Posted in Vettimani

இயேசுவின் கோபம்.

Image result for angry Jesus

இயேசு கிறிஸ்து என்று நினைத்தவுடன் எப்படிப்பட்ட பிம்பம் நினைவுக்கு வருகிறது ? தொழுவத்தில் சிரிக்கும் பாலனா, கருணை வழியும் கண்களுடன் சாந்தமாய் நிற்கும் இளைஞனா, சிலுவையில் தொங்கும் மனிதரா ? இவற்றில் ஒன்று தான் பொதுவாகவே நமது சிந்தனையில் வரும்.

எப்போதேனும் கோபத்தில் முறைக்கும் இயேசுவின் முகம் நினைவுக்கு வருமா ? சாட்டையைப் பின்னி மக்களை ஓட ஓட விரட்டியடிக்கும் வன்முறை காட்சி நினைவுக்கு வருமா ? ரொம்ப சந்தேகம் தான். காரணம் நாம் உருவாக்கி வைத்திருக்கும் இயேசுவின் பிம்பம் அப்படி !

ஒரு கன்னத்தில் அறைந்தால் மறு கன்னத்தையும் காட்டு என்பது இயேசுவின் போதனைகளில் மிகவும் பிரபலமானது. அதே போல தான் ‘எதிரியையும் நேசி’ எனும் போதனையும். அடிக்கடி தனது போதனைகளில் ‘கோபம் கொள்ளாதீர்கள்’ என இயேசு எச்சரிக்கவும் செய்தார்.

கோபம் கொள்ளாதீர்கள் என மக்களுக்கு போதனை வழங்கிய இயேசு கோபம் கொண்டார் என்பது முரணாகத் தோன்றும். ஆனால் அவருடைய கோபத்தின் நிகழ்வுகளை சிந்திக்கும் போது எந்தெந்த இடங்களில் நாமும் கோபப்பட வேண்டும் என்பது நமக்கு புரியும்.

“சினமுற்றாலும் பாவம் செய்யாதிருங்கள்; பொழுது சாய்வதற்குள் உங்கள் சினம் தணியட்டும்.” என்கிறது பைபிள். சினம் பாவத்துக்கு நம்மை அழைத்துச் செல்லக் கூடாது. அதற்காக இயேசுவின் வாழ்க்கையிலிருந்து எவையெல்லாம் சரியான கோபம், எவையெல்லாம் தவறான கோபம் என்பதை பார்போம்.

சரியான கோபம் !

  1. ஏழைகளை வாட்டி வதைப்பவர்கள் மீது இயேசு கோபம் கொண்டார். அவர்களை நோக்கி தனது கோபப் பார்வையை வீசி எச்சரித்தார். ஏழைகளின் நலனுக்காக எழுகின்ற கோபம் நியாயமானது !
  1. இரக்கமற்ற கடின மனங்களைக் கண்டபோது இயேசு கோபம் கொண்டார். பிறருடைய நலனுக்கும், வாழ்வுக்கும் இடைஞ்சலாக இருக்கும் இரக்கமற்ற மனநிலையின் மீது கோபம் கொள்வது நியாயமானது !
  1. மனிதநேயத்தை விட, மத சட்டங்களே முக்கியம் என முரண்டுபிடிப்பவர்கள் மீதும், வெளிவேட மதவாதப் போக்கின் மீதும் இயேசு கோபம் கொண்டார். மனிதநேயத்தை மறுதலிக்கும் இடங்களில் கோபம் கொள்வது நியாயமானது !
  1. கர்வம் கொண்டு நடந்தவர்கள் மீது இயேசு கோபம் கொண்டார். அத்தகைய மக்களைப் பின்பற்ற வேண்டாம் என இயேசு போதித்தார். தாழ்மைக்கு எதிராய் இருக்குமிடத்தில் எழுகின்ற கோபம் நியாயமானது.
  1. இறைவனின் ஆலயத்துக்கோ, மகிமைக்கோ களங்கம் விளைவிக்கும் இடங்களில் எழுகின்ற கோபம் நியாயமானது ! ஆலயத்தை விற்பனைக் கூடமாக்கிய மக்களை இயேசு அடித்து விரட்டினார்.

தவறான கோபம்.

  1. நம் மீது வைக்கப்படுகின்ற விமர்சனங்கள், கேலிகள், வன்முறைகளுக்காக கோபம் கொள்வது தவறானது. இயேசு தன்னை கிண்டல் செய்து, அடித்து, கொலை செய்தவர்கள் மீதும் கோபம் கொள்ளவில்லை.
  1. தன்னைப் பிறர் புரிந்து கொள்ளவில்லையே என்பதனால் இயேசு கோபம் கொள்ளவில்லை. மனம் வருந்தினார். தன் தரப்பு நியாயம் புரிந்து கொள்ளப்படவில்லை என்பதற்காக கோபம் எழுவது தவறானது.
  1. பிறர் என்னதான் தூண்டினாலும் கோபம் கொள்வது தவறு. இயேசுவின் பொறுமையை பரிசேயர்கள் எவ்வளவோ சோதித்தனர் எனினும் இயேசு கோபம் கொள்ளவேயில்லை.
  1. இயேசுவின் கோபம் மக்களுடைய மனநிலையை மாற்றுவதற்காக மட்டுமே இருந்தது. மக்கள் மீது அவர் எப்போதும் கோபம் கொண்டிருக்கவில்லை. அவர்களை நேசித்தார். தனி மனித விரோத சிந்தனைகளோடு எழுகின்ற எந்த கோபமுமே தவறானது.
  1. பாவச் செயல்களை செய்யத் தூண்டுகின்ற எந்த கோபமும் தவறானது. அது குழந்தைகளை எரிச்சலில் அடிப்பதானாலும் சரி, செல்வந்தனிடம் கொள்ளையடிப்பதானாலும் சரி !

சுருக்கமாக,

இயேசு கோபம் கொண்டார் ! ஆனால் தன் மீதான எந்த ஒரு தாக்குதலுக்கும் அவர் கோபம் கொள்ளவில்லை. ஏழைகள் ஏமாற்றப்பட்ட போதும், போலித்தனம் தலைதூக்கியபோதும், இறைவனின் தூய்மை கேள்விக்குள்ளான போதும் அவர் கோபமடைந்தார்.

நாம் கோபம் கொள்ளும் சூழல்களை சிந்தித்துப் பார்ப்போம். பெரும்பாலானவை நம்மையோ, நம் குடும்பத்தையோ, நமது நட்பு வட்டாரத்தையோ பாதிக்கும் விஷயங்களுக்காகவே இருக்கும் ! ஏழைகளுக்காகவோ, மனிதநேயத்துக்காகவோ எழுந்ததாய் இருக்காது ! அடுத்த முறை நம் கோபத்தை பரிசீலிப்போம். அது சரியான கோபமாய் இருந்தால் கூட அது நம்மைப் பாவத்துக்கு இட்டுச் செல்லாமல் கவனமாய் இருப்போம்.

*

THANKS : Vettimani, London & Germany

Posted in Vettimani

கேளுங்கள் தரப்படும் : அன்னை மரியா

Image result for mary the mother of jesus painting

கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையில் அன்னை மரியாளின் பங்கு மிக முக்கியமானது. இறை  மகன் இயேசு, மானிட மகனாக மண்ணில் வருவதற்கு கடவுள் தேர்ந்தெடுத்த கருவி தான் மரியாள். எனவே தான் மரியாளின் இடம் கிறிஸ்தவத்தில் மிகவும் முக்கியமானதாகிறது. அன்னை மரியாளைப் பற்றி சிந்திக்கும்போது இந்த பத்து விஷயங்களும் மனதில் நிழலாடுகின்றன.

  1. தூய்மை ! கடவுள் தனது விண்ணக மகனை மனிதனாக மண்ணில் அனுப்ப வேண்டும் என முடிவெடுத்தபோது அவருடைய கண்ணுக்குத் தெரிந்த ஒரே தூய்மையான பெண்மணி மரியாள். அவருடைய சிறு வயது வாழ்க்கை அந்த அளவுக்கு இறை அர்ப்பணமும், தூய்மையும் நிரம்பியதாய் இருந்தது !
  1. அற்பணிப்பு ! திருமணத்துக்கு முன்பே தாயாகவேண்டும், இறைவனின் குழந்தையை ஏந்த வேண்டும் எனும் அழைப்பு வானதூதர் மூலம் வந்தபோது தன்னை முழுமையாய் அற்பணித்தார் மரியாள். உலகின் எதிர்ப்புகளுக்கோ, அவமான வார்த்தைகளுக்கோ கலங்காமல், இறைவனின் விருப்பத்துக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்தார்.
  1. இயேசுவை கருவாய் சுமந்தது முதல், உயிரற்ற உடலாய் கல்வாரி மலையில் சிலுவை அடியில் சுமந்தது வரை இயேசுவோடு கூடவே இருந்தார் மரியாள். இயேசுவின் பணிவாழ்வில் குறுக்கிடாமல் அதையும் இறைவனின் விருப்பத்துக்காய் அர்ப்பணித்தார்.
  1. மண்ணகத் தாய்க்குரிய பரிதவிப்பும், பாசமும் அன்னை மரியாளிடமும் இருந்தது. இயேசுவுக்கு பன்னிரண்டு வயதானபோது திடீரென ஒருமுறை காணாமல் போய்விட்டார். அப்போது பதட்டமும், பாசமுமாய் அன்னை அவரைத் தேடி நாள் கணக்கில் அலைந்து திரிந்தது அவருக்கு மகன் மீது இருந்த பாசத்தைக் காட்டுகிறது.
  1. தாழ்மையின் இலக்கணமாய் அன்னை மரியாள் இருந்தார். கடவுளைக் கருவில் சுமந்திருந்த காலத்திலும் உறவினர் எலிசபெத் தாய்மை நிலையில் இருப்பதை அறிந்து தொலை தூரம் கடந்து அங்கு சென்றார். அவரை வாழ்த்தினார்.
  1. மரியாள் புரட்சிப் பெண்ணாய் இருந்தார். எலிசபெத்தை வாழ்த்திய மரியாள், இறைவனுக்கு புகழ் பாடல் ஒன்றைப் பாடினார். அது புரட்சி கீதமாய் இருந்தது. “உள்ளத்தில் செருக்குடன் சிந்திப்போரைச் சிதறடித்து வருகிறார். வலியோரை அரியணையினின்று தூக்கி எறிந்துள்ளார்” என்றெல்லாம் அவர் பாடல் ஒலித்தது. பின் அவருடனே மூன்று மாதங்கள் வரை தங்கி உதவியாய் இருந்தார்.
  1. இயேசுவின் முதல் அற்புதத்தை துவக்கி வைத்தவர் அன்னை மரியாள் தான். கானாவூரில் திருமண வீட்டில் திராட்சை ரசம் தீர்ந்து விட்டது. அப்போது அன்னை இயேசுவிடம் சென்று தகவலைத் தெரிவித்து முதல் புதுமை நிகழக் காரணமாய் இருந்தார்.
  1. ஒருமுறை அன்னை இயேசுவைக் காணச் சென்றார். இயேசுவோ “எனது வார்த்தைகளின் படி வாழ்பவர்களே எனது தாயும், சகோதரர் சகோதரியும்” என்றார். அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டதும் அன்னை அமைதியாக அகன்றார். இயேசுவின் சிந்தனைகளுக்கும், போதனைகளுக்கும் குறுக்கே வரவேயில்லை. அங்கும் இறை சித்தமே முக்கியம் என்றார். சுயநலத்தை ஒதுக்கி வைத்து இறைநலத்தை முன்னிறுத்தினார் அன்னை.
  1. அன்னை மரியாள் வலிகளைத் தாங்கினார், விலகி ஓடவில்லை. இயேசு சிலுவையின் உச்சியில் சொட்டுச் சொட்டாய் மரணித்துக் கொண்டிருந்தபோது சிலுவையின் அடியிலேயே உயிர் துடிக்கத் துடிக்க நின்றிருந்தார் அன்னை மரியாள். விலகி ஓடவில்லை. அழுது புலம்பவில்லை. இயேசுவின் மாபெரும் மீட்பின் திட்டத்துக்காக வலிகளை தாங்கிக் கொண்டார்.
  1. அன்னை மரியாள் விசுவாசத்தில் ஆழமாய் வேரூன்றியிருந்தார். தன் மகன் செய்வதெல்லாம் சரியானதாகவே இருக்கும் எனும் விசுவாசம் அவருக்கு இருந்தது. அவரால் புதுமைகள் செய்ய முடியும் எனும் விசுவாசம் இருந்தது. அவர் கடவுளின் மகன் எனும் விசுவாசம் அவருக்கு இருந்தது.
  1. மரியாளை கத்தோலிக்கத் திருச்சபையினர் வேண்டுதல்களின் இடையாளராகப் பார்க்கின்றனர். அதாவது மரியாள் மூலமாக இயேசுவிடம் வேண்டலாம் என போதிக்கின்றனர். பிரிவினைச் சபையினர் அவரை ஒட்டு மொத்தமாக ஒதுக்குகின்றனர். இந்த இரண்டு மனநிலைகளையும் தாண்டி, மரியாளின் பணிவு, உண்மை, அர்ப்பணம், விசுவாசம், உறுதி, சுயநலமற்ற தன்மை போன்ற குணாதிசயங்களை கற்றுக் கொள்வதே சிறந்த வழியாகும்.

 

Posted in Vettimani

கேளுங்கள் தரப்படும்

Image result for mary the mother of jesus at the cross

மங்கையராய்ப் பிறப்பதற்கே நல்ல மாதவம் செய்திட வேண்டுமம்மா என்றார் பாரதி. அன்னையராய்ப் பிறப்பதற்கு அதை விடப் பெரிய மாதவம் செய்திட வேண்டும். அதுவும் இறைவனின் அன்னையாய்ப் பிறப்பதென்றால் எத்தனை பெரிய மாதவம் செய்ய வேண்டுமோ?

அன்னை மரியாள், இயேசுவின் அன்னை. இயேசு பூமியில் மனிதனாக வந்த போது கருவில் சுமந்து, உருவில் வளர்த்து, உலகிற்கு அளித்த உன்னத அன்னை ! ஒரு ஆன்மீகத் தாய் என்பதைத் தாண்டி, அன்னை மரியாளின் வாழ்க்கை பெண்களுக்கு ஊக்கமூட்டும் ஒரு வாழ்க்கையாக இருந்தது. இந்த மங்கையர் தினத்தின் அன்னையைப் பற்றிய சில சிந்தனைகளைப் பார்ப்போம்

துணிச்சலின் மொத்த உருவமாக அன்னை இருந்தார். திருமணத்திற்கு முன்பே தூய ஆவியினால் இயேசுவைக் கருத்தாங்க வேண்டும் என்பது இறைவனின் அழைப்பு. அதை ஏற்றுக் கொள்வதா வேண்டாமா ? மிகப்பெரிய குழப்பம். ஏற்றுக்கொள்ள‌ மிகப்பெரிய துணிச்சல் வேண்டும். உலகத்தினர் ஏளனமாய்ப் பேசுவார்கள். “கல்யாணத்துக்கு முன்பே கர்பமாம், இது கடவுளின் செயலாம்” என கேலிப் பேச்சுகள் ஒலிக்கும். என்கேஜ்மென்ட் வேற முடிஞ்சிருக்கு, கல்யாணம் நின்று போகலாம். என்ன செய்வது, ‘சாரி.. வேற ஒரு பொண்ணை பாருங்களேன்’ என தூதரை அனுப்பலாமா ? “சே.. ஆறு மாசத்துக்கு முன்னாடி வந்திருக்கலாமே.. எனக்கு அப்போ என்கேஜ்மென்ட் ஆகல’ என சொல்லலாமா ?

குழப்பத்தின் முடிவில், வென்றது அன்னை மரியாளின் ஆன்மீக மனம். துணிச்சலின் மனம் வென்றது. “நான் தாயாராகத் தயார்” என்றார். கருத்தாங்கிய ஒரே கன்னியாய் அவர் மாறினார். உலகத்தின் பேச்சுகள் எப்படி வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம், நாம் செய்கின்ற செயல் நேர்மையானதா ? தவறு இல்லாததா ? ஆன்மீக ஆழம் சார்ந்ததா ? அப்படியெனில் தயக்கமே வேண்டாம். துணிச்சல் கொள்ளுங்கள் என்கிறது அன்னை மரியாளின் வாழ்க்கை.

அன்னை கடின உழைப்பாளியாய் இருந்தார். தச்சுத் தொழிலைச் செய்யும் கணவருக்குப் பணிவிடை செய்தார். தாய்மை நிலையில் இருக்கும் போதே, பல மைல் தொலைவு நடந்து தனது உறவினரைச் சந்தித்தார். அவரும் தாய்மை நிலையில் இருந்தார். எனவே அங்கேயே மூன்று மாத காலங்கள் தங்கி அவருக்குத் தேவையான உதவிகள் செய்தார். அன்னை, இளகிய மனமும், கடின உழைப்பும், உறவுகளை உதறாத தன்மையும் கொண்டிருந்தார் என்பதற்கு இது ஒரு மிகப்பெரிய சான்று !

மரியாள் புரட்சிப் பெண்ணாய் இருந்தார். அவர் ஒரு புரட்சிப் பாடலையும் பாடினார். இறைவனைப் புகழும் பாடலில் கூட, “”உள்ளத்தில் செருக்குடன் சிந்திப்போரைச் சிதறடித்து வருகிறார். வலியோரை அரியணையினின்று தூக்கி எறிந்துள்ளார்” என புரட்சிச் சிந்தனைகளைப் பாடியவர் அன்னை மரியாள். மங்கையரின் சிந்தனைகளில் புரட்சிகர சிந்தனைகள் இருக்க வேண்டும் என்பதை மரியாளின் வாழ்க்கை ஊக்குவிக்கிறது.

இறுதிவரை இயேசுவோடு இருந்தவர் அன்னை மரியாள். சிறுவனாக இருந்த போது ‘அறிவிலும், உடல் வளர்ச்சியிலும்’ இயேசுவை வளர்த்தியவர். இயேசுவின் புதுமை வாழ்வை தொடங்கி வைத்தவர். பின் இயேசுவின் பணி தீவிரமடைந்தபோது மகனை தூரத்திலிருந்து பார்த்து வாழ்ந்தவர். மகன் அடித்துக் கொல்லப்பட்ட போது அருகில் இருந்து கலங்கியவர் என அன்னை மரியாள் மகனோடு பின்னிப் பிணைந்து ஒரு பாசத் தாயாக பரிமளிக்கிறார். ஒரு தாய்க்கும், மகனுக்கும் இடையேயான அற்புத பந்தத்தின் பிரமிப்புப் பயணமாக அன்னையின் வாழ்க்கை இருந்தது.

மங்கையர் தினம் கொண்டாடும் இந்த  மாதத்தில், அன்னை மரியாளின் இத்தகைய உயரிய குணாதிசயங்களை சிந்திப்போம். நமது வாழ்வை வளமாக்குவோம்

*

 

Posted in Vettimani

கேளுங்கள், தரப்படும்

Image result for ask and give jesusபுத்தாண்டு என்றாலே மகிழ்ச்சி தான். புத்தாண்டுக்கு துணி எடுப்போமோ இல்லையோ, வாக்குறுதிகளை எடுக்க மட்டும் நாம மறப்பதே இல்லை.

ஒரு நிமிடம் அப்படியே ரிவைன்ட் பண்ணி கடந்த ஆண்டின் முதல் நாளுக்குப் போவோம். என்னென்ன வாக்குறுதிகள் எடுத்தோம். எப்படியெல்லாம் இந்த ஆண்டு அமைய வேண்டும் என ஆசைப்பட்டோம் ? அந்த கனவுகளெல்லாம் நிறைவேறியிருக்கிறதா ? கொஞ்சமேனும் நிறைவேறியிருக்கிறதா ?

கவலையில்லை. ஒருவேளை உங்களுடைய புத்தாண்டு வாக்குறுதிகள் நாலே நாளில் காலாவதியாகியிருக்கலாம். அல்லது நாலு வாரங்கள் தாக்குப் பிடித்திருக்கலாம். எதுவானாலும் சரி, மீண்டும் ஒரு புதுப்பித்தலுக்குள் நுழைவோம்.

வீழ்தல் தவறல்ல, எழுந்தே ஆகவேண்டும் எனும் உத்வேகம் மனதில் உள்ளவரை.

தவறுதல் தவறல்ல, சரியை நோக்கியே பாதங்கள் பயணிக்கும் வரை.

எனவே இந்த புத்தாண்டையும் சில  வாக்குறுதிகளோடு வரவேற்போம்.

  1. எந்த செயலைச் செய்தாலும் அதை இறைவன் பார்க்கிறார் எனும் உணர்வுடன் செய்வோம். ஆன்மீக செயல்களை மட்டுமல்ல, உலகப் பணிகளைக் கூட இறைவனின் பணியாகவே நினைத்து ஆத்மார்த்தமாய் செய்வோம். பணியிடங்களில் நமது நேர்மை, உண்மை, அர்ப்பணிப்பு இவற்றின் மூலம் இறைவனை மகிமைப்படுத்துவோம்.

  1. நமது ஒவ்வொரு வார்த்தைக்கும் இறைவனிடம் கணக்கு கொடுக்க வேண்டும் எனும் மனநிலையோடு வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்துவோம். இறைவன் நம் அருகில் இருந்தால் எப்படிப் பேசுவோமோ, அப்படிப்பட்ட வார்த்தைகளை மட்டுமே பேசுவோம். பிறருக்கு ஊக்கமூட்டும் வார்த்தைகள், ஆறுதல் தரும் வார்த்தைகள், வாழ்க்கையைத் தரும் வார்த்தைகள், வழிகாட்டும் வார்த்தைகள் இவற்றையே பேசுவோம்.

  1. கிசு கிசு பேசவே மாட்டேன் என முடிவெடுப்போம். ஒருவரைப் பற்றிப் பேசவேண்டுமெனில் நல்லதை மட்டுமே பேச முயல்வோம். அல்லதை விடுவோம். அதுவும் முழுமையாய்த் தெரியாத உண்மையைப் பேசுவதை அறவே தவிர்ப்போம்.

  1. பேராசை தவிர்ப்போம். ‘எது இல்லாமல் ஒரு மனிதனால் வாழ முடியுமோ, அது இல்லாமல் வாழ்வதே சிறந்தது’ என சிந்திப்போம். இறைவன் தந்த பொருளாதார எல்லைக்குள் ஆனந்தமாய் வாழ்வோம். அதைத் தாண்டிய ஆசைகள் எல்லாம் நம்மை பாவத்துக்கே அழைத்துச் செல்லும்.

  1. வாழ்க்கைத் துணையிடம் அன்பாக நடந்து கொள்வதென முடிவெடுப்போம். இறைவன் தந்த துணையை காயப்படுத்தும் அத்தனை விஷயங்களையும் தவிர்ப்போம். எதிர் தரப்பிலிருந்து காயம் தரும் செயல்கள் வந்தால் கூட இறைமகன் இயேசுவிடம் வலிமை பெற்று துணையை ஆத்மார்தமாய் அன்பு செய்வோம். எந்த விதமான தவறான உறவுகளையும் முளையிலேயே முடித்து வைப்போம்.

  1. பெற்றோரைப் போற்றுவோம். அவர்களுடன் தினமும் உரையாடுவது, அவர்களைச் சந்திப்பது, தேவைகளில் உதவுவது என அனைத்து விஷயங்களையும் செய்வோம். நமது ஆன்மீக வாழ்க்கைக்கு இடைஞ்சலான அறிவுரைகளோ, கட்டாயங்களோ அவர்களிடமிருந்து வந்தால் அவற்றை மட்டும் தவிர்ப்போம்.

  1. ஆன்மீக வாழ்வுக்கு அடிப்படையான குடும்ப செபத்தை தொடர்ந்து செய்வதென முடிவெடுப்போம். காலையிலும், இரவிலும் செபிக்கும் பழக்கத்தை வலுக்கட்டாயமாகவேனும் நமது நடைமுறையாக்குவோம்.இறை வார்த்தைகளை வாசித்து தியானித்து செபிக்கும் இல்லங்கள் இறை ஆசீரில் நிரம்பும். இறைவன் தந்த நாளை அவருடைய வழிகாட்டுதலில் வாழ்வதே சிறப்பானது.

  1. ஒவ்வொரு நாளும் ஏதோ ஒரு நபருக்கு ஒரு சின்ன மனிதாபிமான உதவியைச் செய்ய முடிவெடுப்போம். அது பண உதவியாகவோ, ஆறுதல் வார்த்தையாகவோ, நேரம் செலவிடுவதாகவோ எதுவாக வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம். மனித நேயம் ஒவ்வொரு கணமும் உயிர்ப்புடன் இருக்கட்டும்.

  1. சமூக வலைத்தளங்கள், வாட்ஸப், டுவிட்டர் போன்றவை நம் நேரத்தை விழுங்காமல் பார்த்துக் கொள்வோம். குறைந்த நேரத்தை மட்டுமே அதற்கு ஒதுக்கி, மற்ற நேரங்களை பயனுள்ள வகையில் செலவிடுவோம். தேவையற்ற சேட் செயலிகளை அன் இன்ஸ்டால் செய்வோம். வாரம் ஒரு நாள் அதை விட்டு முழுமையாய் விலகியே இருப்போம்.

  1. நமது உடல் இறைவனின் ஆலயம். அதையும் கவனமுடன் பாதுகாக்க வேண்டும். தவறான பழக்கங்கள் உடல் எனும் ஆலயத்தை அழிக்கும். எந்த ஒரு செயலைச் செய்யும் போதும் இதை நான் ஆலயத்தில் வைத்து செய்ய முடியுமா ? என யோசிப்போம். பல விஷயங்கள் விடை பெற்று விடும். உடலை நலமாய் வைத்திருக்க தேவையான உடற்பயிற்சி, சரியான தூக்கம் போன்றவற்றை தொடர்வோம்.

இந்த ஆண்டு நம்மோடு பணம் இல்லாமல் போகலாம், பதவி இல்லாமல் போகலாம், நண்பர்கள் இல்லாமல் போகலாம். ஆனால் ஆண்டவர் இல்லாமல் போகக் கூடாது. இந்த ஒரு சிந்தனையை மட்டும் மனதில் ஆழமாய் எழுதுவோம். இந்த ஆண்டு நமக்கு ஆன்மீக வளங்களைத் தரும் ஆண்டாய் மலரும்.

 

Posted in Vettimani

செல்வமும், இறைவனும்

Image result for rich man and jesus

ஒருமுறை ஒரு பணக்கார இளைஞன் இயேசுவிடம் வந்தான். சுவர்க்கத்துக்குப் போகணும்னா நான் என்ன செய்யணும் என்று கேட்டான். இயேசு அவனிடம் கட்டளைகளைக் கடைபிடி என்றார். அதையெல்லாம் நான் கடைபிடிக்கிறேன் என பதில் சொன்னான் அந்த இளைஞன். இயேசு அவனைப் பார்த்துச் சொன்னார், “உனக்கு ஒரே ஒரு குறை தான் இருக்கு. போய் உனக்குள்ள சொத்தையெல்லாம் விற்று ஏழைகளுக்குக் கொடு” ! அவ்வளவு தான். அந்த செல்வன் சோகத்தினால் திரும்பிப் போனான். அவனால் செல்வத்தை விடமுடியவில்லை, எனவே இயேசுவை விட்டு விட்டுப் போனான்.

இயேசுவின் போதனைகளில் முக்கியமானது பண ஆசை. பணம் வைத்திருப்பதை இயேசு எதிர்க்கவில்லை. பண ஆசை வைத்திருப்பதை அவர் எதிர்த்தார். செல்வத்தின் மீதான ஆசை மிகப்பெரிய பாவம் என விவிலியம் வலியுறுத்திக் கூறுகிறது.

கடவுளுக்கு எதிர்பதம் என்ன என்று கேட்டால் சாத்தான் என்று சொல்வோம். ஆனால் இயேசு அப்படிச் சொல்லவில்லை. கடவுளுக்கு எதிர்ச்சொல் செல்வம் என்கிறார்.

“எவரும் இரு தலைவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்ய முடியாது. ஏனெனில், ஒருவரை வெறுத்து மற்றவரிடம் அவர் அன்பு கொள்வார்; அல்லது ஒருவரைச் சார்ந்து கொண்டு மற்றவரைப் புறக்கணிப்பார். நீங்கள் கடவுளுக்கும் செல்வத்துக்கும் பணிவிடை செய்ய முடியாது” என்கிறார் இயேசு.

அதாவது செல்வத்தை அன்பு செய்கிறீர்கள் என்றால் கடவுளை வெறுக்கிறீர்கள் என பொருள். செல்வத்தைச் சார்கிறீர்கள் எனில் இறைவனை புறக்கணிக்கிறீர்கள் என்று பொருள். எனவே யாருக்கு நீங்கள் பணிவிடை செய்யப் போகிறீர்கள் என்பதைப் பொறுத்தே உங்கள் ஆன்மீக வாழ்க்கை அளவிடப்படும்.

மனிதர்கள் அன்பு செய்யப்பட வேண்டியவர்கள். பணம் பயன்படுத்தப் பட வேண்டியது.

ஆனால் இன்றைய உலகம் பணத்தை அன்பு செய்கிறது, மனிதர்களைப் பயன்படுத்துகிறது.

எனவே தான் உலகெங்கும் சுயநலச் சுரண்டல்கள் நிரம்பி வழிகின்றன. செல்வம் நெருப்பைப் போன்றது. அதை அடக்கி, சரியான வகையில் பயன்படுத்தினால் அடுப்பில் எரியும் நெருப்பைப் போல பயனளிக்கும். இல்லையேல் நம்மையே அழிக்கும்.

உங்களுக்குப் பண ஆசை இருக்கிறதா ? இல்லையா என்பதைக் கண்டுபிடிப்பது மிக எளிது. திடீரென உங்களுடைய ஒரு நிலத்தை இன்னொருவர் வந்து அபகரித்து விட்டார் என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். உங்களுடைய மனநிலை எப்படி இருக்கிறது. பதட்டமடைந்து, கலக்கமடைந்து, உடைந்து போகிறீர்களா ? இல்லை பதட்டப்படாமல் நிலமையை எதிர்கொள்கிறீர்களா ?

திடீரென உங்களுக்கு எதிர்பாராத இடத்திலிருந்து இரண்டு இலட்சம் ரூபாய் வருகிறது என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். சட்டென உற்சாகமும், பரவசமும் அடைகிறீர்களா ? சாதாரணமாய் அந்த சூழலை எதிர்கொள்கிறீர்களா ? இந்த இரண்டு சூழல்களிலும் நீங்கள் சாதாரண மனநிலையில் இருந்தால் உங்களுக்கு செல்வத்தின் மீது நாட்டம் இல்லை என்பது தெளிவு !

செல்வத்தின் மீது ஆசை இல்லாதவர்கள் பிறருக்கு கொடுப்பதில் தயங்க மாட்டார்கள். எல்லாமே இறைவன் தந்தது எனும் மனநிலையில் இருப்பார்கள். இறைவன் தந்த செல்வத்தை இல்லாதவர்களுக்குக் கொடுப்போம் என நினைப்பார்கள்.

செல்வத்தின் மீது ஆசை இல்லாதவர்கள் தங்களுடைய நேரத்தையெல்லாம் செல்வத்தைத் தேடுவதிலேயே செலவிட மாட்டார்கள். இறைவனைத் தேடுவதிலும், இறைவனுக்குப் பிடித்தமான செயல்களைச் செய்வதிலும் செலவிடுவார்கள்.

செல்வத்தின் மீது ஆசை இல்லாதவர்கள் சுயநலம் இல்லாதவர்களாய் இருப்பார்கள். தன்னுடைய களஞ்சியத்தைப் பெரிதாக்குவதில் காலத்தைச் செலவிட மாட்டார்கள்.

செல்வத்தின் மீது ஆசை இல்லாதவர்கள் சிக்கனமாய் வாழப் பழகுவார்கள். எது நமக்கு இறைவனால் தரப்பட்டதோ அந்த எல்லையில் மகிழ்ச்சியாய் வாழ்வோம் என நினைப்பார்கள். பிறரோடு ஒப்பிட்டு கவலையடைய மாட்டார்கள்.

இவையெல்லாம் செல்வத்தின் மீதான ஆசை இல்லை என்பதன் சில‌ வெளிப்பாடுகள்.

செல்வத்தின் மீதான ஆசையே மற்ற எல்லா ஆசைகளுக்கும் தாய் என்கிறது பைபிள். அது தான் சக மனிதன் மீதான கரிசனையை குறைக்கிறது. சக மனிதனை நேசிக்காதவன் இறைவனை நேசிக்க முடியாது என்கிறது பைபிள். இறைவனை நேசிக்க முடியாதவன் விண்ணகம் செல்லவும் முடியாது. அதைத் தான் இயேசு சொன்னார்.

“செல்வர் இறையாட்சிக்கு உட்படுவதைவிட ஊசியின் காதில் ஒட்டகம் நுழைவது எளிது” என்று ! ஒருவன் செல்வந்தனாய் இருக்கிறான் எனில் அவன் பிறருக்குப் பகிர்ந்தளிக்கவில்லை என்பதே பொருள். அப்படியானால் அவன் தன்னைப் போல பிறரை நேசிக்கவில்லை என்பதே பொருள்.

செல்வத்தை விண்ணகத்தில் சேமியுங்கள் என்றார் இறைவன். கேட்பதற்கு விசித்திரமாய் இருக்கும். ஆனால் எது நம்மோடு விண்ணகம் வரும் ? நாம் சேர்த்த செல்வங்கள் அல்ல, நாம் செய்த நல்ல செயல்கள். நாம் ஆத்மார்த்தமாய் செய்த அன்புப் பணிகள். நாம் இறைவனுக்காய் செய்த ஆன்மீகப் பணிகள். இவையே விண்ணகத்தில் சேமிக்கப்படும் செல்வங்கள்.

இதைத் தான் இயேசு சொன்னார், ‘உலகத்தில் கிடைக்கும் அழிந்து போகும் செல்வத்தைக் கொண்டு விண்ணகத்துக்கான செல்வத்தைச் சேமியுங்கள்” என்று !

செல்வம் தவறானது அல்ல. ஆனால் அது ஆபத்தானது.

கத்தி தவறானது அல்ல, கவனமாய்க் கையாள வேண்டியது.

இயேசு அதிகம் போதித்த விஷயம் எது தெரியுமா ? சுவர்க்கம் அல்ல ! நரகம் அல்ல ! நம்பிக்கை அல்ல ! செபம் அல்ல ! ஏன் அன்பு கூட அல்ல !  செல்வம் !!! செல்வத்தைக் குறித்து தான் இயேசு அதிகம் பேசினார். அவருடைய போதனைகள், உவமைகள், புதுமைகள் போன்றவையெல்லாம் செல்வம் சார்ந்தவையாக இருந்தன. காரணம் செல்வம் மனிதனை எளிதில் இறைவனை விட்டு விலக்கி விடும் என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார்.

செல்வத்தின் மீதான நாட்டம், இறைவனை விட்டு நம்மை விலக்கும் என்பதை உணர்வோம். மனித நேயத்தை மனதில் கொண்டு இறைவனை நெருங்குவோம்.

Posted in Vettimani

Christianity : உயிர்த்தெழவே மரித்தவர் (Vettimani, London)

உயிர்த்தெழவே மரித்தவர்.

jesus

ஹாரி கௌடினி என்றொரு மனிதர் இருந்தார். 1874 ல் பிறந்த இவர், தனது வாழ்நாளில் உலகப் பிரசித்தம். “தப்பிதல்களின் தலைவன்” என்று இவரை அழைத்தார்கள். என்னை நீங்கள் எப்படி வேண்டுமானாலும் கட்டலாம், பூட்டலாம், மாட்டி வைக்கலாம், அடைத்து வைக்கலாம் அனைத்திலும் இருந்து தப்பிப்பேன், என பொதுவில் சவால் விடுவார். இவருடைய சவாலை ஏற்றுக்கொண்டு பலரும் பல விதங்களில் இவரைப் பூட்டி வைக்க நினைத்தார்கள். முடியவில்லை. பல்லாயிரம் பேருக்கு முன்னால் வைத்தே, சவால்களை வெற்றியுடன் முடிப்பார்.
ஒரு முறை இவருக்காகவே ஸ்பெஷலாக 5 வருடங்கள் கஷ்டப்பட்டு ஒரு புதுவகை பூட்டைக் கண்டுபிடித்து அவரைப் பூட்டியது, லண்டன் “டெய்லி மிரர்” செய்தி நிறுவனம். அதிலிருந்தும் தப்பினார். உலகமே அவரை வியந்து பார்த்தது .சங்கிலிகளால் பூட்டினால் தப்பினார்.

சவப்பெட்டியில் அடைத்து புதைத்தால் வெளியே வந்தார். பால் கேனுக்குள் திணித்துப் பூட்டினால், வெளியே வந்தார். உயர் மட்ட பாதுகாப்புடைய சிறையில் போட்டபோதும் தப்பினார் !
கடைசியாகஅக்டோபர் 31, 1926ல் மரணம் அவரைப் பூட்டியது. சாகும் முன் மனைவியிடம் சொன்னார். இதிலிருந்து தப்பிக்கும் வழி ஏதேனும் இருந்தால் நான் நிச்சயம் வருவேன். வந்து உன்னைச் சந்திப்பேன். நமது திருமண நாளில் உன்னை எப்படியும் வந்து சந்திப்பேன், காத்திரு ! என்றார். மனைவி மெழுகுதிரியும், இதயமும் உருக காத்திருந்தாள். திருமண நாள் வந்தது. ஹாரி வரவில்லை. அடுத்த வருடம் திருமண நாள் வந்தது, ஹாரி வரவில்லை. வருடங்கள் கடந்தன. பத்துவருடங்கள் சென்றபின் அவருடைய மனைவி தனது டைரியில் இப்படி எழுதினாள்.

“மரணத்திலிருந்து தப்பிக்க ஹாரியாலும் முடியாது ! “

மரணத்திலிருந்து தப்பிக்க யாராலும் முடியாது, ஒரே ஒருவர் தான் தப்பித்திருக்கிறார். அவருடைய உயிர்ப்பைத் தான் ஈஸ்டர் என அழைக்கிறோம்.

ஆதிமனிதன் ஆதாமை கடவுள் தமது சாயலாகப் படைத்து தமது ஆவியை ஊதி மனிதனாக்கினார். அவனையும், ஏவாளையும் ஏதேன் தோட்டத்தில் தங்க வைத்த இறைவன் ஒரே ஒரு கட்டளையை அவர்களுக்குக் கொடுத்தார். தோட்டத்தில் இருக்கும் எந்த மரத்தின் கனியை வேண்டுமானாலும் சாப்பிடுங்கள். ஆனால் தோட்டத்தின் நடுவில் இருக்கும் ‘நன்மை தீமை அறியும்’ மரத்தின் கனியை மட்டும் சாப்பிட வேண்டாம்.

எப்போதுமே மறுக்கப்படுபவை தான் வசீகரமாய் தோன்றும். வேண்டாம் என தடுப்பது தான் மீறுதலை போதிக்கும். ஆதாம் ஏவாளும் அப்படியே செய்தார்கள். கட்டளையை மறுதலித்தார்கள், பாவத்தை அரவணைத்தார்கள். ஏதேன் அவர்களுக்கு இல்லாமல் போயிற்று. துரத்தப்பட்டார்கள்.
காலங்கள் கடந்தன. ஆதாமின் பாவம் தலைமுறைகள் தோறும் தொடர்ந்தது.  தனி மனித பாவத்தைக் கழுவ பலியிடுதல் வழக்கமாய் இருந்தது. இப்போது மனுக்குலத்தை மீட்க கடவுளே பலியாய் வரவேண்டிய சூழல். காரணம், கடவுள் ஒருவரே முடிவிலி !

இயேசு மனித அவதாரமாய் வந்தார். மனிதன் பாவமற்ற வாழ்க்கையை எப்படி வாழவேண்டும் என்பதை தனது வாழ்வினால் நடத்திக் காட்டினார். மீட்புக்கான அன்பின் போதனையை நிகழ்த்தினார். பின்னர் அன்பின் உயர் நிலையை கல்வாரியில் நிறைவேற்றிக் காட்டினார்.

மரணத்தின் விளிம்பிலும், தன்னை சிலுவையில் அறைந்தவர்களை மன்னித்தார். மரணத்தின் குகைக்குள் பயணித்து மூன்றாம் நாள் உயிர்த்தெழுந்தார்.

அவரது உயிர்ப்பே ஈஸ்டர். உயிர்ப்பு இல்லாமல் கிறிஸ்தவம் இல்லை. ஹாரியைப் போல இயேசுவும் கல்லறைக்குள் அடங்கியிருந்தால், கிறிஸ்தவம் இன்று இல்லை. நற்செய்தி இல்லை. பாவத்தையும் மரணத்தையும், ஆண்டவர் வென்று விட்டார் என்பதற்கான ஆதாரம் இல்லை. மீட்பு இல்லை.  “கிறிஸ்து உயிருடன் எழுப்பப்படவில்லை என்றால் நாங்கள் பறைசாற்றிய நற்செய்தியும் நீங்கள் கொண்டிருக்கிற நம்பிக்கையும் பொருளற்றதாயிருக்கும்” என்கிறது பைபிள்.
மறுபடியும் முளைத்து எழாத சூரியனை யாரும் வெளிச்சத்தின் நாயகனாகப் பார்க்க முடியாது. மரணத்தோடு முற்றுப்புள்ளியாகியிருந்தால் இயேசு ஒரு மனிதனாகவே வந்து மனிதனாய் மறைந்த ஒரு தத்துவஞானியாகியிருப்பார். உயிர்ப்பு என்பது ஒரு அனுபவம். கிறிஸ்தவ அனுபவத்தில் உயிர்ப்பு என்பது பாவ வாழ்க்கையை விட்டு விட்டு புதிய வாழ்க்கைக்குள் நுழைவது.

அதாவது பழைய மனிதனை மரணிக்க வைத்து விட்டு புதிய மனிதனை உயிர்ப்பிக்க வைப்பது.
பாவம் என்பதை அறவே வெறுக்கும் ஒரு புதிய வாழ்வையே உயிர்ப்பு பிரதிபலிக்க வேண்டும். தெரியாமல் சகதியில் விழுந்து விட்டால் தன்னைத் தானே நக்கி நக்கி தூய்மைப்படுத்தும் பூனையைப் போல பாவத்தை கழுவ நம்மிடம் துடிப்பு இருக்க வேண்டும். சகதியில் விழுந்து விட்டால் சுகம் என்று அதிலேயே புரளும் பன்றிகளைப் போன்ற பழைய வாழ்க்கை அழிய வேண்டும்.
உலையில் இட்ட ஆமை முதலில் தண்ணீரில் நீந்தி விளையாடும். வெப்பம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் அதிகரிக்க அதிகரிக்க அதன் உற்சாகம் அதிகமாகும். பின்னர் தண்ணீ கொதி நிலைக்குப் போகும் போது தான் தப்பிக்கவே முடியாது எனும் உண்மை அதற்கு உறைக்கும். ஆனால் அதன் பின் சாவைத் தவிர எதுவும் அதற்கு இல்லை. பாவமும் அப்படியே. முதலில் சுகமாய் தோன்றும். பின்னர் அதிலேயே திளைக்கத் தோன்றும். தப்பிக்காவிட்டால் பாவத்தில் மூழ்கி ஆன்மா மரணமடையும்.
இயேசுவின் உயிர்ப்பு அனுபவத்தில் பங்குகொள்ள வேண்டுமெனில் மூன்று விஷயங்கள் நமக்குத் தேவை.

1. முதலாவது தேவை சிலுவையை சுமத்தல் !

சிலுவையைச் சுமக்காமல் இயேசுவின் வழியில் நடக்க முடியாது. இயேசுவின் வழியில் நடக்காமல் இயேசுவின் உயிர்ப்பைச் சந்திக்க முடியாது. சிலுவை என்பது நமது உடல் சார்ந்த சிக்கல்கள் அல்ல. அது நமது பாவம் சார்ந்தது. நமது உலக ஆசைகளை வெறுப்பதே உண்மையான சிலுவை சுமத்தல். “தன்னலம் துறந்தால்” மட்டுமே அதைச் சுமக்க முடியும்.
கண்கள் நம்மை பாவத்தில் விழத் தூண்டினால், பிடுங்கி எறிய வேண்டும். கைகள் பாவத்தைச் செய்யத் தூண்டினால் வெட்டி விட வேண்டும் என்கிறார் இயேசு. அது தான் நாம் தினமும் சுமக்க வேண்டிய சிலுவை. அதுவே தன்னை வெறுத்து, தன் சிலுவையை சுமக்கும் நிலமை.
ஆசைகள் அலைக்கழிக்கையில் மனக் கட்டுப்பாடு எனும் சிலுவையைச் சுமக்க வேண்டும். கோபம் நமது மூக்கில் ஏறி அமர்கையில் கோபம் தாண்டும் சிலுவை சுமக்க வேண்டும். இப்படி, இயேசு வெறுத்த அத்தனை விஷயங்களையும் நாமும் வெறுத்து, அதனால் வரும் இடர்கள் எனும் சிலுவையை “நாள்தோறும்” சுமக்க வேண்டும் என்பது மிக முக்கியம்.

2. இரண்டாவது தேவை சிலுவையில் அறையப்படுதல்

கிறிஸ்துவோடு சிலுவையில் அறையப்படுதல் என்பது பழைய வாழ்க்கையைச் சிலுவையில் அறைந்து விட்டு புதுப் பிறப்பு எடுப்பது. பழைய மனிதனைக் களைந்துவிட்டு புதிய மனிதனை அணிந்து கொள்ளச் சொல்லும் இறை வார்த்தை அது ! ஆதாமின் வாழ்க்கை பாவத்தின் முள்கிரீடத்தை தலைமுறை தலைமுறையாய் நமது தலையில் சூட்டுகிறது. அந்தப் பாவத்தின் சாபத்தை இயேசுவின் சிலுவை அழிக்கிறது. நமது பழைய மனிதன் சிலுவையில் அறையப்பட்டுவிட்டான். இனிமேல் புது மனிதனாய் நாம் வாழவேண்டும் என்பதே பைபிள் சொல்லும் வாழ்க்கை.

3. மூன்றாவது தேவை இயேசுவோடு உயிர்த்தல்.

சிலுவையில் அறையப்பட்டு அப்படியே இறந்து போய்விடுவதில் அர்த்தமில்லை. பழைய பாவங்களை அழித்து விட்டு நமது வாழ்க்கையை அதைவிடப் புதிய பாவங்களுக்குள் நுழைப்பது என்பது மீண்டும் நாம் புதைத்த மனிதனைத் தோண்டி எடுத்து அணிந்து கொள்வது போல.
பேயை விரட்டிவிட்டால் வீட்டைச் சுத்தமாக வைத்திருக்க வேண்டும். இல்லையேல் அதைவிடக் கொடிய ஏழு பேய்கள் வந்து தங்கி வீட்டை சல்லடையாக்கிவிடும். எனவே தான் சிலுவையில் அறையப்பட்டபின் அவரோடு உயிர்த்தெழுதலும் அவசியமாகிறது ! பாவங்கள் அகற்றப்பட்ட இதயத்தை இறைவனின் வார்த்தைகளாலும் வாழ்க்கையாலும் நிரப்ப வேண்டும். அதுவே இயேசுவோடு உயிர்த்தலின் அடையாளம்.
உயிர்த்த இயேசுவின் அனுபவத்தில் இணைவது என்பதும், இயேசுவுக்காய் வாழ்வோம் என்பதும் துறவற வாழ்க்கையல்ல. வாழும் இடத்தில், பணி செய்யும் இடத்தில் இயேசுவின் அன்பைப் பிரதிபலிப்பதே. நமது வெளிப்படையான வாழ்விலும், தனிப்பட்ட வாழ்விலும், மறைவான வாழ்விலும் எப்போதும் இயேசுவைப் போல வாழ்வதே ! .
அனைவருக்கும் உயிர்த்த இயேசுவின் பெயரால் நல்வாழ்த்துகள்.

Posted in Vettimani

Christianity : ஏசாயாவின் மனைவி

Image result for isaiah's wife

கிறிஸ்தவம் பெண்களைப் போற்றுகிறது. பைபிளைப் புரட்டிப் பார்த்தால் ஒவ்வோர் காலகட்டத்திலும் பெண்கள் எழும்பி ஆன்மீக எழுச்சிக்காகக் குரல் கொடுக்கிறாள். அல்லது அந்த காலகட்டத்தின் சமூக மாற்றத்துக்காகக் குரல் கொடுக்கிறாள். பைபிளில் 117 பெண்கள் இடம்பெறுகின்றனர் என்பதிலிருந்தே பெண்மையை விவிலியம் எவ்வளவு தூரம் முக்கியப் படுத்துகிறது என்பதைப் புரிந்து கொள்ளலாம்.

சில பெண்கள் நமக்கு மிகவும் அறிமுகமானவர்கள். குறிப்பாக இறைமகன் இயேசுவைச் சுமந்த அன்னை மரி நமக்கெல்லாம் ரொம்பவே தெரிந்தவர். எப்போது வேண்டுமானாலும் அவரைப் பற்றிப் பேசுவோம். குறைந்த பட்சம் கானாவூர் திருமணமாவது நமது நினைவுக்கு வரும்.

ரூத்தைப் பற்றிப் பேசச் சொன்னாலோ, நகோமியைப் பற்றிப் பேசச் சொன்னாலோ நமக்கு பல விஷயங்கள் உண்டு. ரபேக்கா, தெபோராள், எஸ்தர், மிரியம் என பிரபலமான பெண்களைப் பற்றி விரல் நுனியில் நமக்கு விஷயங்கள் கிடைக்கும்.

ஆனால் ஏசாயாவின் மனைவியைப் பற்றிப் பேசச் சொன்னால் என்ன தெரியும் ? பலருக்கும் ஏசாயாவுக்கு ஒரு மனைவி இருந்த விஷயமே தெரியாது. ஏசாயாவைத் தெரியுமா ? என்று கேட்டால் அடிக்க வருவீர்கள். இயேசுவின் பிறப்பை முதன் முதலாகத் தெரிவித்த இறைவாக்கினர் அல்லவா அவர். பைபிளில் வருகின்ற முக்கியமான தீர்க்கத் தரிசியல்லவா அவர். ஏசாயா என்றாலே கூடவே நினைவுக்கு வருவது அவருடைய தீர்க்கத் தரிசனங்கள் தான்.

அந்த தீர்க்கத் தரிசியே ஒரு நபரைச் சுட்டிக் காட்டி, “இவர் ஒரு தீர்க்கத்தரிசி” என்று சொன்னார். அது தான் அவருடைய மனைவி ! அவருடைய மனைவியின் பெயர் என்ன என்பது யாருக்கும் தெரியாது. காரணம் பைபிள் அதைக் குறிப்பிடவில்லை. இந்த நிகழ்ச்சியின் மூலமாக பெயருக்கு ஆசைப்படாதே என்று நம்மைப் பார்த்து கடவுள் சொல்கிறாரா தெரியவில்லை.

பெயர் இல்லாமலேயே மனைவியின் பெருமையை ஏசாயா ஒரே வார்த்தையில் விளக்குகிறார் “பெண் தீர்க்கத்தரிசி” !. பெண்கள் தீர்க்கத் தரிசனம் உரைக்கலாமா ? உரைப்பார்களா எனும் கேள்விக்கான விடை கூட இதிலே இருக்கிறது இல்லையா ? ஏசாயா 8ம் அதிகாரம் மூன்றாம் வசனத்தை வாசித்தால் அது தெரிய வரும்.

நியாதிபதிகள் நூலிலே தெபோரா வருகிறார். தீர்க்கத்தரிசன வல்லமை பெற்ற பெண்மணி. நியாயாதிபதிகள் 4:4 ஐ அதற்கு உதாரணமாகச் சொல்லலாம். 2 ராஜாக்கள் 14 முதல் 20 வரையுள்ள வசனங்களில் உல்தாள் எனும் தீர்க்கத் தரிசனப் பெண்மணி குறிப்பிடப்பட்டுள்ளார். ஏசாயாவின் மனைவியும் அந்தப் பட்டியலில் தீர்க்கத்தரிசனப் பெண்மணியாக அறியப்படுகிறார்.,

ஆன்மீகப் பார்வையில் ஒரு உன்னதமான நிலை தீர்க்கத் தரிசனம் உரைத்தல். இன்றைய பல தீர்க்கத்தரிசனங்கள் ஆழ்மனதின் சிந்தனை வெளிப்பாடுகளாகத் தான் இருக்கின்றன. மனதில் தோன்றுவதைப் பேசுவது தீர்த்தத் தரிசனம் என பலரும் நினைக்கிறார்கள். அதைச் சொல்லி காசும் பார்க்கிறார்கள்.

உண்மையான தீர்க்கத் தரிசனம் மனதில் தோன்றுவதல்ல, கடவுள் சொல்வது. அந்த வகையில் ஏசாயாவின் மனைவி ஆன்மீகத்தில் சிறந்து விளங்கியிருக்கிறார் என்பது நமக்குத் தெரியவருகிறது. ஏசுவின் பிறப்பை முன்மொழிந்த ஏசாயாவின் வாக்கு பொய்யாக வாய்ப்பு இல்லை.

குடும்ப வாழ்க்கையின் பார்வையில் ஏசாயாவின் மனைவி குடும்பப் பொறுப்புகளை ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடிய ஒரு பெண்ணாகவே இருந்திருக்கிறாள். அவருக்கு இரண்டு பிள்ளைகள். ஷீர் ஜாஷப் மூத்தவன். ஏசாயா 7:3 ல் இவன் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளான். இளைய மகனுடைய பெயரைச் சொல்வது கஷ்டம் மஹர் ஷலால் ஹாஸ் பாஸ் எனும் பெயர் ஏசாயா 8:3 ல்  வருகிறது.

இதன் அர்த்தம் கொஞ்சம் வியப்பூட்டுகிறது. ஒரு பெயர் மீட்பர் வருவார் என்கிறது. இன்னொரு பெயர் “விரைவிலேயே அழிவு வரும்” என்கிறது. இஸ்ரேயலர்களுக்கு அசிரியாவிலிருந்து வரும் அழிவை ஒரு பெயர் உணர்த்துகிறது. இயேசுவின் வருகையை இன்னொரு பெயர் முன்மொழிகிறது. ஏசாயா கிறிஸ்துவின் வருகையை முன்னுரைத்தார். அவருடைய மனைவியோ பிள்ளைகள் மூலமாக மீட்பின் செய்தியை உரைக்கும் தீர்க்கத் தரிசியாகிறாள்.

கிமு 765 தான் ஏசாயா வாழ்ந்த காலம் என வரலாறு கூறுகிறது. அந்தக் காலகட்டத்தில் தீர்க்கத் தரிசியாக ஒரு பெண் இருந்தார் என்பது இன்றைய காலத்தில் நமக்கு ஊக்கமூட்டும் செய்தியாகவே இருக்கிறது.

கடவுளோடு அதிக ஆழமான பிணைப்பு கொண்டிருக்கவும். தயக்கம் இல்லாமல் உண்மையைப் பேசக்கூடிய வல்லமை கொண்டிருக்கவும் ஏசாயாவின் மனைவி நம்மை ஊக்கமூட்டுகிறார். ஆவியிலும் உண்மையிலும் பேசக்கூடிய வல்லமை அவருக்கு இருந்தது. அவரை முன்னுதாரணமாகக் கொள்ளும் நமக்கும் அந்த துணிச்சல் இருக்க வேண்டியது அவசியமாகிறது.

ஏன் எசாயாவின் மனைவி சிறப்புக் கவனிப்புப் பெறுகிறார் ?  விவிலியம் எத்தனையோ ஆண் தீர்க்கத் தரிசிகளைப் பற்றிப் பேசுகிறது. ஆனால் அது ஒரே ஒரு தீர்க்கத் தரிசியின் மனைவியைப் பற்றி மட்டுமே பேசுகிறது ! அது ஏசாயாவின் மனைவி ! வியப்பான விஷயம் இல்லையா ? அவர் ஏன் பேசப்படுகிறார் ?

எல்லா தீர்க்கத் தரிசிகளும் கல்யாணம் செய்திருப்பார்கள். அல்லது பெரும்பாலானவர்கள் திருமணம் செய்திருப்பார்கள். ஆனால் ஒரே ஒரு பெண் மட்டுமே குறிப்பிடப்படுகிறாள். ஏன் ? ஏனென்றால் அவர், தானும் ஒரு தீர்க்கத்தரிசியாக விளங்குகிறார். உண்மையை பேசுகிறார். ஆவியிலும், உண்மையிலும் கனி தருகிறார். குடும்ப பொறுப்புகளிலும் தன்னை அர்ப்பணிக்கிறார்.

நாமும் குடும்பப் பொறுப்புகள் நமது தோளில் ஏறி அமர்ந்தாலும், இறைமகன் இயேசுவுக்குச் சான்று பகரும் வாழ்க்கையை வாழவேண்டும் என்பதே எசாயாவின் மனைவியின் வாழ்க்கை நமக்குச் சொல்லும் பாடமாகும்