லி : ( அமைதி )

சாத்தான் : சீரோ…. ஒருத்தரை கூட உன்னால மாற்ற முடியல. நீ என்னடான்னா உலகத்தை மாத்துவேன்னு கதை உடறே. போதும் விக்கி. போனதெல்லாம் போகட்டும். இந்த பைபிள், டிரான்ஸ்லேஷன், இந்தியா, எல்லாத்தையும் விட்டுட்டு குழந்தை குட்டியோட எங்கயாவது போய் சந்தோசமா இரு. உனக்கு இருக்கிறது ஒரே ஒரு வாழ்க்கை தான் !

வில்லி : அதான் நானும் சொல்றேன். எனக்கு இருக்கிறது ஒரே ஒரு வாழ்க்கை தான். அதை கடவுளுக்காக குடுத்துட்டேன். அதுவே எனக்கு வெற்றி தான். மத்ததெல்லாம் கடவுள் பாத்துப்பாரு.

சாத்தான் : எது வெற்றி ? இதுவா வெற்றி !!

வில்லி : என்னைப் பாத்து பயந்து நீ என்கிட்டே விவாதம் பண்றியே.. அதுவே எனக்கு வெற்றி தான்.. நீ போ.. என்ன நடந்தாலும் நான் நடக்கப் போறது அவரோட வழியில தான். “தேவனிடத்திலிருந்து பெரிய காரியங்களை எதிர்பார்; தேவனுக்காகப் பெரிய காரியங்களைச் செய்” அது தான் என்னோட வாழ்க்கையோட அடிப்படை. அதை நான் இனிமே யாருக்காகவும் மாற்றப் போறதில்லை.

( கனவு கலைகிறது )

பின் குரல் :

தனது ஒரே ஒரு வாழ்க்கையை கடவுளுக்காய் முழுமையாய் கொடுத்த வில்லியம் கேரி கிறிஸ்துவின் பணியில் மிகப்பெரிய சாதனைகளைச் செய்தார். நாற்பத்து ஒன்று ஆண்டுகள் இந்தியாவில் பணியாற்றிய அவர் வங்காளம், இந்தி, ஒரியா, மராத்தி, அசாமி, சமஸ்கிருதம் உட்பட ஏராளமான இந்திய மொழிகளில் விவிலியத்தை மொழிபெயர்த்து வெளியிட்டார். இந்திய மக்கள் இயேசுவின் வழியில் வர அவருடைய மொழிபெயர்ப்புகள் பெரிதும் துணை புரிந்தன.

நமக்கு தரப்பட்டுள்ளது ஒரே ஒரு வாழ்க்கை !
அதை இயேசுவுக்காய் கொடுப்போம்.

*

 

Posted in Articles, Sunday School

புளூவேல் !

Nineth standard student caught with the signs of playing Bluewhale near Karur

சின்ன ஒரு சவால் விளையாட்டாய் ஆரம்பிக்கிறது புளூவேல் விளையாட்டு. ஒவ்வொரு கட்டமாய் தாண்டித் தாண்டிச் செல்லச் செல்ல அந்த விளையாட்டு நம்மை உள்ளிழுத்துக் கொள்கிறது. ஒரு கட்டத்தில் அந்த விளையாட்டை விட்டு நாம் வெளியே வர முடியாதபடி சூழ்நிலையும், மனநிலையும் நம்மை ஆட்கொண்டு விடுகின்றன !

புளூவேல் விளையாட்டின் கடைசி நிலை ! மரணம் ! தன்னைத் தானே அழித்துக் கொள்ளும் தற்கொலை !

இதே போல தான் பாவமும் !

பாவம் தருகின்ற சுவாரஸ்யம் அதிகம். அது கொண்டு வருகின்ற சிற்றின்பம் அதிகம். அந்த பாவத்தின் வால் பிடித்து தொடந்து பாவங்களைச் செய்து கொண்டே இருந்தால் அதில் விளைகின்ற முடிவு நிச்சய மரணம். ‘பாவத்தின் முடிவு மரணம்’ என்பதை விவிலியம் மிகத் தெளியாய் சொல்கிறது. இந்த மரணம் இவ்வுலகை விட்டுச் செல்லும் மரணம் மட்டுமல்ல, “விண்ணுல‌கிற்குச் செல்ல மாட்டோம்” எனும் மரணம். ஆன்மீக மரணம்.

கொஞ்சம் விளையாடித் தான் பார்ப்போமே என்று தான் முதல் ஆசை முளைவிடும். கொஞ்ச நாள் தொடர்ந்து தான் பார்ப்போமே என இரண்டாம் ஆசை தொடர்ந்து வரும். பின்னர் பாவமே வாழ்க்கையாய் மாறி நம்மை அழித்து விடும். இது ஒரு புதைகுழி, காலை வைத்தால் ஆளை விழுங்கும் புதைகுழி.

புளூவேல் விளையாட்டை இன்ஸ்டால் செய்யாமல் இருப்பதே நமது வாழ்க்கையை அழித்துக் கொள்ளாமல் இருக்க எளிய வழி. அதே போல, பாவத்தை மனதில் இன்ஸ்டால் செய்யாமல் இருப்பதே ஆபத்திலிருந்து தப்பும் எளிய வழி. பாவத்தை இன்ஸ்டால் செய்யாமல், இறைவனை இன்ஸ்டால் செய்வோம். வாழ்க்கை புனிதத்தின் பாதையில் நடக்கத் துவங்கும்.

INSTALL  SON of THE God

UNINSTALL  SIN of the World
*

 

Posted in Articles, Sunday School

Sundays Class Skit : பிரான்சிஸ் அசிசி

Image result for francis assisi

காட்சி 1

( தந்தை கோபமாக அங்கும் இங்கும் நடக்கிறார். அம்மா அவரை சமாதானப்படுத்துகிறார் )

அம்மா : என்னாச்சுங்க.. ஏன் இப்படி டென்ஷனா இருக்கீங்க ?

அப்பா : போச்சு.. என் மானம் மரியாதை எல்லாமே போச்சு பிக்கா.. எல்லாம் நீ கொடுக்கிற செல்லம்.

அம்மா : கொஞ்சம் புரியும்படியா சொல்லுங்க.

அப்பா : நான் என்ன சொல்றது அது தான் ஊரே சொல்லுதே.. இவ்ளோ நாள் நான் கட்டிக் காத்த பெயர், புகழ் எல்லாம் போச்சு.

அம்மா : என்னாச்சுன்னு சொல்லப் போறீங்களா இல்லையா ?

அப்பா : என்ன சொல்லணும்.. எல்லாம் உன் புள்ளையைப் பத்தி தான் சொல்றேன். ஒரு தறுதலையைப் பெத்து வெச்சிருக்கியே

அம்மா : கடவுள் ஒவ்வொருத்தருக்கும் ஒவ்வொரு வாழ்க்கையை வெச்சிருப்பாரு. இதுக்கெல்லாம் ஏன் டென்ஷன் ஆகறீங்க ?

அப்பா : ஆமா.. கடவுள் ஜவுளிகடை வெச்சிருக்காரா ? நான் வெச்சிருக்கேன். எவ்ளோ பெரிய பிஸினஸ் மேன் ! கடையைப் பாத்துக்கடான்னா எங்கே கேக்கறான்.

அம்மா : சரி.. அவன் யாருக்கும் கெடுதல் பண்ணலையே.. யார் சொத்தையும் புடுங்கல.. யாரையும் ஏமாத்தல.. அவன் ஒரு வாழ்க்கை வாழறான்.

அப்பா : இதெல்லாம் ஒரு வாழ்க்கையா ? சின்ன வயசுல நல்ல ஸ்கூல்ல சேத்து விட்டேன். நல்லா படிச்சான் சந்தோசமா இருந்துச்சு. காலேஜ் போனால் ஸ்டைல் ஸ்டைலா டிரஸ் போட்டு சும்மா ஹீரோவா சுத்தினான். பெருமையா இருந்துச்சு. பிரஞ்ச் கவிஞனாகணும்ன்னு சொன்னான்.. கேட்டதையெல்லாம் படிக்க வெச்சேன். ரொம்ப ரொம்ப பெருமையா இருந்துச்சு.. இப்போ அவன் செஞ்சிருக்கிற காரியத்தை கேட்டா உடம்பெல்லாம் கூசுது

அம்மா : உங்க உடம்பு கூசுற அளவுக்கு அவன் அப்படி என்ன தான் செஞ்சான் ?

அப்பா : என்ன செஞ்சானா ? உடம்பெல்லாம் தொழுநோய் புடிச்ச ஒருத்தன் இருந்தான். அவனை போய் கட்டிப் புடிச்சிருக்கான். அவனை யாரும் அங்கீகரிக்கலையாம். இவரு அங்கீகரிக்கிறாராம். இயேசு கட்டிப் புடிச்சாராம்.. இவரும் கட்டி புடிப்பாராம்… இவருக்கு மனசுல இயேசுன்னு நினைப்பு.

அம்மா : ஓ…தொழுநோயாளியை தொட்டானா ? ம்ம்ம்..

அப்பா : அது மட்டுமா ? கோயில் வாசல்ல பிச்சைக்காரங்க இருக்கிறதை பாத்ததும் அவங்க கூட்டத்துல போய் உக்காந்து பிச்சையெடுக்கறான். அப்படி பிச்சையெடுத்து அதை அங்கேயிருக்கிற பிச்சைக்காரங்களுக்கு குடுக்கிறாராம் ! என் மானம் மரியாதை என்ன ஆவறது ?

அம்மா : எல்லாம் கடவுளோட திட்டப்படி தான் நடக்கும். நான் அவனுக்கு ஜொவானி டி பேர்னார்டோனே ந்னு பேரு வைக்க நினைச்சேன். திருமுழுக்கு யோவானோட பேரு. அப்படியாவது அவன் நல்ல கிறிஸ்தவனா வரட்டும்ன்னு நினைச்சேன். நீங்க பிஸினஸ் மேன். என்னை கன்னா பின்னான்னு திட்டிட்டு, அவனுக்கு பிரான்செஸ்கோ ந்னு பேரு வெச்சீங்க. பிரான்ஸ் நாட்ல பிஸினஸ்ல கொடி கட்டிப் பறக்கணும்ன்னு அப்படி வெச்சீங்க.

அப்பா : இப்போ என்ன தான் சொல்ல வரே ?

அம்மா : பெயர்ல ஒண்ணும் இல்லை. நாம எப்படி வாழணுங்கறது நம்ம மனசுல இருக்குன்னு சொல்ல வரேன்.

அப்பா : நீ புரிஞ்சு தான் பேசறியா ? நம்ம ஏழு பிள்ளைங்கள்ல இத மாதிரி தறுதலை வேற யாராச்சும் உண்டா ?

அம்மா : அவன் மட்டும் என்ன நீங்க சொன்னதையெல்லாம் கேட்டு தானே வளர்ந்தான். நீங்க சொல்லி தான் ஆர்மில சேர்ந்தான். அங்கே அவனை இயேசு தன்னோட பணிக்காக அழைச்சாரு. அதான் மாறிட்டான்.

அப்பா : அவன் சொல்ற கதையையெல்லாம் நீ நம்பறியா ?

அம்மா : தமியானோ சர்ச்ல இருந்தப்போ அவனுக்கு ஒரு குரல் கேட்டுதுன்னு சொன்னான். கடவுளோட அழைப்பு எப்போ வேணும்ன்னாலும் வரலாம். நமக்கு இருக்கிறது ஒரே ஒரு வாழ்க்கை. அவரோட அழைப்பு வந்தா முழுசா அவருக்கு அர்ப்பணிக்கிறது தான் தேவையானது.

அப்பா : அதுக்காக இப்படி எல்லாமா செய்றது ? கடைல ஒருத்தன் பிச்சை கேட்டாங்கறதுக்காக இருந்த பணத்தையெல்லாம் அள்ளி அள்ளி குடுக்கிறான். ஒழுங்கான துணி உடுக்கிறதில்ல, செருப்பு போடறதில்லை. கேட்டா ஏழ்மையா இருக்கிறது தான் புடிச்சிருக்குன்னு சொல்றான்.

அம்மா : ம்ம்.. நான் கூட அவன் கிட்டே கல்யாணம் பண்ணிக்கோன்னு சொன்னேன். அதெல்லாம் பண்ணிட்டேம்மா. அவ தான் உலகத்துலயே அழகான பொண்ணு ந்னு சொன்னான்.

அப்பா : என்ன ? கல்யாணம் பண்ணிகிட்டானா ? யாரை ? யாரை ?

அம்மா : அதான் ஏழ்மையை கல்யாணம் பண்ணியிருக்கானாம். இயேசுவுக்காக வாழ்றதுக்கு முதல் தேவை ஏழ்மையா வாழ பழகறதாம். எளிமையா இருக்கணுமாம். அதனால தான் இப்படி வாழறானாம். அவனோட அழைப்பு அதுன்னா விட்டுடுங்களேன்.

அப்பா : எனக்கு வர ஆத்திரத்துக்கு… சரி.. இப்போ எங்கே இருப்பான்.

அம்மா : கோபப்படாதீங்க… அவன் நண்பர்கள் கூட பேசிட்டிருப்பான். தோளுக்கு மேல வளந்த புள்ள, கொஞ்சம் கவனமா பேசுங்க.

( அப்பா கோபமாய் கிளம்புகிறார் )

காட்சி 2

( பிரான்சிஸ் அசிசி நண்பர்களுடன் பேசிக்கொண்டிருக்கிறார் )

நண்பர் 1 : சொல்லுங்க பிரான்சிஸ்… நீங்க உங்க கதையை சொல்லிட்டிருந்தீங்க.

பிரான்சிஸ் : எஸ்…எஸ்… நான் தாமியானோ சர்ச்ல செபம் செஞ்சிட்டிருந்தேன். அப்போ திடீர்ன்னு பாத்தா மேலே சிலுவையில் இருக்கிற இயேசுவோட உதடு அசையற மாதிரி ஒரு காட்சி … தெளிவா ஒரு குரல் கேட்குது

“பிரான்சிசு, என் வீடு பாழடைந்து கிடப்பதைப் பார்க்கிறாய் அல்லவா, எழுந்து சென்று அதைச் செப்பனிடு!”

எனக்கு என்ன பண்றதுன்னு தெரியல.. வியர்த்து வழிஞ்சுது ! “அப்படியே செய்றேன் ஆண்டவரே” ந்னு சொல்லிட்டேன்.

நண்பர் 1 : அப்புறம் என்ன செஞ்சீங்க ?

பிரான் : நான் ஏதோ கோயிலை சரி செய்ய சொல்றாரு இயேசுன்னு நினைச்சு அந்த கோயில்லயே தங்கி கோயிலை சுத்தம் செய்ய தொடங்கினேன். அது ரொம்ப பெரிய வேலையா இருந்துச்சு.

ந : அப்புறம் என்ன பண்ணினீங்க ?

பிரான் : அப்பாவோட கடைக்கு போய் துணியையெல்லாம் அள்ளி சந்தையில வித்தேன். அப்பாவோட குதிரையையும் வித்தேன். அதை அப்படியே சர்ச்ல கொண்டு குடுத்து கோயிலை சரி பண்ணுங்கன்னு சொன்னேன். பணம் எப்படி வந்துச்சு ந்னு சர்ச் ல கேட்டாங்க. உண்மையை சொன்னேன். அவங்க அதை வாங்கல… அப்பா வந்து என்னை கூட்டிட்டு போய் பின்னிப் பெடலெடுத்துட்டாரு. அப்புறம் சங்கிலியால கட்டி வெச்சாரு. அப்புறம் தான் புரிஞ்சுது, கடவுள் சுத்தம் பண்ண சொன்னது கட்டிடத்தையல்ல, இறைமக்களின் கூட்டமாகிய திருச்சபையைன்னு !

நண்பர் : ஓ.. அது எப்படி புரிஞ்சுது

பிரான் : கடவுளுக்காக நாம நம்மை ஒப்புக்கொடுக்கும்போ நமக்கு எல்லாமே கொஞ்சம் கொஞ்சமா கடவுள் புரிய வைப்பாரு. அது வரைக்கும் நமக்கு ஒண்ணும் புரியவே புரியாது.

நண்பர் : ம்ம்.. எனக்கு இப்போ ஒண்ணுமே புரியல.

பிரான் : நீயும் கடவுளுக்கு உன்னை முழுசா ஒப்புக் கொடுக்கணும். ஒரு காலத்துல எனக்கு பேரு, புகழ், பணம், ஸ்டைல், எழுத்து எல்லாம் தான் பெருசா தெரிஞ்சுது. இப்போ அதெல்லாம் எனக்கு தூசு மாதிரி தெரியுது. சூரியனுக்கு முன்னாடி எப்படி மின்மினிப் பூச்சியோட ஒளி முக்கியமற்றுப் போகுமோ, கடலுக்கு முன்னாடி எப்படி ஒரு மழைத் துளி மறைஞ்சு போகுமோ, அப்படித் தான் இயேசுவுக்கு முன்னாடி இந்த உலக செல்வங்கள் எல்லாமே !

நண்பர் : ம்ம் புரியுது… அப்புறம் என்ன செஞ்சீங்க ?

பிரான் : என்னிக்கு எனக்கு இயேசு முக்கியமா தெரிஞ்சாரோ அன்னிக்கே என்னோட அத்தனை சொத்துகளையும், அப்பா தந்த அத்தனை பொருட்களையும், ஏன் ஆடைகளைக் கூட அவர்கிட்டேயே விட்டுட்டு ஆயர் குயிதோ குடுத்த ஒரே ஒரு ஆடையோட வாழ ஆரம்பிச்சேன். அத்தனை பகட்டான‌ ஆடைகள் கொடுக்காத மகிழ்ச்சியை எல்லாத்தையும் துறந்தப்புறம் நான் அனுபவிச்சேன்.

நண்பர் : அப்போ எல்லாத்தையும் இழக்கிறது தான் முக்கியமா ?

பிரான் : இல்லை… முதல்ல இயேசுவை ஏத்துக்கிறது முக்கியம். அவரை ஏத்துகிட்டா மற்ற இழப்புகள் எதுவுமே இழப்பா தெரியாது. இன்னும் சொல்லப்போனா அதெல்லாம் ஒரு வரவா தெரியும்.

நண்பர் : ம்ம்.. உங்களோட வாழ்க்கை முறை ரொம்ப வித்தியாசமா தான் இருக்கு. உங்க ஆடைல கூட பின்னாடி சுண்ணாம்புல சிலுவை அடையாளம் வரைஞ்சிருக்கீங்க.

பிரான் : ஆமா.. அது ஒரு அடையாளம் மட்டும் தான். சிலுவை மட்டும் தான் நமக்கு பாதுகாப்புங்கறதை சொல்ற ஒரு அடையாளம். உண்மையான மாற்றம் ஆடையில இல்ல. மனசுல வரணும்.

நண்பர் : ஐயா.. உங்க வாழ்க்கை என்னை ரொம்பவே வசீகரிச்சிருக்கு. நான் அசிசிலயே பெரிய செல்வந்தரான பெர்னாது. இனிமே நானும் உங்களை மாதிரி எளிய வாழ்க்கை வாழப் போறேன்.

பிரான் : மகிழ்ச்சி. ஆனா என்னைப் போல ந்னு வாழாதீங்க. இயேசுவைப் போல ந்னு வாழுங்க.

நண்பர் 2 : ஐயா.. நான் கத்தானேயா பேதுரு நானும் இனிமே உங்க கூட்டத்துல, உங்களைப் போல, இல்லையில்லை இயேசுவைப் போல வாழப் போறேன். நான் என்ன பண்ணணும் ?

பிரான் : இருக்கிற சொத்தையெல்லாம் வித்து ஏழைகளுக்குக் கொடுங்க. அப்புறம் நமக்கு வாழ்க்கைல சஞ்சலம் வராது. எங்கே செல்வம் இருக்கோ அங்கே தான் மனசு இருக்கும். செல்வத்தை சொர்க்கத்துல மட்டும் சேமிப்போம்.

நண்பர் : சரிங்கய்யா அப்படியே செய்றோம்.

பிரா : நாம நம்ம இந்த குழுவுக்கு, அசிசி தவசிகள் ந்னு பெயர் வைப்போம். நம்ம வாழ்க்கை எளிமையா இருக்கணும். தெருத்தெருவா போய் மக்களுக்கு நற்செய்தி சொல்வோம். ஏழைகளைப் போல எளிமையா வாழ்வோம். எல்லா புகழையும் இயேசுவுக்கே குடுப்போம்.

நண்பர்கள் : கண்டிப்பா !

காட்சி 3

( பிரான்சிஸ் மற்றும் நண்பர்கள் )

( நண்பர்கள் பேசிக்கொண்டிருக்கின்றனர். )

ந 1 : ஐயாவுக்கு உடம்பு ரொம்ப முடியல.. எதுக்கு நம்மை இங்கே வர சொல்லியிருக்காருன்னும் தெரியல.

ந 2 : நினைச்சு பாக்க முடியல.. இப்போ தான் ஆரம்பிச்ச மாதிரி இருக்கு. அவருக்கு நாப்பத்தைஞ்சு வயசாகுது. இதுக்குள்ள எத்தனை சபைகளை உருவாக்கினாரு, எத்தனை ஆயிரம் மக்களோட வாழ்க்கையை மாற்றினாரு.

ந 1 : ஆமா அதை நினைச்சா பிரமிப்பா தான் இருக்கு. சபைகளைக் கட்ட பணம் தேவைங்கறது தான் நாம நினைக்கிறது. ஏழ்மை தான் ஆலயம் கட்டும்ன்னு நிரூபிச்சது அவர் தான்.

ந 2 : ஆமா….ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் தனித்தனியா எவ்வளவோ சபை அமைச்சுட்டாரு. எத்தனையோ கிராமங்களை இயேசுவுக்காக கொண்டு வந்தாரு. இயேசு அவர் கூடவே இருக்காரு அதான் அவருக்கு இவ்வளவு தைரியம். எகிப்து சுல்தான் அல் கமிலை நேருக்கு நேரா போய் பாத்து சிலுவைப் போரைக் கைவிடுங்க ந்னு சொன்னவரு அவரு !

ந1 : இயேசுவோட உடல்ல உள்ளது மாதிரி அவருக்கு உடல்ல ஐந்து காயங்கள் உண்டு. இது நிச்சயம் ஒரு அதிசயம் தான். அதை ஆறு சிறகுகள் உள்ள ஒரு வானதூதர் வந்து பதிச்சதா சொல்லுவாங்க.

ந 2 : ஆனா அவரை மாதிரி ஒரு எளிமையான மனிதரைப் பாக்கவே முடியாது. நான் ஒரு கழுதை.. இயேசுவுக்கான கழுதைன்னு சொல்லுவாரு.

( அப்போது பிரான்சிஸ் வருகிறார். தள்ளாடித் தள்ளாடி )

பிரான் : ( கையிலிருந்த அப்பத்தை எடுத்து பிட்டு அவர்களுக்கு கொடுக்கிறார். ) சகோதரர்களே.. என்னோட பணி முடிஞ்சுது. இனிமே நாம இந்த உலகத்துல சந்திக்க மாட்டோம். எனக்கு கடவுள் கொடுத்த ஒரே ஒரு வாழ்க்கை இது தான். இதை நான் அவருக்கே கொடுத்ததுல எனக்கு ரொம்ப சந்தோசம். நீங்களும் உங்க வாழ்க்கையை அவருக்கே குடுங்க.

ந : கண்டிப்பா நாங்க அவருக்கே வாழ்க்கையை கொடுப்போம். நாங்க என்ன செய்யணும் ?

பிரான் : எது முக்கியமோ அதை செய்ய தொடங்குங்க… அப்புறம் எதைச் செய்ய முடியுமோ அதைச் செய்யுங்க.. அப்போ கடவுள் செய்ய முடியாத செயல்களையும் செய்ய பலன் தருவார். எங்கே வெறுப்பு வளருதோ அங்கே போய் அன்பை விதைங்க..
நாம நடக்கிறதே பிரசங்கமா இருக்கணும்.. இல்லாட்டா, நாம எங்கயும் நடந்து போய் பிரசங்கிக்க வேண்டாம் ! கடவுள் என் மூலமா இதைச் செய்ய முடியும்ன்னா யார் மூலமா வேணும்னாலும் செய்யலாம்.

நீங்க என்ன செய்யணும்ன்னு… இயேசுவே உங்களுக்கு சொல்வார். நீங்க உங்க வாழ்க்கையை அவருக்கு அர்ப்பணியுங்க. நான் நாளை இறைவனிடம் செல்லப் போகிறேன். உங்க எல்லாரையும் நான் அங்கே சந்திக்கிறேன்.

( நண்பர்கள் அமைதியாக அவர் முன்னால் முழந்தாள் படியிட்டு செபிக்கின்றனர் )

*

பின்குரல் :

பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் வாழ்ந்த மிகப்பெரிய இறை பணியாளர் அசிசியின் பிரான்சிஸ் என்பவர். இருந்ததை எல்லாம் இறைவனுக்காய் துறந்து ஏழ்மையை வரிந்து கட்டிக் கொண்டவர். தனது ஒரே ஒரு வாழ்க்கையையும் அவர் இறைவனுக்கு முழுமையாய் ஒப்படைத்தார். எனவே இன்று உலகெங்கும் அவரது திருச்சபைகளில் பல இலட்சம் மக்கள் உறுப்பினர்களாக இருக்கின்றனர். நமது வாழ்க்கையை முழுவதும் இறைவனுக்காய் அர்ப்பணிப்போம் ? அப்போது அவர் நம்மைக் கொண்டு செய்யும் காரியங்கள் நம்ப முடியாதவையாய் இருக்கும்.

முடிவெடுப்போம்
சரணடைவோம்

 

Posted in Articles, Sunday School

SKIT : Sunday’s School

Image result for jesus christ

காட்சி 1

அப்பா, அம்மா வீட்டில் இருக்கின்றனர்

அப்பா ( போனில் ) : பரவாயில்லைங்க.. இதுல என்ன இருக்கு. நோ பிராப்ளம். ஃபிரியா இருக்கும்போ வீட்டுங்கு வாங்க.

அம்மா : யாருங்க போன்ல ?

அப்பா : குமாரசாமி தான் பேசினாரு. இன்னிக்கு கொஞ்சம் காசு தரேன்னு சொல்லியிருந்தாரு அது கிடைக்கலையாம்.

அம்மா : ஐயோ, பையனுக்கு காலேஜ் பீஸ் கட்டணுமே. என்ன பண்றது ?

அப்பா : அதெல்லாம் கடவுள் பாத்துப்பாரு. நீ ஏன் கவலை படறே. முயற்சி மட்டும் நாம பண்ணுவோம், முடிவு அவர் கையில தான் இருக்கு.

அம்மா : எப்படி தான் நீங்க கூலா இருக்கீங்களோ ! எனக்கு பக் பக் ந்னு இருக்கு. பணம் கிடைக்கணும், பீஸ் கட்டணும், அவனை படிக்க வெச்சு ஒரு பெரிய ஆளாக்கணும். அப்ப தான் எனக்கு சந்தோசம்.

அப்பா : படிக்கிறதுலயோ, பெரிய வேலைல இருக்கிறதிலயோ சந்தோசம் கிடையாது. கடவுளோட இருக்கிறதுல தான் நமக்கு சந்தோசம். வேலை நம்மை ஒரு ஆபீஸ்ல தான் சேக்கும். கடவுள் தான்

நம்மை சொர்க்கத்துல சேக்க முடியும்.

அம்மா : சரி, சரி… வீட்லயும் பிரசங்கம் பண்ணாதீங்க. ஊர்ல தான் பிரசங்கம் பண்ணிட்டே திரியறீங்க. அது போதாதா ? என்ன மனுஷனோ !

அப்பா : சரி சரி.. சலிச்சுக்காதே. சந்தோசமா இரு. கவலையா இருக்கிறதனால நாம எதையும் சாதிக்கப் போறதில்லை. அவரோட சித்தம் எதுவோ அது தான் நடக்கும். அதனால அமைதியா இருப்போம்.

( அப்போது ஒருவர் வருகிறார் )

நபர் 1 : ஐயா…

அப்பா : சொல்லுங்கய்யா.. என்ன விஷயம் … ரொம்ப டென்சனா இருக்கீங்க.

நபர் 1 : ஐயா.. என் பையன் திடீரென மயங்கி விழுந்துட்டான். அவனை ஆஸ்பிடல்ல சேக்கணும். கைல நயா பையா இல்ல. நீங்க தான் எனக்கு ஹெல்ப் பண்ணணும்.

அம்மா : ஐயோ.. என்ன பண்ண.. எங்க கிட்டயும் சுத்தமா காசே இல்லை. இப்போ தான் பையனோட ஸ்கூல் பீஸ் பற்றி பேசிட்டிருந்தோம்.

அப்பா : சும்மா இரு.. அவரே கஷ்டத்துல இருக்காரு… எப்படியாச்சும் ஹெல்ப் பண்ணணுமே.. என்ன பண்ணலாம்.. ஆங்…  உன்னோட அந்த செயினை கொஞ்சம் கழட்டி குடு..அதை வெச்சு அவர் மருத்துவம் பாக்கட்டும்… அப்புறம் வாங்கிக்கலாம்.

அம்மா : ஏங்க தெரிஞ்சு தான் பேசறீங்களா ?…, அது தாலிங்க…

அப்பா : அதுக்கென்ன இப்போ.. நான் தான் இங்கே இருக்கேனே.. அப்புறம் என்ன ? இன்னொன்னு கட்டிக்கலாம்.

அம்மா : நோ..நோ. அதெல்லாம் முடியாது. தாலியைக் கழட்டினா புருஷனுக்கு ஆவாதுன்னு சொல்லுவாங்க.

அப்பா : அதெல்லாம் முட்டாள் தனமான பேச்சு. இது ஒரு அடையாளம் தான். ஆதாம் ஏவாளுக்கு தாலியா கட்டினாரு ? மனுஷனுக்கு உதவாத தாலி கழுத்துக்கு பாரம்.

அம்மா : தாலி இல்லாம நான் எப்படிங்க வெளியே போறது… என்ன விளாடறீங்களா ?

அப்பா : கடவுள் நமக்கு உயிரை தந்திருக்கிற வரைக்கும் தாலி இல்லாமலும் வெளியே போலாம்.

கடவுள் உயிரை எடுத்துட்டா, தாலி இருந்தாலும் நாம வெளியே போக முடியாது.

நபர் 1 : ஐயா.. அம்மாக்கு புடிக்கலேன்னா வேணாம்ய்யா.. நான் வேணும்ன்னா வேற யாரையாச்சும் கேட்டுப் பாக்கறேன்.

அப்பா : அப்படியெல்லாம் இல்லீங்க. அவங்க என் மனைவி. நாங்க இப்படி ஜாலியா பேசிப்போம், ஆனா அவங்களுக்கு ரொம்ப இளகிய மனசு. பீஸ் கட்டவே கவலைப்படற அவங்க, உயிரைக் காப்பாத்த கவலைப்பட மாட்டாங்களா…என்ன ?

அம்மா : இப்படி பேசிப் பேசியே எல்லாத்தையும் சாதிச்சுடுங்க ( சொல்லிக் கொண்டே தாலியைக் கழற்றிக் கொடுக்கிறார் )

நபர் 1 : ரொம்ப நன்றிங்கம்மா…

அம்மா : சீக்கிரம் திருப்பிக் கொடுத்துடுப்பா..

அப்பா : அதைப்பற்றியெல்லாம் கவலைப்படாதேப்பா.. பையனை ஹாஸ்பிடல்ல சேத்துடு. நான் சாயங்காலம் வந்து பாக்கறேன்.

நபர் 1 : சரிங்கய்யா.. ( ஓடுகிறார் )

அம்மா : அதெப்படியோ தெரியல.. நீங்க மட்டும் என்ன தான் நடந்தாலும் ஒரு புன்னகையோட இருக்கீங்க. தலையில இடி விழுந்தா கூட சிரிப்பீங்க போல. ( புன்னகைக்கிறார் )

அப்பா : நாம எல்லாம் அப்பாவோட கை பிடிச்சு திருவிழாக்கு போற பிள்ளைங்க மாதிரி. அப்பாவோட கையை புடிச்சிருக்கிற வரைக்கும் கவலையில்லை. கையை விட்டுட்டா தான் பதட்டமாகி அப்பா எங்கேன்னு தேடணும். மறுபடியும் அவரோட கையை புடிக்கணும். கடவுளோட‌ கைல இருக்கிற வரைக்கும் நமக்கு கவலையே இல்லை. எல்லாத்தையும் அவரே பாத்துப்பாரு.

அம்மா : ம்ம்.. ஆயிரம் தான் இருந்தாலும்…. பையனுக்கு ஃபீஸ் தான்…. எப்படி கட்ட போறேனோ !

காட்சி 2

(பையன், அப்பா, அம்மா )

பையன் : அப்பா… அப்பா…

அப்பா : என்னப்பா.. ஒரே சந்தோசமா இருக்கே போல !

பையன் : ஆமாப்பா.. ஒரு சந்தோசமான விஷயம் தான்பா..

அம்மா : சொல்லுடா.. என்னாச்சு ? காலேஜ்ல டிஸ்டிங்ஷன்ல பாசாகிட்டியா ? இல்ல ஏதாச்சும் அவார்ட் வாங்கியிருக்கியா ?

பையன் : அதெல்லாம் இல்லம்மா…

அம்மா : ஓ.. அப்போ ஏதாச்சும் நல்ல வேலை கிடைச்சிருக்கா ?

பையன் : அதெல்லாம் சின்ன விஷயம்மா..

அம்மா : அப்போ என்னடா ? ஏதாவது பொண்ணு கிண்ணு பாத்து வெச்சிருக்கியா ? எங்களுக்கு தெரியாம லவ் கிவ் பண்ணினே, காலை உடச்சுபுடுவேன் ஆமா…

பையன் : ஐயோ அம்மா… சும்மா சும்மா ஏதாச்சும் சொல்லிட்டே இருக்காதீங்க.. படிப்பு, மார்க், காலேஜ், வேலை, கல்யாணம்ன்னு

அம்மா : வேற என்னடா சொல்லணும் ?

பையன் : அம்மா .. நான் ஒரு இடத்துக்கு ஊழியத்துக்கு போகப் போறேன்.

அப்பா : பிரைஸ் த லார்ட்… நல்ல முடிவுப்பா…

அம்மா : ஐயோ.. என்னடா சொல்றே.. அதுக்காடா உன்னை இவ்ளோ கஷ்டப்பட்டு படிக்க வெச்சோம்… பீஸ் கட்ட கூட காசில்லாம… ( அம்மா விசும்புகிறார் )

அப்பா :  என்னம்மா இது.. பையன் எவ்வளவு சந்தோசமான விஷயம் சொல்லியிருக்கான்… அதுக்கு சந்தோசப்படாம…

அம்மா : ஆமா.. இதுல என்ன சந்தோசம்… உங்களுக்கு தான் எதுக்கெடுத்தாலும் சந்தோசமா இருக்குமே !

அப்பா : கடவுளுக்கான பணி செய்றதுல இருக்கிற சந்தோசமே தனி தான்மா.. நீயும் ஒரு நாள் அதைப் புரிஞ்சுப்பே.

அம்மா : ஆமா…ஆமா.. நீங்க உருப்படாம போனதும் இல்லாம, இப்போ பையனையும் கெடுக்கறீங்க…. எப்படியோ போங்க.. நம்ம தலையெழுத்து. இவனாவது கஞ்சு ஊத்துவான்னு பாத்தா, காதுல ஈயத்தை காய்ச்சி இல்லே ஊத்தறான்…

அப்பா : எல்லாம் கடவுள் பாத்துப்பாரும்மா.. நம்ம தலைமுடியை எண்ணி வெச்சிருக்கிறவரு அவரு, நம்ம எதிர்காலத்தை எண்ணாம இருப்பாரா என்ன ?

அம்மா : ஆ..ஊ..ன்னா இப்படி ஏதாச்சும் சொல்லிடுங்க.

அப்பா : சரிப்பா… ( பையனை நோக்கி ) நீ எங்கே ஊழியம் பண்ண போறே ? காலேஜ்லயா ?

பையன் : இல்லப்பா….

அப்பா : அப்புறம் எங்கேப்பா ? கிராம ஊழியமா ?

பையன் : இல்லப்பா

அப்பா : அப்போ.. மருத்துவமனை, ஜெயில்.. இப்படி எங்கேயாச்சும் ?

பையன் : இல்லேப்பா.. நான் வெளியூர் போறேன்பா…

அப்பா : ஓ… அது தான் உன் அழைப்புன்னா.. தாராளமா போலாம். எந்த இடம்பா ?

பையன் : ச்சாட் ந்னு ஒரு இடம்பா.. ஆப்ரிக்கால…

அப்பா : ( அதிர்ச்சியுடன் ) வாட்… ச்சாட்லயா.. அய்யோ…. அது… அந்த இடம்…

பையன் : தெரியும்பா… உலகத்துலயே அதிகம் கிறிஸ்தவர்கள் கொல்லப்படற ஒரு நாடுப்பா…

அப்பா : அ..அது… உன்னோட அழைப்பு தானா ? நல்லா பிரேயர் பண்ணினியா ?

பையன் : பண்ணிட்டேன்பா.. ரெண்டு மூணு தடவை கடவுள் கிளியரா பேசிட்டாரு. அங்கே தான் போகணும்ன்னு. இயேசுவை அறியாத மக்கள் எக்கச்சக்கம் இருக்காங்க. அவங்களுக்கு இயேசுவை எடுத்துச் சொல்லணும். அது தான் என்னோட அழைப்பு.

அப்பா : ( கவலையுடன் அங்கும் இங்கும் நடக்கிறார் ) நான் எப்பவுமே இயேசுவை மக்களுக்கு அறிவிக்கிறேன். எல்லோரும் இயேசுவை அறியணும்ன்னு தான் நான் விரும்பறேன். ஆனா. இந்த இடம்….

பையன் : கடவுள் என்னை அங்கேயிருந்து கூப்பிட்டா நான் சந்தோசமா போவேன்பா. கர்த்தருக்குள் சந்தோசமா இருக்கிறது தான் என்னோட பலம்.  நீங்க சொல்லி குடுத்தது தானேப்பா… நான் ஏன் கவலைப்படணும்.

அம்மா : என்னப்பா.. என்னென்னவோ பேசறீங்க‌.. அவ்வளவு மோசமான இடமா அது ?

பையன் : சே..சே.. அப்படியெல்லாம் ஒண்ணுமில்லேம்மா… உயிரை கொடுக்கிறதும், எடுக்கிறதும் கடவுள் கைல. அவர் கேட்டா குடுத்துடப் போறோம். அதுல கவலைப்பட என்ன இருக்கு.

அம்மா : உன்னை என்னோட கண்ணுக்குள்ள வெச்சு பாத்துக்கணுங்கறது தான் என்னோட ஆசை.. நீ என்னடான்னா..உயிரு கியிருன்னு பேசிட்டிருக்கே…

பையன் : என்னம்மா இப்படி சொல்றீங்க.. நாம கடவுளோட கண்மணிகள் .. நம்மை யாரும் தொட கடவுள் விட்டுருவாரா என்ன ?

அப்பா : யோபுவோட வாழ்க்கையை பாக்கலையா… எல்லாம் போனப்பவும் “கடவுள் கொடுத்தார், கடவுள் எடுத்தார் அவருக்கே மகிமை உண்டாகுக” ந்னு சொன்னாரு அவரு. எது நடந்தாலும் கடவுளோடு இணைந்து நடக்கணும். அது தான் சந்தோசமான வாழ்க்கை.

பையன் : நீங்க இப்படி தந்த ஊக்கம் தாம்பா என்னை இன்னிக்கு ஊழியம் செய்ய தயாராக்கியிருக்கு.

அப்பா : ம்ம்ம்.. சரிப்பா.. கடவுளோட சித்தம் எதுவோ அதுபடி நடக்கும். நீ நல்லா செபம் பண்ணிட்டு ரெடியாகு. எப்போ கிளம்பறே.. ஏதாச்சும் கொண்டு போணுமா ?

பையன் : சீக்கிரம் போணும்பா… ஒரு சவப்பெட்டி வேணும்பா…

அப்பா : ச..ச..சவப்பெட்டியா ? ஏன் ? எதுக்கு ?

பையன் : அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்லேப்பா. அந்த நாட்டுக்கு ஊழியம் செய்ய‌ போறவங்க ஒரு சவப்பெட்டியையும் கையோடு கொண்டு போவாங்க. ஒரு முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கை தான். ஒருவேளை நாம கொல்லப்பட்டால் மற்ற ஊழியர்களும், கிறிஸ்தவர்களும் சேர்ந்து நம்மை கிறிஸ்தவ முறைப்படி அடக்கம் செய்ய இது உதவியா இருக்கும்.

அம்மா : ( அழுது கொண்டே ) என்னங்க.. பையன் என்னென்னவோ சொல்றான்…

பையன் : என்னம்மா இதுக்குப் போய் அழுதுட்டு…  சாவு எங்கே இருந்தாலும் வரும், வாழ்வு இயேசுவோடு இருக்கும் போ மட்டும் தான் வரும். ஒரு வேளை நாம் இறந்து போனா கூட அது இன்னொரு வீட்டுக்குப் போற மாதிரி தானே.. ஏன் கவலைப்படறீங்க..

அப்பா : ( பையனை கட்டியணைக்கிறார். ) எது நடந்தாலும் அது கடவுள் விருப்பப்படி தான் நடக்கும். உன்னோட இந்த ஊக்கத்துக்காக நான் கடவுளுக்கு நன்றி சொல்றேன். உனக்கு எந்த கெடுதலும் வரக்கூடாதுன்னு செபிக்கிறேன்பா.. ( கண்களைத் துடைத்துக் கொள்கிறார் )

பையன் : அப்பா .. எது நடந்தாலும் அது கடவுளோட விருப்பப்படி ந்னு நினைச்சுக்கோங்க. அவரோடு இருப்பதில் தான் நம்மோட பலம்பா… நான் கிளம்பறேன்பா… டிராவலுக்கான ஏற்பாடுகள் கொஞ்சம் செய்யணும்.

அப்பா : சரிப்பா.. காட் பிளஸ் யூ…

காட்சி 3 :

(பையன், மூன்று நபர்கள் )

( பையன் ஆப்பிர்க்காவில் சுவிசேஷம் அறிவித்துக் கொண்டிருக்கிறான் )

பையன் : ( செபம் ) அன்பான ஆண்டவரே, இந்த ஆப்பிரிக்க நாட்டிலே கடந்த இரண்டு மாத காலமாக உம்மைப் பற்றி அறிவிக்க நீர் தந்த மேலான கிருபைக்காக நன்றி. உம்மைப் பற்றி அறியாத பல மக்களுக்கு உம்மைப் பற்றி சொல்ல எனக்கு நீர் தந்த வாய்ப்பு மேலானது ஆண்டவரே. இன்னும் நிறைய மக்களுக்கு நான் உம்மைப்பற்றி அறிவிக்க எனக்கு உதவி செய்தருளும் ஆண்டவரே. ஆமென்.

( அப்போது மூன்று பேர் உள்ளே வருகிறார்கள் )

ந 1 : ஐயா வணக்கம்.. இங்கே ஸ்டீபன் யாரு ?

பையன் : நான் தான் வாங்க.. உக்காருங்க. என்ன விஷயம்.

ந 2 : சும்மா தான் உங்களைப் பாத்துட்டு போக வந்தோம்.

பையன் : ரொம்ப மகிழ்ச்சி. வாங்க உட்காருங்க.. சாப்பிட ஏதாவது கொண்டு வரேன்.

ந 3 : வேண்டாம்..வேண்டாம்… அதெல்லாம் ஒண்ணும் வேண்டாம்.

பையன் : சொல்லுங்க… உங்களையெல்லாம் சந்திச்சதுல மகிழ்ச்சி ( புன்னகைக்கிறார் )

ந 1 : ரொம்ப உற்சாகமா இருக்கீங்க…

பையன் : ஆமா… நமக்கு மனசுக்குப் புடிச்ச வேலையைச் செய்யும் போ சந்தோசம் தானா வரும். நேர்மையான பணியைச் செய்யும் போதும் மகிழ்ச்சி தானா வரும். கடவுள் சொன்ன வேலையைச் செய்யும் போதும் மகிழ்ச்சி தானா வரும். நான் செய்றது இது எல்லாம் சேர்ந்தது, அதான் எனக்கு ரொம்ப மகிழ்ச்சியா இருக்கு.

ந 1 : அப்படி என்ன வேலை செய்யறீங்க சார் ?

பையன் : இந்த உலகைப் படைத்து, மக்கள் பாவத்தில் இருப்பதைக் கண்டு கலங்கி, அவர்களை மீட்டு பரலோகம் சேர்க்க, தன்னோட ஒரே மகனாகிய இயேசுவை அனுப்பிய கடவுளின் அன்பைப் பற்றியும். நமக்காக சிலுவையில் அறையப்பட்டு உயிர்விட்ட இயேசுவைப் பற்றியும். பரலோகம் சேர நமக்கு வழிகாட்டும் பரிசுத்த ஆவியைப் பற்றியும் மக்களுக்கு எடுத்துச் சொல்றேன்.

ந 2 : ஓ.. அப்படியா.. அதுல மகிழ்ச்சியடைய என்ன சார் இருக்கு.

பையன் : என்ன இப்படி சொல்லிட்டீங்க.

நமக்கு பரலோகம் நிச்சயம் அது மகிழ்ச்சி இல்லையா ?.

கடவுளை அப்பா என அழைக்கலாம் அது மகிழ்ச்சி இல்லையா ?

நாம் பாவ அடிமைத்தனத்திலிருந்து மீளலாம், அது மகிழ்ச்சி இல்லையா ?

கடவுள் எப்போதும் நம்மோடு இருக்கிறார், அது மகிழ்ச்சி இல்லையா ?

இப்படி எவ்வளவோ சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்.

ந 3 : எங்களுக்கு புரியலை சார், கொஞ்சம் புரியும் படியா சொல்றீங்களா ?

பையன் : கடவுள் நம்மை அவருடைய சொந்தக் கரங்களால் உருவாக்கினார், அவரோட கரம் நம்மோடு இருக்கிறது.

நாம் இயேசுவை ஏற்றுக் கொள்ளும் போது புதுப் பிறப்பாகிறோம். கடவுளின் பெயர் நம்மோடு இருக்கிறது.

நம்முடைய பிறப்பு ஒரு விபத்து அல்ல. “நாம் கடவுளின் கைவேலைப்பாடு; நற்செயல்கள் புரிவதற்கென்றே கிறிஸ்து இயேசு வழியாய்ப் படைக்கப்பட்டிருக்கிறோம். ” என்கிறது பைபிள். இப்படி கடவுளின் திட்டம் நம்மோடு இருக்கிறது !

அந்தக் கடவுளை நாம ஏற்றுக் கொண்டு பாவத்தை அறிக்கையிட்டு மனம் திரும்ப வேண்டும். மனம் திரும்பிய பின் கடவுளுக்கு பிரியமான வாழ்க்கை வாழவேண்டும். இது எவ்வளவு மகிழ்ச்சியான விஷயம்.

ந 1 : இதைச் சொல்ல தான் நீங்க இந்தியால இருந்து வந்தீங்களா ?

பையன் : ஆமா… சார். இது என்னோட கனவு.

ந 2 : ஏண்டா…டேய்… எங்க நாட்டிலயே வந்து, எங்க தெய்வத்தையே வேண்டாம்ன்னு சொல்லி வேற ஒரு தெய்வத்தைக் கொண்டு வருவே. என்ன தைரியம் உனக்கு.

பையன் : சார்… கொஞ்சம் அமைதியா பேசுங்க.

ந 3 : பேசறதா ? உன்னை பொடி வெச்சு பிடிக்க தான் உன் கூட இவ்ளோ நேரம் பேசினோம். உன்னை கவனிச்சுட்டு தான்டா இருக்கோம்.

பையன் : இதுல பொடி வெச்சு பிடிக்க என்ன இருக்கு ? கடவுளைப் பற்றி பேச நான் ஏன் பயப்படணும் ?

ந 2 : உங்களையெல்லாம் எவ்ளோ அடிச்சாலும், எத்தனை பேரை கொன்னாலும் புத்தி வராதா ?

பையன் : கடவுளோட நற்செய்தியை அறிவிக்க ஏன் பயப்படணும். அது மகிழ்ச்சியான விஷயம் இல்லையா ?

ந 1 : எனக்கு ஒண்ணு மட்டும் புரியவே இல்லை. எவ்ளோ தான் அடிச்சாலும் ஏன்டா சிரிச்சிட்டே சாகறீங்க. அதான் எரிச்சலா இருக்கு.

பையன் : கடவுள் எங்க கூட இருக்கார். அவரு சொல்லாம எங்க உயிரை யாரும் எடுக்க முடியாது. அவரு சொல்லிட்டா நாங்க அவர் கிட்டே தான் போவோம்ங்கற உத்தரவாதம் இருக்கு. அதான் எங்களோட மகிழ்ச்சிக்கு காரணம். அந்த மகிழ்ச்சி தான் எங்களோட பலத்துக்கு ஆதாரம்.

ந 2 : ஆதாரமோ, ஆகாரமோ … இன்னும் அஞ்சு நிமிஷத்துல நீ ஆகாயத்துல இருப்பே.

பையன் : அது தான் கடவுளோட சித்தம்னா நான் அதுக்கு தயார்.

ந 1 : சரி.. ஒரே ஒரு சலுகை தரேன். உனக்கு மட்டும். பாக்க சின்ன பையனா இருக்கே. இயேசுவைப் பற்றி நான் சொன்னதெல்லாம் பொய்ன்னு ஊர் மக்கள் கிட்டே நாளைக்கு நீ சொல்லணும். சொல்லிட்டா நீ இந்தியாவுக்கு போயிடலாம். இல்லேன்னா, உன்னோட சாம்பல் கூட இந்த இடத்துல மிஞ்சாது.

பையன் : ஐயா…. நான் இங்கே வரும்போது கொண்டு வந்தது ரெண்டு பொருட்கள் தான். ஒண்ணு வாழ்வு தரும் கடவுளோட வார்த்தைகள். அதான் இந்த பைபிள். இன்னொன்னு வாழ்வு முடிஞ்சா உடலை போட ஒரு சவப்பெட்டி, அதோ அங்கே இருக்கு.

ந 3 : என்ன சொல்றே ? சவப்பெட்டியை இந்தியால இருந்து கொண்டு வந்தியா !!!!

பையன் : ஆமா.. சாக சம்மதிச்சு தான் இங்கே வந்திருக்கேன். நீங்க வாழணும் அதுக்காக நான் சாக தயார். நாம வாழ இயேசு மரித்தார். அவர் தான் எங்க வழிகாட்டி.

ந 1 : இந்த நாயை அடிச்சு துவைங்கடா…

( அடிக்கிறார்கள் )

ந 3 : நாளைக்கு மக்கள் கிட்டே போய் இயேசுவைப் பற்றி சொன்னதெல்லாம் தப்புன்னு சொல்லுவியா ?

பையன் : மாட்டேன்.. முடியவே முடியாது.

ந 1 : ஒரு வாளை எடுத்து ஓங்கி வெட்டுகிறார்

பையன் : இயேசுவே.. என்னை ஏற்றுக் கொள்ளும்…

(விழுந்து விடுகிறார் )

காட்சி 4 :

(அப்பா, அம்மா )

அப்பா : ( போன் அடிக்கிறது எடுக்கிறார் )… என்னது ? எப்போ ? தலையில் அடித்துக் கொள்கிறார்.

அம்மா : என்னங்க ஆச்சு.. ஏன் அழறீங்க‌

அப்பா : நம்ம பையன்… நம்ம பையன்..

அம்மா : நம்ம பையனுக்கு என்னங்க ஆச்சி.. சொல்லுங்க… ( பதட்டத்துடன் )

அப்பா : கடவுளைப் பத்தி பேசிட்டிருந்தான், இப்போ கடவுள் கூட பேச போயிட்டான்.

அம்மா.. மயங்கி கீழே விழுகிறார்.

சட்டென முழங்கால் படியிட்டு செபிக்கிறார்.

“இயேசுவே.. வழியும், சத்தியமும், ஜீவனும் நீரே. உமது கரத்தில் என் பையனின் ஜீவனை ஏற்றுக் கொள்ளும். எங்கள் துக்கத்தை ஆனந்தமாய் மாற்றும். உமது பிள்ளைகளாகிய நாங்கள். உம்மிலே மகிழ்ச்சியாய் இருப்பதே எங்கள் பலம். எப்போதும் எங்களை பலப்படுத்தும். ஆமென்”

பின் குரல் :

இது கற்பனைக் கதையல்ல. ஆப்பிரிக்க நாடுகள் சிலவற்றில் மிஷனரி ஊழியம் செய்யச் செல்பவர்கள் தங்களோடு கூட சவப்பெட்டியையும் சுமந்து செல்கிறார்கள். மரணத்துக்குத் தயாராகச் செல்லும் அவர்களுடைய மனம் கர்த்தருக்குள் மகிழ்ச்சியாய் இருக்கும். அதுவே அவர்களைப் பலப்படுத்தும். அவரில் மகிழ்ச்சியாய் இருப்போம் நமது பலம் அது என உணர்வோம். நன்றி.

 

Posted in Articles, Sunday School

Sunday School Essay: உலகத்துக்கொத்த வேஷம் தரியாதிருங்கள்

Image result for kid speech

முன்னுரை :

“ஊரோடு ஒத்து வாழ்” என்று பழமொழி சொல்வார்கள் அதை ஆங்கிலத்தில் “பி எ ரோமன் வென் யூ ஆர் இன் ரோம்” என்பார்கள். ஆனால் கிறிஸ்தவம் நமக்கு வித்தியாசமான போதனையைத் தருகிறது. உலகத்துக்கொத்த வேஷம் தரியாதிருங்கள் என்கிறது ரோமர் 12:2. இந்த உலகத்தில் வாழும் போது எப்படி உலகத்துக்கு ஏற்ற வேஷம் தரிக்காமல் வாழ முடியும் ? உலகத்துகொத்த வேஷம் என்பது என்ன ? அப்படி தரிக்காவிட்டால் என்ன தான் செய்ய வேண்டும் என்பதை இந்தக் கட்டுரையில் சுருக்கமாகப் பார்ப்போம்.

பொருளுரை

முதலாவது தேவனுடைய ராஜ்யத்தையும் அவருடைய நீதியையும் தேடுங்கள்; அப்பொழுது இவைகளெல்லாம் உங்களுக்குக் கூடக் கொடுக்கப்படும்.”மத்தேயு 6:33 என்றார் இயேசு. உலகத்தில் வாழவேண்டுமென்றால் உலகத்தின் தேவைகளை நோக்கி நாம் ஓடவேண்டும் என்று தான் நினைப்போம். பணம் வேண்டுமா ? அதற்குரிய இலட்சியங்களை வைத்து விட்டு கடுமையாக உழைக்க வேண்டும். பதவி வேண்டுமா ? எந்நேரமும் அதற்குரிய சிந்தனைகளிலேயே இருக்க வேண்டும். இப்படித் தான் உலகம் போதிக்கும். கடவுள் சொல்கிறார், கடவுளை மட்டும் தேடு, உனக்கு என்னென்ன தேவையோ அதை நான் தருகிறேன்.

அப்படி உலகம் எதைத் தரித்திருக்கிறது ? நாம் எதைத் தரிக்க வேண்டும் ? முக்கியமான ஐந்து விஷயங்களை மட்டும் நாம் இங்கே பார்ப்போம்.

  1. செல்வங்கள் :

பெரும்பாலான மக்களுடைய தேடல் செல்வத்தைச் சேமிப்பதிலேயே இருக்கிறது. பள்ளிக்கூடத்தில் சேர்க்கும் போதும் சரி, கல்லூரியில் படிக்கும் போதும் சரி, வேலைக்குச் செல்லும் போதும் சரி, எப்போதும் சிந்தனை செல்வத்தைச் சேர்ப்பதிலேயே இருக்கிறது. “பணம் இல்லேன்னா ஒரு பய மதிக்க மாட்டான்” என பணம் சம்பாதிப்பதை நியாயப்படுத்தவும் செய்கிறோம் !

நமது தேடல் பணத்தை நோக்கியல்ல, பரமனை நோக்கி இருக்க வேண்டும்.

உலக செல்வங்கள் தற்காலிகமானவை, விண்னக செல்வமே நிரந்தரமானது

நாம் செல்வங்களை சேமிக்க வேண்டியது, வங்கியிலல்ல விண்ணகத்தில்.

அதற்கு நாம் இறைவனின் வார்த்தைகளின் படி வாழவேண்டும். உலகத்தின் கோட்பாடுகளின் படியல்ல.

  1. புகழ் !

‘தோன்றிற் புகழொடு தோன்றுக” என்கிறது இலக்கியம். வாழும்போது பேரோடும் புகழோடும் வாழவேண்டும் என்கிறது வாழ்வியல். எந்த அளவுக்கு நாம் பெயரோடு  வாழ்கிறோமோ அந்த அளவுக்கு உலகின் பார்வைக்கு நாம் பெரியவர்கள். இது உலகத்துக்கு ஒத்த வேஷம் தரிப்பது !

இயேசு விண்ணக தெய்வமாய் இருந்தவர், புகழை விட்டு இகழ்ச்சியின் சிலுவையை நாடினார்.

தூதர்களின் வாழ்த்தைக் கேட்டவர், மக்களின் இகழ்ச்சியைக் கேட்டார்

தரையில் தங்கம் விரித்த விண்ணகம் விட்டு, பாறை இடுக்குகளில் படுத்து உறங்கினார்.

நாம் புகழைத் தேடுபவர்களாக அல்ல, இயேசுவின் புகழை பறைசாற்றுபவர்களாகவே இருக்க வேண்டும்.

  1. பெருமை !

‘இவனை பிள்ளையாய் பெற்றதுக்கு பெருமைப்படுகிறேன்’ என்று அடிக்கடி சொல்வார்கள். இப்படிச் செய், அப்போ தான் பெருமையா இருக்கும் என்றெல்லாம் பிள்ளைகளை வழிகாட்டுவார்கள். சின்னப் பெருமை வளர வளர தற்பெருமையாகி, கர்வமாகி மனிதனையே அழித்து விடும்.

யேசு தாழ்மையின் சின்னமானார் ! நம்மிடம் யாராவது வந்து, ‘கொஞ்ச நேரம் நாயைப் போல வாழ்’ என்று சொன்னால் என்ன சொல்வோம் ? அவர்களைக் கடித்துக் குதறுவோம். இயேசுவோ கடவுள் எனும் மாபெரும் இடத்தை விட்டு, மனிதன் எனும் கீழ்நிலை இடத்தைப் பிடித்தார்.

காலங்கள் கடந்தவர், கால்களைக் கழுவினார்.

உலகின் முதலாளி, தச்சுக் கூடத்தில் தொழிலாளியானார்

உலகம் பெருமையை நோக்கி பாய்கிறது, நாம் தாழ்மையை நோக்கித் தவழ்வோம்.

  1. கேளிக்கை !

“இருக்கிறது ஒரு லைஃப் அதை ஜாலியா என் ஜாய் பண்ணணும்டா” என்பது என் வகுப்பு பிள்ளைகளே கூட சொல்கின்றனர். வாரம் ஒரு சினிமா, பிளே ஸ்டேஷன், ஜாலியாக ஊர் சுத்துதல், ஃபீனிக்ஸ் மாலில் நேரம் செலவாக்குதல் என எக்கச்சக்க ஜாலி ஐடியாக்கள் நமக்கு உண்டு. நேரத்தை இனிமையாய் செலவிடுவதாய் நினைத்து இவற்றையெல்லாம் செய்கிறோம். காரணம் நம்மை உலகம் அப்படிப் பழக்கியிருக்கிறது. மீடியா நம்மை அப்படி வசீகரித்திருக்கிறது.

இயேசுவோ தேவையற்ற கேளிக்கைகளை செய்யவில்லை. எப்போதும் தந்தையோடு செபிப்பதிலும், தனிமையாய் அவரோடு பேசுவதிலும் நேரம் செலவிட்டார். சீடர்களுக்கு போதிக்கத் தான் அதிக செலவிட்டாரே தவிர, அவர்களோடு பொழுது போக்குகளிலும், கேளிக்கைகளில் அவர் ஈடுபடவில்லை.

இறைவனோடு வாழ்தல் ஆனந்தமானது.

இறை வார்த்தைகளை நேசித்தல் அற்புதமானது.

உலகம் சொல்லும் பொய்களை விட, விவிலியம் சொல்லும் உண்மைகளை நம்புவோம்.

  1. மனிதாபிமானம்.

“ஆத்துல போட்டாலும் அளந்து தான் போடணும்” என்பது உலக மொழி. நமது கிறிஸ்தவர்கள் கூட ‘செய்யத் தக்கவர்களுக்குத் தான் செய்யணும்’ என ஒரு வசனத்தை தப்பாகச் சொல்லி தங்களது கடின மனதை நியாயப்படுத்துகின்றனர். நீதி மொழிகள் 3:27 சொல்வது இது தான், “உன்னால் நன்மை செய்யக் கூடுமாயின், தேவைப்படுபவர்க்கு அந்த நன்மையைச் செய்ய மறுக்காதே.” ! அதாவது ஒருவருக்குத் தேவை இருந்தால் நீ அவர்களுக்கு நிச்சயம் உதவி செய்ய வேண்டும் என்பதையே விவிலியம் வலியுறுத்துகிறது.

இயேசு மனிதநேயத்தின் முழு வடிவமாக இருந்தார். அன்பை எல்லோருக்கும் வாரி வாரி வழங்கினார். எந்த கட்டுப்பாடுகளும், நிபந்தனைகளும் இன்றி மக்களை நேசித்தார்.

மனிதனை நேசிக்காமல் இறைவனை நேசிக்க முடியாது

இறைவனை நேசிக்காமல் விண்ணகம் செல்ல முடியாது.

சுருக்கமாகச் சொல்ல வேண்டுமெனில், மனித நேயம் இல்லாமல் ஒருவன் விண்ணகம் நுழையவே முடியாது.

முடிவுரை

‘நாலு பேருக்கு நல்லதுன்னா எதுவும் செய்யலாம் தப்பில்லை’ என்கிறது உலகு.

ஆயிரம் பேருக்கு நன்மை செய்தால் கூட ஒரு தப்பு தப்பு தான் என்கிறது விவிலியம்.

உலகம் தங்களுக்கென ஒரு கொள்கையை வகுத்து வாழ்கிறது. அவர்களிடம் தெய்வ பயம் இல்லை. இறைவார்த்தை இல்லை, இறைவனைத் தேடும் வாஞ்சை இல்லை. செல்வம், புகழ், வாழ்க்கை, ஆனந்தம், கேளிக்கை, சுயநலம் என உலகின் எச்சங்களே முதன்மையாய் இருக்கின்றன. உலகின் அத்தகைய ஆடைகளை அவிழ்த்து விட்டு, இறைவனின் நீதியாகிய ஆடையை அணிவோம். இறைவனுக்கேற்ற வாழ்க்கையை வாழ்வோம்

*

Posted in Articles, Sunday School

மறைக்கல்வி SKIT : வருகையின் நாள்

Image result for heaven phone

நடிகர்கள் : மிக்கேல், ஆபிரகாம், பீட்டர், தாவீது

காட்சி :

மேடையின் நடுவே ஒரு மேஜை. மேஜையில் பூமியைப் பார்க்கும் ஒரு ஸ்கேனர். அருகில் ஒரு தொலை பேசி. மைக்கேல் அருகில் நிற்கிறார்.

தொலைபேசி அடிக்கிறது.

மைக்கேல் : ஹலோ… குட்மார்னிங் சார். என்னது ? இன்னிக்கேவா ? என்னது இப்பவேவா ? யாரும் எதிர்பார்த்திருக்க மாட்டாங்களே… ( கொஞ்சம் அமைதி ) உண்மை தான் சார். அவங்கதான் கவனமா இருக்கணும். ஆனாலும் கொஞ்சம் பேர்….. சரி சரி… ஓ.கே .. உடனே எல்லா ஏற்பாடையும் பண்ணிடறேன்.

போனை வைத்து விட்டு இன்னொருவருக்குப் போன் செய்கிறார்.

மைக்கேல் : ஹலோ. தூங்காதீங்க, எழும்புங்க. எல்லாரையும் தயார் பண்ணுங்க…. என்ன விஷயமா ? இன்னிக்குதான் அந்த நாளாம்… ( கொஞ்சம் அமைதி ) ஆமா.. இன்னிக்கு தான்..

அப்போது கபிரியேல் ஒரு பாடல் பாடிக் கொண்டே உள்ளே வருகிறார்.

கபிரியேல் : வாவ்..வாவ்..வாவ்… என்ன அழகான நாள் இது. சூடா ஒரு கப் காபி குடிச்சுட்டு தூங்கணும்.  ( அப்போது தான் மைக்கேலைப் பார்க்கிறார் ) ஹே… மைக்கேல்… ஹவ் ஆர் யூ ? ஒரு வடை கிடைக்குமா ?

மைக்கேல் : கபிரியேல்…. வடை சாப்பிட டைம் இல்லை. போய் உங்க எக்காளத்தையும், குரலையும் தயார் பண்ணி வையுங்க.

கபிரியேல் : என்னோட உதடுகளும், எக்காளமும் எப்பவுமே ரெடிதான் மைக்கேல்…

டோண்ட் வர்ரி.

மைக்கேல் : ஓ… அப்படின்னா… எப்போ வேணும்ன்னாலும் எக்காளம் ஊதிடுவீங்க… ?

கபிரியேல் : (அலட்சியமாக ) யா…யா… நோ பிராப்ளம்.

மைக்கேல் : அப்போ உங்களுக்குப் பிரச்சினையில்லை. ஏன்னா இண்ணிக்கு தான் அந்த நாள் !

கபிரியேல் : (பாட்டு போல )  எல்லாமே ரெடி தான்… ரெடி தான் …ரெடி தான் ( திடீரென திடுக்கிட்டவராய் ) என்னது ? இன்னிக்கா ? ஐயோ இருக்காதே… என்னோட எக்காளம் எங்கே இருக்குன்னே தெரியலையே. பிராக்டீஸ் பண்ணி ரொம்ப நாள் ஆச்சே… என்னோட கொயர் டீம் இன்னும் குறட்டை விட்டு தூங்கிட்டு இருக்காங்களே…  நிஜமாவா சொல்றே மைக்கேல்… இன்னிக்கா ? இன்னிக்கேவா ?

மைக்கேல் : கடவுள் கால் பண்ணி சொன்னாருப்பா.. இன்னிக்கு தான் அந்த நாள்.

கபிரியேல் : அடடா….. நான் இன்னும் ரெடியா இல்லையே… ஆபிரகாமை உடனே போய் பாக்கணும். எங்கே இருக்காரோ தெரியலையே.

 (கபிரியேல் ஓடத் துவங்கும் போது ஆபிரகாம் வருகிறார் )

ஆபிரகாம் : என்னப்பா கபிரி…. எங்கே பறக்கிறே ? ஒரே குஷி மூட்ல இருக்கே போல இருக்கு ?

கபிரியேல் : ஐயா.. நான் இன்னும் ரெடியா இல்லையே…. என்ன செய்வேன் ?

ஆபிரகாம் : என்னப்பா ஆச்சு இவனுக்கு ? நான் ரெடி இல்லேன்னு சொல்றான். ஏதாச்சும் போட்டி நடக்கப் போவுதா ?

மைக்கேல் : இரண்டாம் வருகை நாளுக்கு அவரு தயாரா இல்லேன்னு சொல்றாரு…

ஆபிரகாம் :  அடடா… பாவம். நான் எல்லாரும் ரெடியா இருப்பாங்கன்னு நினைச்சேன். எனி வே… அதுக்கு இன்னும் நூறு வருஷமோ, ஆயிரம் வருஷமோ… ஆகும்னு நினைக்கிறேன். அதெல்லாம் கடவுளுக்குத் தான் தெரியும்.

மைக்கேல் : என்ன சொல்றீங்க ? விஷயம் தெரியாதா ? நாளெல்லாம் டிசைட் பண்ணியாச்சு ?

ஆபிரகாம் : ஓ… நிஜமாவா ? எப்போ

மைக்கேன் : டுடே….

ஆபிரகாம் : வாட்…. என்ன சொல்றே… இன்னிக்கா ? எந்த அறிகுறியும் இல்லையே… ஏதாச்சும் நிறைய அறிகுறி வரும்ன்னு நினைச்சேனே… ஆர் யூ ஷுயர் ?

மைக்கேல் : ஒரு ஆள் எனக்கு போன் பண்ணி விஷயத்தை சொன்னாரு

ஆபிரகாம் : தெரியாம சொல்லியிருப்பாருப்பா… யார் சொன்னது ? எஸ்தரா ? ரூத்தா ?

மைக்கேல் : சர்வ வல்லவர் !

ஆபிரகாம் : என்ன சொல்றே ? கடவுளே கால் பண்ணி சொன்னாரா ?

மைக்கேல் : ஆமா…

ஆபிரகாம் : ஐயோ… நான் ரெடியா இல்லையே…. இஸ்ரேல் எப்படியிருக்கோ ?. இந்த நேரம் பாத்து மோஸசும் ஆரோனும் எங்கோ போனாங்களோ தெரியலயே… ( ஆபிரகாம் விரைவாய் போகிறார் )

( பீட்டர் வருகிறார் )

பீட்டர் : ஹா… என்னப்பா, நம்ம தாத்தா இந்த ஓட்டம் ஓடறாரு. ஏதோ இரண்டாம் வருகை தான் வந்தது போல !

மைக்கேல் : நீங்க என்ன நினைக்கிறீங்க….

பீட்டர் : ஒருபக்கம் என்னடான்னா ஆபிரகாம் ஓடறாரு, இன்னொரு பக்கம் கபிரியேல் எக்காளத்தை ஊதி பிராக்டீஸ் பண்றாரு… அப்பப்பா… எல்லாரும் சட்டுன்னு பிஸி ஆயிட்டாங்க…

மைக்கேல் : நீங்களும் பிஸி ஆயிடுங்க பீட்டர்

பீட்டர் : ஏன் ? ஐ ஆம் கோயிங் டு டேக் சம் ரெஸ்ட்.

மைக்கேல் : இனிமே ரெஸ்ட் கிடையாது பீட்டர்..

பீட்டர் : ஏன் மைக்கேல்.. என்னாச்சு ?

மைக்கேல் : இன்னிக்கு இரண்டாம் வருகை நாள் !

பீட்டர் : (அலறுகிறார் ) வாட்ட்ட்ட் ? இன்னிக்கா ? கடவுள் ஒண்ணுமே சொல்லலையே….

மைக்கேல் : என்ன சொல்லணும். எல்லாரும் தயாரா இருக்கணும்ன்னு சொல்லியிருக்காரா இல்லையா ?

பீட்டர் : சொல்லியிருக்காரு… பட், இன்னும் நான் கதவை துடைக்கல. புக்கை எடுத்து தயாரா வைக்கல. சாவியை எங்கே வெச்சேன்னா ஞாபகம் இல்லை… போய் தேடணும்.  (பதட்டத்துடன் ) யாரையாச்சும் ஹெல்ப் க்கு கூப்பிடணும்… ஹே… தாமஸ்…. பவுல்.. எங்கேப்பா இருக்கீங்க

தாவீது உள்ளே வருகிறார்.

தாவீது : வாட்ஸ் அப் கபிரியேல்… நல்லா இருக்கீங்களா ?

மைக்கேல் : நல்லா இருக்கேன் தாவீது.. நீங்க எப்படி இருக்கீங்க ?

தாவீது :               நல்லா இருக்கேன்… என்ன ஒரே பரபரப்பா இருக்கு ? கெஸ்ட் யாராச்சும் வராங்களா ?

மைக்கேல் : உங்க இசைக்குழு எல்லாம் ரெடியா ?

தாவீது : எப்பவுமே ரெடி தான்…

மைக்கேல் : இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல இரண்டாம் வருகை !

தாவீது : வாட்… இன்னிக்கா, இப்போவா ? சுவர்க்கத்துல அவ்வளவு இடம் இருக்கா ? ரூம்ஸ் எல்லாம் ரெடி பண்ணியாச்சா ? சில பில்டிங்ல மெயிண்டனன்ஸ் வேலை நடந்திட்டிருந்துதே முடிஞ்சிடுச்சா…

மைக்கேல் : கடவுளுக்குத் தெரியும் அவர் என்ன பண்றாருன்னு. சோ, அதைப் பற்றியெல்லாம் நாம கவலைப் படத் தேவையில்லை டேவிட்.

தாவீது : இருந்தாலும். அவ்ளோ கூட்டத்தை….

மைக்கேல் : ரொம்ப கம்மியான ஆட்கள் தான் வருவாங்கன்னு நினைக்கிறேன். இப்போ தான் ஸ்கேனர் வழியா பூமியைப் பாத்தேன். அங்கே யாருக்குமே இந்த விஷயம் இன்னும் தெரியல. எல்லாரும் ரொம்ப அலட்சியமா இருக்காங்க. பாத்தா யாருமே தயாரா இருக்கிற மாதிரி தெரியல.

தாவீது : நீங்க சொல்றதைப் பாத்தா சின்னப் பிள்ளைங்க மட்டும் தான் சுவர்க்கத்துல நிரம்புவாங்க போல…

மைக்கேல் : நானும் அப்படித் தான் நினைக்கிறேன்.

(அப்போது போன் அடிக்கிறது )

மைக்கேல் : எஸ் லார்ட்… வி ஆர் ரெடி…

நீங்கள் தயாராய் இருந்தாலும், இல்லா விட்டாலும்… இதோ அந்த நாள் வருகிறது ! வந்தே விட்டது !