Posted in Articles

சிறுவனும் அப்பமும்

சிறுவனும் அப்பமும்

கூட்டம்
பசியைத் தின்று
வார்த்தைகளைக் 
குடித்துக் கொண்டிருந்தது.

பாலை நிலத்தின்
சுடுவெளியில்
வயிற்றின் வெறுமை அனலடித்தது.

இயேசு
கூட்டத்தின்
வயிற்றுப் பசியை 
விரட்ட விரும்பினார்.

“நீங்களே 
உணவு கொடுங்கள்”
சீடர்களிடம் சொன்னார் !

சீடர்கள்
வெறுமையோடு வழக்காடி
தோற்று நின்றனர். 

இயேசுவின் வார்த்தைகள்
அந்த
சிறுவனின் காதுகளில் 
வந்து விழுந்தன.

என்னிடம்
ஐந்து 
வார்க்கோதுமை அப்பங்களும்
இரண்டு மீன்களும் 
இருக்கின்றன !
அவன்
பேசிமுடிக்கும் முன்
வாயைப் பொத்தினார் 
வறுமைத் தாய்.

வார்க்கோதுமை 
அவரது வாழ்க்கையை
வறுமை வார்த்தெடுத்திருந்ததை.
விளக்கியது. 

முழுமையாய் கொடுத்தால்
நமக்கு பட்டினிதான்
வேறேதும் இல்லை
என்றார் ! 

ஏழு என்பது முழுமை
நாம்
முழுமையாய் கொடுப்பதே
வளமை !
சிறுவன் சொன்னான்.

இயேசுவின் வார்த்தை
அவனுக்குள்
சிம்மாசனமிட்டு அமர்ந்திருந்தது.

எல்லோருக்கும்
பத்தாதே, என்றார் தந்தை.

பற்ற வைப்போம்
சிறு நெருப்பு போதுமே
பெருங்காட்டைப் பொசுக்க
சிறுவன் சொன்னான்.

கொடுக்கத் தான் வேண்டுமா 
கடைசியாய் கேட்டனர்
பெற்றோர் !
கொடுக்காவிட்டால்
இதுவரை
போதனைகளைப
பெற்றுக் கொண்டிருந்ததில்
அர்த்தமில்லை, என்றான் அவன்.

எழுந்தான்,
கொடுத்தான் !

இயேசு சிரித்தார். 

முழுவதும் கொடுத்ததால்
முழுமை அடைந்தாய்,
பற்றற்று இருந்ததால்
பெற்றுக் கொள்வாய்

போகும்போது
கூடை நிறைய தருகிறேன்
எடுத்துப் போ !


*

சேவியர்




Posted in Christianity, Desopakari

குழந்தைகளும், இறைமாட்சியும் !

குழந்தைகளும், இறைமாட்சியும் !

*

குழந்தைகள் !

இந்த வார்த்தையே நமது மன வெளிகளில் புன்னகை விதைகளைத் தூவும் வல்லமை படைத்தது. எத்தனை பெரிய சோகத்தின் அலைகள் நமது பாலை வெளிகளில் புரண்டு படுத்தாலும், ஒரு சின்னக் குழந்தையின் புன்னகைக் கைக்குட்டை கிடைத்தால் அந்த சோகம் புதையுண்டு போய்விடும். மழலைகளோடு விளையாடுகையில் மலைபோன்ற மன பாரங்கள் கூட பழுத்த இலை போல உதிர்த்து பறந்து மறையும். 

குழந்தைகள் வாழ்வில் இருளான தாழ்வாரங்களை புன்னகைத் தூரிகை கொண்டு வெள்ளையடிக்கப் பிறந்தவர்கள். வாழ்வின் அழுக்கான சுவர்களைத் தங்கள் ஆனந்தக் கிறுக்கல்களால் புதுப்பிப்பவர்கள்.  அவர்கள் விண்ணகத்தின் விழுதுகள், மண்ணகத்தின் விருதுகள். குழந்தைகள் வாழ்வில் இருளான தாழ்வாரங்களை புன்னகைத் தூரிகை கொண்டு வெள்ளையடிக்கப் பிறந்தவர்கள். வாழ்வின் அழுக்கான சுவர்களைத் தங்கள் ஆனந்தக் கிறுக்கல்களால் புதுப்பிப்பவர்கள்.  அவர்கள் விண்ணகத்தின் விழுதுகள், மண்ணகத்தின் விருதுகள். 

குழந்தைகள் உறவுப் பாலங்கள். பல குடும்பங்களிடையே இருக்கின்ற உறவு விரிசல்கள் ‘குழந்தைகளின்’ வருகையோடு விடைபெறுவதை நாம் காண்கிறோம். பகையின் வாள்வீச்சுகளால் பிரிந்து கிடக்கும் உறவின் உதிரத் துளிகள் குழந்தைகளின் வருகையோடு நட்பு பாராட்டுவதையும் புதுப்பிப்பவர்கள காண்கிறோம். உறவின் பிணைப்புகளான , குழந்தைகள் இதயங்களின் இணைப்பான்கள் !  

இப்படிப்பட்ட வாழ்வின் உன்னதமான குழந்தைகள் சமூகத்தின் உன்னதமான நிலையில் இருக்கிறார்களா என்றால் இல்லை என்று துயரத்துடன் முனக வேண்டியிருக்கிறது. சரியான ஊட்டச்சத்து கிடைக்காமல் உயிரிழக்கும் குழந்தைகள் ஆண்டுக்கு சராசரி  31 இலட்சம். அதாவது வளரும் நாடுகள், வளர்ந்து வரும் நாடுகள், பிந்தங்கிய நாடுகள் இவற்றில் வாழும் 5 வயதுக்கு உட்பட்ட குழந்தைகளில் 45 விழுக்காடு குழந்தைகள் வாழ்வை இழக்கின்றனர் ! இது யூனிசெஃப் பின் அதிகாரபூர்வ புள்ளி விவரம்.  

உலக அளவில் கடந்த பல ஆண்டுகளாக சேர்க்கப்பட்ட புள்ளி விவரங்களைக் கொண்டு ஒரு சராசரியை உருவாக்கினால் நமக்கு அதிச்சியூட்டும் ஒரு தகவல் கிடைக்கிறது. ஒவ்வொரு பத்து வினாடிக்கும் ஒரு குழந்தை எங்கோ ஒரு மூலையில் பசியால் இறந்து கொண்டிருக்கிறது என்பது தான் அது ! 

குழந்தைகள் மீதான பாலியல் வன்முறைகள், குழந்தைகள் மீதான கல்வித் தாக்குதல், குழந்தைகள் மீதான சுகாதாரத் தாக்குதல் என அவர்களின் உலகம் போர்க்களத்தில் எரிந்து கொண்டிருப்பதைப் பற்றி பேசிக்கொண்டே இருக்கலாம். எந்த குழந்தை இறைவனின் வரமாக, பூமியின் புன்னகைக் கரமாக இருக்கிறதோ, அந்த பட்டாம்பூச்சிக் குழந்தைகளின் சிறகுகளைப் பாதுகாக்கும் வலிமை நமது சுயநலச் சமூகத்துக்கு இல்லாமல் போய்விட்டது என்பது தான் துயரம். 

குழந்தைகளைப் பாதுகாக்க வேண்டியதும், அவர்களை அடுத்த நிலைக்காகத் தயாராக்க வேண்டியதும் நமது கடமைகளில் ஒன்று என்பதை உணரவேண்டும். நமது குடும்பங்களில், நமது உறவினர்களிடையே, நமது நண்பர்களிடையே, நமது அயலாரிடையே உதவி தேவைப்படும் குழந்தைகளை நெஞ்சோடு அரவணைத்தாலே சமூகப் பரவலாய் அந்த அன்பின் செயல் பற்றிப் படரும். 

குழந்தைகள் !

இயேசு குழந்தைகளை இறைமாட்சியின் அடையாளங்களாகப் பார்த்தார். குழந்தைகளை விண்வாழ்வுக்கான போதனையின் மையமாகப் பார்த்தார். 

  1. குழந்தைகளை ஏற்பது, இறைமாட்சியின் அடையாளம்.

சிறுபிள்ளைகளுள்ஒன்றைஎன்பெயரால்ஏற்றுக்கொள்பவர்எவரும்என்னையேஏற்றுக்கொள்கிறார் ( மார்க் 9 : 37 )

இயேசுவின் இந்தப் போதனையானது முதல் மூன்று நூற்றாண்டுகளில் கிறிஸ்தவர்களிடையே மிகப்பெரிய உந்துதலை உருவாக்கியதாய் வரலாறு சொல்கிறது. ஆதரவற்ற குழந்தைகள், தேவையில் உழலும் குழந்தைகள், புறக்கணிக்கப்பட்ட குழந்தைகள் போன்றவர்களை ‘கிறிஸ்துவின் பெயரால் ஏற்றுக் கொள்கிறேன்” என ஏற்றுக் கொண்டு அவர்களை தங்கள் குழந்தைகளைப் போல வளர்க்கும் சூழல் ஆரம்ப கால கிறிஸ்தவர்களிடையே மிக அதிகமாய் இருந்தது. அந்தப் பழக்கம் பின்னர் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் விடைபெற்று விட்டது என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.

இன்றைக்குக் குழந்தைகளைப் பாதுகாப்பதோ, அவர்களுக்கு உதவுவதோ அனாதை இல்லங்களில் பணியாகவோ, தொண்டு நிறுவனங்களின் பணியாகவோ ஒதுக்கப்பட்டு விட்டது. நமது சிந்தனைகளை இறைவனின் போதனையோடு ஒருமுறை ஒப்பிட்டுப் பார்ப்போம். இயேசுவின் பெயரால் சிறு பிள்ளை ஒன்றின் தேவையை முழுமையாய் சந்திக்கும் வாய்ப்பு நமக்குக் கிடைத்தால் ஏற்றுக் கொள்வோமா ? அதுவே இயேசுவையும், தந்தையும் ஒரு சேர ஏற்றுக் கொள்ளும் வாய்ப்பு என்பதை உணர்வோமா ?

  1. குழந்தையாய் மாறுவது, இறை மாட்சியின் அடையாளம்

நீங்கள்மனந்திரும்பிச்சிறுபிள்ளைகளைப்போல்ஆகாவிட்டால்விண்ணரசில்புகமாட்டீர்கள்எனஉறுதியாகஉங்களுக்குச்சொல்கிறேன் “ ( மத்தேயு 18 : 3 ) என்றார்இயேசு

குழந்தைகளைப் பற்றி அறிய வேண்டுமெனில் குழந்தைகளைப் போல மாறவேண்டும் என்கிறது உளவியல். குழந்தைகளோடு விளையாடும்போது அவர்களோடு தரையில் தவழ்ந்து விளையாடவேண்டும் என்கிறது மருத்துவம். குழந்தைகளோடு பழகும் போது அவர்களிடமிருந்து கற்றுக் கொள்ளலாம் எனும் சிந்தனையோடு பழக வேண்டும் என்கிறது தத்துவயியல். குழந்தைகளைப் போல மாறினால் மட்டுமே விண்ணகம் என்கிறது ஆன்மிகம். 

சிறு பிள்ளைகள் எதற்கும் தந்தையின் அனுமதியை எதிர்பார்க்கும். தன் தேவைகளைத் தந்தையிடம் கேட்கும். தனது விருப்பங்களை அன்னையிடம் முன்வைக்கும். தனக்கு எது தேவையென்றாலும் அதை பெற்றோர் நிறைவேற்ற வேண்டும் என வந்து நிற்கும். தனது இயலாமையை முழுமையாய் ஏற்றுக் கொண்டு தனது பெற்றோரைச் சார்ந்து வாழ்வதே குழந்தைகளின் இயல்பு. 

நாம் நமது சுயத்தைக் கொஞ்சம் ஒதுக்கி வைத்து விட்டு, மனம் மாறி குழந்தைகளைப் போல, இறைவனையே சரணடையும் நிலை வேண்டும் என்கிறார் இயேசு. அடித்தாலும் தாயின் முந்தானையைக் கட்டிக் கொண்டே அழும் குழந்தையைப் போல, தண்டித்தாலும் இறைவனின் பாதத்தையே பற்றிக் கொள்ளும் நிலை வேண்டும் என்கிறார்.  குழந்தைகளின் இயல்புகளான கள்ளம் கபடமின்மை, பழி பகை உணர்ச்சியின்மை, கசப்பை மறக்கும் தன்மை என பட்டியலிடும் அனைத்துமே இறை மாட்சியை நாம் வெளிப்படுத்தத் தேவையானவை என்பதைப் புரிய வைக்கிறார்.

  1. நடுநாயகமாய்குழந்தைகள், இறைமாட்சியின்அடையாளம்.

ஒரு சிறு பிள்ளையை அழைத்து அவர்கள் நடுவில் நிறுத்தி,… இந்தச் சிறு பிள்ளையைப்போலத் தம்மைத் தாழ்த்திக் கொள்பவரே விண்ணரசில் மிகப் பெரியவர் ( மத்தேயு 18 : 1-4 ) என்றார் இயேசு.

விண்ணகத்தில் பெரியவன் யார் எனும் கேள்வி எழுந்தபோது இயேசு சிறுபிள்ளையை அழைத்து அவர்களின் நடுவே நிறுத்துகிறார். குழந்தைகளை பெரியவர்களின் மையமாக்கி புதுமை செய்கிறார் இயேசு.  குழந்தைகள் இறைவனால் தரப்படுபவர்கள், குழந்தைகள் இறைவனால் பாதுகாக்கப்படுபவர்கள், குழந்தைகள் பெற்றோரால் வளர்க்கப்பட வேண்டியவர்கள், அவர்கள் மனுக்குலத்தின் மையம் ! 

குழந்தைகள் வாழ்வின் மையம். அந்த அச்சாணியை நிலைகுலைய வைப்பவர்கள் மீது இயேசுவின் கோபம் எழுகிறது. அத்தகைய இடறல் உண்டாக்குபவர்கள் கழுத்தில் எந்திரக் கல்லோடு கடலுக்குள் மூழ்கடிக்கப்பட வேண்டும் எனும் மிகக் கடுமையான வார்த்தைப் பிரயோகத்தை இயேசு பயன்படுத்துகிறார். சிறுவர்களைப் பாவத்துக்கு அழைத்துச் செல்வது மன்னிக்க முடியாத பாவம் என்பதை இயேசு அழுத்தம் திருத்தமாய்ச் சொல்கிறார்.

நமது வாழ்வின் மையமாக குழந்தைகள் இருப்பது இறைமாட்சியின் அடையாளம். குழந்தையின் இயல்புகளும், குழந்தைகளின் வாழ்வும், குழந்தைகள் மீதான கரிசனையும், குழந்தைகள் மீதான தார்மீகப் பொறுப்பும் நமக்கு இருப்பது அவசியம்.

  1. சிறுவரைப்பெருமையாய்க்கருதுங்கள், அதுஇறைமாட்சியின்அடையாளம்

இச்சிறியோருள்ஒருவரையும்நீங்கள்இழிவாகக்கருதவேண்டாம்; கவனமாயிருங்கள்! இவர்களுடையவானதூதர்கள்என்விண்ணகத்தந்தையின்திருமுன்எப்பொழுதும்இருக்கின்றார்கள் ( மத்தேயு 18 :10 ) என்கிறார்இயேசு.

சிறுவர்களுக்கான வானதூதர்கள் விண்ணகத்தில் இருக்கிறார்கள் ! அவர்கள் தங்கள் தூபங்களிலிருந்து வேண்டுதல் எனும் புகையை எழுப்புகிறார்கள் ! விவிலியத்துக்கு வெளியே உள்ள பல நூல்கள் வானதூதர்களைப் பற்றி மிக அழகாக வியப்பாகப் பேசுகின்றன. ஏனோக்கின் நூல் எனும் புத்தகம் வானதூதர், இயேசு, இரண்டாம் வருகை, விண்ணகத்தில் நடப்பது என்ன போன்ற பல விஷயங்களை நுணுக்கமாகப் பேசுகிறது. இந்த நூல் புதிய ஏற்பாட்டிலும் மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ளது என்பது நாம் அறிந்ததே. 

சிறுவரை இழிவாகக் கருதுவது என்பது இயேசுவையே இழிவாகக் கருதுவதைப் போல. சிறுவர்களை மரியாதையுடன் அழைக்க வேண்டுமா, மரியாதையுடன் நடத்த வேண்டுமா, வார்த்தைகளின் கனிவுடன் பேச வேண்டுமா, அவர்களை நம்மை விட குறைந்தவர்களாகப் பார்க்க வேண்டுமா, குழந்தைத் தொழிலார்களாய் நடத்த முடியுமா ? , அவர்கள் கருத்துகளை மதிக்க வேண்டுமா ? எனும் அத்தனை கேள்விகளுக்குமான விடையாக இந்த வசனம் அமைகிறது. 

சிறுவரை பெருமைக்குரியவராகக் கருதுங்கள், காரணம் அவர்களே விண்ணகம் நுழைவது எப்படி என்பதைத் தங்கள் வாழ்வின் மூலம் நமக்கு விளக்கிச் சொல்கின்றனர். 

  1. சிறுபிள்ளைபோல்ஏற்பது, இறைமாட்சியின்அடையாளம்

இறையாட்சியைச்சிறுபிள்ளையைப்போல்ஏற்றுக்கொள்ளாதோர்அதற்குஉட்படமாட்டார்எனநான்உறுதியாகஉங்களுக்குச்சொல்கிறேன் ( லூக்கா 18 : 17 ) என்றார்இயேசு.

இயேசுவின் வாழ்க்கையில் சிறுவர்களை நலமாக்கி, சிறுவர்களின் பேய் விரட்டி, சிறுவர்களை ஆசீர்வதித்து, உயிர்ப்பித்து, போதித்து இரண்டறக் கலந்து வாழ்ந்ததை நாம் பார்க்கலாம். ஒருவகையில் இயேசுவே ஒரு குழந்தையாய்த் தான் இந்த பூமியில் வாழ்ந்தார். அதனால் தான், ‘நமக்கு ஒரு பாலகன் பிறந்தான்’ என விவிலியம் இயேசுவை ஒரு பாலகனாக நமக்கு அறிமுகம் செய்கிறது. 

சிறுவர்களின் வாயால் ஓசானா என புகழப்படுவதை இறைமகன் இயேசுவின் எருசலேம் பயணம் நமக்கு படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது. 

சிறுவர்கள் தங்களுக்குக் கிடைக்கும் பொருட்களை உலக அளவீடுகளின் படி அளவிட்டு ஏற்பதில்லை, முழுமையாய் ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள். இறையாட்சி என்பது கேள்விகளுக்கு உட்படுத்தப்பட்டு விடைபெறும் விஷயமல்ல, அப்படியே ஏற்றுக் கொண்டு செயல்படும் விசுவாசம் என்பதையே இயேசு நமக்குப் புரிய வைக்கிறார். 

சிறுவர்களுக்கு மறைக் கல்வியை சிறுவயதிலிருந்தே போதிக்க வேண்டும் எனும் கருத்தை நான்காம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த புனித ஜெரோம் அழுத்தமாகவே பதிவு செய்திருந்தார். இன்றைக்கு நமது திருச்சபைகள் சிறுவர்களை முக்கியத்துவப்படுத்துகின்றன. சிறுவர் ஞாயிறுபள்ளிகள், மறைக்கல்விகள் போன்றவை அவர்களை களப்பணியாற்றவும் கற்றுக் கொடுக்கின்றன. சிறுவர்களின் பயணமும், பங்களிப்பும் இறைவனுக்கு மாட்சியை அளித்துக் கொண்டே இருக்கின்றன. 

சிறுவர்களை ஏற்றுக் கொள்வோம், அதன் மூலம் இறைமகன் விரும்பிய மாட்சியை அவருக்கு அளிப்போம்

*

சேவியர்

Posted in Articles, Questions Jesus Asked

இயேசு கேட்ட கேள்வி : இவ்வளவு காலம் நான் உங்களோடு இருந்தும் நீ என்னை அறிந்துகொள்ளவில்லையா?

இவ்வளவு காலம் நான் உங்களோடு இருந்தும் நீ என்னை அறிந்துகொள்ளவில்லையா?

யோவான் 14 :9

இந்தக் கேள்வி புதுசா நாம கேள்விப்படுகிற கேள்வி அல்ல. அடிக்கடி நமது வாழ்க்கையில் நாம் சந்திக்கின்ற கேள்வி.  “இவ்வளவு காலம் நான் உங்களோடு இருந்தும் நீ என்னை அறிந்துகொள்ளவில்லையா?” ந்னு தூய தமிழ்ல கேள்விப்பட்டிருக்க மாட்டோம், ஆனா நம்முடைய உரையாடல்களில் எப்போதேனும் நிச்சயம் இந்தக் கேள்வி வந்திருக்கும்.

“இன்னுமாடா என்னை நீ புரிஞ்சுக்கல” 

நம்மோடு இருந்த நண்பர்கள் நம்மைப் புரிந்து கொள்ளாமல் இருக்கும்போதோ, நம் கூட வாழ்கின்ற உறவினர்கள் நம்மை புரிந்து கொள்ளாமல் இருக்கும்போதோ, நம் குடும்பத்தினரே நம்மை புரிந்து கொள்ளாமல் பேசும்போதோ இந்த வாக்கியம் நம்மிடமிருந்து புறப்படும். இது பதிலை எதிர்பார்க்கும் கேள்வியல்ல, வலியை வெளிப்படுத்தும் கேள்வி. 

இயேசு சீடர்களிடம், “என்னை அறிந்திருந்தால் தந்தையையும் அறிந்திருக்கிறீர்கள், அவரைக் கண்டும் இருக்கிறீர்கள்” என்கிறார். அப்போது பிலிப்பு இயேசுவிடம், ‘தந்தையை எங்களுக்குக் காட்டும்’ என்கிறார். அதற்குப் பதிலாக இயேசு சொல்வது தான் இந்த வாக்கியம். 

இயேசுவின் செயல்கள் தந்தையின் செயல்கள். இயேசுவின் போதனைகள் தந்தையின் போதனைகள். இயேசுவின் வாழ்க்கை தந்தை வரைந்து கொடுத்த வரைபடத்தில் கன கட்சிதமாகப் பொருந்திப் போகும் வாழ்க்கை. சொல்லப் போனால், செயல்களைப் பொறுத்தவரை தந்தையின் பிம்பமாய் தான் இயேசு இருக்கிறார். அதையே இயேசு விளக்குகிறார். ஆனால் அது சீடர்களுக்குப் புரியவில்லை. 

நாம சில வேளைகளில் சொல்வதுண்டு. “அந்த பையனைப் பாத்தியா, அப்படியே அப்பனைப் போல. பேச்சும் நடையும், முகமும் எல்லாமே அப்பனை மாதிரி” ந்னு. ஒருவகையில் இந்த சூழ்நிலையைக் கூட அப்படி புரிந்து கொள்ளலாம். 

இயேசுவின் கேள்வி இன்றைக்கு நம்மை நோக்கி நீட்டப்படுகிறது. “இன்னும் நீ என்னை அறிந்து கொள்ளவில்லையா ?” என்கிறார் இயேசு. இயேசுவை அறிந்து கொள்ள எத்தனை காலம் அவரோடு இருந்தோம் என்பது முக்கியமல்ல, எவ்வளவு ஆழம் அவரோடு இருந்தோம் என்பது தான் முக்கியம். 

யூதாஸ் இஸ்காரியோத்து இயேசுவோடு மூன்று ஆண்டுகளுக்கு மேல் இருந்தவன். கணக்கு வழக்குகளைக் கூட கவனித்தவன். மிக முக்கியமான நபர். ஆனால் அவர் இயேசுவை அறிந்து கொள்ளவில்லை. ஒரு புரட்சியாளராய் அவர் இல்லையே என பின்வாங்கினான். 30 வெள்ளிக்காசை விட விலைமதிப்பு அவருக்கு இல்லை என நினைத்துக் கொண்டான். முத்தத்தில் காட்டிக் கொடுத்தால் அவர் அறிய மாட்டார் என நினைத்தான். மனதில் நினைப்பதை மறைத்து விடலாம் என முடிவு கட்டினான். 

ஆனால், அந்த சிலுவைக் கள்ளன் இயேசுவோடு சில நிமிடங்களே தொங்கினான். உயிர் பிரியும் வலியில் ஒரு சில வார்த்தைகளைப் பேச மட்டுமே அவனுக்கு வலு இருந்தது. அந்த சில நிமிடங்களில் இயேசுவை அவன் அறிந்து கொண்டான். தேவையான நல்ல பங்கைத் தெரிந்து கொண்டான். 

மரியாள் எப்படி நல்ல பங்கைத் தேர்ந்து கொண்டாள் ? இயேசுவை அறிந்து கொண்டாள். இயேசுவை அறிந்து கொண்டதால் தான் உலக உணவை விட, இயேசுவே உணவு எனும் உண்மையை உணர்ந்து கொண்டாள். இயேசுவை அறிந்து கொண்டதன் வெளிப்பாடாய் தான் அவள் பாத்திரங்களை உருட்டாமல், இயேசுவின் பாதத்தில் அமர்ந்தாள். 

சக்கேயு எப்படி நல்ல முடிவை எடுத்தார் ? அவர் இயேசுவை அறிந்து கொண்டார். இயேசுவை அறிந்து கொள்வதன் வெளிப்பாடாய் அவன் பாவத்தைக் கழுவவும், மனிதத்தைத் தழுவவும் முடிவெடுத்தார். 

இயேசுவை அறிந்து கொண்ட கனானேயப் பெண் தன்னை நாய்க்குட்டியாய் மாற்றிக் கொள்ளவும் தயங்கவில்லை. இயேசுவை அறிந்து கொண்ட நூற்றுவர் தலைவன், தான் தூய்மையற்றவன் என்பதை உணர்ந்தார். தனது இல்லத்தில் இயேசுவை அழைக்கவும் அவர் துணியவில்லை. 

நாம் உண்மையிலேயே இயேசுவை அறிந்து கொண்டோமா ? நீண்டகாலம் ஒருவரோடு பழகும்போது அந்த அதீத பரிச்சயமே பல வேளைகளில் புரிந்து கொள்தலுக்குத் தடையாய் மாறிவிடுகிறது. அதனால் தான் காலம் காலமாக கிறிஸ்தவர்களாய் இருப்பவர்களை விட, புதிதாய் கிறிஸ்துவை ஏற்றுக் கொள்பவர்கள் அவரை எளிதில் புரிந்து கொள்கிறார்கள். 

இயேசுவைப் புரிந்து கொண்டவர்கள் எல்லோரும் இயேசுவின் வழியில் நடப்பதும் இல்லை. விவிலியத்தின் பல நிகழ்வுகள் வழியாக நாம் அதை அறிந்து கொள்ளலாம். குறிப்பாக இயேசு பேய்களை விரட்டுகின்ற நிகழ்வுகளில் பேய்கள் ‘நீர் கடவுளின் மகன்’ என அறிக்கையிடுவதைக் காணலாம். பேய்கள் மனிதர்களை விடத் தெளிவாக இயேசுவை அறிந்திருக்கின்றன, ஆனால் அதனால் அவை அழிவிலிருந்து மீட்கப்படவில்லை. எனவே தான், அறிவதும் தொடர்வதும் முக்கியமாகிறது. 

நான் இயேசுவை அறிந்து கொண்டிருக்கிறேனா ? இயேசுவைத் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறேனா ?

அவரை மீட்பராக, வழிகாட்டியாக, மனிதநேயத்தைக் கட்டியெழுப்ப வந்த மனுமகனாக, ஏழைகளின் மீதான சுரண்டலுக்கு எதிராய் குரல்கொடுக்கும் ஒரு புரட்சியாளராக… அவரை முழுமையாய் அறிந்து கொண்டிருக்கிறேனா ?

இந்த கேள்வியை நாம் நமக்குள் கேட்போம். கேள்விகளின் தூண்டில்கல், பதில்களின் மீன்களை நமக்கு பிடித்துத் தரட்டும்

*

Posted in Articles, Vettimani

SKIT – உள்ளதை உள்ளதென்போம்

+

காட்சி 1

( ஒரு கன்சல்டன்சியில் ஒருவர் அமர்ந்திருக்கிறார் , முன்னால் ஒரு பைபிள் இருக்கிறது. சின்ன சிலுவை ஒன்று இருக்கிறது. )

நபர் 1 :  இயேசப்பா இந்த நாளை ஆசீர்வதியுங்க. இன்னிக்கு பிஸினஸ் நல்லா நடக்கணும். உங்களுக்கு பத்து பர்சண்ட் கண்டிப்பா உண்டு. 

( போன் அடிக்கிறது ) 

நபர் 1 “ இதான், ஒரு பிரேயர் பண்ணிட்டு நாளை ஆரம்பிச்சா எல்லாமே நல்லாதா நடக்கும். 

(போனை எடுத்து பேசுகிறார் )

நபர் 1 : என்னது ? ஓ.. சூப்பர்.. கிடைச்சுடுச்சா. ஓக்கே ஓக்கே..நாம ரெடி பண்ணி விட்டா வேலை கிடைக்கிறது ரொம்ப சிம்பிள்.. ம்ம்ம்.. என்ன சிக்கல் ? பே சிலிப் ஆ… ஒரு நிமிசம்

( கம்ப்யூட்டரை திறக்கிறார் )

நபர் 1 : ம்ம்… நீங்க வந்து.. ஓகே.. 20 தவுசன்ட் ந்னு போட சொல்லியிருந்தேன்.. என்னாச்சு. ஓ.. ம்ம்ம், சரி சரி.. ஒண்ணும் பிரச்சினையில்லை. சாயங்காலம் ஆறு மணிக்கு ஆபீஸ் வாங்க.. நான் ரெடி பண்ணி வைக்கிறேன். 

அட. நாம என்ன ரொம்ப பெரிய தப்பா பண்றோம்.. ஆல்ரெடி நீங்க 15 ஆயிரம் வாங்கறீங்க.. அதை 20ந்னு சொல்ல போறோம் அவ்ளோ தானே… ஒரு சின்ன மாற்றம்.. நோ பிராப்ளம்… ஆங்.. பை தவே.. நீங்க இதுக்கு ஒர் ஃபோர் தவுசண்ட் பே பண்ணணும்… நோ ப்ராப்ளம்.. பேக்ரவுண்ட் இன்ஃபர்மேஷன் எல்லாம் நல்லா போகும். நான் டேட்டாபேஸ்லயே ஏத்திடுவேன்.. ஓக்கே.. 

நபர் 1 ( போனை வைத்து விட்டு..) நன்றி இயேசப்பா.. காலையிலயே நல்ல செய்தி. 

காட்சி தொடர்ச்சி

( இரண்டு பேர் வருகிறார்கள் )

நபர் 1 : வாங்கப்பா நீங்க..

ரெய்னா : சார், நீங்க தான் மெயில் அனுப்பியிருந்தீங்க … வேலை விஷயமா… பத்து மணிக்கு வர சொல்லியிருந்தீங்க… 

நபர் 1 : ஓ.. யெஸ்… ரெய்னா & ரயன் சரியா.. உக்காருங்க.. உக்காங்க… 

நபர் 1 : வேலை வேணும்ன்னு ரெஜிஸ்டர் பண்ணியிருந்தீங்க இல்லையா ?

ரெய்னா : ஆமாங்க சார்.

நபர் 1 :  வெரி குட்…  ஒரு நிமிஷம்… ( கம்ப்யூட்டரைப் பார்க்கிறார் ) .. ஆங்.. நீங்க இப்போ ஃபோக்கஸ் இன்ஃபோடெக்ல வேலை பாக்கறீங்க… 4 வருஷ எக்ஸ்பீரியன்ஸ் சரியா… 

ரெய்னா : ஆமா சார்… 

நபர் 1 : குட்..குட்.. உங்களுக்கு .. டார்வின் இன்ஃபோ டெக்ல ஒரு வேலை இருக்கு… சீனியர் அசோசியேட்.. வேலை  கொஞ்சம் வெயிட் பண்ணுங்க பாப்போம்.

நபர் 1 : தம்பி உங்க பேர் ரயன் தானே..

ரயன் : ஆமா சார்… 

நபர் 1 : ம்ம்ம்.. ஆங்.. உங்களுக்கு கேட்2பிஸ் ந்னு கம்பெனில ஒரு வேலை இருக்கு.. நீங்க ஒரு வருஷம் எக்ஸ்பீரியன்ஸ் தானே

ரயன் : ஆமா.. சார்..

நபர் : நல்லா கான்ஃபிடண்டா பேசுங்கப்பா.. அப்போ தான் வேலை கிடைக்கும்

ரயன் : சரி சார்.

நபர் : ( கம்ப்யூட்டரில் நோண்டுகிறார் ).. ஓ.. ஓக்கே.. சரி, ஒரு விஷயம் பண்ணுவோம். உங்களுக்கு அங்கே ஜூனியர் அசோசியேட் வேலை இருக்கு. அதுக்கு டெஸ்டிங் தெரியணும்ன்னு போட்டிருக்கு… ம்ம்.. என்ன பண்ணுங்க.. உங்க புரஃபைல்ல கொஞ்சம் மாத்துவோம் சரியா

ரயன் : எப்படி மாத்தணும் சார்

நபர் : கொஞ்சத்தை தூக்குவோம், கொஞ்சத்தை சேப்போம் அவ்ளோ தான்.. 

ரயன் : புரியலை சார். 

நபர் : நோ ப்ராப்ளம்.. நீங்க வேலை பாக்கற கம்பெனில டெஸ்டிங் தான் பண்றீங்கன்னு நான் உங்க புரஃபைலை மாத்திடறேன். நீங்க நெட்ல பாத்து கொஞ்சம் டெஸ்டிங் பத்தி தெரிஞ்சுக்கோங்க.. சரியா…  மார்க்கும் சரியில்லை, சரி அந்த காலத்தை தூக்கிடறேன்… அப்புறம்.. ஹயிட்டு வெயிட்டு.. ஆஹா.. அதெல்லாம் வேண்டாம்.

சரி..சரி.. நான் உங்க புரஃபைல கொஞ்சம் கை வெச்சு அப்டி இப்டி மசாலா சேத்து அனுப்பறேன். அதை எடுத்துட்டு கமிங் மண்டே நீங்க கேட்2பிஸ் போயிடுங்க சரியா

ரயன் : சரி சார்… மாத்தறது தான் மாத்தறீங்க,  வேலை கிடைக்கிற அளவுக்கு மாத்திடுங்க சார். 

நபர் : ஹா.. அதெல்லாம் பக்காவா பண்ணுவோம், கடவுள் பாத்துப்பாரு.. நீங்க கிறிஸ்டியன் தானே ?

ரயன் : ஆமா சார்… என்ன இப்படி கேட்டுட்டீங்க… பக்கா கிறிஸ்டியன் ஃபேமிலி. 

நபர் : வெரி குட்.. நல்லா பிரேயர் பண்ணிக்கோங்க. முடிஞ்சா பொருத்தனை பண்ணிக்கோங்க, ஏதாச்சும் நேந்துக்கோங்க..… முதல் மாச சம்பளத்தை காணிக்கை வைப்பேன்.. … அப்படி இப்படி… ஓக்கே வா ? 

ரயன் : கண்டிப்பா சார்..

நபர் : வெரி குட்.. உங்க வேலை ஓவர்.. ஆங்..ரெய்னா.. உங்களுக்கு என்ன பண்ணலாம். ஆஹா.. நீங்க டாட் நெட் தான் படிச்சிருக்கீங்க. உங்களுக்கு வேலை போயிடுச்சு இல்லையா ? 

ரெய்னா : ஆமா சார், லே ஆஃப் ல மாட்டிகிட்டேன். டாட் நெட்ல தான் வேலை பாத்திருக்கேன். 

நபர் : ம்ம்.. தட்ஸ் ஓக்கே.. ஆனா, இவங்க கேட்டிருக்கிறது ஜாவா… அதுல ஒரு ரெண்டு வருஷம் எக்ஸ்பீரியன்ஸ் இருக்கிற மாதிரி போட்டுடறேன். கொஞ்சம் பிரிப்பேர் பண்ணிக்கோங்க சரியா

ரெய்னா : வேண்டாம் சார்.. அப்படி பொய் எல்லாம் பேசி வேலை வாங்க வேண்டாம். என்னோட திறமைக்கு என்ன கிடைக்குதோ அது போதும்.

நபர் : வாட்… பொய்யா..  ? எல்லா திறமையும் கடவுள் தரது தான்ம்மா… எங்களை மாதிரி கன்சல்டன்சி வேலையே உங்களை மாதிரி திறமை சாலிகளுக்கு வேலை வாங்கி தரது தான். 

ரெய்னா : அது நல்லது சார்.. ஆனா இல்லாததை இருக்கிற மாதிரி போடறது வேண்டாம் சார்

நபர் : ஹா..ஹா.. பயப்படாதீங்க.. இதெல்லாம் ரொம்ப சிம்பிள் மேட்டர். என்ன பண்ணணும்ன்னு நான் சொல்லி தரேன்.

ரெய்னா : இல்ல சார்.. அதுக்கெல்லாம் என் மனசு ஒத்துக்கல… 

நபர் : அடடா.. நீங்கள் இவ்ளோ ஸ்மார்ட்டா இருக்கீங்க.. நீட்டா பேசறீங்க. ஒரு சின்ன சேஞ்ச் தான். யாரும் கண்டுபிடிக்க மாட்டாங்க… உங்களுக்கு தன்னம்பிக்கை நிறைய இருக்கு, நோ ப்ராப்ளம்.

ரெய்னா : இல்ல சார்.. சின்ன சேஞ்ச் ந்னு நீங்க சொல்றீங்க.. ஆனா நான் செய்யாத ஒரு விஷயத்தை செய்ததா சொல்றது சரியில்லை… 

நபர் : நீங்க புரிஞ்சுக்காம பேசறீங்க.. உங்க ஓவரால் எக்ஸ்பீரியன்ஸை நான் மாத்தலை, உங்க சம்பளத்தை மாத்தல, உங்க எந்த விஷயத்தையும் நான் மாத்தல. சின்னதா ஒரு சேஞ்ச் அவ்ளோ தான்

ரெய்னா : வேண்டாம் சார், அதுவும் வேண்டாம். அதெல்லாம் கடவுளுக்குப் புடிக்காது. பொய் சொல்றது பாவம்.

நபர் : இதெல்லாம் பொய் இல்லம்மா, ஸ்றாட்டஜி…  இப்போ சமையல் பண்றோம்.. உப்பு கொஞ்சம் கம்மிய இருந்தா சேத்துக்கறதில்லையா.. அப்படி தான்

ரெய்னா : உப்பு சேத்துக்கிறது தப்பில்ல சார்… ஆனா தப்பு செய்றது தப்பு தான். சம்பந்தம் இல்லாத ரெண்டு விஷயத்தை முடிச்சு போட்டு பேசாதீங்க சார்.   வேண்டாம்.

நபர் : பொழைக்க தெரியாத ஆளா இருக்கீங்க.. உங்களுக்கு வேலை வேணும்ன்னா இப்படிப் பண்ணினா தான் முடியும்

ரெய்னா : வேணாம் சார். பொய் சொல்றது கடவுளுக்கு அருவருப்பானதுன்னு நான் படிச்சிருக்கேன். அதெல்லாம் வேண்டாம். 

நபர் : ஏம்மா.. அவன் உன் தம்பி தானே.. அவனுக்கு உலகம் புரிஞ்சிருக்கு.. நீ இன்னும் புரியாம இருக்கே.. 

ரெய்னா : நான் உலகத்தைப் புரிஞ்சுக்கறதை விட, கடவுளை புரிஞ்சுக்க விரும்பறேன் சார். 

நபர் : சரி, சரி.. நீங்க கிளம்புங்க… ஏதாச்சும் உங்க புரஃபைலுக்கு ஏற்ற மாதிரி வந்தா சொல்றேன்

( அவர்கள் போகும்போது தனியே ரயனை அழைத்து )

நபர் : ஏம்பா.. நீயாச்சும் எடுத்து சொல்லுப்பா.. அக்கா வேலை இல்லாம இருக்காங்க, ஒரு நல்ல வேலையை வாங்கிக் குடுக்கலாம்ன்னு பாத்தா முரண்டு புடிக்கிறாங்க

ரயன் : அவ எப்பவுமே அப்படி தான் சார்… பைபிள்ல போட்டிருக்கிறதுக்கு எதிரா எதையுமே பண்ண மாட்டா.. அதனால தான் நானும் சைலன்டா உக்காந்திருக்கேன்.

நபர் : சரி.. சரி.. போயிட்டு வாங்க

காட்சி 2

( அம்மாவும் பிள்ளைகளும் )

அம்மா : என்னப்பா… போன காரியம் என்னாச்சு ?

ரயன் : அம்மா எனக்கு மண்டே இண்டர்வியூம்மா.. ரெடி பண்ணிதரேன்னு சொல்லியிருக்காரு. பிரிப்பேர் பண்ணணும்

அம்மா : வெரிகுட்.. உனக்கு என்னாச்சு ரெய்னா

ரெய்னா : ஒண்ணும் சரியாகலேம்மா.. ஜாவா ஓப்பணிங் இருக்கு, பட் டாட்நெட் இல்லை.

அம்மா : ஓ.. சரி, சரி… கவலைப்படாதே… கடவுள் உனக்கு ஒரு நல்ல வேலை குடுப்பாரு.

ரயன் : அவரு பயோடேட்டாவை கொஞ்சம் மாத்த சொன்னாரு.. இவ தான் மாத்த மாட்டேன்னு அடம் புடிக்கிறா.. இல்லேன்னா எப்படியாச்சும் ஒரு வேலை வாங்கி தந்திருப்பாரு..

அம்மா : பயோடேட்டாவை மாத்தறதா ? அப்படின்னா ? புரியலை

ரயன் : அம்மா, கொஞ்சம் அப்படி இப்படி பண்றதும்மா… இருக்கிறதை இல்லாதது மாதிரியும், இல்லாததை இருக்கிற மாதிரியும் போடறது

அம்மா : என்ன சொல்றே ? புரியற மாதிரி சொல்லு. ரெஸ்யூம்ன்னா நாம என்ன பண்ணினோமோ அதை போடறது தானே.

ரயன் : ஆமாம்மா.. நாம என்ன பண்ணினோம், நாம என்ன படிச்சோம், எவ்ளோ வருஷ எக்ஸ்பீரியன்ஸ் எல்லாம் போடறது தாம்மா பயோடேட்டா… உங்களுக்கு புரியற மாதிரி சொல்லணும்ன்னா… எங்க ஸ்கூல் ரிப்போர்ட் கார்ட் மாதிரி..

அம்மா : ரிப்போர்ட் கார்ட்ன்னா அதை மாத்தக் கூடாதுல்ல ? அதை நீ மாத்தறியா ? மாத்தி தான் என் கிட்டே காட்டுவியா ?

ரயன் : அம்மா.. இப்போ அதெல்லாம் எதுக்கு பேசிட்டு… சரி.. தப்பான எக்ஸாம்பிள் சொல்லி நானே மாட்டிகிட்டேன் போல.. இப்போ டூர் போறதுக்கு நூறு ரூபா கேட்டா, நூத்தம்பது ரூபா கேட்டாங்கன்னு பொய் சொல்ற மாதிரி… 

அம்மா : என்னடா.. டூர் போறதுலயும் பொய் சொல்லி காசு வாங்கறியா ?

ரயன் : அம்மா… நான் உங்களுக்கு புரியறதுக்காக சொல்றேம்மா… அதுக்காக எல்லாத்தையும் நான் செய்றேன்னு சொல்லாதீங்க… 

ரெய்னா : அம்மா.. சிம்பிளா நான் சொல்றேம்மா.. இப்போ நம்ம வாட்ஸப்ல போட்டோ போடும்போ ரொம்ப அழகா தெரியறதுக்காக போட்டோவை எடிட் பண்ணி, லைட் அதிகப்படுத்தி, கலர் அதிகப்படுத்தி, டச் அப் பண்ணி போடறாங்கல்லம்மா அது மாதிரி..

அம்மா : ஆமாமா நான் பாத்திருக்கேன்.. ஏதோ பி.எஸ்12 அப்படி இப்படி ஏதோ ஆப் எல்லாம் இருக்குல்ல. அதை வெச்சு போட்டோ எடுத்தா ஏதோ நடிகை மாதிரி தெரியும். நேர்ல பாத்தா வேற மாதிரி இருப்பாங்க.

ரெய்னா : அதே தாம்மா… இருக்கிறதை அப்படியே போட்டா பிரண்ட்ஸ் லைக் பண்ண மாட்டாங்கன்னு அழகா இருக்கிற மாதிரி காட்டிக்கிறதும்மா… அதுவும் தப்பு தானே

அம்மா : ஆமா.. பின்னே.. நமக்கு கடவுள் தந்த அழகு தான் நமக்கு. அதை ஒரு காரணத்துக்காக தந்திருக்காரு.. அதை ஏன் மாத்தணும். மக்களோட அப்ரிசியேஷன் முக்கியமா, கடவுளோட அக்சப்டன்ஸ் முக்கியமா

ரெய்னா : இப்போ உங்களுக்கு புரிஞ்சுச்சுல்ல.. இப்படி தான். எனக்கு .நெட் தெரியாது, ஆனா தெரியும்ன்னு போட சொல்றாங்க.. முடியாது, இயேசுவுக்கு இதெல்லாம் புடிக்காதுன்னு சொல்லிட்டு வந்துட்டேன்.

ரயன் : கடவுள் அப்படியெல்லாம் சொல்லியிருக்காராம்மா ? சும்மா இவளா ஏதாச்சும் யோசிச்சு கிடைக்கிற வேலையையும் கெடுக்கறா. இயேசுவோட காலத்துல ஐடியும் இல்லை, பயோடேட்டாவும் இல்லை, வேலை கிடக்க கஷ்டமும் இல்லை. 

அம்மா : என்னடா பேசறே.. கடவுள் தெளிவா சொல்லியிருக்காரு, “உள்ளதை உள்ளதென்றும், இல்லாததை இல்லையென்றும் சொல்லுங்கள்; இதற்கு மிஞ்சினது தீமையினால் உண்டாயிருக்கும்”ந்னு அதைத் தான் அக்கா  சொல்லியிருக்கா. இல்லாததை இருக்கிற மாதிரி சொல்றது பாவம். 

ரயன் : போங்கம்மா.. நீங்களும் அவ கூட சேர்ந்துட்டு.. ஏன் என்னோட ரெஸ்யூம்ல கூட மாத்த சொன்னாரு..ஓக்கே சொன்னேன்.

அம்மா : டேய்.. என்னடா சொல்றே.. பொய் சொல்லி வேலை வாங்க போறியா ? அப்படி ஒரு வேலை கிடைக்கிறதை விட, வேலை இல்லாம இருக்கிறது நல்லது டா. 

ரயன் : இதென்னம்மா பெரிய பொய்.. ஒரு சின்ன சேஞ்ச் அவ்ளோ தான்

அம்மா :  இதெல்லாம் சின்ன விஷயம் கிடையாதுப்பா… நீ அப்பப்போ போன்ல கூட பேசறதை கேட்டிருக்கேன், அந்த புக் படிச்சிருக்கேன், இந்த புக் படிச்சிருக்கேன்னு கதை விடறதும், அந்த படம் பாத்திருக்கேன் இது பாத்திருக்கேன்னு கதை விடறதும். அதெல்லாம் தப்புன்னு சொல்லியிருக்கேன்ல… 

ரயன்  : அம்மா அது பொய் இல்லம்மா.. ஹாம்லெஸ்.. சும்மா பிரண்ட்ஸ் ஐ இம்ப்ரஸ் பண்ண சொல்றது… இட்ஸ் அ வயிட் லை. யாருக்கும் இதனால பாதிப்பே இல்லை.

அம்மா : அப்படி இல்லப்பா.. பொய்ல வயிட் லை, பிளாக் லைன்னு ஏதும் இல்லை. அதெல்லாம் தவறான போதனை. பொய் ந்னா பொய். அது சாத்தானோட விஷயம்.. அவ்ளோ தான். 

ரயன் : அம்மா.. ஒரு சின்ன பொய்… ஜஸ்ட் ஒன் லை… 

அம்மா : ஆதியில பாம்பு சொன்னது ஒரு சின்ன பொய் தான். பாவம் பூமி முழுசும் நிறைஞ்சுடுச்சா. இல்லையா ? அனனியா சப்பிரா எத்தனை பொய் சொன்னாங்க ? ஒரே ஒரு பொய்.. உயிரு போயிடுச்சா இல்லையா ?  ஒரு துளி விஷம் போதும்பா ஒரு டம்ப்ளர் பாலை முழுசும் விஷமாக்க. இதெல்லாம் பாவம். நமக்கு வேலை வேணும்ன்னு சொர்க்கத்தை இழந்திடக் கூடாது. 

ரயன் : இந்த காலத்துல அதெல்லாம் கஷ்டம்மா

அம்மா : கஷ்டமான விஷயத்தை தான் கடவுள் நமக்கு ஈசியா மாத்தி தருவாரு. அவரை நம்பினா போதும். உனக்கு என்ன கிடைக்கணும்ன்னு கடவுள் நினைக்கிறாரோ, அது உனக்குக் கிடைக்கும். எது கிடைக்கக் கூடாதுன்னு இருக்கோ அது கிடைக்காது. நாம குறுக்கு வழியில போய் எதையும் பறிக்க நினைக்கக் கூடாது சரியா

ரயன் : ம்ம்.. சரிம்மா.. அப்போ நானும் அவர் கிட்டே போன் பண்ணி வேண்டாம்ன்னு சொல்லிடறேன்.

அம்மா : கண்டிப்பா.. அதெல்லாம் நமக்கு வேண்டாம். நேர்மையா கடவுள் நமக்கு எதைத் தராரோ அது போதும். உள்ளதை உள்ளதுன்னும், அல்லதை அல்லதுன்னும் சொல்லிப் பழகணும் சரியா….

ரயம் : சரிம்மா…

* 

Posted in Articles, Sunday School

SKIT – தனித்துவமானவன்

காட்சி 1

( ரயன் சோகமாக இருக்கிறான்.. பந்தை தட்டிக் கொண்டே ) 

ரெய்னா : என்ன தம்பி, ரொம்ப சோகமா இருக்கே.. பொதுவா இப்படி இருக்க மாட்டியே… 

ரயன் : ஒண்ணும் இல்ல.. விடு.

ரெய்னா : கப்பல் கவுந்த மாதிரி இருந்துட்டு.. ஒண்ணுமே இல்லேன்னு சொல்றே… 

ரயன் : ஆமா.. கப்பல் கவுந்தா மட்டும் தான் சோகமா இருக்கணுமா என்ன ?

ரெய்னா : சரி, அப்போ என்ன விஷயம்ன்னு சொல்லு…

ரயன் : இல்ல.. ஸ்கூல்ல என்னை புட்பால் மேட்ச்ல சேத்துக்கல.. அதான் கடுப்பாயிட்டேன்.

ரெய்னா : ஓ… அப்போ சரிதான்.. புட் பால் தான் உனக்கு உயிராச்சே.. அதுல இடமில்லேன்னா கடுப்பில்லாம எப்படி இருப்பே.. சரி, சரி.. எனக்கு படிக்க நிறைய இருக்கு, கதை பேசிட்டிருக்கேன்னு திட்டு விழும் நான் போறேன்.

காட்சி 2

( அம்மா வருகிறார் ) 

அம்மா : அக்கா இப்போ தான் சொன்னா… புட் பால் டீம்ல உனக்கு இடம் கிடைக்கலையா ? 

ரயன் : ம்ம்… ஆமாம்மா…. கிடைக்கல… 

அம்மா : ஏன் என்னாச்சு ? 

ரயன் : நான் ஷார்ட்டா இருக்கேன்னு சொல்லிட்டாரு மாஸ்டர். 

அம்மா : ஸ்கூல்ல எல்லா வருஷமும் நீ விளையாடிட்டு தானே இருக்கே… இப்போ என்னாச்சு ? அப்படி ரூல் எதுவும் கிடையாதே… 

ரயன் : காம்பெட்டிஷனுக்கு போணும்ன்னா ஹைட் இவ்ளோ இருக்கணும்ன்னு ஸ்கூல்ல ஒரு புது ரூல் போட்டிருக்காங்க.. அதான் என்னால ஜாயின் பண்ண முடியல. 

அம்மா : சரி விடுடா… அதுக்கு போயி வருத்தப்பட்டுட்டு..

ரயன் : என்னை விட சொத்தையா விளையாடறவங்க எல்லாம் டீம்ல இருக்காங்க, என்ன குள்ளப் பயன்னு கிண்டல் வேற பண்றாங்கம்மா… 

அம்மா : சொல்றவங்க சொல்லிட்டு தாண்டா இருப்பாங்க.. நீ கவலைப்படாதே. கடவுள் ஒவ்வொருத்தரையும் ஒவ்வொரு விதமா படைச்சிருக்காரு.. ஏன்னா ஒவ்வொருத்தரும் கடவுளோட திட்டத்தில ஒவ்வொரு வேலை செய்றாங்க.. அதான். 

ரயன் : பட்.. புட்பால் தான் என்னோட டிரீம்… ஹைட்டுக்கு நான் என்ன பண்ணணும்… 

அம்மா : டேய்.. ஹைட்டும், வெயிட்டும், கலரும் எல்லாம் கடவுள் தரது. அதைப்பற்றி நாம கவலைப்படவே கூடாது. உனக்குன்னு கடவுள் ஏதோ ஒண்ணை ஸ்பெஷலா வெச்சிருக்காருன்னு அர்த்தம்

ரயன் : அப்படியெல்லாம் இல்லம்மா… ஐ ஆம் எ லூசர்… 

அம்மா : அட… கடவுளோட படைப்புல எல்லாத்துக்கும் ஒவ்வொரு ஸ்பெஷல். உதாரணமா ஒரு மியூசிக் குரூப் இருக்குன்னா, கீபோர்ட், கிட்டார், வயலின், ஃபுலூட் இப்படி எல்லாமே இருக்கும். ஒவ்வொண்ணுக்கும் ஒவ்வொரு இசை…. ஒவ்வொன்னுக்கும் ஒவ்வொரு ஸ்பெஷல். எல்லாமே கீபோர்டாகவோ, கிட்டாராவோ இருந்தா நல்லா இருக்காதுல்ல… அதான். உலகம் முழுக்க ஒரே மாதிரி பூ இருந்தா நல்லா இருக்குமா ? உடல் முழுசும் கண் மட்டுமே இருந்தா நல்லா இருக்குமா… 

ரயன் : அதெல்லாம் சரிம்மா.. ஆனாலும்… இது ஒரு குறை தானே.

அம்மா : நான் ஒரு இண்டரஸ்டிங் விஷயம் சொல்றேன்… உனக்கு ரொம்ப புடிச்ச பவுல் பத்தி தெரியுமா உனக்கு ? கடந்த இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளா நாம அவரோட எழுத்துகளை தான் வாசிச்சு வாசிச்சு கடவுளோட அன்பை ருசிச்சிட்டிருக்கோம். ஆனா அவரு ரொம்ப குள்ளம் தெரியுமா ?

ரயன் : என்னம்மா சொல்றீங்க ? பவுல் குள்ளமா ? அவரு குதிரைல ஏறி பயங்கர வில்லத்தனம் பண்ணினவராச்சே.

அம்மா : எஸ்.. அவரு ரொம்ப குள்ளமானவர்ன்னு ஒரு பழைய கால சுருளேடு சொல்லுது. சொல்லப்போனா, அவரு உன்னை விட ரொம்பக் குள்ளமா இருந்திருப்பாருன்னு நினைக்கிறேன். 

ரயன் : நிஜமாவா சொல்றீங்க ?

அம்மா : ஆமாடா.. அவருக்கு ‘ஷார்ட் மேன்ஸ் காம்ப்ளெக்ஸ்’ இருந்துச்சு, அதனால தான் கிறிஸ்தவர்களை எல்லாம் வேட்டையாடி தன்னோட குறையை மறச்சிட்டு இருந்தாருன்னு விவிலிய அறிஞர்கள் சொல்றாங்க.

ரயன் : ஓ.. ஆச்சரியமா இருக்கே..

அம்மா : இயேசுவால் அழைக்கப்பட்ட பிறகு அவர்க்கு தன்னோட உடம்புல எந்த குறையும் தெரியல. தான் ஸ்பெஷல்ன்னு மட்டும் அவருக்கு தெரிஞ்சுது. அவரை கடவுள் எப்படி பயன்படுத்த நினைச்சாரோ, அதுக்கு ஒப்புக்கொடுத்தாரு. அதனால தான் இன்னிக்கு இவ்ளோ பெரிய அப்போஸ்தலரா இருக்காரு. 

 

ரயன் : நம்பவே முடியலம்மா…  ரொம்ப அருமையா இருக்கு.. உற்சாகமாவும் இருக்கு…

அம்மா : இன்னொரு விஷயமும் சொல்றேன்.. எல்லாருமே பவுல் மாதிரி பாப்புலராகணும்ன்னும் இல்லை. கடவுள் ஒவ்வொருவரையும் ஒவ்வொரு பணிக்காக ஸ்பெஷலா சூஸ் பண்ணி வைப்பாரு.. அதுல நாம சிறப்பா பணி செஞ்சா போதும். சில டைம்ல நாம அழகா வெளியே தெரிவோம் முகம் மாதிரி… சில டைம்ல  வெளியே தெரியவே மாட்டோம்… ஹார்ட் மாதிரி… அதுக்காக முகம் தான் பெருசு, ஹார்ட் தேவையில்லைன்னு சொல்ல முடியுமா ?

ரயன் : அதெப்படி சொல்ல முடியும்.. ஹார்ட் இல்லேன்னா, லைஃபே இல்லையே…

அம்மா : கரெக்ட்.. அப்படி தான்.. பவுல் கூட நிறைய பேரு பின்னணியில நின்னு ஹெல்ப் பண்ணினாங்க. உதாரணமா ஆக்ஸ் 27 வாசிச்சேன்னா நிறைய இடத்துல நாங்கள்.. நாங்கள்..நாங்கள்ன்னு வரும். ஆனா அந்த நாங்கள் யாருன்னே வெளியே தெரியாது.. ஆனா அவங்களையும் கடவுள் மிக முக்கியமான விஷயத்துக்குப் பயன்படுத்தியிருக்காரு. அதனால நீ எதுக்கும் கவலைப்படாதே.. சரியா… 

ரயன் : உண்மை தான்ம்மா… நீங்க சொல்றது எனக்கு சந்தோசமா இருக்கு..

அம்மா : கடவுள் நமக்காக ஒரு திட்டம் வெச்சிருக்காருன்னு நம்பினா எல்லாமே சந்தோசம் தான். லாசரை இயேசு உயிர்த்தெழ வெச்சாருன்னு தெரியும். ஆனா லாசர் உடம்பு சரியில்லாம கிடக்கிறதை இயேசுகிட்டே ஒருத்தர் போய் சொன்னாருல்லயா ? அவருக்கான பணி அது ! யோசேப்பு எகிப்தோட ஆளுநர் ஆனாரு, ஆனா அவரை குழியில இருந்து விலைக்கு வாங்கி எகிப்து வரைக்கும் கொண்டு போனவங்க யாரு ? தெரியாது. ஆனா கடவுளோட திட்டத்துல அவங்களுக்கும் பங்கிருக்கு.

ரயன் : சூப்பர்ம்மா…. இனிமே எனக்கு தாழ்வு மனப்பான்மையே வராது.. குள்ளமா இருந்தா என்ன, உயரமா இருந்தா என்ன கடவுள் எனக்கு என்ன வெச்சிருக்காரோ, அதை தான் நான் செய்வேன். 

அம்மா : அதுக்காக குள்ளமா இருக்கிறவங்க சாதிக்க மாட்டாங்கன்னு இல்ல… உலக உதாரணம் கூட நிறைய உண்டு, வின்ஸ்டன் சர்ச்சில் குள்ளமான ஆளு, சார்லி சாப்ளின் குள்ளமான ஆளு, உலகப் புகழ் பெற்ற ஓவியர் பிக்காசோ குள்ளமான ஆளு, நம்ம மகாத்மா காந்தி கூட குள்ளமான ஆளு தான் உயரத்துல பெருமைப்படவும் ஒண்ணுமில்ல, குள்ளமா இருந்தா கவலைப்படவும் ஒண்ணுமில்லை, எல்லாமே கடவுளோட படைப்பு தான். 

ரயன் : இப்போ ஹேப்பியா இருக்கும்மா.. நான் கூட சண்டேஸ் கிளாஸ்ல ஏமி கார் மைக்கேல் பற்றி படிச்சிருக்கேன். அவங்க கண்ணு பிரவுணா இருக்குன்னு கவலைப்பட்டிருக்காங்க. ஆனா பிற்காலத்துல அவங்க இந்தியா வந்தப்போ அது தான் அவங்களை காப்பாத்தியிருக்கு, நல்லா பணி செய்யவும் வெச்சிருக்கு.

அம்மா : எஸ்.. கரெக்டா சொன்னே..  நாம இப்படி இருக்கிறது கடவுளோட திட்டம். அதனால எப்படி இருக்கிறோமோ அதுல ரொம்ப சந்தோசமா இருக்கணும். ஏன்னா, அப்போ தான் கடவுள் நமக்கு வெச்சிருக்கிற திட்டத்தை நாம நிறைவேற்ற முடியும். 

ரயன் : சரிம்மா… 

( பாடல் )

கடவுள் பாரபட்சம் பார்க்காதவர். அவர் நம் ஒவ்வொருவரையும் ஒவ்வொரு விதமாகப் படைத்திருக்கிறார். நம் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு பணியைத் தந்திருக்கிறார். நாம் நம்மைக் குறித்தோ, நமது தோற்றத்தைக் குறித்தோ, நமது பணியைக் குறித்தோ தாழ்வு மனப்பான்மை கொள்ளவே கூடாது. அது படைத்த ஆண்டவரின் அன்பை அவமானப் படுத்துவதாகும். நமக்கு இறைவன் என்ன பணியை வைத்திருக்கிறாரோ, அந்தப் பணியை நாம் முழு மனதுடனும், மகிழ்வுடனும் செய்யப் பழக வேண்டும். பிறரைப் போல ஆவதல்ல, இயேசுவைப் போல ஆவதே நமது இலட்சியமாக இருக்க வேண்டும். நன்றி.