Posted in Articles, WhatsApp

பிள்ளைகளை கண்டிக்கலாமா

பயிற்றுவிக்கப்படாத குதிரை
முரட்டுத்தனம் காட்டுகிறது;
கட்டுப்பாடில்லாத மகன்
அடக்கமற்றவன் ஆகிறான்

தம் மகனிடம் அன்பு
கொண்டிருக்கும் தந்தை அவனை
இடைவிடாது கண்டிப்பார்;
அப்போது அவர்
தம் இறுதி நாள்களில்
மகிழ்வோடு இருப்பார்

சீராக் 30 : 8,1

Image result for discipline your children
எனக்கு அப்போது ஐந்து வயது இருக்கும் என நினைக்கிறேன். பக்கத்து வீட்டிலிருந்து நாலணாவை மிக சாதுர்யமாகத் திருடி விட்டேன். என்னுடைய திறமையை நானே மெச்சிக்கொண்டு முதலில் அம்மாவிடம் கொண்டு போய் காட்டினேன்.

“எங்கேயிருந்து எடுத்தே ?” என்று கேட்டார் அம்மா. அப்போது நாலணா என்பது எங்கள் வீட்டில் பெரிய பணம்.

“பக்கத்து வீட்ல இருந்து நைசா எடுத்தேன்”. பெருமிதத்துடன் சொன்னேன்.

பாராட்டு கிடைக்கும் என எதிர்பார்த்து நின்ற எனக்கு பளார் பளார் என ரெண்டு அடி தான் கிடைத்தது. அப்படியே தரதரவென இழுத்துக் கொண்டு போய் அந்த வீட்டில் விட்டார்கள்.

“எங்கேயிருந்து எடுத்தியோ அதே இடத்துல வெச்சுட்டு, மன்னிப்பு கேட்டுட்டு வா” என்றார் அம்மா.

என்னுடைய முதல் உழைப்பு வீணாய்ப் போன விரக்தியிலும், முதல் சம்பளம் பயனில்லாமல் போன ஆதங்கத்துடனும் நான் அதைச் செய்து முடித்தேன்.

அன்றைய அந்த அடியும், திருத்தலும் திருட்டு என்பது தவறு என்பதைப் புரிய வைத்தது. அதற்கான அங்கீகாரம் எனது வீட்டில் கிடைப்பதில்லை என்பதும் புரிந்தது.

எனது வாழ்க்கைப் பயணத்தில் நான் என் பெற்றோரிடம் ஒன்றோ இரண்டோ தடவை தான் அடி வாங்கியிருக்கிறேன். அந்த தருணங்களே மிக மிக முக்கியமானவை. அவை தான் என்னை திருத்தியிருக்கின்றன. சரியான பாதைக்குத் திருப்பியிருக்கின்றன.

நான் வகுப்பில் முதல் மாணவனாக வரவில்லை என்பதற்காகவோ, பக்கத்து வீட்டுப் பையனை விட குறைவாக மார்க் எடுத்தேன் என்பதற்காகவோ நான் அடி வாங்கியதில்லை. திருடினேன், கீழ்ப்படியவில்லை போன்ற காரணங்களுக்காக மட்டுமே தண்டனை வாங்கியிருக்கிறேன்.

பிள்ளைகளைத் தண்டித்தும், கண்டித்தும் வளர்க்க வேண்டும் என விவிலியம் நமக்கு பல இடங்களில் வலியுறுத்துகிறது. சீராக்கின் நூலும் அதே சிந்தனையையே பிரதிபலிக்கிறது. “தம் மகனை நன்னெறியில் பயிற்றுவிப்பவர் அவனால் நம்மை அடைவார்” என்றும், “உன் மகனுக்கு நற்பயிற்சி அளி; அவனைப் பயன்படுத்த முயற்சி செய். அப்போது அவனது வெட்கங்கெட்ட நடத்தையால் நீ வருந்தமாட்டாய்” என்றெல்லாம் சீராக் நமக்கு சிந்தனைகளை விதைக்கிறது.

பிள்ளைகளைத் தண்டித்துத் திருத்துவது எதை நோக்கி என்பதில் மிகத் தெளிவாக இருக்க வேண்டும். பிள்ளைகளின் நடத்தை, குணாதிசயம், ஆன்மிகம் போன்ற இலக்குகளை நோக்கிய திருத்துதல்களே மிக‌ முக்கியம். நாமோ பல வேளைகளில், நமது விருப்பங்களுக்கு ஏற்ப பிள்ளைகள் வளரவில்லையேல் தண்டிக்கிறோம். நமது சுயநலத்துக்கும், நமது ஈகோவின் நிறைவேறலுக்கும் பிள்ளைகள் ஒத்துழைக்க வில்லையேல் கண்டிக்கிறோம். நமது கனவுகளைச் சுமந்து செல்லும் புரவிகளாய் அவர்கள் இல்லையேல் அடிக்கிறோம்.

பிள்ளைகளை கண்டித்தும் தண்டித்தும் வளர்த்துவோம். அது நமது கோபத்தின் வெளிப்பாடாய் இல்லாமல் அன்பின் வெளிப்பாடாய் இருக்கட்டும். அது அவர்கள் நல்லவர்களாகவும், நன்மை செய்பவர்களாகவும், மனிதநேயம் உடையவர்களாகவும் வளரவேண்டும் எனும் நோக்கத்தோடு இருக்கட்டும்.

*
சேவியர்

Posted in Vettimani

கொடுங்கள், பெற்றுக் கொள்வீர்கள்

 

Image result for give to poor

“நிறைய பணம் வேணும், என்னங்க செய்யலாம் ?” என யாரிடமாவது கேட்டுப் பாருங்கள். பல ஐடியாக்கள் சொல்வார்கள். நல்ல சேமிப்புத் திட்டம், நீண்டகால வைப்புத் திட்டம், தங்க நகைத் திட்டம், ரியல் எஸ்டேட் இப்படி ஏதோ ஒன்றைத் தானே ? ஆனால் கிறிஸ்தவமோ இருப்பதையெல்லாம் ஏழைகளுக்குக் கொடுங்கள், அப்போது நீங்கள் பெற்றுக் கொள்வீர்கள் என்கிறது.

பிறருக்குக் கொடுப்பதை இயேசு அழுத்தம் திருத்தமாகப் போதித்தார். இறைவனிடமிருந்து நாம் பெற்றுக் கொள்வதே பிறருக்குக் கொடுப்பதற்காகத் தான் என்கிறது கிறிஸ்தவம். “ஏழைக்கு இரங்கி உதவிசெய்கிறவர் ஆண்டவருக்குக் கடன் கொடுக்கிறார்; அவர் கொடுத்ததை ஆண்டவரே திருப்பித் தந்துவிடுவார்” என பகிர்தலை உற்சாகப்படுத்துகிறது விவிலியம்.

நியாயத் தீர்ப்பு நாள் ஒன்று உண்டு. அன்று நல்லவர்கள் வலப்பக்கமும், தீயவர்கள் இடப்பக்கமும் நிற்பார்கள். இருவருமே இறைவனை நேசித்தவர்கள், மத செயல்களில் ஈடுபடுபவர்கள், வழிபாட்டில் குறை வைக்காதவர்கள். ஆனால் இரு பிரிவினருக்கும் ஒரே ஒரு வித்தியாசம் உண்டு.

வலப்பக்கம் நிற்பவர்கள் ஏழைகளுக்கு உதவியவர்கள். பசியாய் இருந்தவர்களுக்கு உணவளித்தவர்கள். தாகமாய் இருந்தவர்களுக்கு நீர் கொடுத்தவர்கள். ஆடையின்றி இருந்தவர்களை உடுத்தியவர்கள். நோயுற்று இருந்தவர்களைப் பார்க்க வந்தவர்கள். அன்னியனாய் இருந்தவர்களை வரவேற்றவர்கள். அப்படி அவர்கள் ஏழைகளுக்குச் செய்தது எல்லாமே இறைவனுக்குச் செய்ததாயிற்று ! என்கிறார் கடவுள்.

பிறருக்கு உதவுகின்ற மனித நேய சிந்தனை இல்லாதவர்கள் விண்ணகத்தில் நுழைய முடியாது என்பது தான் இயேசு போதித்த சிந்தனைகளில் முக்கியமான ஒன்று.

அவருடைய வாழ்க்கையிலும் அவர் எப்போதுமே ஏழைகளின் பக்கமாகவே நின்றார். பிறந்த போது மாட்டுத் தொழுவம், வளர்கையில் தச்சுத் தொழிலாளியின் குடிசை, சாவின் போது சிலுவையில் குற்றவாளியாய் மரணம், மரித்தபின் ஏதோ ஒருவருடைய கல்லறையில் அடக்கம். என ஏழைகளின் சாயலாகவே ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் இருந்தவர் இயேசு.

“பெற்றுக் கொள்வதைவிட கொடுத்தலே பேறுடைமை” எனும் போதனையையே இயேசு முன்வைத்தார். கொடை என்பது எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதற்கான சில வழிகாட்டல்களையும் அவர் தனது போதனைகளின் மூலமாக வைத்தார். கொடுத்தல் பற்றி சில சிந்தனைகளை மனதில் கொள்வோம்.

  1. முகமலர்ச்சியோடு கொடுக்கவேண்டும். பிறருக்குக் கொடுப்பது என்பது நமக்குக் கிடைத்திருக்கும் மிகப்பெரிய பாக்கியம் என நினைத்து உதவ வேண்டும்.
  2. ரகசியமாய் உதவ வேண்டும். வலது கையால் நீங்கள் செய்யும் உதவி இடது கைக்குக் கூட தெரியக் கூடாது. மறைவாய் கொடுப்பதைக் காணும் இறைவன் பலன் தருவார்.
  3. நல்ல சிந்தனையோடு கொடுக்க வேண்டும். கட்டாயத்தினாலோ, தனது பெயருக்காகவோ, கடமைக்காகவோ, பிறருடைய வசைக்குத் தப்பியோ அல்லது வேறு எந்த காரணத்துக்காகவோ கொடுப்பது தவறு. சக மனித கரிசனை, அன்பு இதன் அடிப்படையில் மட்டுமே உதவ வேண்டும்.
  4. பிறருக்குக் கொடுப்பது என்பது விண்ணகத்தில் செல்வம் சேர்த்து வைப்பது போல. அது பூச்சியாலும் துருவாலும் சேதமடையாது என்கிறார் இயேசு. அந்த மனநிலையோடு கொடுக்க வேண்டும்.
  5. பிறருக்குக் கொடுப்பது என்பது இறைவனைப் புகழ்வதைப் போன்றது என்கிறது பைபிள். எவ்வளவு கொடுத்தோம் என்பதை அளவிட வேண்டுமெனில், மீதம் நம்மிடம் எவ்வளவு இருக்கிறது என்பதை வைத்தே அளவிடவேண்டும்.
  6. குற்ற உணர்விலிருந்து விடுபட பிறருதவிப் பணிகளை செய்யக் கூடாது. இயேசுவின் மீதான அன்பும், சக மனிதன் மீதான அன்பும் மட்டுமே ஈகையை தூண்டவேண்டும். உள்ளதிலிருந்து கொடுப்பதை விட, உள்ளதையெல்லாம் கொடுப்பதும், உள்ளத்தையே கொடுப்பதும் உயர்வானவை.
  7. கடவுள் திரும்பத் தருவார் எனும் எண்ணத்தில் நாம் உதவக் கூடாது. கடவுள் இதயத்தைப் பார்க்கிறவர், நமது உண்மையான தேவைக்கு ஏற்ப அவர் நமக்கு அளிப்பார்.
  8. நம்மிடம் இருக்கும் மண்ணுலக செல்வங்களை நாம் பிறருக்கு அளிக்கும்போது, இறைவன் விண்ணுலக செல்வங்களை நமக்கு அளிப்பார்.
  9. எவ்வளவு கொடுத்தோம் என்பதல்ல, எந்த மனநிலையில் கொடுத்தோம் என்பதே முக்கியம். அளவைப் பார்த்து மதிப்பிடுவது மனித இயல்பு, அகத்தைப் பார்த்து மதிப்பிடுவது இறை இயல்பு.
  10. கொடுங்கள். மனிதநேயம் என்பது பெறுதலில் அல்ல, கொடுத்தலில் தான் நிறைவு பெறும். கொடுக்கக் கொடுக்க வளர்வது அன்பு மட்டும் தான்.

“கருணை நிறைந்தவர் தம் உணவை ஏழைகளோடு பகிர்ந்து உண்பார்; அவரே ஆசி பெற்றவர்.” நீதிமொழிகள் 22 :9

*

 

Posted in Adam - Noah - Abraham

ஆதாம், நோவா, ஆபிரகாம்

Image result for ADAM EVE

வெறுமையிலிருந்து
உலகைப் படைக்கிறார்
கடவுள்.

உருவமற்ற
ஏதும் பருவமற்ற
வெற்றிட இருள் கிடங்காய்
பூமி கிடந்தது.

தண்ணீ­ரின் மேல்
அசைவாடிக் கொண்டிருந்தது
ஆண்டவரின் ஆவி.

‘ஓளி தோன்றுக’ என்றார் கடவுள் !
இரவின்
கர்ப்பத்தைக் கீறி
சட்டென்று எங்கும்
வெளிச்சக் கீற்றுகள்
விளைந்தன.

ஒளி,
நல்லதென்று கண்டார்
கடவுள்.

ஒளியையும் இரவையும்
இரண்டாய் உடைத்து
அதற்கு
இரு பெயரிட்டார்.
பகல் – இரவு.
அங்கே
முதல் நாள் முடிவுற்றது.

நீர்த்திரை
நடுவே வானம் வளரட்டும்.
அது
நீரிலிருந்து நீரைப் பிரிக்கட்டும்
என்றார் கடவுள்.

அப்படி,
பூமியின் முகத்திலும்,
வானத்தின் முதுகிலுமாய்
தண்ணீ­ர்
இரண்டாய் பிளவுற்று முடிந்தபோது
இரண்டாம் நாள்
நிறைவுற்றிருந்தது.

வானுக்கு விண்ணுலகம் என்றும்
பூமிக்கு
மண்ணுலகம் என்றும்
நாமம் இட்டார் நாதன்.

மண்ணின் நீரெல்லால்
ஓரிடம் கூடி
உலர்ந்த தரை
உருவாக‌ட்டும் என்றார்.
உருவாயிற்று.

தரைக்கு நிலமென்றும்
நீருக்குக் கடலென்றும்
பெயர் சூட்டி
ம‌கிழ்ந்தார் கடவுள்.

அப்போது
மூன்றாம் நாள் முடிவுற்றது.

பகலை ஆள‌
பகலவனும்,
இரவை ஆள
நிலவுமாக,
இரு பெரும் ஒளிக் கோளங்களை
உருவாக்கினார் கடவுள்.

காலங்களை
கணக்கெடுக்கும் கருவியாய்
அது
பயன்படட்டும் என்றார்.

நல்லதென்று அவற்றைக்
கண்டபோது
நான்காம் நாள் நிறைவுற்றது.

திரளான உயிர்கள்
உருவாகட்டும் கடலில்,
சிறகுள்ள பறவைகள்
தோன்றி பறக்கட்டும் வானில்
என்று
உயிரினங்களை உருவாக்கினார்.

ஐந்தாம் நாள்
அப்பணியில் அடங்கியது.

ஆறாம் நாள்,
அத்தனை விலங்குகளும்
ஊர்வன இனங்கள் யாவும்
உருவாகட்டும் என்றார்.
உருவாயிற்று.

பின்,
மனிதனை என்
சாயலில் செதுக்குவேன்.
பூமியின் அத்தனையையும்
அவன்
ஆளுகைக்குள் அடக்குவான்.

அனைத்து உயிரினங்கள்
தாவரங்கள் எல்லாம்
அவனுக்கு
உணவாய் அளிப்பேன் என்றார்.

அவ்வாறே,
மண்ணுலகின் மண்ணெடுத்து
ஓர்
மனித உருவம் வனைந்து
தன்
மூச்சுக் காற்றை ஊதி
சுவாசம் பகர்ந்தார் பரமன்.

மண்ணின் உருவம்
மனிதனாய் ஆனது.
ஒரு
சகாப்தத்தின் ஆணிவேர்
அங்கே ஆரம்பமானது.

மனிதனை கடவுள்
அத்தனை வளங்களும்
மொத்தமாய் உள்ள
ஏதேன் தோட்டத்தில்
அவனை வைத்தார்.

படைப்பின் பணியை
முடித்த திருப்தியில்
ஏழாம் நாள்
ஓய்வு எடுத்தார்.

பூமியின் ஆடையாய்
மூடுபனி மட்டுமே
முளைத்திருந்தது அப்போது.

இன்னும்
மழை தன்
முதல் பிரசவத்தை
நடத்தவில்லை.

தன் முதல் மனிதனுக்கு
ஆண்டவர்
ஆதாம் என்று பெயரிட்டார்.

ஏதேனில் அத்தனை
ஏற்றங்களையும் அவனுக்காய்
ஏற்படுத்தி,
ஒரு மரத்தை மட்டும்
தடை விதித்தார்.

அதை உண்டால்
நீ
சாகவே சாவாய் என்று
முதல் எச்சரிக்கையை
விடுத்தார்.

அதுவே
மனுக்குலத்தின் மீது
விடுக்கப் பட்ட
முதல் எச்சரிக்கை.

அதுவே
மனிதனுக்கு கொடுக்கப்பட்ட
முதல் பணி.

அதுவே
நகர்த்தி வைக்கப்பட்ட
முதல் நம்பிக்கை.

விலங்குகள்
பறவைகள் அனைத்துக்கும்
ஆதாம்
இட்ட பெயரே
சொந்தப் பெயராயிற்று.

அப்படி,
அத்தனை உயிர்களுக்கும்
ஆதாம்
முதல் தந்தையானான்.

ஆனால்,
தனக்குச் சரியான
துணை ஒன்றும் அவனுக்கு
தட்டுப் படவில்லை.

தன் சாயலை
எந்த பறவையும்,
எந்த விலங்கும்
சார்ந்திருக்கவில்லை.

கடவுள்,
அவனுக்கோர்
துணை செய்யத் திட்டமிட்டார்.

அவன் கண்களின் கீழ்
ஆழ் உறக்கம்
ஒன்று
தோன்றச் செய்து,

பின்
அவன் விலா எலும்பொன்றை
உருவி அதை
பெண்ணாய் படைத்து
துணையாய் தந்தார்.

ஆணிலிருந்து
பிறந்ததால் அவள்,
பெண் எனப் பட்டாள்.

ஆண்டவர் அவளை
ஆதாமுக்கு
துணையாய் அளித்தார்.

காலெலும்பை எடுத்தோ,
தோளெலும்போ எடுத்து
பெண்ணைப் படைக்காமல்,
இருவரும்
சமமாய் இருக்கக் கருதி
விலா எலும்பை தேர்ந்தெடுத்தார்
கடவுள்.

இருவருமே
நிர்வாணத்தை அணிந்திருந்தனர்
ஆனால்
அவர்கள்
வெட்கத்தை அறிந்திருக்கவில்லை.

சூழ்ச்சிக்கார பாம்பெனும்
சாத்தான்
ஓர் நாள் பெண்ணைச் சந்தித்தது.

விலக்கப்பட்ட மரத்தின்
கனியைத் தின் என்று
விஷ ஆலோசனை அளித்தது.

பெண்ணோ,
அது விலக்கப்பட்ட கனி
தொடுதல் தகாது என்றாள்.

பாம்போ,
நீ ஏதும் அறியாதவள்,
அது
சுவைகளின் சிகரம்,
அழகின் ஆதாரம்.

அக்கனி தீக்கனி அல்ல
அதை உண்டால்
நீ
கடவுளைப் போல் ஆவாய்.

ஏமாந்த பெண்,
அதைத் தின்று,
கணவனுக்கும் கொடுத்து
தின்னச் சொன்னாள்.

பாம்பின் திட்டம்
பலித்து விட்டது.

முதல் நம்பிக்கைத் துரோகம்,
முதல் வாக்கு மீறல்,
முதல்
மனித சிந்தனை அங்கே
நடந்து முடிந்தது.

அப்போது
வெட்கம் அவர்களை
வட்டமிட்டது.
முதன் முதலாய்
நிர்வாணம் என்ன என்பது
நிர்ணயமானது.

இலைகளை அடுக்கி
ஆடை உடுத்தினர்.

ஆண்டவர் வரும்
ஓசை கேட்டதும்
மரங்களின் முதுகில்
மறைந்தனர்.

ஆண்டவர்,
மனிதனை கூப்பிட்டு
‘நீ எங்கே இருக்கிறாய் ?’
என்று கேட்க,

எனக்கு
கூச்சமாய் இருக்கிறது.
நான்
வெட்கத்தின் வெளிச்சத்தில்
மறைவாய் இருக்கிறேன்
என்றான்.

தன்
கட்டளையின் கதவுகள்
உடைக்கப் பட்டதை
கடவுள் அறிந்து சினந்தார்.

நான் விலக்கியதை
நீ புசித்தாயா ?
யார் உனக்கு
அந்த சிந்தனை தந்தது ?
கடவுள் கர்ஜித்தார்.

நீர் தந்த பெண்
என்னை
உண்ணச் செய்தாள்.

பெண்ணோ,
ஆண்டவரே
பாம்பு என்னை
பாடாய்ப் படுத்திற்று என்றாள்.

குற்றத்தை
ஏற்றுக் கொள்ளாமல்
பிறர் தோளில் திணிக்கும்
ஓர்
மன நிலை
ஆதாம் காலத்திலேயே
அரங்கேறிவிட்டது.

பரமனின் பார்வை
பாம்பை எரித்தது.

நீ,
அற்பப் பிராணியாய்
அறியப்படுவாய்,
தவழ்ந்து தவழ்ந்தே வாழ்வாய்.
புழுதிக் கிடையில்
ஊர்ந்து வருந்துவாய் என்றார்.

பெண்ணைப் பார்த்து,
உன்
பிரசவ வலியை பெரிதாக்குவேன்.
ஆண் உன்னை ஆள
ஆணையிடுகிறேன் என்றார்.

மனிதனைப் பார்த்து,
என்
கட்டளையை நீ
விட்டு விட்டாய்.

நிலம் உன்னால் பாழடையும்.
உன்
வியர்வை விழ உழை !
அப்போது தான்
உனக்கு உணவு வழங்கப் படும்.

நீ
மண்ணாய் இருக்கிறாய்
மண்ணுக்கே திரும்புவாய்.

போ,
ஏதேனுக்கு வெளியே
பாழ் வெளியை நீ
ஆழ உழுது ஆகாரம் தேடு.
என்று அனுப்பினார்.

ஆதாம், பெண்ணை
ஏவாள் என்றழைத்து
ஏதேனை விட்டு வெளியேறினான்.

0cain-slaying-abel-jacopo-palma-1590

ஆதாமும் ஏவாளும்
கூடி வாழ்ந்தனர்.
காயீன் என்னும் குமாரனை
ஏவாள்
ஈன்றெடுத்தாள்.

பின்
ஆபேல் என்னும் மகனை
பெற்றாள்.

காயீன்,
நிலத்தில் உழைக்கும்
பணிசெய்தான்.

ஆபேல்
ஆடுகளை மேய்க்கும்
ஆயனானான்.

இருவரும் ஒருநாள்
ஆண்டவரிடம்
காணிக்கை படைக்க
காத்து நின்றனர்.

ஆபேலின் கரத்தில்
கொழுத்த ஓர் ஆடு
மனதில் ஆனந்தத்தோடு !

காயீன் பக்கமோ
சில காய்கறிகள்
சம்பிரதாய சங்கதியாக.

ஆபேலின் காணிக்கை
ஆண்டவரால்
ஆனந்திக்கப் பட்டு,
காயீன்
நிராகரிக்கப் பட்டான்.

காயீனை நோக்கிய கடவுள்
உன் காணிக்கை
உன்னதமானதாய் இருக்கட்டும்.
என்றார்.

கோபத்தின் கடலில்
காயீன்
எரிந்தான்.

ஒரு நாள்
ஆபேலை அழைத்துக் கொண்டு
நிலத்துக்குச் சென்றான்.

பழி வேகம்
அவன் மனம் முழுதும்
படர்ந்து வளர்ந்தது.

அவன்
ஆபேலின் மேல் பாய்ந்து
ஆபேலைக் கொன்றான்.

முதல் கொலை
அங்கே
அரங்கேறியது.

நல்ல இதயம் கொண்ட
மனிதனுக்கு
சோதனைகள்
ஆதாம் காலத்திலேயே
ஆரம்பமாகி விட்டது !

ஆண்டவர்
காயீனை அழைத்து,
‘ஆபேல் எங்கே ?’ என்றார்.

காயீனோ,
நான் என்ன அவனுக்கு
காவலாளியா ?
அறியேன் ஆபேல் இருக்குமிடம்
என்றான்.

கடவுளோ,
யாரிடம் மறைக்கிறாய்
நீ.
ஆபேலின் இரத்தம்
இதோ
என்னை நோக்கி கதறுகிறது.

மொத்த உலகமும்
என் கண்களுக்கு கீழ்
விரிந்து கிடக்க
நீ
மறைக்க முயல்வது
மதியீனம் அல்லவா ?

போ,
நாடோடியாய் அலை.
இன் இங்கே
உனக்கு அனுமதி இல்லை
என்றார்.

ஆதாம் பரம்பரை
தழைக்கலாயிற்று.

ஆதாம்
தொள்ளாயிரத்து
முப்பது ஆண்டுகள் வாழ்ந்தான்.

5

அறியப்படும் ஆதாமின்
தலைமுறை அட்டவணை
இதுவே.

ஆதாமுக்கு
நூற்று முப்பதாவது வயதில்
சேத்து பிறந்தான்,
சேத்துவுக்கு ஏனோசு பிறந்தான்.
ஏனோசுக்கு கேனாக் பிறந்தான்,
கேனாக்குக்கு மகலலேல் பிறந்தான்,
மகலனேனுக்கு எரேது பிறந்தான்,
எரேதுக்கு ஏனோக்கு பிறந்தான்,
ஏனோக்குக்கு மெத்துசேலே பிறந்தான்,
மெத்துசேலாவுக்கு இலாமேக்கு பிறந்தான்,
இலாமேக்கு நோவா பிறந்தார்.

அனைவருக்கும்
இது தவிர ஏராளம்
புதல்வர்களும்,
புதல்வியரும் பிறந்தனர்.

நோவாவின்
ஐநூறாவது வயதில்,
அவருக்கு
சேம், காம் , எபேத்து
என்று மூன்று புதல்வர்கள்
பிறந்தனர்.

அந்த காலகட்ட
மனிதர்கள்
ஆயிரம் ஆண்டுகள்
ஆயுள் கொண்டிருந்தனர்.

பின்
மனிதர் பெருகுதல்
அதிகரித்தபின்,
அவர்கள்
தீய வழிகளை அதிகமாய்
தீண்டினர்.

பார்த்த பெண்களை எல்லாம்
மனைவியராய்
ஆக்கினர்.

கடவுளின் கோபம்,
அவர்களின் ஆயுளை
நூற்று இருபதாய் சுருக்கியது.

தன் திட்டங்களை எல்லாம்
மனிதன்
காலில் மிதித்து
புதைத்ததை எண்ணி
கடவுள் கலங்கினார்.

எங்கும்
தீமையின் ஆறுகள்
திமிறி ஓடுவதைக் கண்டு
துயரம் அடைந்தார்.

இனிமேல்
இந்த மனித குலமே
மரணிக்க வேண்டும் என்று
தீர்மானித்தார்.

அத்தனை உயிர்களையும்
அழிக்கும் கோபம்
ஆண்டவருக்குள்
மையம் கொண்டது.

 

Image result for NOAH BIBLE

பூமியின் மீது
நல்லவராய் இருந்த
நோவாவை ஆண்டவர்
கருணைக் கண் நோக்கினார்.

நோவாவை நோக்கி,
போ,
முந்நூறு முழம் நீளம்
ஐம்மது முழம் அகலம்
முப்பது முழம் உயரமாய்
கோபர் மரக்
கொம்புகளைக் கொண்டு
ஓர் பேழைசெய்.

004-noah-ark

பேழையின்
உள்ளும் புறமும்
தார் பூசி சீராக்கு.

உள்ளுக்குள் மூன்றடுக்கு
உண்டாக்கு,
ஒரு பக்கம் மட்டுமே
கதவை வை.

நீ, உன் மனைவி,
உன் புதல்வர் அவர்கள் மனைவியர்,
ஆண் பெண்ணாய்
எடுக்கப் பட்ட எல்லா
உயிரினப் பிணைகள்,
உணவுகள் இவற்றோடு
உள்ளுக்குள் செல்.

என்
கோபத்தின் கொந்தளிப்பை
வானம் சொரியும்
நீர் சொல்லும்,
பெருமழை இப் பூமியை
விழுங்கும்.

தீமை செய்த
இத் தலைமுறை
அழியட்டும் என்றார்.

ஆண்டவர் அப்படியே
ஓர்
பெருமழையை
வருவித்தார்.

பூமியின் தலையை
அது
தனக்குள் அமிழ்த்தியது.

மலைகளும்
கானகமும்
தண்­ரில் மூழ்கின.

மூச்சு விடும்
ஜீவராசிகள் எல்லாம்
நாசிகளில் நீர் நிறைய
அத்தனையும் மாண்டன.

சதையுள்ள அத்தனையும்
செத்து மடிந்தன.

நோவாவின் பேழை மட்டும்
தண்ணீ­ரில்
மெல்ல மெல்ல மிதந்து
அலைந்தது.

நோவாவுக்கு
அப்போது அறுநூறு வயது.

நாற்பது நாளைய
பெருமழை,
நூற்றைம்பது நாளைய
வெள்ளப் பெருக்கை
உருவாக்கியது.

பின் மழை மெல்ல ஓய்ந்தது.
மழையின் மதகுகள்
அடைக்கப் பட்டன.

ஏழு மாதங்கள்
கழிந்தபின்,
பேழை அராரத்து மலைத்தொடரில்
மெல்ல மெல்ல
தங்கியது.

பத்தாம் மாதத்தில்
மலைகளின் தலைகள்
மெல்ல
வெள்ளத்தை விட்டு
வெளியே வந்தன.

நாற்பது நாளுக்குப் பின்
நோவா,
சாரளத்தை சமீபித்து
ஓர்
காகத்தை வெளியே அனுப்பினார்.

அது
போவதும் வருவதுமாய்
இருந்ததைக் கண்டு
தண்ணீ­ர்
காயவில்லை என்று
தீர்மானித்தார்.

நிலப்பரப்பு வெள்ளம்
வடிந்து விட்டதா என்றறிய
ஓர்
புறாவை நோவா
தூதனுப்பினார்.

மாலையில் வந்த புறா
தன்
அலகுக்குள்
ஓர்
ஒலிவ கிளையை
எடுத்து வந்தது.

பூமி உலர்ந்ததை
நோவா
புரிந்து கொண்டார்.

இன்னும் ஓர்
ஏழு நாளுக்குப் பின்
அவர்
மீண்டுமொரு புறாவை
பூமிக்கு அனுப்பினார்.

அது,
திரும்பவும் பேழைக்கு
திரும்பவேயில்லை.

மீண்டும் இரண்டு மாதங்கள்
பேழைக்குள் வாழ்ந்தபின்
நோவா
கூரை விலக்கி
தரை பார்த்தார்.

பூமி,
உலர்ந்து போய் இருந்தது.

ஆண்டவர் அப்போது
அவர்களை
வெளியே வரச் செய்தார்.

பின் ஆண்டவர்
நோவாவிடம்,
உன் சந்ததியை நான்
கடல் மணலைப் போல
பெருகப் பண்ணுவேன்.

பூமியின் அத்தனை
பிரதேசங்களும் வளங்களும்
உங்கள்
கட்டளைகளுக்குள் கிடக்கும்.

தாவரங்களும்
விலங்குகளும் இனிமேல்
உங்கள்
உரிமையாகும்.

யாருடைய
இரத்தம் சிந்தலுக்கும்
நீங்கள் காரணமாக வேண்டாம்,
சிந்த வைப்பவன் தானும்
இரத்தம் சிந்துவான்.

வெள்ளப் பெருக்கு
இனிமேல்
பூமையைப் புதைக்காது.

மனித சிந்தனைகள்
சிறு வயதிலிருந்தே
அவனுள்
தீயவற்றை திணிக்கிறது.

இனிமேல்,
என் கோபம் பூமியை அழிக்காது.

மண்ணுலகு
இருக்கும் வரைக்கும்,
விதைக்கும் நாளும்
அறுவடைக் காலமும்,
பகலும், இரவும்
வருவது தவறாது.

இனி பூமி
பூக்களின் தேசமாகும்,
அங்கே
என் அக்கினிப் பார்வை
அழிவை தராது என்றார்.

நோவாவின் தலைமுறை
உலகமெங்கும்
தன் கிளைகளை
வளர விட்டுப்படர்ந்தது.

நோவா
தொள்ளாயிரத்து ஐம்பதில்
ஆண்டவர் அடி சேர்ந்தார்.

உலகம் முழுதும்
அப்போது
ஒரே மொழி இருந்தது.

மக்கள் எல்லோரும்
ஒருமுறை
சியனான் நாட்டுச் சமவெளியில்
வந்தனர்.

வானத்தை முட்டும்
கோபுரம் கட்டும்
பணிசெய்வதாய் திட்டம்.

அப்படிக் கோபுரம் கட்டி
தங்கள்
பெருமையின் கரைகளை
விரிவு படுத்த
விரும்பினர்.

கற்களும்
கீலும் கொண்டு
கோபுரம் கட்ட
வரைபடமிட்டனர்.

கடவுள்,
அவர்களின் கர்வத்தை
கலைக்க விரும்பினார்.

ஒன்றாய் இருந்த
பாஷையை உடைத்து,
ஒவ்வோர் குழுவும்
புது மொழி ஒன்றை
பொதுவாய் கொள்ளச் செய்தார்.

அப்படி,
அந்த நகர் கட்டும் வேலை
பிரிவினையாய்
சிதறுண்டது.

ஆண்டவர்
அதை அழித்தார்.

மனிதனை ஆண்டவர்
தன்
நேசத்தின் கரங்களுக்குள்
அணைக்கிறார்.
ஆனால் மனிதன்
கர்வத்தின் கரம்பிடித்து
கடவுளுக்கே காயம் தருகிறான்

கர்வத்தின் கோபுரம்
எப்போதுமே
வாழ்வதில்லை என்பதை
கடவுள் இங்கே
நிறுவுகிறார்.

நோவாவின் மகன்
சேமின் தலைமுறை
அங்கே
புகழ் பெறலாயிற்று.

அவர் தலை முறை வரிசை
அர்பகசாது, செலாகு,
ஏபேர், பெலேகு, இரயு,
செரூகு, நாகோர், தெராகு
என்று வளர்ந்தது

Image result for ABRAHAM BIBLE.

தெராகுக்கு
ஆபிராம் பிறந்தார்.
ஆபிரகாமின் சகோதரர்
நாகோர் மற்றும் ஆரோன்.

ஆரானுக்கு
ஆயுள் அதிகமிருக்கவில்லை.
லோத்து என்ற
புத்திரன் வந்தபின்
ஆரான் இறந்தான்.

ஆபிராம் சாராயை
மணந்தார்,
நாகோர் மில்காவை
மணமுடித்தார்.

சாராய்
குழந்தைப் பேறின்றி
கவலைப்பட்டிருந்தாள்.

தெராகு
ஆபிராம், சாராய்
ஆரானின் புதல்வன் இவர்களோடு
கானான்
நோக்கிய பயணத்தில்
காரானில் குடியேறினர்.

தெராகு,
இருநூற்றைம்பதாவது
வயதில் இறந்தார்.

0

8

0

ஆண்டவர்
ஆபிரகாமை அழைத்து,

நான்
உனக்குக் காட்டும்
நாட்டுக்குச் செல்,

உன்னை நான் ஆசீர்வதிப்பேன்.
உன்னை
சபிப்பவர்கள்
என்னால் சபிக்கப் படுவார்கள்.

உன்னை வாழ்த்துபவர்களை
நான்
வாழ வைப்பேன்.
என்றார்.

ஆபிராம் ஆண்டவரின்
விசுவாசச் செம்மல்,
மறுமொழி ஏது
கடவுளின் ஒளிக்கு முன் ?

ஆபிராம்,
தன் சொத்துக்களோடு
கானான் நாட்டில்
குடிபுகுந்தார்.

ஆபிராம்
செக்கேயி எனுமிடத்தை
சேர்ந்தபோது,
கடவுள் ஆபிராம் கண்ணுக்கு
காட்சி அளித்து,
இந் நாடு
உன் சந்ததியினருக்கே என்றார்.

ஆபிராம்
ஆண்டவருக்கு அங்கே
பலி பீடம் ஒன்றை
உருவாக்கினார்.

பின் பஞ்சத்தின் கை
அந்நாட்டில் நீள,
ஆபிராம் சாராயோடு
எகிப்து தேசம் நோக்கி
பயணம் போனார்

பஞ்சம் அவரை பரமனை நோக்கிச்
போகச் சொல்லாமல்
எகிப்தை நோக்கி
அழைத்துப் போனது
ஆச்சரியமே.

சாராய்,
மெல்லிய பூவின் அழகாய்
மெல்லென தீண்டும்
மெல்லினம்.

ஆபிராம் அவளிடம்,
நீ
என் மனைவி என்று
யாருக்கும் சொல்லாதே.
சொன்னால்
என்னைக் கொன்று உன்னை
மனைவியாக்குவர்.

உன்னை என்
சகோதரி என்றே சொல்
என்றார்.

எகிப்தின் எல்லையில்
எல்லோரும்,
சாராயின் அழகில்
தேனில் விழுந்த பூவாய்
நசுங்கினர்.

பார்வோன் மன்னனோ,
தன் அந்தப்புரத்தின்
அறைகளில்
சாராயை இருத்தினான்.

ஆண்டவரின் கோபம்
பார்வோனின் மேல் பாய
அவன் தேகம்
கொடிய நோயின் விளைநிலமாய்
உருமாறிற்று.

உண்மை அறிந்தபின்
அவன்,
சாராயை ஆபிரகாமிடம் அனுப்பி
செல்வங்களையும் கொடுத்து
நாட்டை விட்டுச் செல்ல
கட்டளையிட்டான்.

ஆபிரகாமின் பயணம்
நெகேபை நோக்கி
ஆரம்பமானது.

ஆபிரகாமும், லோத்தும்
பெத்தேலை அடைந்தபோது,
பிரச்சனைகள் முளைத்தன.

ஆடுகள் முட்டிக்கொள்ளவில்லை
ஆட்கள் முட்டிக் கொண்டனர்.
இருவரின் மேய்ப்பரும்
மோதிக் கொண்டனர்.

ஒற்றைக் குழுவில்
இரட்டைக் கருத்துக்கள்
தலைவிரித்தாடினால்,
ஓர்
உடன்படிக்கையில்
முடிவது தானே வழக்கம்..

லோத்து,
கிழக்குப் பக்கமாய் பிரிந்து
யோர்தான் சுற்றுப் பகுதியில்
குடியேறினார்.

ஆண்டவர் ஆபிரகாமிடம்,
இதோ
உன் சந்ததி
கடல் மணல் போல்
கணக்கின்றி பெருகும்.

அத்தனை திசைகளிலும்
உன் மரபினர்
உலவுவர்,
எல்லாம் உனக்களிக்கப்படும்
என்றார்.

ஆபிராம்
எபிரோனிலிருந்த
மம்ரே எனும் கருவாலி மரக்
காட்டின் அருகே
கூராரமமைத்துக்
குடியேறினார்.

Image result for loath salt pillar

இப்போது
உப்புக் கடல் என்று
அழைக்கப்படும்
சித்திம் பள்ளத்தாக்கில்
அரசர்களுக்கு இடையே
போர் ஒன்று உருவானது.

அப்போரில்
வெற்றி வாகை சூடியவர்களால்
லோத்தின்
சொத்துக்கள்
இழுத்துச் செல்லப்பட்டன.

செய்தி அறிந்த
ஆபிராம் அதிர்ந்தார்,
தன் ஆட்களைத் திரட்டி
மிரட்டும் இரவில்
எதிரிகளை விரட்டி
சொத்துக்களையும் சொந்தங்களையும்
மீட்டார்.

சோதொம் அரசன்
ஆபிரகாமுன் அதிரடி வெற்றி
அறிந்து ஆனந்தமானான்.
ஆபிராம்
பத்தில் ஒன்றை அவருக்கு
பகிர்ந்தளித்தார்.

0

ஆண்டவர் ஆபிரகாமுக்கு
மீண்டுக் காட்சி அளித்து
உனக்கு நான்
கேடயமாவேன் கலங்காதே
என்றார்.

ஆபிரகாமோ
எனக்குக் குழந்தைகள்
இல்லையே,
ஓர்
அடிமை மகன் எனக்குப் பின்
வாரிசாக வருவானோ
என்றார்.

ஆண்டவர் அவரிடம்,
நட்சத்திரங்களைப் பார்
அவற்றைப் போல்
உன் சந்ததி வளரும்.
என்றார்.

பின்
ஆபிரகாமின்
பலிகளை ஏற்றுக் கொண்ட
கடவுள்,
மீண்டும் ஓர்
செய்தியைச் சொன்னார்.

அது
அக்கினியை விட
அதிகமாய் வெப்பம் தந்தது.

உன் மரபினர்
நானூறு ஆண்டுகள்
வேறொரு நாட்டில்
அடிமையாய் ஆவார்கள்,

நான்கு தலைமுறை
கடந்தபின்,
நான் அந்நாட்டைத் தண்டிப்பேன்.

அப்போது
அடிமைகள் எல்லோரும்
செல்வந்தர் ஆவர் என்றார்.

ஓலியின் தேவனின்
வார்த்தைகளை
ஆபிராம் கண்கள் கசிய
ஏற்றுக் கொண்டார்.

0

குழந்தை இல்லா சாராய்
கவலையில்
ஆபிரகாமிடம்
வேண்டக் கூடாத
வேண்டுகோள் ஒன்றை
வேண்டி நின்றாள்.

நம்,
அடிமைப் பெண்ணை
மனைவியாக்கி,
குழந்தைப் பாக்கியம்
பெற்றுக் கொள்தல் தான் அது.

ஆபிராம்,
மனைவி காட்டிய
ஆகாரைக் கட்டிக் கொண்டார்.

ஆச்சரியங்கள்
மலர் சொரிய,
ஆகார் கர்ப்பமானாள்.

கர்ப்பத்தின் கர்வம்
ஆகாரை மொய்த்தது.

தாய்மைப் பேறற்ற
சாராயை
கேலிக் கண்களால்
கொத்தினாள்,
வலி தரும் வார்த்தைகளால்
குத்தினாள்.

சாராயின் கண்ணீ­ர்
ஆபிரகாமின் கரங்களை நனைக்க,
ஆபிராம்
சாராயை அரவணைத்து,
நீயே
அவளுக்கு எஜமானி என்றார்.

இப்போது,
காற்றின் திசை நேர்மாறானது.
சாராயின் கொடுமை
ஆகாரை விரட்டியது.

பயந்து ஓடிய ஆகாரை
வழியில்
ஆண்டவர் தடுத்து,
ஆபிரகாமின் அருகாமைக்கு
திரும்பக் கட்டளையிட்டார்.

நீ
பெற்றடுப்பது ஆண்மகனே,
அவனுக்கு
இஸ்மாயீல் என பெயரிடு,
ஆனால் அவன் காண்போரை எதிர்க்கும்
காட்டுக் கழுதையாய் வாழ்வான்
என்றார்.

திரும்பிய ஆகார்
ஈன்ற குழந்தைக்கு
கடவுள் விரும்பிய
இஸ்மாயில் என்ற பெயரை
ஆபிராம் அளித்தார்.

கைக்குழந்தையை ஏந்திய
ஆபிரகாமின்
அன்றைய வயது
எண்பத்து ஆறு.

Image result for ABRAHAM BIBLE

ஆபிரகாமின்
தொன்னூற்றொன்பதாவது வயதில்
ஆண்டவர் அவருக்கு
தோன்றினார்.

நீ
மாசற்றவனாய் இரு
உன்னை பலுகப் பண்ணுவேன்,
நாடுகளுக்கு
உன் சந்ததியை உடமையாக்குவேன்.

இன்மேல்,
நீ
ஆபிராம் அன்று
ஆபிரகாம்.

உன் மனைவியை
சாராய் என்று அழைக்காதே
சாரா என்றழை.

உனக்கு
ஓர் மகன் பிறப்பான்
அவனை
ஈசாக் – என்றழை என்றார்.

ஆபிரகாமோ,
நூறு வயதில் எனக்கு
ஒரு மகனா ?
ஆச்சரியமாய் பார்த்த
ஆபிரகாமை ஆண்டவர்
மீண்டும் தன்
நம்பிக்கை வார்த்தையால் தொட்டார்.

நான்
உடன்படிக்கை ஒன்றை தருகிறேன்.
உங்கள்
அத்தனை குழந்தைகளும்
விருத்த சேதனத்தை
செய்ய வேண்டும்.

குழந்தை பிறந்த
எட்டாம் நாளிம் அது
கட்டாயம் தேவை.

ஆபிரகாம்
ஆண்டவரைப் பணிந்தார்.
தொன்னூற்றொன்பதாவது வயதில்
விருத்த சேதனத்தை
நிறைவேற்றினார்,
அப்போது இஸ்மாயிலுக்கு
பதிமூன்று வயது.

ஆபிரகாமின் வேண்டுகோளை
ஏற்ற ஆண்டவர்,
இஸ்மாயிலை
பெரிய ஆள் ஆக்குவேன் என்று
ஒப்புதல் அளித்தார்.

abraham_angels

பின்பு ஆண்டவர்,
மம்ரே என்ற இடத்தின்
தேவதாரு கிளைகள்
காற்றில் அசையும் இடத்தில்
மூன்று மனிதர் வாயிலாக
ஆபிரகாமை சந்தித்தார்.

ஆபிரகாம்
ஓடிச் சென்று அவர் தாழ் பணிந்து
உணவருந்திச் செல்ல
பணிந்தார்.

ஆண்டவர் அவரிடம்
உனக்கும் சாராவுக்கும்
ஓர்
குழந்தை பிறப்பான்,
அடுத்த இளவேனிற்காலம்
நான் அவனை காண்பேன் என்றார்.

அதை
கூடாரத்திலிருந்து
கேட்ட சாரா,
கிழவியும், கிழவனுமாய்
ஓர்
கைக்குழந்தை பெறுவதா ?
என்றெண்ணி சிரித்தாள்.

ஆண்டவர் கோபம் கொண்டு,
என்
வார்த்தைகளில் ஏன்
நம்பிக்கை கொள்ளவில்லை ?

என்னால் ஆகாதது
ஏதுமுண்டோ ?
உன் சந்ததியை பெருகப் பண்ணுவேன்
என்பது
என் வாக்குறுதியல்லவா என்றார்.

சாரா பயந்துபோய்
சிரிக்கவில்லை என்று மறுத்தாள்.

பரமனின் முன்
பாமரன் எப்படி பதுங்க
முடியும் ?
நீ சிரித்ததை நான்
அறியாமல் இருப்பேனோ என்றார்.

பின் ஆண்டவர் ஆபிரகாமிடம்,
நான்
சோதோம் கொமோராவை
அழிப்பேன்
அங்கே அனீதியின் அக்கினி
படர்ந்து பரவியுள்ளது என்றார்.

ஆபிரகாமோ,
ஆண்டவரே மன்னியும்,
உம்மோடு பேச தகுதியில்லை
எனக்கு,

பாவிகளை எரிக்கும் வேகத்தில்
நீதிமான்களை
ஏன் அழிக்கிறீர் ?
அங்கே ஐம்பது நீதிமான்கள்
இருந்தால்.. ? என,

ஐம்பது நீதிமான்கள் இருந்தால்
அவர்களின் புண்ணியம்
அந் நகரைத் தாங்கும்.
நான்
அந்நகரை அவர்களின் பொருட்டு
அழிப்பதில்லை என்றார்.

ஆண்டவரே,
நான் தூசியும் சாம்பலுமானவன்
இருந்தாலும்
இன்னொரு முறை கேட்கிறேன்,
ஒரு வேளை
ஐந்து பேர் குறைவாய் இருந்தால் ?

ஆண்டவரோ,
நாற்பத்தைந்து பேருக்காக
நான்
நகரை அழிக்காமல்
விட்டு விடுவேன் என்றார்.

ஆபிரகாமின் வேண்டுதல்
இப்படி நீண்டு
பத்து நீதிமான்கள் வரை வந்தது.

ஆண்டவர் ஆபிரகாமிடம்,
பத்து பேர் இருந்தால்
அந் நகர் தப்பும் என்றார்.

அதைச் சொன்னபின்
ஆண்டவர் ஆபிரகாமை விட்டு
மறைந்தார்.

0

Posted in Esther

எஸ்தர் எனும் எழில் தேவதை !

விவிலியத்திலுள்ள எஸ்தரின் கதை கவிதை வடிவில்…

Image result for book of esther

1

0
சூசான் – தேசத்தைத்
தலை நகரமாக்கி
சிம்மாசனச் சுகக் காற்றை
சுவாசித்து வந்தான்
அரசன் அகஸ்வேர்.

செல்வச் செழிப்பை
விளம்பரப் படுத்திப் படுத்தியே,
சாம்ராஜ்யத் திறமையை
சாமானியனுக்குச் சொல்வது தானே
அரசர்களின்
அசராத ஆசை.

அகஸ்வேரும் விருந்தளித்தான்,
முதலில்
குறுநில மன்னர்கள்,
தளபதியர் என்று
அந்தஸ்தின் கழுத்து
நீளமானோருக்கு,

விருந்து என்றால்
ஒரு நேர உணவோடு
கைகழுவிச் செல்வதல்ல !
நூற்று எண்பது நாட்கள்
நில்லாமல் நடந்த விருந்து !!

பின்,
சாதாரணப் பிரஜைகளுக்கு !

விருந்து வளாகமே
ஒரு
சின்னச் சொர்க்கமாய்
கன்னிப் பெண்ணின் கன்னமாய்
மின்னியது.

வெள்ளை, நீலம் என
பாங்குடன் தொங்கும்
பலவண்ணத் திரைகள்.

வெள்ளித் தண்டுகள்,
பளிங்குத் தூண்கள்
முத்துக்களைப் பதித்த
தற்பெருமைத் தளங்கள்…
என்று
ஆடம்பரத்தின் அடையாள அட்டைகள்
எங்கும் சிதறிக் கிடந்தன.

திராட்சை இரசம்
பொற்கிண்ணத்தில் மெல்ல மெல்ல
நீராடிக் குளித்து,
பின்
விருந்தினரின் நாவுகளில்
செல்லமாய்
நூறு கால் ஆறுபோல் குதித்தது.

விருந்து துவங்கிய
ஏழாம் நாள்,
அரசனுக்கு ஓர் ஆசை வந்தது.

தன்
மனைவியின் எழிலை
பிரபுக்கள் கண்டு
பிரமிக்க வேண்டும்,
தலைவர்களின் தலைக்குள்
அவள் அழகுத் தீக்குச்சி உரசி
பொறாமைத் தீ படரவேண்டும்
என்பதே அது.

அழைத்து வாருங்கள்
அந்த
அழகுப் பேழைக்கு
அரச மகுடம் சூட்டி,
அங்கங்களெங்கும்
அணிகலன்களைப் பூட்டி !

அரசன் பேசினாலே
அது ஆணை தானே !

அரசியில் பெயர்
வஸ்தி !

வஸ்தி மறுத்தாள் !
பிரபுக்கள் முன்னால் நான்
காட்சிப் பொருளாய்
கால் வைத்தல் இயலாது
என்றாள்.

அரசன் அதிர்ந்தான் !
மேகம் கூட என்
ஆணை காத்து வானில் நிற்க,
ஓர்
தேகம் என்னை
ஏளனம் செய்து
உள்ளே உலவுகிறதா ?

அரசனின் கோபம்
சூரியனை உள்ளுக்குள்
சுருட்டி வைத்ததாய்,
எரிமலை ஒன்றை நெஞ்சுக்குள்
மறைத்து வைத்ததாய்
மாறியது !

கண்களில் அனல்
அணையுடைத்து அலறியது.

என்ன செய்வது இவளை ?
அரசனுக்கே
இந்தக் கதி என்றால்,
சாதாரண ஆண்களுக்கு
என்ன கதி ?

பெண்கள் எதிர்ப்பதா,
அதை
அரசனே பொறுப்பதா ?
நாளைய உலகம்
ஆண்களையே  வெறுப்பதா ?

கணவனுக்கு அவமானம்
அது,
கனவாயினும் கலைத்திடுக…
ஆணாதிக்கக் குரல்
அரசனின் ஆலோசனைக் கூடத்தில்
அரங்கேறியது.

வஸ்தி இனிமேல்
அரச வஸ்திரம் அணியலாகாது,

அரசனின் பார்வைக்குள்
வஸ்தி இனிமேல் வரலாகாது.

வஸ்தியின் ஆஸ்தியும்,
அரசி மகுடமும்
வேறோர் பேரழகிக்கு
வழங்கப் பட வேண்டும் !

ஆளும் உரிமை,
வீடானாலும் நாடானாலும்
ஆண்மகனுக்கே !!

பணித்தலும்
திணித்தலும் தானே,
கட்டளைகளின் செயல்.
அங்கேயும்
அதுதான் அரங்கேறியது.
0

2

esther.jpg
பணியாளர் ஒருவர்
அரசரைப் பணிந்து,
அரசே
ஓர் பேரழகியை உம்
பேரரசின் அரசியாக்கும்.

அழகிகளை அழைத்து வந்து
அரசவைப் பெண்களை
பாதுகாக்கும் அண்ணகர்
ஏகாயிடம் அளிக்கவேண்டும்.

ஏகாயி,
அலங்காரத்துக்கானவற்றை
அழகிகளுக்கு
அளிக்கட்டும்,

பின்,
அழகியர் கூட்டத்தில்
உமக்கான
மங்கையை நீர்
கண்டெடுக்கலாம் !

உன்,
ஆழத்தைக் கடையும்
அழகியை,
வஸ்திக்குப் பதிலாய்
உம்
ஆஸ்திக்குச் சொந்தமாக்கும்!
என்றான்.

அரசனும் ஒத்துக் கொண்டான்,
அப்படியே நடக்கட்டும்
என
அப்பொழுதே ஆணையிட்டான்.

அந்த,
சூசான் அரண்மனை வாசலில்
மொர்தக்காய் எனும்
யூதப் பணியாளன் ஒருவன்
இருந்தான்.

அவன்,
இறந்து போன
சிற்றப்பாவின் மகளை
வளர்ந்து வந்தான்.

அவள்,
பூக்களின் கூட்டத்தில்
வந்து விழுந்த
வானவில் துண்டு போல
வனப்பானவள்.

வண்ணத்துப் பூச்சிகளின்
அணிவகுப்பைப் போல
அழகானவள்.

நேர்த்தியாய் நடைபயிலும்
பொற்சிலை ஒன்றின்
அற்புத அழகினள்.

அவள் பெயர்
எஸ்தர் !

3

esther.jpg

குடிசையில் வளர்க்கப் பட்ட
எஸ்தர் எனும் பூ
ஏகாயிடம் வழங்கப் பட்டது.
அரசவைத் தோட்டத்தில்
ஆடைகட்டி
அழகாய் பூத்திட !

ஏகாய்,
எஸ்தரின் எழிலில்
விழிகளை விரித்தான்.

ஏகாயின் கண்காணிப்பில்
எஸ்தர் எனும்
பெண்,
தேவதையாக உருமாறினாள்.

தென்றலுக்கு பூச்சூட்டியதாய்,
நதியின் தேகத்தில்
ஆபரணங்களை அணிவித்ததாய்,
அழகின் தேவதையை
மன்றத்தில் மலரவைக்கும் நாள்
புலர்ந்து வந்தது.

அரசனின் முன்னால்
எஸ்தர் எழுந்தருளினாள்.

அத்தனை அழகையும்
மொத்தமாய் வாங்கத் திணறி
மயக்கமாயின
அரசனின் கண்கள்.

அழகுப் புயல்
அரசவையில் மையம் கொண்டதால்
அரண்மனை முழுதும்
ஆச்சரிய மழை !

அரசன்
எஸ்தரை தேர்ந்தெடுத்தான்.
அரசியாய்.

எல்லா குறுநில மன்னர்களுக்கும்
அரசன்
எல்லையில்லா மகிழ்வைக் காட்ட
நல்லதோர் விருந்தை
நல்கினான்.

விண்மீன் அழகியை
விழிகள் கண்ட நாளை
விடுமுறை நாளாகவும்
அன்றே அறிவித்தான்.

ஒரு நாள்,
பிகதான், தேரேசு
எனும் இருவர்,
அரசரை அழிக்க வழிதேடினர்.

செல்வமும் புகழும்
நெருக்கமாய் இருக்குமிடத்தில்,
எதிரியும் அழிவும்
பாய் விரித்துப் படுத்திருக்குமே.

எஸ்தரின் பாதுகாவலர்
மொர்தக்காய்,
விஷயம் அறிந்து எஸ்தரிடம்
எடுத்தியம்ப,
எஸ்தர்
அதை அரசரிடம் அறிவிக்க,
ஆபத்து அகன்றது.

எதிரிகள் கண்டறியப்பட்டு,
சுருக்குக் கயிறுக்குள்
உயிர் பிழியப் பட்டார்கள்.

இந் நிகழ்ச்சி,
அரசக் குறிப்பேட்டிலும்
அரங்கேறியது.

0

4

esther.jpg

அகஸ்வேர் மன்னன்
அதற்குப் பின்,
ஆமான் என்போனை உயர்த்தி
உயர் பாதுகாவலனாய்
அமர்த்தினான்.

அரண்மனை அதிகாரிகள்
அத்தனை பேருமே
ஆமானுக்கு அடிபணிய,
மொர்தக்காய் மட்டும்
மண்டியிட மறுத்தான்.

ஆமானின் அடி பணிந்து
முழந்தாழ் படியிட
மொர்தக்காய் முன்வரவில்லை.

ஆமானின் இதயம் எங்கும்
ஆவேசத் தீ
கானகம் எரிக்கும் வேகத்தில்
கனன்றது.

மொர்தக்காய் யூதனென்று
ஆமான் அறிந்ததும்,
நாட்டிலுள்ள
அத்தனை யூதரையும்
அழிப்பேனென அலறினான்.

யூதனென்பவனின்
கிளைகள் மட்டுமல்ல,
நிலமே அழிக்கப் படவேண்டும்.

கொண்டிருக்கும்
சொத்துக்கள்
கொள்ளையிடப்பட வேண்டும்.

பன்னிரண்டாம் மாதத்தின்
பதிமூன்றாம் நாள்,
இது நடக்க வேண்டும் !!!

ஓர் முறை எழுதினால்
பின்
மாற்ற மறுக்கும் அரச கட்டளைகள்
அங்கே சிறகடித்தன.
யூதர்களின்
உயிர் சிதறடிக்கப்பட !

தீர்த்துக் கட்ட
தீர்ப்புக்கள் எழுதிவிட்டு,
மன்னனோடு மது அருந்தினான்
ஆமான் அமைதியாய்.

செய்தி கேட்டதும்
சூசான் நகரின்
நெஞ்சம் நடுங்கியது.

0

5

esther.jpg

செய்தி அறிந்த மொர்தக்காய்
மனம் கலங்கினார்,
நோன்பு கால
அடையாளமான,
சாக்கு உடையை அணிந்து,
சாம்பல் பூசிக் கொண்டு
மெய் வருத்தி மன்றாடினார்.

எங்கெங்கே
சட்டத்தின் சத்தம் எட்டியதோ
அங்கெல்லாம்
ஒப்பாரிகளின் ஆரம்பமும்,
மன்றாட்டின் முனகல்களும்
நிற்காமல் வழிந்தன.

யூதப் பெண்ணான எஸ்தர்
அரண்மனை சுகத்தில்
ஓய்வெடுத்த ஓர் பொழுதில்
மொர்தக்காய் சாக்கு உடுத்திய
செய்தி எட்டியது !

எஸ்தர் வழங்கிய ஆடைகளை
ஏற்க மறுத்த
மொர்தக்காய்,

“மன்னனிடம் மன்றாடு
மக்கள் மகிழவேண்டும்.
யூத மக்களின் உயிர்கள்
அரக்க பாதங்களால் நசுக்கப்படலாமா ?”
என்றார்.

எஸ்தரும்
வேண்டுதல்களை
ஏற்றுக் கொண்டாள்.

சூசானின் அனைத்து
யூதர்களும்,
மூன்று நாட்கள்
உண்ணா நோன்பிருங்கள் !
என்றோர்
விண்ணப்பமும் முன்வைத்தாள்.

மொர்தக்காய்
விண்ணப்பத்தை செயலாக்கினார்.

எஸ்தரும்
மூன்றுநாள் முடங்கினாள்.

மூன்றாம் நாளுக்குப் பின்,
எஸ்தர்
அழகிய அரச உடையில்
மன்னனின் பார்வை விழும்
முற்றத்தில் நின்றிருந்தாள்.

வீற்றிருந்த மன்னர்,
பொற்செங்கோலை நீட்டி
அரசியே வேண்டுவதென்னவோ ?
அரசில் பாதியேயெனினும்
அழகிக்கு அளிக்காமல் போவேனோ ?
என்றான்.

எஸ்தரோ,
நான் ஆயத்தப்படுத்தும் விருந்துக்கு
நீரும் ஆமானும்
வருகை தருவதே
இப்போது
எதிர்பார்க்கும் ஒன்று.

விருந்திற்குப் பின்
விண்ணப்பம் சொல்வதே நன்று
என்றாள்.

அரசன் சரியென்றான்,
ஆமானும் மோதித்தான்.
பின்
ஆமான் அரண்மனை வாயிலைக்
கடந்தபோது
மண்டியிட மறுக்கும்
மொர்தக்காயைக் கண்டு
மனசுக்குள் விஷம் ஊறினான்.

தன்
நண்பர்கள்
வேண்டுகோளுக்கிணங்க,
ஓர்
தூக்குமரம் தயாரித்தான்
மொர்தக்காயை தூக்கிலிட.

நல்ல நேரம் என்பது
சரியான நேரத்தில் தவறாமல்
வந்தது
மொர்தக்காய்க்கு !

அரசன் ஆட்சிக் குறிப்பேட்டை
தூக்கம் வராத
அன்றைய இரவு
தூக்கிப் பார்த்த போது !
அரசனைக் காப்பாற்றிய
மொர்தக்காயின் பெயர் அதிலே
தூசு பிடித்துக் கிடந்தது.

தன் உயிர் காத்த
வீரனுக்கு
தரப்பட்ட பரிசென்ன ?
அரசன் வினவினான்.

ஒன்றுமில்லை மன்னா ?
இன்னும் ஏழ்மையின்
கிழிந்த பாயைத் தின்று,
அரண்மனையில் மண்டியிடும்
அடிமட்ட வாழ்க்கை தான் !
அவனுக்கு !
பதில் வந்தது பணியாளிடமிருந்து.

மொர்தக்காய்க்கு
மரியாதை செய்ய மன்னன்
மனம் ஆசைப்பட்டது.
வாசலில் நின்ற
ஆமான் தோளில்
கேள்வி ஒன்று வந்தமர்ந்தது.

” மன்னர் ஒருவருக்கு
மரியாதை செய்ய வேண்டும்,
என்ன செய்யலாம் ?”

ஆமானின் மனம்
ஆசைப்பட்டது !
என்னைத் தவிர இங்கே
எவன்
மன்னனின் மரியாதைக்குத்
தக்கவன் ?

” கொண்டு வாருங்கள்
புரவியும், அரச ஆடையும்..
பின்
புரவியில் அமர வைத்து
ஊரெல்லாம் வலம் வரச் செய்யுங்கள்.”
என்றான்.

தன் எதிரி
மொர்தக்காய் தான்
அந்த
அரசரின் அன்புக்குரிய நபர்
என்பது
அப்போது அவன் அறியவில்லை.

விஷயம் அறிந்த ஆமான்
அதிர்ச்சிச் சக்கரங்களில்
நசுங்கினான்.

தன் வீழ்ச்சிக்கான
காலம் வந்ததோ என
கவலைப் பட்டான்.

அப்போது,
ஆமான்
எஸ்தர் விருந்துக்குச் செல்ல
நேரமாகியிருந்தது.

தன் அழிவுக்கான
ஒப்பந்தத்தில்
கையெழுத்திடப் போவதை
அறியாமல்
ஆமான் விரைந்தான்.

0

6

esther.jpg

விருந்து நடந்து கொண்டிருந்த
ஓர் நாளில்
அரசன் எஸ்தரிடம் வினவினான்…
உன்
விண்ணப்பம் என்னவென்று
சொல்.

எஸ்தர் மெதுவாய் ஆரம்பித்தாள்…
அரசே,
உமக்கு நலமெனப் பட்டால்
நல்குவீர் எனக்கு.

நானும்,
என் மக்களும்
அடிமையாக்கப் பட்டால் கூட
அழுதிருக்க மாட்டேன்.
கொல்லப் பட்டால்
கலங்காதிருப்பேனோ ?

எங்களைக் கொல்ல
ஆட்களை
ஏவியிருக்கிறார்கள் !

என் சாவு உங்களுக்கு
சம்மதமானதா ?

அரசன் ஆத்திரமானான்.
யார் அது ?
என் தேவதையின் கண்களுக்குள்
கண்ணீர் நதியை
கரைபுரள வைத்தவன் ?
சொல் – என்றார்.

இதோ..
இந்த
ஆமான் தான் அவன்.

“ஆமான் ” – அரசன் கேட்டான்.

“ஆமாம்” – எஸ்தர் சொன்னாள்.

ஆமானின் கண்களில்
மரண பயம் மிதந்தது.

மன்னன் எழுந்து
பூங்காவில் நடந்தான்,

ஆமானோ,
பயத்தின் குழந்தையாய்
அரசியின்
பாதத்தில் தவழ்ந்தான்.

மன்னன்
யோசனைகளை கொல்லாமல்
திரும்பி வந்தபோது,
அரசியின் படுக்கையில்
ஆமான் கிடக்கக் கண்டான்.

எஸ்தரின்
புத்திசாலித்தனம் அது.

மன்னனின் கோபம்
மலையானது !
நான் இருக்கும் போதே
அரசியை பலவந்தப் படுத்தினானா
இப்பாவி ? என சீற…

பணியாளன் ஒருவன்,
அது மட்டுமல்ல அரசரே !
உன் விசுவாச ஊழியன்
மொர்தக்காய்க்காக
இவன்
தூக்கு மரம் செய்திருக்கிறான்
என்றனர்.

அரசன் கோபம்
உச்சியைத் தொட்டதில்,
சிரசின் உச்சியிலிருந்த
ஆணைகள் அவிழ்ந்தன

ஆமான் செய்த
தூக்கு மரம் !
கடைசியில் மானின் கழுத்தை
இறுக்கியது.
ஆமான் அதிலே
தூக்கிலிடப்பட்டான்.

வாள் எடுத்தவன்
வாளால் மடிகிறான் !

தீமையை விதைத்துத்
திரும்பியவனின்
களஞ்சியம் முழுதும்
தீமை நிறைந்து வழிகிறது !

0

7

esther.jpg

எஸ்தர்
அரசனின் பாதம் பணிந்து
யூதர் எவரும்
கொல்லப்பட வேண்டாமென
கெஞ்சினாள்.

அரசனோ,
எழுதப் பட்டது எழுதியது தான்.
அதிலே,
யூதருக்குச் சாதகமாய்
ஏதேனும் சேர்த்து
எழுதுதல் மட்டுமே
இனிமேல் சாத்தியம் என்றார்.

யூதர்கள்,
தங்களைப்
தற்காத்துக் கொள்ளவும்,
அழிக்க வருவோரை அழித்து
உடைமைகளை எடுக்கவும்
அரச அதிகாரம்
புதிதாய் எழுதப் பட்டது !

மொர்தக்காயின்
அரச உயர் மரியாதையும்,
எஸ்தரின் அரசிப் பட்டமும்,
யூதருக்கான
திருத்தப் பட்ட சட்டங்களும்,
பலரை
யூதர்களாய் மாற்றின.

அந்த
குறிப்பிட்ட நாளில்
யூதருக்கு எதிராக யாருமே
எழுந்திருக்கவில்லை.

யூதர்கள்
இதைப் பயன்படுத்தி
பகைவரை எல்லாம்
வெட்டிக் கொன்றனர்.

ஆமானின் குடும்பம்
அழியோடு அழிக்கப் பட்டது !

அந்த
அழிவின் நாளாய் குறிக்கப்பட்ட
பதிமூன்றாம் நாளுக்கு
அடுத்த
இரண்டு நாட்கள்
விருந்து நாட்களாய்
உருமாறின !

அந்நாட்களை ‘பூரிம்’
என அழைத்து,
அதற்கான விதிமுறைகளை
எஸ்தரும் மொர்தக்காயும்
எழுதினர்.

மொர்தக்காய்
அரசரின் அடுத்த இடத்தில்
அமர்த்தப்பட்டு
கொரவிக்கப் பட்டார்.

ஆணாதிக்கச் சமுதாயத்தில்
ஓர்
பெண்,
யூதகுலத்தைக் காப்பாற்றியது
வருங்காலத்துக்கான
வரலாறாய் மாறியது.

esther.jpg

Posted in Ruth

ரூத்

Image result for book of ruth

1

எலிமலேக்கு.!
பெத்லேகேமில் பிறந்தவர்.

ஓர் முறை
பஞ்சத்தின் போர் வாட்கள்
நெஞ்சம் கிழித்த போது
உயிரின் கூரையைக் காப்பாற்ற
குடும்பத்தோடு இடம் பெயர்ந்தார்
எலிமேக்கு.

மனைவி நகோமி,
மைந்தர் இருவர்
மக்லோன், கிலியோன்.

பஞ்சத்தின் துரத்தல்கள்
அவர்களை,
பருவகாலம் தேடிப் பறக்கும்
பறவைக் கூட்டம் போல,
மோவாப் நகருக்குள்
போக வைத்தது.

சாவு,
சமத்துவத்தின்
உதற முடியா உதாரணம்.
சாதாரணமானவனையும்
சாம்ராஜ்யக் காரனையும்
பிந்தாமல் வந்து
சந்தித்துச் செல்லும்.

காலங்கள் மெதுவாய்
கடக்கத் துவங்கிய போது,
எலிமலேக்குவின் உயிர்
உடலை விட்டுக் கடந்தது.

புதல்வர்களோடு நகோமி
தனிமரமாய்
ஆனார்.
வேர் வெட்டுப் பட்ட
ஓர் மரமாய்
வேதனையில் வீழ்ந்தாள்.

புதல்வர்களின்
திருமுகத்தில்
திருமணக் காலம் தெரிந்தபோது,
அன்னை அவர்களை
மணக்கோலம் பூட்ட வைத்தார்.
மங்கையர் பெயர்
ஓர்பா,
ரூத்து.

திருமணச் சங்கீதம்
சிலநாட்களிலேயே
ஓர்
மௌனப் போர்வைக்குள்
மரணமடைந்து போனது.

புல்லாங்குழல்கள் எல்லாம்
தங்கள்
துளைகளை பொத்திக் கொண்டன.

புதல்வர்கள் இருவரும்
இறந்தகாலங்களாய் மாற,
மனைவியரின்
எதிர்காலக் கவலைகளுக்குள்
மாமியார் விழுந்தார்.

அவர்களை அழைத்து,
நான்,
என்னுடைய
மழலைக்கால சுவடு தொட்ட
மண்ணுக்கே போகிறேன்,
என் உயிர் தளிர்களை
உருவாக்கிய இனத்தோடே
இருக்கப் போகிறேன்.

நீங்களும்
உங்கள் தாய்வீட்டின்
தாழ்வாரம் தேடி பயணியுங்கள்,
அங்கே
மணமுடித்து மகிழ்ந்திருங்கள்.
என்றார்.

மருமகள்கள் அதை
மறுதலித்து அழுதனர்.
நகோமி தொடர்ந்தார்,
இல்லை,
உங்கள் இளமை சருகாகுமும் முன்
உங்கள்
வளமைகளை வருவியுங்கள்.

உங்கள் தலை முறை தழைக்க
இன்னொரு
மணம் செய்ய மறுக்காதீர்கள்.
நான்
வாலிபம் செத்த வயதானவள்,
உங்களை மணக்கும்
புதல்வர்களை பிரசவிக்க,
இனிமேல் என்னால்
தாம்பத்யம் தாங்க இயலாது.

அப்படியே தாங்கினாலும்,
என்
பிள்ளைகள் பிறந்து வளரும் வரை
உங்கள்
இளமை
இடம்பெயராமல் இருக்காது.

போங்கள்,
ஆண்டவரின் ஆசீர் உங்களோடே,
வளமாய் வாழுங்கள்.

மாமியாரின் வார்த்தைகள்
மருமகள்களை காயப் படுத்தின,
அவர்களின்
கண்ணீ­ர் கணவாய்களில்
ஈரம்
கட்டுப்பாடின்றி கடந்து வந்தது.

மாமியாரை முத்தமிட்டு
ஓர்பா
தாய்வீடு செல்ல தயாரானாள்.
தாயாராகவும் தயாரானாள்.

ரூத்து
ஒத்துக்கொள்ளவில்லை.

பூத்தபின் வேறோர்
செடிதேடி
பூக்கள் ஓடுவதில்லையே,

கடலில் கடந்தபின் ஆறு
மீண்டும் தன்
நதி வாழ்க்கைக்குத்
திரும்பிப் போவதில்லையே,

பாதி வழியில் மழைநீர்
பயணம் முடித்து
மேகம் நோக்கி மடங்குவதில்லையே…

அதேபோலவே,
முடியாது என்று மறுத்தாள்.
சருகாகிச் சரியும் நாள்வரை
மரத்தின்
கரம் விட மனம் வரவில்லை
அவளுக்கு.

மாமியாரின் வற்புறுத்தல்களை
பாசத்தின் மறுப்புகளால்
மறுதலித்தாள்.

இனி உங்கள் இனமே என் இனம்,
உங்கள் கடவுளே
என் கடவுள்.
உங்கள் கல்லறை நிலமே
என்
கல்லறை நிலம்.

நிழல் விழாத தேகமாக
நிற்க
என்னால் முடியாது
உங்களை
நிழலாய் தொடராமல்
என் பணி முடியாது.
என்றாள்.

மாமியார் சம்மதித்தார்,
இருவரும்
பெத்லேகேமின் படிகள் தேடி
பயணமானார்கள்.

வார்க்கோதுமை அறுவடை
போர்க்கோலம் போட்டிருந்த
ஓர் காலத்தில்,
பெத்லேகேம் புகுந்தனர்.

0

www-St-Takla-org--Bible-Slides-ruth-696
ரூத்து நகோமியிடம்,
நான்
வயலுக்குப் போகிறேன்.

ஏதேனும்
கருணைக் கண்களைக் கண்டால்,
அவர்கள் வயலில் போய்
உதிரும் கதிரை
பொறுக்கிச்க் சேர்க்க
அனுமதி கேட்டு அங்கிருப்பேன்
அதற்கு
அனுமதியுங்கள் என்றாள்.

நகோமி
அன்புடன் அவளை
அனுமதித்து அனுப்பினாள்.

வயல்களில்
அறுவடை நடைபெறுகையில்,
சில முத்துக்கள் சிந்திச் சிதறுமே,
அவற்றை
ஏழையர் வந்து
எடுத்துச் செல்வர்.

அப்படியாய் அனுமதி கிடைத்த
ஓர் வயலில்,
ரூத்து ஓர் ஓரமாய்
சிதறியதை சேகரித்தபோது
உரிமையாளர் போவாசு
அப் பக்கம் வந்தார்.

போவாசு வந்து
அன்னியப் பெண்ணான ரூத்தை
ஆச்சரியமாய் பார்த்து,
யாரிவள் என
வேலையாளிடம் வினவினான்.

அவர்கள்,
இவள் மோவாபு நாட்டு மங்கை,
நகோமியின் மருமகள்
என்றனர்.

போவாசு மகிழ்ந்தார்.
ஏனெனில் அவர்
எலிமேக்கின் உறவினர்.

கூடு திரும்பிய
குஞ்சைக் கண்டதும்
தாய்ப் பறவை மகிழ்ந்தது போல
போவாசு ஆனான்.

அவன்
ரூத்தைப் பார்த்து,
இனிமேல்
கதிர் பொறுக்கும் கவலையோடு
வேறு வயல் நாடி செல்லாதே,
இங்கேயே தவறாமல் வந்துவிடு.

தாகம் வந்தால்
எங்கள் தண்­ணீர் குடங்களை
தயங்காமல் திற,
வேலையாள் எவருமே
உன்னை
தொந்தரவு தரமாட்டார்,
அவர்களுக்கு நான் ஆணையிடுவேன்
என்றார்.

ரூத்து மகிழ்ந்து
பாவாசின் பாதத்தில்
மண்டியிட்டு வணங்கினாள்.

போவாசு அவளிடம்,
நீ
உன் மாமியாருக்காற்றிய
கடமைகளின் அடர்த்தியில்
ஆச்சரியம் அடைகிறேன்.

உன்னை ஆண்டவர்
ஆசீர்வதிப்பார் என்றார்.

ரூத்து மறுமொழியாக,
உணவளித்துத் தேற்றுகிறீர்
ஆறுதலளித்து ஆற்றுகிறீர்,
ஆச்சரியத்தின் ஊற்று – நீர் !
என்றாள்.

அவர் வேலையாட்களை
தனியாய் அழைத்து,
ரூத்தை யாரும் அதட்டாதீர்,
சில கதிர்களை
சலுகையாய்
உருவிப் போடுங்கள் அவள்
சேகரித்துக் கொள்ளட்டும் என்றார்.

செய்திகள் கேட்ட நகோமி
இதயம் குளிர்ந்தாள்,
தேவைகளின் பாதைகளின்
வாழ்வுக்கான வாசலை வைத்த
ஆண்டவனின் அருளுக்கு
ஆத்மார்த்த நன்றி சொன்னாள்.

அறுவடைக் கால
இறுதி நாள் வரை,
ரூத்தின் பாதை
போவாசின் வயலில் தான்
முடிவடைந்து கிடந்தது.

08_Ru_02_01_RG

ஒரு நாள்
நகோமி ரூத்தை அழைத்து
நல்வார்த்தை சொன்னாள்.

கதிர் பொறுக்கும்
வேலையில் நீ
உன்
இளமையைச் சிதற விடும்
கவலை எனக்கு.

மீண்டும்
இல்லறவாழ்வுக்குள் இணை,
உன் வாழ்வுக்கான
துணைக்காக ஓர்
வழி செய்கிறேன் என்றாள்.

நீ,
குளித்து முடித்து,
அழகிய ஆடையை அணிந்து
வாசனை எண்ணையை
மேனியெங்கும் பூசி
போவாசின் களத்துக்கு போ.
அவர்
கண்ணில் படாமல் மறைந்திரு.

இரவில் அவர்,
உண்டு குடித்து உறங்கும் போது
அவர்
பாதம் மூடும் போர்வைக்குள்
போய் படுத்துக் கொள் என்றாள்.

ரூத்தும்
ஒத்துக் கொண்டாள்.

வாசனை மலர் ஒன்று
எண்ணை பூசி மணத்தது.
வண்ணச் சிறகுப் பறவை ஒன்று
இறகுகளின் இடையே
வானவில் வாரிக் கட்டியதாய்
அழகிய ஆடைகளை
அணிந்து சென்றாள்
ரூத்து.

மாமியார் சொன்னதை
தவறாமல் செய்தாள்.

நள்ளிரவில் கண்விழித்த போவாசு
அருகே ஓர்
இளம் பெண் இருப்பதில்
இதயம் அதிர்ந்தார்.

யார் நீ ?
என்றார்.
ரூத்தின் அழகிய கோலம்
அவளை புதுப் பூவாய் காட்டியது
பழைய அடையாளங்களை
அழுத்தமாய் அழித்திருந்தது.

ரூத்து அவரிடம்,
நீர் மட்டுமே
என்னைக் காப்பாற்றும்
உரிமையுள்ள உறவினர்,
உமது ஆறுதல் போர்வைக்குள்
என்னை
அடைக்கலமாக்கும் என்றாள்.

போவாசு நெகிழ்ந்தார்,
மகளே,
ஆண்டவர் ஆசி உனக்கு கிடைக்கும்.

நீ,
பணமுள்ள இளைஞனை
மணமுடிக்க விரும்பவில்லை,
ஏழையானாலும்
இளமை கெடாதவனே
உறவாய் வரவும் கோரவில்லை.

கவலைப்படாதே,
என்னைத் தவிர
இன்னோர் உறவினர் உனக்குண்டு,
அவன்
இன்னும் கொஞ்சம் நெருங்கியவன்.
அவன் உனக்கு
அடைக்கலமாக மறுத்தால்
என்
சிறகுகளுக்குள் சங்கமித்துக் கொள்
என்றார்.

விடியும் முன் அவளை
அனுப்பிவைத்தார்.
போர்வை நிறைய
தானியம் திணித்து.

உருவங்களின் முகங்களை
ஊருக்குத் தெரிவிக்கும்
வைகறை வரும் முன்
ரூத்து புறப்பட்டாள்.

மாமியாரிடம் போய்
நடந்ததைக் கூற,
காலம் தாழ்த்தாமல் நல்லசேதி
கனியட்டும் என நகோமி
கடவுளை வேண்டினாள்.

www-St-Takla-org--Bible-Slides-ruth-704
போவாசு,
நகரவாயிலில் சென்று
அமர,
எலிமேக்கின் முறை உறவினர்
அங்கே வந்தார்.

போவாசு,
பெரியோர் சிலரை அழைத்து
உறவினரிடம்
உட்காரச் சொல்லி
பேசத் துவங்கினார்.

எலிமேக்கின் நிலம் ஒன்றை
அவர் மனைவி
விற்கப் போகிறார்,
சம்மதமெனில் வாங்குங்கள்,
அது
உமக்கும்,
உமக்குப் பின் எனக்குமே உரிமை
என்றார்.

உறவினரோ,
வேண்டுமென்றால் வாங்குகிறேன்
என்றார்.

போவாசு,
பேசினார்….
நிலம் வாங்கும் நாள்முதல்
ரூத்தை மனைவியாய்
ஏற்றுக் கொள்ளவும் வேண்டும்.

ரூத்தின்
வழிமரபு வரவேண்டும்,
தலை முறை தழைக்க வேண்டும்.
அதற்காய்
இதற்கு உடன்பட வேண்டும்
என்றார்.

அந்த நிபந்தனையில்
உறவினர் திணறினார்,
அவர் தன்
செல்வ‌த்தின் களஞ்சியத்தை
செலவாக்க விரும்பவில்லை.

அதனால்,
என் சொத்துக்களை பங்குவைக்க
சம்மதமில்லை எனக்கு,
நிலமும் ரூத்தும்
உம்மோடே இருக்கட்டும்
என்றார்.
இஸ்ராவேலர் முறைப்படி
இவ்,
உடன்படிக்கையின் அடையாளமாய்
போவாசு தன்
காலணி கழற்றி
உறவினருக்கு கொடுத்தார்.

மனிதனின் முயற்சிகள்
கடவுள் எழுதிய முடிவுகளில் தானே
முற்றுப் பெறுகின்றன.

எங்கும்
நடப்பவை எல்லாம்
ஏற்கனவே ஆண்டவன் எழுதிய
முற்றுப் பெற்ற
பக்கங்கள் தானா ?

ரூத்து
போவாசின் மனைவியானாள்.
கருத்தாங்கி ஒரு மகனுக்கு
உயிர்கொடுத்தாள்.

ஊர்ப்பெண்கள்,
உன்பால் கொண்டஅன்பால்
உன்னவன் உனக்கு
முதுமையிலும் அன்னமிடுவான்.
என்றனர்

நகோமி,
பிஞ்சுப் பூவை நெஞ்சில் தாங்கி
கொஞ்சிக் குலவினாள்.
பிள்ளையை
பேணிக் காக்கும் தாயானாள்.

குழந்தைக்கு
ஒபேது என்று பெயரிட்டனர்.

ஒபேது !!!
அவர் தான்,
தாவீது அரசரின்
தந்தைக்குத் தந்தை !!!

RuthNaomi_WEB